*స్వేచ్ఛ🕊️:*

అచేతన మనస్సు గల వ్యక్తులు తమలో తామే పోరాడుకుంటారు.

వారు ఇతరులను తమ శత్రువులుగా చూస్తారు - ఇతరుల కంటే "గొప్పగా" కనిపించడానికి ద్వేషాన్ని ఉపయోగిస్తారు.

మనలో ఉన్న లోపాలను మనం తెలుసుకునేంత వరకు, వాటినే ఇతరులపై ఆపాదిస్తూ ఉంటాము. మనం ఇతరుల తప్పులను చూస్తాము కానీ మన తప్పులను ఎప్పుడూ చూడము.

ఈ విధంగానే అహం మనుగడ సాగిస్తుంది.

మీరు మిమ్మల్ని మరియు ఇతరులను నిజంగా క్షమించినప్పుడు, ఈ క్షణాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్లుగా అంగీకరించడం ప్రారంభించినప్పుడు, మీరు ఇతరులను వారు ఉన్నట్లుగా ఉండటానికి అనుమతిస్తారు.

మీరు తీర్పు చెప్పరు. మీరు నిశ్చలంగా ఉండి అర్థం చేసుకుంటారు. ఎలాంటి గతం లేకుండా. ఎలాంటి కథ లేకుండా.

ఈ విధంగానే మీరు నిజమైన జీవితాన్ని స్పృశించగలరు - ఎందుకంటే అది మనస్సు అందించే ఒప్పు తప్పులకు అతీతమైనది.

ఎలాంటి అంతర్గత వ్యాఖ్యానం లేకుండా మన స్వంత అచేతన మనస్సును చూడటమే - అదే స్వేచ్ఛ.

మీరుగా ఉన్న ఈ ఉనికిపై గతానికి ఎలాంటి శక్తి లేదు.

::::::::::::::

మనం అనుభూతి చెందే అంతర్గత లోటుకు ఎక్కువ సంపద, ఎక్కువ అన్వేషణ పరిష్కారం కాదు.

వర్తమానం పరిపూర్ణమైనదని అర్థం చేసుకోవాలంటే, గతాన్ని, జ్ఞానాన్ని, సమాజం మనకు చేయమని చెప్పిన ప్రతిదాన్నీ వదిలేయాలి.

ఈ క్షణాన్ని - ఎలాంటి మాటలు, అంతర్గత మానసిక వ్యాఖ్యానం లేకుండా - చూసినప్పుడు, అది సంపూర్ణమైనదని మనం కనుగొంటాము.

"ఈ క్షణం సరిపోదు, నాకు పరిపూర్ణతను ఇవ్వడానికి ఇంకేదో కావాలి" అని చెప్పే ఆలోచన వచ్చినందువల్ల మాత్రమే, అంతర్లీనంగా ఉండే అచేతన ఆలోచన అది.

అందుకే మనం వేరొక దాని కోసం, ఇంకా ఎక్కువ దాని కోసం వెతకడానికి లొంగిపోతాము.

వాస్తవానికి, వెతకడం పరిష్కారం కాదు. ఉండటమే పరిష్కారం.

మీలోని ఉనికి అనే కోణాన్ని గ్రహించడం. అది ఎలా చేస్తారు?

కేవలం గ్రహించండి - ప్రపంచ స్థాయిలో మీరు చేసే ఏ పనీ మీకు పరిపూర్ణతను ఇవ్వలేదు, అప్పుడే మీరు ఎల్లప్పుడూ శాంతితో, జీవితంతో ఏకమై ఉన్నారని చూస్తారు.

నిజం ఏమిటంటే - మనకు ఇంకేమీ అవసరం లేదు, భవిష్యత్తు కూడా అవసరం లేదు. మనసును నమ్మడం మానేసి, దానిని ఒక సాక్షిలా చూడటం ప్రారంభించండి. పరిపూర్ణత ఇక్కడే, ఈ క్షణంలోనే ఉంది. ఆలోచనలలో, మాటలలో లేదా మీరు అనుకునే దేనిలోనూ కాదు.              *ఆధ్యాత్మిక కుటుంబం*