దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే బాధను ఇస్తుంది — వదిలేయడం నేర్చుకో | అష్టావక్ర గీత
Author Name:Prachin Vedam Safar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=Rnu58t74sE4
Title: దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే బాధను ఇస్తుంది — వదిలేయడం నేర్చుకో | అష్టావక్ర గీత
Author Name: Prachin Vedam Safar
Description: దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే బాధను ఇస్తుంది — వదిలేయడం నేర్చుకో | అష్టావక్ర గీత
🌿 దేనినైతే మనం గట్టిగా పట్టుకుంటామో, అదే కొన్నిసార్లు మన మనసులో ఆందోళన, ఆశ, భయం, నిరాశలకు కారణమవుతుంది. మరి నిజమైన ప్రశాంతత కోసం ప్రతిదానినీ వదిలేయాలా? లేక మన పట్టుదల వెనుక ఉన్న మమకారాన్ని అర్థం చేసుకోవాలా?
ఈ వీడియోలో అష్టావక్ర గీత స్ఫూర్తితో మమకారం, అనుబంధం, ఆశ, పట్టుదల మరియు వదిలేయడం అనే భావాలను ఆత్మపరిశీలన దృష్టితో పరిశీలిస్తాము.
📖 ఈ వీడియోలో ఏమి తెలుసుకోవచ్చు?
• మనకు ఇష్టమైన విషయాలను గట్టిగా పట్టుకోవడం మన ఆలోచనలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో
• మమకారం మరియు నిజమైన అనుబంధం మధ్య ఉన్న తేడాను ఎలా ఆలోచించవచ్చో
• వదిలేయడం అంటే సంబంధాలను లేదా బాధ్యతలను వదులుకోవడం కాదనే ఆలోచన
• ఆశలు, అంచనాలు మరియు మనసులోని పట్టుదల గురించి ఆత్మపరిశీలన
• అష్టావక్ర గీత స్ఫూర్తితో అంతర్గత స్వేచ్ఛ గురించి ఆలోచించగల కొన్ని విషయాలు
✨ ఒక సానుకూల సందేశం
జీవితంలో ప్రతి విషయాన్ని మన నియంత్రణలో ఉంచుకోవడం సాధ్యం కాదు. కొన్ని విషయాలను అర్థం చేసుకోవడం, అంగీకరించడం, అవసరమైనప్పుడు మన పట్టుదలను సడలించడం మనలో ప్రశాంతతకు దారితీసే ఒక ఆత్మపరిశీలనా మార్గంగా ఉండవచ్చు.
🙏 ఈ వీడియోలోని విషయాలను ఆధ్యాత్మిక దృక్కోణంలో ఆలోచన మరియు ఆత్మపరిశీలన కోసం చూడండి.
మీకు ఈ ఆలోచనలు నచ్చితే వీడియోను Like చేయండి, మీకు దగ్గరైన వారికి Share చేయండి, మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక మరియు జ్ఞానపరమైన వీడియోల కోసం Channel ను Subscribe చేయండి.
💬 మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?
మనకు బాధ కలిగించేది పరిస్థితులా, లేక వాటిపై మనకున్న మమకారమా? మీ ఆలోచనలను Comment లో తెలియజేయండి.
Transcript:
(00:00) రాజైన జనకుడు మహర్షి అష్టావక్రుడిని ఇలా అడిగాడు ఓ గురుదేవా మనిషి జీవితంలో ఇంత దుఃఖం ఎందుకు ఉంది? కొందరు ధనం కోసం కొందరు సంబంధాల కోసం కొందరు భవిష్యత్తు కోసం మరికొందరు తమ గతం గురించి బాధపడుతున్నారు. ఇలా ఎందుకు జరుగుతుంది? మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు చిందించి ఇలా అన్నాడు. రాజా దుఃఖానికి కారణం ఈ ప్రపంచం కాదు మనిషి దేనినైతే దేనినైతే పట్టుకొని వేలాడుతున్నాడో ఆ పట్టింపే దుఃఖానికి కారణం జనకుడు అడిగాడు పట్టింపు అనగా ఏమిటి గురుదేవా నాకు అర్థం కాలేదు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు పట్టింపు అంటే
(00:48) కేవలం చేతులతో పట్టుకోవడం కాదు రాజా మనసుతో బందీ అయిపోవడం నువ్వు దేని దేనినైతే ఇది నాకే సొంతం అని మనసులో గట్టిగా పట్టుకుంటావో అదే నిన్ను బంధిస్తుంది. నిన్ను ఏది బంధిస్తుందో అదే ఒకరోజు నీ దుఃఖానికి కారణం అవుతుంది. నాకు అర్థం కాలేదు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు నువ్వు దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే నిన్ను బంధిస్తుంది. నిన్ను ఏది బంధిస్తుందో అదే ఒకరోజు నీ దుఃఖానికి కారణం అవుతుంది.
(01:26) సభలో తీవ్రమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు. శ్రద్ధగా గమనించు మనిషి ధనాన్ని పట్టుకుంటాడు కుంటాడు. ఆపై ఆ ధనాన్ని కోల్పోతానేమో అన్న భయం అతన్ని పీడిస్తుంది. మనిషి బంధాలను పట్టుకుంటాడు. ఆపై వారిని కోల్పోతానేమో అన్న చింత అతన్ని వేధిస్తుంది. మనిషి గౌరవాన్ని పట్టుకుంటాడు. ఆపై అవమానం జరుగుతుందేమో అన్న భయం అతన్ని ఆందోళనకు గురి చేస్తుంది.
(02:01) మనిషి శరీరాన్ని పట్టుకుంటాడు. అప్పుడు వృద్ధాప్యం మరణ భయం అతన్ని కమ్మేస్తాయి. ఎక్కడైతే పట్టింపు ఉంటుందో అక్కడే భయం ఉంటుంది. ఎక్కడ భయం ఉంటుందో అక్కడే దుఃఖం ఉంటుంది. రాజా జనకుడు చాలా శ్రద్ధగా వింటున్నాడు ఆయన అడిగాడు అయితే మనం ఎవరిని ప్రేమించకూడదా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా బదులిచ్చాడు. కాదు రాజా ప్రేమ మరియు పట్టింపు అనేవి రెండు వేరు వేరు విషయాలు ప్రేమ స్వేచ్ఛని ఇస్తుంది. పట్టింపు బానిసను చేస్తుంది.
(02:39) ప్రేమలో ఆనందం ఉంటుంది. పట్టింపులో భయం ఉంటుంది. ప్రేమలో అంగీకారం ఉంటుంది. పట్టులో అధికారం ఉంటుంది. అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఒక ఉదాహరణ చెప్పాడు. ఒక పక్షిని నీ అరచేతిలో వాలనిస్తే అది నీ దగ్గరే ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. కానీ దానిని పిడికిరిలో గట్టిగా పట్టుకుంటే అది చనిపోతుంది. లేదా ఎగరడానికి చేసే ప్రయత్నంలో నిన్ను గాయపరుస్తుంది.
(03:09) మన బంధాలు కూడా అచ్చం ఇలాంటివే ఎవరినైనా ప్రేమిస్తే వారికి స్వేచ్ఛనివ్వాలి. కానీ వారంతా నా ఇష్ట ప్రకారమే నడుచుకోవాలని శాసించినప్పుడు ఆ బంధమే ఊపిరి ఆడక చనిపోతుంది. ఇదే సృష్టి నియమం వాళ్ళని ఇస్తే అది నీ దగ్గరే ఉంటుంది. కానీ దానిని పిడికిల్లో గట్టిగా పట్టుకుంటే అది చనిపోతుంది లేదా ఎగరడానికి చేసే ప్రయత్నంలో నిన్ను గాయపరుస్తుంది.
(03:40) ఇదే సృష్టి నియమం. దేనినైతే నువ్వు గట్టిగా పట్టుకుంటావో అదే నీకు బాధను కలిగిస్తుంది. సభలో కూర్చున్న వారి ముఖాలు మారడం ప్రారంభించాయి. వారు తమ జీవితాల వైపు చూసుకోసాగారు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు రాజా మనిషికి ఉన్న అతి పెద్ద భ్రమ ఏమిటంటే ఇది నాది అని అనుకోవడం ఇక్కడి నుంకోవడం ఇక్కడి నుంచే దుఃఖం మొదలవుతుంది. నా ఇల్లు నా సంపద, నా భార్య, నా పిల్లలు, నా గౌరవం, నా శరీరం.
(04:18) కానీ సత్యం ఏమిటంటే ఈరోజు నీదైనది రేపు మరొకరిది అవుతుంది. నిన్న మరొకరిది అయినది ఈరోజు నీదయింది. అలాంటప్పుడు ఇందులో నాది ఏముంది? జనకుడు ఇలా అన్నాడు గురుదేవా ఈ మాట సత్యమే కానీ మనసు దానంతటా అదే అనుబంధం పెంచుకుంటుంది. అష్టావకరుడు చెప్పాడు అనుబంధం ఏర్పడడం సమస్య కాదు బంధనం సమస్య తామర పువ్వు బురదలోనే పుడుతుంది. నీటిలోనే ఉంటుంది కానీ ఆ బురద గాని నీటి బొట్టు గాని దానికి ఏమాత్రం అంటుకోదు.
(04:59) అందుకే అది అంత అందంగా స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది. మనిషి కూడా ఈ సంసారంలో అలాగే జీవించాలి. కుటుంబంతో ఉండాలి బాధ్యతలు నిర్వర్తించాలి కానీ వాటి మోహంలో చిక్కుకుపోకూడదు. ఎప్పుడైతే మనిషి ఈ లోకానికి అతుక్కుపోయి తామరాకు మీద నీటి బొట్టులా కాకుండా బురదలా మారిపోతాడో అక్కడే దుఃఖం మొదలవుతుంది. నీరు దానికి అంటుకోదు అందుకే అది అందంగా ఉంటుంది. మనిషి సంసారంలో నివసిస్తాడు.
(05:32) కానీ లోకం దానికి అతుక్కుపోతుంది. అందుకే అది దుఃఖిస్తుంది. తర్వాత ఆయన అడిగాడు రాజా ఎవరైనా నిన్ను పొగిడితే నీకు ఎలా అనిపిస్తుంది జనకుడు సంతోషంగా అనిపిస్తుంది. అదే ఎవరైనా నిందిస్తే మనసు దుఃఖిస్తుంది అని అన్నాడు. అష్టావక్రుడు నవ్వి చూసావా నువ్వు నీ సంతోషాన్ని ఇతరుల మాటలకు ముడి పెట్టావు. ఇప్పుడు నిన్ను ఎవరు పొగుడుతారో వారు నీకు ఆనందాన్ని ఇస్తారు.
(06:09) ఎవరు విమర్శిస్తారో వారు నీకు దుఃఖాన్ని ఇస్తారు. ఎందుకు ఎందుకంటే నువ్వు వాటిని పట్టుకొని ఉన్నావు అని అన్నాడు. సభలో కూర్చున్న అనేకమంది తలలు వంచుకొని వింటున్నారు. అష్టావక్రుడి మాటలు మరింత గంభీరంగా మారాయి. రాజా ఈ ప్రపంచంలో ఏ వస్తువు నీకు దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. నీ వ్యామోహమే నీకు దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. సంపద దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. సంపద పట్ల ఉన్న వ్యామోహం దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది.
(06:39) సంబంధాలు దుఃఖాన్ని ఇవ్వవు. సంబంధాలలో దాగి ఉన్న యాజమాన్య భావం సొంతం చేసుకోవాలనే కోరిక దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. శరీరం దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. శరీరం పట్ల ఉన్న మోహం దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. తర్వాత ఆయన ఒక కథ చెప్పారు. ఒక వ్యక్తి నదీ తీరాన కూర్చుని ఉన్నాడు. అకస్మాత్తుగా నీటిలో మెరుస్తున్న ఒక వస్తువు అతనికి కనిపించింది.
(07:07) అది ఏదో విలువైన రత్నం అని అతడు అనుకున్నాడు. అతడు నదిలోకి దూకాడు గంటల తరబడి శ్రమించాడు అలసిపోయాడు గాయపడ్డాడు కానీ ఆ వస్తువు అతనికి దొరకలేదు అతను బయటకు వచ్చినప్పుడు చూస్తే అది మెరుస్తున్న రత్నం కాదు కేవలం సూర్యుని ప్రతిబింబం మాత్రమేనని అర్థమైంది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నారు. ప్రపంచంలోని చాలా సుఖాలు కూడా ఇలాంటివే. మనిషి వాటిని పట్టుకోవడానికి పరుగెడతాడు.
(07:36) వాటికోసం పోరాడతాడు. వాటి కోసం తన జీవితాన్ని నాశనం చేసుకుంటాడు. చివరకు తను దేనినైతే పొందడానికి పరుగెడుతున్నాడో అది శాశ్వతమైనదే కాదని అతనికి తెలుస్తుంది. జనక మహారాజు ఇప్పుడు అంతర్గతంగా తీవ్రంగా కదిలిపోయాడు. అతను అడిగాడు గురుదేవా పట్టుకుని ఉండటమే దుఃఖానికి కారణమైతే వదిలేయటమే ముక్త అష్టావక్రుడు సమాధానం ఇచ్చాడు.
(08:09) అవును రాజా కానీ వదిలేయటం అంటే పారిపోవటం కాదు వదిలేయటం అంటే లోపల నుండి విముక్తులు అవ్వటం సంసారంలో ఉండు కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించు ప్రేమించు పని చేయి కానీ ఏదీ శాశ్వతం కాదని మాత్రం మర్చిపోవద్దు. వచ్చినది వెళుతుంది. దొరికినది చేజారిపోతుంది. అలా చేజారిపోయే దానిని పట్టుకొని ఉండటమే దుఃఖం. అప్పుడు అష్టావక్రుడు సభ వైపు చూసి ఇలా అన్నాడు గుర్తుంచుకోండి దేనినైతే పట్టుకుంటారో అదే మీకు బాధనిస్తుంది.
(08:45) దేనినైతే వదిలేస్తారో అదే మిమ్మల్ని విముక్తులను చేస్తుంది. జనక మహారాజు ఇస్తుంది. జనక మహారాజు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. తన జీవితంలోని చాలా దుఃఖాలు బయట నుండి కాకుండా అంతర్గతంగా పట్టుకుని ఉండటం వ్యామోహం వల్లే పుట్టాయని అతనికి అర్థమైంది. కానీ అప్పుడే అతని మనసులో ఒక కొత్త ప్రశ్న తలెత్తింది. వదిలేయటమే ముక్తి అయితే మనసు ఎందుకు వదిలేయలేకపోతుంది? మనసు పదే పదే ఎందుకు ఆసక్తమవుతుంది? మహర్షి అష్టావక్రుడు ఇప్పుడు మనసు యొక్క అత్యంత లోతైన జిత్తును బయట పెట్టబోతున్నాడు.
(09:26) జనక మహారాజు మహర్షి అష్టావక్రుని ఇలా అడిగాడు హే గురుదేవా పట్టుకొని ఉండటమే దుఃఖానికి కారణమైతే మనసు ఎందుకు వదిలేయలేకపోతుంది చివరకు తనకు బాధను కలిగించే వాటికే మనసు పదే పదే ఎందుకు అతుక్కుపోతుంది మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి ఇలా అన్నాడు రాజా ఎందుకంటే మనసుకు స్వేచ్ఛ కంటే భద్రత అంటేనే ఎక్కువ ఇష్టం ఆ భద్రత అబద్ధమైనప్పటికీ జనకుడు ఆశ్చర్యంతో అబద్ధపు భద్రత అని అడిగాడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు అవును నా వద్ద ధనం ఉంటే నేను సురక్షితంగా ఉన్నానని మనసు భావిస్తుంది.
(10:15) నా చుట్టూ జనం ఉంటే నేను సురక్షితంగా ఉన్నానని అనుకుంటుంది. నాకు కీర్తి ప్రతిష్టలు ఉంటే నేను సురక్షితంగా ఉన్నానని అనుకుంటుంది. కానీ ఈ భద్రత కేవలం ఒక బ్రమ మాత్రమే ఎందుకంటే నువ్వు దేనిపైన అయితే నీ భద్రతను ఆధారపరుచుకున్నావో అది స్వయంగా అశాశ్వతమైనది. సభలో నిశశబ్దం అలుముకుంది. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు రాజా ఒక వ్యక్తి రాజాజా ఒక వ్యక్తి సముద్ర తీరాన ఇసుక కోటను నిర్మిస్తాడు.
(10:56) దానిని ఎంతో ఇష్టంగా అలంకరిస్తాడు. దానిని శాశ్వతంగా తనదిగా భావిస్తాడు. కానీ ఆపై ఒక చిన్న అల వచ్చి అదంతా తుడిచి పెట్టుకుపోతుంది. అప్పుడు అతను ఏడవడం మొదలు పెడతాడు. మన జీవితంలో కూడా మనం డబ్బు పదవి అందం అనే ఇసుక కోటలను కట్టుకొని అవి ఎప్పటికీ ఉండిపోతాయని భ్రమపడతాం. కానీ నిజంగా ఆ వ్యక్తి ఇసుక కోటను కోల్పోయాడా లేదు దానిని అలంకరిస్తాడు. దానిని తనదిగా భావిస్తాడు.
(11:29) ఆపై ఒక అల వచ్చి అదంతా తుడిచి పెట్టుకుపోతుంది. అప్పుడు అతను ఏడవడం మొదలు పెడతాడు. కానీ నిజంగా అతను ఏదైనా కోల్పోయాడా లేదు ఎందుకంటే ఆ కోట అంతకుముందు కూడా అతనిది కాదు అతను కేవలం దానిని తనదిగా భావించాడు అంతే అప్పుడు అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అన్నాడు ఇదే సంసారం నువ్వు దేనినైతే నీది అనుకుంటావో దాన్ని కోల్పోతానేమో అన్న భయం పుడుతుంది.
(12:02) ఎక్కడ కోల్పోతామ అనే భయం ఉంటుందో అక్కడ శాంతి ఎప్పటికీ ఉండదు. జనక మహారాజు ఇలా అడిగాడు. అయితే వ్యామోహం కేవలం భయాన్ని మాత్రమే కలిగిస్తుందా? అష్టావక్రుడు ఇలా బదిలిచ్చాడు. కాదు రాజా వ్యామోహం భయాన్ని మాత్రమే కాదు కోపాన్ని పుట్టిస్తుంది. అత్యాసను పుట్టిస్తుంది. అసూయను పుట్టిస్తుంది. మరియు అంతిమంగా దుఃఖాన్ని కూడా పుట్టిస్తుంది.
(12:32) ఎందుకంటే తాను పట్టుకున్నది ఎల్లప్పుడూ అలాగే ఉండాలని మనసు కోరుకుంటుంది. కానీ ప్రపంచం అంటేనే మార్పు. ఇక్కడ ఏదీ స్థిరంగా ఉండదు. అప్పుడు ఆయన ఒక లోతైన మాట చెప్పాడు జీవితం ఇవ్వలేని దానిని నువ్వు జీవితం నుండి కోరుకున్నప్పుడే దుఃఖం పుడుతుంది. నువ్వు శాశ్వతాన్ని కోరుకుంటున్నావు కానీ ప్రపంచం అశాశ్వతమైనది. నువ్వు పూర్తి భద్రతను కోరుకుంటున్నావు కానీ ప్రపంచం అనిశ్చితమైనది.
(13:05) ప్రియమైన వారు ఎప్పుడూ తోడుగా ఉండాలని నువ్వు కోరుకుంటావు కానీ కాలం అందరినీ విడదీస్తుంది. శరీరం ఎప్పుడూ యవ్వనంగా ఉండాలని నువ్వు కోరుకుంటావు కానీ ప్రకృతి దానిని వృద్ధాప్యానికి గురి చేస్తుంది. వాస్తవం నీ కోరికలకు విరుద్ధంగా జరిగినప్పుడు దుఃఖం పుడుతుంది. జనకుడి కళ్ళు లోతుగా మారాయి. ఆయన గురుదేవా దీని అర్థం మనం ఎలాంటి కోరికలు పెట్టుకోకూడదునా అని అడిగాడు.
(13:39) అష్టావక్రుడు ఇలా బదులిచ్చాడు. కోరిక సమస్య కాదు కోరికను అంటి పెట్టుకుని ఉండటమే సమస్య కర్మ చేయి కానీ ఫలితానికి బంధీ కావద్దు ప్రేమించు కానీ యాజమాన్య భావాన్ని పెంచుకోవద్దు సంపదను సంపాదించు కానీ దాన్ని నీ గుర్తింపుగా మార్చుకోవద్దు. ఇదే ముక్త జీవనం ఆ తర్వాత ఆయన ఒక ఉదాహరణ ఇచ్చాడు. ఆకాశాన్ని చూడు మేఘాలు వస్తాయి వెళతాయి. ఆకాశం వాటిని పట్టుకుని ఉంచుకోదు.
(14:16) అందుకే అది విశాలమైనది. ఒకవేళ ఆకాశం కూడా మేఘాలను పట్టుకోవడం మొదలు పెడితే అది ఆకాశంగా మిగలదు. అదేవిధంగా నీ నిజమైన స్వరూపం కూడా విశాలమైన చైతన్యం కానీ నువ్వు ఆలోచనలను కోరికలను సంబంధాలను మరియు వస్తువులను పట్టుకొని నిన్ను నువ్వు చిన్నదిగా చేసుకుంటున్నావు. సభలో కూర్చున్నవారు మంత్రముగ్దురై వింటున్నారు. అష్టావక్కుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు రాజా మనసు చేసే అతి పెద్ద మోసం ఏమిటంటే నాకు ఇది దొరికితే ఇక నేను సంతోషంగా ఉంటాను అని అది చెబుతుంది.
(14:56) కానీ ఆ వస్తువు లభించగానే మనసు వెంటనే మరో కోరికను పుట్టిస్తుంది. ఆ తర్వాత మూడవది ఆ తర్వాత నాలుగవది ఈ పరంపర ఎప్పటికీ అంతం కాదు. అందుకే ఈ లోకంలో కోటీశ్వరుడైనా పేదవాడైనా అశాంతితోనే ఉంటారు. ఇద్దరి కోరికలు వేరు కావచ్చు కానీ వారిలోని అశాంతి మాత్రం ఒక్కటే అప్పుడు జనక మహారాజు మరి సంతృప్తి ఎక్కడ దొరుకుతుంది అని అడిగాడు.
(15:30) దానికి అష్టావక్రుడు సంతృప్తి అనేది పొందడం వల్ల కాదు వదిలివేయడం వల్ల లభిస్తుంది. నువ్వు ఎంత ఎక్కువగా పట్టుకుంటే నీ భారం అంతగా పెరుగుతుంది. ఎంతగా వదిలి వేస్తే అంత తేలిక అవుతావు అని బదులిచ్చాడు. ఆ తర్వాత ఆయన ఒక బాటసారి కథను వినిపించాడు. ఒక వ్యక్తి సుదీర్ఘ ప్రయాణానికి బయలుదేరాడు. అతను తన భుజాలపై చాలా బరువైన సామాను వేసుకున్నాడు. మొదట్లో ఆ వస్తువుడు చాలా అవసరమని అతనికి అనిపించింది.
(16:04) కానీ ప్రయాణం సాగుతున్న కొద్దీ ఆ భారం అతన్ని అలసిపోయేలా చేసింది. అతని అడుగులు నెమ్మదించాయి. అతను కింద పడసాగాడు. అప్పుడు ఒక వృద్ధ సాధువు అతనితో ప్రయాణం పూర్తి చేయాలంటే భారం తగ్గించుకోవడం నేర్చుకో అని చెప్పాడు. అతను అనవసరమైన సామాను వదిలివేయడం ప్రారంభించినప్పుడు మాత్రమే అతను సులభంగా నడవగలిగాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు రాజా అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు.
(16:38) రాజా జీవితం కూడా ఒక ప్రయాణమే. మనిషి తనతో పాటు లెక్కలేనన్ని భారాలను తన మనసులో మోసుకుని నడుస్తున్నాడు. సంవత్సరాల క్రితం ఎవరో అన్న మాటల భారం గడిచిపోయిన పాత జ్ఞాపకాల భారం అహంకారం అవమానాల భారం భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన ఇతరులు ఏమనుకుంటారో అన్న భారం ఇన్ని బరువులు నెత్తి మీద పెట్టుకొని నడిస్తే ఎవరికైనా అలసటే వస్తుంది.
(17:11) ఈ భారాల పారణంగానే మనిషి మానసికంగా కుంగిపోయి ఆ పైన మళ్ళీ నేను ఎందుకు దుఃఖంగా ఉన్నాను అని అమాయకంగా అడుగుతాడు. మనిషి తనతో పాటు లెక్కలేనన్ని భారాలను మోసుకొని నడుస్తున్నాడు. పాత జ్ఞాపకాల భారం, అహంకారపు భారం, అవమానాల భారం, భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన భారం, ఇతరుల అభిప్రాయాల భారం ఈ భారాల కారణంగానే అతను అలసిపోయాడు. ఆ పైన మళ్ళీ నేను ఎందుకు దుఃఖంగా ఉన్నాను అని అడుగుతాడు.
(17:49) తరువాత ఆయన గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు. సత్యం ఏమిటంటే నిన్ను బాధపెట్టేవి సంఘటనలు కావు. నిన్ను బాధ పెట్టేది వాటిపై నీకున్న పట్టు సంఘటన గడిచిపోతుంది కానీ మనసు దానిని పట్టుకొని కూర్చుంటుంది. మరియు సంవత్సరాల తరబడి బాధను అనుభవిస్తుంది. రాజా జనకుడు ఇప్పుడు లోపల నుండి మారడం ప్రారంభించాడు. తన జీవితంలో చాలా భాగం అప్పటికే మారిపోయిన విషయాలను పట్టుకుని వేలాడటానికే గడిచిపోయిందని అతను గ్రహించాడు.
(18:25) కానీ అప్పుడే ఆయన మరో ప్రశ్న అడిగాడు, ఓ గురుదేవా వదిలేయడమే ముక్తి అయితే నిజానికి ఎలా వదిలేయాలి? మనసును విముక్తం చేయడానికి మార్గం ఏమిటి? మహర్షి అష్టావక్రుడు ఇప్పుడు ఆ రహస్యాన్ని చెప్పబోతున్నాడు. ఆ తర్వాత పట్టుదానంతట అదే సడలడం ప్రారంభమవుతుంది. రాజా జనకుడు అత్యంత వినమ్రతతో ఇలా అడిగాడు. ఓ గురుదేవా వదిలేయడమే ముక్తి అయితే నిజానికి ఎలా వదిలేయాలి మనసును విముక్తం చేయడానికి మార్గం ఏమిటి మహర్షి అష్టావక్రుడు కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నాడు రాజా మనిషి వదిలి పెట్టలేడు ఎందుకంటే వదిలి
(19:11) పెట్టడం వల్ల తాను ఏదో కోల్పోతానని అతను భావిస్తాడు. కానీ సత్యం దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉంటుంది. పట్టుకోవడం వల్ల నువ్వు కోల్పోతావు వదిలి పెట్టడం వల్ల నువ్వు పొందుతావు. జనకుడు అడిగాడు నాకు అర్థం కాలేదు గురుదేవా అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు నువ్వు కోపాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు శాంతినితిని కోల్పోతావు. నువ్వు అవమానాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు ఆనందాన్ని కోల్పోతావు.
(19:42) నువ్వు గతాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు వర్తమానాన్ని కోల్పోతావు. నువ్వు అహంకారాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు ప్రేమను కోల్పోతావు. చెప్పు నిజానికి నష్టం ఎందులో ఉంది? పట్టుకోవడంలోనా లేదా వదిలేయడంలోనా జనకుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను మొదటిసారిగా తన జీవితాన్ని స్పష్టంగా చూస్తున్నట్లుగా భావించాడు. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు.
(20:13) రాజా వదిలేయటానికి మొదటి మార్గం ఏది నీది కాదని అర్థం చేసుకోవడం నీది అని నువ్వు పిలుచుకునే ఈ శరీరం కూడా ప్రకృతి నుండి అప్పుగా తీసుకోబడినదే ఏ ధనాన్ని అయితే నీవు నీది అని అంటున్నావో అది కూడా ఇక్కడే ఉండిపోతుంది. ఏ బంధాలను నీవు నీవి అని అంటున్నావో అవి కూడా కాలంతో పాటు మారిపోతాయి. ఏది శాశ్వతంగా నీది కానప్పుడు ఇక ఈ పట్టింపు దేనికి తర్వాత ఆయన ఒక గుప్పెడు ఇసుకను తీసుకున్నారు.
(20:50) పిడికిలిని గట్టిగా బిగించారు. ఇసుకవేళ మధ్యలో నుండి జారిపోవడం ప్రారంభించింది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నారు. చూడు రాజా ఎంత గట్టిగా పట్టుకుంటే అంత త్వరగా కోల్పోతావు. తరువాత ఆయన అరచేతిని తెరిచారు. ఇసుక ప్రశాంతంగా ఉండిపోయింది. మరియు ఎప్పుడైతే పును వదిలేస్తావో అప్పుడు జీవితం సహజంగా మారుతుంది.
(21:20) సభలో కూర్చున్న వారు మంత్ర ముగ్దులయ్యారు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. వదిలివేయటం అంటే త్యాగం చేయటం అని మనిషి అనుకుంటాడు. కాదు వదిలివేయటం అంటే లోపలి బంధనాన్ని అంతం చేయటం నీవు ఇంట్లో ఉండు కుటుంబంతో ఉండు వ్యాపారం చేయి బాధ్యతలు నిర్వర్తించు కానీ లోపల నుండి స్వేచ్ఛగా ఉండు ఎలాగైతే తామరపువ్వు నీటిలో ఉన్నప్పటికీ నీరు దానికి అంటుకోదో అలాగ జనక మహారాజు అడిగాడు గురుదేవా అన్నింటికంటే కష్టమైనది దేనిని వదిలివేయటం అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వారు.
(22:05) ఆయన ఇలా అన్నారు అహంకారం ఎందుకంటే మిగిలిన పట్టింపులన్నీ అహంకారం నుండే పుడతాయి. నాది అనే పదం అహంకారం నుండే పుడుతుంది. నాకు కావాలి అనేది అహంకారం నుండే పుడుతుంది. నాకు అవమానం జరిగింది అనేది అహంకారం నుండే పుడుతుంది. నన్ను గుర్తించండి అనేది అహంకారం నుండే పుడుతుంది. ఎప్పుడైతే అహంకారం నశిస్తుందో అప్పుడు చాలా వరకు దుఃఖాలు వాటంతటా అవే సమసిపోతాయి.
(22:40) అప్పుడు ఆయన అడిగాడు రాజా ఎవరైనా నిన్ను పొగిడితే నీవు మారిపోతావా లేదు గురుదేవా ఒకవేళ ఎవరైనా నిన్ను నిందిస్తే నీ నిజ స్వరూపం మారిపోతుందా లేదు గురుదేవా మరి నీవు పదాలకు ఎందుకు అంత ప్రాముఖ్యత ఇస్తావు జనకుడి వద్ద ఎలాంటి సమాధానం లేదు అష్టావక్రువి ఇలా అన్నారు ఇదే మేలుకొలుపు ప్రపంచంలోని సంఘటనలు నిన్ను తాకలేవని నీవు అర్థం చేసుకున్నప్పుడు అప్పుడు నీ పట్టింపు సడలిపోవడం మొదలవుతుంది.
(23:17) అప్పుడు నీవు జీవితాన్ని ఒక ఆటలా చూడటం ప్రారంభిస్తావు. అప్పుడు విజయం వస్తుంది. నీవు చిరునవ్వు చిందిస్తావు. అపజయం ఎదురైనా చిరునవ్వుతోనే ఉంటావు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నీ శాంతి పరిస్థితుల మీద ఆధారపడి ఉండదు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు చివరి రహస్యాన్ని తెలియజేశాడు. రాజా వదిలి పెట్టడం అనేది ఒక కర్మ కాదు వదిలి పెట్టడం అనేది అవగాహన యొక్క ఫలితం పట్టుకుని ఉండటమే బాధ అని ఏ రోజైతే నీకు స్పష్టంగా అర్థంవుతుందో ఆ రోజు వదిలి పెట్టడం దానంతటా అదే జరుగుతుంది.
(24:00) కాలుతున్న బొగ్గును నీవు పట్టుకొని ఉంటావా లేదు వెంటనే కింద పడేస్తావు. దాన్ని వదిలేయడానికి నువ్వు ఎలాంటి గొప్ప ప్రయత్నమూ చేయవు. ఎందుకంటే అది కాలుస్తుందని నీకు స్పష్టంగా తెలుసు. అదేవిధంగా మనసును పీడించే ఒక పాత జ్ఞాపకం కానీ ఒక బంధం కానీ నీ చేతిలో ఉన్న నిప్పు రవ్వ లాంటిదే అని ఏ రోజైతే నీకు అనుభవంలోకి వస్తుందో ఆ రోజే దానిని వదిలి పెట్టడానికి నీవు ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు.
(24:37) అవగాహన రాగానే ఆ పట్టింపు దానంతట అదే జారిపోతుంది. లేదు ఎందుకు ఎందుకంటే అది కాలుస్తుందని నీకు తెలుసు అదేవిధంగా ఏ రోజైతే వ్యామోహమే దుఃఖం అని నీకు అనుభవంలోకి వస్తుందో ఆ రోజు దానిని వదిలి పెట్టడానికి నీవు ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు. సభలో ప్రగాఢమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. జనక మహారాజు కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి. ఆయన లోపల సంవత్సరాల తరబడి ఉన్న ముడులు విడిపోతున్నట్లుగా అనిపించింది.
(25:13) అష్టావక్రుడు తన మాటలను ముగిస్తూ ఇలా అన్నాడు దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే నీకు బాధను ఇస్తుంది. దేనినైతే వదిలేస్తావో అదే నిన్ను విముక్తుడిని చేస్తుంది. సంసారాన్ని వదిలి పెట్టకు. దానిపై ఉన్న పొట్టును వదులు వస్తువులను వదిలిపెట్టకు వాటితో నీకు ఉన్న అనుబంధాన్ని వదులు అప్పుడే నీవు నిజమైన స్వేచ్ఛను అనుభవిస్తావు. జనక మహారాజు భక్తి శ్రద్ధలతో తన శిరస్సు వంచాడు. ఇప్పుడు ఆయనకు అర్థమైపోయింది.
(25:47) దుఃఖం ప్రపంచంలో లేదు దుఃఖం దానిని పట్టుకొని ఉండటంలోనే ఉంది. మరియు ముక్తి ఎక్కడో దూరంగా లేదు. మనసు వదిలిపెట్టడం నేర్చుకున్న క్షణంలోనే ముక్తి లభిస్తుంది. ఇదే అష్టావక్రగీత యొక్క అమర సందేశం. వదిలిపెట్టడం నేర్చుకున్నవాడు జీవించడం నేర్చుకున్నాడు. పట్టుకొని ఉన్నవాడు దుఃఖంలో ఉన్నాడు. ఎవరు విముక్తులు అవుతారో వారే నిజంగా జీవిస్తారు.
(26:17) మిత్రులారా మహర్షి అష్టావక్రుని ఈ సందేశం కేవలం ఒక ఆలోచన మాత్రమే కాదు జీవితాన్ని మార్చివేసే సత్యం. మనకు ఏమీ లేదన్నది మన దుఃఖానికి ప్రధాన కారణం కాదు కానీ ఒకరోజు వదిలిపోవాల్సిన వాటిని మనం పట్టుకొని ఉండటమే అసలు కారణం. సంపద సంబంధాలు, ప్రతిష్ట అహంకారం, పాత జ్ఞాపకాలు ఇతరుల అభిప్రాయాలు. వీటిని ఎంతగా పట్టుకుంటారో అంతగా బాధ పెరుగుతుంది.
(26:49) వాటిని వదిలి పెట్టడం ఎంతగా నేర్చుకుంటారో మీ జీవితంలోకి అంతగా శాంతి వస్తుంది. గుర్తుంచుకోండి వదిలివేయటం అంటే ఓడిపోవటం కాదు వదిలివేయటం అంటే విముక్తి పొందటం మీరు దేనిని పట్టుకొని ఉన్నారో మీరు గుర్తించిన రోజే మీ విముక్తి ప్రయాణం ప్రారంభం అవుతుంది. ఈ వీడియో మీ హృదయాన్ని తాకినట్లయితే దయచేసి వీడియోను తప్పక లైక్ చేయండి ఎందుకంటే మీ ఒక లైక్ ఈ జ్ఞానాన్ని మరింత మందికి చేర్చడంలో సహాయపడుతుంది.
(27:25) మీ స్నేహితులు మరియు కుటుంబ సభ్యులతో షేర్ చేయండి. తద్వారా వారు కూడా అష్టావక్రగీత యొక్క ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానాన్ని పొందగలరు. మరియు మీరు ఆత్మజ్ఞానం వైరాగ్యం అష్టావక్రగీత ఉపనిషత్తులు మరియు సనాతన ధర్మం యొక్క ఇలాంటి లోహస్యరణను తెలుసుకోవాలనుకుంటే ఛానల్ ని సబ్స్క్రైబ్ చేయండి మరియు బెల్ ఐకాన్ ను నొక్కడం మర్చిపోకండి.
(27:53) కామెంట్ లో తప్పక రాయండి. నేను పట్టుకోవడాన్ని కాదు విముక్తిని ఎంచుకుంటున్నాను లేదా వదిలి పెట్టడం నేర్చుకున్నవాడే జీవించడం నేర్చుకున్నాడు. మీ ఈ ఒక్క వాక్యం కేవలం ఒక కామెంట్ మాత్రమే కాదు మీలోని మేలుకొలుపుకు ఒక సంకల్పం అవుతుంది. హర హర మహాదేవ్ మిత్రులారా మహర్షి అష్టావక్రుడు జనక మహారాజుకు అందించిన ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానం కేవలం ఒకనాటి కథ కాదు ఇది మనందరి జీవితాలకు మన మనసు చేస్తున్న మోసాలకు అద్దం పట్టే ఒక నిత్య సత్యం మనమందరం కూడా తెలియకుండానే ఒక అదృశ్యమైన భారాన్ని మన భుజాలపై మోస్తూ జీవిస్తున్నాం.
(28:40) గతతం గురించిన బాధలు భవిష్యత్తు గురించిన భయాలు కోల్పోయిన వాటి పట్ల విచారం ఇతరులు ఏమనుకుంటారో అన్న ఆందోళన మరియు మనకు కావాల్సిన వాటిపై ఉన్న తీరని వ్యామోహం ఇవన్నీ మన మనసును బంధించే అదృశ్య సంకెళ్లు మనం దేనినైతే గట్టిగా పట్టుకుని ఇది నాది ఇది శాశ్వతంగా నాతోనే ఉండాలి అని అనుకుంటామో సరిగ్గా అక్కడే మన దుఃఖానికి కి మొదటి బీజం పడుతుంది.
(29:13) సృష్టి నియమం ప్రకారం ఇక్కడ ఏది శాశ్వతం కాదు మన ఊపిరి కూడా శాశ్వతంగా మనది కాదు ఏదో ఒక క్షణంలో అది కూడా గాలిలో కలిసిపోవాల్సిందే. అలాంటప్పుడు ఈ భౌతిక సంపదలు కీర్తి ప్రతిష్టలు మరియు బంధాల మీద ఇంత పట్టింపు దేనికి జీవితమనే నదీ ప్రవాహంలో పారుతున్న నీటిల మనం సాగిపోవాలి తప్ప ఏ ఒడ్డునో గట్టిగా పట్టుకొని ఆగిపోవాలని చూస్తే అది కేవలం మనల్ని మనం గాయపరుచుకోవడమే అవుతుంది.
(29:47) మార్పు అనేది ఈ సృష్టి సహజ ధర్మం నిన్న ఉన్నది ఈరోజు ఉండదు. ఈ రోజు ఉన్నది రేపు ఉండదు. ఈ అనిశ్చితిని సంపూర్ణంగా అంగీకరించిన వాడే అసలైన ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. మనం ఖాళీ చేతులతో ఈ లోకంలోకి అడుగుపెట్టాం. మళ్ళీ అదే ఖాళీ చేతులతో తీరాలకు చేరుకోవాలి. మధ్యలో మనం సంపాదించిన వస్తువులు ఏర్పరచుకున్న బంధాలు పెంచుకున్న అహంకారం అన్నీ కేవలం ఒక నాటకంలో పాత్రల లాంటివే అని గుర్తించాలి.
(30:25) వదిలివేయడం అంటే కుటుంబ బాధ్యతలను విస్మరించి అడవులకు పారిపోవడం కాదు సంసారంలోనే ఉంటూ మన బాధ్యతలను నిర్వర్తిస్తూనే వాటి ఫలితాల పట్ల వస్తువుల పట్ల మనసులో ఉన్న వ్యామోహాన్ని తెంచుకోవడం ఒక అందమైన తామర పువ్వు బురదలోనే పుట్టి నీటిలోనే పెరిగినా ఆ నీటి బొట్టును ఏమాత్రం అంటించుకోకుండా ఎలాగైతే స్వచ్ఛంగా వికసిస్తుందో మనిషి కూడా ఈ ప్రపంచంలో అలాగే జీవించాలి ప్రేమించాలి కానీ బంధించకూడదు కర్మ చేయాలి కానీ అహంకారం పెంచుకోకూడదు ఎప్పుడైతే మీరు ఇది నాది ఇది నాకే సొంతం అనే అహాన్ని పక్కన పెడతారో అప్పుడే మీ
(31:14) లోపల ఒక అద్భుతమైన ప్రశాంతత మొలకెత్తడం మొదలవుతుంది. మీ సంతోషం ఇతరుల ప్రశంసల పైనో వారు ఇచ్చే గుర్తింపు పైనో ఆధారపడి ఉన్నంత కాలం మీరు నిజమైన స్వేచ్ఛను అనుభవించలేరు. పట్టుకోవడంలో అభద్రత భావం దాగి ఉంటుంది. వదిలేయడంలో ఆత్మవిశ్వాసం ఉంటుంది. పట్టుకోవడంలో బానిసత్వం ఉంటుంది. వదిలేయడంలో అసలైన ముక్తి ఉంటుంది. ఒకసారి కళ్ళు మూసుకుని ప్రశాంతంగా లోతుగా ఆలోచించండి.
(31:52) మీరు దేనిని అంత గట్టిగా పట్టుకొని వేలాడుతున్నారో ఏ పాత జ్ఞాపకం మిమ్మల్ని ఇంకా బాధిస్తుంది. ఏ బంధం మిమ్మల్ని స్వేచ్ఛగా బతకనివ్వకుండా చేస్తుంది ఏ అవమానం ఇంకా మీ మనసును తొలిచివేస్తుంది. మిమ్మల్ని బాధ పెడుతున్నది ఆ వ్యక్తులు లేదా ఆ గడిచిపోయిన పరిస్థితులు కావు వాటి పట్ల మీకు ఇంకా మిగిలి ఉన్న వ్యామోహమే మిమ్మల్ని బాధిస్తోంది. ఆ పట్టింపును ఒక్కసారి వదిలేసి చూడండి.
(32:27) మీ చేతులు ఎంత ఖాళీ అవుతాయో మీ హృదయం అంత ప్రశాంతతో కాంతితో నిండిపోతుంది. మహర్షి అష్టావక్రుడు చెప్పిన ఈ మహత్తరమైన జీవిత సత్యం మీ అంతరంగాన్ని తాకిందని మీలో ఒక కొత్త స్వచ్ఛమైన ఆలోచనకు శ్రీకారం చుట్టిందని మనస్ఫూర్తిగా ఆశిస్తున్నాను. జీవితం అనేది ఒక అందమైన ప్రయాణం అనవసరమైన ఆలోచనల భారాన్ని మోస్తూ ఈ ప్రయాణాన్ని కఠినం చేసుకోకండి భారాన్ని వదిలేయండి స్వేచ్ఛగా ఊపిరి పీల్చుకోండి ప్రతి క్షణాన్ని మనస్ఫూర్తిగా ఆస్వాదించండి కానీ దేనికి బానిస కావద్దు. ఈ ఆధ్యాత్తు ఈ
(33:13) ఆధ్యాత్మిక జ్ఞాన ప్రయాణంలో మాతో పాటు కలిసి నడిచినందుకు మీకు మా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు మీ అందరి జీవితం సదా ప్రశాంతంగా ఆనందంగా స్వచ్ఛంగా సాగాలని ఆ పరమేశ్వరుని ప్రార్థిస్తూ సెలవు తీసుకుంటున్నాము. సదా స్వేచ్ఛగా జీవించండి. హర హర మహాదేవ్ ఓం శాంతి శాంతి శాంతిహి
Author Name:Prachin Vedam Safar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=Rnu58t74sE4
Title: దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే బాధను ఇస్తుంది — వదిలేయడం నేర్చుకో | అష్టావక్ర గీత
Author Name: Prachin Vedam Safar
Description: దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే బాధను ఇస్తుంది — వదిలేయడం నేర్చుకో | అష్టావక్ర గీత
🌿 దేనినైతే మనం గట్టిగా పట్టుకుంటామో, అదే కొన్నిసార్లు మన మనసులో ఆందోళన, ఆశ, భయం, నిరాశలకు కారణమవుతుంది. మరి నిజమైన ప్రశాంతత కోసం ప్రతిదానినీ వదిలేయాలా? లేక మన పట్టుదల వెనుక ఉన్న మమకారాన్ని అర్థం చేసుకోవాలా?
ఈ వీడియోలో అష్టావక్ర గీత స్ఫూర్తితో మమకారం, అనుబంధం, ఆశ, పట్టుదల మరియు వదిలేయడం అనే భావాలను ఆత్మపరిశీలన దృష్టితో పరిశీలిస్తాము.
📖 ఈ వీడియోలో ఏమి తెలుసుకోవచ్చు?
• మనకు ఇష్టమైన విషయాలను గట్టిగా పట్టుకోవడం మన ఆలోచనలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తుందో
• మమకారం మరియు నిజమైన అనుబంధం మధ్య ఉన్న తేడాను ఎలా ఆలోచించవచ్చో
• వదిలేయడం అంటే సంబంధాలను లేదా బాధ్యతలను వదులుకోవడం కాదనే ఆలోచన
• ఆశలు, అంచనాలు మరియు మనసులోని పట్టుదల గురించి ఆత్మపరిశీలన
• అష్టావక్ర గీత స్ఫూర్తితో అంతర్గత స్వేచ్ఛ గురించి ఆలోచించగల కొన్ని విషయాలు
✨ ఒక సానుకూల సందేశం
జీవితంలో ప్రతి విషయాన్ని మన నియంత్రణలో ఉంచుకోవడం సాధ్యం కాదు. కొన్ని విషయాలను అర్థం చేసుకోవడం, అంగీకరించడం, అవసరమైనప్పుడు మన పట్టుదలను సడలించడం మనలో ప్రశాంతతకు దారితీసే ఒక ఆత్మపరిశీలనా మార్గంగా ఉండవచ్చు.
🙏 ఈ వీడియోలోని విషయాలను ఆధ్యాత్మిక దృక్కోణంలో ఆలోచన మరియు ఆత్మపరిశీలన కోసం చూడండి.
మీకు ఈ ఆలోచనలు నచ్చితే వీడియోను Like చేయండి, మీకు దగ్గరైన వారికి Share చేయండి, మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక మరియు జ్ఞానపరమైన వీడియోల కోసం Channel ను Subscribe చేయండి.
💬 మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?
మనకు బాధ కలిగించేది పరిస్థితులా, లేక వాటిపై మనకున్న మమకారమా? మీ ఆలోచనలను Comment లో తెలియజేయండి.
Transcript:
(00:00) రాజైన జనకుడు మహర్షి అష్టావక్రుడిని ఇలా అడిగాడు ఓ గురుదేవా మనిషి జీవితంలో ఇంత దుఃఖం ఎందుకు ఉంది? కొందరు ధనం కోసం కొందరు సంబంధాల కోసం కొందరు భవిష్యత్తు కోసం మరికొందరు తమ గతం గురించి బాధపడుతున్నారు. ఇలా ఎందుకు జరుగుతుంది? మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు చిందించి ఇలా అన్నాడు. రాజా దుఃఖానికి కారణం ఈ ప్రపంచం కాదు మనిషి దేనినైతే దేనినైతే పట్టుకొని వేలాడుతున్నాడో ఆ పట్టింపే దుఃఖానికి కారణం జనకుడు అడిగాడు పట్టింపు అనగా ఏమిటి గురుదేవా నాకు అర్థం కాలేదు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు పట్టింపు అంటే
(00:48) కేవలం చేతులతో పట్టుకోవడం కాదు రాజా మనసుతో బందీ అయిపోవడం నువ్వు దేని దేనినైతే ఇది నాకే సొంతం అని మనసులో గట్టిగా పట్టుకుంటావో అదే నిన్ను బంధిస్తుంది. నిన్ను ఏది బంధిస్తుందో అదే ఒకరోజు నీ దుఃఖానికి కారణం అవుతుంది. నాకు అర్థం కాలేదు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు నువ్వు దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే నిన్ను బంధిస్తుంది. నిన్ను ఏది బంధిస్తుందో అదే ఒకరోజు నీ దుఃఖానికి కారణం అవుతుంది.
(01:26) సభలో తీవ్రమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు. శ్రద్ధగా గమనించు మనిషి ధనాన్ని పట్టుకుంటాడు కుంటాడు. ఆపై ఆ ధనాన్ని కోల్పోతానేమో అన్న భయం అతన్ని పీడిస్తుంది. మనిషి బంధాలను పట్టుకుంటాడు. ఆపై వారిని కోల్పోతానేమో అన్న చింత అతన్ని వేధిస్తుంది. మనిషి గౌరవాన్ని పట్టుకుంటాడు. ఆపై అవమానం జరుగుతుందేమో అన్న భయం అతన్ని ఆందోళనకు గురి చేస్తుంది.
(02:01) మనిషి శరీరాన్ని పట్టుకుంటాడు. అప్పుడు వృద్ధాప్యం మరణ భయం అతన్ని కమ్మేస్తాయి. ఎక్కడైతే పట్టింపు ఉంటుందో అక్కడే భయం ఉంటుంది. ఎక్కడ భయం ఉంటుందో అక్కడే దుఃఖం ఉంటుంది. రాజా జనకుడు చాలా శ్రద్ధగా వింటున్నాడు ఆయన అడిగాడు అయితే మనం ఎవరిని ప్రేమించకూడదా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా బదులిచ్చాడు. కాదు రాజా ప్రేమ మరియు పట్టింపు అనేవి రెండు వేరు వేరు విషయాలు ప్రేమ స్వేచ్ఛని ఇస్తుంది. పట్టింపు బానిసను చేస్తుంది.
(02:39) ప్రేమలో ఆనందం ఉంటుంది. పట్టింపులో భయం ఉంటుంది. ప్రేమలో అంగీకారం ఉంటుంది. పట్టులో అధికారం ఉంటుంది. అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఒక ఉదాహరణ చెప్పాడు. ఒక పక్షిని నీ అరచేతిలో వాలనిస్తే అది నీ దగ్గరే ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. కానీ దానిని పిడికిరిలో గట్టిగా పట్టుకుంటే అది చనిపోతుంది. లేదా ఎగరడానికి చేసే ప్రయత్నంలో నిన్ను గాయపరుస్తుంది.
(03:09) మన బంధాలు కూడా అచ్చం ఇలాంటివే ఎవరినైనా ప్రేమిస్తే వారికి స్వేచ్ఛనివ్వాలి. కానీ వారంతా నా ఇష్ట ప్రకారమే నడుచుకోవాలని శాసించినప్పుడు ఆ బంధమే ఊపిరి ఆడక చనిపోతుంది. ఇదే సృష్టి నియమం వాళ్ళని ఇస్తే అది నీ దగ్గరే ఉంటుంది. కానీ దానిని పిడికిల్లో గట్టిగా పట్టుకుంటే అది చనిపోతుంది లేదా ఎగరడానికి చేసే ప్రయత్నంలో నిన్ను గాయపరుస్తుంది.
(03:40) ఇదే సృష్టి నియమం. దేనినైతే నువ్వు గట్టిగా పట్టుకుంటావో అదే నీకు బాధను కలిగిస్తుంది. సభలో కూర్చున్న వారి ముఖాలు మారడం ప్రారంభించాయి. వారు తమ జీవితాల వైపు చూసుకోసాగారు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు రాజా మనిషికి ఉన్న అతి పెద్ద భ్రమ ఏమిటంటే ఇది నాది అని అనుకోవడం ఇక్కడి నుంకోవడం ఇక్కడి నుంచే దుఃఖం మొదలవుతుంది. నా ఇల్లు నా సంపద, నా భార్య, నా పిల్లలు, నా గౌరవం, నా శరీరం.
(04:18) కానీ సత్యం ఏమిటంటే ఈరోజు నీదైనది రేపు మరొకరిది అవుతుంది. నిన్న మరొకరిది అయినది ఈరోజు నీదయింది. అలాంటప్పుడు ఇందులో నాది ఏముంది? జనకుడు ఇలా అన్నాడు గురుదేవా ఈ మాట సత్యమే కానీ మనసు దానంతటా అదే అనుబంధం పెంచుకుంటుంది. అష్టావకరుడు చెప్పాడు అనుబంధం ఏర్పడడం సమస్య కాదు బంధనం సమస్య తామర పువ్వు బురదలోనే పుడుతుంది. నీటిలోనే ఉంటుంది కానీ ఆ బురద గాని నీటి బొట్టు గాని దానికి ఏమాత్రం అంటుకోదు.
(04:59) అందుకే అది అంత అందంగా స్వచ్ఛంగా ఉంటుంది. మనిషి కూడా ఈ సంసారంలో అలాగే జీవించాలి. కుటుంబంతో ఉండాలి బాధ్యతలు నిర్వర్తించాలి కానీ వాటి మోహంలో చిక్కుకుపోకూడదు. ఎప్పుడైతే మనిషి ఈ లోకానికి అతుక్కుపోయి తామరాకు మీద నీటి బొట్టులా కాకుండా బురదలా మారిపోతాడో అక్కడే దుఃఖం మొదలవుతుంది. నీరు దానికి అంటుకోదు అందుకే అది అందంగా ఉంటుంది. మనిషి సంసారంలో నివసిస్తాడు.
(05:32) కానీ లోకం దానికి అతుక్కుపోతుంది. అందుకే అది దుఃఖిస్తుంది. తర్వాత ఆయన అడిగాడు రాజా ఎవరైనా నిన్ను పొగిడితే నీకు ఎలా అనిపిస్తుంది జనకుడు సంతోషంగా అనిపిస్తుంది. అదే ఎవరైనా నిందిస్తే మనసు దుఃఖిస్తుంది అని అన్నాడు. అష్టావక్రుడు నవ్వి చూసావా నువ్వు నీ సంతోషాన్ని ఇతరుల మాటలకు ముడి పెట్టావు. ఇప్పుడు నిన్ను ఎవరు పొగుడుతారో వారు నీకు ఆనందాన్ని ఇస్తారు.
(06:09) ఎవరు విమర్శిస్తారో వారు నీకు దుఃఖాన్ని ఇస్తారు. ఎందుకు ఎందుకంటే నువ్వు వాటిని పట్టుకొని ఉన్నావు అని అన్నాడు. సభలో కూర్చున్న అనేకమంది తలలు వంచుకొని వింటున్నారు. అష్టావక్రుడి మాటలు మరింత గంభీరంగా మారాయి. రాజా ఈ ప్రపంచంలో ఏ వస్తువు నీకు దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. నీ వ్యామోహమే నీకు దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. సంపద దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. సంపద పట్ల ఉన్న వ్యామోహం దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది.
(06:39) సంబంధాలు దుఃఖాన్ని ఇవ్వవు. సంబంధాలలో దాగి ఉన్న యాజమాన్య భావం సొంతం చేసుకోవాలనే కోరిక దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. శరీరం దుఃఖాన్ని ఇవ్వదు. శరీరం పట్ల ఉన్న మోహం దుఃఖాన్ని ఇస్తుంది. తర్వాత ఆయన ఒక కథ చెప్పారు. ఒక వ్యక్తి నదీ తీరాన కూర్చుని ఉన్నాడు. అకస్మాత్తుగా నీటిలో మెరుస్తున్న ఒక వస్తువు అతనికి కనిపించింది.
(07:07) అది ఏదో విలువైన రత్నం అని అతడు అనుకున్నాడు. అతడు నదిలోకి దూకాడు గంటల తరబడి శ్రమించాడు అలసిపోయాడు గాయపడ్డాడు కానీ ఆ వస్తువు అతనికి దొరకలేదు అతను బయటకు వచ్చినప్పుడు చూస్తే అది మెరుస్తున్న రత్నం కాదు కేవలం సూర్యుని ప్రతిబింబం మాత్రమేనని అర్థమైంది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నారు. ప్రపంచంలోని చాలా సుఖాలు కూడా ఇలాంటివే. మనిషి వాటిని పట్టుకోవడానికి పరుగెడతాడు.
(07:36) వాటికోసం పోరాడతాడు. వాటి కోసం తన జీవితాన్ని నాశనం చేసుకుంటాడు. చివరకు తను దేనినైతే పొందడానికి పరుగెడుతున్నాడో అది శాశ్వతమైనదే కాదని అతనికి తెలుస్తుంది. జనక మహారాజు ఇప్పుడు అంతర్గతంగా తీవ్రంగా కదిలిపోయాడు. అతను అడిగాడు గురుదేవా పట్టుకుని ఉండటమే దుఃఖానికి కారణమైతే వదిలేయటమే ముక్త అష్టావక్రుడు సమాధానం ఇచ్చాడు.
(08:09) అవును రాజా కానీ వదిలేయటం అంటే పారిపోవటం కాదు వదిలేయటం అంటే లోపల నుండి విముక్తులు అవ్వటం సంసారంలో ఉండు కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించు ప్రేమించు పని చేయి కానీ ఏదీ శాశ్వతం కాదని మాత్రం మర్చిపోవద్దు. వచ్చినది వెళుతుంది. దొరికినది చేజారిపోతుంది. అలా చేజారిపోయే దానిని పట్టుకొని ఉండటమే దుఃఖం. అప్పుడు అష్టావక్రుడు సభ వైపు చూసి ఇలా అన్నాడు గుర్తుంచుకోండి దేనినైతే పట్టుకుంటారో అదే మీకు బాధనిస్తుంది.
(08:45) దేనినైతే వదిలేస్తారో అదే మిమ్మల్ని విముక్తులను చేస్తుంది. జనక మహారాజు ఇస్తుంది. జనక మహారాజు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. తన జీవితంలోని చాలా దుఃఖాలు బయట నుండి కాకుండా అంతర్గతంగా పట్టుకుని ఉండటం వ్యామోహం వల్లే పుట్టాయని అతనికి అర్థమైంది. కానీ అప్పుడే అతని మనసులో ఒక కొత్త ప్రశ్న తలెత్తింది. వదిలేయటమే ముక్తి అయితే మనసు ఎందుకు వదిలేయలేకపోతుంది? మనసు పదే పదే ఎందుకు ఆసక్తమవుతుంది? మహర్షి అష్టావక్రుడు ఇప్పుడు మనసు యొక్క అత్యంత లోతైన జిత్తును బయట పెట్టబోతున్నాడు.
(09:26) జనక మహారాజు మహర్షి అష్టావక్రుని ఇలా అడిగాడు హే గురుదేవా పట్టుకొని ఉండటమే దుఃఖానికి కారణమైతే మనసు ఎందుకు వదిలేయలేకపోతుంది చివరకు తనకు బాధను కలిగించే వాటికే మనసు పదే పదే ఎందుకు అతుక్కుపోతుంది మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి ఇలా అన్నాడు రాజా ఎందుకంటే మనసుకు స్వేచ్ఛ కంటే భద్రత అంటేనే ఎక్కువ ఇష్టం ఆ భద్రత అబద్ధమైనప్పటికీ జనకుడు ఆశ్చర్యంతో అబద్ధపు భద్రత అని అడిగాడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు అవును నా వద్ద ధనం ఉంటే నేను సురక్షితంగా ఉన్నానని మనసు భావిస్తుంది.
(10:15) నా చుట్టూ జనం ఉంటే నేను సురక్షితంగా ఉన్నానని అనుకుంటుంది. నాకు కీర్తి ప్రతిష్టలు ఉంటే నేను సురక్షితంగా ఉన్నానని అనుకుంటుంది. కానీ ఈ భద్రత కేవలం ఒక బ్రమ మాత్రమే ఎందుకంటే నువ్వు దేనిపైన అయితే నీ భద్రతను ఆధారపరుచుకున్నావో అది స్వయంగా అశాశ్వతమైనది. సభలో నిశశబ్దం అలుముకుంది. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు రాజా ఒక వ్యక్తి రాజాజా ఒక వ్యక్తి సముద్ర తీరాన ఇసుక కోటను నిర్మిస్తాడు.
(10:56) దానిని ఎంతో ఇష్టంగా అలంకరిస్తాడు. దానిని శాశ్వతంగా తనదిగా భావిస్తాడు. కానీ ఆపై ఒక చిన్న అల వచ్చి అదంతా తుడిచి పెట్టుకుపోతుంది. అప్పుడు అతను ఏడవడం మొదలు పెడతాడు. మన జీవితంలో కూడా మనం డబ్బు పదవి అందం అనే ఇసుక కోటలను కట్టుకొని అవి ఎప్పటికీ ఉండిపోతాయని భ్రమపడతాం. కానీ నిజంగా ఆ వ్యక్తి ఇసుక కోటను కోల్పోయాడా లేదు దానిని అలంకరిస్తాడు. దానిని తనదిగా భావిస్తాడు.
(11:29) ఆపై ఒక అల వచ్చి అదంతా తుడిచి పెట్టుకుపోతుంది. అప్పుడు అతను ఏడవడం మొదలు పెడతాడు. కానీ నిజంగా అతను ఏదైనా కోల్పోయాడా లేదు ఎందుకంటే ఆ కోట అంతకుముందు కూడా అతనిది కాదు అతను కేవలం దానిని తనదిగా భావించాడు అంతే అప్పుడు అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అన్నాడు ఇదే సంసారం నువ్వు దేనినైతే నీది అనుకుంటావో దాన్ని కోల్పోతానేమో అన్న భయం పుడుతుంది.
(12:02) ఎక్కడ కోల్పోతామ అనే భయం ఉంటుందో అక్కడ శాంతి ఎప్పటికీ ఉండదు. జనక మహారాజు ఇలా అడిగాడు. అయితే వ్యామోహం కేవలం భయాన్ని మాత్రమే కలిగిస్తుందా? అష్టావక్రుడు ఇలా బదిలిచ్చాడు. కాదు రాజా వ్యామోహం భయాన్ని మాత్రమే కాదు కోపాన్ని పుట్టిస్తుంది. అత్యాసను పుట్టిస్తుంది. అసూయను పుట్టిస్తుంది. మరియు అంతిమంగా దుఃఖాన్ని కూడా పుట్టిస్తుంది.
(12:32) ఎందుకంటే తాను పట్టుకున్నది ఎల్లప్పుడూ అలాగే ఉండాలని మనసు కోరుకుంటుంది. కానీ ప్రపంచం అంటేనే మార్పు. ఇక్కడ ఏదీ స్థిరంగా ఉండదు. అప్పుడు ఆయన ఒక లోతైన మాట చెప్పాడు జీవితం ఇవ్వలేని దానిని నువ్వు జీవితం నుండి కోరుకున్నప్పుడే దుఃఖం పుడుతుంది. నువ్వు శాశ్వతాన్ని కోరుకుంటున్నావు కానీ ప్రపంచం అశాశ్వతమైనది. నువ్వు పూర్తి భద్రతను కోరుకుంటున్నావు కానీ ప్రపంచం అనిశ్చితమైనది.
(13:05) ప్రియమైన వారు ఎప్పుడూ తోడుగా ఉండాలని నువ్వు కోరుకుంటావు కానీ కాలం అందరినీ విడదీస్తుంది. శరీరం ఎప్పుడూ యవ్వనంగా ఉండాలని నువ్వు కోరుకుంటావు కానీ ప్రకృతి దానిని వృద్ధాప్యానికి గురి చేస్తుంది. వాస్తవం నీ కోరికలకు విరుద్ధంగా జరిగినప్పుడు దుఃఖం పుడుతుంది. జనకుడి కళ్ళు లోతుగా మారాయి. ఆయన గురుదేవా దీని అర్థం మనం ఎలాంటి కోరికలు పెట్టుకోకూడదునా అని అడిగాడు.
(13:39) అష్టావక్రుడు ఇలా బదులిచ్చాడు. కోరిక సమస్య కాదు కోరికను అంటి పెట్టుకుని ఉండటమే సమస్య కర్మ చేయి కానీ ఫలితానికి బంధీ కావద్దు ప్రేమించు కానీ యాజమాన్య భావాన్ని పెంచుకోవద్దు సంపదను సంపాదించు కానీ దాన్ని నీ గుర్తింపుగా మార్చుకోవద్దు. ఇదే ముక్త జీవనం ఆ తర్వాత ఆయన ఒక ఉదాహరణ ఇచ్చాడు. ఆకాశాన్ని చూడు మేఘాలు వస్తాయి వెళతాయి. ఆకాశం వాటిని పట్టుకుని ఉంచుకోదు.
(14:16) అందుకే అది విశాలమైనది. ఒకవేళ ఆకాశం కూడా మేఘాలను పట్టుకోవడం మొదలు పెడితే అది ఆకాశంగా మిగలదు. అదేవిధంగా నీ నిజమైన స్వరూపం కూడా విశాలమైన చైతన్యం కానీ నువ్వు ఆలోచనలను కోరికలను సంబంధాలను మరియు వస్తువులను పట్టుకొని నిన్ను నువ్వు చిన్నదిగా చేసుకుంటున్నావు. సభలో కూర్చున్నవారు మంత్రముగ్దురై వింటున్నారు. అష్టావక్కుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు రాజా మనసు చేసే అతి పెద్ద మోసం ఏమిటంటే నాకు ఇది దొరికితే ఇక నేను సంతోషంగా ఉంటాను అని అది చెబుతుంది.
(14:56) కానీ ఆ వస్తువు లభించగానే మనసు వెంటనే మరో కోరికను పుట్టిస్తుంది. ఆ తర్వాత మూడవది ఆ తర్వాత నాలుగవది ఈ పరంపర ఎప్పటికీ అంతం కాదు. అందుకే ఈ లోకంలో కోటీశ్వరుడైనా పేదవాడైనా అశాంతితోనే ఉంటారు. ఇద్దరి కోరికలు వేరు కావచ్చు కానీ వారిలోని అశాంతి మాత్రం ఒక్కటే అప్పుడు జనక మహారాజు మరి సంతృప్తి ఎక్కడ దొరుకుతుంది అని అడిగాడు.
(15:30) దానికి అష్టావక్రుడు సంతృప్తి అనేది పొందడం వల్ల కాదు వదిలివేయడం వల్ల లభిస్తుంది. నువ్వు ఎంత ఎక్కువగా పట్టుకుంటే నీ భారం అంతగా పెరుగుతుంది. ఎంతగా వదిలి వేస్తే అంత తేలిక అవుతావు అని బదులిచ్చాడు. ఆ తర్వాత ఆయన ఒక బాటసారి కథను వినిపించాడు. ఒక వ్యక్తి సుదీర్ఘ ప్రయాణానికి బయలుదేరాడు. అతను తన భుజాలపై చాలా బరువైన సామాను వేసుకున్నాడు. మొదట్లో ఆ వస్తువుడు చాలా అవసరమని అతనికి అనిపించింది.
(16:04) కానీ ప్రయాణం సాగుతున్న కొద్దీ ఆ భారం అతన్ని అలసిపోయేలా చేసింది. అతని అడుగులు నెమ్మదించాయి. అతను కింద పడసాగాడు. అప్పుడు ఒక వృద్ధ సాధువు అతనితో ప్రయాణం పూర్తి చేయాలంటే భారం తగ్గించుకోవడం నేర్చుకో అని చెప్పాడు. అతను అనవసరమైన సామాను వదిలివేయడం ప్రారంభించినప్పుడు మాత్రమే అతను సులభంగా నడవగలిగాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు రాజా అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు.
(16:38) రాజా జీవితం కూడా ఒక ప్రయాణమే. మనిషి తనతో పాటు లెక్కలేనన్ని భారాలను తన మనసులో మోసుకుని నడుస్తున్నాడు. సంవత్సరాల క్రితం ఎవరో అన్న మాటల భారం గడిచిపోయిన పాత జ్ఞాపకాల భారం అహంకారం అవమానాల భారం భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన ఇతరులు ఏమనుకుంటారో అన్న భారం ఇన్ని బరువులు నెత్తి మీద పెట్టుకొని నడిస్తే ఎవరికైనా అలసటే వస్తుంది.
(17:11) ఈ భారాల పారణంగానే మనిషి మానసికంగా కుంగిపోయి ఆ పైన మళ్ళీ నేను ఎందుకు దుఃఖంగా ఉన్నాను అని అమాయకంగా అడుగుతాడు. మనిషి తనతో పాటు లెక్కలేనన్ని భారాలను మోసుకొని నడుస్తున్నాడు. పాత జ్ఞాపకాల భారం, అహంకారపు భారం, అవమానాల భారం, భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన భారం, ఇతరుల అభిప్రాయాల భారం ఈ భారాల కారణంగానే అతను అలసిపోయాడు. ఆ పైన మళ్ళీ నేను ఎందుకు దుఃఖంగా ఉన్నాను అని అడుగుతాడు.
(17:49) తరువాత ఆయన గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు. సత్యం ఏమిటంటే నిన్ను బాధపెట్టేవి సంఘటనలు కావు. నిన్ను బాధ పెట్టేది వాటిపై నీకున్న పట్టు సంఘటన గడిచిపోతుంది కానీ మనసు దానిని పట్టుకొని కూర్చుంటుంది. మరియు సంవత్సరాల తరబడి బాధను అనుభవిస్తుంది. రాజా జనకుడు ఇప్పుడు లోపల నుండి మారడం ప్రారంభించాడు. తన జీవితంలో చాలా భాగం అప్పటికే మారిపోయిన విషయాలను పట్టుకుని వేలాడటానికే గడిచిపోయిందని అతను గ్రహించాడు.
(18:25) కానీ అప్పుడే ఆయన మరో ప్రశ్న అడిగాడు, ఓ గురుదేవా వదిలేయడమే ముక్తి అయితే నిజానికి ఎలా వదిలేయాలి? మనసును విముక్తం చేయడానికి మార్గం ఏమిటి? మహర్షి అష్టావక్రుడు ఇప్పుడు ఆ రహస్యాన్ని చెప్పబోతున్నాడు. ఆ తర్వాత పట్టుదానంతట అదే సడలడం ప్రారంభమవుతుంది. రాజా జనకుడు అత్యంత వినమ్రతతో ఇలా అడిగాడు. ఓ గురుదేవా వదిలేయడమే ముక్తి అయితే నిజానికి ఎలా వదిలేయాలి మనసును విముక్తం చేయడానికి మార్గం ఏమిటి మహర్షి అష్టావక్రుడు కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు అప్పుడు ఆయన ఇలా అన్నాడు రాజా మనిషి వదిలి పెట్టలేడు ఎందుకంటే వదిలి
(19:11) పెట్టడం వల్ల తాను ఏదో కోల్పోతానని అతను భావిస్తాడు. కానీ సత్యం దీనికి పూర్తిగా విరుద్ధంగా ఉంటుంది. పట్టుకోవడం వల్ల నువ్వు కోల్పోతావు వదిలి పెట్టడం వల్ల నువ్వు పొందుతావు. జనకుడు అడిగాడు నాకు అర్థం కాలేదు గురుదేవా అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు నువ్వు కోపాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు శాంతినితిని కోల్పోతావు. నువ్వు అవమానాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు ఆనందాన్ని కోల్పోతావు.
(19:42) నువ్వు గతాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు వర్తమానాన్ని కోల్పోతావు. నువ్వు అహంకారాన్ని పట్టుకున్నప్పుడు ప్రేమను కోల్పోతావు. చెప్పు నిజానికి నష్టం ఎందులో ఉంది? పట్టుకోవడంలోనా లేదా వదిలేయడంలోనా జనకుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అతను మొదటిసారిగా తన జీవితాన్ని స్పష్టంగా చూస్తున్నట్లుగా భావించాడు. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు.
(20:13) రాజా వదిలేయటానికి మొదటి మార్గం ఏది నీది కాదని అర్థం చేసుకోవడం నీది అని నువ్వు పిలుచుకునే ఈ శరీరం కూడా ప్రకృతి నుండి అప్పుగా తీసుకోబడినదే ఏ ధనాన్ని అయితే నీవు నీది అని అంటున్నావో అది కూడా ఇక్కడే ఉండిపోతుంది. ఏ బంధాలను నీవు నీవి అని అంటున్నావో అవి కూడా కాలంతో పాటు మారిపోతాయి. ఏది శాశ్వతంగా నీది కానప్పుడు ఇక ఈ పట్టింపు దేనికి తర్వాత ఆయన ఒక గుప్పెడు ఇసుకను తీసుకున్నారు.
(20:50) పిడికిలిని గట్టిగా బిగించారు. ఇసుకవేళ మధ్యలో నుండి జారిపోవడం ప్రారంభించింది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నారు. చూడు రాజా ఎంత గట్టిగా పట్టుకుంటే అంత త్వరగా కోల్పోతావు. తరువాత ఆయన అరచేతిని తెరిచారు. ఇసుక ప్రశాంతంగా ఉండిపోయింది. మరియు ఎప్పుడైతే పును వదిలేస్తావో అప్పుడు జీవితం సహజంగా మారుతుంది.
(21:20) సభలో కూర్చున్న వారు మంత్ర ముగ్దులయ్యారు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. వదిలివేయటం అంటే త్యాగం చేయటం అని మనిషి అనుకుంటాడు. కాదు వదిలివేయటం అంటే లోపలి బంధనాన్ని అంతం చేయటం నీవు ఇంట్లో ఉండు కుటుంబంతో ఉండు వ్యాపారం చేయి బాధ్యతలు నిర్వర్తించు కానీ లోపల నుండి స్వేచ్ఛగా ఉండు ఎలాగైతే తామరపువ్వు నీటిలో ఉన్నప్పటికీ నీరు దానికి అంటుకోదో అలాగ జనక మహారాజు అడిగాడు గురుదేవా అన్నింటికంటే కష్టమైనది దేనిని వదిలివేయటం అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వారు.
(22:05) ఆయన ఇలా అన్నారు అహంకారం ఎందుకంటే మిగిలిన పట్టింపులన్నీ అహంకారం నుండే పుడతాయి. నాది అనే పదం అహంకారం నుండే పుడుతుంది. నాకు కావాలి అనేది అహంకారం నుండే పుడుతుంది. నాకు అవమానం జరిగింది అనేది అహంకారం నుండే పుడుతుంది. నన్ను గుర్తించండి అనేది అహంకారం నుండే పుడుతుంది. ఎప్పుడైతే అహంకారం నశిస్తుందో అప్పుడు చాలా వరకు దుఃఖాలు వాటంతటా అవే సమసిపోతాయి.
(22:40) అప్పుడు ఆయన అడిగాడు రాజా ఎవరైనా నిన్ను పొగిడితే నీవు మారిపోతావా లేదు గురుదేవా ఒకవేళ ఎవరైనా నిన్ను నిందిస్తే నీ నిజ స్వరూపం మారిపోతుందా లేదు గురుదేవా మరి నీవు పదాలకు ఎందుకు అంత ప్రాముఖ్యత ఇస్తావు జనకుడి వద్ద ఎలాంటి సమాధానం లేదు అష్టావక్రువి ఇలా అన్నారు ఇదే మేలుకొలుపు ప్రపంచంలోని సంఘటనలు నిన్ను తాకలేవని నీవు అర్థం చేసుకున్నప్పుడు అప్పుడు నీ పట్టింపు సడలిపోవడం మొదలవుతుంది.
(23:17) అప్పుడు నీవు జీవితాన్ని ఒక ఆటలా చూడటం ప్రారంభిస్తావు. అప్పుడు విజయం వస్తుంది. నీవు చిరునవ్వు చిందిస్తావు. అపజయం ఎదురైనా చిరునవ్వుతోనే ఉంటావు. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నీ శాంతి పరిస్థితుల మీద ఆధారపడి ఉండదు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు చివరి రహస్యాన్ని తెలియజేశాడు. రాజా వదిలి పెట్టడం అనేది ఒక కర్మ కాదు వదిలి పెట్టడం అనేది అవగాహన యొక్క ఫలితం పట్టుకుని ఉండటమే బాధ అని ఏ రోజైతే నీకు స్పష్టంగా అర్థంవుతుందో ఆ రోజు వదిలి పెట్టడం దానంతటా అదే జరుగుతుంది.
(24:00) కాలుతున్న బొగ్గును నీవు పట్టుకొని ఉంటావా లేదు వెంటనే కింద పడేస్తావు. దాన్ని వదిలేయడానికి నువ్వు ఎలాంటి గొప్ప ప్రయత్నమూ చేయవు. ఎందుకంటే అది కాలుస్తుందని నీకు స్పష్టంగా తెలుసు. అదేవిధంగా మనసును పీడించే ఒక పాత జ్ఞాపకం కానీ ఒక బంధం కానీ నీ చేతిలో ఉన్న నిప్పు రవ్వ లాంటిదే అని ఏ రోజైతే నీకు అనుభవంలోకి వస్తుందో ఆ రోజే దానిని వదిలి పెట్టడానికి నీవు ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు.
(24:37) అవగాహన రాగానే ఆ పట్టింపు దానంతట అదే జారిపోతుంది. లేదు ఎందుకు ఎందుకంటే అది కాలుస్తుందని నీకు తెలుసు అదేవిధంగా ఏ రోజైతే వ్యామోహమే దుఃఖం అని నీకు అనుభవంలోకి వస్తుందో ఆ రోజు దానిని వదిలి పెట్టడానికి నీవు ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు. సభలో ప్రగాఢమైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. జనక మహారాజు కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి. ఆయన లోపల సంవత్సరాల తరబడి ఉన్న ముడులు విడిపోతున్నట్లుగా అనిపించింది.
(25:13) అష్టావక్రుడు తన మాటలను ముగిస్తూ ఇలా అన్నాడు దేనినైతే పట్టుకుంటావో అదే నీకు బాధను ఇస్తుంది. దేనినైతే వదిలేస్తావో అదే నిన్ను విముక్తుడిని చేస్తుంది. సంసారాన్ని వదిలి పెట్టకు. దానిపై ఉన్న పొట్టును వదులు వస్తువులను వదిలిపెట్టకు వాటితో నీకు ఉన్న అనుబంధాన్ని వదులు అప్పుడే నీవు నిజమైన స్వేచ్ఛను అనుభవిస్తావు. జనక మహారాజు భక్తి శ్రద్ధలతో తన శిరస్సు వంచాడు. ఇప్పుడు ఆయనకు అర్థమైపోయింది.
(25:47) దుఃఖం ప్రపంచంలో లేదు దుఃఖం దానిని పట్టుకొని ఉండటంలోనే ఉంది. మరియు ముక్తి ఎక్కడో దూరంగా లేదు. మనసు వదిలిపెట్టడం నేర్చుకున్న క్షణంలోనే ముక్తి లభిస్తుంది. ఇదే అష్టావక్రగీత యొక్క అమర సందేశం. వదిలిపెట్టడం నేర్చుకున్నవాడు జీవించడం నేర్చుకున్నాడు. పట్టుకొని ఉన్నవాడు దుఃఖంలో ఉన్నాడు. ఎవరు విముక్తులు అవుతారో వారే నిజంగా జీవిస్తారు.
(26:17) మిత్రులారా మహర్షి అష్టావక్రుని ఈ సందేశం కేవలం ఒక ఆలోచన మాత్రమే కాదు జీవితాన్ని మార్చివేసే సత్యం. మనకు ఏమీ లేదన్నది మన దుఃఖానికి ప్రధాన కారణం కాదు కానీ ఒకరోజు వదిలిపోవాల్సిన వాటిని మనం పట్టుకొని ఉండటమే అసలు కారణం. సంపద సంబంధాలు, ప్రతిష్ట అహంకారం, పాత జ్ఞాపకాలు ఇతరుల అభిప్రాయాలు. వీటిని ఎంతగా పట్టుకుంటారో అంతగా బాధ పెరుగుతుంది.
(26:49) వాటిని వదిలి పెట్టడం ఎంతగా నేర్చుకుంటారో మీ జీవితంలోకి అంతగా శాంతి వస్తుంది. గుర్తుంచుకోండి వదిలివేయటం అంటే ఓడిపోవటం కాదు వదిలివేయటం అంటే విముక్తి పొందటం మీరు దేనిని పట్టుకొని ఉన్నారో మీరు గుర్తించిన రోజే మీ విముక్తి ప్రయాణం ప్రారంభం అవుతుంది. ఈ వీడియో మీ హృదయాన్ని తాకినట్లయితే దయచేసి వీడియోను తప్పక లైక్ చేయండి ఎందుకంటే మీ ఒక లైక్ ఈ జ్ఞానాన్ని మరింత మందికి చేర్చడంలో సహాయపడుతుంది.
(27:25) మీ స్నేహితులు మరియు కుటుంబ సభ్యులతో షేర్ చేయండి. తద్వారా వారు కూడా అష్టావక్రగీత యొక్క ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానాన్ని పొందగలరు. మరియు మీరు ఆత్మజ్ఞానం వైరాగ్యం అష్టావక్రగీత ఉపనిషత్తులు మరియు సనాతన ధర్మం యొక్క ఇలాంటి లోహస్యరణను తెలుసుకోవాలనుకుంటే ఛానల్ ని సబ్స్క్రైబ్ చేయండి మరియు బెల్ ఐకాన్ ను నొక్కడం మర్చిపోకండి.
(27:53) కామెంట్ లో తప్పక రాయండి. నేను పట్టుకోవడాన్ని కాదు విముక్తిని ఎంచుకుంటున్నాను లేదా వదిలి పెట్టడం నేర్చుకున్నవాడే జీవించడం నేర్చుకున్నాడు. మీ ఈ ఒక్క వాక్యం కేవలం ఒక కామెంట్ మాత్రమే కాదు మీలోని మేలుకొలుపుకు ఒక సంకల్పం అవుతుంది. హర హర మహాదేవ్ మిత్రులారా మహర్షి అష్టావక్రుడు జనక మహారాజుకు అందించిన ఈ అమూల్యమైన జ్ఞానం కేవలం ఒకనాటి కథ కాదు ఇది మనందరి జీవితాలకు మన మనసు చేస్తున్న మోసాలకు అద్దం పట్టే ఒక నిత్య సత్యం మనమందరం కూడా తెలియకుండానే ఒక అదృశ్యమైన భారాన్ని మన భుజాలపై మోస్తూ జీవిస్తున్నాం.
(28:40) గతతం గురించిన బాధలు భవిష్యత్తు గురించిన భయాలు కోల్పోయిన వాటి పట్ల విచారం ఇతరులు ఏమనుకుంటారో అన్న ఆందోళన మరియు మనకు కావాల్సిన వాటిపై ఉన్న తీరని వ్యామోహం ఇవన్నీ మన మనసును బంధించే అదృశ్య సంకెళ్లు మనం దేనినైతే గట్టిగా పట్టుకుని ఇది నాది ఇది శాశ్వతంగా నాతోనే ఉండాలి అని అనుకుంటామో సరిగ్గా అక్కడే మన దుఃఖానికి కి మొదటి బీజం పడుతుంది.
(29:13) సృష్టి నియమం ప్రకారం ఇక్కడ ఏది శాశ్వతం కాదు మన ఊపిరి కూడా శాశ్వతంగా మనది కాదు ఏదో ఒక క్షణంలో అది కూడా గాలిలో కలిసిపోవాల్సిందే. అలాంటప్పుడు ఈ భౌతిక సంపదలు కీర్తి ప్రతిష్టలు మరియు బంధాల మీద ఇంత పట్టింపు దేనికి జీవితమనే నదీ ప్రవాహంలో పారుతున్న నీటిల మనం సాగిపోవాలి తప్ప ఏ ఒడ్డునో గట్టిగా పట్టుకొని ఆగిపోవాలని చూస్తే అది కేవలం మనల్ని మనం గాయపరుచుకోవడమే అవుతుంది.
(29:47) మార్పు అనేది ఈ సృష్టి సహజ ధర్మం నిన్న ఉన్నది ఈరోజు ఉండదు. ఈ రోజు ఉన్నది రేపు ఉండదు. ఈ అనిశ్చితిని సంపూర్ణంగా అంగీకరించిన వాడే అసలైన ఆనందాన్ని అనుభవిస్తాడు. మనం ఖాళీ చేతులతో ఈ లోకంలోకి అడుగుపెట్టాం. మళ్ళీ అదే ఖాళీ చేతులతో తీరాలకు చేరుకోవాలి. మధ్యలో మనం సంపాదించిన వస్తువులు ఏర్పరచుకున్న బంధాలు పెంచుకున్న అహంకారం అన్నీ కేవలం ఒక నాటకంలో పాత్రల లాంటివే అని గుర్తించాలి.
(30:25) వదిలివేయడం అంటే కుటుంబ బాధ్యతలను విస్మరించి అడవులకు పారిపోవడం కాదు సంసారంలోనే ఉంటూ మన బాధ్యతలను నిర్వర్తిస్తూనే వాటి ఫలితాల పట్ల వస్తువుల పట్ల మనసులో ఉన్న వ్యామోహాన్ని తెంచుకోవడం ఒక అందమైన తామర పువ్వు బురదలోనే పుట్టి నీటిలోనే పెరిగినా ఆ నీటి బొట్టును ఏమాత్రం అంటించుకోకుండా ఎలాగైతే స్వచ్ఛంగా వికసిస్తుందో మనిషి కూడా ఈ ప్రపంచంలో అలాగే జీవించాలి ప్రేమించాలి కానీ బంధించకూడదు కర్మ చేయాలి కానీ అహంకారం పెంచుకోకూడదు ఎప్పుడైతే మీరు ఇది నాది ఇది నాకే సొంతం అనే అహాన్ని పక్కన పెడతారో అప్పుడే మీ
(31:14) లోపల ఒక అద్భుతమైన ప్రశాంతత మొలకెత్తడం మొదలవుతుంది. మీ సంతోషం ఇతరుల ప్రశంసల పైనో వారు ఇచ్చే గుర్తింపు పైనో ఆధారపడి ఉన్నంత కాలం మీరు నిజమైన స్వేచ్ఛను అనుభవించలేరు. పట్టుకోవడంలో అభద్రత భావం దాగి ఉంటుంది. వదిలేయడంలో ఆత్మవిశ్వాసం ఉంటుంది. పట్టుకోవడంలో బానిసత్వం ఉంటుంది. వదిలేయడంలో అసలైన ముక్తి ఉంటుంది. ఒకసారి కళ్ళు మూసుకుని ప్రశాంతంగా లోతుగా ఆలోచించండి.
(31:52) మీరు దేనిని అంత గట్టిగా పట్టుకొని వేలాడుతున్నారో ఏ పాత జ్ఞాపకం మిమ్మల్ని ఇంకా బాధిస్తుంది. ఏ బంధం మిమ్మల్ని స్వేచ్ఛగా బతకనివ్వకుండా చేస్తుంది ఏ అవమానం ఇంకా మీ మనసును తొలిచివేస్తుంది. మిమ్మల్ని బాధ పెడుతున్నది ఆ వ్యక్తులు లేదా ఆ గడిచిపోయిన పరిస్థితులు కావు వాటి పట్ల మీకు ఇంకా మిగిలి ఉన్న వ్యామోహమే మిమ్మల్ని బాధిస్తోంది. ఆ పట్టింపును ఒక్కసారి వదిలేసి చూడండి.
(32:27) మీ చేతులు ఎంత ఖాళీ అవుతాయో మీ హృదయం అంత ప్రశాంతతో కాంతితో నిండిపోతుంది. మహర్షి అష్టావక్రుడు చెప్పిన ఈ మహత్తరమైన జీవిత సత్యం మీ అంతరంగాన్ని తాకిందని మీలో ఒక కొత్త స్వచ్ఛమైన ఆలోచనకు శ్రీకారం చుట్టిందని మనస్ఫూర్తిగా ఆశిస్తున్నాను. జీవితం అనేది ఒక అందమైన ప్రయాణం అనవసరమైన ఆలోచనల భారాన్ని మోస్తూ ఈ ప్రయాణాన్ని కఠినం చేసుకోకండి భారాన్ని వదిలేయండి స్వేచ్ఛగా ఊపిరి పీల్చుకోండి ప్రతి క్షణాన్ని మనస్ఫూర్తిగా ఆస్వాదించండి కానీ దేనికి బానిస కావద్దు. ఈ ఆధ్యాత్తు ఈ
(33:13) ఆధ్యాత్మిక జ్ఞాన ప్రయాణంలో మాతో పాటు కలిసి నడిచినందుకు మీకు మా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు మీ అందరి జీవితం సదా ప్రశాంతంగా ఆనందంగా స్వచ్ఛంగా సాగాలని ఆ పరమేశ్వరుని ప్రార్థిస్తూ సెలవు తీసుకుంటున్నాము. సదా స్వేచ్ఛగా జీవించండి. హర హర మహాదేవ్ ఓం శాంతి శాంతి శాంతిహి
No comments:
Post a Comment