మిమ్మల్ని మీరు ఎలా చూసుకోవాలి? | అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన రహస్యం

మిమ్మల్ని మీరు ఎలా చూసుకోవాలి? | అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన రహస్యం

Author Name:Prachin Vedam Safar

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=0RBljUkqbko





Title: మిమ్మల్ని మీరు ఎలా చూసుకోవాలి? | అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన రహస్యం

Author Name: Prachin Vedam Safar

Description: మిమ్మల్ని మీరు ఎలా చూసుకోవాలి? | అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన రహస్యం

మన గురించి మనకు ఎన్నో అభిప్రాయాలు, ఆలోచనలు, భావనలు ఉంటాయి. కానీ వాటన్నింటికీ అతీతంగా మనల్ని మనం చూసుకోవడం సాధ్యమేనా? అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన దృష్టి ఈ ప్రశ్నకు ఒక లోతైన ఆధ్యాత్మిక మార్గాన్ని పరిచయం చేస్తుంది.

📖 ఈ వీడియోలో ఏమి తెలుసుకుంటారు?

అష్టావక్రుని రహస్య సూత్రం ఆధారంగా, మనల్ని మనం చూసుకునే విధానం, మనస్సు యొక్క స్వభావం, ఆలోచనలకు అతీతమైన ఆత్మస్వరూపం గురించి ఈ వీడియోలో ఆధ్యాత్మికంగా పరిశీలిస్తాము.

అష్టావక్ర గీత బోధనల వెలుగులో మన నిజమైన స్వరూపాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాము.

✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగల విషయాలు:

🔹 మిమ్మల్ని మీరు చూసుకునే సరైన ఆధ్యాత్మిక దృష్టి ఏమిటి?

🔹 మనస్సులోని ఆలోచనలు, నిజమైన ఆత్మస్వరూపం మధ్య తేడా ఏమిటి?

🔹 ఇతరుల అభిప్రాయాల ఆధారంగా కాకుండా మిమ్మల్ని మీరు అర్థం చేసుకోవడం ఎలా?

🔹 అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన సందేశం ఏమిటి?

🔹 సాక్షీభావం ద్వారా జీవితాన్ని కొత్త దృష్టితో పరిశీలించడం ఎలా?

🙏 ఒక చిన్న ఆధ్యాత్మిక సందేశం

మిమ్మల్ని మీరు కేవలం మీ ఆలోచనలు, భావాలు లేదా బయటి పరిస్థితుల ద్వారా మాత్రమే నిర్వచించుకోకండి. ఆత్మపరిశీలనకు కొంత సమయం కేటాయించండి. మీలోని నిశ్శబ్దాన్ని గమనించండి. నిజమైన ఆత్మజ్ఞాన ప్రయాణం మనల్ని మనం అర్థం చేసుకోవాలనే ప్రశ్నతో ప్రారంభమవుతుంది.

🔔 ఈ వీడియో మీకు ఆలోచనాత్మకంగా అనిపిస్తే:

👍 వీడియోను లైక్ చేయండి. 🙏 ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని కోరుకునే మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో షేర్ చేయండి. 🔔 ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక వీడియోల కోసం మా ఛానల్‌ను సబ్‌స్క్రైబ్ చేయండి. 💬 అష్టావక్ర గీతలోని ఈ సందేశంపై మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్‌లో తెలియజేయండి.

హరే కృష్ణ! 🙏 ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః

Transcript:
(00:00) మీ పుట్టుక నుండి నేటి వరకు మీ ఈ రెండు కళ్ళు ప్రపంచమంతటినీ చూసాయని మీరు ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా? ఈ కళ్ళు ఎత్తైన పర్వతాలను చూసాయి. ప్రవహించే నదులను చూసాయి. మీ ఆత్మీయుల ముఖాలను చూసాయి. ప్రపంచంలోని ఎన్నో పుస్తకాలను చదివాయి. మరియు లెక్కలేనన్ని దృశ్యాలను తిలకించాయి. కానీ ఈ కళ్ళు ఎప్పుడైనా తమను తాము చూసుకున్నాయా? మీ కన్ను సృష్టి అంతటినీ చూడగలదు కానీ అది తన సొంత కనుపాపను ఎప్పుడూ నేరుగా చూడలేదు.
(00:37) సరిగ్గా ఇదే భయంకరమైన విషాదం మీ పూర్తి జీవితానికి కూడా వర్తిస్తుంది. మీరు ఇతరుల స్వభావాన్ని తెలుసుకుంటారు. ప్రపంచం నలుమూలల సమాచారాన్ని కలిగి ఉంటారు. వ్యక్తుల మంచి మరియు చెడు పనుల లెక్కలు ఉంచుతారు. కానీ ఏ చైతన్యం వల్ల మీరు శ్వాసిస్తున్నారో దేని కారణంగా మీ ఉనికి ఉందో కానీ ఏ చైతన్యం వల్ల మీరు శ్వాసిస్తున్నారో దేని కారణంగా మీ ఉనికి ఉందో ఆ చైతన్యం గురించి మీరు నేటికీ పూర్తిగా అపరిచితులుగానే ఉన్నారు.
(01:12) ఇది మానవ జీవితంలోని అతి పెద్ద విడ్డూరం. మన ఫోన్ పాస్వర్డ్లు పక్కవారి రహస్యాలు ప్రపంచ చరిత్ర అంతా మనకు తెలుసు. కానీ మనల్ని బ్రతికిస్తున్న ఆ అసలైన శక్తి ఏమిటో తెలుసుకోకుండానే జీవించేస్తున్నాం. మీరు ప్రపంచం అంతటి కోసం మేల్కొని ఉన్నారు. పూర్తిగా అపరిచితులుగానే ఉన్నారు. మీరు ప్రపంచం అంతటి కోసం మేల్కొని ఉన్నారు.
(01:40) కానీ మీకోసం మీరు ఒక గాఢమైన మరియు చీకటి నిద్రలో నిద్రపోతున్నారు. మీ జీవితంలో ఏదైనా సంక్షోభం వచ్చినప్పుడు ఏదైనా వ్యాధి చుట్టుముట్టినప్పుడు లేదా మీ వాళ్ళు ఎవరైనా మిమ్మల్ని వదిలి వెళ్ళినప్పుడు మీరు పిచ్చి వాళ్ళలా ఏడవటం మొదలు పెడతారు. ఎందుకంటే మీలో ఎప్పటికీ మరణించని ఎప్పటికీ విచ్చిన్నం కానీ ఆ భాగం ఏంటో మీకు అసలు తెలియదు.
(02:08) వేలాది సంవత్సరాల క్రితం తనను తాను తెలుసుకోవాలనే తీవ్రమైన మంట చక్రవర్తి అయిన జనక మహారాజు గుండెల్లో రగులుతున్నప్పుడు మహర్షి అష్టావక్రుడు తనను తాను చోను చూసుకునే అత్యంత రహస్యమైన మరియు ప్రత్యక్షమైన మార్గాన్ని ఆయనకు బోధించాడు. ఆ విధానం జనకుడిని ఒక్క క్షణంలో దేహమనే ఇరుకైన పంజరం నుండి విడిపించి ఆత్మజ్ఞానం అనే అనంతమైన ఆకాశంలోకి ఎగిరేలా చేసింది.
(02:41) ఆ విధానమే ఈరోజు మీలో ఇప్పటివరకు మీరు ఎన్నడూ చూడని ఆ నిత్య సాక్షిని మేలుకొలుపుతుంది. ఆత్మ సాక్షాత్కారం వైపు మొదటి అడుగుపడే అస్తావక్రగీతలోని ఈ మహా సంవాదంలోకి ప్రవేశిద్దాం. మిధిలా నగర రాజ ప్రాసాదంలోని ఒక ఏకాంత గదిలో అర్ధరాత్రి గాఢమైన నిశశబ్దం అలుముకుంది. గది స్తంభాలపై వెలుగుతున్న కాగడాల పసుపు పచ్చని వెలుతురులో జనక మహారాజు నిలువెత్తు బంగారు అద్దం ముందు నిలబడి ఉన్నాడు.
(03:13) ఆ అద్దం చాలా స్వచ్ఛంగా పారదర్శకంగా ఉంది. అందులో జనక మహారాజు పూర్తి రూపం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. తలపైన ముత్యాలు వజ్రాలతో అలంకరించబడిన చక్రవర్తి కిరీటం ఉంది. భుజాలపై విలువైన జరీపట్టు వస్త్రం మరియు వక్షస్థలంపై విశాలమైన రత్నాల హారం మెరుస్తున్నాయి. జనకుడి భుజాలు దృఢంగా ఉన్నాయి. ముఖం తేజస్సుతో వెలిగిపోతుంది. కానీ ఆ అద్దంలో తన భవ్యమైన రూపాన్ని చూసుకుని జనక మహారాజు చిరునవ్వు చిందించడం లేదు.
(03:52) బదులుగా ఆయన కళ్ళు తీవ్రమైన వేదన భయంతో నిండి ఉన్నాయి. జనకుడు అద్దం దగ్గరికి వెళ్లి తన వేళ్ళతో ఆ చల్లని అద్దాన్ని తాకాడు. తన ప్రతిబింబం కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ అద్దంలో కనిపిస్తున్నది నిజంగా నేనేనా అని అడిగాడు. అప్పుడు జనకుడిలో ఒక తీవ్రమైన మదనం మొదలైంది. ఈ అందమైన ముఖం కొన్ని దశాబ్దాల క్రితం ఒక పసిబారుడిది అని జనకుడు ఆలోచించాడు. అప్పట్లో ఈ బుగ్గలు మృదువుగా ఉండేవి జుట్టు నల్లగా ఉండేది.
(04:25) కొన్ని దశాబ్దాల తర్వాత ఇదే ముఖం ముడతలతో నిండిపోతుంది. జుట్టు నెరిసిపోతుంది. పళ్ళు ఊడిపోతాయి. ఒకరోజు ఈ శరీరం స్మశానంలోని కొన్ని దశాబ్దాల తర్వాత ఇదే ముఖం ముడతలతో నిండిపోతుంది. జుట్టు నెరిసిపోతుంది. పళ్ళు ఊడిపోతాయి. ఒకరోజు ఈ శరీరం స్మశానంలోని చితిపై బూడిద కుప్పగా మారుతుంది. ఇది కేవలం ఒక చక్రవర్తికి వచ్చిన ఆలోచన కాదు ఏదో ఒక రోజు అద్దం ముందు నిలబడిన ప్రతి మనిషిని వణికించే అత్యంత చేదు నిజం ఇది.
(05:02) ఆ క్షణంలో జనకుడి గుండె బరువెక్కసాగింది. జనకుడి గుండె బరువెక్కసాగింది. ఆయన శ్వాస వేగవంతమైంది. జనకుడు తన మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు కాలంతో పాటు ఈ రూపం మారిపోయి ఒకరోజు బూడిదగా మారితే చిన్నతనంలో ఉన్నది ఎవరు? ఈ యవ్వనంలో నిలబడి ఉన్నది మరియు వృద్ధాప్యంలో కూడా ఈ కళ్ళ వెనుక నిశశబ్దంగా కూర్చునేది ఎవరు? నా అస్తిత్వం కేవలం ఈ చర్మం మాంసం ఎముకల నిర్మాణానికే పరిమితమా నేను మొత్తం ప్రపంచానికే చక్రవర్తిని కదా కానీ ఈ శరీరం లోపల నివసిస్తున్న అసలైన యజమాని ఎవరో కూడా నాకు తెలియదు.
(05:47) జనక మహారాజు గుండెల్లో ఈ ప్రశ్న మండుతున్న నిప్పురవ్వలా రగిలింది. అతనికి తన రాజ కిరీటం ఒక బరువైన సంకెళ్ళలా అనిపించసాగింది. తమ నిజ స్వరూపాన్ని తెలుసుకునేంతవరకు తన ఈ విశాల సామ్రాజ్యం ఒక అందమైన స్మశానం తప్ప మరొకటి కాదని జనకుడు గ్రహించాడు. ఆ రాత్రి జనక మహారాజుకు క్షణకాలం కూడా నిద్రపట్టలేదు. ఆయన తన గదిలోని రాళ్లపై చెప్పుడు లేకుండా నడుస్తూనే ఉన్నారు.
(06:20) మనిషి తన జీవితమంతా శాంతిని సత్యాన్ని వెతకడానికి ఏమేమి ప్రయత్నాలు చేయడు కదా అని జనకుడు ఆలోచించాడు. ఒకరు వేదాలలోని లక్షలాది శ్లోకాలను కంఠస్తం చేస్తారు. మరొకరు అడవుల్లోకి వెళ్లి కందమూలాలు తింటూ తమ శరీరాన్ని సుష్కింప చేసుకుంటారు. ఇంకొకరు నదులలోని గడ్డకట్టే మంచు నీటిలో నిలబడి తపస్సు చేస్తారు. కానీ జనకుడు తన రాజ దర్బారులో ఎందరో గొప్ప గొప్ప సన్యాసులను పండితులను చూశాడు.
(06:54) వారు శాస్త్రాలలో గొప్ప పండితులు, కానీ కొద్దిగా అవమానం జరగగానే వారి ముఖం కోపంతో ఎర్రబడిపోయేది. కొద్దిగా గౌరవం దక్కగానే వారి గక్కగానే వారి గుండె అహంకారంతో ఉబ్బిపోయేది. కేవలం బుద్ధికి మాత్రమే పరిమితమైన కేవలం పదాల ఉచ్చారణకే పరిమితమైన జ్ఞానం ఎన్నటికీ ఆత్మదర్శనం చేయించలేదని జనకుడు గ్రహించాడు. పుస్తకాలు దారి చూపగలవు. కానీ నడవాల్సింది మాత్రం మనమే.
(07:26) సమస్య ఏమిటంటే మనిషి ప్రతి దాన్ని బయట వెతుకుతున్నాడు. అతను దేవుడిని ఆకాశంలో వెతుకుతాడు. ప్రశాంతతను ఏకాంత అడవులలో వెతుకుతాడు. ఆనందాన్ని ప్రాపంచిక భోగాలలో వెతుకుతాడు. కానీ ఇవన్నీ వెతుకుతున్న ఆ వెతికే వాడిని మాత్రం అతను ఎప్పుడూ చూడడు. జనకుడిలో ఈ దాహం ఎంత తీవ్రమైందంటే తన నిజ స్వరూపాన్ని దర్శించకపోతే తన గుండె బ్రద్దలవుతుందని అతనికి అనిపించింది.
(07:56) అతనికి పదాల దార్శనిక వలయం ఏదీ వద్దు. చైతన్యం నేరుగా తన ముందు నిలబడేలా చేసే ప్రత్యక్షమైన మరియు ఖచ్చితమైన పద్ధతి అతనికి కావాలి. తెల్లవారుజామున సూర్యుని మొదటి బంగారు కిరణం మిధిలా వనాలను తాకగానే రాజా జనకుడు తన రాజ వస్త్రాలను బంగారు కిరీటాన్ని అక్కడే నేలపై వదిలేశాడు. అతను కేవలం ఒక సాధారణ తెల్లని నూలు వస్త్రాన్ని ధరించి ఒంటరిగా చెప్పుడు లేకుండా మహర్షి అష్టావక్రుని తపోవనం వైపు పరుగులు తీశాడు.
(08:35) తపోవన వాతావరణం అద్భుతమైన ప్రశాంతతో ఉంది. అక్కడ ఎలాంటి అలికిడి లేదు. ఒక పురాతనమైన విశాలమైన మర్రి చెట్టు చల్లని నీడలో మహర్షి అష్టావక్రుడు కళ్ళు మూసుకొని సమాధిలో లీనమై ఉన్నాడు. అష్టావక్రుని శరీరంలో ఎనిమిది వంకర్లు ఉండేవి. కానీ ఆయన ముఖ మండలంపై క్షణంలోనే సమస్త విశ్వపు బాధలను హరించగలిగే అఖండమైన నిశ్చలమైన మరియు పరమ శాంతి అనే సూర్యుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు.
(09:10) ఆ తపోభూమికి చేరుకోగానే రాజు జనకుడిలోని సంయమనం మొత్తం చెదిరిపోయింది. జనకుడు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి అష్టావక్రుని పవిత్ర పాదాలపై సాష్టాంగ పడ్డాడు. జనకుడి నుదురు అష్టావక్రుని పాదాలపై ఉంది మరియు ఆయన కళ్ళ నుండి కారుతున్న కన్నీళ్లతో మహర్షి పాదాలు తడిసిపోతున్నాయి. జనకుడి శరీరమంతా వెక్కిళ్లతో వణకి పోతోంది.
(09:41) ఆయన అత్యంత దీనంగా గద్గద స్వరంతో ఇలా వేడుకున్నాడు. హే పరమ పూజ్య గురుదేవా నన్ను రక్షించండి. ఈ ప్రపంచంలోని అన్ని దృశ్యాలను చూసి నేను అలసిపోయాను. నేను రాజ ప్రసాదాలను చూశాను యుద్ధాలను చూశాను కష్ట సుఖాలను చూశాను కానీ నేను ఇప్పటివరకు నన్ను నేను చూసుకోలేకపోయాను నేను నా ఆత్మ సాక్షాత్కారం చేసుకోగల విధానం ఏమిటో దయచేసి నాకు చెప్పండి తనను తాను తెలుసుకునేందుకు వేయాల్సిన మొదటి అడుగు ఏమిటి నా శాశ్వత రూపాన్ని నేను ప్రత్యక్షంగా చూడగలిగేలా దయచేసి అందుడు నైన నాకు ఆ అంతర్దృష్టిని ప్రసాదించండి.
(10:27) మహర్షి అష్టావక్రుడు తన కరుణామయ మరియు ప్రశాంతమైన కళ్ళను నెమ్మదిగా తెరిచాడు. ఆయన జనకుడి కన్నీటితో నిండిన ముఖాన్ని చూశాడు. అష్టావక్రుని పెదవులపై అత్యంత మృదువైన మరియు దివ్యమైన చిరునవ్వు వికసించింది. ఆయన తన చేతులతో జనకుడిని పైకి లేపి ప్రేమగా తన ఎదురుగా ఉన్న ఒక శిలపై కూర్చోబెట్టాడు. అష్టావక్రుడు అత్యంత ప్రశాంతంగా కానీ వజ్రం లాంటి గంభీరమైన వాణితో ఇలా అన్నాడు.
(11:02) ఓ జనక నిన్ను నీవు ఎలా చూసుకోవాలి అని నన్ను అడుగుతున్నావా? అయితే ఈ సృష్టిలోని మొట్టమొదటి అత్యంత లోతైన మరియు సనాతనమైన నియమాన్ని విను నీకు కనిపించేది నీకు కనిపించేది ఏదైనా సరే అది నువ్వు కాలేవు. నువ్వు ఒక వస్తువును చూస్తున్నావ అంటే దానికి స్పష్టమైన అర్థం ఆ వస్తువు వేరు దాన్ని చూస్తున్న నువ్వున్న నువ్వు వేరు అని అష్టావక్రుడు చెప్పిన ఈ ఒక్క వాక్యం జనకుని లోపల జన్మ జన్మల అజ్ఞానపు పొరను చీల్చేసినట్లుగా పని చేసింది.
(11:42) అష్టావక్రుడు చెప్పిన ఈ ఒక్క వాక్యం జనకుని లోపల ఏదో పొరను చీల్చేసినట్లుగా పని చేసింది. జనకుడు ఆశ్చర్య చకితుడై అష్టావక్రుని ముఖం వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు. అష్టావక్రుడు జ్ఞానపు మొట్టమొదటి మహా ప్రహారం చేస్తూ ఇలా అన్నాడు. జనక ఈ నియమం చాలా సరళమైనది. కానీ అజ్ఞానులకు ఇది అత్యంత దుర్గమమైనది. ద్రష్ట ఎన్నటికీ దృశ్యం కాలేడు మరియు దృశ్యం ఎన్నటికీ ద్రష్ట కాలేదు.
(12:19) చూసేవాడు తను చూస్తున్న వస్తువుగా ఎప్పటికీ మారలేడు. అష్టావక్రుడు ఇలా వివరించాడు నీ ముందు ఉన్న ఆ రాయిని నువ్వు చూసినప్పుడు నువ్వు రాయివి కాదని నీకు తెలుసు నువ్వు ఆ రాయిని చూసేవాడివి మాత్రమే నువ్వు ఆ చెట్టును చూసినప్పుడు నువ్వు చెట్టువి కాదని నీకు తెలుసు. నువ్వు ఆ చెట్టును చూసేవాడివి. కానీ నీ సొంత జీవితం విషయానికి వచ్చేసరికి నువ్వు ఈ సరళమైన నియమాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయి కనిపించే ప్రతిదానితో నిన్ను నువ్వు ఏకం చేసుకుంటావు.
(12:58) ఇదే నీ జీవితంలోని మూల అజ్ఞానం. జనకుని మనసు నుండి బ్రమల పొరలను తొలగించడానికి మహర్షి అష్టావక్రుడు అద్వైత వేదాంతానికి ఆధారమైన విశ్లేషణ అనే కత్తిని పైకెత్తాడు. అష్టావక్రుడు జనకుడితో ఇలా అన్నాడు నీ ఈ శరీరాన్ని శ్రద్ధగా గమనించు నువ్వు నీ చేతులను చూడగలవు. నీ పాదాలను చూడగలవు. నీ చాతిని చూడగలవు. నీ చేతికి దెబ్బ తగలడం నువ్వు చూసినప్పుడు నా చేతికి నొప్పిగా ఉంది అని నువ్వు అంటావు.
(13:32) అష్టావక్రుడు అడిగాడు. జనకా ఈ చేతిని మరియు ఈ నొప్పిని చూస్తున్నవాడు స్వయంగా చెయ్యి కాగలడా? జనకుడు చేతులు జోడించి లేదు గురుదేవా చూసేవాడు చేతికి భిన్ను చేతికి భిన్నమైనవాడు చెయ్యి దృశ్యం నేను దాని ద్రష్టను అని బదులిచ్చాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు. అయితే మొదటి ముడిని విప్పు జనక నువ్వు ఈ స్థూల శరీరం కాదు.
(14:04) ఎముకలు మాంసంతో కూడిన ఈ దేహం నువ్వు ధరించిన ఒక వస్త్రం లాంటిది మాత్రమే. వస్త్రం ఎప్పటికీ దాన్ని ధరించేవాడు కాలేదు. అష్టావక్రుడు ముందుకు సాగి ఇలా అన్నాడు ఇప్పుడు ఇంకొక అడుగు లోపలికి వెళ్ళు జనక నీ మనసులో కోపం రేగినప్పుడు నీ గుండెలో ఎవరి పట్లనైనా ద్వేషం లేదా ప్రేమ తరంగాలు ఉప్పొంగినప్పుడు ఏదైనా ఆందోళన కలిగినప్పుడు ఆ కోపాన్ని మరియు ఆ ఆందోళనను నువ్వు గమనించవా నీ మనసు అశాంతంగా ఉందని నీకు తెలియదా దానికి జనకుడు అవును గురుదేవా నా మనసు అశాంతంగా ఉందని నాకు పూర్తిగా తెలుస్తుంది అని అన్నాడు.
(14:49) అష్టావక్రుడు తన వేరును జనకుని చాతి వైపు చూపుతూ ఇలా అన్నాడు జనక బయట ఉన్న ఒక చెట్టును నువ్వు ఎలాగైతే చూస్తావో అదే విధంగా నీ మనసులోని ఆలోచనలను నీ భావోద్వేగాలను మరియు నీ సుఖ దుఃఖాలను కూడా నువ్వు చూడగలిగితే దీనికి స్పష్టమైన అర్థం ఏమిటంటే నువ్వు ఈ మనసు కూడా కాదు ఆలోచనలు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కోపం రగులుతుంది మళ్ళీ శాంతిస్తుంది.
(15:24) కానీ వీటి అన్నింటి రాకపోకలను నిశశబ్దంగా గమనిస్తున్న ఆ సాక్షి ద్రష్ట వీటన్నింటికీ పూర్తిగా వేరైనవాడు. అప్పుడు రాజైన జనకుడు ఎంతో ఆశ్చర్యంతో మరియు లోతుగా ఇలా అడిగాడు. హే గురుదేవా నేను ఈ శరీరాన్ని కాకపోతే నేను ఈ మనసును మరియు ఆలోచనలను కూడా కాకపోతే మరి నన్ను నేను ఎలా చూసుకోవాలి నేను కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడు నాకు కేవలం చీకటి మాత్రమే కనిపిస్తుంది లేదా ఆలోచనల సమూహం కనిపిస్తుంది.
(16:02) ఆ ఆత్మ యొక్క ముఖం ఎలా ఉంటుంది? తనను తాను చూసుకునే వాస్తవమైన పద్ధతిని జనకుడికి వివరించడానికి మహర్షి అష్టావక్రుడు దీపం మరియు వెలుగులకు సంబంధించిన ఆ అమర దృష్టాంతాన్ని ఇచ్చాడు. అది ఆత్మ యొక్క స్వభావాన్ని పూర్తిగా బహిర్గతం చేస్తుంది. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు జనక కిటికీలు లేని ఏ తలుపులు తెరిచి లేని దట్టమైన చీకటి గదిని ఊహించుకో ఆ గదిలో నువ్వు ఒక మట్టి దీపాన్ని వెలిగించి పెట్టావు.
(16:40) దీపం మంట నుండి బంగారు కిరణాలు వెలువడటం ప్రారంభించాయి. ఆ వెలుతురులో నీకు గది గోడలు కనిపించడం ప్రారంభించాయి. గదిలో ఉంచిన మంచం కనిపించడం ప్రారంభించింది. నేల మీద పడి ఉన్న పాత్ర కనిపించడం ప్రారంభించింది. అష్టావక్రుడు అడిగాడు జనక ఆ మంచాన్ని చూడటానికి నీకు దేని అవసరం ఏర్పడిందో నాకు చెప్పు జనకుడు గురుదేవా ఆ దీపం యొక్క వెలుతురు అని అన్నాడు.
(17:14) అష్టావక్రుడు రెండవ ప్రశ్న అడిగాడు మరియు ఆ గది గోడలను చూడటానికి నీకు దేని అవసరం ఏర్పడింది జనకుడు అదే దీపం యొక్క వెలుతురు అని అన్నాడు. అష్టావక్రుడు ఇప్పుడు తన చూపును జనకుడి కళ్ళపై నిలుపుతూ ఆ అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్నను అడిగాడు. జనక ఆ దీపాన్ని చూడటానికి నీకు ఇంకో ఏ దీపం అవసరమో ఇప్పుడు నాకు చెప్పు. దీపాన్ని చూడటానికి వేరే ఏదైనా వెలుతురు అవసరమా జనకుడు ఒక క్షణం ఆశ్చర్యపోయి తర్వాత లేదు గురుదేవా దీపం స్వయం ప్రకాశవంతమైనది అది ఇతరులను కూడా చూపుతుంది మరియు తనను
(18:00) తాను చూపించుకోవడానికి దానికి వేరే వెలుతురు అవసరం లేదు. అది దానంతట అదే ప్రకాశిస్తుంది అని అన్నాడు. అష్టావక్రుడు అత్యంత తేజోవంతమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు ఓ జనక ఇదే నీ ఆత్మ యొక్క పరమ సత్యం నువ్వు ఆత్మను ఒక వస్తువులా చూడటానికి ప్రయత్నిస్తున్నావు బయటి రాళ్లను చూసినట్లు అద్దంలో నీ ముఖాన్ని చూసుకున్నట్లు కళ్ళు మూసుకుని ఏదో ఆత్మ స్వరూపాన్ని చూస్తావని నువ్వు అనుకుంటున్నావు.
(18:38) అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు జనక మూర్ఖుడివి కాకు ఆత్మ అనేది చూడటానికి ఏదో ఒక దృశ్యం కాదు ఆత్మ అనేది ఒక పరమ దీపం దాని వెరుగులోనే ప్రపంచంలోని ప్రతి వస్తువు చూడబడుతుంది. అన్నింటిని చూసే దానిని వేరొకరు ఎలా చూడగలరు? ఆత్మ స్వయం ప్రకాశమానమైనది నిన్ను నువ్వు చూడటం అంటే ఏదో కొత్తదాన్ని చూడటం కాదు కనిపించే ప్రతి వస్తువు నుండి గ్రిష్టులోనే తొలగించుకుని చూసే ఆ తర్వాత మహర్షి అష్టావక్రుడు అష్టావక్రగీతలోని మొదటి అధ్యాయానికి చెందిన అత్యున్నతమైన అత్యంత విప్లవాత్మకమైన మరియు అమరమైన
(19:24) సూత్రాన్ని ఉద్ఘాటించాడు. అదే ఆత్మజ్ఞానానికి సాక్షాత్తు మహా ద్వారం అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు యది దేహం పృదకృత్య విశ్రామ్య తిష్టసి అధున సుఖీ శాంతో బంధముక్తో భవిష్యసి అష్టావక్రుడు ఈ అమర శ్లోకపు అమృతాన్ని జనకుడి అంతఃకరణంలో పోస్తూ ఇలా అన్నాడు ఓ జనకా ఈ ఒక్క సూత్రాన్ని నీ చైతన్యానికి ఆధారంగా చేసుకో నువ్వు నిన్ను ఈ దేహం నుండి వేరు చేసుకుని ఈ నశ్వరమైన శరీరంపై ఉన్న వ్యామోహాన్ని ఒక్క క్షణంలో చేదించి కేవలం నీ విశుద్ధ చైతన్య స్థితిలో విశ్రమించి స్థిరపడితే
(20:10) అప్పుడు నువ్వు అధున అంటే ఇప్పుడే ఈ క్షణమే ఈ శ్వాసలోనే సంపూర్ణ సుఖంగా పరమ శాంతంగా మరియు అన్ని బంధాల నుండి శాశ్వతంగా ముక్తుడవుతావు ముక్తి అనేది భవిష్యత్తులో జరిగే సంఘటన కాదని అష్టావక్రుడు వివరించాడు. ఆత్మజ్ఞానం అనేది నువ్వు సంవత్సరాల తరబడి సంచరించాల్సిన ప్రయాణం ఎంతమాత్రం కాదు ఇది కేవలం దృష్టిని మళ్ళంచడం మాత్రమే ఇప్పటివరకు నీ చైతన్యం బయటి వైపు ప్రవహిస్తూ ఉండేది.
(20:47) నీవు దృశ్యారం చూస్తూ ఉన్నావు ఆలోచనలను చూస్తూ ఉన్నావు ప్రపంచాన్ని చూస్తూ ఉన్నావు. బయటకు ప్రసరిస్తున్న కాంతిని వెనక్కి మళ్ళలించి అది ఎక్కడి నుండి ఉద్భవిస్తోందో ఆ మూమూలం వైపునకు తీసుకురావడమే ఇక్కడ ఉన్న పద్ధతి కనిపించే వస్తువులను వదిలిపెట్టి వాటిని చూస్తున్న ఆ ద్రష్ట చూసేవాడి మీద నీ పూర్తి ద్యాసన నిలుపు అదే విశ్రాంతి అదే ఆత్మదర్శనం జనకుడిలో ఆ సాక్షి భావాన్ని మరింత లోతుగా నాటడానికి అష్టావక్రుడు జుని మరియు దాని తీరం గురించిన ఒక దృష్టాంతాంతాన్ని వివరించాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు.
(21:27) జనక వేగంగా ప్రవహిస్తున్న ఒక విశాలమైన నదిని ఊహించుకో ఆ నదిలో కొన్నిసార్లు చాలా స్వచ్ఛమైన నిర్మలమైన నీరు ప్రవహిస్తుంది. వరదలిస్తుంది. వరదలు వచ్చినప్పుడు నదిలో మురికిగా మరియు బురదతో నిండిన నీరు ప్రవహించడం మొదలవుతుంది. కొన్నిసార్లు నది నీటిలో అందమైన సువాసన గల పూలు తేలుతూ వెళుతుంటాయి. మరికొన్ని సార్లు ఏదైనా చనిపోయిన జంతువు యొక్క కుళ్ళిన శవం కొట్టుకుపోతూ కనిపిస్తుంది.
(22:01) అష్టావక్రుడు ఇలా అడిగాడు. జనక ఆ నది ఒడ్డున నిలబడి ఆ ప్రవహిస్తున్న నీటిని ఏ మనిషి అయితే చూస్తున్నాడో నాకు చెప్పు ఆ మురికి నీరు ప్రవహించడం వల్ల ఆ నదీ తీరం మురికిగా మారుతుందా? సుగంధభరితమైన పూను కొట్టుకు రావడం వల్ల ఆ తీరం సువాసనలమయం అవుతుందా? జనకుడు లేదు గురుదేవా అన్నాడు తీరం పూర్తిగా అచలంగా మరియు దేనికి అంటకుండా ఉంటుంది.
(22:32) నదిలోని నీరు ఎలా ఉన్నా దాని ప్రభావం తీరంపై ఏమాత్రం పడదు. అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ఓ జనక నీలో తలెత్తే ఈ ఆలోచనలు ఈ ఆందోళనలు ఈ కోపం ఈ భయం అంతా ఆ నదిలో ప్రవహించే నీటి లాంటివి కొన్నిసార్లు మనసులో మంచి ఆలోచనలు వస్తాయి. కొన్నిసార్లు చెడుసార్లు చెడు ఆలోచనలు వస్తాయి. కొన్నిసార్లు ప్రశాంతత ప్రవహిస్తుంది. కొన్నిసార్లు అశాంతి తుఫాను చెలరేగుతుంది.
(23:05) అజ్ఞాని అయినవాడు ఆ నది నీటిలోకి దూకి నేను కొట్టుకుపోయాను, నేను మురికి అయ్యాను, నేను పాపిని అయ్యాను అని అరవడం మొదలుపెడతాడు. కానీ ఎవరైతే జ్ఞానియో ఆత్మదర్శన విధానాన్ని ఎవరైతే తెలుసుకున్నాడో అతను కానీ ఎవరైతే జ్ఞానియో ఆత్మ దర్శన విధానాన్ని ఎవరైతే తెలుసుకున్నాడో అతను ఆ నది ఒడ్డున కూర్చుంటాడు. అతను చెడు ఆలోచనలు వచ్చాయని భయపడడు మంచి ఆలోచనలు వచ్చాయని మురిసిపోడు అతను ఆలోచనలతో పోరాడడు అతను ఆలోచనలను ఆపడు అతను ఆలోచనలతో పోరాడడు అతను ఆలోచనలను ఆపడు అతను ఒక అచలమైన ప్రశాంతమైన తీరం వలె తన
(23:53) ఆలోచనల ప్రవాహాన్ని కేవలం గమనిస్తూ ఉంటాడు నువ్వు ఒడ్డున నిలబడగానే ఆలోచనల ప్రవాహం ఎంత వేగంగా ఉన్నప్పటికీ ఆ ప్రవాహానికి నువ్వు పూర్తిగా అంటకుండా నిర్మలంగా మరియు అమరుడవై ఉన్నావని నీకు ప్రత్యక్షంగా అనుభవం అవుతుంది. తీరానికి చేరుకోవడమే నిన్ను నువ్వు చూసుకోవడం. మహర్షి అష్టావక్రుని ఈ వజ్ర సమానమైన వాక్కుల అలౌకిక వర్షంహం రాజా జనకుడి అంతఃకరణంలోకి దిగగానే జనకుడి లోపల వర్ణించలేని ప్రచండమైన మరియు అపూర్వమైన ఆధ్యాత్మిక మహా విస్ఫోటనం సంభవించింది. జనకుడి శరీరం
(24:40) మొత్తం రాతి విగ్రహం వలె పూర్తిగా కదలిక లేకుండా మరియు నిశ్చలంగా మారిపోయింది. అతని శ్వాసలు పూర్తిగా అదృశ్యమైనట్టుగా చాలా నెమ్మదిగా మరియు సూక్ష్మంగా మారిపోయాయి. అతని కళ్ళు వాటంతట అవే మూసుకున్నాయి. ఆ క్షణంలో జనకుడు తన చైతన్యాన్ని ఆలోచనల నుండి భావోద్వేగాల నుండి మరియు ఈ శరీరం నుండి పూర్తిగా ఉపసంహరించుకున్నాడు. అతను సాక్షి స్థానమైన ఆ కేంద్రంలో వెళ్లి స్థిరపడ్డాడు మరియు సరిగ్గా అదే క్షణంలో జనకుడి లోపలి అజ్ఞానపు తెర శాశ్వతంగా తొలగిపోయింది.
(25:25) తాను ఎన్నటికీ ఎముకలు మాంసంతో కూడిన ఈ శరీరం కానే కాదని జనకుడికి ప్రత్యక్ష అనుభవం కలిగింది. అతను అసలు రాజా జనకుడు కానే కాదు అతను అనంతమైన అపరిమితమైన నిరాకారమైన మరియు పరమ జ్యోతిర్మయమైన సాక్షి చైతన్యం దీని లోపల ఈ మొత్తం శరీరం మరియు ఈ మొత్తం విశ్వం కేవలం ఒక చిన్న గడ్డిపోచల తేలియాడుతున్నాయి. చూసేవాడు చూడబడేది ఏది మిగలని ఆ పరమ ఆత్మ దర్శనాన్ని జనకుడు సాక్షాత్కరించుకున్నాడు.
(26:03) అక్కడ కేవలం స్వచ్ఛమైన చైతన్యం యొక్క అఖండ మహాసముద్రం మాత్రమే అలలుగా ఎగసి పడుతోంది. జనకుడి ముఖం నుండి కాలం భయం మరియు మరణానికి సంబంధించిన రేఖలన్నీ శాశ్వతంగా తుడిచిపెట్టుకుపోయాయి. అతని ముఖమండలంపై సమస్త విశ్వం యొక్క ప్రగాఢమైన శాంతి తేజస్సు మరియు ఒక అద్భుతమైన దైవిక చిరునవ్వు వికసించాయి. చాలాసేపటి తర్వాత జనకుడు మెల్లగా తన కళ్ళు తెరిచినప్పుడు అతని కళ్ళలో కృతజ్ఞత మరియు పరమానంద భాష్పాలు ఉప్పొంగుతున్నాయి.
(26:44) జనకుడు అష్టావక్రుని పవిత్ర పాదాలపై సాష్టాంగ నమస్కారం చేశాడు మరియు అతని నోటి నుండి అప్రయత్నంగా ఈ అమర పదం ప్రతిధ్వనించింది. అహో నిరంజన శాంత బోదోహం ప్రకృతి పరయేతావంతం కాలం మోహేన విడంబిత అహో నేను ఎంత స్వచ్ఛమైన వాడిని నేను ఎంత ప్రశాంతంగా ఉన్నాను నేను ప్రకృతి శరీరం మరియు మనసుకు అతీతమైన కేవలం స్వచ్ఛమైన జ్ఞాన స్వరూపుడను ఓ గురుదేవా ఇంతకాలం నేను ఈ అబద్ధపు బ్రమలో సంచరిస్తూ బయటి అద్దాలలో నా ముఖాన్ని వెతుక్కుంటున్నాను. ఈరోజు మీ
(27:32) దయ వల్ల ఎన్నటికీ మరణించని ఎల్లప్పుడూ ముక్తుడై ఉండే ఆ అమర ద్రష్టను నా లోపల నేను చూసుకున్నాను. రాజా జనకుడు అష్టావక్రుని పాదాల వద్ద కూర్చుని చేతులు జోడించి ఇలా అడిగాడు. ఓ గురుదేవా ఈరోజు నాకు ఆత్మ సాక్షాత్కారం లభించింది. నేను కేవలం సాక్షిని మాత్రమేనని ఈరోజు నేను తెలుసుకున్నాను. కానీ నాకు ఒక విషయం చెప్పండి ఇప్పుడు నేను తిరిగి మిధిలా రాజభవనానికి వెళ్ళినప్పుడు నా ముందు రాజ్యపాలన సమస్యలు వచ్చినప్పుడు నేను ఈ దృష్టిని ఎలా నిలుపుకోవాలి? అష్టావక్రుడు ఎంతో వాత్సల్యంతో జనకుడి తలపై చెయ్యి వేసి ఇలా అన్నాడు ఓ జనక
(28:21) ఆత్మజ్ఞాని దేనిని ప్రయత్నించి నిలుపుకోవాల్సిన అవసరం లేదు ఎందుకంటే సత్యం ఎప్పుడూ మారదు నువ్వు ఆకాశానివి అని నీకు ఒకసారి తెలిసాక మబ్బులు రావడం లేదా పోవడం వల్ల ఆకాశం ఎప్పుడూ చలించదు అని అష్టావక్రుడు వివరించాడు. నువ్వు మిధులకు వెళ్ళు నీ బంగారు సింహాసనంపై కూర్చో రాజదండాన్ని చేతబట్టు ప్రజలను పాలించు మరియు అవసరమైతే యుద్ధం కూడా చెయ్యి కానీ ఈ మొత్తం నాటకానికి నీవు కేవలం ఒక సాక్షివి మాత్రమే నన్న అఖండమైన ఎరుకను నీలో నిలుపుకో నాటక రంగంపై ఒక నైపుణ్యం గల నటుడు రాజు కిరీటాన్ని ధరించి
(29:09) ఎలాగైతే నటిస్తాడో అతను కోపాన్ని నటి నటిస్తాడు. విలాపాన్ని నటిస్తాడు కానీ ఇదంతా కేవలం ఒక పాత్ర మాత్రమేనన్న తనలోని సత్యాన్ని ఎన్నటికీ మరువడు. సరిగ్గా అలాగే నీవు ఈ సంసారం అనే నాటక రంగంపై రాజా జనకుడి పాత్రను పోషించు. కర్మలను పూర్తి నైపుణ్యంతో నిష్టతో చేయి. కానీ కర్మ ఫలాలైనా కర్మలను పూర్తి నైపుణ్యంతో నిష్టతో చేయి.
(29:42) బాధ్యతలను వదిలేసి అడవులకు పారిపోవటం ఆధ్యాత్మికత కాదు సంసారంలో ఉంటూనే అంటకుండా ఉండటమేటమే నిజమైన జ్ఞానం కాబట్టి కర్మఫలాలైన గెలుపోటములతో నీ సాక్షిభూతమైన ఆత్మను ఏమాత్రం బంధించకు ఈ సాక్షి భావంలో స్థిరపడి సంసారంలో జీవించేవాడు సంసారం మధ్యలో ఉన్నప్పటికీ దాని నుండి పూర్తిగా ముక్తుడై ఉంటాడు. ఏమాత్రం బంధించకు ఈ సాక్షి భావంలో స్థిరపడి సంసారంలో జీవించేవాడు సంసారం మధ్యలో ఉన్నప్పటికీ దాని నుండి పూర్తిగా ముక్తుడై ఉంటాడు.
(30:24) మహర్షి అష్టావక్రుడు మరియు రాజా జనకుల మధ్య జరిగిన ఈ అమర సంవాదం కేవలం ఏదో ప్రాచీన కాలపు గాధ మాత్రమే కాదు. తన సొంత ఆలోచనలనే విసుర్రాయిలో నలిగిపోతూ డిప్రెషన్ కుంగుబాటు ఒత్తిడి మరియు ఒంటరితనంతో ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్న నేటి ప్రతి మనిషికి తన సొంత ఆలోచనలనే విసుర్రాయిలో నలిగిపోతూ డిప్రెషన్ కుంగుబాటు ఒత్తిడి మరియు ఒంటరితనంతో ఉక్కిరి బిక్కిరి అవుతున్న నేటి ప్రతి మనిషికి ఇది జీవితంలోనే అతిపెద్ద సంజీవని మానసిక ప్రశాంతత కోసం మనం ఎన్నో ఆసుపత్రులు మందుల చుట్టూ తిరుగుతున్నాం.
(31:07) కానీ అసలైన పరిష్కారం మన ఆలోచనలను ఒక సాక్షిలా గమనించడంలోనే ఉందని మర్చిపోతున్నాం. మనమంతా రోజు అద్దం ముందు నిలబడి మన ముఖాన్ని అలంకరించుకుంటాం. మనమంతా రోజు అద్దం ముందు నిలబడి మన ముఖాన్ని అలంకరించుకుంటాం. కానీ దేని లేమిలో ఉంటాం. కానీ దేని లేమిలో ఈ ముఖం కేవలం ఒక నిర్జీవమైన మట్టి అవుతుందో మనలోని ఆ సాక్షిని మనం ఒక్క క్షణం కూడా చూసుకోము.
(31:42) ఒకవేళ మీరు నిజంగా మిమ్మల్ని మీరు చూసుకోవాలనుకుంటే ఆత్మజ్ఞానం వైపు మీ మొదటి అడుగు వేయాలనుకుంటే ఈ రోజు నుండే ఈ పరమ విధానాన్ని మీ జీవితంలో ఒక భాగంగా చేసుకోండి. పగటిపూట మీకు 10 లేదా 15 నిమిషాల సమయం దొరికినప్పుడల్లా ఒక ప్రశాంతమైన ప్రదేశంలో కూర్చోండి. మీ వెన్నెముకను తిన్నగా ఉంచండి. మరియు మీ కళ్ళను సున్నితంగా మూసుకోండి. మీ శరీరాన్ని పూర్తిగా వదులుగా వదిలేయండి.
(32:13) ఇప్పుడు మీ లోపల తలెత్తే ఆలోచనలను గమనించండి. ఏదైనా ఆందోళన వస్తుంటే దానితో పోరాడవద్దు. ఏదైనా బాధ వస్తుంటే దానిని పారద్రోలవద్దు కేవలం ఆ నది ఒడ్డున నిలబడండి మరియు మీ లోపల ఒక ప్రశాంతమైన లోతైన ప్రశ్న వేసుకోండి. ఈ ఆలోచనలను చూస్తున్న ఈ నేను ఎవరు? ఆ ప్రశ్నతో పాటు ఆలోచనల వెనుక ఉన్న ఖాళి ప్రశాంతమైన మరియు మేల్కొని ఉన్న ప్రదేశంలో నిశశబ్దంగా నిలిచిపోండి.
(32:51) ఎలాంటి ప్రయత్నం లేకుండా స్వయంగా ప్రకాశించే ఆ దీపాన్ని గుర్తు చేసుకోండి. మీ అంతరాత్మలో చెప్పుకోండి. నేను ఈ ఆలోచనను కాను నేను ఈ భావనను కాను నేను ఈ నస్వరమైన శరీరాన్ని కాను నేను దేనికి అంటని స్వచ్ఛమైన మరియు నిత్య సాక్షిని నా వెలుగులోనే ఇదంతా వ్యక్తమవుతోంది. మీరు ఆ సాక్షి భావంలో విశ్రాంతి తీసుకున్న వెంటనే మీ ఒత్తిడి భయం మరియు ఆందోళనలన్నీ మంచుల కరిగిపోవడం ప్రారంభిస్తాయి.
(33:30) మీ వాస్తవ స్వరూపమైన ఆ పరమ స్వేచ్ఛ మరియు అఖండమైన శాంతిని మీరు ఈ రోజే ఈ క్షణమే ఆస్వాదిస్తారు. ద్రష్టగా మారండి. మిమ్మల్ని మీరు గమనించుకోండి. మరియు ఈ ప్రపంచం అనే రంగస్థలంపై ఒక స్వేచ్ఛాయుతమైన నిర్భయమైన మరియు ఆనందభరితమైన చక్రవర్తిల మీ జీవితాన్ని ఉత్సవంగా జరుపుకోండి. ఇదే అష్టావక్రగీత యొక్క పరమ సత్యం. మిమ్మల్ని మీరు తెలుసుకోవడానికి ఇదే అత్యంత ప్రత్యక్షమైన మరియు సనాతనమైన పద్ధతి.
(34:07) ధన్యవాదాలు. అష్టావక్ర మహర్షి మరియు జనక మహారాజుల మధ్య జరిగిన ఈ అద్భుతమైన సంవాదం ఇక్కడితో ముగిసినప్పటికీ ఇది మనలో రగిలించిన జ్ఞాన జ్యోతి ఎప్పటికీ ఆరిపోనిది. ఈ కథ కేవలం ఒక చారిత్రక ఘట్టమో లేక పురాణ గాధో కాదు ఇది అజ్ఞానం నుండి జ్ఞానం వైపుకు చీకటి నుండి వెలుగు వైపుకు మరియు మరణం నుండి అమృతుకు మరియు మరణం నుండి అమృతత్వం వైపుకు సాగే ప్రతి మనిషి అంతరంగ ప్రయాణం మనమంతా ఒక విధంగా జనక మహారాజు లాంటి వారమే మనమందరం మన మన జీవితాల్లో ఏదో ఒక రాజ్యాన్ని పాలిస్తున్నాం అది అది మన కుటుంబం కావచ్చు మన వృత్తి కావచ్చు లేదా మన బాధ్యతల వలయం
(34:55) కావచ్చు ఆ బాధ్యతల కిరీటాన్ని తలపై పెట్టుకొని అదే మన నిజమైన స్వరూపం అని భ్రమపడి పగలు రాత్రి అనక విశ్రాంతి లేకుండా పరిగెడుతున్నాం. కానీ ఈ పరుగులో ఈ అనంతమైన కోరికల వేటలో మనల్ని మనం కోల్పోతున్నామ అన్న సత్యాన్ని మాత్రం మనం గ్రహించలేకపోతున్నాం. జనకుడికి కలిగిన ఆ తీవ్రమైన వైరాగ్యం తనను తాను తెలుసుకోవాలనే ఆ దాహం ఈరోజు మనలో ప్రతి ఒక్కరికీ కలగాల్సిన అత్యవసరమైన క్షణం ఇది.
(35:30) ఒక్కసారి ప్రశాంతంగా ఆలోచించండి. మీరు రోజు అద్దంలో చూసుకునే ఆ ముఖం వెనుక ఉన్న అసలైన నేను ఎవరు? కష్టాలు వచ్చినప్పుడు కన్నీరు కార్చేది సంతోషం వచ్చినప్పుడు ఉప్పొంగిపోయేది. అపజయం ఎదురైనప్పుడు కుంగిపోయేది కేవలం మనసు మాత్రమే అని అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు. కానీ ఆ మనసును ఆ కన్నును ఆ కన్నీళ్లను ఆ సంతోషాన్ని నిశశబ్దంగా గమనిస్తున్న ఒక అదృశ్య శక్తి మీలో ఉంది. అదే మీ ఆత్మ.
(36:03) అదే ఆ నిత్య సాక్షి జీవితం అనే ఈ మహా నాటకంలో మనం కేవలం పాత్రధారులం మాత్రమే అన్న సత్యాన్ని మనం ఎంత త్వరగా గ్రహిస్తే మన జీవితం అంత ప్రశాంతంగా మారుతుంది. నాటకం రక్తి కట్టాలంటే పాత్రలో లీనం కావాలి. కానీ ఆ పాత్రే తానని నమ్మితే మాత్రం అనంతమైన దుఃఖం తప్పదు. ఈ రోజు నుండి మీ జీవితంలో ఎలాంటి తుఫాను వచ్చినా దయచేసి ఒక్క క్షణం ఆగి ఆ నది ఒడ్డున నిలబడిన సాక్షిలా మిమ్మల్ని మీరు గమనించడం అలవాటు చేసుకోండి.
(36:42) మీ బాధను మీరు గమనించగలిగితే మీరు ఆ బాధ కారు మీ కోపాన్ని మీరు చూడగలిగితే మీరు ఆ కోపం కారు మీరు కేవలం ఆ వెలుగు ఆ ప్రకాశం ఆ ద్రష్ట మాత్రమే ఈ సాక్షి భావం అడవుల్లోకి వెళ్లి కళ్ళు మూసుకుని కూర్చుంటేనో ఏకాంతంలో ఉంటేనో వచ్చేది కాదు ఇది మన దైనందిన జీవితంలో రద్దీగా ఉండే వీధుల్లో మన కుటుంబం తో గడుపుతున్న క్షణాల్లో మన ఆఫీస్ పనుల మధ్యలో కూడా ఆచరించగలిగే అత్యంత సహజమైన స్థితి మీరు ప్రపంచంతో ఎంతగానైనా మమేకం అవ్వండి ప్రేమను పంచండి బాధ్యతలను స్వీకరించండి కానీ లోపల మాత్రం ఆ
(37:28) నిశ్చలమైన సరోవరంలా ఉండిపోండి. బయట ఎంత అలజడి ఉన్నా మీ అంతరంగంలో ఒక పవిత్రమైన నిశశబ్దాన్ని కాపాడుకోండి. ఆకాశంలో మబ్బులు ఎన్ని కమ్మినా ఆకాశం ఎలాగైతే మలినం కాదో ఈ ప్రపంచంలోని ఏ సంఘటన కూడా మీ లోపలి ఆత్మను కించిత్తు కూడా అంటదని గుర్తుంచుకోండి. మీరు ఆకాశమంత విశాలమైనవారు మీ ఉనికి ఈ విశ్వమంత పురాతనమైనది మరియు శాశ్వతమైనది.
(38:03) చావు పుట్టుకలు ఈ శరీరానికి మాత్రమే కానీ దాన్ని ధరించిన ఆ అనంతమైన చైతన్యానికి కాదు ఈ మహత్తరమైన సత్యం మీ గుండెల్లో పదిలంగా నాటుకున్నప్పుడు భయం అనే పానికి మీ జీవితంలో చోటు ఉండదు మరణ భయం అవమమన భయం భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన అన్ని ఆ జ్ఞానపు వెలుగులో కరిగిపోతాయి. ఈ ప్రయాణంలో మీరు ఒంటరి కారు సృష్టిలోని ప్రతి అణువులో ప్రతి జీవిలో ఉన్న ఆ పరమాత్మే మీలోనూ నివసిస్తున్నాడు.
(38:41) మీ అంతరంగంలోకి మీరు వేసే ప్రతి అడుగు ఆ పరమ సత్యం వైపు వేసే అడుగే ఈ రోజు నుండి మీ అస్తిత్వాన్ని ఒక కొత్త కోణంలో చూడటం ప్రారంభించండి. బరువైన ఆలోచనల సంకెళ్లను తెంచుకొని స్వచ్ఛమైన గాలిలో స్వేచ్ఛగా విహరించే పక్షిలా మీ చైతన్యాన్ని విస్తరించనివ్వండి. జీవితం అంటే కేవలం పుట్టడం కష్టపడడం ఏదో సాధించాలనుకుని బ్రమ పడడం చివరకు మరణించడం కాదు జీవితం అంటే తనను తాను తెలుసుకోవడం.
(39:18) తనలోని ఆ అఖండ దైవత్వాన్ని సాక్షాత్కరించుకోవడం. ఈ కథ వింటున్న ప్రతి ఒక్కరి హృదయంలోనూ ఆ ఆత్మజ్ఞానపు బీజం మొలకెత్తాలని అస్తావక్రుని అమర బోధనలు మీ దైనందిన జీవితంలో దారిచూపే దివ్య దీపాల్లా మారాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను. ఈ ప్రపంచం అనే నాటక రంగంపై మీ పాత్రను అత్యంత అద్భుతంగా ఆనందంగా ఎలాంటి అంచనాలు లేకుండా పోషించండి.
(39:49) మీ జీవితం సదా ప్రశాంతంగా ప్రేమమయంగా మరియు సంపూర్ణ ఎరుకతో వికసించాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. ఆ పరమ సాక్షి అయిన ఆత్మ స్వరూపులైన మీ అందరికీ నా హృదయపూర్వక నమస్కారాలు సర్వేజనా సుఖినో భవంతు శాంతి శాంతి శాంతిహి