జాగోహిందూ
సభ జరుగుతోంది. వక్త అదే పనిగా 'అహింసో పరమో ధర్మః' అని ఊదర కొట్టేస్తున్నాడు.
వింటున్న ఒక పెద్ద మనిషికి విసుగు పుట్టింది.
లేచాడు.
పక్కనున్న వాళ్ళు 'సమావేశం అయ్యాక భోజనాలు ఉంటాయి. కూర్చోండి' అన్నారు.
"నేను వడ్డించడానికి వెళ్తున్నాను" అంటూ వేదిక మీదకు వెళ్ళాడు.
వేదిక మీద ఉన్నవాళ్ళు 'ఏమిటి?' అన్నట్లు చూసారు.
ఆ పెద్దమనిషి ఇందాకటినుండి 'అహింసో పరమో ధర్మః' అని బోధిస్తున్న వక్త దగ్గరకు వెళ్ళి చెంప ఛెళ్ళుమనిపించాడు.
ఆ వక్త బిత్తరపోయాడు. వేదిక మీద ఉన్నవాళ్ళు ఉలిక్కిపడి ఆ పెద్దమనిషిని పట్టుకున్నారు.
అప్పుడు ఆ పెద్దమనిషి ఇలా అన్నాడు "ఒక చెంప మీద కొడితే రెండో చెంప చూపించమని కదా ఇందాకటినుండి మీరు చెబుతున్నదీ? మరి రెండో చెంప చూపించరేమిటి?" అని అడిగాడు.
బూరెలా వాచిపోయిన చెంపను తడుముకుంటున్న ఆ వక్త బిత్తరపోయి "ఉపన్యాసం ఇమ్మంటే వచ్చాను" అన్నాడు.
"మరి ఆ తరువాతి పాదం చెప్పరేమండీ?" అని అడిగాడు ఆ పెద్దమనిషి.
"అదీ .... అదీ .... "
"అది నేను చెప్పనా?" అని అడిగాడు ఆ పెద్ద మనిషి.
"ఒద్దొద్దు. నేనే చెబుతాను" అంటూ "ధర్మ హింసా తదైవచ" అని చెప్పాడు, రెండో చెంపకు చెయ్యడ్డం పెట్టుకుంటూ.
"ఈ ముక్క నేకొట్టకముందు చెప్పాలి" అంటూ అందరిని విదిలించుకుని వేదిక దిగాడు ఆ పెద్దమనిషి.
అంచేతేంటంటే చెప్పే మంచి ముక్కల్ని, ముక్కలు ముక్కలుగా కాకుండా సంపూర్ణంగా చెప్పాలన్నమాట.
'అహింస ఎంత ముఖ్యమో, ధర్మగ్లాని జరుగుతున్నప్పుడు హింస కూడా అంతే ముఖ్యం' అన్నమాట.
జాతి నిర్వీర్యం అయ్యే కబుర్లు చెప్పకండి.
No comments:
Post a Comment