అష్టావక్ర గీత | నువ్వు వెతుకుతున్నది నువ్వే | ఆత్మజ్ఞాన దృష్టి

అష్టావక్ర గీత | నువ్వు వెతుకుతున్నది నువ్వే | ఆత్మజ్ఞాన దృష్టి

Author Name:Dharma Prachin Yatra

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@DharmaPrachinYatra125

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=Tx9eNPKjltk



Transcript:
(00:00) నమస్కారం మిత్రులారా జనక మహారాజు తన రాజభవనంలో కూర్చొని ఉన్నాడు. మిధిలా రాజు వద్ద సంపద, అధికారం, వైభవం అన్ని ఉన్నాయి. ప్రపంచంలో దేనిని పొందటానికి మనిషి తన జీవితాన్నే పణంగా పెడతాడో అవన్నీ జనకుడి పాదాల వద్ద ఉన్నాయి. కానీ అతని మనసు అశాంతిగా ఉంది. ఒక వింతైన ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసే భావన ఉంది. అన్ని ఉన్నప్పటికీ ఏదో వెలితిగా ఉంది.
(00:31) ప్రపంచంలోని ఏ సంపద కూడా పూడ్చలేని శూన్యత అది జనకుడి మదిలో ఒకే ఒక్క ప్రశ్న ఉంది. నేను ఎవరిని? ఇదంతా ఏమిటి? ఇదే నా జీవితం వందలాదిమంది గురువులను కలిశాడు వేలాది గ్రంథాలు చదివాడు కానీ శాంతి లభించలేదు. సమాధానం దొరకలేదు. అప్పుడే దర్బార్లోకి వంకర్లు తిరిగిన ఒక సాధువు వస్తాడు. అతని శరీరం ఎనిమిది చోట్ల వంకర్లు తిరిగి ఉంటుంది.
(01:07) అతనిని చూడగానే మొదటి చూపులో జాలి లేదా అసహ్యం పుడుతుంది. అతని పేరు అష్టావక్రుడు దర్బార్ లోని పండితులు జ్ఞానులందరూ అతనిని చూసి నవ్వడం ప్రారంభిస్తారు. ఇతను మనకు జ్ఞానబోధ చేస్తాడా అని కానీ జనకుడి చూపులు ఆ సాధువు కళ్ళలోనే చిక్కుకుపోతాయి. ఆ కళ్ళలో ఒక బ్రహ్మాండమంత లోతు ఉంది. జనకుడు తన జీవితమంతా వెతికిన ప్రశాంతత ఆ కళ్ళలో ఉంది.
(01:40) మరియు వంకరలు తిరిగిన శరీరంతో ఉన్న ఆ సాధువు ఆ ఫకీరు జనకుని జీవితాన్ని అతని ఆలోచనలను అతని ఉనికిని పూర్తిగా తల క్రిందులు చేస్తాడు. అష్టావక్ర గీత అనేది ఒక పుస్తకం కాదు ఇది ఆత్మను చూపే అద్దం. ఇది కేవలం జ్ఞానం కాదు మీలో నిద్రపోతున్న సత్యంపై ఒక దెబ్బ మీరు దీనిని నిజంగా అర్థం చేసుకుంటే మిమ్మల్ని మీరే కాదు మీ జీవితం మొత్తాన్ని మొదటిసారి చూస్తున్నట్లుగా చూస్తారు.
(02:12) మతం పేరుతో నియమాలకు కట్టుబడి ఉండాలనుకునే వారి కోసం ఇది కాదు ప్రతి బంధాన్ని తెంచుకోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్న వారి కోసమే ఇది. కాబట్టి మీరు ఈ ప్రపంచపు గోలతో అలసిపోయి ఉంటే జనకుని మనసులో ఉన్న ప్రశ్నే మీ మనసులో కూడా ఉంటే రాబోయే గంటన్నర పాటు అన్నింటిని మర్చిపోండి. మీ ఫోన్, మీ చింతలు, మీ గుర్తింపు ఇలా ప్రతి ఒక్కటి. వేల సంవత్సరాల క్రితం జనకుడు మరియు అష్టావక్రుల మధ్య జరిగిన ఆ సంవాదంలోకి వెళ్దాం రండి.
(02:49) ఎందుకంటే ఈ సంవాదం కేవలం వారిద్దరిది మాత్రమే కాదు ఈ సంవాదం మీలో కూడా నడుస్తోంది. మొదటి భాగం అతి పెద్ద మోసం గమ్యం గురించిన భ్రమ ద ఇల్యూజన్ ఆఫ్ అరైవల్ అష్టావక్రుడు జనకుడితో చెప్పే మొదటి మరియు అత్యంత లోతైన సత్యం నేటి మనిషి ముఖం మీద పడే అతి పెద్ద చెంప దెబ్బ ఆయన ఇలా అంటారు విముక్తి బయట ఎక్కడో లేదు అజ్ఞానం అంతం కావడమే విముక్తి ఈ వాక్యాన్ని అర్థం చేసుకోండి ఇది ఏదో తత్వశాస్త్రం కాదు ఇది మీ జీవితం తానికి సంబంధించిన ఎక్స్రే మనమంతా పరుగెత్తుతున్నాం.
(03:30) కంటికి కనిపించని ఒక గమ్యం వైపు అక్కడికి చేరుకున్నాక మనకు శాంతి లభిస్తుందని అప్పుడు సంతోషం దొరుకుతుందని మనకు అనిపిస్తుంది. బ్యాంకులో ఇంత డబ్బు ఉన్నప్పుడు నేను సంతోషంగా ఉంటాను. ఈ ప్రమోషన్ వచ్చినప్పుడు జీవితం విజయవంతం అవుతుంది. ఆ వ్యక్తి నా జీవితంలోకి వచ్చినప్పుడు నేను పరిపూర్ణుడిని అవుతాను. నాకు ఇంతమంది ఫాలోవర్స్ ఉన్నప్పుడు నాకు గుర్తింపు లభిస్తుంది.
(04:00) ఆ అప్పుడు కోసం ఎదురుచూస్తూ ఇప్పుడు జీవించడమే మనం మర్చిపోతాము. ఇదేదో అవ్వాలనే జబ్బు మనమంతా ఏదో ఒకటి కావాలని కోరుకుంటున్నాము. విజయవంతం కావాలనుకుంటాము. ధనవంతులం కావాలనుకుంటాము మంచి మనిషిగా మారాలనుకుంటాము ఆధ్యాత్మికు ఉంటాము ఆధ్యాత్మికంగా ఎదగాలనుకుంటాము ఈ పరుగే మీ నరకం అని అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు. మీరు ఏదైతే కావాలనుకుంటున్నారో అదే మీకు మరియు మీ మనశశాంతికి మధ్య ఉన్న అడ్డుగోడ.
(04:36) ఒక్కసారి ఆలోచించండి. మీరు చిన్న పిల్లలుగా ఉన్నప్పుడు త్వరగా పెద్దవాళ్ళు అయిపోవాలని కోరుకున్నారు. పెద్దయ్యాక కాలేజీకి వెళ్ళాలనుకున్నారు. కాలేజీకి వెళ్ళాక మంచి ఉద్యోగం కావాలనుకున్నారు. ఉద్యోగం వచ్చాక పెళ్లి చేసుకోవాలనుకున్నారు. పెళ్లయ్యాక పిల్లలు కావాలనుకున్నారు. ఈ కోరికల జాబితా ఎప్పటికీ ముగియదు. ప్రతి గమ్యానికి చేరుకున్నాక సంతోషం తదుపరి గమ్యం దగ్గర నిలబడి ఉందని మీకు తెలుస్తుంది.
(05:09) దాంతో మీరు మళ్ళీ పరుగెత్తడం ప్రారంభిస్తారు. మనమంతా గమ్యం లేని ఒక రైలులో కూర్చొని ఉన్నాం. కేవలం తదుపరి స్టేషన్ కోసం ఎదురుచూస్తూ మన ప్రయాణాన్ని వృధా చేసుకుంటున్నాము. అష్టావక్రుడు జనకుడికి ఇదే వివరిస్తున్నాడు. ఓ జనక నువ్వు ఇప్పటికే ముక్తుడివి నువ్వు ఇప్పటికే ప్రశాంతంగా ఉన్నావు నువ్వు ఇప్పటికే పరిపూర్ణుడివి సమస్య బయట లేదు అది నీ అజ్ఞానంలో ఉంది.
(05:40) అజ్ఞానం అంటే ఏమిటి? ఇగ్నోరెన్స్. నువ్వు అసంపూర్ణంగా ఉన్నావని నమ్మడం. నీకు శాంతి బయట ఎక్కడో దొరుకుతుందని నమ్మడం. నువ్వు ఈ శరీరం అని ఈ మనసు అని ఈ పదవి అని నమ్మడం. ఈ అజ్ఞానం రాలిపోయిన రోజే అదే క్షణంలో ముక్తి లభిస్తుంది. భవిష్యత్తులో కాదు వేరే లోకంలో కాదు ఇక్కడే ఇప్పుడే. అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు నువ్వు చేసే వాడి వాడివి కాదు నువ్వు కేవలం సాక్షివి మాత్రమే మీరు పని చేసేవారు కాదు మీరు కేవలం అది జరగడాన్ని చూసేవారు మాత్రమే కానీ మనం ఏమని నమ్ముతున్నాం
(06:25) నేను దీనిని సాధించాను నా వల్లే ఇది జరిగింది నేను విజయవంతమయ్యాను నేను విఫలమయ్యాను ఈ నేను మరియు కర్త చేసేవాడిని అనే భావనే అహంకారం మరియు ఇదే మీ దుఃఖాలన్నింటికీ మూలం మీరు కర్తగా మారినప్పుడు ఫలితానికి కట్టుబడి ఉంటారుంటారు. విజయం వస్తే అహంకారం పెరుగుతుంది. అపజయం ఎదురైతే దుఃఖం కలుగుతుంది.
(06:58) సుఖం మరియు దుఃఖం గౌరవం మరియు అవమానం అనే వయ్యాల మీద మీరు ఊగుతూనే ఉంటారు. కానీ మీరు కర్త కాదు కేవలం సాక్షి చూసేవారు మాత్రమే అని మీరు అర్థం చేసుకున్న క్షణంలో ఆట మారిపోతుంది. మీరు కర్మ చేస్తారు మీ 100% ఇస్తారు కానీ ఫలితం మిమ్మల్ని బంధించదు. దీనినే నేటి భాషలో ఫ్లో స్టేట్ ఫ్లో స్టేట్ అంటారు. మీరు పనిలో ఎంతగా లీనమైపోతారు అంటే నేను చేస్తున్నాను అనే భావన మీకు ఏమాత్రం ఉండదు.
(07:38) పని దానంతటా అదే జరగడం ప్రారంభమవుతుంది. అదే సాక్షి భావ స్థితి. అష్టావక్రుని యొక్క ఒక విరుద్ధ భావాన్ని అర్థం చేసుకోండి. అది మీ మెదడును కదిలిస్తుంది. గమ్యం చేరినవాడు తెలుసుకున్నాడు చేరడానికి అక్కడ ఏమీ లేదని ద వన్ హూ అరైవడ్ రియలైజడ్ దర్ వాస్ నోవేర్ టు అరైవ్ తమ అన్వేషణ చివరకు నిజంగా చేరుకున్నవారు బుద్ధుడైనా కబీర్ అయినా లేదా ఓషో అయినా వారంతా ఒకే మాట చెప్పారు.
(08:12) మనం దేనినైతే వెతుకుతున్నామో అది ముందు నుంచి మనమే అని మనం నిధి కుప్ప మీద కూర్చుని ప్రపంచమంతా భిక్షాటం చేస్తున్న బిచ్చగాడి లాంటి వాళ్ళం నేటి మనిషికి తన గురించి తప్ప అంతా తెలుసు మీ గూగుల్ నిండిపోయింది కానీ మనసు ఖాళీగా ఉంది. అంగారక గ్రహం పై నీరు ఉందో లేదో మీకు తెలుసు కానీ మీలో శాంతి ఊట ఎక్కడ ఉందో మీకు తెలియదు. అష్టావక్రుడు కొత్త జ్ఞానాన్ని ఏమీ ఇవ్వడం లేదు.
(08:42) ఆయన కేవలం మీ కళ్ళకు కట్టిన గంతలను తొలగిస్తున్నాడు. ఆయన ఇలా చెబుతున్నాడు. పరుగెత్తడం ఆపండి ఆగండి చూడండి మీరు ఏదో అవ్వాలని ప్రయత్నించడం కంటే మీ సహజ స్థితి చాలా గొప్పది. మీరు జీవించాలనుకుంటున్నారా లేదా కేవలం ఎక్కడికో చేరుకుంటూనే ఉండాలనుకుంటున్నారా? ఈ ప్రశ్న మిమ్మల్ని మీరే అడగండి. ఎందుకంటే ఏ గమ్యం కోసం అయితే మీరు మీ ప్రాణాలను ధారపోస్తున్నారో ఆ నారో ఆ గమ్య స్థానంలో మీ అహంకారం తప్ప మరేమీ దొరకదు.
(09:22) అహంకారం ఎప్పుడూ అసంతృప్తిగానే ఉంటుంది. నిజమైన గమ్యం పరుగెత్తటంలో లేదు నిలకడలో ఉంది. ఏదో అవ్వటంలో లేదు ఉన్నది ఉన్నట్లుగా ఉండటంలో ఉంది. ఇది బికమింగ్ ఏదో అవ్వాలి అనే స్థితి నుండి బీయింగ్ ఉన్నది ఉన్నట్లుగా ఉండటం వైపు మారడం. కేవలం ఒక పువ్వు ఎలా అయితే సహజంగా ఉంటుందో అలా ఉండటం అది కొత్తగా ఏదో అవ్వాలని ప్రయత్నించదు అది కేవలం వికసిస్తుంది.
(09:55) దాని సువాసనే దాని ఉనికి మీరు కూడా అంతే మీ ఈ పరుగులాటలో మీరు మీ సొంత సుగంధాన్ని మర్చిపోయారు. ఈ ఒక్క వాక్యాన్ని మీ ఆత్మలోకి ఇంకిపోనివ్వండి. ఇది ఏ కవిత్వము కాదు ఇది మీరు కోల్పోయిన మీ గుర్తింపుకు సంబంధించిన పటం ఒక పువ్వు తన సువాసనను వ్యాపింప చేయడానికి ఎప్పుడూ కష్టపడదు. 30 రోజుల్లో సువాసన వెదజల్లడం ఎలా అని అది ఏ కోర్సు చేయదు.
(10:27) అది కేవలం వికసిస్తుంది. మరియు సువాసన అనేది దాని స్వభావం. అది దాని ఉనికికి ప్రతీక. అది కేవలం ఉంటుంది మరియు మీరు మీరు కూడా ఒక పువ్వు ఒక ప్రత్యేకమైన సాటి లేని పువ్వు మీలాంటి వారాంటి వారు ఇంకెవ్వరూ లేరు మీ చైతన్యానికి తనదైన ఒక సొంత సుగంధం ఉంది. తనదైన ఒక సంగీతం ఉంది. కానీ మీరు ఆ సుగంధాన్ని నమ్మరు. మీలోని సహజమైన సువాసన సరిపోదు అని మీకు చిన్నప్పటి నుండి నేర్పబడింది.
(11:05) మీరు దానిపై బయట నుండి ఏదైనా చొల్లుకోవాలని చెప్పారు. విజయం అనే అత్తరు డిగ్రీ అనే పర్ఫ్యూమ్ అందంగా కనిపించడం అనే డిఆర్డరెంట్ ఆధ్యాత్మికంగా ఉండటం అనే సువాసన. మనమంతా మన అసలైన సుగంధాన్ని దాచుకోవడానికి అరువు తెచ్చుకున్న ఈ కృత్రిమ సువాసనల వెనుక పరుగెత్తుతున్నాము. మనం ఒక గుంపులో నిలబడి ఉన్నాం. ఇక్కడ ప్రతి ఒక్కరు మరొకరిలా పరిమళించాలనుకుంటారు. ఈ ప్రయత్నంలో అందరూ తమ అసలైన మౌలికతను కోల్పోయారు.
(11:39) ఈ పరుగులాట ఏదో అవ్వాలనే ఈ జబ్బు నీ చెమట దుర్వాసన లాంటిది. గమ్యం కోసం అన్వేషణలో నువ్వు ఎంత వేగంగా పరిగెత్తావంటే నీ శ్వాస ఆగిపోయేలా అయింది. ఆ రొప్పుతున్న శ్వాసవాసననే నువ్వు జీవితపు సుగంధంగా భావించావు. నేటి సమాజం ఇదే దుర్వాసనను కీర్తిస్తుంది. దీన్నే హాసిల్ కల్చర్ అంటారు. ఎవరు ఎంతగా అలసిపోయి ఉంటారో ఎవరి కళ్ళ కింద వలయాలు ఎంత లోతుగా ఉంటాయో ఎవరు ఎంత ఒత్తిడిలో ఉంటారో వారిని అంతగా విజయవంతమైన వారిగా పరిగణిస్తారు.
(12:21) మనం చెమటను అత్తరుల ధరిస్తాము. మన బిజీ జీవితాన్ని పతకాల్లా మెడలో వేలాడదీసుకుని తిరుగుతాము. అష్టావక్రుడు ఈరోజు మనల్ని చూస్తే ఖచ్చితంగా నవ్వేవారు. ఇది ఎంతటి మూర్ఖత్వం నువ్వు అమృతపు జలపాతానివై ఉండి ఒక్క చుక్క చెమట కోసం నీ ప్రాణాలను వదిలేస్తున్నావు. నీ లోపల మోగుతున్న దైవిక సంగీతాన్ని విస్మరించి బయటి చప్పట్ల శబ్దం కోసం ఆరాటపడుతున్న సంగీతకారుడివి నువ్వు.
(12:54) నీ సుగంధం ఏమీ మాయమైపోలేదు కేవలం అణచివేయబడింది దేని కింద అహంకారం అనే రాతి కింద ఈ అహంకారం అంటే ఏమిటి ఏదో అవ్వాలనుకునే ఆ నేను అనే భావనే ఇది నేను సఫలమయ్యాను నేను విఫలమయ్యాను నేను మంచివాడిని నేను చెడ్డవాడిని ఈ నేను నీ అసలైన సుగంధాన్ని బయటకు రానివ్వదు ఈ నేను ఒక తోటమారి లాంటిది అది పువ్వును సహజంగా వికసించనివ్వకుండా దాన్ని బలాత్కారంగా లాగి పెద్దది చేయాలని ప్రయత్నిస్తుంది.
(13:37) ఆ లాగులాటలో రేకులు విరిగిపోతాయి. సుగంధం కోల్పోతుంది. ఈ విధంగా ఆలోచించు నువ్వు ఒక వజ్రానివి నీకు సహజమైన మెరుపు ఉంది. నీకంటూ సొంత కాంతి ఉంది. కానీ ప్రపంచం నిన్ను ఒక రాయి అని నమ్మించింది. ఇప్పుడు నువ్వు జీవితాంతం ఇతర రాళ్లకు రంగులు వేసి వాటిపై బంగారు పూత పూసి వాటిని వజ్రాలుగా వాటిని వజ్రాలుగా నిరూపించే పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నావు.
(14:10) అష్టావక్రుడు నీకు ఎలాంటి కొత్త రంగును ఇవ్వడం లేదు. ఆయన నీ చేతిలో ఒక సుత్తి ఉలిపెట్టి ఈ రాయి బయటి పొరను పగలగొట్టమని చెబుతున్నాడు. ఈ నేను అనే కథను బద్దలు కొట్టి లోపల ఏమి ప్రకాశిస్తుందో చూడు ఇలా పగలగొట్టడమే ధ్యానం ఇలా పగలగొట్టడమే సాక్షి భావం నేను దీన్ని సాధించాను అని నువ్వు చెప్పినప్పుడు నీ సువాసనపై అహంకారం అనే ఒక పొరను కప్పుకుంటావు. అతను నన్ను అవమానించాడు అని నువ్వు అన్నప్పుడు నీ సువాసనపై కోపం బాధ అనే మరో పొరను కప్పుకుంటావు.
(14:51) నువ్వు భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందినప్పుడు నీ సువాసనపై భయం అనే పొరను కప్పుకుంటావు. నెమ్మదిగా ఈ పొరల కింద నీ నిజమైన ఆత్మ నీ సువాసన ఊపిరాడక ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతుంది. ఆ తర్వాత జీవితంలో ఆనందం ఎందుకు లేదు శాంతి ఎందుకు లేదు అని నువ్వు అడుగుతావు. శాంతి ఎలా ఉంటుంది? ఆనందం ఎలా దొరుకుతుంది? నువ్వు నీ ఆత్మనే చెత్తకుప్పలో కప్పేసావు కదా మరి మార్గం ఏమిటి? ఇంకా పరుగులు తీయాలా మన సువాసనను మనకు తిరిగి ఇప్పించే కోర్సు ఏదైనా చేయాలా కాదు అష్టావక్రుని
(15:38) మార్గం పూర్తిగా విరుద్ధమైనది పరుగులు తీయడం ఆపమని ఆయన చెబుతున్నాడు ఆగు అక్కడే ఆగిపో నువ్వు సువాసనను వెతకాలనుకుంటున్నావు. పరుగులు తీయడం ఆపమని అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు. అప్పుడు చెమట దుర్వాసన దానంతటా అదే పోతుంది. మిగిలి ఉండేదే సువాసన నువ్వు సాధించాల్సింది ఏమీ లేదు నువ్వు కేవలం చాలా విషయాలను వదిలేయాలి అంతే నీవు అసంపూర్ణుడివి అని చెప్పే భావనలను వదిలేయాలి.
(16:16) గమ్యం ఎక్కడో ముందు ఉందని చెప్పే పరుగును వదిలేయాలి. ప్రతి విషయంలోనూ నేను నాది అని తీసుకువచ్చే అహంకారాన్ని వదిలేయాలి. ఇలా వదిలివేయడమే నిజమైన ఉనికి దీనిని నీ జీవితంలో గమనించు నీ జీవితంలో అత్యంత అందమైన క్షణాలు ఏవి బహుశా నీవు ఏదైనా కొండపై కూర్చుని అస్తమిస్తున్న సూర్యున్ని చూస్తున్నప్పుడు ఒక క్షణం పాటు నీవు ఎవరివో నీ సమస్యలు ఏమిటో మర్చిపోయినప్పుడు కావచ్చు అక్కడ కేవలం ఆ దృశ్యం నీవు మాత్రమే ఉన్నారు.
(16:51) ఆ క్షణంలో నీవు ఏదో అవ్వడానికి ప్రయత్నించడం లేదు. నీవు కేవలం ఉన్నావు. బహుశా ఒక పిల్లాడితో ఆడుతూ ఎంతగా లీనమైపోయావ అంటే నీకు సమయం కూడా తెలియలేదు. నీవు కేవలం ఆ ఆటలో ఉన్నావు. బహుశా నీవు ఏదైనా సంగీతం వింటున్నప్పుడు నీ అస్తిత్వం మొత్తం ఆ సంగీతంలో కరిగిపోయినప్పుడు కావచ్చు. నీవు కేవలం ఆ సంగీతంలో ఉన్నావు. ఆ క్షణాలలో నీవు నీ నిజమైన స్వభావానికి చాలా దగ్గరగా ఉన్నావు.
(17:29) ఎందుకంటే ఆ క్షణాల్లో అహంకారం లేదు ఏ గమ్యము లేదు ఏ కర్త లేడు. కేవలం ఒక స్వచ్ఛమైన అనుభవం మాత్రమే ఉంది. అష్టావక్రుడు నీకు ఇదే స్థితిని 24 గంటలు జీవించే సూత్రాన్ని ఇస్తున్నాడు. కానీ మనసు అంటుంది ఇదంతా బాగానే ఉంది మరి ఇల్లు ఎలా గడుస్తుంది పనులు ఎలా అవుతాయి అని ఇది మనసు చేసే అతి పెద్ద మోసం అష్టావక్రుడు నిన్ను కర్మలను వదిలేయమని చెప్పడం లేదు. జనక మహారాజు తన రాజ్యాన్ని వదిలి పెట్టలేదు.
(18:04) ఆయన నిన్ను పని చేస్తున్నాను అనే కర్త భావాన్ని మాత్రమే వదిలిపెట్టమని చెబుతున్నాడు. నీవు కేవలం ఉనికి స్థితి నుండి పని చేసినప్పుడు నీ పని ఒక భారం కాకుండా ఒక ఉత్సవంగా మారుతుంది. నీవు పని చేస్తావు ఎందుకంటే నీకు అందులో ఆనందం దొరుకుతుంది. అంతేకానీ దానితో ఏదో నిరూపించుకోవాలని కాదు నీవు నీ 100 శాతం ఇస్తావు ఎందుకంటే ఆ క్షణంలో నీవు పూర్తిగా అక్కడే ఉన్నావు.
(18:35) నీకు ప్రమోషన్ కావాలని కాదు కర్మ నుండి ఏదైనా పొందాలనే కోరిక తొలగిపోయినప్పుడు ఆ కర్మ ధ్యానంగా మారుతుంది. మరియు అలాంటి కర్మ ద్వారా వచ్చే ఫలితం ఎల్లప్పుడూ అందంగా ఉంటుంది. దీనినే ఓషో సృజనాత్మకత అంటారు. దీనినే లావో జూ ఉ వి అంటారు అనగా ఏమీ చేయకుండానే చెయ్యడం యాక్షన్ త్రు నాన్ యాక్షన్ నువ్వు కర్తవు కానప్పుడు విశ్వశక్తి నీ ద్వారా పని చేయడం ప్రారంభిస్తుంది.
(19:09) నువ్వు కేవలం ఒక పిల్లన గ్రోవిలా మారిపోతావు. మరియు పరమాత్మ అందులో సంగీతాన్ని ఊదడం మొదలు పెడతాడు. నేటి మనిషి ఒక మూసి ఉన్న గది లాంటివాడు. కిటికీలు తలుపులు అన్ని మూసి ఉన్నాయి. లోపల పాతబడిన గాలి నిండి ఉంది. గతానికి సంబంధించిన పశ్చాత్తాపాలు భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళనలతో నువ్వు అదే గాలిని పీలుస్తూ ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్నావు.
(19:39) అయినా నాకు స్వచ్ఛమైన గాలి కావాలి అని అంటున్నావు. ఆ స్వచ్ఛమైన గాలిని లోపలికి తీసుకురావడానికి నువ్వు మరింత కష్టపడతావు. నువ్వు ఎయిర్ ప్యూరిఫయర్లు సెల్ఫ్ హెల్ప్ పుస్తకాలు పెడతావు. రూమ్ ఫ్రెషనర్లు పాజిటివ్ థింకింగ్ చల్లుతావు. అయినా నీ ఉక్కిరి బిక్కిరి తగ్గదు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు వచ్చి ఇలా అంటాడు. ఓ మూర్ఖుడా కేవలం ఆ కిటికీని తెరువు.
(20:07) ఈ అహంకారం అనే తలుపును ఈ కర్త అనే భావాన్ని తెరిచేయి. స్వచ్ఛమైన గాలి బయట ఎప్పుడూ వీస్తూనే ఉంది. శాంతి ఎల్లప్పుడూ అక్కడే ఉంది. నువ్వు దాన్ని సృష్టించాల్సిన అవసరం లేదు దానికి కొంచెం చోటు ఇవ్వాలి అంతే ఆ చోటు అనేది నిశ్చలంగా ఉండటం ద్వారా గమనించడం ద్వారా సాక్షిగా మారడం ద్వారా ఏర్పడుతుంది. కాబట్టి మరుసటి సారి నువ్వు పరుగెత్తి పరుగెత్తి అలసిపోయినప్పుడు ఇదంతా దేని కోసం అని నీకు అనిపించినప్పుడు గమ్యాలు మరింత అర్థరహితంగా అనిపించినప్పుడు దానిని ఒక సమస్యగా భావించవద్దు దానిని ఒక అదృష్టంగా పరిగణించు అది నీ
(20:56) ఆత్మ నిన్ను పిలుస్తున్న క్షణం. ఇక ఇంటికి తిరిగి వచ్చేయ్ అని అది చెబుతోంది మరియు ఆ ఇల్లు బయట ఎక్కడో లేదు అది నీ లోపలి శాంతి అది నువ్వు కోలాహలంలో మర్చిపోయిన నిశశబ్దం అది నీ సొంత సుగంధం దానిని నువ్వు బయటి సుగంధాల కింద అణచివేసావు దానిని వెతకాల్సిన పని లేదు దానిగా మారాల్సిన అవసరం లేదు కేవలను ఆగి గుర్తు చేసుకోవాలి నువ్వు నువ్వు పువ్వు కుండీవి కాదు అని గుర్తు చేసుకోవాలి నువ్వు సంగీతానివి శబ్దం కాదు నువ్వు సాక్షివి కర్తవి కాదు ఈ స్పృహ ఎప్పుడైతే లోతుగా మారుతుందో అదే
(21:43) క్షణంలో జీవితం ఒక పరుగు పందం నుండి ఒక నాట్యంగా మారిపోతుంది. ఒక గమ్యం లేని నృత్యం అది. ప్రతి అడుగులోనూ ఆనందం మాత్రమే ఉంటుంది. అదే ముక్తి ఇక్కడే ఇప్పుడు పార్ట్ రెండు విరక్తి యొక్క అసలైన అర్థం ఏమిటంటే ఎటువంటి అధికారం చూపకుండా ప్రేమించడం ద ఆర్ట్ ఆఫ్ డిటాచ్మెంట్ మనం విరక్తి లేదా డిటాచ్మెంట్ అనే పదం విన్నప్పుడు దానికి అర్థం అన్ని వదిలేసి అడవికి వెళ్ళిపోవడమే అని అనుకుంటాం.
(22:20) కుటుంబం స్నేహితులు పని వీటి అన్నింటికీ ముఖం చాటేయడం అని విరక్తి గురించిన అతి పెద్ద అపోహ ఇదే అష్టావక్రుడు నిన్ను పిరికివాడిగా మారమని నేర్పించడం లేదు ఆయన నిన్ను బాధ్యతల నుండి పారిపోమని చెప్పడం లేదు జనకుడు ఒక రాజు ఆయన తన రాజ్యాన్ని వదిలి పెట్టలేదు తన కుటుంబాన్ని వదిలి పెట్టలేదు మరి ఆయన ఆయన విరక్తుడు ఎలా అయ్యాడు అష్టావక్రుడు విరక్తికి అర్థం ఆసక్తి అంతం కావడం వ్యామోహం అంతం కావడం ఇది ఉదాసీనత కాదు సొంతం చేసుకోవాలనే తపన లేని తెలివైన ప్రేమ ఇది ఎటువంటి అధికారం చలాయించకుండా
(23:09) ప్రేమించే కళ దీనిని లోతుగా అర్థం చేసుకోండి ఎందుకంటే కొండి ఎందుకంటే ఇది మీ జీవి జీవితంలోని 90 శాతం సమస్యలకు పరిష్కారం నీ బాధ ఏమిటి నీ బాధ ఎవరైనా నిన్ను వదిలి వెళ్ళిపోయారని కాదాదు నీ బాధ ఏమిటంటే వాళ్ళు నీ సొంతం అని నువ్వు అనుకోవడం నీ బాధ నీ డబ్బు పోయిందని కాదు ఆ డబ్బు నీది అని నువ్వు అనుకోవడం వల్లే నీకు ఆ బాధ నీ బాధ ఎవరైనా నిన్ను అవమానించారని కాదు నీకంటూ ఒక ప్రతిష్ట ఇమేజ్ ఉందని దానిని నువ్వు నీదిగా భావించడం వల్ల
(23:56) దానికి దెబ్బ తగిలిందనేదే నీ బాధ ఈ నేను నాది అనుకోవడమే ఆసక్తి ఇదే వ్యామోహం ఏది కనిపిస్తుందో అది నేను కాదు అని అష్టావక్రుడు చెబుతారు. జనకుడు తెలుసుకున్నది ఇదే ఆయన రాజభవనంలో ఉన్నాడు కానీ తను ఆ భవనాన్ని కాదు అని ఆయనకు తెలుసు ఆయన రాజుగా తన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తిస్తూనే ఉన్నాడు కానీ తను ఆ రాజు పదవిని కాదు అని ఆయనకు తెలుసు.
(24:27) ఆయన తన కుటుంబంతోనే ఉన్నాడు కానీ తను కేవలం ఒక తండ్రి లేదా భర్తను మాత్రమే కాదు అని ఆయనకు తెలుసు. ఆయన శరీరంలో ఉన్నాడు కానీ తను ఈ శరీరాన్ని కాదు అని ఆయనకు తెలుసు. ఇది తెలుసుకోవడమే విరక్తి. మీరు దీనిని తెలుసుకున్నప్పుడు మీరు ప్రపంచంలోని ప్రతి ఆటను ఆడుతారు కానీ ఆ ఆట మీపై ఆధిపత్యం చెలాయించదు. మీరు ప్రపంచంలో ఉంటారు కానీ ప్రపంచం మీ లోపల ఉండదు.
(25:00) బురదలో కమలం వికసించిన ఆ బురద దానిని ఎలా తాకలేదో అచ్చం అలాగే. ఇప్పుడు దీనిని మీ బంధాలలో చూడండి. ప్రేమ పేరుతో మనం ఏం చేస్తున్నాం? అధికారం చలాయిస్తున్నాం. నువ్వం నువ్వు నా సొంతం నువ్వు నా ఇష్ట ప్రకారమే నడుచుకోవాలి. నన్ను సంతోష పెట్టాల్సిన బాధ్యత నీదే అనుకుంటాం. ఇది ప్రేమ కాదు. ఇది వ్యాపారం. ఇదొక బేరం. బేరం ఉన్నచోట దుఃఖం తప్పక ఉంటుంది.
(25:30) ఎందుకంటే అవతలి వ్యక్తికి వారి సొంత ఇష్టాలు ఉంటాయి. వారి సొంత ప్రయాణం ఉంటుంది. వారు మీ అంచనాలకు బానిసగా ఉండలేరు. మీరు పడే దుఃఖానికి కారణం మీరు మీ కోరికలకు బానిసగా మారడమే. ప్రపంచం ప్రజలు పరిస్థితులు అన్ని మీ ఇష్టప్రకారం నడవాలని మీరు కోరుకుంటారు అలా జరగనప్పుడు మీరు విలవిరలాడిపోతారు. అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నాడు అంటే కోరికలను పట్టుకుని వేలాడకండి జీవితాన్ని స్వేచ్చగా సాగనివ్వండి వస్తున్న దాన్ని ఆహ్వానించండి వెళుతున్న దాన్ని దాన్ని కృతజ్ఞతతో సాగనంపండి దేనిని పట్టుకుని ఆపకండి ఎందుకంటే మీరు దేనినైతే పట్టుకోవాలని చూస్తారో అది ఇసుకల
(26:19) మీ పిడికిరి నుండి జారిపోతుంది. అది మనిషి అయినా డబ్బు అయినా లేదా యవ్వనం అయినా సరే అయితే దీని అర్థం కఠినంగా లేదా రాతి గుండెతో మారడం కాదు ఇది ప్రేమ యొక్క అత్యంత స్వచ్ఛమైన రూపం మీరు ఎవరితోనూ అనుబంధం పెంచుకోనప్పుడే వారిని నిజంగా ప్రేమించగలుగుతారు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు మీ ప్రేమలో ఎలాంటి శరతులు లేవు ఎలాంటి ఆశలు లేవు.
(26:49) మీరు కేవలం ఇస్తారు. మీ ప్రేమ అందరికీ తన సువాసనను పంచే ఒక పువ్వు లాంటిది. అది ఎవరు మంచి ఎవరు చెడు అని చూడదు. జనక మహారాజు విరక్తుడైనప్పుడు అతను ఒక మెరుగైన రాజుగా మారాడు. ఒక మెరుగైన తండ్రి అయ్యాడు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు అతను ప్రతి నిర్ణయాన్ని ఎలాంటి వ్యక్తిగత స్వార్థం భయం లేకుండా తీసుకోగలడు. వస్తువులతో వ్యక్తులతో లేదా మీ ప్రతిష్టతో మీ గుర్తింపును ముడిపెట్టడం మానేసినప్పుడు మీరు నిర్భయులుగా మారుతారు.
(27:27) ఇప్పుడు మీరు కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదు ఏదైనా కోల్పోతామనే భయం లేని మనిషిని ఎవరూ ఓడించలేరు. ఒక్కసారి ఆలోచించండి రోజంతా మీరు ఎన్ని వస్తువులతో మీ గుర్తింపును ముడి పెట్టుకుంటారో మీ ఫోన్ మీ బట్టలు మీ కారు మీ ఇల్లు మీ ఉద్యోగం మీ ఆలోచనలు వీటిలో దేనికైనా చిన్న గీత పడినా మీరు బాధపడతారు. ఎందుకు ఎందుకంటే ఈ ప్రాణం లేని వస్తువులను మీరు మీ చైతన్యంలో ఒక భాగంగా చేసుకున్నారు.
(28:06) మీరు వస్తువులకు యజమానులు కాలేదు వాటికి బానిసలుగా మారిపోయారు. అష్టావక్రుడు ఈ బానిసత్వం నుండే విముక్తి పొందే మార్గాన్ని మీకు చూపుతున్నాడు. అన్నింటిని ఉపయోగించండి. కానీ దేనిని మీపై ఆధిపత్యం చెలాయించనివ్వకండి అని ఆయన చెబుతున్నారు. మీరు ఈ లోకంలో ఒక యాత్రికులు ఒక అతిధి అతిథి ఆ ఇంటిని తనదిగా భావించడు. అతను ఆ ఇంటిని ఆస్వాదిస్తాడు. వెళ్లే సమయం వచ్చినప్పుడు ప్రశాంతంగా వెళ్ళిపోతాడు.
(28:41) విరక్తి యొక్క సారాంశం ఇదే జీవితాన్ని ఆస్వాదించండి. అత్యంత తీవ్రతతో గాఢంగా ప్రేమించండి. పూర్తి అంకిత భావంతో పని చేయండి. కానీ నేను ఇవి కాను అని ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోండి. నేను వీటన్నింటిని చూసేవాడిని ఐ యాం ది వాచర్ ఆన్ ద హిల్ నేను కొండపై నుండి గమనిస్తున్న సాక్షిని నేను కొంచున్న ఆ సాక్షిని ఈ ఒక్కని ఈ ఒక్క వాక్యాన్ని కేవలం వినకండి దీనిని అనుభూతి చెందడానికి ప్రయత్నించండి.
(29:20) ఒక్క క్షణం పాటు మీ కళ్ళు మూసుకోండి. ఊహించుకోండి. మీరు ప్రశాంతంగా స్థిరంగా ఉన్న ఒక ఎత్తైన కొండపై కూర్చుని ఉన్నారు. మీ కింద సుదూరంగా విస్తరించి ఉన్న ఒక లోయ ఉంది. అందులో ఒక నగరం మొత్తం కొలువై ఉంది. ఈ నగరమే మీ జీవితం. ఈ నగరంలో ట్రాఫిక్ ఉంది కోలాహలం ఉంది. భవనాలు నిర్మించబడుతున్నాయి. కొన్ని ఇళ్లు కూలిపోతున్నాయి.
(29:49) ఎక్కడో పెళ్లి సన్నాయి మోగుతోంది. ఇంకెక్కడో ఆసుపత్రిలో ఒకరు ఆఖరి శ్వాస తీస్తున్నారు. ఈ నగరం నగరం ఎప్పుడూ నిద్రపోదు ఇందులో పరుగులాట ఉంది ఆకాంక్షలు ఉన్నాయి ప్రేమ ఉంది మోసం ఉంది నవ్వులు ఉన్నాయి కన్నీళ్లు ఉన్నాయి. మీరు నగరం లోపల ఉన్నప్పుడు ఏదైనా వీధిలో లేదా ఏదైనా ట్రాఫిక్ జామ్ లో ఇరుక్కున్నప్పుడు మీకు ఏమి కనిపిస్తుంది మీకు మీ ముందున్న కారు బంపర్ మాత్రమే కనిపిస్తుంది.
(30:24) పక్కనున్న వ్యక్తి కోపంగా అరుస్తున్న ముఖం కనిపిస్తుంది. హారన్ల చప్పుడు వినిపిస్తుంది. అదే ప్రపంచం అంతా అని మీకు అనిపిస్తుంది. ఆ ట్రాఫిక్ జామ్ మీ పూర్తి సత్యంగా మారుతుంది. మీరు గిలగిలలాడతారు. కోపగించుకుంటారు నిస్సహాయంగా భావిస్తారు. కానీ ఈరోజు మీరు ఆ ట్రాఫిక్ జామ్ లో లేరు. మీరు ఆ కొండపై ఉన్నారు. ఇక్కడ కొండపై గాలి వీస్తోంది. చల్లని తాజా గాలి ఇక్కడ ప్రశాంతత ఉంది.
(30:56) ఇక్కడి నుండి మీరు కింద ఉన్న ఆ నగరాన్న అంతటిని చూడగలరు. నిన్న మీరు ఇరుక్కుపోయిన ఆ ట్రాఫిక్ జామ్ ను కూడా మీరు చూస్తున్నారు. కానీ ఇక్కడి నుండి అది కేవలం ఎర్రటి లైట్లతో ఉన్న వాహనాల వరుసలా కనిపిస్తోంది. ఇక్కడి నుండి మీకు ఆ ట్రాఫిక్ యొక్క హోరు కాకుండా సముద్రపు అలల వలె ఒక మధురమైన ప్రతిధ్వనించే శబ్దం వినిపిస్తోంది. నగరం యొక్క మరొక మూలలో ఒక జాతర జరగడం మీరు చూస్తున్నారు.
(31:30) పిల్లలు నవ్వుతున్నారు ఉయ్యాలలు ఆడుతున్నాయి కాంతులు విరజిమ్ముతున్నాయి. ఒక ఆఫీస్ భవనంలో అర్ధరాత్రి వరకు లైట్లు వెలుగుతూ ఉండటం మీరు చూస్తున్నారు. ఎవరో తమ కలల కోసం కష్టపడుతున్నారు. ఒక పార్కులో ఒక జంట చేతిలో చెయ్యి వేసుకుని కూర్చోవడం మీరు చూస్తున్నారు. అలాగే ఇంకొక మూలలో ఎవరో ఒంటరిగా బెంచిపై కూర్చుని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటున్నారు. కొండపై నుండి నీకు అంతా కనిపిస్తుంది.
(31:59) మొత్తం దృశ్యం పూర్తి చిత్రం నువ్వు ఏ ఒక్క సంఘటనకో అతుక్కుపోయలేవు ప్రతిదీ ఒక పెద్ద ఆటలో భాగమని నువ్వు చూస్తున్నావు. ప్రతిదీ మారుతోందని నువ్వు గమనిస్తున్నావు. ఇప్పుడు ట్రాఫిక్ జామ్ అయిన రహదారి కొన్ని గంటల్లో ఖాళీ అయిపోతుంది. ఈరోజు ఎక్కడైతే జాతర జరుగుతోందో రేపు ఉదయం అక్కడ శుభ్రం చేసి మైదానం ఖాళీ అవుతుంది.
(32:26) ఈరోజు నవ్వుతున్నవాడు రేపు ఏడవచ్చు. ఈ రోజు ఏడుస్తున్న వాడికి రేపు నవ్వడానికి ఒక కారణం దొరకవచ్చు. ఈ కొండ అనేది భౌగోళికమైన ప్రదేశం కాదు. ఇది హిమాలయాలలోని శిఖరం కాదు. ఈ కొండ నీ చైతన్యానికి నీ అవగాహనకు సంబంధించిన ఒక స్థితి. ఈ కొండపై కూర్చున్న నువ్వే నీ నిజ స్వరూపం. నువ్వు కేవలం ఒక సాక్షివి. నేను నాది అనే నగరానికి ప్రేక్షకుడివి.
(32:59) ద వాచర్ ఇప్పుడు ఆ నగరాన్ని మళ్ళీ చూడు ఆ నగరం నువ్వే ఆ నగరంలోని ప్రతి భవనం ప్రతి వీధి ప్రతి మనిషి అన్నీ నువ్వే అది నువ్వు నేను మరియు నాది అని పిలుచుకునే నీ గుర్తింపులో ఒక భాగం నీ పేరు రాయబడి ఉన్న అత్యంత ఎత్తైన అద్భుతమైన భవనం ఏదైతే ఉందో అది నీ వృత్తి నీ విజయం దాన్ని నిర్మించడానికి నువ్వు ఎన్నో సంవత్సరాలు వెచ్చించావు. ప్రజలు దాన్ని ప్రశంసించినప్పుడు నువ్వు సంతోషంతో మైమర్చిపోతావు.
(33:35) ఎవరైనా దానికి మచ్చ తేడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు నువ్వు పోరాడటానికైనా చావడానికైనా సిద్దపడతావు. అందమైన ఉద్యానవనంతో ఉన్న ఆ అందమైన ఇల్లు ఏదైతే ఉందో అది నీ కుటుంబం, నీ బంధాలు దాన్ని నువ్వు ప్రేమ మరియు ఆశలతో పోషించావు. అందులో పూలు వికసించినప్పుడు నీ హృదయం పరిమళిస్తుంది. ఒక ఆకు పసుపు రంగులోకి మారి వాడిపోయినా నువ్వు ఆందోళన చెందుతావు.
(34:07) ఆ నగర వీధుల్లో పరిగెడుతున్న ఖరీదైన కారు నీ పరువు అది నీ హోద. దానిపై ఒక చిన్న గీత పడినా సరే ఆ గీత కారు మీద కాదు నీ అహంకారం మీద పడుతుంది. ఆ నగరంలో ఒక పాత చీకటి మూల కూడా ఉంది. అవి మీ వైఫల్యాలు మీ తప్పులు మీరు ఎవరికీ చెప్పకూడదు అనుకునే మీ రహస్యాలు అవి ఆ వీధి వైపు కన్నెత్తి చూడాలని కూడా మీరు అనుకోరు కానీ అది మీ నగరంలో ఒక భాగమే ఎవరైనా దానిపై రాళ్లుు విసురుతారేమో అన్న భయంతో రాత్రింబవళ్ళు మీరు ఎంతో జాగ్రత్తగా తీర్చిదిద్దుకుంటూ అలంకరించుకునే మీ ఇమేజ్ మీ ప్రతిరూపమే ఆ నగర మధ్యలో నిలబడి ఉన్న
(34:54) విగ్రహం ఇదే మీ జీవితం నగరంలో ఈ వాటన్నింటితో మిమ్మల్ని మీరు ముడి పెట్టుకొని జీవించడం నేను ఒక విజయవంతమైన మేనేజర్ ను నేను ఒక మంచి తండ్రిని నేను గౌరవప్రదమైన వ్యక్తిని మోసపోయిన వాడిని నేను తప్పు చేసిన వాడిని నేను మీరు ఆ నగరంలో ఉన్నంత కాలం మీరు ఈ కథలలోనే జీవిస్తున్నారు. మరియు ప్రతి కథ తనతో పాటు సుఖ దుఃఖాలు అనే ఒక షరతును తీసుకువస్తుంది.
(35:29) భవనం ఎత్తుగా నిర్మిస్తే సంతోషం కలుగుతుంది. అది కూలిపోతే దుఃఖం. బంధాలు మీ అంచనాలకు తగ్గట్టుగా ఉంటే సంతోషం లేకపోతే దుఃఖం. సాక్షీ భావం లేదా ది ఆర్ట్ ఆఫ్ బీయింగ్ ద వాచర్ మిమ్మల్ని ఈ కథల నుండి బయటకు తీసుకువస్తుంది. నగరాన్ని తగలబెట్టమని అది చెప్పదు భవనాడు నిర్మించడం మానేయమని లేదే బంధాలను పట్టించుకోవడం మానేయమని అది చెప్పదు.
(36:01) కాదు అస్సలు కాదు అది కేవలం మీ అసలైన స్థానాన్ని మీకు గుర్తు చేస్తుంది. మీరు ఈ నగరం కాదు మీరు ఈ నగరానికి యజమాని కూడా కారు ఒక కొండ మీద నుండి ఈ నగరం నిర్మించబడటం పడిపోవడం మరియు మారడం అనే ఈ ఆటను చూస్తున్న వ్యక్తి మాత్రమే మీరు ఇది కేవలం విని మర్చిపోయే తత్వశాస్త్రం కాదు ఇది 24/7 సాధన దీన్ని మీ దైనందిన జీవితంలో ఆచరించి చూడండి మీటింగ్ లో మీ బాస్ బాస్ అందరి ముందు మిమ్మల్ని అవమానించారు.
(36:41) మిమ్మల్ని కించపరిచారు. నగరంలోని మనిషి అంటే ద ప్లేయర్ ఏం చేస్తాడు? అతని రక్తం ఉడికిపోతుంది. గుండె చప్పుడు వేగవంతం అవుతుంది. పిడికిళ్లు బిగుసుకుంటాయి. అతని మెదడులో ఆలోచనలు పరిగెడతాయి. అతనికి ఎంత ధైర్యం నేను అతన్ని వదలను అందరూ నా గురించి ఏమనుకుంటున్నారు? నా పరువు పోయింది. ఈ ప్లేయర్ ఇప్పుడు చాలా రోజుల పాటు ఈ అవమానం అనే మంటల్లో కాలిపోతాడు.
(37:16) అతను ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని ఆలోచిస్తాడు. లేదా డిప్రెషన్ లోకి వెళ్ళిపోతాడు. అతని ప్రశాంతత అంతా దూరమవుతుంది. ఇప్పుడు ది వాచర్ గమనించే వాడిని పిలవండి. కొండ పైకి ఎక్కండి. ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని కింద నగరంలో జరుగుతున్న ఈ సంఘటనను చూడండి. సాక్షి ఏమి చూస్తాడు ఒక శరీరం ఉందని దాని లోపల కొన్ని రసాయన చర్యలు జరుగుతున్నాయని సాక్షి చూస్తాడు.
(37:47) అడ్రనలిన్ ప్రవహిస్తోందని దాన్ని గమనిస్తాడు. తెరపై అవమానం ప్రతీకారం ఇమేజ్ అనే పదాలు కనిపిస్తున్నట్లుగా మెదడులో కొన్ని ఆలోచనలు నడుస్తున్నాయని సాక్షి చూస్తాడు. బాస్ అనే ఒక వ్యక్తి బహుశా తన అభద్రత భావం లేదా ఒత్తిడి కారణంగా అరుస్తున్నాడని సాక్షి చూస్తాడు. రెండో వ్యక్తి అంటే మీరు మీ ఇమేజ్ అనే కథకు ఎక్కువగా అతుక్కుపోవడం వల్ల బాధపడుతున్నారని సాక్షి చూస్తాడు.
(38:18) సాక్షి ఎవ్వరిని జడ్జ్ చేయడు. బాస్ ది కరెక్ట్ మరియు మీది తప్పు అని అతను చెప్పడు. అలాగే మీది కరెక్ట్ మరియు బాస్తది తప్పు అని కూడా అతను చెప్పడు. అతను ఎలాంటి లేబుల్స్ వేయకుండా కేవలం గమనిస్తాడు. మరియు గమనించే ఈ ప్రశాంతమైన క్షణంలో ఒక అద్భుతం జరుగుతుంది. మీరు ఆ సంఘటనను మీ కోపాన్ని మీ ఆలోచనలను ఒక ప్రేక్షకుడిగా చూసిన వెంటనే అవి తమ శక్తిని కోల్పోతాయి.
(38:52) మీ తలపై కమ్ముకున్న కోపం అనే మేఘం ఇప్పుడు మీకు దూరంగా ఆకాశంలో తేలియాడుతున్న ఒక మేఘం లా కనిపిస్తుంది. మీరు ఆ మేఘం నుండి వేరుపడతారు. ఇప్పుడు కొండ మీద నుండి మీరు మరింత స్పష్టంగా చూడగలరు. ఈ పరిస్థితిలో సరైన అడుగు ఏమిటో మీరు బహుశా అర్థం చేసుకోవచ్చు. బహుశా మీరు బాస్ తో ఒంటరిగా మాట్లాడాలి. బహుశా మీరు ఈ విషయాన్ని విస్మరించాలి.
(39:21) లేదా బహుశా మీరు కొత్త ఉద్యోగం వెతుక్కోవాలి. ఏని నేర్కోవాలి ఏ నిర్ణయమైనా అది ప్రతీకార జ్వాల నుండి కాకుండా ప్రశాంతమైన మరియు స్థిరమైన మనసు నుండి వస్తుంది మరియు అదే అత్యంత సరైన నిర్ణయం అవుతుంది. మీ భాగస్వామి మీతో ఏదో అనడం వల్ల మీకు తీవ్రమైన బాధ కలిగింది. ద ప్లేయర్ ఆటగాడు ఏమి భావిస్తాడు నేను మోసపోయాను నన్ను ఎవరూ అర్థం చేసుకోలేదు. నేను ఎంతో చేశాను.
(39:53) కానీ దానికి ప్రతిఫలంగా నాకిది దక్కింది. ఈ ప్లేయర్ ప్రేమను ఒక వ్యాపారంలా చూస్తాడు. అంచనాల ఖాతాను తయారు చేస్తాడు. ఆ ఖాతా సరిపోలకపోతే అతను దివాళా తీసినట్లు భావిస్తాడు. అతను అరుస్తాడు పోట్లాడుతాడు తలుపుడు బాదుతాడు లేదా నిశ్శబ్దంగా తనలో తానే కుమిలిపోతాడు. ఇప్పుడు కొండ ఎక్కండి. ద వాచర్స్ వ్యూ పరిశీలకుడి దృష్టి.
(40:25) సాక్షి ఏమి చూస్తాడు సాక్షి ఇద్దరు వ్యక్తులను చూస్తాడు. ఇద్దరికీ వారి వారి నేపథ్యం పెంపకం ఉన్నాయి. వారి వారి భయాలు ఉన్నాయి. వారి వారి అసంపూర్ణ కోరికలు ఉన్నాయి. సాక్షి కేవలం మాటలు అనబడ్డాయని గమనిస్తాడు. ఆ మాటలు మీ లోపల ఉన్న ఒక పాత గాయాన్ని తాకాయి. ఒక బాధాకరమైన అల ఎగసి పడింది. సాక్షి మీ భాగస్వామి లోపల ఉన్న బాధను కూడా చూడగలడు.
(40:57) బహుశా ఆ బాధ వలనే వారు ఆ మాటలు అని ఉండవచ్చు. ఏమీ పర్వాలేదు అని సాక్షి చెప్పడు. అతను బాధను కాదనడు. అతను ఆ బాధను అనుభవించనిస్తాడు. కానీ అతను స్వయంగా ఆ బాధలా మారిపోడు. అవును. ఈ శరీరం మరియు మనసు యొక్క వ్యవస్థలో ఒక బాధాకరమైన అనుభూతి కలుగుతుందని అతను గమనిస్తాడు. అంతే నేను బాధపడుతున్నాను అనే దానికి బదులుగా ఒక బాధాకరమైన అనుభూతి కలుగుతోంది దాన్ని నేను గమనిస్తున్నాను అని అనుకుంటాడు.
(41:30) ఈ చిన్న మార్పులో ఆకాశానికి భూమికి ఉన్నంత తుంది ఒకదానిలో మీరు దుఃఖ సముద్రంలో మునిగి పోతున్నారు మరొక దానిలో మీరు ఒడ్డున నిలబడి ఆ అలలను చూస్తున్నారు. ఈ సాక్షి భావం నుండి ఉద్భవించే ప్రేమే నిజమైన ప్రేమ. అది ఎటువంటి షరతులు లేనిది. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నువ్వు నీ సంతోషం కోసం వేరొకరిని సాధనంగా చేసుకోవడం లేదు. నీ సంతోషం కోసం నువ్వు స్వయం సమృద్ధిని సాధించావు ఎందుకంటే నీ శాంతి ఆ కొకండపై ఉంది నగరంలో జరిగే సంఘటనల్లో కాదు ఇప్పుడు నువ్వు నీ భాగస్వామిని ఉన్నది ఉన్నట్టుగా ఉన్నట్లుగా
(42:14) అంగీకరించగలవు. నువ్వు వారిని మార్చడానికి ప్రయత్నించవు ఎందుకంటే వారు నీకు అనుకూలంగా నడుచుకోవడంపై నీ సంతోషం ఆధారపడలేదు. ఇది ఆధిపత్యం లేని ప్రేమ ఈ కొండ కేవలం బయట సంఘటనలను చూడటానికి మాత్రమే కాదు ఇది నీ లోపలి ప్రపంచాన్ని చూడటానికి కూడా నీ మనసు కూడా ఒక నగరం లాంటిదే అందులో ఆలోచనల ట్రాఫిక్ 24 గంటలు నడుస్తూనే ఉంటుంది.
(42:46) ఒకసారి భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన అనే వేగవంతమైన వాహనాలు మరోసారి గతం గురించిన పశ్చాత్తాపం అనే పొగ వదిలే పాత బస్సులు ఇంకోసారి ఎవరో అన్న మాటలు అనే చిన్న స్కూటర్ నీ మెదడు వీధుల్లో పదే పదే తిరుగుతూనే ఉంటాయి. నువ్వు ఏం చేస్తావ్? నువ్వు ప్రతి వాహనం వెనక పరిగెత్తుతావు. ఆందోళన అనే వాహనం వస్తుంది. నువ్వు అందులో కూర్చుని భవిష్యత్తులోని తెలియని స్టేషన్ల వరకు తిరుగుతూ ఉంటావు.
(43:22) పశ్చాత్తాపం అనే బస్సు వస్తుంది. నువ్వు అందులో ఎక్కి ఇంతకుముందు వేలసార్లు భ్రమించిన అదే పాత వీధుల్లో మళ్ళీ మళ్ళీ తిరుగుతూ ఉంటావు. సాక్షిగా ఉండు. కొండపై కూర్చుని నీ మెదడులోని ఈ ట్రాఫిక్ ని కేవలం గమనించు. ఆలోచనలు వస్తున్నాయి పోతున్నాయి వాటిని ఆపవద్దు వాటితో పోరాడవద్దు కేవలం చూడు ఓ ఇది ఒక ఆందోళన ఆలోచన దాన్ని చూసి వదిలేయ్ ఇది కోపానికి సంబంధించిన ఆలోచన దాన్ని చూసి వదిలేయ్ ఇది ఒక కామవాంచకు సంబంధించిన ఆలోచన దాని నోచన దాన్ని చూసి వదిలేయ్ అప్పుడు మీకు
(44:08) అర్థమవుతుంది నువ్వు ఆ ఆలోచనలు కాదు అని నువ్వు ఆ ఆలోచనలను గమనించే సాక్షివి ఆలోచనలు కేవలం మేఘాలు లాంటివి నువ్వు అనంతమైన ఆకాశానివి మేఘాలు వస్తాయి పోతాయి ఆకాశం మాత్రం అక్కడే ఉంటుంది. స్థిరంగా ప్రశాంతంగా అనంతంగా అదేవిధంగా నీ భావాలు నీ లోపలి వాతావరణం లాంటివి ఒకసారి కోపం అనే తుఫాను ఒకసారి దుఃఖం అనే వర్షం ఒకసారి అసూయ అనే ఉక్కబోత మరోసారి సంతోషం అనే ఎండ నువ్వు ఏం చేస్తావ్? ఎండ వచ్చినప్పుడు నువ్వు నాట్యం చేస్తూ ఎప్పుడు అలా ఎండగానే ఉండాలని
(44:56) కోరుకుంటావు. వర్షం పడినప్పుడు నువ్వు తడిసి విచారంగా ఉండి వర్షం వెంటనే ఆగిపోవాలని కోరుకుంటావు. నువ్వు వాతావరణంతో పోరాడతావు. అందుకే దుఃఖిస్తావు. సాక్షిగా ఉండు. ఈరోజు నీ లోపల దుఃఖం అనే వర్షం కురుస్తుందని కేవలం గమనించు. సరే తడవకండి. మీ అప్రమత్తత అనే గొడుగును తెరవండి. చినుకులు పడుతుండటాన్ని గమనించండి. ఆ ఉదాసీనతను అనుభవించండి.
(45:27) కానీ నేను ఈ వర్షాన్ని కానని గుర్తుంచుకోండి. ఈ వర్షం కురుస్తున్న ఆకాశాన్ని నేను మీరు ఇలా చేసినప్పుడు ఏ వాతావరణం శాశ్వతంగా ఉండదని మీరు గమనిస్తారు. తుఫాను వస్తుంది మరియు వెళ్ళిపోతుంది. వర్షం పడుతుంది మరియు ఆగిపోతుంది. ఎండ కూడా ఎల్లప్పుడూ ఉండదు. ఈ సాక్షి భావన నుండి ఒక లోతైన అంగీకారం స్వీకృతి పుడుతుంది.
(45:59) మీరు జీవితంతో పోరాడటం మానేస్తారు. మీరు దాని ప్రవాహంతో పాటు ప్రవహించడం నేర్చుకుంటారు. ఇక్కడే ప్రజలు అతి పెద్ద తప్పు చేస్తారు. సాక్షిగా మారడం అంటే రాతి గుండెలా మారడం అని భావోద్వేగాలు లేకుండా శూన్యంగా తయారవ్వడం అని వారు భావిస్తారు. ఇది ముమ్మాటికి తప్పు. ఒక సర్జన్ ఆపరేషన్ చేయాలని ఊహించుకోండి రోగి బాధను చూసి అతను ఏడవడం మొదలు పెడితే అతని చేతులు వణకిపోతే అతను ఆపరేషన్ చేయగలడా లేదు అతనికి అనాసక్తమైన భాగస్వామ్యం డిటాచ్డ్ ఇన్వాల్వ్మెంట్ కావాలి అతను నొప్పి పట్ల సున్నితంగా ఉండాలి కానీ ఆ నొప్పిలో మునిగిపోకూడదు అతను కరుణను కలిగి
(46:48) ఉండాలి వ్యామోహాన్ని కాదు సాక్షి అంటే రాయి కాదు సాక్షి అనేది ప్రేమ యొక్క అత్యంత స్వచ్ఛమైన రూపం. మీరు ఈ లోకంలో సాధారణ ప్రపంచంలో ఉన్నప్పుడు మీ ప్రేమ స్వార్థంతో నిండి ఉంటుంది. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను ఎందుకంటే నువ్వు నాకు మంచి అనుభూతిని కలిగిస్తావు. నేను నా బిడ్డను ప్రేమిస్తున్నాను ఎందుకంటే అతను నావాడు అతను నా పేరును ప్రకాశింపజేస్తాడు.
(47:19) కానీ నువ్వు కొండ మీద ఉన్నప్పుడు ప్రతిదానిని కరుణతో చూస్తావు. నువ్వు నగరవాసుల ఉరుకులు పరుగులు వారి పోరాటాలు వారి చిన్న చిన్న సంతోషాలను చూస్తావు. మరియు నీ హృదయం ద్వేషం లేదా తీర్పుతో కాకుండా లోతైన అవగాహన కరుణతో నిండిపోతుంది. నువ్వు ఒక మంచి తండ్రిగా మంచి స్నేహితుడిగా మంచి మనిషిగా మారతావు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నువ్వు వ్యక్తులను నీ అవసరాలు తీర్చుకునే సాధనాలుగా భావించవు.
(47:55) నువ్వు ప్రతి మనిషిని వాళ్ళ సొంత ప్రయాణంలో ఒక బాటసారిగా చూస్తావు. నీ ప్రేమ ఇప్పుడు ఎవరిని పట్టుకోవడానికి లేదా బంధించడానికి ప్రయత్నించదు. నీ ప్రేమ ఇప్పుడు తెరిచిన అరచేతి లాంటిది. బిగించిన పిడికిలి లాగా కాదు. ఇదే అంతిమ స్వేచ్ఛ ది అల్టిమేట్ ఫ్రీడమ విరక్తికి అసలైన అర్థం అడవికి వెళ్ళడం కాదు విరక్తికి అసలైన అర్థం నగరంలో జీవిస్తూనే నువ్వు ఒక కొండవి అని గుర్తుంచుకోవడం నీ బాధ్యతలన్నీ నిర్వర్తించు జనక మహారాజుల రాజ్యాన్ని పరిపాలించు పూర్తి అంకిత
(48:40) భావంతో పని చేయి ఎంతో లోతుగా ప్రేమించు జీవితంలోని ప్రతి మాధుర్యాన్ని ఆస్వాదించు కానీ లోపల ఈ జ్ఞాపకం ఈ అవగాహన ఎప్పుడూ సజీవంగా ఉండాలి. నేను ఈ శరీరాన్ని కాను ఇది ఒకరోజు పాతబడి కూలిపోయే నగరంలోని ఒక భవనం లాంటిది. నేను ఈ మనసును కాను ఇది వస్తూ పోతూ ఉండే నగరంలోని ట్రాఫిక్ లాంటిది. నేను ఈ పదవిని లేదా గుర్తింపును కాను ఇది కేవలం ప్రజలు కొన్ని పేర్లను అంటించిన ఒక బొమ్మ మాత్రమే నేను వీటన్నిటిని
(49:24) ఉపయోగిస్తున్నాను కానీ నేను వీటిలో ఏదీ కాను వీటన్నిటిని గమనిస్తున్నది నేను నేను ఆ ప్రశాంతమైన స్థిరమైన చెక్కు చెదరని చైతన్యాన్ని నేను కొండపై ఉన్న వీక్షకుడిని ఐ యామ్ ద వాచర్ ఆన్ ద హిల్. ఈ స్థితిలో ఏ భయం మిగలదు. నీకు కోల్పోతామనే భయం ఎందుకు ఉంటుంది? డబ్బు అది నగర మార్కెట్ లో ఒక సంఖ్య మాత్రమే అది పెరుగుతూ తగ్గుతూ ఉంటుంది.
(49:58) బంధాలు నువ్వు వ్యక్తులను పట్టుకొని లేవు. నువ్వు వారితో ప్రేమతో కలిసి నడుస్తున్నావు. ఎవరు తోడుగా ఉన్నారో వారికి స్వాగతం ఎవరు దూరమయ్యారో వారికి కృతజ్ఞతలతో వీడ్కోలు. గౌరవం అది ఈరోజు ఇక్కడ ఉండే నగర ప్రజల అభిప్రాయాలతో తయారైన ఒక బొమ్మ మాత్రమే రేపు ఇంకెక్కడో ఉంటుంది. మరణం అనేది కేవలం ఈ శరీరం అనే భవనం కూలిపోయే ఒక సంఘటన మాత్రమే నువ్వు ఒక కొండవు నువ్వు ఎక్కడ చనిపోతావు ఇదే నిజమైన స్వేచ్ఛ ఇదే పరమ నిర్భయత్వం ఇది ఒక్క రోజులో సాధించేది కాదు ఇది అనుక్షణం చేసే సాధన. నువ్వు పదే పదే మర్చిపోతావు. పదే
(50:46) పదే నగర ట్రాఫిక్ లో చిక్కుకుంటావు. కానీ గుర్తుకు రాగానే ఒక దీర్ఘ శ్వాస తీసుకుని నీ చైతన్యాన్ని తిరిగి ఆ కొండ మీదకు తీసుకురా నువ్వు ఇలా చేసిన ప్రతిసారి నువ్వు మరింత బలంగా మారుతావు. కొండపై నిలబడే నీ సామర్థ్యం పెరుగుతూ ఉంటుంది. నెమ్మదిగా నువ్వు ఎక్కువ సమయం ఆ కొండపైనే గడపడం ప్రారంభించావని గుర్తిస్తావు. మరియు అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే నగరంలోకి దిగి నీ పని ముగించుకుని తిరిగి నీ ప్రశాంతమైన ఎత్తులకు చేరుకుంటావు.
(51:24) కాబట్టి నీ కళ్ళు తెరువు నీ జీవితాన్ని చూడు మరియు నిన్ను నువ్వు ప్రశ్నించుకో నువ్వు రద్దీగా ఉండే నగర వీధివా లేక ఆ వీధిని గమనిస్తున్న ప్రశాంతమైన కొండవా? సమాధానం నీకు తెలుసు నువ్వు కేవలం దానిని గుర్తు చేసుకోవాలి పదే పదే గుర్తు చేసుకోవాలి మూడవ భాగం నేను ఎవరిని అహంకారం బట్టబయలు దా ఈగో మిరాజ్ అష్టావక్రుడు మరియు జనకుడి సంభాషణల కేంద్ర బిందువు సారాంశం అంతా ఒకే ఒక్కదానిని విచ్చినం చేయడం పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది.
(52:08) అదే అహంకారం ఈగో అష్టావక్రుడు ప్రకారం నీకున్న ఏకైక బంధం నీ ఏకైక జైలు నీ అహంకారమే అయితే ఈ అహంకారం అంటే ఏమిటి? అది నీ లోపల కూర్చున్న దెయ్యం కాదు అహంకారం అనేది కేవలం ఒక కథ. నీ గురించి నువ్వు అల్లుకున్న ఒక కథ. మరియు ప్రపంచం ఆ కథను ఆమోదిస్తూనే ఉంటుంది. నువ్వు పుట్టినప్పుడు నువ్వు ఏ కథ కాదు నువ్వు కేవలం ఒక స్వచ్ఛమైన చైతన్యానివి ఒక ఖాళీ కాగితానివి ఆ తర్వాత జనాలు దానిపై రాయడం ప్రారంభించారు.
(52:45) ఇది నీ పేరు నువ్వు ఒక అబ్బాయివి నువ్వు ఈ మతానికి చెందిన వాడివి వాడివి నువ్వు ఈ దేశానికి చెందిన వాడివి నువ్వు తెలివైన వాడివి నువ్వు పనికి రాని వాడివి వేలాది లేబుల్లు వేలాది గుర్తింపులు నీపై అతికించబడ్డాయి మరియు నువ్వు ఆ కథను నిజమని నమ్మావు ఈరోజు నువ్వు ఏమని భావిస్తున్నావో నేను ఒక డాక్టర్ ని నేను ఒక తల్లిని నేను డిప్రెషన్ తో ఉన్న వ్యక్తిని నేను ఒక విజయవంతమైన వ్యక్తిని అని ఇదంతా ఆ కథలో ఒక భాగం మాత్రమే ఇది నీ నిజమైన గుర్తింపు కాదు అష్టావక్రుడు ఒక సుత్తిల ఈ కథపై
(53:33) దెబ్బ కొడతాడు. నువ్వు దేహానివి కావు మనసువి కావు బుద్ధివి కావు అహంకారాన్ని కావు అని ఆయన చెబుతాడు వీటి అన్నింటికీ అతీతంగా నువ్వు స్వచ్ఛమైన చైతన్యానివి యు ఆర్ నాట్ ద బాడీ నాట్ ద మైండ్ నాట్ ద ఇంటలెక్ట్ నాట్ ద ఈగో యు ఆర్ ప్యూర్ కాన్షయస్నెస్ బియాండ్ ఆల్ ఆఫ్ దెమ దీనిని అనుభూతి చెద్దు దీనిని అనుభూతి ూతి చెందటానికి ప్రయత్నించు నీ శరీరం మారుతోంది.
(54:10) బాల్యంలో ఒకలా ఉండేది ఈరోజు మరోలా ఉంది. వృద్ధాప్యంలో ఇంకోలా ఉంటుంది. మరి నువ్వు శరీరం ఎలా అవుతావు నువ్వు ఆ మారుతున్న శరీరాన్ని గమనించేవాడివి. నీ ఆలోచనలు మారుతున్నాయి. పదేళ్ల క్రితం ఆలోచించినట్లుగా ఈరోజు ఆలోచించడం లేదు. రేపు మరొకలా ఆలోచిస్తావు. మరి నువ్వు ఆలోచనలు ఎలా అవుతావు? నువ్వు ఆ వచ్చిపోయే ఆలోచనలను గమనించేవాడివి. నీ భావోద్వేగాలు మారుతున్నాయి.
(54:41) ఇప్పుడు సంతోషం ఉంటుంది. రెండు క్షణాల తర్వాత బాధ వస్తుంది. మరి నువ్వు ఆ భావోద్వేగాలు ఎలా అవుతావు? నువ్వు ఆ భావోద్వేగాల వాతావరణాన్ని గమనించే వాడివి మాత్రమే. అయితే మరి నువ్వు ఎవరు? అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు నువ్వు కేవలం ఒక సాక్షివి. నీవు ఒక సాక్షివి చూసేవాడివి కేవలం ఒక చైతన్యానివి జీవితం అనే సినిమా అంతా నడుస్తున్న స్క్రీన్ నీవే ఆ సినిమాలో సంతోషకరమైన సన్నివేశాలు వస్తాయి బాధాకరమైన సన్నివేశాలు వస్తాయి.
(55:20) డ్రామా ఉంటుంది అలాగే కామెడీ కూడా ఉంటుంది. కానీ ఆ స్క్రీన్ మీద ఎలాంటి ప్రభావం పడదు. స్క్రీన్ ఖాళీగానే ఉంటుంది. అది కేవలం చూస్తూ ఉంటుంది. నీవు అదే స్క్రీన్ వి కానీ నిన్ను నువ్వు ఆ సినిమాలో ఒక పాత్రగా భావించావు. అందుకే నువ్వు బాధపడుతున్నావు. అష్టావక్రుడు చెప్పిన అతి పెద్ద పరమ సత్యం ఇదే. నీ గురించి నీవు ఏమనుకుంటున్నావో అదంతా కేవలం ఒక కథ. మాత్రమే.
(55:52) ఆ కథను ఎవరు చూస్తున్నారో వారే అసలైన నీవు. ఎవరైనా నిన్ను పొగిడినప్పుడు ఎవరు సంతోషిస్తారు నీ అహంకారం నీ కథ ఎవరైనా నిన్ను అవమానించినప్పుడు ఎవరికి బాధ కలుగుతుంది నీ అహంకారానికి నీ కథకు కానీ నీ అసలైన స్వరూపాన్ని ఆ సాక్షిని ఎవరు కనీసం తాకలేరు దానికి గౌరవ మర్యాదలు అక్కర్లేదు అవమానం అనే భయం లేదు అది కేవలం చూస్తూ ఉంటుంది.
(56:27) నీ లోపల చూస్తున్న ఈ సాక్షిని నువ్వు తెలుసుకున్న రోజున నువ్వు విముక్తుడివి అవుతావు. ఎందుకంటే అప్పటి నుండి ఈ ప్రపంచంలోని ఏ డ్రామా నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టలేదు. శరీరానికి నొప్పి కలుగుతుంది కానీ నేను శరీరాన్ని కాదు అని నీకు తెలుస్తుంది. మనసులో ఆందోళన వస్తుంది. కానీ నేను మనసుని కాదు అని నీకు తెలుస్తుంది. ఓటమి ఎదురవుతుంది కానీ నేను గెలుపు లేదా ఓటమిని కాదు అని నీకు తెలుస్తుంది.
(57:06) జీవితమఅనే ఈ ఆటను నువ్వు ఒక ప్రేక్షకుడిలా చూడటం మొదలు పెడతావు. ఒక ప్రేక్షకుడు ఆటను పూర్తిగా ఆస్వాదిస్తాడు కానీ గెలుపోటములకు బాధపడడు. అయితే అహంకారాన్ని ఎలా అంతం చేయాలి? దాన్ని అంతం చేయడానికి ప్రయత్నించవద్దు అని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు. ఎందుకంటే దాన్ని అంతం చేయాలని ప్రయత్నించేది కూడా అహంకారమే అవుతుంది. నేను నా అహంకారాన్ని చంపాలనుకుంటున్నాను అని అనుకోవడం కూడా అహంకారమే ఇది అహంకారం యొక్క అతి పెద్ద ప్రకటన మరి ఏం చేయాలి కేవలం గమనించండి జస్ట్ వాచ్ మీ అహంకారాన్ని గమనించండి మీ
(57:53) కథను గమనించండి. మనసు నేను నాది అనే ఆటను ఎలా ఆడుతుందో చూడండి. అది ఇతరులతో ఎలా పోల్చుకుంటుందో చూడండి. అది గుర్తింపు కోసం ఎలా ఆకలితో ఉంటుందో చూడండి. ఎలాంటి తీర్పు ఇవ్వకుండా మార్చడానికి ప్రయత్నించకుండా కేవలం గమనించండి. మీ చూసే శక్తి మీ స్పృహ మీ అవేర్నెస్ కాంతిలో ఈ అహంకారం అనే చీకటి దానంతటా అదే కరిగిపోవటం ప్రారంభంవుతుంది.
(58:28) సూర్యోదయం అయినప్పుడు చీకటి పోరాడదు కేవలం అదృశ్యం అవుతుంది. అలాగే మీరు సాక్షి భావంలో స్థిరపడినప్పుడు అహంకారం అనేది మిగలదు. అప్పుడు మిగిలేది శుద్ధ అస్తిత్వం శుద్ధ శాంతి శుద్ధ ఆనందం అదే మీ నిజ స్వభావం ఏ గుర్తింపును కాపాడుకోవడం కోసం మీరు రాత్రింబవళ్ళు పోరాడుతున్నారో ఒక్కసారి ఆలోచించండి. మీరు ఒక మంచి మనిషి అనే ఇమేజ్ ఒక విజయవంతమైన వ్యక్తి అనే ఇమేజ్ ఇవన్నీ ఇసుక కోటలు ఇవి ఈరోజు కాకపోతే రేపైనా కూలిపోతాయి. మీరు అవి కాదు ఆ కోటలు
(59:14) నిర్మించబడటాన్ని కూలిపోవటాన్ని చూసేవారు మీరు ఆ చూసే స్థితిలోనే ఉండిపోండి అదే మీ ఇల్లు మిగతావన్నీ కేవలం సత్రాలు మాత్రమే ఈ వాక్యాన్ని చదవడం మాత్రమే కాదు దానిని జీవించండి. ఒక్క క్షణం కళ్ళు మూసుకుని ఈ రూపకం యొక్క సత్యాన్ని మీ లోపలికి వెళ్ళనివ్వండి. సత్రం అంటే ఏమిటి? అదొక హోటల్ ఒక ధర్మశాల ఒక తాత్కాలిక బస మీరు అక్కడికి వెళ్తారు కొంతకాలం పాటు ఉంటారు.
(59:47) మీరు ఆ గది గదిని అలంకరించరు. మీరు దాని గోడలపై మీ పూర్వీకుల చిత్రాలను తగిలించరు. అది మీది కాదని మీకు తెలుసు. మీరు దానిని వాడుకుంటారు. అద్దె చెల్లిస్తారు. ఒకరోజు అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతారు. సత్రంలో ఎప్పుడూ ఒక రకమైన శబ్దం ఉంటుంది. ఒక విధమైన పరుగులాట. ప్రజలు వస్తారు ప్రజలు వెళ్తారు. ప్రతి ప్రతి ఒక్కరూ తమ సొంత ప్రయాణంలో ఉన్నారు.
(1:00:15) ఎవరూ ఇక్కడ శాశ్వతం కాదు. మరి ఇల్లు అంటే ఏమిటి? ఇల్లు అంటే కేవలం ఇటుకలు సిమెంట్ తో కట్టిన భవనం కాదు ఇల్లు అనేది ఒక అనుభూతి. నువ్వు నువ్వుగా ఉండటానికి ఎలాంటి ముసుగు ధరించాల్సిన అవసరం లేని చోటే ఇల్లు. నీ చెదిరిన రూపంలో నీ అత్యంత బలహీనమైన క్షణాల్లో కూడా నువ్వు అంగీకరించబడే ప్రదేశం అది. రోజంతా పరుగుల తర్వాత లభించే ప్రశాంతత ఇల్లు పదాల కోసం వెతకాల్సిన అవసరం లేని నిశశబ్దం ఇల్లు నువ్వు కేవలం ఉనికిలో ఉండే ప్రదేశం అది.
(1:00:52) అక్కడ ఉండటమే సరిపోతుంది. ఇప్పుడు నీ జీవితాన్ని చూసుకో నీ శరీరం ఒక సత్రం లాంటిది. ఇది నీకు కొన్ని దశాబ్దాల పాటు లభించింది. నువ్వు దీనిని ఉపయోగిస్తున్నావు. కానీ ఏదో ఒక రోజు నువ్వు ఈ గదిని ఖాళీ చేయాల్సిందే. నీ మనసు కూడా అత్యంత రద్దీగా ఉండే ఒక సత్రమే. ఇందులో ఆలోచనలు మరియు భావోద్వేగాలనే వేలాదిమంది ప్రయాణికులు వస్తూ పోతూ ఉంటారు.
(1:01:26) ఏదైనా ఆలోచన కొన్ని క్షణాలు ఆవుతుంది. ఏదైనా భావోద్వేగం కొన్ని రోజులు ఉంటుంది. ఏదైనా జ్ఞాపకం ఏళ్ల తరబడి ఒక గదిని ఆక్రమించుకుని కూర్చుంటుంది. కానీ ఏదీ శాశ్వతం కాదు. నీ పేరు నీ ఉద్యోగం నీ బంధాలు నీ విజయం నీ వైఫల్యం ఇవన్నీ నువ్వు సంచరిస్తున్న ఆ సత్రంలోని వేరు వేరు గదులు నడవాలు మాత్రమే మరి నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు నువ్వు ఆ సత్రాన్నే నీ ఇల్లుగా భావించావు.
(1:01:59) ఒక తాత్కాలిక గది గోడలకు బంగారు పూత పూయడంలో నీ జీవితమంతా గడిపేస్తున్నావు. పక్కవాడి గది దృశ్యం కంటే నీ గది దృశ్యం ఎందుకు మెరుగ్గా లేదని నువ్వు పోరాడుతున్నావు. హోటల్ మేనేజర్ సమాజం బాస్ లేదా ఈ ప్రపంచం నిన్ను ఎక్కడ బయటకు గెంటేస్తారో అనే భయంలో జీవిస్తున్నావు. ఇతర ప్రయాణికులు నీ గురించి ఏమనుకుంటారో అని ఆందోళన చెందుతున్నావు.
(1:02:31) సత్రంలోని ఆ కోలాహలాన్ని నువ్వు ఎంతగా అలవాటు చేసుకున్నావ్ అంటే ఇప్పుడు నీకు నిశశబ్దం అంటేనే భయం వేస్తుంది. అష్టావక్రుడు నిన్ను ఇదే సత్రం నుండి బయటకు తీసుకువచ్చి నీ నిజమైన ఇంటి చిరునామా అని చెబుతున్నాడు. మరియు ఆ ఇల్లు బయట ఎక్కడో లేదు అది హిమాలయాలలోని ఏ గుహలోనూ లేదు. చనిపోయిన తర్వాత వెళ్లే ఏ స్వర్గంలోనూ అది లేదు. ఆ ఇల్లు నీలోనే ఉంది ఆ ఇల్లు గమనించేవాడు ద విట్నెస్ ఆ సాక్షి భావం ఈ సత్రాన్ని నువ్వు ఎలా నిర్మించావు ఈ అహంకారపు కోట ఎలా నిలబడింది గుర్తు తెచ్చుకో నువ్వు చిన్న పిల్లాడిగా ఉన్నప్పుడు నువ్వు కేవలం ఒక ఉనికివి మాత్రమే జబ్బు పడతానని కానీ
(1:03:17) బట్టలు మురికి అవుతాయని కానీ ఆలోచించకుండా వర్షంలో తడవడాన్ని నువ్వు ఆనందించేవాడివి ఎలాంటి కారణం లేకుండానే నువ్వు నవ్వేవాడివి నువ్వు ఏడ్చే వాడివి మరుసటి క్షణంలోనే అదంతా మర్చిపోయి ఆడుకోవడం మొదలుపెట్టేవాడివి. నువ్వు ప్రవహించే ఒక నదిలా ఉండేవాడివి. అప్పుడు వాస్తు శిల్పులు వచ్చారు నీ తల్లిదండ్రులు నీ ఉపాధ్యాయులు నీ సమాజం.
(1:03:45) వారు ఆ నదిపై ఆనకట్ట కట్టడం ప్రారంభించారు మొదటి ఇటుక వేయబడింది. నీ పేరు నువ్వు రాహుల్ వి అనంతమైన చైతన్యంగా ఉన్న నిన్ను ఒకే ఒక్క పదంలో బంధించేశారు. రెండవ ఇటుక నీ గుర్తింపు. నువ్వు అబ్బాయివి అబ్బాయిలు ఇలాగే చేయాలి అలా చేయకూడదు. ఆ తర్వాత ఇటుక మీద ఇటుక పేర్చుకుంటూ పోయారు నువ్వు తెలివైన వాడివి ఇది అహంకారపు మెరిసే ఇటుక నువ్వు మొండివాడివి ఇది అపరాధ భావపు నల్లటి ఇటుక నువ్వు శర్మ కుటుంబానికి చెందిన వాడివి మన పరువు కాపాడుకోవాలి ఇది అంచనాల బరువైన ఇటుక నువ్వు డాక్టర్ అవ్వాలి అనే ఒక
(1:04:33) బంగారు ఇటుక నువ్వు లావుగా ఉన్నావు నువ్వు అందంగా ఉన్నావు నువ్వు మంచివాడివి నువ్వు చెడ్డవాడివి ఇలాంటి వేలాది ఇటుకలు నీ ప్రశంసలు నీ విమర్శలు నీ విజయాలు నీ అపజయాలు ప్రతి అనుభవం ప్రతి జ్ఞాపకం ఒక్కో ఇటుకగా మారుతూ వచ్చాయి మరియు ఈ ఇటుకలన్నింటితో నువ్వు నీకంటూ ఒక భవ్యమైన భవనాన్ని నిర్మించుకున్నావు నేను ది ఐ ఇదే ఆ అహంకారపు సత్రం మరియు ఇప్పుడు నువ్వు ఈ భవనానికి కాపలాదారుడిగా మారిపోయావు.
(1:05:13) నువ్వు రాత్రింభవళ్ళు దీని రక్షణలోనే నిమగ్నమై ఉన్నావు. ఎవరైనా నిన్ను విమర్శిస్తే వారు నీ భవనంపై రాళ్ళు రువ్వుతున్నారని నువ్వు భావిస్తావు. నువ్వు తీవ్రంగా ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతావు. నువ్వు గొడవ పడటం మొదలు పెడతావు. ఎవరైనా నీకంటే ముందుకు వెళితే వాళ్ళ భవనం నీ దానికంటే ఎత్తుగా మారిపోయిందని నువ్వు అనుకుంటావు. నువ్వు అసూయ మరియు అభద్రత భావంతో నిండిపోతావు.
(1:05:43) రోజంతా నువ్వు నీ ఈ భవనాన్ని అలంకరించడానికి తీర్చిదిద్దడానికి మరియు ఇతరుల భవనాలతో పోల్చడానికి నిమగ్నమై ఉంటావు. ప్రజలు వా ఏమిటి ఈ అద్భుతం అని అనాలని నువ్వు సోషల్ మీడియాలో నీ భవనం యొక్క అత్యంత అందమైన ఫోటోలను పోస్ట్ చేస్తావు. ఇతరుల ఆమోదం వాలిడేషన్ అనేదే ఈ భవనాన్ని కలిపి ఉంచే సిమెంట్ అయితే ఈ మొత్తం ప్రక్రియలో నువ్వు ఈ భవనాన్ని కాదు అనే నిజాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయావు.
(1:06:20) నువ్వు ఈ భవనం నిర్మించబడిన ఆ విశాలమైన ఆకాశానివి ఈ భవనం నిలబడి ఉన్న భూమివి నువ్వు ఈ భవనం ఉన్న ఆ ఖాళీ ప్రదేశానివి నువ్వు చూసేవాడు ఈ ఆకాశమే ఈ భూమే ఈ ఖాళీ ప్రదేశమే నువ్వు ఈ చూసేవాడిలో సాక్షి భావంలో స్థిరపడినప్పునప్పుడు నీ భవనం నుండి బయటకు వచ్చి బహిరంగ గాలిలోకి చేరుకొని దానిని దూరం నుండి చూస్తావు. అప్పుడు మొదటిసారిగా అది ఎంత చిన్నదో మరియు ఎంత సున్నితమైనదో నీకు కనిపిస్తుంది.
(1:07:02) అది కేవలం ఇసుకతో కట్టిన కోట అని నీకు అర్థమవుతుంది. ఈ విషయాన్ని మరింత వాస్తవికంగా మారుద్దాం. నీ ఈ సత్రంలో ఒక చిన్న పర్యటన చేద్దాం. ఉదయం గది అద్దాల గది ద మిర్రర్ రూమ్ నువ్వు ఉదయం నిద్రలేచి అద్దం ముందు నిలబడతావు నువ్వు నీ ముఖాన్ని చూడవు నీ కథను చూస్తావు నాకు 40 ఏళ్ళు వచ్చాయి ముఖంపై ముడతలు రావడం మొదలయ్యాయి. నేను లావుగా కనిపిస్తున్నాను.
(1:07:36) నేను విజయవంతమైన వ్యక్తిలా కనిపించాలి. ఇలా నీ కథను కాపాడుకునే ఒత్తిడితోనే నీ రోజు ప్రారంభంవుతుంది. కానీ సాక్షి ఏమి చూస్తాడు సాక్షి కేవలం ఒక ప్రతిబింబాన్ని మాత్రమే చూస్తాడు. ఎటువంటి తాడు ఎటువంటి కథ లేకుండా కాలక్రమేణ మారుతున్న ఒక శరీరం ఉందని అది ప్రకృతి నియమం అని మాత్రమే సాక్షి చూస్తాడు. అక్కడ ఎటువంటి ఒత్తిడి లేదు ఎటువంటి తీర్పు జడ్జ్మెంట్ లేదు.
(1:08:09) కార్యాలయ కారిడార్ ద కార్పొరేట్ కారిడార్ నువ్వు ఆఫీసు కు చేరుకుంటావు. మీటింగ్ లో నీ బాస్ నీ ఆలోచనను తిరస్కరిస్తాడు. ఎవరికి దెబ్బ తగులుతుంది నీకు కాదు నేను ఒక తెలివైన ప్రొఫెషనల్ అనే నీ కథ దెబ్బ తింటుంది. నీ అహంకారం గాయపడుతుంది. నీ సహోద్యోగికి ప్రమోషన్ వస్తుంది. ఎవరు అసూయ పడతారు నువ్వు కాదు నేను అందరికంటే ఉత్తమంగా ఉండాలి అనే నీ కథ అహంకారం అభద్రత భావానికి లోనవుతుంది.
(1:08:48) అహంకారం నుండి అసూయ పుడుతుంది. సాక్షి ఏం చూస్తాడు కేవలం ఆలోచనల మార్పిడి జరుగుతోందని సాక్షి గమనిస్తాడు. ఒక వ్యక్తికి కొత్త పదవి వచ్చిందని సాక్షి చూస్తాడు. ఇవన్నీ కేవలం సంఘటనలు మాత్రమే సాక్షి ఈ సంఘటనలను తన గుర్తింపులో భాగంగా చేసుకోడు. అతడు ఎలాంటి నాటకం సృష్టించడు. బంధాల లాంచ్ ద రేషన్ లాంచ్ సాయంత్రం నువ్వు ఇంటికి వస్తావు నీ భాగస్వామి మూడ్ సరిగా లేదు మరియు నీతో సరిగా మాట్లాడరు ఎవరు బాధపడతారు నేను ఒక మంచి భర్తను స్లాష్ భార్యను నాతో ప్రేమగా మాట్లాడాలి అనే నీ కథ దెబ్బ
(1:09:33) తింటుంది. అహంకారం డిమాండ్ చేస్తుంది. నేను రోజంతా పని చేశాను నాకు కనీసం కొంచెం ప్రశంస అయినా దక్కాలి అని సాక్షి ఏం చూస్తాడు తన ముందు ఉన్న మరొక వ్యక్తి బహుశా ఏదో ఒత్తిడి లేదా బాధ గుండా వెళ్తున్నాడని సాక్షి గమనిస్తాడు. సాక్షిలో తీర్పు జడ్జ్మెంట్ ఉండదు. కరుణ క్యాంపాషన్ పుడుతుంది. అతడు పరిస్థితిని వ్యక్తిగతంగా తీసుకోడు.
(1:10:05) రాత్రి చీకటి గది ద రూమ్ ఆఫ్ నైట్ ఫియర్స్ రాత్రి నువ్వు పడక మీద పడుకుంటావు. ఇప్పుడు నీ భవిష్యత్తు గురించిన కథలు మొదలవుతాయి. నా ఉద్యోగం పోతే ఏమవుతుంది నేను అనారోగ్యానికి గురైతే నా పిల్లల పరిస్థితి ఏమిటి? ఇదంతా ఎవరు ఆలోచిస్తున్నారు? ఈ తాత్కాలిక సత్రం లాంటి జీవితాన్ని దానిలోని వస్తువులను కోల్పోవటానికి భయపడే నీ అహంకారం సాక్షి ఏం చూస్తాడు ఈ ఆలోచనలన్నీ మేఘాల్లా వచ్చి పోతుండటాన్ని సాక్షి గమనిస్తాడు.
(1:10:40) ఇవి కేవలం ఆలోచనలు మాత్రమేనని నిజం కాదని అతనికి తెలుసు. అతడు భవిష్యత్తు భయంలో జీవించడు. అతను వర్తమాన నిశశబ్దంలో నిలిచి ఉంటాడు. ఇది నీ రోజు సత్రంలోని ఒక గది నుంచి మరో గదికి పరుగెడుతూ నీ కథను కాపాడుకుంటూ అలంకరిస్తూ దానికి భయపడుతూ ఉంటే ఇది ఇల్లులా అనిపిస్తుందా? లేక అలసిపోయే ఉద్యోగంలా అనిపిస్తుందా? నువ్వు ఇదంతా విన్నప్పుడు నీలోని అహంకారమే ఆధ్యాత్మిక సాధకుడు అనే ఒక కొత్త పాత్రను సృష్టిస్తుంది.
(1:11:19) ఇప్పుడు అహంకారం అంటుంది వావ్ ఇది చాలా లోతైన విషయం నా అహంకారాన్ని నేను అంతం చేసుకోవాలి నేనే అతి పెద్ద సాక్షిగా మారతాను అని ఇది అహంకారం ఆడే అత్యంత తెలివైన అత్యంత సూక్ష్మమైన ఆట నా అహంకారాన్ని నేను చంపాలనుకుంటున్నాను. ఈ వాక్యంలో చంపాలనుకుంటున్న నేను ఎవరు అది అహంకారమే చీకటి టార్చ్ లైట్ పట్టుకుని తనను తాను వెతుక్కోవడానికి బయలుదేరినట్లుగా ఉంటుంది ఇది నువ్వు అహంకారంతో పోరాడలేవు ఎందుకంటే నువ్వు దేనితోనైతే పోరాడుతావో దానిని నువ్వు నిజమని నమ్ముతావు. నువ్వు దానికి
(1:12:04) మరింత శక్తిని ఇస్తావు. రాబోయే ఐదు నిమిషాల పాటు కోతి గురించి ఆలోచించవద్దు అని నేను నీతో చెబితే నువ్వు దేని గురించి ఆలోచిస్తావు కేవలం కోతి గురించే కాబట్టి అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు పోరాడకు అంతం చేయడానికి ప్రయత్నించకు కేవలం గమనించు ఈ గమనించడం అంటే ఏమిటి ఇది ఎలాంటి ఒత్తిడితో కూడిన చర్య కాదు ఇది బలవంతంగా ధ్యానం చేయడం లాంటిది కాదు ఇది కేవలం కేవలం సహజంగా వదిలేసే అనుభూతి నువ్వు బాల్కనీలో కూర్చుని కింద రోడ్డుపై వెళ్తున్న ట్రాఫిక్ ను చూసినట్లుగా నువ్వు ప్రతి వాహనాన్ని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించవు. ఈ
(1:12:49) కారు చెడ్డది ఆ కారు మంచిది అని నువ్వు వాటిని నిర్ధారించవు. నువ్వు కేవలం చూస్తావు. వాహనాలు వస్తుంటాయి వెళ్తుంటాయి. నీ లోపలి ఆలోచనల ట్రాఫిక్ విషయంలో కూడా ఇదే చెయ్యి కోపం అనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడు దానిని గమనించు ఓహో ఇది కోపపు ఆలోచన అని శరీరంలో అది ఎక్కడ అనిపిస్తుందో గమనిపిస్తుందో గమనించు నీ పిడికిలి బిగుసుకుంటుందా? నీ ముఖం వేడెక్కుతుందా? దానిలో లీనం కాకుండా కేవలం ఒక శాస్త్రవేత్తల గమనించు భయం అనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడు దానిని చూడు ఇది భయపు ఆలోచన అది నీ కడుపులో ఎలా ఆందోళన కలిగిస్తుందో
(1:13:35) గమనించు నేను ఎంత గొప్పవాడని అనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడు దానిని కూడా గమనించు అది నీ ఛాతిని ఎలా గర్వంతో ఉబ్బేలా చేస్తుందో చూడు నీ ఎరుక చైతన్య యొక్క కాంతే ఆ సూర్యుడు ఈ కాంతి ముందు అహంకారం అనే చీకటి నిలబడలేదు. నువ్వు దాన్ని పారద్రోలాల్సిన అవసరం లేదు నువ్వు కేవలం వెలుగుని తీసుకురా చీకటి దానంతటా అదే మాయమైపోతుంది. ఎప్పుడైతే నువ్వు నీ నేను అనే కథను ఏమాత్రం తీర్పు చెప్పకుండా పూర్తి నిజాయితీగా చూడటం మొదలు పెడతావో అప్పుడు నీకు దానిలోని డొల్లతనం కనిపించడం
(1:14:22) మొదలవుతుంది. దాని మూర్ఖత్వానికి నీకు నవ్వు వస్తుంది. ఏ క్షణంలోనైతే నీ అహంకారం ఆడే నాటకం చూసి నీకే నవ్వుటకం చూసి నీకే నవ్వు వస్తుందో ఆ క్షణం నుంచే నువ్వు స్వేచ్ఛను పొందటం మొదలు పెడతావు. నువ్వు సత్రం వదిలి నీ సొంత ఇల్లువైన సాక్షి భావంలో సాక్షిగా ఉండే స్థితిలో జీవించటం మొదలు పెడితే ఏమవుతుంది? నువ్వు భావోద్వేగాలు లేని రాయి లాంటి మనిషిగా మారిపోతావా లేదు దానికి పూర్తిగా వ్యతిరేకంగా జరుగుతుంది.
(1:15:03) ఇప్పుడు నువ్వు నీ ఇష్టాఇష్టాలతో ముడిపడి ఉన్న ఒక చిన్న భావోద్వేగాల కొలనులో జీవిస్తున్నావు. సాక్షి భావంలో నువ్వు భావోద్వేగాల మహా సముద్రంగా మారిపోతావు. నువ్వు తక్కువ నాటకీయతతో మరింత లోతుగా అనుభూతి చెందుతావు. నువ్వు సాక్షిగా ఉన్నప్పుడు బాధ నుండి పారిపోవు. బాధను పూర్తిగా అనుభూతి చెందనిస్తావు. కానీ ఇప్పుడు నువ్వు బాధ చుట్టూ ఒక కథను అల్లవు.
(1:15:34) నాకే ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది అనే నాటకం ముగిసిపోతుంది. నువ్వు కేవలం ఆ బాధ యొక్క స్వచ్ఛమైన శక్తిని మాత్రమే అనుభూతి చెందుతావు. వచ్చి వెళ్లే ఒక అలలాగా అదేవిధంగా నువ్వు సంతోషాన్ని కూడా పూర్తిగా ఆస్వాదిస్తావు. కానీ ఇప్పుడు నువ్వు ఆ సంతోషాన్ని పట్టుకొని ఆపాలని ప్రయత్నించవు. ఎందుకంటే అది కూడా ఒక అల అని నీకు తెలుసు. నువ్వు ప్రతి క్షణాన్ని దాని పూర్తి తీవ్రతతో జీవిస్తావు.
(1:16:08) ఎందుకంటే ఏ క్షణము శాశ్వతం కాదని నీకు తెలుసు. నువ్వు ప్రేమిస్తావు కానీ ఆక్రమించుకోవు. అహంకారంతో కూడిన ప్రేమ ఒక వ్యాపారం లాంటిది. నువ్వు నన్ను పరిపూర్ణం చేస్తావని నేను నిన్ను ప్రేమిస్తావని నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అని అంటుంది. కానీ సాక్షి ప్రేమ అనేది నిరంతరం సాగే ఒక ప్రవాహం. నీ స్వభావమే ప్రేమ కాబట్టి నువ్వు ప్రేమిస్తావు.
(1:16:37) ఒక పువ్వు తన సువాసనను అందరి కోసం ఎలా వెదజల్లుతుందో అలా నువ్వు అవతలి వ్యక్తిని మార్చడానికి ప్రయత్నించవు. నువ్వు వారిని వారి పూర్తి స్వేచ్ఛతో అంగీకరిస్తావు. నువ్వు ఒక మంచి స్నేహితుడిగా మంచి భాగస్వామిగా మంచి తల్లిదండ్రులుగా మారతావు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నీ సంబంధాలలో భయానికి బదులు అవగాహన ఉంటుంది. నువ్వు పని చేస్తావు కానీ చింతించవు అహంకారం ఫలితం కోసం పని చేస్తుంది.
(1:17:08) డబ్బు కీర్తి బలం కోరుకుంటుంది. అందుకే అది ఎల్లప్పుడూ ఆందోళనలో ఉంటుంది. సాక్షి భావం పని చేస్తుంది. చేస్తుంది ఎందుకంటే పని చేయడం అనేది ఒక ఆనందం. అదొక సృష్టి నువ్వు నీ అత్యుత్తమమైనది ఇస్తావు. కానీ నువ్వు ఫలితాలకు అతుక్కుపోవు. గెలుపు మరియు ఓటములు కథలో భాగమే కానీ నీ నిజమైన ఉనికిలో కాదని నీకు తెలుసు సాక్షి భావంతో మాత్రమే సాధ్యమయ్యే భగవద్గీతక కర్మయోగం ఇదే నువ్వు ఆశ్చర్యకరంగా మరింత ప్రభావవంతంగా మరియు సృజనాత్మకంగా మారతావు.
(1:17:50) ఎందుకంటే వైఫల్యం గురించిన భయం ఇకపై నిన్ను ఆపలేదు. నువ్వు ఒంటరిగా ఉంటావు కానీ ఏకాకివి కావు. అహంకారానికి ఎల్లప్పుడూ గుంపు కావాలి అది గుర్తింపు కోసం ఒంటరితనానికి భయపడుతుంది. సాక్షి భావం తనలో తాను సంపూర్ణంగా ఉంటుంది. నువ్వు గంటల తరబడి ఒంటరిగా కూర్చోగలవు మరియు బోర్ అనిపించదు. ఎందుకంటే నువ్వు నీ అత్యుత్తమ స్నేహితుడైన నీ సొంత చైతన్యంతో కలిసి ఉంటావు.
(1:18:23) నువ్వు ఇతరుల సాంగత్యాన్ని ఆస్వాదిస్తావు. కానీ వారు నీకు అవసరం లేదు ఇదే అతి పెద్ద బలం స్వస్థలానికి లేదా ఇంటికి తిరిగి వెళ్లే ప్రయాణం ఇది ఒక రోజులో జరిగే సంఘటన కాదు ఇది ఏదో హటాత్తుగా జరిగే జ్ఞానోదయం కాదు ఇది క్షణక్షణము తిరిగి వచ్చే ప్రక్రియ నువ్వు వేలాది సార్లు మర్చిపోతావు. మళ్ళీ ఏ సత్రపు గదిలోనో నిన్ను నువ్వు బంధించుకున్నట్లుగా భావిస్తావు.
(1:18:54) నువ్వు మళ్ళీ నీ కథతో మమేకం అవుతావు. కానీ ఇప్పుడు తేడా ఏమిటంటే నీకు మళ్ళీ గుర్తుకొస్తుంది. కోపం మధ్యలో ఆందోళన మధ్యలో హటాత్తుగా నీకు గుర్తుకొస్తుంది. అరే నేను కేవలం సాక్షిని మాత్రమే నేను ఈ కోపాన్ని కాదు అని ఇలా గుర్తుకు రావడం ఈ అవగాహనే నీ సాధన. నీకు గుర్తు వచ్చిన మరుక్షణమే నువ్వు ఇంటికి తిరిగి వచ్చేస్తావు.
(1:19:27) ప్రారంభంలో నువ్వు బహుశా రోజుకు ఒకటి రెండు సార్లు మాత్రమే ఇంటికి తిరిగి వస్తావు. తర్వాత క్రమక్రమంగా ఈ వ్యవధి పెరగడం ప్రారంభమవుతుంది. నువ్వు నీ స్వగృహంలో నీ ప్రశాంతతలో నీ సాక్షిభావంలో ఎక్కువ సమయం నిలకడగా ఉండడం ప్రారంభిస్తావు. కాబట్టి తదుపరిసారి ఎవరైనా నిన్ను పొగిడినప్పుడు నీ నేను అనే కథను మర్చిపోవడం గమనించు. తర్వాత ఎవరైనా మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు మీలో గాయపడుతున్న మీ కథను గమనించండి.
(1:19:59) తరువాత మీరు ట్రాఫిక్ లో చిక్కుకున్నప్పుడు మీలో ఉప్పొంగుతున్న అసహనాన్ని గమనించండి. ఈ చిన్న చిన్న క్షణాల్లోనే స్వేచ్ఛ దాగి ఉంది. మీ పోరాటాలన్నీ మీ పరుగులన్నీ మీది కానీ ఒక గుర్తింపును కాపాడుకోవడానికే అది మీరు మీదిగా భావించుకున్న ఒక అద్దె కోటు లాంటిది. ఆ కోటును తీసి పారేయండి. అది లేకుండా మీరు ఎంత తేలికగా ఎంత స్వేచ్ఛగా భావిస్తారో చూడండి.
(1:20:30) ప్రపంచం మీకు చెప్పేది మీరు కాదు. మీ మనసు మీకు చెప్పేది కూడా మీరు కాదు. ఈ మాటలన్నీ వినబడే నిశశబ్దమే మీరు సాక్షిభూతమైన ఆ చూసే తత్వంలో స్థిరపడండి. అదే మీ నిజమైన సనాతనమైన నాశనం లేని ఇల్లు ఆ ఇంట్లో భయం లేదు ఎలాంటి లోటు లేదు అక్కడ కేవలం శాంతి మాత్రమే ఉంటుంది. అక్కడ కేవలం మీరు మాత్రమే ఉంటారు. భాగం నాలుగు కోలాహలం మధ్య నిశ్శబ్దం ద స్టిల్నెస్ విత్ ఇన్ కేస్ అష్టావక్రుడు జనకుడితో ఇలా అంటాడు మనసు శాంతించినప్పుడు జీవితమే స్వయంగా మాట్లాడుతుంది.
(1:21:14) వెన్ ద మైండ్ బికమ్ సైలెంట్ లైఫ్ ఇట్ సెల్ఫ్ స్పీక్స్ నేటి మనిషి ఎదుర్కొంటున్న అతి పెద్ద సమస్య. ఏమిటి? మన మనసు ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉండదు. అది గతం తాలూకు జ్ఞాపకాల్లో లేదా భవిష్యత్తు ప్రణాళికల్లో తిరుగుతూ ఉంటుంది. అది పశ్చాత్తాపంతోనో లేదా ఆందోళనతోనో జీవిస్తుంటుంది. అది వర్తమానంలో ఈ క్షణంలో అస్సలు ఉండదు. ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా ఒక కొమ్మ నుంచి మరో కొమ్మకు గెంతే కోతిలాగా ఉంటుంది.
(1:21:49) నిరంతరం పరిగెత్తే ఈ మనసు చేసే గోలలో మనం జీవిత సంగీతాన్ని వినలేకపోతుంది నీకు కోపం తెప్పిస్తుంది. భవిష్యత్తు గురించి భయపెడుతుంది. ఈ నిశ్శబ్దం నుండి నిన్ను పారిపోయేలా చేయడానికి మనసు తన ఛాయ శక్తులా ప్రయత్నిస్తుంది. కానీ నువ్వు పారిపోకుండా అలాగే కూర్చుని మనసు చేసే ఈ తంగాన్ని అంతా గమనిస్తూ ఉంటే ఆలోచనలు మేఘాల లాంటివని మెల్లమెల్లగా నువ్వు గ్రహిస్తావు.
(1:22:20) అవి వస్తుంటాయి వెళుతుంటాయి. నువ్వు ఆ మేఘానివి కావు. ఈ మేఘాలు వచ్చిపోయే ఆకాశానివి నువ్వు. ఎప్పుడైతే నువ్వు ఆ మేఘాలతో నీకున్న గుర్తింపును వదులుకుంటావో అప్పుడు నీకు ఆకాశం యొక్క శూన్యత దాని స్థిరత్వం అనుభవంలోకి వస్తాయి. అదే శాంతి. జనకుడు నేర్చుకున్నది ఇదే. అష్టావక్రుడు అతనికి ఎలాంటి మంత్రం లేదా పద్ధతిని ఇవ్వలేదు.
(1:22:50) నువ్వు కేవలం సాక్షిలా గమనిస్తున్నప్పుడు అంతా ప్రశాంతంగా మారుతుంది అని ఆయన చెబుతాడు. నీ ఆలోచనలను భావోద్వేగాలను శరీరంలోని అనుభూతులను ఎలాంటినో ఎలాంటి జోక్యం చేసుకోకుండా ఎలాంటి తీర్పులు ఇవ్వకుండా కేవలం గమనిస్తున్నప్పుడు వాటి బలం నశించిపోతుంది. నువ్వు వాటికి శక్తిని ఇవ్వడం ఆపేస్తావు. అప్పుడు అవి వాటంతట అవే శాంతిస్తాయి. ఇది మనసును అణచివేయడం కాదు మనసును అర్థం చేసుకోవడం ఇది ఆలోచనతో పోరాడడం కాదు ఆలోచనలను దాటి వెళ్ళడం నేటి మనిషి ధ్యానాన్ని కూడా ఒక పనిలా చేస్తున్నాడు సాధించడానికి అది ఒక లక్ష్యం అన్నట్లుగా
(1:23:37) నేను నా ఆలోచనలను ఆపాలి అని ప్రయత్నిస్తుంటాడు. నేను ప్రశాంతతను అనుభవించాలనుకుంటున్నాను. ఇది మళ్ళీ ఏదో అవ్వాలనే ప్రయత్నం మరియు ఈ ప్రయత్నమే ఒత్తిడిని కలిగిస్తుంది. అష్టావక్రుని మార్గం ప్రయత్నానిది కాదు సమర్పణది కేవలం కూర్చోండి ఏది జరుగుతుంటే దానిని జరగనివ్వండి బాగా అనిపిస్తుందా గమనించండి. చెడుగా అనిపిస్తుందా గమనించండి.
(1:24:09) మనసు పరిగెడుతుందా గమనించండి. శరీరంలో నొప్పిగా ఉందా గమనించండి. ఇలా గమనించడమే అసలైన ధ్యానం. ఈ రోజుల్లో బాగా ప్రాచూర్యంలో ఉన్న ఒక వాక్యం ఉంది. మీరు ఏకాగ్రతను కోల్పోవడం లేదు మిమ్మల్ని మీరే కోల్పోతున్నారు. యు ఆర్ నాట్ లూజంగ్ ఫోకస్ యు ఆర్ లూజంగ్ యువర్ సెల్ఫ్ ఎప్పుడూ పరిగెత్తుతూ ఏదో ఒకటి చేస్తూ ఉండే ఈ అలవాటు మిమ్మల్ని మీకే దూరం చేస్తుంది.
(1:24:42) మీరు వస్తువులను కూడబెడుతున్నారు జ్ఞానాన్ని పోగు చేస్తున్నారు. బంధాలను పెంచుకుంటున్నారు కానీ మిమ్మల్ని మీరు కోల్పోతున్నారు. ప్రశాంతత అనేది మీరు సాధించాల్సిన వస్తువు కాదు. ప్రశాంతతే మీ సహజ స్వభావం. అది మీ డిఫాల్ట్ సెట్టింగ్. కోలాహలాన్ని మీరు పైనుండి కప్పుకున్నారు. ఆకాశం ఎప్పుడూ నీలంగా ప్రశాంతంగా ఉన్నట్లు మేఘాలు కొద్దిసేపు మాత్రమే దానిని కపప్పి వేస్తాయి.
(1:25:17) అలాగే మీరు లోపలి నుండి ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగానే ఉంటారు. ఆలోచనలు, భావాలు ఆందోళనలు కేవలం మేఘాల లాంటివి. ఆ మేఘాలు తొలగిపోయే వరకు మీరు వేచి ఉండాలి. మరి ఆ నిరీక్షణ ఎలా ఉండాలి? గమనిస్తూ సాక్షిగా ఉంటూ ఈ ప్రశాంతత మీకు కేవలం ధ్యానంలో మాత్రమే దొరకదు. దీనిని మీరు మీ జీవితంలోని ప్రతిక్షణంలోకి తీసుకురావచ్చు. భోజనం చేస్తున్నప్పుడు కేవలం భోజనం మాత్రమే చేయండి.
(1:25:54) దాని రుచిని సువాసనను ఆస్వాదించండి. నడుస్తున్నప్పుడు కేవలం నడవండి. మీ పాదాలు నేలను తాకడాన్ని గమనించండి. గాలి మీ చర్మాన్ని తాకడాన్ని అనుభవించండి. ఎవరితోనైనా మాట్లాడుతున్నప్పుడు కేవలం వినండి నిజంగా వినండి మీ మనసులో సమాధానాన్ని సిద్ధం చేసుకోకండి ప్రతి పనిని మీరు పూర్తి స్పృహతో జాగరూకతతో చేసినప్పుడు అదే ధ్యానంగా మారుతుంది. అప్పుడు ప్రశాంతత కోసం మీరు ఏ కొండలకో వెళ్ళాల్సిన అవసరం లేదు.
(1:26:32) ట్రాఫిక్ కోలాహలంలో కూడా మీరు మీ లోపలి నిశశబ్దాన్ని వినగలరు. ఎందుకంటే ప్రశాంతత అనేది బయట పరిస్థితులపై ఆధారపడి ఉండదు. ప్రశాంతత అనేది మీలో ఉన్న ఒక చోటు దానిని బయట శబ్దాలు ఏవి తాకలేవు. దానిని వెతకాల్సిన అవసరం లేదు కేవలం గుర్తు చేసుకుంటే చాలు. ఈ ఒక్క వాక్యంలో మానవాళి యొక్క అతి పెద్ద బాధ మరియు దాని ఏకైక పరిష్కారం దాగి ఉన్నాయి.
(1:27:02) మనమంతా వెతుకుతున్నాం. కొందరు ప్రేమను, కొందరు డబ్బును, కొందరు విజయాన్ని, కొందరు దేవుడిని, కొందరు శాంతిని వెతుకుతున్నారు. ఈ అన్వేషణే మన బాధ ఎందుకంటే వెతుకుతున్నాము అంటేనే ఆ వస్తువు మన దగ్గర లేదని అర్థం. అన్వేషణ నిన్ను ఎప్పుడూ భవిష్యత్తులోనే ఉంచుతుంది. ఎప్పుడో దొరుకుతుందనే ఈ మొత్తం అన్వేషణ మీదే అష్టావక్రుడు ఒక సుత్తి దెబ్బ కొడతాడు.
(1:27:30) ఆయన ఇలా అంటాడు. ఓమ ఇలా అంటాడు ఓ మూర్ఖుడా నువ్వు దేనినైతే వెతుకుతున్నావో అది నువ్వే నువ్వు నిధి మీద కూర్చుని ప్రపంచమంతా అడుక్కుంటున్న బిచ్చగాడివి శాంతిని గుర్తు చేసుకోవాలి దీని అర్థం ఏమిటి ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా నీ పేరు నీకు ఎలా గుర్తుంటుంది నువ్వు ఉదయాన్నే నిద్రలేచి నా పేరు ఇది నా పేరు ఇది అని జపిస్తావా లేదు అది నీకు సహజంగానే తెలుసు అది నీ ఉనికిలో ఒక భాగం నువ్వు దాన్ని మర్చిపోవు.
(1:28:07) శాంతి కూడా నీకు అంతే సహజమైన స్వభావం. ఆనందం నీ నిజమైన స్వరూపం. మరి మనం ఎలా మర్చిపోయాం? ఇది ప్రపంచంలోనే అతి పెద్ద కుట్ర. మనమంతా భాగస్వాములమైన ఒక కుట్ర ఇది. ఒక పిల్లాడు పుట్టినప్పుడు వాడు దేనిని వెతకడు. వాడు కేవలం తన ఉనికిలో ఉంటాడు. వాడి నవ్వుకు ఎలాంటి కారణం ఉండదు. వాడి ఏడుపులో ఎలాంటి కథ ఉండదు వాడు పూర్తిగా వర్తమానంలో ఉంటాడు వాడు తన శాంతిలో ఉంటాడు వాడు తన సాక్షి స్వరూపంలో ఉంటాడు ఆ తరువాత ఆట మొదలవుతుంది ఆ ఖాళీ కాగితం మీద మనం రాయడం మొదలు పెడతాం. వాడికి ఒక పేరు పెడతాం.
(1:28:52) ఒక గుర్తింపును ఇస్తాం. నువ్వు అబ్బాయివి నువ్వు ఏడవకూడదు. నువ్వు అమ్మాయివి నువ్వు మౌనంగా ఉండాలి నువ్వు ఫస్ట్ రావాలి అని చెబుతాం నువ్వు మంచి మనిషివి కావాలి నువ్వు విజయం సాధించాలి వేలాది నియమాలు వేలాది అంచనాలు వేలాది నమ్మకాలు ఇలా ఆ చిన్నారి ఆత్మపై మనం పొరలు పొరలుగా కప్పుతూ పోతాము. తాను అసంపూర్ణుడని తన విలువను నిరూపించుకోవడానికి బయట ఏదో సాధించి చంచాలని మనం అతనికి నేర్పుతాము.
(1:29:32) మన విద్య మన సమాజం మన మొత్తం వ్యవస్థ ఈ మర్చిపోయే ప్రక్రియ మీదే ఆధారపడి ఉంది. అది నిన్ను అన్ని అయ్యేలా నేర్పుతుంది. ఒక డాక్టర్ గా ఒక ఇంజనీర్ గా ఒక భర్తగా ఒక భార్యగా కానీ ఒక్కటి మాత్రం నేర్పదు అదే నిన్ను నువ్వుగా ఉండటం. నెమ్మదిగా ఈ బాహ్య శబ్దాల గోలలో మనం మన లోపలి స్వరాన్ని ఆ ప్రశాంతతను ఆ సహజ స్వభావాన్ని మర్చిపోతాము. చిన్నతనంలోనే కోట నుండి కిడ్నాప్ చేయబడి బిచ్చగాళ్ళ మధ్య ఉంటూ తనను తాను బిను బిచ్చగాడిలానే భావించే ఒక రాజులా మనం మారిపోతాము.
(1:30:14) అతను తన నిజమైన గుర్తింపును పూర్తిగా మర్చిపోయాడు. ఇప్పుడు ఎవరైనా వచ్చి నువ్వు రాజువి అని చెబితే అతను నవ్వుతాడు. అది ఏదో సరదా జోక్ అని అనుకుంటాడు. అష్టావక్రుడు కూడా నీ దగ్గరకు వచ్చి నువ్వు బిచ్చగాడివి కావు నువ్వు రాజువి అని చెబుతున్న వ్యక్తి. ఈ దుఃఖం ఈ ఆందోళన ఈ పరుగులాట నీ నిజం కాదు. ఇది కేవలం నువ్వు నిజమని నమ్ముతున్న ఒక కల మాత్రమే.
(1:30:49) మరి దానిని గుర్తు చేసుకోవడం ఎలా? ఇదేమీ మెదడుకు సంబంధించిన వ్యాయామం కాదు నువ్వు కూర్చుని నేనే ప్రశాంతంగా ఉన్నాను నేను ఆత్మను అని ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. అలా చేస్తే అది మళ్ళీ మనసు ఆడే ఆటగా మారిపోతుంది. గుర్తు చేసుకోవటం అనేది ఒక పని చేయటం కాదు అది చేయకపోవటంలోని కల. ఇట్స్ ఆన్ యక్ట్ ఆఫ్ ఎండ్యూయింగ్ నీపై కప్పబడిన ఆ పొరలను తొలగించే ప్రక్రియ ఇది ఈ గుర్తు చేసుకోవటం అనేది నీ జీవితంలోని చిన్న చిన్న విరామాలలో దాగి ఉంది.
(1:31:31) రెండు శ్వాసల మధ్య ఉండే ఒక క్షణకాలపు నిశశబ్దంలో ఆ జ్ఞాపకం దాగి ఉంది. రెండు ఆలోచనల మధ్య ఉండే ఖాళీ ప్రదేశంలో ఆ జ్ఞాపకం దాగి ఉంది. రాత్రి పూట నువ్వు గాడ నిద్రలో ఉన్నప్పుడు అక్కడ ఏ పేరు ఏ గుర్తింపు ఏ ఆందోళన లేకుండా కేవలం అపారమైన విశ్రాంతి మాత్రమే ఉంటుంది. అందులో ఆ జ్ఞాపకం దాగి ఉంది. ఆ ప్రశాంతత ఎక్కడికీ పోలేదు అది ఎప్పుడూ ఉంటూనే ఉంటుంది.
(1:32:07) నేపథ్యంలో వినిపించే సంగీతం లా కానీ ముందున్న శబ్దం పై నీ ద్యాస ఎంత ఎక్కువగా ఉందంటే ఆ సంగీతం నీకు వినిపించడం లేదు నువ్వు పోరాడటం ఆపినప్పుడే దాన్ని గుర్తు చేసుకోవడం అనేది జరుగుతుంది. నీ ఆలోచనలతో పోరాడటం ఆపేస్తావు. నాకు చెడు ఆలోచనలు ఎందుకు వస్తున్నాయి? రానివ్వు గమనించు నువ్వు ఆ ఆలోచనలవి కావు. నీ భావోద్వేగాలతో పోరాడటం ఆపేస్తావు. నేను బాధపడకూడదు ఎందుకు బాధపడకూడదు బాధపడకూడదు బాధ అనేది ఒక అతిధి లాంటిది దాన్ని రానివ్వు గమనించు నువ్వు ఆ బాధవి కావు పరిస్థితులతో పోరాడటం ఆపేస్తావు.
(1:32:57) నాకే ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది? ఏం జరుగుతుందో దాన్ని జరగనివ్వు గమనించు నువ్వు ఆ పరిస్థితులు అవి కావు పోరాడకుండా తీర్పు చెప్పకుండా కేవలం గమనించే ఈ కలే దాన్ని తిరిగి గుర్తు చేసుకునే మార్గం ఎందుకంటే నువ్వు కేవలం గమనిస్తున్నప్పుడు నువ్వు కర్త స్థానం నుండి తప్పుకుని సాక్షిగా మారిపోతావు. నువ్వు సినిమాలో ఒక పాత్ర కాకుండా ఆ సినిమా ఆడుతున్న తెరలా మారిపోతావు.
(1:33:30) సినిమాలో మంటను చెలరేగినా లేదా వరదలు వచ్చినా సరే తెర మాత్రం ఎప్పుడూ ఖాళీగా ప్రశాంతంగానే ఉంటుంది. నువ్వు ఈ సాక్షి భావంలో నిలిచిన క్షణంలో అది ఒక్క సెకండ్ పాటే అయినా సరే నీ నిజ స్వరూపానికి సంబంధించిన ఒక చిన్న మెరుపు నీకు కనిపిస్తుంది. ఒక మెరుపు మెరుస్తుంది. అరె అవును ఇది అసలైన నేను అని ఈ శాంతి ఈ నిశ్చలత ఎప్పటి నుంచో ఇక్కడే ఉన్నాయి ఇది ఒక ఆహా అనిపించే క్షణం ఇలా నీకు గుర్తుకు రావడం మొదలైనప్పుడు నీ జీవితంలో అద్భుతాలు జరగడం ప్రారంభం అవుతాయి.
(1:34:13) అద్భుతం అంటే నీ సమస్యలన్నీ తీరిపోవడం కాదు సమస్యలు జీవితంలో ఒక భాగం అవి వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. నిజమైన అద్భుతం ఏమిటంటే ఇకపై ఆ సమస్యలు నిన్ను కలవరపెట్టలేవు. నువ్వు ట్రాఫిక్ లో ఇరుక్కుపోయి ఉండవచ్చు బయట హారన్ల గోల ఉండవచ్చు కానీ నీ లోపల ఒక ప్రశాంతత ఉంటుంది. నువ్వు ఆ శబ్దాన్ని కేవలం గమనిస్తూ ఉంటావు. ఎవరైనా నిన్ను విమర్శించవచ్చు నీ మనసులో బహుశా కోపం కూడా రావచ్చు కానీ ఆ కోపం వెనుక ఒక గాఢమైన నిశ్శబ్దం ఉంటుంది.
(1:34:52) ఆ కోపం కూడా కేవలం వచ్చిపోయే ఒక మబ్బు లాంటిదేనని అది గమనిస్తూ ఉంటుంది. నువ్వు ఆ కోపంతో నీ గుర్తింపును ముడి పెట్టుకోవు. నీ జీవితంలోకి బాధ వస్తుంది. నువ్వు ఏడుస్తావు కూడా ఎందుకంటే నువ్వు మనిషివి రాయివి కాదు కానీ నీ కన్నీళ్లల్లో కూడా ఒక అవగాహన ఉంటుంది. ఒక అంగీకారం ఉంటుంది. నువ్వు దుఃఖ సముద్రంలో మునిగిపోవు దాని ఉపరితలంపై ఈదటం నేర్చుకుంటావు.
(1:35:25) ఈ ప్రపంచం నిన్ను గుర్తు చేసుకోనివ్వదు. ఇది ఒక లోతైన కుట్ర. దీనిని అర్థం చేసుకో నీ మొత్తం ఆర్థిక మరియు సామాజిక నిర్మాణం నువ్వు మర్చిపోతూ ఉండాలనే దానిపైనే ఆధారపడి ఉంది. నువ్వు పరిపూర్ణుడివి అని నీకు గుర్తొస్తే ఎవరు నీకు దేనిని అమ్మలేరు. వాళ్ళు నీకు ఫెయర్నెస్ క్రీమ్ ఎలా అమ్ముతారు? ఒకవేళ నీ అందం నీ చర్మపు రంగులో లేదు నీ చైతన్యంలో ఉందని నీకు గుర్తొస్తే వాళ్ళు నీకు యాంటీ ఏజింగ్ ప్రొడక్ట్స్ ఎలా అమ్ముతారు? ఒకవేళ నువ్వు ముసలిదవుతున్న ఈ శరీరం కాదు అజరామరమైన సాక్షివి అని నీకు గుర్తొస్తే వాళ్ళు నీకు
(1:36:11) వీకెండ్లో ఎంటర్టైన్మెంట్ ఎలా అమ్ముతారో అతి పెద్ద ఆనందం నీ లోపలి నిశ్శబ్దంలోనే ఉందని నీకు తెలిస్తే నిన్ను నువ్వు మెరుగుపరుచుకో అని చెప్పే సెల్ఫ్ హెల్ప్ పుస్తకాలను వాళ్ళు నీకు ఎలా అమ్ముతారు? అష్టావక్రుడు చెప్పినట్లుగా నువ్వు ఏమీ అవ్వాల్సిన అవసరం లేదని నీకు గుర్తొస్తే నువ్వు ఏమై ఉన్నావో అదే అత్యున్నతమైనది నీ ఫోన్ నీ సోషల్ మీడియా ఈ 24 గంటల న్యూస్ సైకిల్ ఇవన్నీ నిన్ను మర్చిపోయేలా చేసే సాధనాలు నువ్వు ఎప్పటికీ నీ లోపలికి తొంగి చూసే ధైర్యం చేయకుండా ఇవి నిన్ను నిరంతరం బయటే ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తూ ఉంచుతాయి
(1:36:57) ఇవి నీ శ్రద్ధను నీ చైతన్యాన్ని పీల్చుకుంటూనే ఉంటాయి. నిన్ను ఒక్క క్షణం కూడా ఖాళీగా వదిలి పెట్టవు. ఎందుకంటే ఏ క్షణంలో నువ్వు ఖాళీ అవుతావో ఏ క్షణంలో నువ్వు పక్షణంలో నువ్వు ప్రశాంతంగా ఉంటావో అప్పుడు నీకు గుర్తు రావడం మొదలవుతుందని వాటికి తెలుసు. తన అసలైన శక్తిని గుర్తు చేసుకున్న ఏ మనిషి అయినా ఈ వ్యవస్థకు బానిసగా ఉండలేడు.
(1:37:27) అతడు స్వతంత్రుడు అవుతాడు. అందుకే ఈ యుగంలో గుర్తు చేసుకోవడం అనేది అతి పెద్ద ఆధ్యాత్మిక తిరుగుబాటు. ఇది గుంపు నుండి శబ్దం నుండి పరుగులెడుతున్న ఈ ప్రపంచం నుండి మిమ్మల్ని మిమ్మల్ని మీరు వెనక్కి తీసుకునే విప్లవం కాబట్టి తదుపరి సారి మీరు ఆందోళనగా ఉన్నప్పుడు మనసులో వేలాది ఆలోచనలు నడుస్తున్నప్పుడు మీరు దారి తప్పిపోయారని అనిపించినప్పుడు దేనిని వెతకకండి ఎలాంటి సమాధానాన్ని వెతకకండి ఎలాంటి పరిష్కారాన్ని వెతకకండి కేవలం ఒక క్షణం క్షణం పాటు ఆగిపోండి మీ కళ్ళు మూసుకున్నా లేదా తెరిచి ఉంచినా పర్వాలేదు కేవలం వస్తూ పోతున్న మీ శ్వాసను అనుభవించండి కేవలం
(1:38:15) అనుభవించండి దానిని మార్చడానికి ప్రయత్నించకండి కేవలం గమనించండి మరియు మిమ్మల్ని మీరు ఏమీ అడగకండి బస్ ఈ అనుభూతిలో మునిగిపోండి ఈ శ్వాసను గమనిస్తున్న నేను ఎవరిని ఈ ఆందోళన ను అనుభవిస్తున్న నేను ఎవరిని ఈ శబ్దాన్ని వింటున్న నేను ఎవరిని సమాధానం చెప్పకండి సమాధానం మనసుఇస్తుంది మరియు మనసు అబద్ధం చెబుతుంది.
(1:38:50) ప్రశ్న తర్వాత తలెత్తే ఆ శూన్యతలోనే ఉండండి. ఆడండి ఆ శూన్యతలో ఆ నిశశబ్దంలో మీకు నెమ్మదిగా గుర్తు రావడం ప్రారంభంవుతుంది. మీకు మీ ఇంటి సువాసన అనుభూతి చెందడం మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే దానిని వెతకాల్సిన అవసరం లేదు మీరు దానిని ఎప్పుడూ వదిలి వెళ్ళలేదు కేవలం గుర్తు తెచ్చుకోవాలి. మైళ్ల కొద్దీ తిరిగిన తర్వాత అకస్మాత్తుగా ఆగిపోయి గుర్తు తెచ్చుకునే వ్యక్తి లాగా అరె నేను నా ఇంటి ముందు నిలబడి ఉన్నాను కదా తలుపు తెరిచే ఉంది అది ఎప్పుడూ మూయబడలేదు మీరు కేవలం తలుపు వైపు వీపు తిప్పుకొని నిలబడి ప్రపంచమంతా ఇంటి చిరునామాను అడుగుతున్నారు. ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి
(1:39:34) చూడండి ఆ శాంతి ఎప్పటి నుంచో మీకోసం ఎదురుచూస్తుంది. పార్ట్ ఐదు ప్రాచీన జ్ఞానం ఆధునిక జీవనం. నేటికోసం అష్టావక్ర ఆధునిక సమాంతరాలు. అష్టావక్ర గీత వేల సంవత్సరాల నాటిది కావచ్చు. కానీ దానిలోని సత్యం నేడు మునుపటి కంటే ఎంతో ప్రాసంగికమైనది. అష్టావక్రుడు నేటి మనిషిని చూస్తున్నాడు. అతడు సమాచార మహా సముద్రంలో ఈదుతున్నాడు కానీ ఒక్క చుక్క జ్ఞానం కోసం దాహంతో ఉన్నాడు అతడు ఆన్లైన్లో వేలాదిమంది స్నేహితులతో కనెక్ట్ అయి ఉన్నాడు కానీ నిజానికి ఒంటరిగా ఉంటాడు విజయం శిఖరాగ్రాన నిలబడి ఉన్నప్పటికీ లోపల మాత్రం శూన్యంగా
(1:40:19) ఉంటాడు. అష్టావక్రుని సూత్రాలు నేటి జీవితంలోని సంక్లిష్టతలను ఛేదించే లేజర్ లాంటివి. మొదటి ఆధునిక సత్యం ది వాలిడేషన్ ట్రాప్ ద వ్యాలిడేషన్ ట్రాప్ ఆమోదపు వల అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నాడంటే మానవమానాల్లో సమానంగా ఉండు. నేడు మన జీవితమంతా ఇతరుల ఆమోదం పైనే ఆధారపడి ఉంది. మనం ఫోటోలు పోస్ట్ చేసి లైక్లను లెక్కిస్తాం. మనం పని చేసి బాస్ ప్రశంసల కోసం ఎదురుచూస్తాం.
(1:40:52) మనం ఏదైనా మాట్లాడినప్పుడు ఎంతమంది అంగీకరిస్తున్నారో అని చూస్తాము. ఈ ఆమోదం వ్యాలిడేషన్ కోసం పడే ఆకలి మనల్ని బిచ్చగాలని చేస్తుంది. మనం ఇతరుల ఆలోచనలకు బానిసలు అవుతాము. ఎవరైనా లైక్ చేసినప్పుడు మనం సంతోషిస్తాం. ఎవరైనా విమర్శించినప్పుడు మనం బాధపడతాము. మన సంతోషం యొక్క రిమోట్ కంట్రోల్ ప్రపంచం చేతుల్లో ఉంది.
(1:41:22) ఆ రిమోట్ ని తిరిగి మీ చేతుల్లోకి తీసుకోమని అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు. ఎలా? నీ విలువ వర్త్ ఇతరుల అభిప్రాయం ద్వారా నిర్ణయించబడదని తెలుసుకోవడం ద్వారా నువ్వు ఎలా ఉన్నావో అలానే పరిపూర్ణుడివి నువ్వు సాక్షి భావంతో ఉన్నప్పుడు ప్రశంసలను మరియు విమర్శలను కేవలం ఒక సమాచారంగా మాత్రమే చూస్తావు. అవి నీకు అంటుకోవు. ప్రజలు వారి అవగాహన మేరకు మాట్లాడుతున్నారని నీకు తెలుస్తుంది.
(1:41:55) వారు నీ గురించి కాదు తమ గురించే చెబుతున్నారు. ఈ అవగాహనతో లభించే స్వేచ్ఛ అసాధారణమైనది. రెండవ ఆధునిక సత్యం ఇన్ఫర్మేషన్ ఓవర్లోడ్ వర్సెస్ ఇన్నర్ నోయింగ్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఓవర్లోడ్ వర్సెస్ ఇన్నర్ నోయింగ్ సమాచార భారం మరియు అంతర్గత జ్ఞానం జ్ఞానం గ్రంథాలు చదవడం వల్ల జ్ఞానం రాదని అష్టావక్రుడు అంటాడు. తనను తాను తెలుసుకోవడం ద్వారానే మనిషి జ్ఞాని అవుతాడు.
(1:42:32) నేడు మనం సమాచార యుగంలో జీవిస్తున్నాము. సంతోషంగా ఉండటం ఎలా అనే దానిపై లక్షలాది వీడియోలు ఉన్నాయి. విజయవంతం కావడం ఎలా అనే దానిపై వేలాది పుస్తకాలు ఉన్నాయి. మనకు అంతా తెలుసు కానీ దేనిని ఆచరణలో పెట్టము. జ్ఞానం మనకు మరో అహంకారంగా మారిపోయింది. నాకు అంతా తెలుసు అనుకుంటాము. కానీ ఇలా తెలుసుకోవడం ఈ సమాచారం నిన్ను మార్చలేదు. మార్పు అనేది అనుభవం ద్వారా వస్తుంది.
(1:43:05) సొంత అనుభవం నుండి వస్తుంది. అస్తావక్రుడు నిన్ను ఇంకేదో కొత్తది తెలుసుకోమని చెప్పడం లేదు అతను నిన్ను అన్ని మర్చిపోమని చెబుతున్నాడు. నువ్వు చదివిన వాటిని విన్న వాటిని నీ నమ్మకాలను అన్నింటిని పక్కన పెట్టి కేవలం నీ లోపలికి నువ్వు చూసుకో. అసలైన జ్ఞానం నీ లోపలే ఉంది. అది నీ ప్రతి శ్వాస లోనూ ఉంది. నీ గుండె ప్రతి చప్పుడులోనూ ఉంది.
(1:43:36) బయటి సమాచారం నీకు దారి చూపగలదు కానీ ఆ దారిలో నువ్వే నడవాలి. నీ గూగుల్ సమాచాంతో నిండి ఉంది కానీ నీ మనసు ఖాళీగా ఉంది. ఈ ఖాళీ తనాన్ని బయటి సమాచారంతో నింపకు. ఆ శూన్యంలో అలాగే నిలిచిపో ఈ శూన్యం నుండే ఆత్మజ్ఞానం అనే పువ్వు వికసిస్తుంది. మూడవ ఆధునిక సత్యం, ద మిత్ ఆఫ్ కంట్రోల్. నియంత్రణ అనే బ్రమ. అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నాడంటే జరగాల్సింది ఎలాగైనా జరిగి తీరుతుంది నీ చింత వ్యర్థం.
(1:44:17) ఆధునిక మానవుడు ప్రతి ఒక్క దాన్ని నియంత్రించాలని కంట్రోల్ చేయాలని కోరుకుంటాడు. తన భవిష్యత్తును, తన బంధాలను, తన ఆరోగ్యాన్ని చివరికి తన భావోద్వేగాలను కూడా ఇలా నియంత్రించాలనే ప్రయత్నమే మన ఒత్తిడికి ఆందోళనకు యంజైటీ కి మూల కారణం. ఎందుకంటే నిజం ఏమిటంటే జీవితంలో ఎక్కువ భాగం మన నియంత్రణలో ఉండదు. జీవితం ఒక నది లాంటిది. నువ్వు నది పది ప్రవాహాన్ని నియంత్రించలేవు.
(1:44:50) నువ్వు ఆ ప్రవాహంతో పోరాడి అలసిపోయి మునిగిపోగలవు లేదా ఆ ప్రవాహంతో పాటు సాగిపోవడాన్ని నేర్చుకోగలవు. అష్టావక్రుడు నీకు ఆ ప్రవాహంతో సాగిపోవడాన్ని నేర్పిస్తున్నాడు. శరణాగతి చెందడం వదిలేయడం. దీని అర్థం చేతులు ముడుచుకొని కూర్చోవడం కాదు దీని అర్థం నీ పనిని కర్మను పూర్తి నిబద్ధతతో చెయి కానీ ఫలితం గురించిన చింతను భగవంతుడికి లేదా ఈ విశ్వానికి లేదా ప్రకృతికి వదిలేయి.
(1:45:29) ఏది జరిగినా అది నా మంచికే జరుగుతోంది అనే నమ్మకం నీకు అంతులేని ప్రశాంతతను ఇస్తుంది. నువ్వు భవిష్యత్తు గురించిన చింతలో కృంగిపోవడం మానేసి వర్తమానంలో జీవించడం ప్రారంభిస్తావు. నువ్వు నియంత్రణను కంట్రోల్ ను వదిలేసినప్పుడే నిజమైన శక్తిమంతుడివి అవుతావు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నువ్వు జీవితపు శక్తితో పోరాడటం లేదు. దానితో ఏకమై నాట్యం చేస్తున్నావు.
(1:46:00) అష్టావక్రుడి సందేశం మితిమీరి ఆలోచించే నేటి మనిషికి మానసికంగా అలసిపోయిన మనిషికి ఒక ఔషధం లాంటిది. ఆయన ఎలాంటి అబద్ధపు సానుకూలతను ఫేక్ పాజిటివిటీని ఇవ్వడు. అంతా మంచే జరుగుతుందని ఆయన చెప్పడు. మంచి మరియు చెడు రెండింటిని చూడటం నేర్చుకో అని ఆయన అంటాడు. ఆ రెండూ నీ లోపల ఉన్న సాక్షిని తాకలేవు. ఇదే నిజమైన మాట. ఇది పచ్చి నిజం. మరియు ఈ నిజమే మిమ్మల్ని విముక్తులను చేయగలదు.
(1:46:36) ఈ వాక్యాన్ని తేలికగా తీసుకోకండి. మీ ఫోన్ స్క్రీన్ పై కనిపించే మరొక మోటివేషనల్ కోట్ల దీనిని చదివి ముందుకు సాగిపోకండి. ఆగండి కాస్త నిలబడండి. ఈ వాక్యం వెనుక ఉన్న బరువును అనుభవించండి. స్వేచ్ఛ లేదా ఫ్రీడమ మనమంతా కోరుకునేది అదే కదా కానీ మన స్వేచ్ఛకు నిర్వచనం ఏమిటి మనం కోరుకున్నది కొనుక్కోవడానికి ఎక్కువ డబ్బు సంపాదించడమా మనం ద్వేషించే ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేయడమా ఏదైనా విషపూరితమైన సంబంధం టాక్సిక్ రిలేషన్ నుండి బయట పడటమా ప్రపంచాన్ని చుట్టి రావడమా ఇవన్నీ స్వేచ్ఛకు సంబంధించిన చిన్న చిన్న రూపాలు మాత్రమే ఇది పంజరంలో కొంచెం
(1:47:24) ఎక్కువ స్థలం దొరికినట్లుగా ఉంటుంది. అష్టావక్రుడు మీకు పంజరంలో ఎక్కువ స్థలాన్ని ఇవ్వాలని అనుకోవడం లేదు. అసలు పంజరమే లేదని ఆయన మీకు చెప్పాలనుకుంటున్నారు. తలుపు ఎప్పటి నుంచో తెరిచే ఉంది. మీ అలవాట్లు మీ నమ్మకాలు మీ భయాలు అనే అదృశ్య కటకటాలను పట్టుకుని మీరిరరే స్వయంగా లోపల కూర్చున్నారు. ఇది నిజమైన మాట ఎందుకంటే ఎంతో ఇష్టంగా ఎంతో కష్టపడి మీకై మీరు సృష్టించుకున్న మీ అబద్ధపు గుర్తింపుపై ఇది నేరుగా దాడి చేస్తుంది.
(1:48:05) మీరు ప్రపంచం ముందుకు వెళ్లేటప్పుడు ధరించే ముసుగును లాగి పారేయటం గురించి ఇది మాట్లాడుతుంది. ఆ ముసుగు తొలగినప్పుడు మొదట్లో బాధగా ఉంటుంది. సిగ్గుగా అనిపిస్తుంది. భయం వేస్తుంది. ఎందుకంటే ఆ ముసుగు వెనుక ఏమీ లేదని మీకు అనిపిస్తుంది. కేవలం శూన్యం మాత్రమే ఉందనిపిస్తుంది. అప్పుడు అష్టావక్రుడు చిరునవ్వుతో అభినందనలు మీరు ప్రారంభించారు అని అంటారు.
(1:48:35) జీవితకాలపు ప్రదర్శన మీ అసలు రూపాన్ని బయట పెట్టడం. ఈరోజు మీ ఉదయం నుండే మొదలు పెడదాం. మీరు నిద్ర లేచారు. మొదట చేసిన పనేమిటి? బహుశా మీ ఫోన్ తీసి ఉంటారు. సోషల్ మీడియా తెరిచి ఉంటారు. ఎందుకు ఎందుకంటే మీ ప్రపంచం మునుపటిలాగే ఉందో లేదో అని మీరు చెక్ చేయాలనుకున్నారు. మీ స్నేహితులు ఏమి పోస్ట్ చేశారు? మీ ఫోటోకు ఎన్ని లైకులు వచ్చాయి? మీ ఈమెయిల్ ఇన్బాక్స్ లో మీకోసం ఏమి ఎదురుచూస్తోంది? నిద్రలేచిన ఐదు నిమిషాల్లోనే మీరు మీ గుర్తింపును బయటి ప్రపంచంతో అనుసంధానించుకుని ధృవీకరించుకున్నారు.
(1:49:19) నేను ఇంతమందికి ఇష్టమైన వ్యక్తిని ఈ బాధ్యతలు ఉన్న వ్యక్తిని నేను నా స్నేహితులు సెలవులు ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు నేను మాత్రం ఇక్కడున్నాను అనే వ్యక్తిని నేను ఆ తరువాత మీరు అద్దం ముందుకు వెళ్లారు మీరు మీ ముఖాన్ని చూసుకున్నారు వెంటనే మీ మనసు పని చేయడం ప్రారంభించింది. ఈరోజు చాలా అలసిపోయినట్లు ఉన్నాను. ఈ జుట్టు బాగా లేదు కొంచెం బరువు పెరిగాను.
(1:49:48) మీరు అద్దంలో మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోలేదు. మీరు కేవలం ఒక రూపాన్ని చూశారు మరియు ఆ రూపాన్ని మీ మనసులో మీరు సృష్టించుకున్న ఒక ఆదర్శవంతమైన రూపంతో పోల్చుకున్నారు. మీకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన ఇమేజ్ను చూపించే బట్టలు వేసుకుని మీరు తయారయ్యారు. ఒక విజయవంతమైన ప్రొఫెషనల్ కూల్ కాలేజ్ స్టూడెంట్ లేదా పద్ధతిగల గృహిణి లాగా మీరు ఇంటి నుండి బయలుదేరి ఆనాటి రోజు అనే విశాలమైన వేదికపై మీ పాత్రను పోషించడానికి సిద్ధమయ్యారు. ఇది వాస్తవం.
(1:50:29) మీ జీవితం మొత్తం ఒక ప్రదర్శన మాత్రమే. మీరు మీ బాస్ ముందు విధేయుడైన కష్టపడి పని చేసే ఉద్యోగి పాప పాత్రను పోషిస్తారు. మీ జూనియర్ల ముందు ఆత్మవిశ్వాసం తెలివితేటలు ఉన్న నాయకుడి పాత్రను పోషిస్తారు. మీ స్నేహితులతో సరదాగా బిందాగా ఉండే వ్యక్తి పాత్రను పోషిస్తారు. ఆ సమయంలో మీ మనసులో మరేదైనా నడుస్తున్నప్పటికీ ఉన్నప్పటికీ మీ భాగస్వామి ముందు ప్రేమించే మరియు అర్థం చేసుకునే తోడుగా పాత్రను పోషిస్తారు.
(1:51:02) మీ పిల్లల ముందు ఒక పర్ఫెక్ట్ తల్లిదండ్రుల పాత్రను పోషిస్తారు. మరియు ఈ 24 గంటల నటనలో మీరు ఎంతగానో అలసిపోతారు. మీరు ఎంతగా అలసిపోతారు అంటే రాత్రిపూట ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు ఆ పాత్రలన్నింటి వెనక ఉన్న నిజమైన వ్యక్తి ఎవరో మీకు అర్థం కాదు. ఆ శూన్యతను ఆ ఒంటరితనాన్ని చూసి మీరు భయపడతారు కాబట్టి దాన్ని పూరించడానికి మళ్ళీ ఫోన్ చేతిలోకి తీసుకుంటారున ఆన్ చేస్తారు లేదా మరేదైనా వ్యసనానికి బానిస అవుతారు.
(1:51:41) అష్టావక్రుడి కఠోర సత్యం మీ ఈ నాటకం మొత్తానికి తెరదించుతుంది. మీరు ఈ పాత్రలలో ఏదీ కాదని ఆయన చెబుతారు. ఆ పాత్రను పోషిస్తున్న నటుడు కూడా మీరు కాదు ఈ నాటకం మొత్తం ఎవరి సమక్షంలో జరుగుతోందో ఆ వెలుగు మీరు ఆ చైతన్యం మీరు దీన్ని లోతుగా అర్థం చేసుకోండి మీరు ఎవరి మీదైనా కోపంగా ఉన్నప్పుడు నేను కోపంగా ఉన్నాను అని అంటారు. అష్టావక్రుడు కాదు అంటారు. మీరు కోపంగా లేరు.
(1:52:13) మీ శరీరంలో మనసులో కోపం అనే ఒక అల ఉప్పొంగడాన్ని చూస్తున్నది మీరు అల వస్తుంది మరియు వెళుతుంది. అలలు ఎగిసిపడే సముద్రం మీరు మీరు అల కాదు మీరు విజయం సాధించినప్పుడు నేను విజయవంతమయ్యాను అని అంటారు. అష్టావక్రుడు కాదు అంటారు. మీరు విజయవంతమైన వారు కాదు జీవితం అనే ఆటలో ప్రపంచం విజయం అని పిలిచే ఒక సంఘటన జరిగిందని చూస్తున్న సాక్షి మీరు ఆ సంఘటన కూడా మారిపోతుంది మీరు విజయం అపజయం అనే మేఘాలు వస్తూ పోతూ ఉండే ఆకాశం ఇది కేవలం పదాల గారడీ కాదు ఇది మీ పూర్తి గుర్తింపును సమూలంగా పెకలించే ఒక విప్లవం
(1:53:00) ఎందుకు ఎందుకంటే మీరు అల అల కాకపోతే అల విరిగిపోతుందనే భయం మీకు ఉండదు. మీరు మేఘం కాకపోతే మేఘం చెదిరిపోతుందనే భయం మీకు ఉండదు. ఇదే స్వేచ్ఛదదు. ఇదే స్వేచ్ఛ. ప్రశంసలు మరియు అవమానాల నుండి స్వేచ్ఛ. ఎవరైనా మిమ్మల్ని పొగిడినప్పుడు సాక్షి చూస్తాడు. సరే ఒకరి నోటి నుండి నుండి కొన్ని మాటలు వచ్చాయి అనుకుంటాడు. ఎవరైనా అవమానించినప్పుడు కూడా సాక్షి చూస్తాడు.
(1:53:31) సరే అనుకుంటాడు ఎవరి నోటి నుండో కొన్ని మాటలు వచ్చాయి. మీరు ఆ మాటలను మీ గుర్తింపుకు అంటించుకోరు. టెఫ్లాన్ కడాయికి నీరు ఎలాగైతే అంటుకోదో అలా అన్నమాట. ఇది ఎంత పెద్ద ఉపశమనం ఇస్తుందో ఆలోచించండి. ప్రపంచాన్ని సంతోషపెట్టే ప్రాజెక్ట్ నుండి మీకు ఇప్పుడు విముక్తి లభించింది. ప్రజలకు నచ్చే విధంగా కాకుండా మీరు నిజంగా ఎలా ఉన్నారో ఇప్పుడు అలా స్వేచ్ఛగా జీవించవచ్చు.
(1:54:03) తెలుసుకోవాలనే వ్యసనం నీటి ఫార్ములాలో మునిగిపోవడం లాంటిది. అష్టావక్రుడి రెండవ పచ్చినిజం మన జ్ఞాన అహంకారంపై దెబ్బ కొడుతుంది. నేటి మనుషులమైన మనం ముఖ్యంగా చదువుకున్న వారు నాకు అంతా తెలుసు అనే చాలా సూక్ష్మమైన అహంకారంతో జీవిస్తున్నాము. మనం భగవద్గీత చదివాము. ఓషో మాటలు విన్నాము. సద్గురు వీడియోలు చూసాము టోనీ రాబిన్స్ సెమినార్లకు హాజరయ్యాము మనకు అన్ని తెలుసు అనుకుంటాం.
(1:54:36) సాక్షీభావం అంటే ఏమిటి డిటాచ్మెంట్ విరక్తి అంటే ఏమిటి వర్తమానంలో జీవించడం అంటే ఏమిటి ఈ విషయాలపై మనం గంటల తరబడి మాట్లాడగలం కానీ అష్టావక్రుడు ఏమంటారంటే ఇదంతా చెత్త దీనిని విసిరేయండి అని ఒక దాహంతో ఉన్న వ్యక్తి నీటి రసాయన ఫార్ములా అయిన H2O ను బట్టి పట్టడం లాంటిది ఇది నీటి నీటిమీద రాసిన వేలాది పుస్తకాలు చదువుతూ తానొక జ్ఞానిని అయ్యానని అనుకుంటున్నాడు.
(1:55:13) కానీ అతని దాహం మాత్రం తీరలేదు అలాగే ఉంది. నీటి ఫార్ములా తెలుసుకోవడం ద్వారా మీరు మీ దాహాన్ని తీర్చుకోలేరు. దాహం తీర్చుకోవాలంటే మీరు ఖచ్చితంగా నీళ్లు తాగాల్సిందే. అనుభవం ఎక్స్పీరియన్స్ ఆధ్యాత్మికత అంటే సమాచారాన్ని సేకరించడం కాదు. ఇది మీలోని సత్యాన్ని స్వయంగా అనుభూతి చెందడం. మీ మనసు సమాచారంతో నిండిపోయిన ఒక హార్డ్ డ్రైవ్ లాంటిది. ఏదైనా కొత్త పరిస్థితి ఎదురైనప్పుడల్లా మీరు ఈ పాత సమాచారం ఆధారంగానే స్పందిస్తారు.
(1:55:50) మీ భాగస్వామి ఏదైనా చెప్పగానే మీ మెదడు వెంటనే పాత ఫైల్ ను తెరుస్తుంది. గతంలో కూడా ఇలాగే జరిగింది కదా అని దీని అర్థం ఏమిటంటే మీరు వెంటనే ప్రతిస్పందించారు. మీరు పరిస్థితిని తాజాగా చూడలేదు. మీరు దానిని మీ గత అనుభవాల కోణంలో నుంచి చూశారు. అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నారు అంటే ఈ హార్డ్ డ్రైవ్ ను ఫార్మాట్ చేయండి అని నాకు తెలుసు అనే స్థితి నుండి నాకేమీ తెలీదు అనే స్థితికి రండి.
(1:56:21) ఇది చాలా ధైర్యంతో కూడుకున్న పని. ఎందుకంటే మన అహంకారం మొత్తం ఈ తెలుసు అనే దానిపైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. నాకు తెలీదు అంటే ప్రతి క్షణాన్ని మీరు మొదటిసారిగా జీవిస్తున్నట్లుగా జీవించడం. ఎలాంటి లేబుల్స్ లేకుండా ఎలాంటి తీర్పులు లేకుండా మీ బిడ్డ నవ్వినప్పుడు కేవలం ఆ నవ్వును చూడండి. ఎంత ముద్దుగా ఉన్నాడో అని మీ మనసులో అనుకోకండి.
(1:56:51) కేవలం ఆ నవ్వులోని శక్తిని అనుభూతి చెందండి. మీరు టీ తాగుతున్నప్పుడు కేవలం టీ మాత్రమే తాగండి. దాని రుచిని సువాసనను వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదించండి. రేపటి మీటింగ్ కోసం నేను సిద్ధపడాలి అని ఆలోచించకండి. మీరు ట్రాఫిక్ లో చిక్కుకున్నప్పుడు హారన్ల శబ్దాన్ని వినండి. కోపంతో కాకుండా కేవలం ఒక శబ్దంలా వినండి. మీ చుట్టూ ఉన్న ముఖాలను వాటి గురించి ఎలాంటి కథలు అల్లకుండా గమనించండి.
(1:57:23) ఇదే సాక్షిభావ సాధన. ఇది కేవలం సమాచారం కాదు ఇది జీవించడం. మీరు ఈ తెలియదు అనే స్థితిలో జీవించినప్పుడు జీవితపు అద్భుతం మీ ముందు ఆవిష్కృతం అవుతుంది. మీరు ప్రతిదానిలోనూ ఒక కొత్త దనాన్ని ఒక తాజా దనాన్ని చూస్తారు. ప్రపంచం అలాగే ఉంటుంది కానీ దానిని మీరు చూసే దృక్పదం మారిపోతుంది. మీరు పుస్తకాల నుండి జ్ఞానాన్ని తీసుకోరు.
(1:57:54) నాన్నన్ని తీసుకోరు. మీరు నేరుగా జీవితం నుండే జ్ఞానాన్ని పొందటం ప్రారంభిస్తారు. ప్రతి మనిషి ప్రతి చెట్టు ప్రతి సంఘటన మీకు గురువుగా మారుతుంది. ఇది సమాచార భారం నుండి లభించే స్వేచ్ఛ. ఇది ప్రతి దానిని అర్థం చేసుకోవడం మరియు విశ్లేషించడం వల్ల కలిగే మానసిక అలసట నుండి లభించే స్వేచ్ఛ. మీరు తక్కువగా ఆలోచిస్తారు మరియు ఎక్కువగా అనుభూతి చెందుతారు.
(1:58:25) జీవితం ఉన్నదే అనుభూతి చెందడానికి కేవలం ఆలోచించడానికి మాత్రమే కాదు అష్టావక్రుని మూడవది మరియు బహుశా అత్యంత కష్టమైన పచ్చి నిజం ఏమిటంటే నియంత్రణ అనే భ్రమను వదిలేయడం. ఇది మన ఆధునిక మనసుకు అతి పెద్ద సవాలు. ఎందుకంటే మన మొత్తం సమాజం మన మొత్తం విద్య దీనిపైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి. ప్రణాళికలు వేయండి. లక్ష్యాలను నిర్దేశించుకోండి మరియు వాటిని సాధించండి.
(1:58:58) అసలు మనం దేన్ని నియంత్రించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాము? వాతావరణం మనకు అనుకూలంగా ఉండాలని మనం కోరుకుంటాము. మన సెలవుల్లో వర్షం కురవకూడదు. ట్రాఫిక్ మనకు అనుగుణంగా ఉండాలని మనం కోరుకుంటాము. మనకు ఎప్పుడూ ఆలస్యం కాకూడదు. ప్రజలు మనకు నచ్చినట్టు ప్రవర్తించాలని మనం కోరుకుంటాము. మనం ఏం వినాలనుకుంటున్నామో మన భాగస్వామి అదే చెప్పాలి.
(1:59:26) మన పిల్లలు మన ప్రతి మాట వినాలి. మనం కోరుకునేది ఏమిటంటే మన శరీరం మనకు అనుగుణంగా నడవాలి. అది ఎప్పుడూ అనారోగ్యానికి గురి కాకూడదు. ఎప్పటికీ ముసలి వాళ్ళం కాకూడదు. మన భవిష్యత్తు సురక్షితంగా ఉండాలని మనం కోరుకుంటాం. మన ఉద్యోగం ఎప్పటికీ పోకూడదు. మన డబ్బు ఎప్పటికీ నష్టపోకూడదు. ఇవన్నీ జీవితానికి వ్యతిరేకంగా యుద్ధం చేయడం లాంటివి. ఈ యుద్ధంలో మీ ఓటమి కాయం.
(1:59:59) ఎందుకు? ఎందుకంటే జీవితం మీ కోరికలను పట్టించుకోదు. జీవితానికి దాని సొంత ప్రవాహం. దానికంటూ ఒక లయ ఉన్నాయి. మీరు దాన్ని నియంత్రించడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు నదీ ప్రవాహానికి వ్యతిరేక దిశలో ఈదడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్లు లెక్క. మీరు ఎంతసేపు ఏదగలరు? మీరు అలసిపోతారు. మీకు ఆయాసం వస్తుంది. చివరకు ఆ ప్రవాహం మిమ్మల్ని తనతో పాటు కొట్టుకుపోయేలా చేస్తుంది.
(2:00:34) కానీ ఈ ప్రక్రియలో మీరు మీకు మీరే చాలా బాధను, ఒత్తిడిని కలుగజేసుకుంటారు. అష్టావక్రుడు ఏమంటాడంటే పోరాడకండి శరణాగతి పొందండి. ఈ పదం మనకు బలహీనంగా అనిపిస్తుంది. శరణాగతి అంటే ఓటమిని అంగీకరించడం నిష్క్రియంగా మారిపోవటం అని మనం అనుకుంటాము కాదు అష్టావక్రుడు చెప్పిన శరణాగతి ఇది కాదు ఇది ఒక క్రియాశీలకమైన శరణాగతి ఇది ఒక లోతైన అవగాహన నుండి పుట్టిన నమ్మకం ఇది నది ప్రవాహాన్ని దూషించని ఒక నైపుణ్యం గల నావికుడి లాంటిది.
(2:01:16) అతను తన పడవను ముందుకు తీసుకెళ్ళడానికి ఆ ప్రవాహం యొక్క శక్తిని ఉపయోగిస్తాడు. అతను తన తెడ్డును, తన కర్మను ఉపయోగిస్తాడు. కానీ నిజమైన శక్తి ఆ నది వద్దే ఉందని అతనికి తెలుసు. మీ జీవితంలో దీని అర్థం ఏమిటి? దీని అర్థం ఏమిటంటే మీ వంతుగా మీరు 100 శాతం ఇవ్వండి. పూర్తి అంకిత భావంతో పని చేయండి. పూర్తి నిజాయితీతో బంధాలను నిలబెట్టను నిలబెట్టుకోండి.
(2:01:46) మీ ఆరోగ్యంపై పూర్తిస్థి శ్రద్ధ వహించండి నీ పని నువ్వు చెయి కానీ ఫలితాన్ని జీవితానికి వదిలేయ్ నువ్వు ఒక ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చావు నీ వంతుగా అత్యుత్తమంగా సన్నద్ధమయ్యావు. ఇప్పుడు ఆ ఉద్యోగం వస్తుందో రాదో అన్నది నీ చేతుల్లో లేదు. దాని వెనుక నీ నియంత్రణలో లేని వేలాది కారణాలు ఉండవచ్చు. నువ్వు ఫలితానికే అతుక్కుపోతే ఆందోళనలో కూరుకుపోతావు.
(2:02:16) ఏమవుతుంది ఫోన్ వస్తుందా రాదా అని కానీ నువ్వు భారాన్ని వదిలేస్తే నా పని నేను చేశాను అని అంటావు. ఇక ఇప్పుడు జరిగేదంతా నా మంచికే జరుగుతుంది. ఈ ఉద్యోగం వస్తే మంచిది. రాకపోతే బహుశా నాకోసం ఇంతకంటే మెరుగైనది మరేదో ఎదురుచూస్తుందేమో. ఇది ఎలాంటి తప్పుడు ఆశ కాదు ఇది జీవితపు అపారమైన తెలివి పట్ల ఉన్న ఒక గాఢమైన నమ్మకం ఈ విశ్వానికి నువ్వు కేంద్ర బిందువువి కాదన్ననివి కాదన్న నిజాన్ని అంగీకరించడమే ఇది ఈ అంతులేని విశ్వనాట్యంలో నువ్వు ఒక చిన్న భాగం మాత్రమే ఈ నాట్యపు సంగీతాన్ని విను మరియు దానితో పాటే
(2:03:04) ప్రవహించు నీకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన రాగాన్ని సృష్టించాలని అనే పట్టుదల వదిలేయ్ నువ్వు నియంత్రించాలనే ప్రయత్నాన్ని వదిలేసినప్పుడు ఒక విచిత్రమైన ప్రశాంతత నీ లోపల ఆవహిస్తుంది. ఆందోళన మాయమైపోతుంది. ఎందుకంటే ఆందోళన అనేది ఎప్పుడూ భవిష్యత్తును నియంత్రించాలనే ప్రయత్నం నుండే పుడుతుంది. నిరాశ దూరమైపోతుంది. ఎందుకంటే నిరాశ అనేది నీ అంచనాలకు వాస్తవానికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం.
(2:03:38) నువ్వు అంచనాలే పెట్టుకోనప్పుడు ఇక నిరాశ ఎలా చెందుతావు? నువ్వు ప్రతి క్షణాన్ని అంగీకరించడం నేర్చుకుంటావు. వర్షం పడుతుంటే నువ్వు తడవడాన్ని ఆస్వాదిస్తావు. ట్రాఫిక్ జామ్ అయితే నువ్వు సంగీతం వినడం మొదలు పెడతావు. ఏదైనా బంధం తెగిపోతే నువ్వు ఏడుస్తావు బాధపడతావు కానీ అది కూడా జీవితంలో ఒక భాగమేనని నీకు తెలుసు దాన్ని నువ్వు నీ గుర్తింపులో శాశ్వత భాగంగా చేసుకోవు ఇదే స్వేచ్ఛ ఇలా జరిగి ఉంటే ఇలా జరగాల్సింది అనే అంతులేని వలయం నుండి లభించే స్వేచ్ఛ ఇది జీవితం ఎలా ఉందో దాన్ని అలాగే అంగీకరించే స్వేచ్ఛ ఇది.
(2:04:24) నీ శరతులపై కాదు దాని శరతులపై కాబట్టి అష్టావక్రుని స్వచ్ఛమైన సత్యం నిన్ను విచ్చినం చేయడానికి కాదు ఇది నిన్ను నీ నిజ స్వరూపంతో అనుసంధానించడానికి ఉద్దేశించబడింది. ఇతరుల అభిప్రాయాల బానిసత్వం నుండి నిన్ను విముక్తుని చేయడానికి నీ విలువ రాజీ పడనిదని నాన్ నెగోషియేబుల్ అని తెలుసుకోవడం ద్వారా సమాచార భారం యొక్క బానిసత్వం నుండి నిన్ను విముక్తున్ని చేయడానికి సమస్తికి సమస్త జ్ఞానం నీలోనే ఉందని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకోవడం ద్వారా అలాగే జీవితం నీ శత్రువు కాదు నీ మిత్రుడు అని విశ్వసించడం ద్వారా
(2:05:10) నియంత్రణ అనే భ్రమ యొక్క బానిసత్వం నుండి నిన్ను విముక్తుడిని చేయటానికి ఇది ఉద్దేశించబడింది. ఈ మార్గం అంత సులభం కాదు నీ పాత అలవాట్లు నీ పాత పద్ధతులు పదే పదే నీపై ఆధిపత్యం చెలాయిస్తాయి. నువ్వు మళ్ళీ లైక్స్ కోసం ఆరాటపడతావు. నువ్వు మళ్ళీ భవిష్యత్తు గురించి ఆందోళన చెందుతావు. నువ్వు మళ్ళీ వ్యక్తులను మరియు పరిస్థితులను నియంత్రించడానికి ప్రయత్నిస్తావు.
(2:05:43) ఇది సహజం కానీ ఇప్పుడు నీ దగ్గర ఒక తాళం చెవి ఉంది. ఒక స్పృహ, జాగృతి ఉంది. నువ్వు ఈ పాత పద్ధతుల్లో చిక్కుకు పోయినట్లు గుర్తించిన వెంటనే నీకు గుర్తుకు వస్తుంది. ఓ నేను మళ్ళీ నగర రద్దీలో తప్పిపోయాను. నేను తిరిగి కొండ పైకి వెళ్ళాలి. నేను మళ్ళీ అలగా మారుతున్నాను. నేను సముద్రాన్ని అని గుర్తు చేసుకోవాలి నేను మళ్ళీ నటుడిగా మారుతున్నాను నేను వేదికపై ప్రకాశించే కాంతిని అని గుర్తు చేసుకోవాలి కేవలం దీన్ని గుర్తుంచుకోవడమే ఈ స్పృహే అసలైన సాధన ఇది ఏదో మంత్ర జపం లేదా కర్మకాండ కాదు ఇది జీవించే ఒక విధానం ప్రతిక్షణం ప్రతి శ్వాసలోనూ నీ నిజ స్వరూపంలో నిలిచి
(2:06:30) ఉండటానికి చేసే ప్రయత్నం కాబట్టి బట్టి చివరి ప్రశ్న అష్టావక్రుని సత్యం నిన్ను విముక్తుడిని చేయగలదా లేదా అనేది కాదు సత్యం తన పని తాను చేసుకుపోతుంది. సూర్యుడు ప్రకాశిస్తూనే ఉన్నాడు. అసలు ప్రశ్న ఏమిటంటే ఇప్పటివరకు నువ్వు నీ ఇల్లుగా భావించిన చీకటి సౌకర్యవంతమైన గుహ నుండి బయటకు రావడానికి నువ్వు సిద్ధంగా ఉన్నావా ఆ సూర్యుని తీక్షణమైన నిజమైన వెలుగులో నీ కళ్ళు తెరిచే ధైర్యం నీకు ఉందా పంజరం తలుపు ఎప్పటి నుంచో తెరిచే ఉంది.
(2:07:10) పచ్చిదైన కఠోరమైనదైనప్పటికీ అంతులేని కరుణతో కూడిన ఈ సత్యం నిన్ను బయటకు రమ్మని పిలుస్తోంది. అడుగు నువ్వే వేయాలి అష్టావక్రుడు మరియు జనకుడి మధ్య జరిగిన ఈ సంభాషణ కేవలం ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య జరిగినది కాదు ఇది ఏదో పాత గ్రంథంలో రాసిన కథ కాదు ఈ సంభాషణ ఈ రోజు ఈ క్షణంలో కూడా నీ లోపల జరుగుతూనే ఉంది. జనకునిలా ఆరాటపడే ఒక భాగం నీలో ఉంది.
(2:07:40) అది పడుగులు తీస్తోంది. వెతుకుతోంది. సమాధానాలు కోరుకుంటుంది. అలాగే అష్టావక్రుడిలా అన్ని తెలిసిన మరో భాగం కూడా నీలో ఉంది. అది ప్రశాంతంగా నిలకడగా ఉండి కేవలం గమనిస్తోంది. నీ జీవితమంతా ఈ రెండు గొంతుల మధ్య జరిగే సంభాషణే. జనకుడి గొంతు అంటుంది నాకు ఇంకా కావాలి నేను ఏదో అవ్వాలి. అష్టావక్రుడి గొంతు చెబుతుంది నువ్వు అప్పటికే సంపూర్ణుడివి కాస్త ఆగి గమనించు జనకుడి గొంతు అంటుంది ఇది నాది దీని నిన్ని కోల్పోవాలంటే నాకు భయంగా ఉంది అష్టావక్రుడి గొంతు చెబుతుంది ఇక్కడ ఏదీ నీది కాదు నువ్వు కేవలం ఒక సాక్షివి
(2:08:27) మాత్రమే జనకుడి గొంతు అంటుంది అతను నన్ను అవమానించాడు నేను పగ తీర్చుకోవాలి అష్టావక్రుడి గొంతు చెబుతుంది అవమానం జరిగింది కథకు నీకు కాదు నువ్వు కేవలం చూసేవాడివి జనకుడి గొంతు అడుగుతుంది నా మనసు ఎందుకు ప్రశాంతంగా ఉండదు అష్టావక్రుడి గొంతు చెబుతుంది నువ్వు మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచడానికి ప్రయత్నిస్తున్నావు అందుకే అది అశాంతిగా ఉంది.
(2:08:58) దాన్ని అలాగే గమనించు అదే దానంతటదే ప్రశాంతంగా మారుతుంది. ఈ సంభాషణ ప్రతి క్షణం జరుగుతూనే ఉంది. అష్టావక్ర గీత సారాంశం ఏ పుస్తకంలోనూ కాదు నీ సొంత అనుభవంలోనే వెళ్లడవుతుంది. ఎప్పుడైతే నువ్వు గుంపుకు భిన్నంగా ఆలోచించే ధైర్యం చేస్తావో ఎప్పుడైతే నువ్వు ప్రపంచం అంటించిన ముద్రలను తీసి పారేస్తావో ఎప్పుడైతే ఐదు నిమిషాల పాటు నిశ్శబ్దంలో కూర్చునే సాహసం చేస్తావో మీ ఆలోచనలను భావాలను శత్రువుల్లా కాకుండా అతిధుల్లా భావించినప్పుడు మీరు చేసేవారు కాదు కేవలం గమనించేవారు మాత్రమే అని మీరు లోతుగా గ్రహించినప్పుడు అసలు సత్యం బోధపడుతుంది.
(2:09:45) అన్వేషణ బయట లేదు గుడులలో మసీదులలో పుస్తకాలలో గురువులలో ఎలాంటి సమాధానం లేదు అవన్నీ కేవలం చంద్రుని వైపు చూపిస్తున్న వేళ్ళు మాత్రమే. మూర్ఖులు ఆ వేలిని పట్టుకుంటారు. వివేకవంతులు చంద్రుడిని చూస్తారు. మరియు ఆ చంద్రుడు మీలోనే ఉన్నాడు. అష్టావక్రుడు మిమ్మల్ని ఎక్కడికో చేరుకోమని చెప్పడం చెప్పడం లేదు ఆయన మిమ్మల్ని తిరిగి మీ ఇంటికి పిలుస్తున్నాడు.
(2:10:19) ఆ ఇంటిని మీరు ఎప్పటికీ వదిలి వెళ్ళలేదు కేవలం మరిచిపోయారు అంతే కాబట్టి చివరగా ఒకే ఒక ప్రశ్న మిగిలి ఉంది. మీ లోపల జరుగుతున్న ఈ సంభాషణ జనక మరియు అష్టావక్రుల మధ్య జరుగుతున్న ఈ సనాతన సంవాదాన్ని మీరు వింటున్నారా లేదా ఇంకా పారిపోతున్నారా? ఈ స్వరం మీ లోపలి ఏదో లోతైన స్వరంతో సరిపోలితే జనకుని లాగే మీరు కూడా అదే అన్వేషణలో ఉన్నారని మీకు అనిపిస్తే ఇది కేవలం ఒక ఛానల్ కాదు ఒక గమ్యస్థానం పైపైన దొరికే సమాధానాలతో విసిగిపోయిన వారి కోసమే ఇది.
(2:11:03) మీరు కూడా ఆ లోతైన అన్వేషణలో భాగం కావాలనుకుంటే ఈ ప్రయాణంలో నాతో కలిసి నడవండి. ఈ కుటుంబంలో చేరండి మరియు కింద కామెంట్స్ లో ఇలా వ్రాయండి నేను సాక్షిని ఇది మీకు ఒక రిమైండర్ గా ఉంటుంది. మరియు నా మాటలు సరైన చెవులకు చేరాయని నేను తెలుసుకోవడానికి సహాయపడుతుంది. ఈ ప్రయాణంలో మనం కలిసే ఉన్నాం. తదుపరి మజిలీలో కలుద్దాం. ప్రశాంతంగా ఉండండి గమనిస్తూ ఉండండి ధన్యవాదాలు.
(2:11:34) జనక మహారాజుకు అష్టావక్ర మహామునికి మధ్య జరిగిన ఈ పవిత్రమైన అద్భుతమైన ఆత్మ సంవాదం ఏ కాలానికో ఏ యుగానికో పరిమితమైనది కాదు ఇది ప్రతి మనిషి అంతరంగంలో అనుక్షణం సాగుతున్న నిశశబ్ద సమరం మాయ అనే ముసుగును ధరించి అహంకారం అనే సత్రంలో బందీగా ఉన్న ప్రతి జీవి తనను తాను తెలుసుకోవడానికి చేసే అంతిమ ప్రయాణం ఇది. అష్టావక్రుని బోధనలు ఒక సుత్తి దెబ్బల మన అబద్ధపు గుర్తింపులను ముక్కలు చేసి మనల్ని పచ్చి నిజం ముందు నిలబెడతాయి.
(2:12:12) మీరు సాధించాల్సిన గమ్యాలు అనుభవించాల్సిన విజయాలు భయపడాల్సిన అపజయాలు అన్నీ కేవలం మనస్సు అల్లిన మాయాజాలం మాత్రమేనని ఈ గీత ఘోషిస్తోంది. మీరు ఆడుతున్న ఈ ప్రాపంచిక నాటకంలో మీరు కేవలం సాక్షిభూతులు మాత్రమే అన్న పరమ సత్యాన్ని ఇది మన హృదయాల్లో ముద్రిస్తుంది. కోలాహలంతో నిండిన ఈ నగరంలో ప్రశాంతమైన కొండపై నిలబడిన ఒక ప్రేక్షకుడిలా మీ జీవితాన్ని మీరు గమనించడం మొదలుపెట్టిన మరుక్షణం బంధనాలన్నీ పటాపంచలు అవుతాయి.
(2:12:48) కోపాలు, తాపాలు, ద్వేషాలు, అహంకారాలు అన్ని కదిలే మేఘాల్లా వచ్చి పోతుంటాయి. కానీ మీరు మాత్రం ఆ మేఘాలకు ఆశ్రయం ఇచ్చే అనంతమైన స్వచ్ఛమైన ఆకాశంలా మిగిలిపోతారు. ఈ సత్యాన్ని కేవలం వినడం ద్వారా కాదు ప్రతి శ్వాసలో ప్రతి అడుగులో జీవించడం ద్వారా మాత్రమే నిజమైన స్వేచ్ఛను అనుభూతి చెందగలం. వెతుకులాటను ఆపండి. ఎందుకంటే మీరు వెతుకుతున్న ఆ పరమార్థం ఆ నిత్యానందం మరెక్కడో లేదు అది మీరే.
(2:13:26) మీరు కోల్పోయిన మీ సొంత ఇంటికి తిరిగి చేరుకునే సమయం ఆసన్నమైంది. ఈ క్షణం నుండే ఈ క్షణంలోనే ఆ సాక్షి భావాన్ని మేలుకొలపండి. మీ లోపలి ఆ నిశశబ్దపు సంగీతాన్ని వింటూ మాయా ప్రపంచపు అంచనాలను వదిలేసేసి సంపూర్ణమైన నిర్భయమైన ఆత్మగా ఈ లోకంలో విహరించండి. అజ్ఞానం అంతమైనప్పుడే అసలైన ముక్తి ఆ ముక్తి మార్గంలో నిరంతరం పయనిస్తూ మిమ్మల్ని మీరు సాక్షిగా తెలుసుకుంటూ నిశ్చలమైన ప్రశాంతమైన ఆత్మతత్వంలో శాశ్వతంగా నిలిచిపోండి.