ఈ రోజుల్లో కుటుంబాల్లో ప్రేమ తగ్గడానికి అసలు కారణం ఇదే! | Spiritual Lessons for Family

ఈ రోజుల్లో కుటుంబాల్లో ప్రేమ తగ్గడానికి అసలు కారణం ఇదే! | Spiritual Lessons for Family

Author Name:Telugu Box Stories

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@telugubox_stories

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=zXo1FtImaCY



Transcript:
(00:00) మిత్రులారా ఒక్క నిమిషం కళ్ళు మూసుకొని మీ చిన్ననాటి జ్ఞాపకాల్లోకి వెళ్ళండి. ఆనాటి మీ ఇల్లు గుర్తుందాపది మంది ఉన్నా పలకరింపును ఉండేవి గదులు తక్కువైనా మనసులు విశాలంగా ఉండేవి వసతులు అరకొరే కావచ్చు కానీ అనురాగానకు ఎప్పుడూ లోటు ఉండేది కాదు తాతయ్య చెప్పే కమ్మని కథలు నానమ్మ కలిపే ప్రేమ ముద్దలు అమ్మ నాన్నల ఆత్మీయ గద్దింపులు ఆ ఇల్లు ఒక చిన్నపాటి స్వర్గం మరి ఈరోజు కోట్లు పోసి మేడలు కట్టుకున్నావ్ ఖరీదైన సోఫాలు ఏసీలు అమర్చుకున్నాం కానీ ఆ ఇంట్లో మనసు విప్పి పలకరించే మనిషి లేడు.
(00:43) కలిసి భోజనం చేసే తీరిక లేదు. ఇల్లు ఉంది గానీ అందులో జీవం లేదు. మన బంధాలన్నీ కేవలం ఫోన్ కాల్స్ కువాట్సాప్ మెసేజ్లకే పరిమితమైపోతున్నాయా? ఆర్థికంగా ఎదగడం అంటే సంస్కారంలో దిగజారడమేనా అప్పట్లో ఉన్నంతలో ముద్ద తక్కువైనా అందరూ కలిసి తింటే ఆ తృప్తే వేరు. నేడు డైనింగ్ టేబుల్ మీద రకరకాల వంటలున్నా ఎవరి గదిలో వారు ఫోన్లలో మునిగిపోతున్నారు.
(01:11) ముఖ్యంగా 40 ఏళ్ళు దాటిన వారికి ఈ మార్పు ఒక తీరని శూన్యంలా కనిపిస్తుంది. కన్నవారిని కంటికి రెప్పలా చూసుకోవడమే బాధ్యతగా పెరిగిన తరం మనది. కానీ మన తర్వాత తరం మనల్ని ఎలా చూస్తుంది? అసలు ఈ బంధాల మధ్య అగాధాలు ఎప్పుడు మొదలయ్యాయి ఈ వీడియోలో మన సమాజం ఎదుర్కొంటున్న అత్యంత భయంకరమైన నిశశబ్ద విప్లవం గురించి మాట్లాడుకుందాం. ఉమ్మడి కుటుంబాలు ఎందుకు ముక్కలయ్యాయి.
(01:38) మన పిల్లలకు మనం ఏం నేర్పిస్తున్నాం? కన్నవారి కన్నీళ్లు మీ ఇంటి పునాదులను ఎలా కదిలిస్తాయి. ఈ వీడియో చూశాక మీ కుటుంబం పట్ల మీ చూసే కోణమే మారిపోతుంది. ఎందుకంటే బంధం అనేది ఒక మొక్క లాంటిది దానికి డబ్బు కంటే కూడా ప్రేమ అనే నీరు సమయం అనే ఎరువు చాలా అవసరం. మనం కోల్పోయింది కేవలం ఒక ఇంటిని కాదు ఒక రక్షణ కవచాన్ని ఉమ్మడి కుటుంబం అంటే కేవలం మనుషుల కలయక కాదు అది ఒక సంస్కృతి అసలు ఆ సంస్కృతిని మనం ఎందుకు వదిలేసుకున్నాం విడిపోవడమే నాగరికత అని భ్రమపడుతున్నామా ఆ ఆసక్తికరమైన సత్యాలను ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.
(02:18) మిత్రులారా ఒకప్పుడు ఉమ్మడి కుటుంబం అంటే ఒక చిన్న సామ్రాజ్యం ఆ ఇంటికి తాతయ్య రాజు అయితే నానమ్మ ఒక సమర్ధురాలైన మంత్రి పిల్లలందరూ సైనికుల్లా కలిసికట్టుగా పరిగేవారు. ఒకరికి కష్టం వస్తే పది మంది అండగా నిలిచేవారు. ఒకరి సంతోషాన్ని వంద మంది పంచుకునేవారు. కానీ ఈరోజు ఆ అనురాగాల వటవృక్షాన్ని మనం ముక్కలు ముక్కలుగా నరికేసుకున్నాం.
(02:46) నా భార్య నా పిల్లలు నా ఉద్యోగం అనే నాలుగు గోడల మధ్య బందీలమైపోయాం. దీనికి మనం పెట్టుకున్న అందమైన పేరు నాగరికత. కానీ నిజంగా మనం నాగరికులమయ్యామా లేక ఒంటరి వాళ్ళమయ్యామా? ఉమ్మడి కుటుంబంలో పెరిగిన పిల్లలకు పంచుకోవడం తెలుసు ఓర్పు తెలుసు. అందరితో కలిసి ఎలా మెలగాలో వారికి ప్రత్యేకంగా పాఠాలు చెప్పక్కర్లేదు. ఆ వాతావరణమే వారికి సంస్కారాన్ని నేర్పిస్తుంది.
(03:17) కానీ నేడు గదికొక ఫోను మనిషికొక టీవీ ఉన్న ఇళ్లలో పెరుగుతున్న పిల్లలకు సర్దుకు పోవడం అంటే ఏంటో తెలియడం లేదు. అందుకే చిన్నపాటి ఒడిదుడుకులకే కుంగిపోతున్నారు. విడాగుల వరకు వెళుతున్నారు. ఎందుకంటే వెనక ఉండి ధైర్యం చెప్పే పెద్దలు లేరు తోడు నిలిచే తోబుట్టువులు లేరు. మనం స్వేచ్ఛ కోరుకొని బంధాలను వదులుకున్నాం. కానీ ఆ స్వేచ్ఛ మనకు ఒంటరితనాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చింది.
(03:42) మనం ఏమనుకుంటాం విడిగా ఉంటే గొడవలు ఉండవు ప్రశాంతంగా ఉండొచ్చు అని కానీ విడిగా ఉంటున్న కుటుంబాల్లోనే మానసిక ఒత్తిడి అధికమని సర్వేలు చెబుతున్నాయి. అప్పట్లో ఇంట్లో ఒకరికి ఒంట్లో బాగుండకపోతే వంట చేయడానికి ఒకరు పిల్లల్ని చూసుకోవడానికి మరొకరు ఉండేవారు. ఇప్పుడు భార్యా భర్తలు ఇద్దరు ఉద్యోగాలకు వెళితే ఆ పసిపిల్లలు ఆయాల దగ్గరో డే కేర్ సెంటర్లలోనో అనాధల్లా పెలుగుతున్నారు.
(04:12) మనం సంపాదిస్తున్నది ఎవరికోసం? బంధాలను బలి ఇచ్చి సంపాదించే ఈ డబ్బు మనకు నిజమైన సుఖాన్ని ఇస్తుందా? ఒక్కసారి ఆలోచించండి. పాతతరం వారు సర్దుకు పోవడాన్ని ఒక ధర్మంగా భావించారు. ఈ తరం వారు నా ఇష్టం అనే అహంకారంతో బ్రతుకుతున్నారు. ఒకప్పుడు అన్నదమ్ముల మధ్య ఆస్తి గొడవలు వచ్చినా పెద్దలు కూర్చొని సామరస్యంగా పరిష్కరించేవారు. ఇప్పుడు చిన్న మాట పట్టింపు వస్తే చాలు సంవత్సరాల తరబడి మాట్లాడుకోకుండా శత్రువుల్లా మారిపోతున్నారు.
(04:42) ఉమ్మడి కుటుంబం అనే పటిష్టమైన పునాదిని మన చేతులతో మనమే తవ్వుకున్నాం. కానీ ఈ మార్పుకు అసలు కారణం ఎవరు? కొడుకు మారాడా కోడలు వచ్చి మార్చిందా అసలు ఈ బ్లేమ్ గేమ్ వెనక ఉన్న నిగూఢ సత్యాలు ఏంటో ఇప్పుడు విశ్లేషిద్దాం. మిత్రులారా దాదాపు ప్రతి ఇంట్లోనూ వినిపించే ఒకే ఒక్క ఆరోపణ పెళ్లి కాకముందు మా కొడుకు బంగారం లాంటివాడు ఆ అమ్మాయి రాగానే వాడు పూర్తిగా మారిపోయాడు.
(05:08) ఇది తల్లిదండ్రుల ఆవేదన. మరోవైపు మీ అమ్మ నాన్నలు నన్ను పని మనుషులా చూస్తున్నారు. వారితో నేను కలిసి ఉండలేను అన్నది కోడలి ఫిర్యాదు. ఈ రెండు భిన్న ధ్రువాల మధ్య నలిగిపోయేది కొడుకు కానీ ఇక్కడ మనం ఒక కఠినమైన నిజాన్ని అంగీకరించాలి. ఒక వ్యక్తిని మరొకరు అకస్మాత్తుగా మార్చేయడం అంత సులభం కాదు కానీ మారుతున్న పరిస్థితులు మనిషి ఆలోచనా తీరును ప్రభావితం చేస్తాయి.
(05:34) మనం ఏమనుకుంటాం? కోడలు వచ్చి కొడుకుని విడదీసింది అని. కానీ నిజానికి ఒక కొడుకు తన కన్నవారి పట్ల బాధ్యతను విస్మరించడానికి కారణం కేవలం భార్య మాత్రమే కాదు. అతనిలోని నైతిక బలహీనత కూడా పెళ్లయ్యాక భార్యకు ఇవ్వాల్సిన ప్రాధాన్యతను తల్లిదండ్రుల పట్ల చూపాల్సిన గౌరవాన్ని సమన్వయం చేయలేకపోవడమే అసలైన సమస్య భార్యలు ప్రేమించడం ఎంత ముఖ్యమో జన్మనిచ్చిన వారిని ఆదరించడం అంతకంటే ముఖ్యం కానీ ఈ రెండింటి మధ్య సమతుల్యత సాధించడంలో కొడుకు విఫలమైనప్పుడే బంధాలు ముక్కలవుతాయి.
(06:04) మరి కోడలి కోణం నుండి ఆలోచిద్దాం. ఆమె కూడా ఒక ఇంటి ఆడబిడ్డే కదా? తను పుట్టి పెరిగిన గూడును వదిలి కొత్త మనుషుల మధ్యకు వచ్చినప్పుడు ఆమె ఆశించేది కేవలం ఆత్మీయత. అత్త మామలు ఆమెను తమ ఇంటి మనిషిలా కాకుండా ఒక పరాయి వ్యక్తిలా చూస్తే ఆమె సహజంగానే తన భర్తను తన వైపు తిప్పుకోవాలని ప్రయత్నిస్తుంది. అంటే ఇక్కడ తప్పు కేవలం ఒకరిది కాదు.
(06:28) తల్లిదండ్రుల మొండితనం కోడలి అసహనం కొడుకు అసక్తత ఈ మూడు కలిసితేనే ఒక అందమైన ఇల్లు చిన్నాభిన్నం అవుతుంది. కొడుకు తన భార్యకు తల్లిదండ్రుల విలువని చెప్పాలి. అలాగే తల్లిదండ్రులకు తన భార్య వ్యక్తిత్వాన్ని అర్థమయ్యేలా వివరించాలి. మిత్రులారా రెండు చేతులు కలిస్తేనే చప్పట్లు వస్తాయి. కొడుకు పెళ్లయ్యాక మారిపోవడం లేదు అతను తన బాధ్యతల విషయంలో స్పష్టత కోల్పోతున్నాడు.
(06:51) నా భార్య నాకు ప్రాణం నా తల్లిదండ్రులు నాకు దైవం అని ఏ కొడుకైతే దృఢంగా నిలబడతాడో ఆ ఇంట్లో ఏ కోడలు కూడా కుటుంబాన్ని విడదీయాలని చూడదు. కానీ ఎప్పుడైతే కొడుకు తన బాధ్యతలను భార్యకు అప్పగించేసి తప్పుకుంటాడో అప్పుడే ఆ ఇంట్లో కల్లోలం మొదలవుతుంది. తప్పు ఎవరిదో వెతకడం మానేసి తప్పు ఎక్కడ జరుగుతోందో సరిదిద్దుకోవడం నేర్చుకోండి. కన్నవారిని భారంగా భావించడం ఈ రోజుల్లో ఒక ఫ్యాషన్ అయిపోయింది.
(07:17) కానీ గుర్తుంచుకోండి మీరు మీ ఎదుగుదలకు ఆధారమైన పునాదినే మీ చేతులతో తవ్వుకుంటున్నారు. కన్నవారిని దూరం పెట్టడం వల్ల మీ భవిష్యత్తుకు కలిగే ముప్పు ఏంటి? మీ పిల్లలు మిమ్మల్ని చూసి ఏం నేర్చుకుంటున్నారు? ఆ భయంకరమైన వాస్తవాలను ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం. మిత్రులారా నేటి సమాజంలో మనం చూస్తున్న అత్యంత విషాదకరమైన దృశ్యం ఏంటో తెలుసా కన్నవారిని ఒక నిర్జీవ వస్తువులా పరిగణించడం.
(07:43) వారు సంపాదిస్తున్నప్పుడు మనల్ని పెంచి పెద్ద చేస్తున్నప్పుడు వారు ఒక ఆస్తిగా కనిపిస్తారు. కానీ అదే తల్లిదండ్రులు వయసు మళ్ళీ శరీరం సహకరించక ఒక మూలన కూర్చున్నప్పుడు వారు మనకు భారంగా కనిపిస్తారు. మీకేం తెలుసు మీవన్నీ పాతకాలపు ఆలోచనలు మమ్మల్ని ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వండి అని విసుక్కునే కొడుకులు కోడళ్లు పెరిగిపోతున్నారు. కానీ ఒక్కటి గుర్తుంచుకోండి.
(08:09) మీరు మీ కన్నవారిని తక్కువ చేస్తున్నారంటే మీ ఉనికికి ఆధారమైన పునాదిని మీరే తవ్వుకుంటున్నారని అర్థం. మనం ఏమనుకుంటాం వారికి తిండి పెడుతున్నాం కదా బట్టలు ఇస్తున్నాం కదా ఇంకేం కావాలి అని కానీ వృద్ధాప్యంలో వారికి కావాల్సింది కేవలం అన్నం కాదు మీ నోటి నుండి వచ్చే ఒక ఆత్మీయ పలకరింపు ఒకప్పుడు మీరు నడవలేనప్పుడు వారు మీకు నడక నేర్పారు. ఈరోజు వారు నడవలేక మీ చేయి అందుకోవాలని చూస్తే మీరు విసుక్కుంటున్నారు.
(08:39) చాణక్యుడు ఒక అద్భుతమైన మాట చెప్పారు. కన్నవారిని కష్టపెట్టినవాడు కోట్లు గడిచిన వాడు నిరుపేదతో సమానం ఎందుకంటే కన్నవారి కన్నీళ్లు పడిన ఇంట్లో సిరి సంపదలు ఉన్నా చిత్తశాంతి ఉండదు. ఆ ఆవేదన మీ ఆర్థిక స్థితిని కాకపోయినా మీ మానసిక ప్రశాంతతను దెబ్బతీస్తుంది. మరింత భయంకరమైన వాస్తవం ఏంటో తెలుసా? మీరు మీ తల్లిదండ్రులతో ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నారో పక్కనే ఉండి మీ పిల్లలు ప్రతిదీ గమనిస్తున్నారు.
(09:09) రేపు మీరు వృద్ధులైనప్పుడు వారు మీకు చేసేది కూడా ఇదే. మీరు ఈరోజు మీ తండ్రిని ఒక గదికి పరిమితం చేస్తే రేపు మీ కొడుకు మిమ్మల్ని ఒక ఆశ్రమానికి పరిమితం చేస్తాడు. ఎందుకంటే సంస్కారం అనేది పుస్తకాల్లో చదివి నేర్చుకునేది కాదు ఇంట్లో తల్లిదండ్రుల ప్రవర్తనను చూసి అలవడేది. నీవు ఈరోజు వేసే విత్తనమే రేపు నీకు ఫలమై వస్తుంది.
(09:34) నువ్వు నీ కన్నవారిని భారంగా భావిస్తే రేపు నీ పిల్లల కళ్ళకు నువ్వు ఒక గుదిబండలా కనిపిస్తావు. మిత్రులారా తల్లిదండ్రులు అంటే పాతబడిపోయిన సామాన్లు కాదు వారు నీ అస్తిత్వానికి మూలాలు వేళ్ళు లేని చెట్టు ఎంతకాలం పచ్చగా ఉంటుంది? పునాది లేని మేడ ఎన్ని రోజులు నిలబడుతుంది? మీరు ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా మిమ్మల్ని భూమికి కట్టి ఉంచేది మీ తల్లిదండ్రుల ఆశీర్వాదమే వారిని గౌరవించడం అంటే వారిపై దయ చూపడం కాదు అది నీ ధర్మం మీ కనీస బాధ్యత వారిని భారంగా చూడటం ఆపేసి ఒక వరంగా భావించడం మొదలు పెట్టండి.
(10:13) అప్పుడే మీ ఇంట్లో నిజమైన వెలుగు ప్రసరిస్తుంది. అయితే ఇక్కడ మరో కోణం కూడా ఉంది. కేవలం పిల్లలే తప్పు చేస్తున్నారా లేక పాతతరం వారి మొండితరం కూడా ఈ విభేదాలకు కారణమా? కొత్తతరం కోరుకునే స్వేచ్ఛను పాతతరం ఎందుకు అంగీకరించలేకపోతుంది? ఈ అహాల యుద్ధం గురించి ఇప్పుడు విశ్లేషిద్దాం. మిత్రులారా ఇప్పటివరకు మనం పిల్లల బాధ్యతల గురించి మాట్లాడుకున్నాం.
(10:37) కానీ నాణానికి రెండో వైపు ఉన్న కఠిన సత్యాన్ని కూడా మనం అంగీకరించాలి. కొన్నిసార్లు పెద్దల మొండితనం కూడా కుటుంబ కలహాలకు ఆజ్యం పోస్తోంది. నేను చెప్పిందే వేదం కావాలి. అన్నీ నా కళ్ళ ముందే జరగాలి. నాలుగు దశాబ్దాల క్రితం ఉన్న పద్ధతులే ఇప్పటికీ కొనసాగాలి అనే పట్టుదల పాతరం వారిలో ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. కాలం మారింది.
(11:03) కాలంతో పాటు మనుషులు వారి జీవన శైలి కూడా మారతాయి. ఆ మార్పును అంగీకరించలేకపోవడమే ఈ అహాల యుద్ధానికి అసలు కారణం. మనం ఏమనుకుంటాం నేను ఎంతో అనుభవజ్ఞుడిని నాకంటే వీళ్ళకేం తెలుసు అని పిల్లల ప్రతి చిన్న విషయంలోనూ జోక్యం చేసుకుంటాం. వారు ఏ వస్తువు కొనాలి పిల్లల్ని ఎలా పెంచాలి ఏ సమయానికి ఎక్కడికి వెళ్ళాలి ఇలా ప్రతి నిర్ణయానికి మన అనుమతి ఉండాలని ఆశిస్తాం.
(11:28) కానీ ఒక్కటి గుర్తుంచుకోండి. మీ పిల్లలు ఇప్పుడు పసిపిల్లలు కారు. వారికొక ప్రత్యేక ప్రపంచం కొన్ని వ్యక్తిగత అభిరుచులు ఉన్నాయి. మీరు వారి జీవితానికి ఒక మార్గదర్శిగా ఉండాలి తప్ప వారిని శాసించే నియంతలా మారకూడదు. అతిగా నియంత్రించాలని చూస్తే బంధం తెగిపోయే ప్రమాదం ఉంది. నేటితరం స్వేచ్ఛను కోరుకుంటుంది.
(11:53) తమకంటూ ఒక ప్రైవసీ ఉండాలని ఆశిస్తుంది. దాన్ని మనం తప్పుగా చూడకూడదు. అప్పట్లో మనం ఉమ్మడి కుటుంబాల్లో సర్దుకు పోయాం కాబట్టి ఇప్పుడు వారు కూడా అలాగే ఉండాలని కోరుకోవడం అత్యాసే అవుతుంది. వారి అవసరాలు వేరు వారు ఎదుర్కునే వత్తిళ్లు వేరు మీరు పదే పదే వారి లోపాలను ఎత్తిచూపుతూ మా కాలంలో ఇలా ఉండేది కాదు అని విమర్శిస్తూ ఉంటే వారు మీ నుండి దూరం జరగాలని చూస్తారు.
(12:18) ప్రేమ అనేది గౌరవంతో కూడి ఉన్నప్పుడే నిలబడుతుంది. మీరు పెద్దరికంతో వారిని భయపెట్టాలని చూస్తే వారు కేవలం భౌతికంగానే మీ దగ్గర ఉంటారు. మానసికంగా ఎప్పడో దూరమైపోతారు. మిత్రులారా పెద్దరికం అంటే అధికారం చలాయించడం కాదు అందరిని ప్రేమతో కలుపుకుపోవడం కొంచెం తగ్గడం వల్ల మీ గౌరవం ఏమీ తగ్గిపోదు. మీ కొడుకు లేదా కోడలు ఏదైనా పొరపాటు చేసినప్పుడు దాన్ని పది మందిలో ఎత్తి చూపకుండా ఏకాంతంగా పిలిచి హితవు చెప్పండి.
(12:48) వారు చేసే కొత్త ప్రయత్నాలను ప్రోత్సహించండి. నీ నిర్ణయం నీది కానీ నేను నీకు అండగా ఉంటాను అనే ఒక్క మాట చాలు వారు మీ వైపు నడిచి రావడానికి స్వేచ్ఛనిస్తూనే సంస్కారాన్ని నేర్పడం అనేది ఒక గొప్ప కళ ఆ కళను పెద్దలుగా మీరు అలవరుచుకోవాలి. అయితే ఈ ఇగోల మధ్య డబ్బు అనేది మరొక పెద్ద చిచ్చు పెడుతుంది కదా ఆస్తి కోసం ఆరాటం పెరిగి అనురాగం కనుమరుగైపోతోంది.
(13:18) మన బంధాలు కేవలం వ్యాపార ఒప్పందాలుగా మారిపోయాయా ఆ చేదు నిజాలను ఇప్పుడు విశ్లేషిద్దాం. మిత్రులారా ఒకప్పుడు అన్నదమ్ములు అంటే రామలక్ష్మణుల్లా ఉండేవారు. ఒకరికి కష్టం వస్తే మరొకరి కన్ను చెమ్మగిల్లేది. మరి ఈరోజు అదే రక్త సంబంధీకులు కోర్టు మెట్లుఎక్కుతున్నారు. ఒక సెంటు భూమి కోసం ఒక పాత ఇల్లు కోసం దశాబ్దాల తరబడి మాట్లాడుకోకుండా పగ ప్రతీకారాలతో రగిలిపోతున్నారు.
(13:47) అనురాగం కంటే ఆస్తి పైన ఆరాటం పెరిగిపోయింది. బంధం కంటే బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ ముఖ్యమైపోయింది. మనం మనుషులం అని మరిచిపోయి కేవలం లాభ నష్టాలు లెక్కేసే వ్యాపారస్తుల్లా ఎప్పుడు మారిపోయాం. చాలా ఇళ్లలో కలహాలు ఎక్కడ మొదలవుతాయో తెలుసా? నాకు తక్కువ ఇచ్చారు వాడు ఎక్కువ తీసుకున్నాడు అనే పోలిక దగ్గర తల్లిదండ్రులు తమ రక్తాన్ని చెమటగా మార్చి సంపాదించిన ఆస్తిని పంచుకోవడంలో చూపించే ఉత్సాహం వారిని వృద్ధాప్యంలో హక్కున చేర్చుకోవడంలో ఎందుకు చూపించడం లేదు ఆస్తిలో సగం కావాలని గొడవ చేసే కొడుకు అమ్మ బాధ్యతలో సగం నాది అని ఎందుకు గర్వంగా చెప్పలేకపోతున్నాడు? ఆస్తి కోసం
(14:26) కొట్టుకుంటున్న మీకు ఆ ఆస్తిని కూడబెట్టడానికి మీ తల్లిదండ్రులు పడిన కష్టం ఆ మనుషుల విలువ ఎందుకు అర్థం కావడం లేదు చానక్యుడు ఒక అద్భుతమైన మాట చెప్పారు. డబ్బు పోతే మళ్ళీ సంపాదించుకోవచ్చు కానీ తెగిపోయిన బంధం మళ్ళీ అతకదు. నువ్వు గడించిన కోట్లు నీకు భౌతిక సుఖాన్ని ఇస్తాయేమో కానీ నీ అన్న పిలుపులో ఉండే ఆత్మీయతను నీ తమ్ముడి భుజం ఇచ్చే భరోసాను ఏనాటికీ కొనలేవు.
(14:54) ఆస్తి కోసం కన్న తండ్రిని కోర్టుక ఇడిచే కొడుకు రేపు తన సంతానం నుండి గౌరవాన్ని ఎలా ఆశించగలడు బంధాలను కేవలం వ్యాపార ఒప్పందాలుగా చూస్తున్నాం కాబట్టే ఈరోజు మన ఇళ్లలో మనశశాంతి కరువైంది. మనుషుల కంటే అంకెలకు ఎక్కువ విలువిస్తున్నాం. మిత్రులారా ఆస్తి అనేది ఒక సౌకర్యం మాత్రమే అది జీవితం కాదు. మీరు కూడబెట్టిన బంగారం రేపు మీ వెంట రాదు కానీ మీరు పంచిన ప్రేమ మాత్రం మీ తర్వాత కూడా ఒక జ్ఞాపకంగా మిగిలి ఉంటుంది.
(15:25) డబ్బు కోసం రక్త సంబంధాలను తెంచుకోకండి. ఒక్క సెంటు భూమి తగ్గినా పర్వాలేదు కానీ ఒక మనిషి దూరం కాకుండా చూసుకోండి. ఎందుకంటే కష్టకాలంలో నీ దగ్గర ఉన్న డబ్బు నిన్ను ఓదార్చదు. నీ అన్నదమ్ములే నీకు అండగా నిలుస్తారు. బంధాలను ప్రేమతో తూచండి లెక్కలతో కాదు మరి ఈ ఆస్తి గొడవలు ఒక ఎత్తయితే విదేశాల్లో స్థిరపడిన పిల్లలు ఎదుర్కుంటున్న మానసిక సంఘర్షణ మరొక ఎత్తు ఇక్కడ తల్లిదండ్రులు ఒంటరిగా అక్కడ పిల్లలు తీరిక లేకుండా ఈ భౌతిక దూరం మనసుల మధ్య అగాధాన్ని ఎలా పెంచుతోంది ఆ ఎమోషనల్ పెయిన్ గురించి ఇప్పుడు చర్చించుకుందాం.
(16:03) మిత్రులారా ఒకప్పుడు పక్క ఊరికి వెళితేనే ఎప్పుడు వస్తావు నాయనా అని కన్నవారు వాకెట్లోకి వచ్చి ఎదురుచూసేవారు. మరి ఈరోజు మన పిల్లలు సప్త సముద్రాలు దాటి వెళ్ళిపోయారు. అక్కడి నుండి డాలర్లు వస్తున్నాయి పౌండ్లు వస్తున్నాయి ఊర్లో ఆకాశాన్ని తాకే మేడలు వెలుస్తున్నాయి. కానీ ఆ ఇంట్లో దీపం వెలిగించే కొడుకు లేడు. ఆ నీడలో సపర్యలు చేసే కోడలు లేదు.
(16:29) ఇక్కడ తల్లిదండ్రులు అనారోగ్యంతో అల్లాడుతుంటే అక్కడ పిల్లలు సెలవు దొరకదు అని ఫోన్లలో కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటున్నారు. ఈ దూరం కేవలం కిలోమీటర్లకు సంబంధించింది కాదు. ఇది మన అనుబంధాల మధ్య ఏర్పడిన ఒక అగాధం. మనం ఏమనుకుంటాం మా అబ్బాయి అమెరికాలో ఉన్నాడు నెలకు లక్షలు పంపిస్తున్నాడు అని సమాజంలో గర్వంగా చెప్పుకుంటాం.
(16:54) కానీ ఆ అబ్బాయి పంపే ఆ కాగితపు కరెన్సీ అర్ధరాత్రి నీకు ప్రాణం వెలువెలలాడుతున్నప్పుడు నిన్ను ఆసుపత్రికి చేర్చగలదా నీ ఒంటరితనానికి ఓదార్పుని ఇవ్వగలదా పిల్లలు స్థిరపడటం ముఖ్యం వారు ఉన్నత శిఖరాలను అధిరోహించడం ఆనందదాయకం కానీ ఆ ఎదుగుదల కన్నవారిని అనాధలుగా మార్చి చేసేది కాకూడదు. వీడియో కాల్లో ముఖం చూస్తే కడుపు నిండుతుందా? కళ్ళ ముందు తిరుగుతున్న మనవడిని ఎత్తుకొని ముద్దాడాలని తపించే ఆ తాతయ్య ఆవేదనను ఏ స్కైప్ కాల్ తీర్చగలదు పిల్లల వైపు నుండి కూడా ఒక వాదన ఉంది.
(17:27) మేము వెళ్ళింది మా భవిష్యత్తు కోసం మా పిల్లల విద్యాబుద్ధుల కోసం అని వారంటారు. ఇది నిజమే కావచ్చు కానీ ఈ పరుగులో మనం విస్మరిస్తున్న పరమ సత్యం ఏంటో తెలుసా? సమయం ఆస్తిని ఎప్పుడైనా సంపాదించొచ్చు. కానీ నీ తల్లిదండ్రులు నీకోసం కళ్ళు కాయలు కాసేలా ఎదురుచూసే ఈ క్షణాలు మళ్ళీ రావు. వారు కన్ను మూసాక విమానం ఎక్కి వచ్చి తలకొరివి పెట్టడం కంటే వారు ప్రాణంతో ఉన్నప్పుడు చెంత ఉండి ఒక గ్లాసు మంచి నీళ్లు ఇవ్వడం మిన్న డాలర్ల వేటలో మనం మనుషులను మానవత్వాన్ని కోల్పోతున్నాం.
(18:01) మిత్రులారా విదేశాల్లో ఉన్న పిల్లలు ఒక్కటి గుర్తుంచుకోండి మీరు పంపే డబ్బుతో మీ తల్లిదండ్రులు ఖరీదైన మందులు కొనగలరు కానీ వారికి కావాల్సిన మమకారాన్ని కొనలేరు. మీ పలకరింపు కోసం మీ రాత కోసం వారు క్యాలెండర్లో రోజులు లెక్క పెడుతున్నారు. సంపద ఈరోజు ఉంటుంది రేపు పోతుంది. కానీ తల్లిదండ్రుల ఆశీర్వాదం నీకు ఎప్పటికీ రక్షణ కవచం.
(18:26) భౌతిక దూరాన్ని తగ్గించుకోలేకపోయినా కనీసం నీ మనసునైనా వారికి చేరువుగా ఉంచు నేను ఉన్నాను అనే భరోసా వారికి ఇవ్వండి. మరి ఈ దూరం భరించలేక ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉండలేక చాలా మంది వృద్ధులు చివరకు ఎక్కడికి చేరుతున్నారో తెలుసా? వృద్ధాశ్రమాలు అవి కేవలం ఆశ్రమాలు కావు. అవి మన నాగరికతకు పట్టిన తుప్పు. ఆ ఆశ్రమాల్లో మగ్గుతున్న ఆ వృద్ధ హృదయాల ఆవేదన ఏంటి? ఆ కఠిన సత్యాలను ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.
(18:57) మిత్రులారా అసలు ఆశ్రమం అనే పదానికి అర్థం ఏంటో తెలుసా? ఎక్కడైతే మనసుకు ప్రశాంతత దొరుకుతుందో ఎక్కడైతే భయం నీడ కూడా ఉండదో అది ఆశ్రమం కానీ ఈరోజు మనం కన్నవారిని పంపిస్తున్న ఈ వృద్ధాశ్రమాలు ఆశ్రమాలు కావు. అవి మన విఫలమైన మానవత్వానికి సజీవ సాక్ష్యాలు 10 మంది బిడ్డలను కనిపెంచి పెద్ద చేసిన ఆ తల్లికి కన్న కొడుకు ఇంట్లో కనీసం తల దాచుకోవడానికి నాలుగు గజాల చోటు లేక అనాధ శరణాలయంలో చేరాల్సి రావడం కంటే ఈ సమాజానికి జరిగిన అవమానం మరొకటి ఉందా ఇది నాగరికత కాదు ఇది అత్యంత కిరాతకమైన సామాజిక నేరం మనం ఏమనుకుంటాం అక్కడ అందరూ వయసు మళ్ళిన వారే ఉంటారు కదా వారికి తోడు
(19:38) దొరుకుతుంది సమయానికి పౌష్టిక ఆహారం పెడతారు అని మనల్ని మనం సమర్థించుకుంటాం. కానీ ఒక్కటి ఆలోచించండి వేల రూపాయల ఫీజు కట్టి మీరు అక్కడ పెట్టించే ఆ పంచభక్ష పరమాన్నాలు కన్నబిడ్డగా మీ చేతితో తినిపించే ఒక్క ముద్దకు సాటి వస్తాయా ఆ గదుల్లో దొరికే ఏ సౌకయ్యాలైనా తన మనవడితో ఆడుకునే ఆ చిన్నపాటి సంతోషాన్ని ఇవ్వగలవా ఆశ్రమంలో ఉన్న ప్రతి వృద్ధుడి కళ్ళలో ఒకే ఒక మూగ ప్రశ్న ఉంటుంది.
(20:06) నేను ఎక్కడ తప్పు చేశాను నా రక్తాన్ని పంచిచ్చిన నా బిడ్డలే నన్ను ఇక్కడ ఎందుకు వదిలేశారు అని చాలా మంది తల్లిదండ్రులు ఆశ్రమాల్లో మగ్గుతూ కూడా బయటి లోకానికి మా అబ్బాయి చాలా మంచోడు వాడికి తీరిక లేక నన్ను ఇక్కడ ఉంచాడు అని అబద్ధం చెబుతుంటారు. ప్రాణం పోయే వరకు కూడా పిల్లల పరువు కాపాడాలని తపించే ఆ కన్న ప్రేమను బరువు అని విసిరేయడానికి మీకు మనసుఎలా వస్తుంది ఆశ్రమంలో గడిపే ప్రతి రాత్రి వారికి ఒక యుగంలా అనిపిస్తుంది.
(20:35) ఆశ్రమం గేటు వైపు ఎవరైనా వస్తుంటే నా కొడుకు నన్ను తీసుకెళ్ళడానికి వస్తున్నాడేమో అని ఆశగా చూసే ఆ చూపుల వెనుక ఉన్న ఆవేదనను ఏ డబ్బు తుడవలేదు. మిత్రులారా వృద్ధాశ్రమాలు పెరగడం అంటే మన సమాజం అభివృద్ధి చెందుతున్నట్లు కాదు మన కుటుంబ వ్యవస్థ కుళ్లిపోతుందని అర్థం. కన్నవారిని భారంగా భావించి అక్కడ వదిలేసేవారు ఒక్కటి గుర్తుంచుకోండి.
(20:59) రేపు మీ పిల్లలు కూడా మిమ్మల్ని అదే దారిలో చేరుస్తారు. ఎందుకంటే వారు చూసి నేర్చుకుంటున్న పాఠం అదే మీ ఇంట్లో వృద్ధులు ఉంటే అది మీకుొక అదృష్టం వారు మీ ఇంటికి రక్షణ కవచం వారిని ఆశ్రమాలకు పంపడం అంటే మీ ఇంటి లక్ష్మిని మీరే బయటకు సాగనంపడమే దయచేసి ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించండి. మరి ఈ సమస్యకు పరిష్కారం ఏంటి? పాతతరం కొత్త తరం కలిసి మెలిసి ఎలా ఉండాలి? ఒకరినొకరు ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి? ఆ అద్భుతమైన పరిష్కార మార్గాలను ఇప్పుడు చర్చిద్దాం.
(21:32) మిత్రులారా ఇప్పటివరకు మనం ఎన్నో కన్నీటి గాధలను చేదు నిజాలను విన్నాం. కానీ పరిష్కారం లేని సమస్య అంటూ ఈ ప్రపంచంలో ఏదీ లేదు. మన ఇల్లు ఒక నందనవనం కావాలన్నా లేదా ఒక నరకం కావాలన్నా అది ముమ్మాటికి మన చేతుల్లోనే ఉంది. విడిపోవడం చాలా సులభం. కానీ కలిసి ఉండటమే ఒక గొప్ప కళ ఆ కళకు కావాల్సిన మొట్టమొదటి సూత్రం అంగీకారం ఎదుటివారు ఖచ్చితంగా మనలాగే ఆలోచించాలి అని పట్టుబడడం మానేయండి.
(22:08) మీ కోడలు మీ పద్ధతులనే పాటించకపోవచ్చు. మీ అత్తగారు ఆధునికంగా ఆలోచించలేకపోవచ్చు. కానీ వారిలో ఉన్న మంచితనాన్ని చూడటం మొదలు పెడితే సగం గొడవలు అక్కడే సమసిపోతాయి. రెండో సూత్రం సంభాషణ చాలా ఇళ్లల్లో కలహాలకు కారణం మనసులో ఒకటి పెట్టుకొని బయటకు మరొకటి మాట్లాడడమే ఏదైనా నచ్చకపోతే దాన్ని కోపంతో కాకుండా ఆత్మీయతతో కూర్చొని చర్చించండి.
(22:37) నీ ప్రవర్తన నన్ను బాధించింది అని చెప్పండి తప్ప నువ్వే నన్ను కావాలని ఇబ్బంది పెట్టావు అని వేలెత్తి చూపకండి. ఆ ఒక్క చిన్న మార్పు మీ బంధాన్ని నిలబెడుతుంది. అలాగే వినడం నేర్చుకోండి పెద్దలు చెప్పేది చాదస్తం అని కొట్టి పారేయకండి. చిన్నవారు చెప్పేది అహంకారం అని ముద్ర వేయకండి. ఒకరినొకరు ఓపికగా విన్నప్పుడే అక్కడ అవగాహన పెరుగుతుంది. ముఖ్యంగా కొడుకులకు నాదొక విన్నపం మీరు ఆ ఇంటికి ఒక బలమైన వారధి లాంటివారు.
(23:08) భార్య ముందు తల్లిని తక్కువ చేయకండి. తల్లి దగ్గర భార్యను విమర్శించకండి ఇద్దరికీ వారి వారి విశిష్ట స్థానాలు ఉన్నాయని ఇద్దరూ మీకు ప్రాణ సమానమని స్పష్టంగా తెలియజేయండి. ఇక పెద్దలకు నా చిన్న సలహా కొంచెం వదిలేయడం అలవాటు చేసుకోండి. ప్రతి చిన్న విషయంలోనూ అధికారం చెలాయించకుండా వారికి కొంత స్వేచ్ఛను ప్రసాదించండి. మీరు ఎంతగా స్వేచ్ఛనిస్తే వారు అంతగా మీకు చేరువవుతారు.
(23:38) ప్రేమ అనేది బంధించి ఉంచేది కాదు అది స్వేచ్ఛగా వదిలేసిన వెతుక్కుంటూ వచ్చేది. మిత్రులారా క్షమించడం అనేది బలహీనత కాదు అది ఒక గొప్ప సంస్కారం. గతంలో జరిగిన గొడవలను పదే పదే తవ్వుకుంటూ నేటి సంతోషాన్ని చిద్ర చేసుకోకండి. కన్నవారికి కావాల్సింది మీ ఆస్తిపాస్తులు కాదు. కేవలం మీ సమయం. రోజుకొక 10 నిమిషాలు వారితో మనసు విప్పి మాట్లాడండి.
(24:05) ఆ 10 నిమిషాలు వారికి 10 కోట్ల కంటే ఎక్కువ విలువైనవి. గౌరవం ఇస్తేనే గౌరవం లభిస్తుంది. మీరు ఆదరించడం మొదలు పెట్టండి. మీకు ఆటోమేటిక్ గా అనురాగం లభిస్తుంది. ఇల్లు అంటే కేవలం మనుషుల సమూహం కాదు. ఒకరి కోసం ఒకరు నిలబడటం. మరి ఇవన్నీ విన్నాక కూడా నాకు ఇవేమీ అవసరం లేదు. నేను ఎలాగైనా బ్రతకగలను అని అహంకారంతో విర్రవీగే వారికి ఒక చిన్న హెచ్చరిక ఉంది.
(24:32) రేపు నీ పరిస్థితి కూడా ఇదే కావచ్చు. ఆ కఠినమైన వాస్తవాన్ని ఇప్పుడు చూద్దాం. మిత్రులారా ఈ ప్రయాణాన్ని ముగించే ముందు ఒక కఠిన సత్యాన్ని మీ గుండెల్లో పదిలం చేసుకోండి. ఈరోజు మీరు మీ తల్లిదండ్రులను ఏ విధంగా ఆదరిస్తున్నారో రేపు మీ పిల్లలు మిమ్మల్ని అదే విధంగా చూస్తారు. ఇది శాపం కాదు ఇది తిరుగులేని కర్మ సిద్ధాంతం. మనం మన పిల్లలకు ఎన్ని కోట్ల ఆస్తిపాస్తులు ఇచ్చామన్నది ముఖ్యం కాదు.
(25:00) వారికి ఎలాంటి సంస్కారాన్ని వారసత్వంగా ఇచ్చామన్నదే ముఖ్యం. ఎందుకంటే పిల్లలు మీరు చెప్పే నీతి సూత్రాలను వినరు. మీరు చేసే పనులనే గమనిస్తారు వాటినే అనుకరిస్తారు. మీరు ఈరోజు మీ తండ్రిపై విసుక్కుంటే రేపు మీ కొడుకు మిమ్మల్ని తృణీకరించినప్పుడు బాధపడే హక్కు మీకు లేదు. మీరు ఈరోజు మీ తల్లిని ఒంటరిగా వదిలేస్తే రేపు మీరు వృద్ధాప్యంలో ఏకాకిగా మిగిలిపోయినప్పుడు ఆశ్చర్యపోకండి.
(25:25) జీవితం అనేది ఒక వృద్ధం నువ్వు ఎక్కడ మొదలు పెట్టావో ప్రయాణం తిరిగి అక్కడికే చేరుతుంది. వృద్ధాప్యం అనేది ఎవరికీ తప్పనివార్యత. ఈరోజు యవ్వనంలో ఉన్నావని అధికారం ఉందని అహంకారంతో విర్రవీగితే రేపు వయసు ఉడికిపోయినప్పుడు నీ శక్తి క్షీణించినప్పుడు నువ్వు కూడా అదే కన్నీటిని రుచి చూడాల్సి వస్తుంది. శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ భగవద్గీతలో బోధించినట్లు యత్ కర్మ కురుతే తద్ఫలం ప్రాప్నోతి అంటే నువ్వు ఏ విత్తనం వేస్తావో ఆ ఫలాన్నే కోస్తావు.
(25:59) నీ ఇంటిని నువ్వు నరకంలా మార్చుకుంటే ఆ నరకంలోనే నీవు అంతిమ శ్వాస విడవాలి. అదే నీవు కన్నవారిని గౌరవిస్తే నీ ఇల్లు ఒక స్వర్గంలా భాసిల్లుతుంది. నీ పిల్లలు నిన్ను ఒక మహారాజులా చూస్తారు. ఎందుకంటే నువ్వు వారికి ఒక ఆదర్శవంతమైన ఉదాహరణను చూపించావు. సంస్కారం లేని చదువు మానవత్వం లేని సంపాదన ఇవన్నీ నిష్ప్రయోజనం నీ ఇల్లు నీకు ప్రశాంతతను ఇవ్వకపోతే ఈ ప్రపంచంలో నువ్వు ఎన్ని కోట్లు గడించినా సుఖపడలేవు.
(26:28) మిత్రులారా ఈ వీడియో ముగిసిన వెంటనే ఒక్కసారి మీ తల్లిదండ్రుల చెంతకు వెళ్ళండి. వారి చేతులు ఆత్మీయంగా పట్టుకొని నేను ఉన్నాను అని చెప్పండి. ఒకవేళ వారు దూరంగా ఉంటే కనీసం ఒక ఫోన్ చేసి అమ్మ నాన్న క్షేమమేనా అని ప్రేమగా పలకరించండి. ఆ ఒక్క పలకరింపు వారి ఆయుష్యును పెంచుతుంది. పాత పట్టింపులను పెంగలో కలపండి.
(26:53) తెగిపోరిన బంధాలను మళ్ళీ అతుక్కోబెట్టండి. ఇల్లు అంటే కేవలం ఇటుకలు సిమెంట్ కట్టిన కట్టడం కాదు అది ప్రేమానురాగాల పునాది మీద వెలసిన ఒక అద్భుతం. ఆ అద్భుతాన్ని కాపాడుకోవడం మీ బాధ్యత. ఈ సందేశం మీ జీవితంలో మీ కుటుంబంలో ఒక నవశకానికి నాంది కావాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. ఈ వీడియో మీకు నచ్చినట్లయితే మీ కుటుంబ సభ్యులతో మిత్రులతో పంచుకోండి.
(27:19) బహుశా మీ వల్ల ఒక ఇల్లు మళ్ళీ కలిసే అవకాశం ఉండవచ్చు. అందరూ సుఖంగా ఉండాలి అందరూ కలిసి ఉండాలి. లోకాహ సమస్త సుఖినో భవంతు సెలవు జై హింద్