కథ: మొబైల్ గేమ్ మరియు అసలైన గెలుపు

​రోహిత్ తొమ్మిదో తరగతి చదువుతున్న కుర్రాడు. అతనికి ఎప్పుడూ మొబైల్ ఫోన్‌లో 'ఆన్‌లైన్ గేమ్స్' ఆడటం అంటే చాలా ఇష్టం. బడి నుంచి రాగానే ఫోన్ పట్టుకుని రూమ్‌లో కూర్చునేవాడు. తోటి పిల్లలతో కలవడం, బయట ఆడుకోవడం పూర్తిగా మానేశాడు. తండ్రి ఎంత చెప్పినా "నేను గేమ్‌లో నంబర్ వన్ ర్యాంక్‌లో ఉన్నాను, నాకు చాలా మంది ఆన్‌లైన్ ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు" అని చెప్పేవాడు.

​ఒకరోజు వారి వీధిలో ఉన్న ఒక పాత భవనంలో అనుకోకుండా మంటలు చెలరేగాయి. అందరూ భయంతో బయటకు పరుగులు తీశారు. ఆ సమయంలో వీధిలో ఆడుకుంటున్న రోహిత్ ఈడు పిల్లలు వెంటనే సమయస్ఫూర్తితో స్పందించారు. ఒకడు ఫైర్ ఇంజిన్‌కు ఫోన్ చేయగా, మరికొందరు పక్క ఇళ్లలోని నీళ్లు తెచ్చి మంటలు ఆర్పే ప్రయత్నం చేశారు.

​అదే సమయంలో రోహిత్ తన గదిలో హెడ్‌ఫోన్స్ పెట్టుకుని గేమ్ ఆడుకుంటున్నాడు. బయట అంత గందరగోళం జరుగుతున్నా అతనికి తెలియలేదు. పొగ గదిలోకి వచ్చేసరికి భయంతో కేకలు వేస్తూ బయటకు పరిగెత్తాడు. బయట ఉన్న పిల్లలు రోహిత్‌ను సురక్షితంగా పక్కకు తీసుకెళ్లి నీళ్లు ఇచ్చి ఓదార్చారు.

​ఆ రోజు రాత్రి రోహిత్ తన ఫోన్ వైపు చూశాడు. గేమ్‌లో తాను సంపాదించిన పాయింట్లు, ర్యాంకులు, వర్చువల్ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ నిజమైన ఆపద వచ్చినప్పుడు సహాయపడలేదు. కానీ బయట ఉన్న స్నేహితులు తన ప్రాణాలను కాపాడారు.

​ఈ కథలోని నీతి:

​డిజిటల్ ప్రపంచంలో సంపాదించే లైకులు, ర్యాంకుల కంటే... మన చుట్టూ ఉండే నిజమైన మనుషులు, రక్తమాంసాలున్న స్నేహాలే జీవితంలో అసలైన ఆస్తి.