*శ్వాసే మనస్సు, మనస్సే శ్వాస.”* 

అనంత ఆకాశంలో విస్తరించి ఉన్న వాయువు — అంటే ప్రాణశక్తి. ఈ వాయువు కేవలం భౌతిక గాలిగా మాత్రమే కాదు, దైవశక్తి, చైతన్యశక్తి, జీవనాధార శక్తిగా ఉంది.

మన శరీరంలోకి అది శ్వాస ద్వారానే ప్రవేశిస్తుంది. ప్రతి శ్వాసలో ఆ అనంత ప్రాణం, ఆకాశంలోని ఆ దైవశక్తి మనలోకి ప్రవహిస్తుంది.

ఇది లోపలికి వెళ్ళినప్పుడు మనలోని సూక్ష్మమైన స్థాయిల్లో మార్పు చెందుతుంది —

మొదట అది అహంకారంగా (నేను) రూపాంతరం చెందుతుంది.

తర్వాత అది **కర్ణం (బుద్ధి)**గా,

మనస్సుగా,

చివరికి ఆలోచనలుగా అవతరిస్తుంది.

అంటే — మన ఆలోచనలు కూడా ప్రాణం నుండి పుట్టినవే.

ప్రాణం → మనస్సు → ఆలోచన — ఇది ఒక జీవన శ్రేణి (life chain).

మన ఆలోచనలు అసమతుల్యంగా ఉన్నప్పుడు — శ్వాస కూడా అసమతుల్యమవుతుంది.

అదేవిధంగా, శ్వాసను సరిచేసుకుంటే ఆలోచనలు సరిచేయబడతాయి.

అందుకే యోగశాస్త్రం చెబుతుంది:

“ *శ్వాసే మనస్సు, మనస్సే శ్వాస.”* 

మన శ్వాస నిశ్చలంగా, సుందరంగా, సమతుల్యంగా మారినప్పుడు మన ఆలోచనలు, భావనలు, ప్రవర్తన కూడా అదే విధంగా ప్రశాంతంగా మారతాయి.

 సారాంశం:

 *శ్వాస అనేది కేవలం ఆక్సిజన్ ప్రవాహం కాదు. అది ప్రాణం నుండి ఆలోచన వరకు సాగే చైతన్య సేతు.* 

 *మనం శ్వాసను జాగ్రత్తగా, ప్రేమగా గమనించినప్పుడు — మనలోని మనసు, బుద్ధి, అహంకారం అన్నీ* *శాంతమవుతాయి* .🧘‍♂️🧘‍♂️