ఓం నమో భగవతే శ్రీ రమణాయ
ఒక భక్తురాలు ఆశ్రమానికి క్రొత్తగా వచ్చింది. మహర్షిని దర్శించి కొంచెము ధైర్యం చేసి మహర్షితో ఇలా సంభాషించింది ......
భక్తురాలు :
భగవాన్! నాకు ఒకే ఒక కోరిక ఉన్నది. అడుగవచ్చునా!
మహర్షి :
ఏమి? ఏమి కావాలి?
భక్తురాలు :
మోక్షము కావాలి.
మహర్షి :
ఓహో! అట్లనా!!!
భక్తురాలు :
అవును భగావాన్! ఇక నాకు ఆశయూ లేదు. మోక్షము ఒక్కటి ఇచ్చిన చాలును.
మహర్షి :
నవ్వుచూ , సరే! సరే! మంచిది.
భక్తురాలు :
ఎప్పుడో ఇస్తానని చెప్పక ఇప్పుడే ఇవ్వాలి భగవాన్! ఇస్తారా! పోయి వస్తాను. నాకు రైలుకు టైము అయినది. ఊ! ఇస్తారు కదూ!
మహర్షి :
ఊ! ఊ! సరిపోయింది.
ఆ భక్తురాలు సన్నిధి దాటివెళ్ళిన వెంటనే ఆపుకోలేని నవ్వుతో మహర్షి అక్కడున్న వారిని చూచి ఇలా సెలవిచ్చారు ......
మోక్షము ఒక్కటి ఇస్తే చాలట! వేరే ఏది వద్దట. అది ఏమైనా కట్టి ఇచ్చుటకు మూటా ముల్లా!! ఏ ఆశయూ లేదట. మోక్షము మాత్రము ఆశకాదు కాబోలు? మనసులో ఉన్న ఆశాపాశములను తీసివేసిన ఉన్నది మోక్షమే కదా! దాన్ని ఎవరు ఎవరికి ఇవ్వగలరు? దానికోసం సాధన చేయాలి. అంతే.
No comments:
Post a Comment