అమెరికాలో పేదవారి జీవితం ఎంత కఠినంగా ఉంటుందో తెలుసా? | Homeless In Seattle | FN-20 Telugu
Author Name:FN-20 TELUGU
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@FACTNO20
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=DHFGxNanxtI
Transcript:
(00:00) సియాటెల్ అనగానే మనకు గుర్తొచ్చేది ఆకాశాన్ని తాకే భవనాలు ప్రపంచాన్ని శాషిస్తున్నఅమెజon మైక్రోసాఫ్ట్ వంటి దిగ్గజ కంపెనీలు కానీ అదే వెలుగుల వెనుక ఒక భయంకరమైన చీకటి నిజం దాగి ఉంది. ఒకవైపు లక్షల డాలర్ల జీతాలు తీసుకునే టెక్ నిపునులు మరోవైపు రాత్రిపూట తల దాచుకోవడానికి ఒక చిన్న టెంట్ కోసం వెతుక్కునే వేలాది మంది నిరాశ్రీలు.
(00:24) ఈ వీడియోలో మనం కేవలం సియాటెల్ నగరాన్ని మాత్రమే చూడటం లేదు. ఆధునిక సమాజం ఎదుర్కొంటున్న అతి పెద్ద వైఫల్యాన్ని చూడబోతున్నాం. రోడ్ల పక్క టెంట్లు ఎందుకు కనిపిస్తున్నాయి అత్యంత ధనిక దేశంలో ప్రజలు తిండికి ఎందుకు అలమటిస్తున్నారు? ఆ టెంట్ల వెనుక ఉన్న మనుషుల కథలేంటి? ఈ విషయాలన్నీ ఈరోజు వీడియోలో క్షుణణంగా చర్చిద్దాం.
(00:47) సియాటెల్ నగరం ప్రపంచ చిత్రపటంలోనే అత్యంత సంపన్నమైన ఆధునికమైన నగరాలలో ఒకటిగా విరాజిలుతోంది. కానీ ఈ తలతలలాడే గాజుడల వెనుక కోట్లాది డాలర్ల సాఫ్ట్వేర్ కోడింగ్ రాసే వేళ్ళ వెనుక కటిక చీకటి లాంటి ఒక దయనీయమైన బతుకు చిత్రం దాగి ఉందన్నది ఎవరూ కాదనలేని చేదు నిజం. అసలు ఆలోచించండి ఎక్కడైతే ప్రపంచాన్ని శాషించేఅమెజon మైక్రోసాఫ్ట్ వంటి దిగ్గజ సంస్థల ప్రధాన కార్యాలయాలు ఉంటాయో ఎక్కడైతే వేల మంది టెక్ నిపునులు కోట్లలో జీవితాలు అందుకుంటూ విలాసవంతమైన జీవితాన్ని గడుపుతుంటారో సరిగ్గా అదే భవనాల నీడలో అదే వీధుల్లో వేల సంఖ్యలో మనుషులు కేవలం ఒక ప్లాస్టిక్ టెంట్ కింద ప్రాణాలను అరచేతిలో పెట్టుకొని
(01:28) ఎందుకు బతుకుతున్నారు? ఇది కేవలం ఒక నగర సమస్య కాదు. ఒక అగ్రరాజ్యపు వైఫల్యం అత్యంత సంపన్న దేశమైన అమెరికాలో ఒక పూట తిండి కోసం గంటల తరబడి క్యూ లైన్లలో నిలబడాల్సిన పరిస్థితి ఎందుకు వచ్చింది? ఒకప్పుడు సొంత ఇల్లు స్థిరమైన ఉద్యోగం అందమైన కుటుంబం ఉన్న సామాన్య పౌరులు సైతం ఈరోజు రోడ్డు పక్కన పాత బట్టల మధ్య చెత్త చెదార మధ్య ఎందుకు కాలం వెళ్లదీయాల్సి వస్తుంది.
(01:56) ఈ వైరుధ్యం చూస్తుంటే మనం రోడ్ల మీద చూసే ఆ టెంట్లు కేవలం తాత్కాలిక నివాసాలు కావు. అవి చితికిపోయిన జీవితాలకు నెరవేరని కలలకు సాక్ష్యాలు రాత్రిపూట గడ్డకట్టే చలిలో వర్షంలో కేవలం ఒక దుప్పటిని ఆసరాగా చేసుకుని నిద్రపోయే ఆ అభాగ్యుల కళ్ళల్లో మనకు కనిపించేది ఆకలి మాత్రమే కాదు సమాజం తమను వదిలేసిందన్న నిరాశ. ఒక్కసారి ఊహించుకోండి మీకు కనీసం స్నానం చేయడానికి చోటు లేదు.
(02:21) తలదాచుకోవడానికి పైకప్పు లేదు. చుట్టూ ఉన్న వేల కోట్ల సంపదలో మీకు ఒక్క రూపాయి కూడా దక్కని పరిస్థితి. అసలు సియాటెల్ లాంటి నగరంలో నిరాశ్రయుల సంఖ్య ఇంత భయంకరంగా ఎందుకు పెరుగుతోంది? దీని వెనక ఉన్న ఆర్థిక కారణాలు ఏంటి? డ్రగ్స్ మహమ్మారి వీరి జీవితాలను ఎలా చిన్నాభిన్నం చేస్తోంది? ప్రభుత్వాలు ఖర్చు చేస్తున్న కోట్లాది డాలర్లు ఎక్కడికి పోతున్నాయి? ఇవన్నీ కేవలం ప్రశ్నలు మాత్రమే కావు ఇవి ఆధునిక ప్రపంచపు అంతరాత్మను ప్రశ్నించే నిప్పు కణికలు.
(02:50) ఈ వీడియోలో మనం కేవలం వీధులను చూడటం లేదు. ఆ వీధుల్లో మరణంతో పోరాడుతున్న వేల మంది మనుషుల అంతరంగ కథలను వారు ఎదుర్కొంటున్న నరకాన్ని అత్యంత లోతుగా వివరంగా విశ్లేషించబోతున్నాం. సియాటెల్ నగరం కేవలం వాషింగ్టన్ రాష్ట్రంలోనే అతి పెద్ద నగరం మాత్రమే కాదు ప్రకృతి ఒడిలో మలచబడిన ఒక అద్భుత దృశ్య కావ్యం చుట్టూ పచ్చని కొండలు ఆ పక్కనే నీలిరంగులో మెరిసిపోయే పసిఫిక్ మహాసముద్రపు తీరం.
(03:16) నిరంతరం కురిసే తుంపరలతో ఎంతో రమణీయంగా కనిపించే ఈ నగరం ఎవరికైనా ఒక కలల లోకంలానే కనిపిస్తుంది. కానీ ఈ అద్భుతమైన ప్రకృతి సౌందర్యం వెనుక ఇప్పుడు ఒక భయంకరమైన సామాజిక సంక్షోభం దాగి ఉంది. ఈ నగరపు విధిరాతను మార్చేసిన ప్రధాన అంశం ఇక్కడి టెక్ హబ్ ప్రభావం.అమెజon అమెజon వంటి ప్రపంచ స్థాయి దిగ్గజ సంస్థల ప్రధాన కార్యాలయాలు ఇక్కడ కొలువుదీరడంతో ప్రపంచం నలుమూల నుండి వేల సంఖ్యలో అత్యంత ప్రతిభావంతులైన టెక్ నిపుణులు ఇక్కడికి తరలి వచ్చారు.
(03:46) దీనివల్ల నగర ఆర్థిక వ్యవస్థ ఊయించని స్థాయికి చేరుకున్న మాట వాస్తవమే. కానీ అదే సమయంలో సామాన్యుడి బతుకు భారంగా మారిపోయింది. ఒకప్పుడు మధ్య తరగతి ప్రజలకు అందుబాటులో ఉన్న ఈ నగరం ఇప్పుడు కేవలం లక్షల డాలర్ల జీతాలు తీసుకునే వారికే సొంతం అయిపోయింది. ఇక్కడి ఎకనామిక్ గ్యాప్ లేదా ఆర్థిక అసమానతలు ఎంత భయంకరంగా ఉన్నాయంటే ఒకవైపు ఆకాశ హర్మ్యాల్లో విలాసవంతమైన జీవితాన్ని గడిపే ధనవంతులు ఉంటే మరోవైపు అదే భవనాల మెట్ల కింద తలదాచుకోవడానికి కనీసం ఒక చిన్న గదిని కూడా అద్యకు తీసుకోలేని సామాన్య కార్మికులు ఉన్నారు.
(04:20) ఇక్కడ అద్యధరలు ఎంత వేగంగా పెరిగాయి అంటే కేవలం ఐదుప ఏళ్ల క్రితం ఉన్న ధరలు ఇప్పుడు రెట్టింపు అయ్యాయి. ఒక సాధారణ ఉద్యోగం చేసే వ్యక్తి తన జీతంలో 70% కేవలం అద్యకే వెచ్చించాల్సిన దుస్థితి నెలకొంది. ఈ ఆర్థిక ఒత్తిడి తట్టుకోలేక చాలా మంది మధ్య తరగతి ప్రజలు కూడా రాత్రికి రాత్రే నిరాశరయులుగా మారిపోతున్నారు. ఇది కేవలం పేదరికానికి సంబంధించిన సమస్య మాత్రమే కాదు.
(04:47) అత్యంత వేగంగా ఎదిగిన ఒక నగరం తన సొంత ప్రజలను ఎలా దూరం చేసుకుంటుందో చెప్పే ఒక విషాదకరమైన పాఠం. ఆ పచ్చనికొండల పక్కన నీలి సముద్రపు తీరంలో వెలుస్తున్న టెంట్లు చూస్తుంటే అభివృద్ధి అనేది అందరికీ సమానంగా అందనప్పుడు అది ఎలాంటి విద్వంసానికి దారి తీస్తుందో మనకు స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. సియాటల్ ఎదుర్కొంటున్న ఈ వింత పరిస్థితి ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న అన్ని ఆధునిక నగరాలకు ఒక హెచ్చరిక లాంటిది.
(05:11) ఒకవైపు సిరి సంపదలు కురుస్తుంటే మరోవైపు ఆకలి కేకలు వినిపించడం అనేది ఇక్కడి అంతుచిక్కని అత్యంత ఆసక్తికరమైన ఆవేదన కలిగించే విరుద్ధమైన వాస్తవం. ఇంకా సియాటల్ నగరంలోని నిరాశ్రయుల గణంకాలను పరిశీలిస్తే అక్కడున్న భయంకరమైన సామాజిక సంక్షోభం మన కళ్ళకు కట్టినట్లు కనిపిస్తుంది. సుమారు 8 లక్షల జనాభా కలిగిన ఈ సంపన్న నగరంలో దాదాపు 16వ000 నుండి 20వేల మందికి పైగా ప్రజలు కనీసం ఉండటానికి ఇల్లు లేని ఒక వీధిన పడటం అనేది అత్యంత దిగ్బ్రాంతికరమైన విషయం.
(05:46) ఈ సంఖ్య కేవలం కాగితాల మీద లెక్క మాత్రమే కాదు. ప్రతి అంకె వెనుక ఒక మనిషి పోరాటం దాగి ఉంది. వీరిలో సగం మంది ప్రభుత్వం అరకొరగా ఏర్పాటు చేసిన తాత్కాలిక షెల్టర్లలో మృత్యువుతో సమానమైన పరిస్థితిలో తలదాచుకుంటుంటే మిగిలిన సగం మందికి ఆ అదృష్టం కూడా లేదు. వారు నగరం నడిబొడ్డున ఉన్న ఫుట్ పాత్ల మీద పచ్చని పార్కుల్లో చలిగాలులు వీచే వంతెనల కింద ప్లాస్టిక్ టెంట్లు వేసుకుని అమానవీయ పరిస్థితుల్లో బతుకుతున్నారు.
(06:11) అయితే ఇక్కడే ఒక విస్మయానికి గురి చేసే భయంకరమైన నిజం ఒకటి బయటపడుతుంది. సియాటెల్ లో ఇప్పుడు ఒక కొత్త రకమైన నిరాశ్రయుల వర్గం పుట్టుకొచ్చింది. వారిని మనం వర్కింగ్ హోమ్ లెస్ అని పిలవచ్చు. వీరికి పాత కార్లు ఉంటాయి. వాటినే వారు తమ ఇళ్లగా మార్చుకున్నారు. ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే వీరిలో చాలా మందికి ఉద్యోగాలు ఉన్నాయి.
(06:32) ప్రతిరోజు ఆఫీసులకు వెళ్లి పని చేస్తారు. టెక్ కంపెనీలలో చిన్న తరహ పనులు నిర్వహిస్తారు. కానీ వారు సంపాదించే జీతం ఆ నగరంలోని భారి అద్దెలు కట్టడానికి ఏమాత్రం సరిపోదు. అందుకే రోజంతా ఆఫీసుల్లో కష్టపడి రాత్రి కాగానే తమ పాత కార్లను ఏదైనా నిర్మానుష్య ప్రాంతంలో పార్క్ చేసి సీట్లనే పడకలుగా మార్చుకొని నిద్రపోతారు. ఒక అగ్రరాజ్యంలో ప్రపంచ స్థాయి ఐటి హబ్ లో ఉద్యోగం చేస్తూ కూడా కారులోనే పడుకోవాల్సి రావడం అనేది ఈ ఆధునిక వ్యవస్థ పతనానికి పరాకాష్ట ఈ కార్లే వారి వంటగది వారి పడకగది మరియు వారి సర్వస్వం.
(07:06) నగరంలోని ప్రధాన వీధుల్లో వేల కోట్ల విలువైన కార్లు తిరుగుతుంటే అదే వీధుల్లో కొన్ని కార్లు కేవలం ఇల్లుగా మారి నిశశబ్దంగా మూలలకు పరిమితమైపోతున్నాయి. ఈ గణాంకాలు వింటుంటే అభివృద్ధికి మనం చెల్లిస్తున్న మూల్యం ఎంత భారీగా ఉందో అర్థమవుతుంది. పారిశ్రామిక వేత్తల సంపద పెరుగుతున్న సామాన్యుడికి మాత్రం కారు సీటే దిక్కవుతున్న ఈ పరిస్థితి సియాటెల్ నగరపు అసలైన మరియు అత్యంత చీకటి కోణం.
(07:32) ఇక్కడ నివసించే నిరాశ్రీల సంఖ్య పెరుగుతుండడమే కాకుండా వారి జీవన ప్రమాణాలు నానాటికి దిగజారిపోవడం ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న ఆర్థిక నిపుణులను సైతం ఆలోచింపజేస్తోంది. ఇంకా చూస్తే సియాటల్ వీధుల్లోని టెంట్లలో గడిపే జీవితం మన ఊహకు కూడా అందనంత భయంకరంగా మరియు అత్యంత దయనీయంగా ఉంటుంది. ఒక్కసారి కళ్ళు మూసుకొని ఆలోచించండి. మీకు ఉదయం లేవగానే వెళ్ళడానికి ఒక టాయిలెట్ లేదు. స్నానం చేయడానికి చోటు లేదు.
(07:58) కనీసం ఒక గ్లాస్ మంచి నీళ్లు వేడి చేసుకోవడానికి వంటగది లేదు అంటే ఆ బతుకు ఎంత నరకంగా ఉంటుందో అర్థం చేసుకోవచ్చు. వీరి పోరాటం సూర్యోదయానికి ముందే మొదలవుతుంది. పోలీసులు ఎప్పుడు వచ్చి తమ టెంట్లను పీకేస్తారో తమకున్న కొద్దిపాటి సామాన్లను చెత్తబుట్టలో పారేస్తారో అన్న ప్రాణవేయంతో వీరు నిద్రలేస్తారు. ఇక ఆహారం విషయానికి వస్తే అది ఒక నిరంతర వేట.
(08:19) ప్రభుత్వం ఇచ్చే కొద్దిపాటి ఫుడ్ స్టాంప్స్ లేదా ఏదైనా చర్చీలు స్వచ్ఛంద సంస్థలు పెట్టే ఉచిత భోజనం కోసం గడ్డగట్టే చలిలో మైళ దూరం నడిచి వెళ్లి ఒక చిన్న బర్గర్ లేదా సాండ్విచ్ కోసం గంటల తరబడి లైన్లలో నిలబడాలి. సియాటల్ వాతావరణం వీరికి అతి పెద్ద శత్రువు ఎందుకంటే ఇక్కడ నిరంతరం వర్షం కురుస్తూనే ఉంటుంది. చలికాలంలో ఉష్ణోగ్రతలు 0 డిగ్రీల కంటే కిందకు పడిపోయి ఒళ్ళు గడ్డకట్టుకుపోతుంటే తడిసిన టెంట్లలో వణకుతూ రాత్రులు గడపడం అంటే అక్షరాల మృత్యువుతో ముఖాముఖి పోరాటమే.
(08:49) అసలు ఇంతటి సంపన్న దేశంలో వీరు ఇలా రోడ్డున పడటానికి గల కారణాలను లోతుగా విశ్లేషిస్తే షాకింగ్ నిజాలు బయట పడతాయి. అందులో మొదటిది ఆకాశాన్ని తాకుతున్న అద్దె ధరలు సియాటెల్ లో ఒక చిన్న వన్ బెడ్రూమ్ అపార్ట్మెంట్ అద్దే నెలకు సుమారు 2000 నుండి 2600 డాలర్లు అంటే మన భారతీయ కరెన్సీలో దాదాపు 1.6 లక్షల నుండి 2 లక్షల రూపాయలు ఇంత భారీ మొత్తాన్ని ఒక సాధారణ శ్రామికుడు సంపాదించడం అసాధ్యం.
(09:19) అందుకే జీతం పెరగక అద్దెలు భారమై వేలాది మంది వీధిన పడుతున్నారు. దీనికి తోడు మానసిక ఆరోగ్యం మరొక ప్రధాన కారణం. అమెరికాలో వైద్యం అత్యంత ఖరీదైనది కావడంతో డిప్రెషన్ లేదా యంజైటీ వంటి సమస్యలకు చికిత్స తీసుకోలేక ఉద్యోగాలు కోల్పోయి సమాజానికి దూరమై ఒంటరిగా మిగిలిపోతున్నారు. ఈ బాధలను ఆకలిని భరించలేక చాలామంది ఫెంటానేల్ వంటి ప్రాణాంతకమైన డ్రగ్స్ ఉచ్చులో చిక్కుకుంటున్నారు.
(09:47) ఈ డ్రగ్స్ ఇచ్చే క్షణికమైన ఉపశమనం వారిని పూర్తిగా బానిసలుగా మార్చి చివరికి వారిని ప్రాణం లేని శవాలుగా వీధుల్లో పడేస్తుంది. ఇది కేవలం ఒక వ్యక్తిగత వైఫల్యం కాదు ఒక అగ్రరాజ్యపు ఆర్థిక మరియు ఆరోగ్య వ్యవస్థలు కుప్పకూలిపోతున్నాయి అనడానికి ప్రత్యక్ష నిదర్శనం. ఒకవైపు బిలియన్ డాలర్ల సాఫ్ట్వేర్ కోడింగ్ జరుగుతుంటే మరోవైపు అదే వీధిలో డ్రగ్స్ బారిన పడి స్పృహ లేకుండా పడి ఉన్న మనుషులు కనిపించడం సియాటెల్ నగరపు అత్యంత భయంకరమైన మరియు ఆసక్తికరమైన సామాజిక వైరుధ్యం.
(10:18) మరి ఇంత జరుగుతున్న ప్రభుత్వం ఏం చేయడం లేదా అని చాలా మందికి ఒక ప్రశ్న ఉంటుంది. కానీ సియాటెల్ నగరంలో నిరాశ్రయుల సమస్యను పరిష్కరించేందుకు ప్రభుత్వం ఏమీ చేయడం లేదని అనుకుంటే అది పొరపాటే అవుతుంది. ఎందుకంటే ప్రతి ఏట ప్రభుత్వం కొన్ని వందల కోట్ల డాలర్లను ఈ సంక్షోభం నివారణ కోసం వెచ్చిస్తోంది. కానీ ఆ నిధులు క్షేత్ర స్థాయిలో ఆశించిన ఫలితాలను ఇవ్వడం లేదు.
(10:40) ప్రభుత్వం పెద్ద ఎత్తున షెల్టర్ హోమ్స్ నిర్మించినప్పటికీ చాలా మంది నిరాశ్రయులు అక్కడికి వెళ్ళడానికి నిరాకరిస్తున్నారు. దీనికి ప్రధాన కారణం ఆ షెల్టర్లలో ఉండే అభద్రత భావం అక్కడ తరచుగా జరిగే దొంగతనాలు గొడవలు మరియు డ్రగ్స్ వాడకం వల్ల రోడ్డు మీద టెంట్లలో ఉండటమే సురక్షితమని వారు భావిస్తున్నారు.
(11:00) ఈ పరిస్థితిపై స్థానిక సమాజం కూడా రెండు వర్గాలుగా వీడిపోయింది. ఒక వర్గం వారు మానవతా దృక్పదంతో వీరికి నివాసాలు కల్పించాలని పోరాడుతుంటే మరొక వర్గం వారు ఈ టెంట్ల వల్ల నగరం అపరిశుభ్రంగా మారుతోందని నేరాలు పెరుగుతున్నాయని వెంటనే ఆ టెంట్లను తొలగించి నగరాన్ని శుభ్రం చేయాలని డిమాండ్ చేస్తున్నారు. అయితే మొత్తం గందరగోళంలో అత్యంత దయనీయమైన పరిస్థితి మహిళలు మరియు చిన్న పిల్లలది.
(11:26) నిరాశ్రయులైన మహిళలు నిరంతరం శారీరక దాడులు మరియు దోపిడిలకు గురయ్యే ప్రమాదం ఉండడంతో రక్షణ కోసం వారు గుంపులుగా టెంట్లలో తలదాచుకుంటున్నారు. ఇక విద్యాబుద్ధులు నేర్చుకోవాల్సిన వయసులో ఆటపాటలతో గడపాల్సిన బాల్యం మురికి కూపాల లాంటి టెంట్లలో మగిపోతుండడం చూస్తుంటే గుండె తరుక్కుపోతుంది. సరైన పోషకాహారం లేక స్కూళ్లకు వెళ్ళలేని స్థితిలో పెరుగుతున్న ఆ పిల్లల మానసిక పరిస్థితి భవిష్యత్తులో ఎంత భయంకరంగా మారుతుందో ఊహించడమే కష్టంగా ఉంది.
(11:55) సిఆర్టల్ ఎదుర్కొంటున్న ఈ సంక్షోభం కేవలం ఒక నగరానికో లేక అమెరికాకో పరిమితమైనది కాదు. ఇది ప్రపంచవ్యాప్తంగా పెరిగిపోతున్న విపరీతమైన ఆర్థిక అసమానతలకు ఒక సజీవ సాక్ష్యం. ఈ సమస్య పరిష్కారం కావాలంటే కేవలం నిధులు కేటాయిస్తే సరిపోదు. వారికి మానసిక ధైర్యాన్ని ఇచ్చే కౌన్సిలింగ్ అందించాలి. ఉపాధి అవకాశాలు కల్పించాలి. మరియు అందరికీ అందుబాటులో ఉండే అఫోర్డబుల్ హౌసింగ్ విధానాన్ని బలోపేతం చేయాలి.
(12:21) మనం ఈ నిరాశ్రయులను అసహించుకోవడం ఆపి ఒక్క నిమిషం ఆలోచిస్తే అర్థమయ్యే నిజం ఏమిటంటే ఆర్థిక వ్యవస్థలో జరిగే ఒక చిన్న తప్పు లేదా జీవితంలో ఎదురయ్యే ఒక అనుకోని విపత్తు రేపు మనల్ని కూడా అదే స్థితికి నెట్టవచ్చు. అందుకే ఈ సమస్యను కేవలం గణంకాలుగా చూడకుండా తోటి మనుషుల ప్రాణ సంకటంగా గుర్తించి మానవత్వంతో స్పందించినప్పుడే సియాటెల్ లాంటి నగరాలు తమ పూర్వ వైభవాన్ని మరియు సామాజిక సమతుల్యతను తిరిగి సాధించగలవు.
(12:47) ఇది కేవలం ఒక ముగింపు మాత్రమే కాదు ప్రపంచంలోని ప్రతి ధనిక నగరం తనను తాను ప్రశ్నించుకోవాల్సిన సమయం సియాటల్ నగర వీధుల్లో మనకు అడుగడుగున దర్శనం ఇచ్చే ఆ ప్లాస్టిక్ టెంట్లు కేవలం చిందరవందరగా పడి ఉన్న వస్తువులు కావు. అవి ఒక్కొక్కటి ఒక్కొక్క కన్నీటి గాధకు ముక్కలైన గుండె కోతకు సజీవ సాక్ష్యాలు. ఒకప్పుడు మనలాగే గౌరవప్రదమైన ఉద్యోగాలు చేస్తూ అందమైన ఇళ్లలో తమ కుటుంబాలతో కలిసి పండుగలు జరుపుకున్న మనుషులే ఈరోజు విధి వైపరిత్యం వల్ల వ్యవస్థలోని లోపల వల్ల కటిక నేనేలపై ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకొని బతుకుతున్నారు. ఈ వీడియో ద్వారా మనం చూసిన
(13:23) దృశ్యాలు కేవలం ఒక అమెరికా నగరానికో లేక ఒక దేశానికో పరిమితమైనవి కావు. ఇవి ఆధునిక ప్రపంచం సాధించిన అభివృద్ధిలో డొల్లతనాన్ని మరియు సామాజిక వ్యత్యాసాల భయంకర రూపాన్ని మనకు కళ్ళకు కట్టినట్లు చూపిస్తున్నాయి. కోట్లాది డాలర్ల లాభాలు గడించే సంస్థలు ఉన్న చోటే మనిషి కనీస అవసరాల కోసం అలమటించడం అనేది మన నాగరికత ఎదుర్కొంటున్న అతి పెద్ద నైతిక ఓటమి.
(13:46) మనం ఈ సమస్యను చూసి చూడనట్లు వదిలేస్తే రేపు ఏ చిన్న ఆర్థిక సంక్షోభం వచ్చినా సామాన్యుడి పరిస్థితి ఇంతే దారుణంగా ఉంటుందనేది కాదనలేని సత్యం. ఈ నిరాశ్రయుల పోరాటం విన్న తర్వాత మీ మనసులో కలిగిన భావన ఏమిటి? అత్యంత సంపన్న దేశంలో ఇలాంటి దారిద్రం తాండవించడానికి అసలు బాధ్యులు ఎవరు? కేవలం ప్రభుత్వాలనే నిందిస్తూ కూర్చుందామా లేక ఒక సమాజంగా మనం కూడా బాధ్యత వహించాలా కింద కామెంట్స్ లో చెప్పండి
No comments:
Post a Comment