*మనో ఏకాగ్రత*                                           జనక మహారాజు మరియు పండితుల ఉపమానం

కొంతమంది పండితులు జనకమహారాజుని విమర్శించారు: “జనకమహారాజు లౌకికవాది.

అతను జ్ఞానిగా గానీ, ఋషిగా గానీ ఎలా ఉండగలడు?”

జనక మహారాజు వారికి గుణపాఠం చెప్పాలనుకున్నాడు. ఆయన పండితులందరినీ పిలిచి,

వారికి గొప్ప విందు ఇచ్చాడు.

ఎన్నో రుచికరమైన వంటకాలు వడ్డించబడ్డాయి.

పండితులందరూ ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయారు.

కానీ వారి ఆశ్చర్యానికి,

వారి తలల పైన ఒక కత్తి వేలాడుతూ కనిపించింది. ఆ కత్తి ఒక వెంట్రుకతో కట్టబడి ఉంది.

వారందరూ వణికిపోయారు.

వారందరూ అన్నింటినీ కలిపి తొందరగా తిన్నారు. విందు ముగిశాక,

వారు దర్బారుకు వచ్చారు.

రాజా జనకుడు అడిగాడు:

“ఓ పండితులారా, ఈరోజు మీరేం తిన్నారు? మీ రుచికి తగ్గట్టుగా అన్నీ బాగున్నాయా?” పండితులు జవాబిచ్చారు;

“మా మనసు ఆ వెంట్రుక మీదే ఉంది.

మాకేమీ తెలియదు.”

 జనకుడు ఇలా అన్నాడు:

“ఓ పండితులారా, నా మనఃస్థితి కూడా ఇలాంటిదే. నా మనస్సు బ్రహ్మం మీద మాత్రమే నిలిచి ఉంది;

నాకు ఈ ప్రపంచం గురించి ఏమీ తెలియదు.”

ఆ పండితులు సిగ్గుతో తలలు దించుకున్నారు. వారు ఇప్పుడు జీవన్ముక్తుని స్థితిని గ్రహించారు. జీవన్ముక్తుడు పైకి

జీవితంలోని సాధారణ విధులను నిర్వర్తిస్తున్నట్లు కనిపించవచ్చు.

కానీ అతని మనస్సు ప్రపంచంలో ఉండదు;

అది పరమాత్మతో ఏకమై ఉంటుంది.      Parable of Raja Janaka and The Pandits 

 

Some Pandits criticised Raja Janaka: “Raja Janaka is a worldly Man.

How can he be a Jnani or a Sage?"

Raja Janaka wanted to teach them a lesson, He called all Pandits

And gave them a very good feast.

Many tasty preparations were served,

All the Pandits were rejoicing.

But to their astonishment

They saw a sword hanging above their heads, The sword was tied by means of a hair.

They all trembled.

They all mixed everything and ate hurriedly. When the feast was over,

They came to the Durbar.

Raja Janaka asked:

“O Pandits, what things did you eat today? Were they all nice, according to your taste?" The Pandits replied;

“Our minds were on the hair only.

We do not know anything."

Janaka said:

“O Pandits, similar is the state of my mind. My mind is fixed on Brahman alone;

I do not know anything of this world."

The Pandits put down their heads in shame. They now realised the state of a Jivanmukta. The Jivanmukta may appear

To be doing the normal duties of life.

But his mind is not in the world;

It is unified with the Absolute.