మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి? | అష్టావక్ర గీత బోధన
Author Name:Spiritual Gyan Vichar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@SpiritualGyanVichar785
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=J-QJY6P-emg
Thumbnail Image:
Title: మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి? | అష్టావక్ర గీత బోధన
Author Name: Spiritual Gyan Vichar
Description: మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి? | అష్టావక్ర గీత బోధన
ఎవరైనా మనల్ని అవమానించినప్పుడు వెంటనే కోపంతో స్పందించాలా? లేక ప్రశాంతంగా ఆలోచించి సమాధానం ఇవ్వాలా? 🌿 జీవితంలో ఎదురయ్యే అవమానాలు, విమర్శలు మన మనశ్శాంతిని దెబ్బతీయకుండా వాటిని ఎలా ఎదుర్కోవాలో అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన దృష్టితో ఈ వీడియోలో తెలుసుకుందాం.
ఈ వీడియోలో మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి, ఇతరుల మాటలకు మనసు ఎందుకు కలత చెందుతుంది, కోపాన్ని ఎలా నియంత్రించుకోవాలి, అవమానాన్ని ఆత్మపరిశీలనకు ఎలా ఉపయోగించుకోవాలి వంటి ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను సరళంగా వివరిస్తున్నాం. అష్టావక్ర గీతలో కనిపించే ఆత్మ, మనస్సు, సాక్షి భావన వంటి తాత్విక ఆలోచనలను జీవితానికి అన్వయించుకునే విధంగా ఈ విషయాన్ని పరిశీలిస్తాం.
✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకునేది:
• అవమానం ఎదురైనప్పుడు భావోద్వేగంగా కాకుండా ఎలా స్పందించాలి
• ఇతరుల మాటలకు మనశ్శాంతిని కోల్పోకుండా ఉండే మార్గం
• కోపం, బాధ, ప్రతీకార భావనలను ఎలా గమనించాలి
• సాక్షి భావన మన జీవితంలో ఎలా ఉపయోగపడుతుంది
• ఆత్మగౌరవంతో పాటు ప్రశాంతతను ఎలా కాపాడుకోవాలి
• విమర్శలను వ్యక్తిగతంగా తీసుకోకుండా ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో చూడటం ఎలా
🙏 ఈ వీడియో మీకు ఉపయోగకరంగా అనిపిస్తే Like చేయండి, మీకు దగ్గరైన వారికి Share చేయండి. ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, అష్టావక్ర గీత బోధనలు మరియు జీవితాన్ని మెరుగుపరచే ఆలోచనల కోసం మా ఛానల్ను Subscribe చేసి, Bell Icon 🔔 ను Activate చేయండి.
SEO Keywords:
అష్టావక్ర గీత, అష్టావక్ర గీత బోధనలు, అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి, అవమానాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలి, కోపాన్ని ఎలా నియంత్రించాలి, ఆత్మజ్ఞానం, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, సాక్షి భావన, మనశ్శాంతి, జీవిత సత్యాలు, తెలుగు ఆధ్యాత్మిక వీడియోలు, తెలుగు మోటివేషన్, ఆత్మపరిశీలన
#అష్టావక్రగీత #ఆధ్యాత్మికజ్ఞానం #ఆత్మజ్ఞానం #మనశ్శాంతి #తెలుగుఆధ్యాత్మికం #జీవితసత్యాలు #సాక్షిభావన #తెలుగుమోటివేషన్
Transcript:
(00:00) ఎవరైనా అవమానించడం వల్ల మీరు ఎప్పుడైనా రాత్రంతా నిద్ర కోల్పోయారా? ఎవరైనా అన్న మాటలు నేటికీ మీ మనసులో గుచ్చుకుంటున్నాయా? కానీ మిమ్మల్ని అవమానించే వ్యక్తి మీ అతి పెద్ద శత్రువు మాత్రమే కాదు. మీ అతి పెద్ద గురువు కూడా కాగరడని నేను చెబితే మహర్షి అష్టావక్రుడు రాజైన జనకుడికి ఒక రహస్యాన్ని చెప్పాడు. అది తెలుసుకున్న తర్వాత ఏ మనిషి మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ బాధ పెట్టలేడు.
(00:38) ఇంతకీ ఆ రహస్యం ఏమిటి రండి తెలుసుకుందాం. రాజు జనకుడు గురుదేవా ఈ లోకంలో అత్యంత బాధ కలిగించే విషయం ఏది అని అడిగాడు. అష్టావక్రుడు నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచాడు. పౌర్ణమి రాత్రి చంద్రునిపై ఉండే ప్రశాంతతే ఆయన ముఖంలో కనిపించింది. ఆయన ఇలా అన్నాడు రాజా కత్తిగాయం కాలక్రమేణ మానిపోతుంది. కోల్పోయిన సంపదను మళ్ళీ సంపాదించుకోవచ్చు. ప్రియమైన వారి వియోగం కూడా కాలానుగుణంగా భరించగలిగేలా మారుతుంది.
(01:15) కానీ అవమానం మనసు దానిని పట్టుకుని కూర్చుంటే అది జీవితాంతం మనిషిని దహిస్తూనే ఉంటుంది. జనకుడు తలదించుకుంటూ గురుదేవా ఇదే నా సమస్య. ఎవరైనా నన్ను అవమానిస్తే నాలో కోపం రగులుకుంటుంది. నేను రాత్రులంతా ఆ సంఘటననే గుర్తు చేసుకుంటూ ఉంటాను. అలాంటి వ్యక్తితో ఎలా ప్రవర్తించాలో నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను అని అన్నాడు. మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
(01:45) ఆయన ఇలా అన్నాడు రాజా ముందుగా అసలు అవమానం అంటే ఏమిటో తెలుసుకో. అవమానం యొక్క మూలాన్ని నువ్వు అర్థం చేసుకునే వరకు దానికి పరిష్కారం కూడా దొరకదు. అలా చెప్పి అష్టావక్రుడు జనక మహారాజును ఆశ్రమం బయటకు తీసుకువెళ్ళాడు. కొంత దూరంలో ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు ఉంది. దాని శాఖలు నలు దిక్కులా వ్యాపించి ఉన్నాయి. అష్టావక్రుడు రాజా ఎవరైనా ఈ చెట్టును తిట్టిన ఈ చెట్టు బాధపడుతుందా అని అడిగాడు.
(02:20) దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా చెట్టు ఏమీ అనదు అని సమాధానం ఇచ్చాడు. అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అడిగాడు ఎవరైనా ఈ వృక్షాన్ని అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అడిగాడు ఎవరైనా ఈ వృక్షాన్నరైనా ఈ వృక్షాన్ని ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన చెట్టు అని పొగిడితే అది సంతోషంతో నాట్యం చేస్తుందా? జనకుడు చిరునవ్వు నవ్వి లేదు గురుదేవా అన్నాడు.
(02:49) నిజమే కదా ప్రకృతికి ఇతరుల ధ్రువీకరణ అవసరం లేదు కానీ మనుషులమైన మనం మాత్రం ఒక చిన్న పొగట్ట కోసం ఉప్పొంగిపోయి విమర్శకు కుంగిపోయి మన శాంతిని ఇతరుల చేతుల్లో పెడుతుంటాము అని పొగిడితే అది సంతోషంతో నాట్యం చేస్తుందా? జనకుడు చిరునవ్వు నవ్వి లేదు గురుదేవా అన్నాడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ఆత్మజ్ఞాని లక్షణం కూడా ఇదే అతను పొగడ్తలకు ఉప్పొంగడు అవమానాలకు క్రుంగిపోడు రాజా జనకుడు కొద్ది క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
(03:27) అష్టావక్రుడు మళ్ళీ మాట్లాడుతూ రాజా ఈ ప్రపంచంలో రెండు రకాల మనుషులు ఉంటారు. ఒకరు ఇతరుల మాటల ఆధారంగా తమ విలువను నిర్ణయించుకుంటారు. రెండవ వారు తమ ఆత్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న వారు మొదటి రకం వారు ప్రతి అవమానానికి కృంగిపోతారు. రెండవ రకం వారు చిరునవ్వుతో ముందుకు సాగిపోతారు. జనకుడు అడిగాడు. కానీ గురుదేవా ఎవరైనా మన ఎదుట మనల్ని అవమానించినప్పుడు మనసు దానంతట అదే బాధపడుతుంది.
(04:01) దానిని ఎలా ఆపాలి? అష్టావక్రుడు సమీపంలో ప్రవహిస్తున్న నది వైపు అతను చాలా కోపంగా ఉన్నాడు. అతను రాగానే అష్టావక్రుడితో ఇలా అన్నాడు. మీ శిష్యుడు అందరి ముందు నన్ను అవమానించాడు. నేను అతన్ని ఎప్పటికీ క్షమించను. అష్టావక్రుడు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. అతను కేవలం ఇలా అడిగాడు ఎవరైనా నీకు బహుమతి ఇచ్చి నువ్వు దానిని స్వీకరించకపోతే ఆ బహుమతి ఎవరి దగ్గర ఉంటుంది అప్పుడు యువకుడు ఇలా అన్నాడు ఎవరు ఇచ్చారో వారి దగ్గరే ఉండిపోతుంది అని అష్టావక్రుడు అన్నాడు అదేవిధంగా ఎవరైనా నిన్ను అవమానిస్తే నువ్వు దానిని స్వీకరించకపోతే ఆ అవమానం ఎవరైతే ఇచ్చారో
(04:47) వారి వద్దే ఉండిపోతుంది. ఆ యువకుడు కొద్ది క్షణాలు అవాక్ అయ్యాడు. జనక మహారాజు కూడా ఆ యువకుడు కొద్ది క్షణాలు అవాక్ అయ్యాడు. జనక మహారాజు కూడా ఇది విని తీవ్రమైన ఆలోచనలో పడిపోయాడు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఒక అద్భుతమద్భుతమైన మానసిక సత్యాన్ని బయట పెట్టాడు. రాజా ప్రపంచంలో చాలామంది ప్రజలు తమ లోపలి దుఃఖాన్ని అసూయను వైఫల్యాన్ని మరియు కోపాన్ని ఇతరులపై రుద్దుతారు.
(05:21) వారు మీపై విసిరే కోపం వాస్తవానికి వారి అంతర్గత పోరాటానికి ప్రతిరూపం. అష్టావక్రుడు అన్నాడు రాజా ప్రపంచంలో చాలామంది ప్రజలు తమ లోపలి దుఃఖాన్ని అసూయను వైఫల్యాన్ని మరియు కోపాన్ని ఇతరులపై రుద్దుతారు లోపల దుఃఖంతో ఉన్నవారే ఇతరులకు దుఃఖాన్ని కలిగించాలనుకుంటారు. కాబట్టి ఒకరు చేసే అవమానం వారి వ్యక్తిత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది తప్ప మీ విలువను కాదు అప్పుడు జనకుడు అడిగాడు అయితే మనం ప్రతి అవమానాన్ని భరించాలా అష్టావక్రుడు ఇలా చెప్పాడు లేదు రాజా సహించడం మరియు స్వీకరించడం వేరు వేరు విషయాలు అన్యాయాన్ని తగిన విధంగా ఎదిరించు
(06:09) కానీ కోపం మరియు ప్రతీకారంతో కాదు వివేకం మరియు సహనంతో ఎవరైనా నిన్ను అవమానించినప్పుడు నువ్వు కూడా అదే విధంగా బదులిస్తే మీ ఇద్దరి మధ్య ఎలాంటి వ్యత్యాసం ఉండదు. అప్పుడు జనకుడు మళ్ళీ అడిగాడు గురుదేవా ఎవరైనా వ్యక్తి పదే పదే మనల్ని అవమానిస్తే పదే పదే మనల్ని కించపరిస్తే అప్పుడు ఏం చేయాలి? అప్పుడు కూడా మౌనంగా ఉండటం సరైనదేనా అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి రాజా ఇదే అతి పెద్ద రహస్యం దీనికి సమాధానం నేను నీకు రేపు ఇస్తాను ఎందుకంటే ప్రతి అవమానానికి మౌనం సమాధానం కాదు మరియు ప్రతి మౌనం బలహీనత కూడా కాదు అని అన్నాడు.
(06:59) మరుసటి ఉదయం కాగానే ఆయన మళ్ళీ ఆశ్రమానికి చేరుకొని వినయంగా ఇలా అన్నాడు గురుదేవా నిన్న మీరు ప్రతి అవమానానికి మౌనం సమాధానం కాదని చెప్పారు. దయచేసి ఎప్పుడు మౌనంగా ఉండాలో మరియు ఎప్పుడు బదులివ్వాలో చెప్పండి. మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి అన్నాడు రాజా ఎవరైనా వ్యక్తి బురదలో నిలబడి నిన్ను కూడా బురదలోకి రమ్మని సవాలు చేస్తే నువ్వు కూడా వారితో పాటు అందులోకి దిగుతావా దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా నేను కూడా అందులోకి దిగితే దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా నేను కూడా అందులోకి దిగితే
(07:45) నేను కూడా ఆ బురదతోనే నిండిపోతాను అని బదులిచ్చురిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ఇదే మొదటి నియమం ఎవరైనా మిమ్మల్ని వారి వస్థాయికి లాగడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు వారి స్థాయికి దిగజారక పోవటమే మీ అసలైన విజయం అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఇదే మొదటి నియమం నిన్ను కేవలం కోపగించేలా చేయడానికి అవమానించే వ్యక్తికి సమాధానం ఇవ్వడం అంటే అతని ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేర్చడమే అలాంటి వ్యక్తి ముందు మౌనంగా ఉండడమే అతి పెద్ద బలం ఇంతలో ఆశ్రమానికి చెందిన ఒక శిష్యుడు భయపడుతూ వచ్చాడు అతను ఇలా అన్నాడు గురుదేవా గ్రామానికి చెందిన
(08:32) ఒక వ్యాపారి బయట నిలబడి ఉన్నాడు అతను కోపంతో అందరి ముందు మీ గురించి కఠినమైన మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు. ఇప్పుడు గురువుగారు తప్పకుండా అతన్ని పిలిచి నచ్చ చెబుతారని జనకుడు అనుకున్నాడు. కానీ అష్టావక్రుడు ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడు. కొంతసేపటి తర్వాత ఆ వ్యాపారే స్వయంగా ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. అతని ముఖం కోపంతో ఎర్రగా కందిపోయింది.
(09:00) అతను బిగ్గరగా ఇలా అన్నాడు. నువ్వు జ్ఞానివి అని ప్రజలు అంటుంటారు నిజంగా అంత జ్ఞానివి అయితే నా ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పు లేదా నీ జ్ఞానం కేవలం ఒక నాటకం అని ఒప్పుకో ఆశ్రమంలోని శిష్యులంతా ఆవేశానికి లోనయ్యారు. వారు ఆ వ్యాపారిని అడ్డుకోవాలనుకున్నారు. కానీ అష్టావక్రుడు చెయ్యి ఎత్తి అందరినీ శాంతించమని సైగ చేశాడు. ఆయన ఆ వ్యాపారి వైపు చూసి కేవలం ఈ మాట అన్నాడు నీలోని తుఫాను శాంతించిన తర్వాత రా ఇప్పుడు నువ్వు సత్యాన్ని వినడం లేదు కేవలం నీ కోపం గొంతును మాత్రమే వింటున్నావు అన్నావు ఆ వ్యాపారికి మరింత కోపం వచ్చి అక్కడి
(09:45) నుంచి వెళ్ళిపోయాడు జనకుడు ఆశ్చర్యపోయాడు ఆయన గురుదేవా మీరు అతనికి ఎందుకు సమాధానం ఇవ్వలేదు అని అడిగాడు అష్టావక్కుడు ఇలా అన్నాడు రాజా వినడానికి రాని వ్యక్తికి నచ్చ చెప్పడానికి ప్రయత్నించడం సమయాన్ని వృధా చేయడమే కోపంలో మునిగిపోయిన మనసు సత్యాన్ని వినలేదు కొద్ది రోజులు గడిచాయి అదే వ్యాపారి మళ్ళీ ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.
(10:14) ఈసారి అతని ముఖం ప్రశాంతంగా ఉంది. అతను అష్టావక్రుని పాదాలపై పడ్డాడు. గురుదేవా ఆ రోజు నా వ్యాపారంలో నష్టం వచ్చినందున నేను తీవ్ర కోపంలో ఉన్నాను. నా బాధను మీపై చూపించాను. దయచేసి నన్ను క్షమించండి అని వేడుకున్నాడు. అష్టావక్రుడు అతనిని పైకి లేపి కౌగిలించుకున్నాడు. తర్వాత జనకుడితో ఇలా అన్నాడు. చూసావా రాజా ఆ రోజు నేను కూడా కోపగించుకుని ఉంటే మరో శత్రువు తయారయ్యేవాడు కానీ [గొంతు సవరించుకోవడం] మౌనం అతనిలో పశ్చాత్తాపాన్ని కలిగించింది.
(10:52) జనకుడు తల ఊపాడు కానీ అతని మనసులో ఇంకా ఒక సందేహం ఉండిపోయింది. గురుదేవా ఎవరైనా వ్యక్తి పదే పదే మనల్ని అవమానిస్తూ మనల్ని బలహల్ని బలహీనులుగా భావిస్తూ ఎప్పటికీ మారకపోతే అప్పుడు మనం ఏమి చేయాలి అని అడిగాడు. అష్టావక్రుడు ఈసారి గంభీరంగా మారాడు. ఇప్పుడు రెండవ నియమాన్ని విను అని చెప్పి అతను జనకుడిని అడవి వైపు తీసుకు వెళ్ళాడు.
(11:23) అక్కడ ఒక ఎండిపోయిన చెట్టు ఉంది. గాలికి దాని ఒక కొమ్మ పదే పదే విరిగి కింద పడుతుంది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఒక కొమ్మ పదే పదే నీ తల మీద పడుతుంటే నువ్వు ప్రతిసారి దానిని సహిస్తూ ఉంటావా దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా నేను ఆ ప్రదేశం నుండి తప్పుకుంటాను అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఇదే తెలివి పదే పదే నిన్ను అవమానిస్తూ నీ ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీస్తూ పదే పదే నిన్ను అవమానిస్తూ నీ ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీస్తూ ఎప్పటికీ మారడానికి ఇష్టపడని వ్యక్తికి దూరంగా ఉండడం బలహీనత కాదు వివేకం మన మానసిక
(12:09) ఆరోగ్యం కోసం కొన్నిసార్లు ఆరోగ్యకరమైన సరిహద్దులో బౌండరీస్ గీసుకోవడం చాలా అవసరం అతను ఇంకా ఇలా అన్నాడు క్షమించడం అంటే నువ్వు పదే పదే అదే విషాన్ని తాగుతూ ఉండాలని కాదు ఉండటం బలహీనత కాదు వివేకం అతను ఇంకా ఇలా అన్నాడు క్షమించడం అంటే నువ్వు పదే పదే అదే విషాన్ని తాగుతూ ఉండాలని కాదు మనసులో క్షమా గుణం ఉంచుకో కానీ అవసరమైతే దూరం కూడా పాటించు ఇంతలో ఒక వృద్ధ సాధువు అక్కడికి వచ్చాడు అతను అష్టావక్రునితో ఇలా అన్నాడు గురుదేవ దేవా సంవత్సరాల క్రితం నా స్నేహితుడు ఒకరు నన్ను మోసం చేశాడు నేను అతనిని క్షమించాను కానీ ఈనాటికి నేను
(12:58) అతనితో కలిసి ఉండడం లేదు నేను చేస్తున్నది తప్ప అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి కాదు విషసర్పం మీద ద్వేషం పెంచుకోకు కానీ అలాగని దానిని కౌగిలించుకోకు అని చెప్పాడు. ఇది విన్న జనక మహారాజు లోపలి వరకు చలించిపోయాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు రాజా ఈ ప్రపంచంలో నీకు మూడు రకాల వ్యక్తులు ఎదురవుతారు మొదట పొరపాటున మీ మనసు నొప్పించేవారు ఉంటారు వారికి నచ్చ చెప్పండి రెండవది కోపంలో అవమానించి ఆ తర్వాత పశ్చాత్తాప పడేవారు వారిని క్షమించండి మూడవది కావాలని పదే పదే మిమ్మల్ని కించపరిచేవారు
(13:45) వారితో గౌరవప్రదంగా దూరం పాటించండి ఇదే ఆత్మగౌరవం అప్పుడు జనకుడు కానీ గురుదేవా అటువంటి వ్యక్తి మనవాడే అయితే మిత్రుడు బంధువు లేదా కుటుంబ సభ్యుడు అయితే అప్పుడు ఏమి చేయాలి అని అడిగాడు. దానికి అష్టావక్రుడు కొద్ది క్షణాలు మౌనంగా ఉండి తర్వాత ఇలా అన్నాడు. రాజా రక్త సంబంధం ముఖ్యమైనదే కానీ దానికంటే కంటే గొప్ప సంబంధం సత్యం మరియు గౌరవం ఎక్కడైతే పదే పదే అవమానం జరుగుతుందో అక్కడ ప్రేమ కూడా నెమ్మదిగా నశించిపోతుంది.
(14:29) ఆయన ఇంకా ఇలా అన్నాడు గుర్తుంచుకో ఎవరి పట్ల ద్వేషం పెంచుకోకు ద్వేషం నిన్ను బంధిస్తుంది. కానీ నీ జీవితంలో ప్రశాంతతను కాపాడుకోవడానికి సరిహద్దులు నిర్దేశించుకోవటం చాలా అవసరం. మళ్ళీ జనకుడు గురుదేవా అవమానం వేరే వ్యక్తి నుండి కాకుండా మన విధి లేదా అదృష్టం వల్లనే ఎదురైతే జీవితం మనల్ని పదే పదే కింద పడేస్తుంటే జనం మనల్ని చూసి ఎగతాడి చేస్తుంటే అన్ని వైపులా వైఫల్యమే ఎదురైతే అప్పుడు మనసును ఎలా నిబ్బరంగా ఉంచుకోవాలి అని అడిగాడు.
(15:09) అష్టావక్రుడు జనకుడిని తదేకంగా చూసి ఇలా అన్నాడు రాజా ఈరోజు నేను నీకు నా జీవితంలోని ఒక సంఘటనను వివరిస్తాను ఆ సంఘటనే నీ ప్రశ్నకు సమాధానం జనకుడు శ్రద్ధగా వినడం ప్రారంభించాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా చెప్పాడు. నేను బాలుడిగా ఉన్నప్పుడు నా శరీరం ఎనిమిది చోట్ల వంకర తిరిగి ఉండేది. నన్ను చూసి జనం నవ్వేవారు పిల్లలు నన్ను ఎగతాడు చేసేవారు పెద్దలు నన్ను జాలి దృష్టితో చూసేవారు నా లోపల ఉన్న జ్ఞానాన్ని ఎవరూ చూడలేదు అందరూ కేవలం నా శరీరాన్ని మాత్రమే చూశారు అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు
(15:58) ఒకరోజు నేను ఒక పెద్ద సభకు వెళ్ళాను అక్కడ చాలామంది పండితులు కూర్చుని ఉన్నారు. నేను సభలో అడుగు పెట్టగానే నన్ను చూసి అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు ఒకరు ఈ బాలుడు ఏమి జ్ఞానం ఇస్తాడు అని అనగా మరొకరు ముందు నీ శరీరాన్ని చక్కగా చేసుకో అని అన్నారు సభ అంతా నవ్వులతో మారుమోగింది జనకుడి కళ్ళలో కరుణ నిండిపోయింది అతను గురుదేవా అప్పుడు మీకు ఎలా అనిపించింది అని అడిగాడు అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి నేను కూడా నవ్వాను అని అన్నాడు.
(16:43) జనకుడు ఆశ్చర్యపోయి మీరు కూడా నవ్వారా అన్నాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు అవును రాజా ఎందుకంటే అక్కడ కూర్చున్నవారు జ్ఞానాన్ని కాదు కేవలం శరీరాన్ని మాత్రమే చూస్తున్నారని ఆ రోజు నాకు అర్థమైంది. కేవలం శరీరాన్ని చూసేవాడు ఆత్మను ఎలా గుర్తించగలడు ఇతరుల అభిప్రాయాలతో నా విలువను నిర్ణయించుకోవడం ఏ రోజునైతే నేను మానేశానో ఆ రోజే నేను అంతర్గతంగా స్వతంత్రుని అయ్యాను.
(17:15) జనకుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అష్టావక్రుడు ఒక రాయిని తీసుకుని దగ్గరలో ఉన్న సరస్సులో విసిరాడు. రాయి పడగానే నీటిలో అలలు లేచాయి. అప్పుడు ఆయన రాజా ఈ సరస్సు లోతుగా కాకుండా కేవలం చిన్న గుంట అయితే ఏమయ్యేది అని అడిగాడు. జనకుడు ఒక చిన్న రాయి కూడా దానిని పూర్తిగా కదిలించేది అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఇదే మనసు యొక్క రహస్యం ఎవరి మనసు చిన్నదో వారు ప్రతి చిన్న విషయానికి కదిలిపోతారు.
(17:52) ఎవరి మనసు లోతుగా ఉంటుందో వారిని ఎంత పెద్ద అవమానమైనా చలించనీయదు. ఇంతలో ఆశ్రమంలో ఉండే ఒక యువ శిష్యుడు ఏడుస్తూ వచ్చాడు. అతను గురుదేవా ఊరి ప్రజలు నన్ను చాలా అవమానించారు నేను జీవితంలో ఎప్పటికీ విజయం సాధించలేనని వారు అన్నారు ఇప్పుడు నా మనసు ఏ పనిలోనూ లగ్నం కావడం లేదు అని చెప్పాడు అష్టావక్రుడు వాడిని ఇలా అడిగాడు నీ పొలంలో విత్తనం నాటకముందే ఇక్కడ ఎప్పటికీ పంట పండదు అని ఎవరైనా చెబితే వారు చెప్పినంత మాత్రాన ఆ పొలం బంజరు భూమిగా మారిపోతుందా? శిష్యుడు లేదు గురుదేవా నేను కష్టపడితే పంట ఖచ్చితంగా పండుతుంది అని అన్నాడు.
(18:40) అష్టావక్రుడు మరి ఇతరులు మాటలను నీ భవిష్యత్తుకు నిర్ణయంగా ఎందుకు అంగీకరిస్తున్నావు మాటలు భవిష్యత్తును మార్చవు కర్మలు మారుస్తాయి అని అన్నాడు. అప్పుడు శిష్యుడి కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఆగిపోయాయి. అష్టావక్రుడు జనకుడు వైపు చూసి ఇలా అన్నాడు రాజా ఈ లోకంలో ప్రజలు రెండు కారణాల వల్ల ఇతరులను అవమానిస్తారు. మొదటిది వారు తమలో తాము ఏదో లోపాన్ని అనుభవిస్తారు.
(19:13) రెండవది తమకంటే ముందుకు వెళ్లే సామర్థ్యం ఉన్న వ్యక్తిని చూసి వారు అవమానం అనేది మనసులో అశాంతి ఉన్న వారి భాష అని బదులిచ్చాడు. ఆయన ఇంకా ఇలా అన్నాడు గుర్తుంచుకో ప్రజలు నీ ప్రయత్నాలను చూసి ఎగతాడి చేస్తున్నప్పుడు వారికి నీ గమ్యం ఏమిటో తెలియదు. వారు కేవలం నీ ప్రస్తుత స్థితిని మాత్రమే చూస్తారు. కొంత సమయం తర్వాత అష్టావక్రుడు జనకుడిని ఆశ్రమం వెనుక భాగానికి తీసుకువెళ్ళాడు.
(19:46) అక్కడ ఒక చిన్న వెదురు మొక్క నాటి ఉంది. ఆయన అడిగాడు రాజా వెదురు విత్తనం నాటిన తర్వాత చాలా సంవత్సరాల పాటు భూమిపైన ఏమీ కనిపించదనే విషయం నీకు తెలుసా జనకుడు అవును గురుదేవా అలా విన్నాను అని బదిలిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. విత్తనం వృధా అయిపోయిందని ప్రజలు అనుకుంటారు కానీ అదే సమయంలో దాని వేర్లు భూమి లోపల విస్తరిస్తూ ఉంటాయి.
(20:17) ఆ తర్వాత ఒక సమయం వస్తుంది. అప్పుడు అదే వెదురు చాలా వేగంగా ఎత్తుగా ఎదుగుతుంది. మనిషి జీవితం కూడా అలాంటిదే ప్రజలు నిన్ను అపహాస్యం చేస్తున్న సమయంలోనే నీ వేర్లు మరింత బలోపేతం అవుతూ ఉండవచ్చు. జనకుడి కళ్ళలో ఒక కొత్త మెరుపు కనిపించింది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు అందుకే అవమానాన్ని నీ బలహీనతగా చేసుకోకు దానిని నీ సాధనగా మలచుకో ఎవరైనా నిన్ను తక్కువ చేసి మాట్లాడితే అప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ నేర్చుకో ఎవరైనా నిన్ను విఫలమయ్యావని అంటే అప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ శ్రమించు ఎవరైనా నిన్ను ఎగతాడి చేస్తే అప్పుడు నీ లోపల
(21:02) మరింత ప్రశాంతంగా ఉండు. ఆ తర్వాత ఆయన ఒక మాట అన్నాడు అది విని జనకుడి తల భక్తి శ్రద్ధలతో వంగిపోయింది. ఏ రోజైతే నీకు నీలోని సత్యం గురించి అనుభవం కలుగుతుందో ఆ రోజు ఈ ప్రపంచం చేసే ప్రశంసలు మరియు అవమానాలు రెండూ నీకు సమానంగా మారిపోతాయి. అవమానానికి సమాధానం ప్రతిసారి కోపం కాదని అప్పుడు జనకుడికి అర్థమయింది. కొన్నిసార్లు మౌనమే అతి పెద్ద సమాధానం అని కొన్నిసార్లు వివేకంతో కూడిన మాటలు మరికొన్నిసార్లు గౌరవప్రదంగా దూరం పాటించడం సరైనదని ఆయన గ్రహించాడు.
(21:46) కానీ ఇంకా ఒక ప్రశ్న ఆయన హృదయంలో సజీవంగానే ఉండిపోయింది. ఆయన అస్తావక్రుని ముందు చేతులు జోడించి ఇలా వండించి ఇలా అన్నాడు. గురుదేవా నేను ప్రజలను క్షమించినప్పటికీ వారు చేసిన అవమానం నాకు పదే పదే గుర్తుకు వస్తుంది. సంవత్సరాల తరువాత కూడా ఆ పదాలు నా మనసులో ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉంటాయి. ఇదేనా క్షమించడం అంటే అష్టావక్రుడు ప్రశాంతమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు కాదు రాజా కేవలం మాటలతో క్షమించినవాడు నిజంగా క్షమించినట్టు కాదు మనసు ఆ సంఘటనను పట్టుకోవడం మానేసినప్పుడే నిజమైన క్షమాపణ ఉంటుంది. జనకుడు అడిగాడు
(22:33) కానీ మనసు దానిని ఎందుకు వదలదు అష్టావక్రుడు దగ్గరలో ఉన్న ఒక మట్టి కుండను తీసుకున్నాడు. అందులో కొంచెం స్వచ్ఛమైన నీరు ఉంది. ఆయన అందులో ఒక గుప్పెడు బూడిద వేశాడు. నీరు వెంటనే మట్టి రంగులోకి మారింది. అప్పుడు ఆయన నేను ఈ నీటిని పదే పదే కదిలిస్తూ ఉంటే ఇది ఎప్పటికైనా శుభ్రపడుతుందా? అని అడిగాడు. జనకుడు ఇలా అన్నాడు లేదు గురుదేవా ఒకవేళ దానిని కొంత సమయం పాటు కదలకుండా వదిలేస్తే అప్పుడు బూడిద కిందకకు చేరుకుంటుంది.
(23:11) మరియు నీరు మళ్ళీ స్వచ్ఛంగా కనిపిస్తుంది. అష్టావక్రుడు నవ్వి ఇదే మనసు యొక్క నియమం నువ్వు అవమానాన్ని మర్చిపోవాలి అనుకోవటం లేదు నువ్వు అవమానాన్ని మర్చిపోవాలి అనుకోవటం లేదు నువ్వు దానిని పదే పదే గుర్తుచూ దానిని పదే పదే గుర్తు చేసుకుని కదిలిస్తూ ఉన్నావు మనం కూడా రాత్రులు నిద్రపోకుండా పాత విషయాలను ఓవర్ థింకింగ్ తలుచుకుని బాధపడటం అంటే ఇదే ప్రతిసారి నువ్వు ఆ సంఘటనను మీ మనసులో పునరావృతం చేసినప్పుడు ఆ పాత గాయం మళ్ళీ పచ్చిగా మారుతుంది అన్నాడు కదిలిస్తూ ఉన్నావు ప్రతిసారి నువ్వు ఆ సంఘటనను పునరావృతం
(23:59) చేసినప్పుడు గాయం మళ్ళీ పచ్చిగా మారుతుంది అన్నాడు కొద్ది క్షణాలు మౌనం అలుముకుంది. అప్పుడు అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అన్నాడు. రాజా సమయం గాయాలను మానపదు. మనస్సు ఆ గాయాన్ని కెలికి చూడడం మానేసినప్పుడే అది మానుతుంది. అదే సమయంలో ఒక వృద్ధుడు ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. అతని కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఉన్నాయి. అతను తను ఇలా అన్నాడు. గురుదేవా నా తమ్ముడు సంవత్సరాల క్రితం డబ్బు కోసం నన్ను అవమానించాడు.
(24:34) నన్ను ఇంటి నుండి గెంటి వేశాడు. ఈ రోజు వాడు నన్ను క్షమాపణ అడుగుతున్నాడు. కానీ నా మనసు దానిని అంగీకరించలేకపోతుంది. అష్టావక్రుడు అతనిని అడిగాడు ఈ సంవత్సరాలలో ఎవరికీ ఎక్కువ బాధ కలిగింది ఆ వృద్ధుడు నాకే అన్నాడు. మరి నీ తమ్ముడు అని అడగ్గా వాడు తన జీవితాన్ని తాను జీవిస్తూనే ఉన్నాడు అన్నాడు. అష్టావక్రుడు అన్నాడు ఇదే ఇక్కడి సమస్య నిన్ను అవమానించినవాడు ముందుకు సాగిపోయాడు కానీ నువ్వు అదే సంఘటనను నీ భుజాలపై మోస్తూ తిరుగుతున్నావు వాడు నీకు ఒక్కసారి బాధను కలిగించాడు కానీ నువ్వు నిన్ను నీవే వేలసార్లు బాధ పెట్టుకున్నావు. ఇది విని ఆ
(25:21) వృద్ధుని కళ్ళ నుంచి కన్నీరు కారడం మొదలైంది. అష్టావక్రుడు రాజు జనకుడి వైపు చూశాడు ఆయన ఇలా అన్నాడు. రాజా గుర్తుంచుకో ఈ ప్రపంచంలో ఏ వ్యక్తి నీ సొంత మనసు నీకు కలిగించేంత బాధను కలిగించలేడు. అవమానించేవాడు కేవలం ఒక్క వాక్యం మాత్రమే మాట్లాడతాడు. మిగతా కథనంతటిని నీ మనసు రాసుకుంటుంది. జనకుడి లోపల ఏదో చిక్కుముడి విడిపోయినట్లు అనిపించింది.
(25:53) అష్టావక్రుడు చివరి బోధన చేశాడు. నీ నిజ స్వరూపాన్ని నువ్వు తెలుసుకున్న రోజే అవమానం అంతమవుతుందని ఆయన అన్నాడు. ఎలా గురుదేవా అని జనకుడు అడిగాడు. దానికి అష్టావక్రుడు తనను తాను కేవలం శరీరంగా భావించేవాడే అవమానానికి గురవుతాడు అని చెప్పాడు. తనను తాను ఒక పదవిగా భావించేవాడు ఎవడు గౌరవం కోల్పోతానేమోనని భయపడతాడు. తనను తాను ధనంగా భావించేవాడు పేదరికానికి భయపడతాడు.
(26:27) కానీ తనను తాను ఆత్మగా తెలుసుకున్న వాడిని ఎవరూ అవమానించలేరు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు జీవితం యొక్క అత్యంత లోహసైన రహస్యాన్ని చెప్పాడు. ఎవరైనా నిన్ను అవమానిస్తే ముందుగా నీలో నువ్వు మూడు ప్రశ్నలు వేసుకో అని ఆయన అన్నాడు. మొదటిది అతడు అన్న మాట నిజమేనా? నిజమైతే దానిని సరిదిద్దుకో రెండవది అతడి మాట అబద్ధమా అబద్ధమైతే ఇక చింత ఎందుకు మూడవది ఈ వ్యక్తి నా జీవితానికి మార్గదర్శకుడా కానప్పుడు అతడి మాటలకు అంత ప్రాధాన్యత ఎందుకు ఇవ్వాలి ఈ మూడు ప్రశ్నలకు సమాధానం దొరకగానే మనసు ప్రశాంతంగా మారడం మొదలవుతుంది. ఇదే
(27:12) అష్టావక్రుడి బోధన అవమానానికి అతి పెద్ద సమాధానం ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం కాదు. అసలు అవమానం దరిచేరలేని ఆత్మ జ్ఞానాన్ని పొందడమే. మహర్షి అష్టావక్రుడు చెప్పిన ఈ ఆఖరి మాటలు కేవలం జనక మహారాజుకే కాదు. యుగ యుగాలుగా మానవాళి మొత్తానికి ఒక గొప్ప మేలుకొలుపు. అవును మన నిజ స్వరూపాన్ని మనం తెలుసుకున్న నాడు ఈ లోకపు మాటలు మనల్ని ఏమీ చేయలేవు.
(27:46) ఈ కథను విన్న తర్వాత ఒక్కసారి కళ్ళు మూసుకుని మన జీవితాలను మనం నిశితంగా గమనిస్తే మనం ఎంతటి అమాయకులమో అర్థమవుతుంది. ఎక్కడో ఎప్పుడో ఎవరో అన్న ఒక చిన్న మాటను పట్టుకుని మనసు అనే పవిత్రమైన సరస్సులో ఎన్నిసార్లు అశాంతి అలలను రేపుకున్నామో కదా ఇతరులు మనపై విసిరిన బురదను వాళ్ళు ఎప్పుడో మర్చిపోయి ఉంటారు కానీ మనం మాత్రం దానిని మన హృదయానికి పూసుకుని జీవితాంతం ఆ భారాన్ని మోస్తూనే ఉంటాము.
(28:20) ఒకరి అజ్ఞానానికి, ఒకరి కోపానికి, ఒకరి అసూయకు మనం ఎందుకు బలి కావాలి? వారు ఇచ్చిన విషాన్ని మనం ఎందుకు స్వీకరించాలి? అష్టావక్రుడి బోధన మనకు నేర్పేది ఇదే. ఇతరుల ప్రవర్తన వారి అంతర్గత సంస్కారాన్ని మరియు వారి మానసిక స్థితిని తెలియజేస్తుంది తప్ప అది ఏమాత్రం మీ విలువను నిర్ణయించదు. మన జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి అవమానం నిజానికి ఒక గొప్ప గురువు లాంటిది.
(28:54) అది మన అహాన్ని దెబ్బతీసి మనల్ని అంతర్ముఖులం చేస్తుంది. ఎవరైనా మిమ్మల్ని కించపరిచినప్పుడు వెంటనే బదులు చెప్పాలనే ఆవేశాన్ని పక్కన పెట్టి ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించండి. వారు అన్న మాటల్లో నిజం ఉంటే అది మనల్ని మనం సరిదిద్దుకోవడానికి ఒక అద్భుతమైన అవకాశం. ఒకవేళ అది అబద్ధమైతే దానికి బాధపడాల్సిన అవసరమే లేదు అసలు ఏ అర్హత లేని వారు మనల్ని విమర్శిస్తున్నప్పుడు ఆ మాటలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వాల్సిన పనే లేదు కానీ ఇవన్నీ ఆచరణలో పెట్టాలంటే మనకు కావాల్సింది కేవలం సహనం మాత్రమే కాదు అంతకు మించిన ఆత్మవిశ్వాసం మరియు ఆత్మజ్ఞానం
(29:41) మనల్ని మనం ఒక శరీరంగా గ ఒక హోదాగా లేదా ఒక పేరుగా మాత్రమే చూసుకున్నంత కాలం ఈ ప్రపంచం మనల్ని ఆడిస్తూనే ఉంటుంది. ఒకరు పొగడగానే పొంగిపోవటం ఇంకొకరు విమర్శించగానే కుంగిపోవటం అనేవి రెండు మనలోని అజ్ఞానపు లక్షణాలే ఎప్పుడైతే మీరు మీలోని అనంతమైన ఆత్మతత్వాన్ని గుర్తిస్తారో అప్పుడు మీరు ఒక విశాలమైన ఆకాశంలా మారుతారు.
(30:12) ఆకాశం పై ఎవరైనా రాళ్లుు విసిరినా ఆ రాళ్లుు ఆకాశాన్ని గాయపరచలేవు. తిరిగి విసిరిన వారి పైనే పడతాయి. మీ మనసు కూడా అటువంటి విశాలమైన ఆకాశంలా మారాలి. ఈ రోజు నుండి ఒక కొత్త ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిద్దాం. ఎవరైనా మీ పట్ల కఠినంగా ప్రవర్తించినా లేదా మిమ్మల్ని తక్కువ చేసి మాట్లాడినా వారిపై ద్వేషం పెంచుకునే బదులు వారి పట్ల జాలిపడండి.
(30:42) ఎందుకంటే లోపల అనంతమైన దుఃఖం అశాంతి ఉన్నవారే ఇతరులకు బాధను పంచగలరు. సంతోషంగా ఉన్న ఏ వ్యక్తి మరొకరిని ఉద్దేశపూర్వకంగా ఏడిపించలేడు కాబట్టి వారి ప్రతికూల మాటలను మీ హృదయంలోకి రానివ్వకండి మీ మనసును ఒక అద్దంలా స్వచ్ఛంగా ఉంచుకోండి. అద్దం ముందు ఎవరు నిలబడితే వారి ప్రతిబింబం కనిపిస్తుంది. కానీ వారు వెళ్ళిపోగానే అద్దం మళ్ళీ ఖాళీగా ప్రశాంతంగా మారుతుంది.
(31:16) అది ఎవరిని పట్టుకొని వేలాడదు. అదేవిధంగా గతం తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాలను పాత అవమానాలను మనసులోంచి పూర్తిగా కడిగేయండి. క్షమించడం అంటే ఓడిపోవటం కాదు అది మిమ్మల్ని మీరు గతం అనే బానిసత్వం నుండి విడిపించుకుని స్వేచ్ఛను పొందడం మీ ప్రశాంతతను దొంగిలించే అధికారాన్ని ఈ ప్రపంచంలో ఎవరికీ ఇవ్వకండి మీ ఆనందం మీ శాంతి మీ చేతుల్లోనే ఉన్నాయి.
(31:50) ఈ క్షణం నుండి గతాన్ని గడిచిపోయిన కాలానికి వదిలేసి వర్తమానంలో పూర్తి ఎరుకతో ఆత్మగౌరవంతో జీవించడం నేర్చుకుందాం. అష్టావక్ర మహర్షి అందించిన ఈ దివ్యమైన జ్ఞానం మీ జీవితంలో ఒక కొత్త వెలుగును నింపాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను. ప్రతికూల పరిస్థితుల్లో కూడా చలించని ధైర్యం ఎవరెన్ని అన్నా చెదరని చిరునవ్వు మీ సొంతం కావాలి.
(32:18) ఈ కథలోని సత్యం మీ మనసులో ఎప్పటికీ నిలిచిపోయి మిమ్మల్ని ఉన్నతమైన మార్గంలో నడిపించాలని ఆశిస్తున్నాను మీ అంతరంగంలో దాగి ఉన్న ఆ పరమాత్మ తత్వానికి నమస్కరిస్తూ మీ జీవితం సదా ప్రశాంతంగా ఆనందమయంగా ద్వేష రహితంగా సాగిపోవాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. సర్వేజనా సుఖినో భవంతు ఓం శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి
Author Name:Spiritual Gyan Vichar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@SpiritualGyanVichar785
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=J-QJY6P-emg
Thumbnail Image:
Title: మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి? | అష్టావక్ర గీత బోధన
Author Name: Spiritual Gyan Vichar
Description: మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి? | అష్టావక్ర గీత బోధన
ఎవరైనా మనల్ని అవమానించినప్పుడు వెంటనే కోపంతో స్పందించాలా? లేక ప్రశాంతంగా ఆలోచించి సమాధానం ఇవ్వాలా? 🌿 జీవితంలో ఎదురయ్యే అవమానాలు, విమర్శలు మన మనశ్శాంతిని దెబ్బతీయకుండా వాటిని ఎలా ఎదుర్కోవాలో అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన దృష్టితో ఈ వీడియోలో తెలుసుకుందాం.
ఈ వీడియోలో మిమ్మల్ని అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి, ఇతరుల మాటలకు మనసు ఎందుకు కలత చెందుతుంది, కోపాన్ని ఎలా నియంత్రించుకోవాలి, అవమానాన్ని ఆత్మపరిశీలనకు ఎలా ఉపయోగించుకోవాలి వంటి ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను సరళంగా వివరిస్తున్నాం. అష్టావక్ర గీతలో కనిపించే ఆత్మ, మనస్సు, సాక్షి భావన వంటి తాత్విక ఆలోచనలను జీవితానికి అన్వయించుకునే విధంగా ఈ విషయాన్ని పరిశీలిస్తాం.
✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకునేది:
• అవమానం ఎదురైనప్పుడు భావోద్వేగంగా కాకుండా ఎలా స్పందించాలి
• ఇతరుల మాటలకు మనశ్శాంతిని కోల్పోకుండా ఉండే మార్గం
• కోపం, బాధ, ప్రతీకార భావనలను ఎలా గమనించాలి
• సాక్షి భావన మన జీవితంలో ఎలా ఉపయోగపడుతుంది
• ఆత్మగౌరవంతో పాటు ప్రశాంతతను ఎలా కాపాడుకోవాలి
• విమర్శలను వ్యక్తిగతంగా తీసుకోకుండా ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో చూడటం ఎలా
🙏 ఈ వీడియో మీకు ఉపయోగకరంగా అనిపిస్తే Like చేయండి, మీకు దగ్గరైన వారికి Share చేయండి. ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, అష్టావక్ర గీత బోధనలు మరియు జీవితాన్ని మెరుగుపరచే ఆలోచనల కోసం మా ఛానల్ను Subscribe చేసి, Bell Icon 🔔 ను Activate చేయండి.
SEO Keywords:
అష్టావక్ర గీత, అష్టావక్ర గీత బోధనలు, అవమానించినప్పుడు ఎలా స్పందించాలి, అవమానాన్ని ఎలా ఎదుర్కోవాలి, కోపాన్ని ఎలా నియంత్రించాలి, ఆత్మజ్ఞానం, ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం, సాక్షి భావన, మనశ్శాంతి, జీవిత సత్యాలు, తెలుగు ఆధ్యాత్మిక వీడియోలు, తెలుగు మోటివేషన్, ఆత్మపరిశీలన
#అష్టావక్రగీత #ఆధ్యాత్మికజ్ఞానం #ఆత్మజ్ఞానం #మనశ్శాంతి #తెలుగుఆధ్యాత్మికం #జీవితసత్యాలు #సాక్షిభావన #తెలుగుమోటివేషన్
Transcript:
(00:00) ఎవరైనా అవమానించడం వల్ల మీరు ఎప్పుడైనా రాత్రంతా నిద్ర కోల్పోయారా? ఎవరైనా అన్న మాటలు నేటికీ మీ మనసులో గుచ్చుకుంటున్నాయా? కానీ మిమ్మల్ని అవమానించే వ్యక్తి మీ అతి పెద్ద శత్రువు మాత్రమే కాదు. మీ అతి పెద్ద గురువు కూడా కాగరడని నేను చెబితే మహర్షి అష్టావక్రుడు రాజైన జనకుడికి ఒక రహస్యాన్ని చెప్పాడు. అది తెలుసుకున్న తర్వాత ఏ మనిషి మిమ్మల్ని ఎప్పటికీ బాధ పెట్టలేడు.
(00:38) ఇంతకీ ఆ రహస్యం ఏమిటి రండి తెలుసుకుందాం. రాజు జనకుడు గురుదేవా ఈ లోకంలో అత్యంత బాధ కలిగించే విషయం ఏది అని అడిగాడు. అష్టావక్రుడు నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచాడు. పౌర్ణమి రాత్రి చంద్రునిపై ఉండే ప్రశాంతతే ఆయన ముఖంలో కనిపించింది. ఆయన ఇలా అన్నాడు రాజా కత్తిగాయం కాలక్రమేణ మానిపోతుంది. కోల్పోయిన సంపదను మళ్ళీ సంపాదించుకోవచ్చు. ప్రియమైన వారి వియోగం కూడా కాలానుగుణంగా భరించగలిగేలా మారుతుంది.
(01:15) కానీ అవమానం మనసు దానిని పట్టుకుని కూర్చుంటే అది జీవితాంతం మనిషిని దహిస్తూనే ఉంటుంది. జనకుడు తలదించుకుంటూ గురుదేవా ఇదే నా సమస్య. ఎవరైనా నన్ను అవమానిస్తే నాలో కోపం రగులుకుంటుంది. నేను రాత్రులంతా ఆ సంఘటననే గుర్తు చేసుకుంటూ ఉంటాను. అలాంటి వ్యక్తితో ఎలా ప్రవర్తించాలో నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను అని అన్నాడు. మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
(01:45) ఆయన ఇలా అన్నాడు రాజా ముందుగా అసలు అవమానం అంటే ఏమిటో తెలుసుకో. అవమానం యొక్క మూలాన్ని నువ్వు అర్థం చేసుకునే వరకు దానికి పరిష్కారం కూడా దొరకదు. అలా చెప్పి అష్టావక్రుడు జనక మహారాజును ఆశ్రమం బయటకు తీసుకువెళ్ళాడు. కొంత దూరంలో ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు ఉంది. దాని శాఖలు నలు దిక్కులా వ్యాపించి ఉన్నాయి. అష్టావక్రుడు రాజా ఎవరైనా ఈ చెట్టును తిట్టిన ఈ చెట్టు బాధపడుతుందా అని అడిగాడు.
(02:20) దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా చెట్టు ఏమీ అనదు అని సమాధానం ఇచ్చాడు. అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అడిగాడు ఎవరైనా ఈ వృక్షాన్ని అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అడిగాడు ఎవరైనా ఈ వృక్షాన్నరైనా ఈ వృక్షాన్ని ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన చెట్టు అని పొగిడితే అది సంతోషంతో నాట్యం చేస్తుందా? జనకుడు చిరునవ్వు నవ్వి లేదు గురుదేవా అన్నాడు.
(02:49) నిజమే కదా ప్రకృతికి ఇతరుల ధ్రువీకరణ అవసరం లేదు కానీ మనుషులమైన మనం మాత్రం ఒక చిన్న పొగట్ట కోసం ఉప్పొంగిపోయి విమర్శకు కుంగిపోయి మన శాంతిని ఇతరుల చేతుల్లో పెడుతుంటాము అని పొగిడితే అది సంతోషంతో నాట్యం చేస్తుందా? జనకుడు చిరునవ్వు నవ్వి లేదు గురుదేవా అన్నాడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ఆత్మజ్ఞాని లక్షణం కూడా ఇదే అతను పొగడ్తలకు ఉప్పొంగడు అవమానాలకు క్రుంగిపోడు రాజా జనకుడు కొద్ది క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
(03:27) అష్టావక్రుడు మళ్ళీ మాట్లాడుతూ రాజా ఈ ప్రపంచంలో రెండు రకాల మనుషులు ఉంటారు. ఒకరు ఇతరుల మాటల ఆధారంగా తమ విలువను నిర్ణయించుకుంటారు. రెండవ వారు తమ ఆత్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న వారు మొదటి రకం వారు ప్రతి అవమానానికి కృంగిపోతారు. రెండవ రకం వారు చిరునవ్వుతో ముందుకు సాగిపోతారు. జనకుడు అడిగాడు. కానీ గురుదేవా ఎవరైనా మన ఎదుట మనల్ని అవమానించినప్పుడు మనసు దానంతట అదే బాధపడుతుంది.
(04:01) దానిని ఎలా ఆపాలి? అష్టావక్రుడు సమీపంలో ప్రవహిస్తున్న నది వైపు అతను చాలా కోపంగా ఉన్నాడు. అతను రాగానే అష్టావక్రుడితో ఇలా అన్నాడు. మీ శిష్యుడు అందరి ముందు నన్ను అవమానించాడు. నేను అతన్ని ఎప్పటికీ క్షమించను. అష్టావక్రుడు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. అతను కేవలం ఇలా అడిగాడు ఎవరైనా నీకు బహుమతి ఇచ్చి నువ్వు దానిని స్వీకరించకపోతే ఆ బహుమతి ఎవరి దగ్గర ఉంటుంది అప్పుడు యువకుడు ఇలా అన్నాడు ఎవరు ఇచ్చారో వారి దగ్గరే ఉండిపోతుంది అని అష్టావక్రుడు అన్నాడు అదేవిధంగా ఎవరైనా నిన్ను అవమానిస్తే నువ్వు దానిని స్వీకరించకపోతే ఆ అవమానం ఎవరైతే ఇచ్చారో
(04:47) వారి వద్దే ఉండిపోతుంది. ఆ యువకుడు కొద్ది క్షణాలు అవాక్ అయ్యాడు. జనక మహారాజు కూడా ఆ యువకుడు కొద్ది క్షణాలు అవాక్ అయ్యాడు. జనక మహారాజు కూడా ఇది విని తీవ్రమైన ఆలోచనలో పడిపోయాడు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఒక అద్భుతమద్భుతమైన మానసిక సత్యాన్ని బయట పెట్టాడు. రాజా ప్రపంచంలో చాలామంది ప్రజలు తమ లోపలి దుఃఖాన్ని అసూయను వైఫల్యాన్ని మరియు కోపాన్ని ఇతరులపై రుద్దుతారు.
(05:21) వారు మీపై విసిరే కోపం వాస్తవానికి వారి అంతర్గత పోరాటానికి ప్రతిరూపం. అష్టావక్రుడు అన్నాడు రాజా ప్రపంచంలో చాలామంది ప్రజలు తమ లోపలి దుఃఖాన్ని అసూయను వైఫల్యాన్ని మరియు కోపాన్ని ఇతరులపై రుద్దుతారు లోపల దుఃఖంతో ఉన్నవారే ఇతరులకు దుఃఖాన్ని కలిగించాలనుకుంటారు. కాబట్టి ఒకరు చేసే అవమానం వారి వ్యక్తిత్వాన్ని తెలియజేస్తుంది తప్ప మీ విలువను కాదు అప్పుడు జనకుడు అడిగాడు అయితే మనం ప్రతి అవమానాన్ని భరించాలా అష్టావక్రుడు ఇలా చెప్పాడు లేదు రాజా సహించడం మరియు స్వీకరించడం వేరు వేరు విషయాలు అన్యాయాన్ని తగిన విధంగా ఎదిరించు
(06:09) కానీ కోపం మరియు ప్రతీకారంతో కాదు వివేకం మరియు సహనంతో ఎవరైనా నిన్ను అవమానించినప్పుడు నువ్వు కూడా అదే విధంగా బదులిస్తే మీ ఇద్దరి మధ్య ఎలాంటి వ్యత్యాసం ఉండదు. అప్పుడు జనకుడు మళ్ళీ అడిగాడు గురుదేవా ఎవరైనా వ్యక్తి పదే పదే మనల్ని అవమానిస్తే పదే పదే మనల్ని కించపరిస్తే అప్పుడు ఏం చేయాలి? అప్పుడు కూడా మౌనంగా ఉండటం సరైనదేనా అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి రాజా ఇదే అతి పెద్ద రహస్యం దీనికి సమాధానం నేను నీకు రేపు ఇస్తాను ఎందుకంటే ప్రతి అవమానానికి మౌనం సమాధానం కాదు మరియు ప్రతి మౌనం బలహీనత కూడా కాదు అని అన్నాడు.
(06:59) మరుసటి ఉదయం కాగానే ఆయన మళ్ళీ ఆశ్రమానికి చేరుకొని వినయంగా ఇలా అన్నాడు గురుదేవా నిన్న మీరు ప్రతి అవమానానికి మౌనం సమాధానం కాదని చెప్పారు. దయచేసి ఎప్పుడు మౌనంగా ఉండాలో మరియు ఎప్పుడు బదులివ్వాలో చెప్పండి. మహర్షి అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి అన్నాడు రాజా ఎవరైనా వ్యక్తి బురదలో నిలబడి నిన్ను కూడా బురదలోకి రమ్మని సవాలు చేస్తే నువ్వు కూడా వారితో పాటు అందులోకి దిగుతావా దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా నేను కూడా అందులోకి దిగితే దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా నేను కూడా అందులోకి దిగితే
(07:45) నేను కూడా ఆ బురదతోనే నిండిపోతాను అని బదులిచ్చురిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ఇదే మొదటి నియమం ఎవరైనా మిమ్మల్ని వారి వస్థాయికి లాగడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు వారి స్థాయికి దిగజారక పోవటమే మీ అసలైన విజయం అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఇదే మొదటి నియమం నిన్ను కేవలం కోపగించేలా చేయడానికి అవమానించే వ్యక్తికి సమాధానం ఇవ్వడం అంటే అతని ఉద్దేశ్యాన్ని నెరవేర్చడమే అలాంటి వ్యక్తి ముందు మౌనంగా ఉండడమే అతి పెద్ద బలం ఇంతలో ఆశ్రమానికి చెందిన ఒక శిష్యుడు భయపడుతూ వచ్చాడు అతను ఇలా అన్నాడు గురుదేవా గ్రామానికి చెందిన
(08:32) ఒక వ్యాపారి బయట నిలబడి ఉన్నాడు అతను కోపంతో అందరి ముందు మీ గురించి కఠినమైన మాటలు మాట్లాడుతున్నాడు. ఇప్పుడు గురువుగారు తప్పకుండా అతన్ని పిలిచి నచ్చ చెబుతారని జనకుడు అనుకున్నాడు. కానీ అష్టావక్రుడు ప్రశాంతంగా కూర్చున్నాడు. కొంతసేపటి తర్వాత ఆ వ్యాపారే స్వయంగా ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. అతని ముఖం కోపంతో ఎర్రగా కందిపోయింది.
(09:00) అతను బిగ్గరగా ఇలా అన్నాడు. నువ్వు జ్ఞానివి అని ప్రజలు అంటుంటారు నిజంగా అంత జ్ఞానివి అయితే నా ప్రశ్నలకు సమాధానం చెప్పు లేదా నీ జ్ఞానం కేవలం ఒక నాటకం అని ఒప్పుకో ఆశ్రమంలోని శిష్యులంతా ఆవేశానికి లోనయ్యారు. వారు ఆ వ్యాపారిని అడ్డుకోవాలనుకున్నారు. కానీ అష్టావక్రుడు చెయ్యి ఎత్తి అందరినీ శాంతించమని సైగ చేశాడు. ఆయన ఆ వ్యాపారి వైపు చూసి కేవలం ఈ మాట అన్నాడు నీలోని తుఫాను శాంతించిన తర్వాత రా ఇప్పుడు నువ్వు సత్యాన్ని వినడం లేదు కేవలం నీ కోపం గొంతును మాత్రమే వింటున్నావు అన్నావు ఆ వ్యాపారికి మరింత కోపం వచ్చి అక్కడి
(09:45) నుంచి వెళ్ళిపోయాడు జనకుడు ఆశ్చర్యపోయాడు ఆయన గురుదేవా మీరు అతనికి ఎందుకు సమాధానం ఇవ్వలేదు అని అడిగాడు అష్టావక్కుడు ఇలా అన్నాడు రాజా వినడానికి రాని వ్యక్తికి నచ్చ చెప్పడానికి ప్రయత్నించడం సమయాన్ని వృధా చేయడమే కోపంలో మునిగిపోయిన మనసు సత్యాన్ని వినలేదు కొద్ది రోజులు గడిచాయి అదే వ్యాపారి మళ్ళీ ఆశ్రమానికి వచ్చాడు.
(10:14) ఈసారి అతని ముఖం ప్రశాంతంగా ఉంది. అతను అష్టావక్రుని పాదాలపై పడ్డాడు. గురుదేవా ఆ రోజు నా వ్యాపారంలో నష్టం వచ్చినందున నేను తీవ్ర కోపంలో ఉన్నాను. నా బాధను మీపై చూపించాను. దయచేసి నన్ను క్షమించండి అని వేడుకున్నాడు. అష్టావక్రుడు అతనిని పైకి లేపి కౌగిలించుకున్నాడు. తర్వాత జనకుడితో ఇలా అన్నాడు. చూసావా రాజా ఆ రోజు నేను కూడా కోపగించుకుని ఉంటే మరో శత్రువు తయారయ్యేవాడు కానీ [గొంతు సవరించుకోవడం] మౌనం అతనిలో పశ్చాత్తాపాన్ని కలిగించింది.
(10:52) జనకుడు తల ఊపాడు కానీ అతని మనసులో ఇంకా ఒక సందేహం ఉండిపోయింది. గురుదేవా ఎవరైనా వ్యక్తి పదే పదే మనల్ని అవమానిస్తూ మనల్ని బలహల్ని బలహీనులుగా భావిస్తూ ఎప్పటికీ మారకపోతే అప్పుడు మనం ఏమి చేయాలి అని అడిగాడు. అష్టావక్రుడు ఈసారి గంభీరంగా మారాడు. ఇప్పుడు రెండవ నియమాన్ని విను అని చెప్పి అతను జనకుడిని అడవి వైపు తీసుకు వెళ్ళాడు.
(11:23) అక్కడ ఒక ఎండిపోయిన చెట్టు ఉంది. గాలికి దాని ఒక కొమ్మ పదే పదే విరిగి కింద పడుతుంది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఒక కొమ్మ పదే పదే నీ తల మీద పడుతుంటే నువ్వు ప్రతిసారి దానిని సహిస్తూ ఉంటావా దానికి జనకుడు లేదు గురుదేవా నేను ఆ ప్రదేశం నుండి తప్పుకుంటాను అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఇదే తెలివి పదే పదే నిన్ను అవమానిస్తూ నీ ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీస్తూ పదే పదే నిన్ను అవమానిస్తూ నీ ఆత్మగౌరవాన్ని దెబ్బతీస్తూ ఎప్పటికీ మారడానికి ఇష్టపడని వ్యక్తికి దూరంగా ఉండడం బలహీనత కాదు వివేకం మన మానసిక
(12:09) ఆరోగ్యం కోసం కొన్నిసార్లు ఆరోగ్యకరమైన సరిహద్దులో బౌండరీస్ గీసుకోవడం చాలా అవసరం అతను ఇంకా ఇలా అన్నాడు క్షమించడం అంటే నువ్వు పదే పదే అదే విషాన్ని తాగుతూ ఉండాలని కాదు ఉండటం బలహీనత కాదు వివేకం అతను ఇంకా ఇలా అన్నాడు క్షమించడం అంటే నువ్వు పదే పదే అదే విషాన్ని తాగుతూ ఉండాలని కాదు మనసులో క్షమా గుణం ఉంచుకో కానీ అవసరమైతే దూరం కూడా పాటించు ఇంతలో ఒక వృద్ధ సాధువు అక్కడికి వచ్చాడు అతను అష్టావక్రునితో ఇలా అన్నాడు గురుదేవ దేవా సంవత్సరాల క్రితం నా స్నేహితుడు ఒకరు నన్ను మోసం చేశాడు నేను అతనిని క్షమించాను కానీ ఈనాటికి నేను
(12:58) అతనితో కలిసి ఉండడం లేదు నేను చేస్తున్నది తప్ప అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి కాదు విషసర్పం మీద ద్వేషం పెంచుకోకు కానీ అలాగని దానిని కౌగిలించుకోకు అని చెప్పాడు. ఇది విన్న జనక మహారాజు లోపలి వరకు చలించిపోయాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు రాజా ఈ ప్రపంచంలో నీకు మూడు రకాల వ్యక్తులు ఎదురవుతారు మొదట పొరపాటున మీ మనసు నొప్పించేవారు ఉంటారు వారికి నచ్చ చెప్పండి రెండవది కోపంలో అవమానించి ఆ తర్వాత పశ్చాత్తాప పడేవారు వారిని క్షమించండి మూడవది కావాలని పదే పదే మిమ్మల్ని కించపరిచేవారు
(13:45) వారితో గౌరవప్రదంగా దూరం పాటించండి ఇదే ఆత్మగౌరవం అప్పుడు జనకుడు కానీ గురుదేవా అటువంటి వ్యక్తి మనవాడే అయితే మిత్రుడు బంధువు లేదా కుటుంబ సభ్యుడు అయితే అప్పుడు ఏమి చేయాలి అని అడిగాడు. దానికి అష్టావక్రుడు కొద్ది క్షణాలు మౌనంగా ఉండి తర్వాత ఇలా అన్నాడు. రాజా రక్త సంబంధం ముఖ్యమైనదే కానీ దానికంటే కంటే గొప్ప సంబంధం సత్యం మరియు గౌరవం ఎక్కడైతే పదే పదే అవమానం జరుగుతుందో అక్కడ ప్రేమ కూడా నెమ్మదిగా నశించిపోతుంది.
(14:29) ఆయన ఇంకా ఇలా అన్నాడు గుర్తుంచుకో ఎవరి పట్ల ద్వేషం పెంచుకోకు ద్వేషం నిన్ను బంధిస్తుంది. కానీ నీ జీవితంలో ప్రశాంతతను కాపాడుకోవడానికి సరిహద్దులు నిర్దేశించుకోవటం చాలా అవసరం. మళ్ళీ జనకుడు గురుదేవా అవమానం వేరే వ్యక్తి నుండి కాకుండా మన విధి లేదా అదృష్టం వల్లనే ఎదురైతే జీవితం మనల్ని పదే పదే కింద పడేస్తుంటే జనం మనల్ని చూసి ఎగతాడి చేస్తుంటే అన్ని వైపులా వైఫల్యమే ఎదురైతే అప్పుడు మనసును ఎలా నిబ్బరంగా ఉంచుకోవాలి అని అడిగాడు.
(15:09) అష్టావక్రుడు జనకుడిని తదేకంగా చూసి ఇలా అన్నాడు రాజా ఈరోజు నేను నీకు నా జీవితంలోని ఒక సంఘటనను వివరిస్తాను ఆ సంఘటనే నీ ప్రశ్నకు సమాధానం జనకుడు శ్రద్ధగా వినడం ప్రారంభించాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా చెప్పాడు. నేను బాలుడిగా ఉన్నప్పుడు నా శరీరం ఎనిమిది చోట్ల వంకర తిరిగి ఉండేది. నన్ను చూసి జనం నవ్వేవారు పిల్లలు నన్ను ఎగతాడు చేసేవారు పెద్దలు నన్ను జాలి దృష్టితో చూసేవారు నా లోపల ఉన్న జ్ఞానాన్ని ఎవరూ చూడలేదు అందరూ కేవలం నా శరీరాన్ని మాత్రమే చూశారు అప్పుడు అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు
(15:58) ఒకరోజు నేను ఒక పెద్ద సభకు వెళ్ళాను అక్కడ చాలామంది పండితులు కూర్చుని ఉన్నారు. నేను సభలో అడుగు పెట్టగానే నన్ను చూసి అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు ఒకరు ఈ బాలుడు ఏమి జ్ఞానం ఇస్తాడు అని అనగా మరొకరు ముందు నీ శరీరాన్ని చక్కగా చేసుకో అని అన్నారు సభ అంతా నవ్వులతో మారుమోగింది జనకుడి కళ్ళలో కరుణ నిండిపోయింది అతను గురుదేవా అప్పుడు మీకు ఎలా అనిపించింది అని అడిగాడు అష్టావక్రుడు చిరునవ్వు నవ్వి నేను కూడా నవ్వాను అని అన్నాడు.
(16:43) జనకుడు ఆశ్చర్యపోయి మీరు కూడా నవ్వారా అన్నాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు అవును రాజా ఎందుకంటే అక్కడ కూర్చున్నవారు జ్ఞానాన్ని కాదు కేవలం శరీరాన్ని మాత్రమే చూస్తున్నారని ఆ రోజు నాకు అర్థమైంది. కేవలం శరీరాన్ని చూసేవాడు ఆత్మను ఎలా గుర్తించగలడు ఇతరుల అభిప్రాయాలతో నా విలువను నిర్ణయించుకోవడం ఏ రోజునైతే నేను మానేశానో ఆ రోజే నేను అంతర్గతంగా స్వతంత్రుని అయ్యాను.
(17:15) జనకుడు మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అష్టావక్రుడు ఒక రాయిని తీసుకుని దగ్గరలో ఉన్న సరస్సులో విసిరాడు. రాయి పడగానే నీటిలో అలలు లేచాయి. అప్పుడు ఆయన రాజా ఈ సరస్సు లోతుగా కాకుండా కేవలం చిన్న గుంట అయితే ఏమయ్యేది అని అడిగాడు. జనకుడు ఒక చిన్న రాయి కూడా దానిని పూర్తిగా కదిలించేది అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. ఇదే మనసు యొక్క రహస్యం ఎవరి మనసు చిన్నదో వారు ప్రతి చిన్న విషయానికి కదిలిపోతారు.
(17:52) ఎవరి మనసు లోతుగా ఉంటుందో వారిని ఎంత పెద్ద అవమానమైనా చలించనీయదు. ఇంతలో ఆశ్రమంలో ఉండే ఒక యువ శిష్యుడు ఏడుస్తూ వచ్చాడు. అతను గురుదేవా ఊరి ప్రజలు నన్ను చాలా అవమానించారు నేను జీవితంలో ఎప్పటికీ విజయం సాధించలేనని వారు అన్నారు ఇప్పుడు నా మనసు ఏ పనిలోనూ లగ్నం కావడం లేదు అని చెప్పాడు అష్టావక్రుడు వాడిని ఇలా అడిగాడు నీ పొలంలో విత్తనం నాటకముందే ఇక్కడ ఎప్పటికీ పంట పండదు అని ఎవరైనా చెబితే వారు చెప్పినంత మాత్రాన ఆ పొలం బంజరు భూమిగా మారిపోతుందా? శిష్యుడు లేదు గురుదేవా నేను కష్టపడితే పంట ఖచ్చితంగా పండుతుంది అని అన్నాడు.
(18:40) అష్టావక్రుడు మరి ఇతరులు మాటలను నీ భవిష్యత్తుకు నిర్ణయంగా ఎందుకు అంగీకరిస్తున్నావు మాటలు భవిష్యత్తును మార్చవు కర్మలు మారుస్తాయి అని అన్నాడు. అప్పుడు శిష్యుడి కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఆగిపోయాయి. అష్టావక్రుడు జనకుడు వైపు చూసి ఇలా అన్నాడు రాజా ఈ లోకంలో ప్రజలు రెండు కారణాల వల్ల ఇతరులను అవమానిస్తారు. మొదటిది వారు తమలో తాము ఏదో లోపాన్ని అనుభవిస్తారు.
(19:13) రెండవది తమకంటే ముందుకు వెళ్లే సామర్థ్యం ఉన్న వ్యక్తిని చూసి వారు అవమానం అనేది మనసులో అశాంతి ఉన్న వారి భాష అని బదులిచ్చాడు. ఆయన ఇంకా ఇలా అన్నాడు గుర్తుంచుకో ప్రజలు నీ ప్రయత్నాలను చూసి ఎగతాడి చేస్తున్నప్పుడు వారికి నీ గమ్యం ఏమిటో తెలియదు. వారు కేవలం నీ ప్రస్తుత స్థితిని మాత్రమే చూస్తారు. కొంత సమయం తర్వాత అష్టావక్రుడు జనకుడిని ఆశ్రమం వెనుక భాగానికి తీసుకువెళ్ళాడు.
(19:46) అక్కడ ఒక చిన్న వెదురు మొక్క నాటి ఉంది. ఆయన అడిగాడు రాజా వెదురు విత్తనం నాటిన తర్వాత చాలా సంవత్సరాల పాటు భూమిపైన ఏమీ కనిపించదనే విషయం నీకు తెలుసా జనకుడు అవును గురుదేవా అలా విన్నాను అని బదిలిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. విత్తనం వృధా అయిపోయిందని ప్రజలు అనుకుంటారు కానీ అదే సమయంలో దాని వేర్లు భూమి లోపల విస్తరిస్తూ ఉంటాయి.
(20:17) ఆ తర్వాత ఒక సమయం వస్తుంది. అప్పుడు అదే వెదురు చాలా వేగంగా ఎత్తుగా ఎదుగుతుంది. మనిషి జీవితం కూడా అలాంటిదే ప్రజలు నిన్ను అపహాస్యం చేస్తున్న సమయంలోనే నీ వేర్లు మరింత బలోపేతం అవుతూ ఉండవచ్చు. జనకుడి కళ్ళలో ఒక కొత్త మెరుపు కనిపించింది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు అందుకే అవమానాన్ని నీ బలహీనతగా చేసుకోకు దానిని నీ సాధనగా మలచుకో ఎవరైనా నిన్ను తక్కువ చేసి మాట్లాడితే అప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ నేర్చుకో ఎవరైనా నిన్ను విఫలమయ్యావని అంటే అప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ శ్రమించు ఎవరైనా నిన్ను ఎగతాడి చేస్తే అప్పుడు నీ లోపల
(21:02) మరింత ప్రశాంతంగా ఉండు. ఆ తర్వాత ఆయన ఒక మాట అన్నాడు అది విని జనకుడి తల భక్తి శ్రద్ధలతో వంగిపోయింది. ఏ రోజైతే నీకు నీలోని సత్యం గురించి అనుభవం కలుగుతుందో ఆ రోజు ఈ ప్రపంచం చేసే ప్రశంసలు మరియు అవమానాలు రెండూ నీకు సమానంగా మారిపోతాయి. అవమానానికి సమాధానం ప్రతిసారి కోపం కాదని అప్పుడు జనకుడికి అర్థమయింది. కొన్నిసార్లు మౌనమే అతి పెద్ద సమాధానం అని కొన్నిసార్లు వివేకంతో కూడిన మాటలు మరికొన్నిసార్లు గౌరవప్రదంగా దూరం పాటించడం సరైనదని ఆయన గ్రహించాడు.
(21:46) కానీ ఇంకా ఒక ప్రశ్న ఆయన హృదయంలో సజీవంగానే ఉండిపోయింది. ఆయన అస్తావక్రుని ముందు చేతులు జోడించి ఇలా వండించి ఇలా అన్నాడు. గురుదేవా నేను ప్రజలను క్షమించినప్పటికీ వారు చేసిన అవమానం నాకు పదే పదే గుర్తుకు వస్తుంది. సంవత్సరాల తరువాత కూడా ఆ పదాలు నా మనసులో ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉంటాయి. ఇదేనా క్షమించడం అంటే అష్టావక్రుడు ప్రశాంతమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు కాదు రాజా కేవలం మాటలతో క్షమించినవాడు నిజంగా క్షమించినట్టు కాదు మనసు ఆ సంఘటనను పట్టుకోవడం మానేసినప్పుడే నిజమైన క్షమాపణ ఉంటుంది. జనకుడు అడిగాడు
(22:33) కానీ మనసు దానిని ఎందుకు వదలదు అష్టావక్రుడు దగ్గరలో ఉన్న ఒక మట్టి కుండను తీసుకున్నాడు. అందులో కొంచెం స్వచ్ఛమైన నీరు ఉంది. ఆయన అందులో ఒక గుప్పెడు బూడిద వేశాడు. నీరు వెంటనే మట్టి రంగులోకి మారింది. అప్పుడు ఆయన నేను ఈ నీటిని పదే పదే కదిలిస్తూ ఉంటే ఇది ఎప్పటికైనా శుభ్రపడుతుందా? అని అడిగాడు. జనకుడు ఇలా అన్నాడు లేదు గురుదేవా ఒకవేళ దానిని కొంత సమయం పాటు కదలకుండా వదిలేస్తే అప్పుడు బూడిద కిందకకు చేరుకుంటుంది.
(23:11) మరియు నీరు మళ్ళీ స్వచ్ఛంగా కనిపిస్తుంది. అష్టావక్రుడు నవ్వి ఇదే మనసు యొక్క నియమం నువ్వు అవమానాన్ని మర్చిపోవాలి అనుకోవటం లేదు నువ్వు అవమానాన్ని మర్చిపోవాలి అనుకోవటం లేదు నువ్వు దానిని పదే పదే గుర్తుచూ దానిని పదే పదే గుర్తు చేసుకుని కదిలిస్తూ ఉన్నావు మనం కూడా రాత్రులు నిద్రపోకుండా పాత విషయాలను ఓవర్ థింకింగ్ తలుచుకుని బాధపడటం అంటే ఇదే ప్రతిసారి నువ్వు ఆ సంఘటనను మీ మనసులో పునరావృతం చేసినప్పుడు ఆ పాత గాయం మళ్ళీ పచ్చిగా మారుతుంది అన్నాడు కదిలిస్తూ ఉన్నావు ప్రతిసారి నువ్వు ఆ సంఘటనను పునరావృతం
(23:59) చేసినప్పుడు గాయం మళ్ళీ పచ్చిగా మారుతుంది అన్నాడు కొద్ది క్షణాలు మౌనం అలుముకుంది. అప్పుడు అష్టావక్రుడు మళ్ళీ ఇలా అన్నాడు. రాజా సమయం గాయాలను మానపదు. మనస్సు ఆ గాయాన్ని కెలికి చూడడం మానేసినప్పుడే అది మానుతుంది. అదే సమయంలో ఒక వృద్ధుడు ఆశ్రమానికి వచ్చాడు. అతని కళ్ళలో కన్నీళ్లు ఉన్నాయి. అతను తను ఇలా అన్నాడు. గురుదేవా నా తమ్ముడు సంవత్సరాల క్రితం డబ్బు కోసం నన్ను అవమానించాడు.
(24:34) నన్ను ఇంటి నుండి గెంటి వేశాడు. ఈ రోజు వాడు నన్ను క్షమాపణ అడుగుతున్నాడు. కానీ నా మనసు దానిని అంగీకరించలేకపోతుంది. అష్టావక్రుడు అతనిని అడిగాడు ఈ సంవత్సరాలలో ఎవరికీ ఎక్కువ బాధ కలిగింది ఆ వృద్ధుడు నాకే అన్నాడు. మరి నీ తమ్ముడు అని అడగ్గా వాడు తన జీవితాన్ని తాను జీవిస్తూనే ఉన్నాడు అన్నాడు. అష్టావక్రుడు అన్నాడు ఇదే ఇక్కడి సమస్య నిన్ను అవమానించినవాడు ముందుకు సాగిపోయాడు కానీ నువ్వు అదే సంఘటనను నీ భుజాలపై మోస్తూ తిరుగుతున్నావు వాడు నీకు ఒక్కసారి బాధను కలిగించాడు కానీ నువ్వు నిన్ను నీవే వేలసార్లు బాధ పెట్టుకున్నావు. ఇది విని ఆ
(25:21) వృద్ధుని కళ్ళ నుంచి కన్నీరు కారడం మొదలైంది. అష్టావక్రుడు రాజు జనకుడి వైపు చూశాడు ఆయన ఇలా అన్నాడు. రాజా గుర్తుంచుకో ఈ ప్రపంచంలో ఏ వ్యక్తి నీ సొంత మనసు నీకు కలిగించేంత బాధను కలిగించలేడు. అవమానించేవాడు కేవలం ఒక్క వాక్యం మాత్రమే మాట్లాడతాడు. మిగతా కథనంతటిని నీ మనసు రాసుకుంటుంది. జనకుడి లోపల ఏదో చిక్కుముడి విడిపోయినట్లు అనిపించింది.
(25:53) అష్టావక్రుడు చివరి బోధన చేశాడు. నీ నిజ స్వరూపాన్ని నువ్వు తెలుసుకున్న రోజే అవమానం అంతమవుతుందని ఆయన అన్నాడు. ఎలా గురుదేవా అని జనకుడు అడిగాడు. దానికి అష్టావక్రుడు తనను తాను కేవలం శరీరంగా భావించేవాడే అవమానానికి గురవుతాడు అని చెప్పాడు. తనను తాను ఒక పదవిగా భావించేవాడు ఎవడు గౌరవం కోల్పోతానేమోనని భయపడతాడు. తనను తాను ధనంగా భావించేవాడు పేదరికానికి భయపడతాడు.
(26:27) కానీ తనను తాను ఆత్మగా తెలుసుకున్న వాడిని ఎవరూ అవమానించలేరు. అప్పుడు అష్టావక్రుడు జీవితం యొక్క అత్యంత లోహసైన రహస్యాన్ని చెప్పాడు. ఎవరైనా నిన్ను అవమానిస్తే ముందుగా నీలో నువ్వు మూడు ప్రశ్నలు వేసుకో అని ఆయన అన్నాడు. మొదటిది అతడు అన్న మాట నిజమేనా? నిజమైతే దానిని సరిదిద్దుకో రెండవది అతడి మాట అబద్ధమా అబద్ధమైతే ఇక చింత ఎందుకు మూడవది ఈ వ్యక్తి నా జీవితానికి మార్గదర్శకుడా కానప్పుడు అతడి మాటలకు అంత ప్రాధాన్యత ఎందుకు ఇవ్వాలి ఈ మూడు ప్రశ్నలకు సమాధానం దొరకగానే మనసు ప్రశాంతంగా మారడం మొదలవుతుంది. ఇదే
(27:12) అష్టావక్రుడి బోధన అవమానానికి అతి పెద్ద సమాధానం ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం కాదు. అసలు అవమానం దరిచేరలేని ఆత్మ జ్ఞానాన్ని పొందడమే. మహర్షి అష్టావక్రుడు చెప్పిన ఈ ఆఖరి మాటలు కేవలం జనక మహారాజుకే కాదు. యుగ యుగాలుగా మానవాళి మొత్తానికి ఒక గొప్ప మేలుకొలుపు. అవును మన నిజ స్వరూపాన్ని మనం తెలుసుకున్న నాడు ఈ లోకపు మాటలు మనల్ని ఏమీ చేయలేవు.
(27:46) ఈ కథను విన్న తర్వాత ఒక్కసారి కళ్ళు మూసుకుని మన జీవితాలను మనం నిశితంగా గమనిస్తే మనం ఎంతటి అమాయకులమో అర్థమవుతుంది. ఎక్కడో ఎప్పుడో ఎవరో అన్న ఒక చిన్న మాటను పట్టుకుని మనసు అనే పవిత్రమైన సరస్సులో ఎన్నిసార్లు అశాంతి అలలను రేపుకున్నామో కదా ఇతరులు మనపై విసిరిన బురదను వాళ్ళు ఎప్పుడో మర్చిపోయి ఉంటారు కానీ మనం మాత్రం దానిని మన హృదయానికి పూసుకుని జీవితాంతం ఆ భారాన్ని మోస్తూనే ఉంటాము.
(28:20) ఒకరి అజ్ఞానానికి, ఒకరి కోపానికి, ఒకరి అసూయకు మనం ఎందుకు బలి కావాలి? వారు ఇచ్చిన విషాన్ని మనం ఎందుకు స్వీకరించాలి? అష్టావక్రుడి బోధన మనకు నేర్పేది ఇదే. ఇతరుల ప్రవర్తన వారి అంతర్గత సంస్కారాన్ని మరియు వారి మానసిక స్థితిని తెలియజేస్తుంది తప్ప అది ఏమాత్రం మీ విలువను నిర్ణయించదు. మన జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి అవమానం నిజానికి ఒక గొప్ప గురువు లాంటిది.
(28:54) అది మన అహాన్ని దెబ్బతీసి మనల్ని అంతర్ముఖులం చేస్తుంది. ఎవరైనా మిమ్మల్ని కించపరిచినప్పుడు వెంటనే బదులు చెప్పాలనే ఆవేశాన్ని పక్కన పెట్టి ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించండి. వారు అన్న మాటల్లో నిజం ఉంటే అది మనల్ని మనం సరిదిద్దుకోవడానికి ఒక అద్భుతమైన అవకాశం. ఒకవేళ అది అబద్ధమైతే దానికి బాధపడాల్సిన అవసరమే లేదు అసలు ఏ అర్హత లేని వారు మనల్ని విమర్శిస్తున్నప్పుడు ఆ మాటలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వాల్సిన పనే లేదు కానీ ఇవన్నీ ఆచరణలో పెట్టాలంటే మనకు కావాల్సింది కేవలం సహనం మాత్రమే కాదు అంతకు మించిన ఆత్మవిశ్వాసం మరియు ఆత్మజ్ఞానం
(29:41) మనల్ని మనం ఒక శరీరంగా గ ఒక హోదాగా లేదా ఒక పేరుగా మాత్రమే చూసుకున్నంత కాలం ఈ ప్రపంచం మనల్ని ఆడిస్తూనే ఉంటుంది. ఒకరు పొగడగానే పొంగిపోవటం ఇంకొకరు విమర్శించగానే కుంగిపోవటం అనేవి రెండు మనలోని అజ్ఞానపు లక్షణాలే ఎప్పుడైతే మీరు మీలోని అనంతమైన ఆత్మతత్వాన్ని గుర్తిస్తారో అప్పుడు మీరు ఒక విశాలమైన ఆకాశంలా మారుతారు.
(30:12) ఆకాశం పై ఎవరైనా రాళ్లుు విసిరినా ఆ రాళ్లుు ఆకాశాన్ని గాయపరచలేవు. తిరిగి విసిరిన వారి పైనే పడతాయి. మీ మనసు కూడా అటువంటి విశాలమైన ఆకాశంలా మారాలి. ఈ రోజు నుండి ఒక కొత్త ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిద్దాం. ఎవరైనా మీ పట్ల కఠినంగా ప్రవర్తించినా లేదా మిమ్మల్ని తక్కువ చేసి మాట్లాడినా వారిపై ద్వేషం పెంచుకునే బదులు వారి పట్ల జాలిపడండి.
(30:42) ఎందుకంటే లోపల అనంతమైన దుఃఖం అశాంతి ఉన్నవారే ఇతరులకు బాధను పంచగలరు. సంతోషంగా ఉన్న ఏ వ్యక్తి మరొకరిని ఉద్దేశపూర్వకంగా ఏడిపించలేడు కాబట్టి వారి ప్రతికూల మాటలను మీ హృదయంలోకి రానివ్వకండి మీ మనసును ఒక అద్దంలా స్వచ్ఛంగా ఉంచుకోండి. అద్దం ముందు ఎవరు నిలబడితే వారి ప్రతిబింబం కనిపిస్తుంది. కానీ వారు వెళ్ళిపోగానే అద్దం మళ్ళీ ఖాళీగా ప్రశాంతంగా మారుతుంది.
(31:16) అది ఎవరిని పట్టుకొని వేలాడదు. అదేవిధంగా గతం తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాలను పాత అవమానాలను మనసులోంచి పూర్తిగా కడిగేయండి. క్షమించడం అంటే ఓడిపోవటం కాదు అది మిమ్మల్ని మీరు గతం అనే బానిసత్వం నుండి విడిపించుకుని స్వేచ్ఛను పొందడం మీ ప్రశాంతతను దొంగిలించే అధికారాన్ని ఈ ప్రపంచంలో ఎవరికీ ఇవ్వకండి మీ ఆనందం మీ శాంతి మీ చేతుల్లోనే ఉన్నాయి.
(31:50) ఈ క్షణం నుండి గతాన్ని గడిచిపోయిన కాలానికి వదిలేసి వర్తమానంలో పూర్తి ఎరుకతో ఆత్మగౌరవంతో జీవించడం నేర్చుకుందాం. అష్టావక్ర మహర్షి అందించిన ఈ దివ్యమైన జ్ఞానం మీ జీవితంలో ఒక కొత్త వెలుగును నింపాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను. ప్రతికూల పరిస్థితుల్లో కూడా చలించని ధైర్యం ఎవరెన్ని అన్నా చెదరని చిరునవ్వు మీ సొంతం కావాలి.
(32:18) ఈ కథలోని సత్యం మీ మనసులో ఎప్పటికీ నిలిచిపోయి మిమ్మల్ని ఉన్నతమైన మార్గంలో నడిపించాలని ఆశిస్తున్నాను మీ అంతరంగంలో దాగి ఉన్న ఆ పరమాత్మ తత్వానికి నమస్కరిస్తూ మీ జీవితం సదా ప్రశాంతంగా ఆనందమయంగా ద్వేష రహితంగా సాగిపోవాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. సర్వేజనా సుఖినో భవంతు ఓం శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి
No comments:
Post a Comment