*ఏమీ చేయవద్దు కేవలం సాక్షిగా గమనించు* .

శ్వాస లోపలికి వస్తూ, బయటకు పోతూ. నీ ప్రమేయం లేకుండా నడుస్తున్న శ్వాస. నీ జీవితపు అదృశ్య దారం. అది లోపలి మరియు బయటి అస్తిత్వాన్ని కలుపుతుంది.

ప్రతి శ్వాసతో ఏదో ఒక అదృశ్య నృత్యం నడుస్తోంది. లోపలికి, బయటికీ, అస్తిత్వానికీ, నీకూ మధ్య, శూన్యతకూ, జీవితానికీ మధ్య.

కేవలం చూడాలి. ఏమీ మార్చవద్దు. శ్వాసను పొడవుగా చేయవద్దు, చిన్నదిగానూ చేయవద్దు. ఆపవద్దు, నిలపవద్దు.

కేవలం దాని ఉనికికి సాక్షిగా ఉండండి. ఒక సరస్సు తన అలలను చూస్తున్నట్లు. ఆకాశం తన మేఘాలు గడిచిపోతుంటే అనుభూతి చెందుతున్నట్లు.

నెమ్మదిగా నువ్వు శ్వాసను చూడటం ప్రారంభించినప్పుడు, ఒక సూక్ష్మ మార్పు జరుగుతుంది. నువ్వు ఇక 'చేసేవాడివి' కాదు. నువ్వు ఇప్పుడు 'చూసేవాడివి' అవుతావు. ఇదే ధ్యానానికి మొదటి మెట్టు.

ప్రతి శ్వాస నిన్ను లోపలికి లాగుతుంది. ప్రతి శ్వాస నిన్ను మౌనం వైపు తీసుకువెళుతుంది.

ప్రతి వచ్చే-పోయే శ్వాస నీకు గుర్తుచేస్తుంది, జీవితం క్షణికమైనదని. ఏది వచ్చిందో, అది పోతుంది. ఏది పోయిందో, అది మళ్లీ వస్తుంది. ఈ చక్రంలో నువ్వు వచ్చేవాడివి కాదు, పోయేవాడివి కాదు. నువ్వు కేవలం సాక్షివి.

చూడు, శరీరం శ్వాస తీసుకుంటోంది. నువ్వు కాదు. శరీరం పైకి లేస్తుంది, కిందకి పడుతుంది. ఛాతీ యొక్క తేలికపాటి కదలిక, కేవలం దాన్ని సాక్షాత్కారం చేసుకో.

ముక్కు రంధ్రాల దగ్గర, ఛాతీ లోపల, కడుపు ఉపరితలంపై పుడుతున్న ఆ అనుభూతులను అనుభూతి చెందండి. ఏదో తేలికపాటి కంపనం, ఏదో స్పందన, ఏదో వేడి.

కేవలం చూడండి. ఎలాంటి అర్థం లేకుండా, ఎలాంటి జోక్యం లేకుండా.

నెమ్మదిగా మనస్సు కూడా శాంతించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఎందుకంటే ఇప్పుడు దాని దిశ బయటి నుండి లోపలికి మారింది. ఇప్పటివరకు ఆధిపత్యం వహించిన ఆ ఆలోచనల సమూహం, నెమ్మదిగా పక్కన కూర్చోవడం ప్రారంభిస్తుంది.

నువ్వు కేంద్రంలో నిలకడగా ఉండడం ప్రారంభిస్తావు. నువ్వు చూస్తావు, కొన్నిసార్లు శ్వాస లోతుగా మారుతుంది, కొన్నిసార్లు తేలికగా. కొన్నిసార్లు వేగంగా, కొన్నిసార్లు నెమ్మదిగా. కొన్నిసార్లు లోపలి శబ్దం పెరుగుతుంది, కొన్నిసార్లు అంతా నిశ్శబ్దమవుతుంది.ఆదిత్యయోగీ.

ఏదీ శాశ్వతం కాదు. కానీ ఈ అశాశ్వతమే నీకు నేర్పుతుంది: సాక్షిగా ఉండు, కానీ పట్టుకోవద్దు. చూడు, కానీ జతకట్టవద్దు. అనుభూతి చెందు, కానీ ప్రతిస్పందన ఇవ్వవద్దు.

విపశ్యన యొక్క సారాంశం ఇదే: చూడటం, తెలుసుకోవడం. ఎలాంటి నిర్ణయం లేకుండా. ఏది ఉందో, దాన్ని చూసే కళ. ఏది జరుగుతోందో, దాన్ని జరగనిచ్చే సామర్థ్యం.

ప్రారంభంలో శ్వాస ఒక సాధనం. నెమ్మదిగా శ్వాస స్వయంగా గురువు అవుతుంది. అది నిన్ను లోపలి లోతైన ప్రదేశాలకు తీసుకువెళుతుంది. ఎక్కడైతే పదాలు ముగుస్తాయో, ఎక్కడైతే అనుభవం మాత్రమే మిగులుతుందో.

కొన్నిసార్లు నువ్వు చాలా లోతుగా దిగినప్పుడు, శ్వాస ఆగిపోయిందని నీకు అనిపిస్తుంది. కానీ ఇది ఆగడం కాదు, ఇది ఒక స్థిరత్వం. శ్వాస నడుస్తూనే ఉంటుంది, కానీ చాలా సూక్ష్మంగా మారుతుంది, నీ ధ్యానం దాన్ని పట్టుకోలేదు.

అక్కడే మొదటి చూపు ఉంటుంది: మౌనం యొక్క, శాంతి యొక్క, స్వయం యొక్క. సాక్షీ భావం

 సారాంశం: విపశ్యన మెడిటేషన్‌లో 'చూడు' లేదా 'సాక్షిగా ఉండు' అనే దాని అర్థం: శ్వాసను, శరీరంలో కలిగే అనుభూతులను, మనసులో వచ్చే ఆలోచనలను - దేనినీ మార్చడానికి ప్రయత్నించకుండా, కేవలం గమనిస్తూ, ఎలాంటి తీర్పులు ఇవ్వకుండా జాగరూకతతో ఉండటం..*.