సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత | 1 గంట 21 నిమిషాల్లో ఆత్మజ్ఞానం వైపు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం
Author Name:Prachin Vedam Safar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=vg5WMQTOxRY
Title: సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత | 1 గంట 21 నిమిషాల్లో ఆత్మజ్ఞానం వైపు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం
Author Name: Prachin Vedam Safar
Description: సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత | 1 గంట 21 నిమిషాల్లో ఆత్మజ్ఞానం వైపు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం
🌿 కేవలం 1 గంట 21 నిమిషాల ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం… మీ జీవితాన్ని, మీ ఆలోచనలను, మిమ్మల్ని మీరు చూసుకునే విధానాన్ని కొత్త కోణంలో పరిశీలించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా?
కొన్ని ఆధ్యాత్మిక బోధనలు మనకు జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునే కొత్త దృక్పథాన్ని అందిస్తాయి. అలాంటి లోతైన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని అందించే గ్రంథాలలో అష్టావక్ర మహాగీత ఒకటి.
📖 ఈ వీడియోలో ఏముంది?
సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత ద్వారా ఆత్మజ్ఞానం, మనస్సు, అహంకారం, బంధం, ముక్తి మరియు నిజమైన స్వరూపం వంటి లోతైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను తెలుసుకుందాం.
అష్టావక్ర మహాగీతలోని తాత్విక సందేశాలను సులభమైన తెలుగు భాషలో అర్థం చేసుకుంటూ, మన జీవితాన్ని మరింత ప్రశాంతంగా, స్పష్టంగా చూసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం.
✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగల విషయాలు:
🔹 అష్టావక్ర మహాగీతలోని ఆత్మజ్ఞాన సందేశం.
🔹 మనస్సు మరియు అహంకారం గురించి ఆధ్యాత్మిక దృక్పథం.
🔹 బంధం మరియు ముక్తి మధ్య ఉన్న తాత్విక భావన.
🔹 మన నిజమైన స్వరూపం గురించి వేదాంత ఆలోచనలు.
🔹 జీవితాన్ని సాక్షి భావంతో పరిశీలించడం వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక అర్థం.
🙏 ఒక మంచి ఆధ్యాత్మిక సందేశం
జీవితంలో మనం ఎన్నో విషయాలను తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాం. కానీ కొన్నిసార్లు మనల్ని మనం తెలుసుకోవడమే అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రయాణంగా మారుతుంది.
అష్టావక్ర మహాగీత అందించే ఆధ్యాత్మిక సందేశాలను ప్రశాంతంగా వినండి, ఆలోచించండి, మీ జీవిత అనుభవాలతో అనుసంధానించుకోండి.
ఈ జ్ఞాన ప్రయాణం మీలో ఆత్మపరిశీలనకు ఒక మంచి అవకాశంగా నిలవాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాం.
❤️ మీకు ఈ వీడియో నచ్చితే:
👍 వీడియోను Like చేయండి. 🔔 ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక వీడియోల కోసం మా ఛానెల్‌ను Subscribe చేయండి. 📲 మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి. 💬 అష్టావక్ర మహాగీతలో మీకు నచ్చిన ఆధ్యాత్మిక సందేశాన్ని Comment చేయండి.
🌺 మీ అందరికీ ఆధ్యాత్మిక శాంతి, సంతోషం కలగాలని కోరుకుంటున్నాం.
హరే కృష్ణ 🙏 హర హర మహాదేవ్ 🙏
Transcript:
(00:00) అద్వైత వేదాంతం యొక్క ముఖ్యమైన గ్రంథమైన అష్టావక్ర గీతకు అష్టావక్రుడు రచయిత అష్టావక్రగీత అద్వైత వేదాంతంలో ఒక ముఖ్యమైన గ్రంథం అష్టావక్ర అంటే ఎనిమిది చోట్ల వంకరగా ఉన్నవాడు అని అర్థం అష్టావక్రుని శరీరం అష్టావక్ర అంటే ఎనిమిది చోట్ల వంకరగా ఉన్నవాడు అని అర్థం. అష్టావక్రుని శరీరం ఎనిమిది చోట్ల వంకరగా ఉండేదని చెబుతారు.
(00:33) అయితే ఆయన శరీరం వంకరగా ఉన్నప్పటికీ ఆయన జ్ఞానం మరియు ఆత్మ దర్శనం మాత్రం ఎంతో పరిపూర్ణమైనవి. మనిషి ఔన్నత్యం అతని శారీరక రూపంలో కాదు, అతని అంతరంగ స్వచ్ఛతలో ఉంటుందని ఈ విషయం మనకు గుర్తు చేస్తుంది. హిందూ ధర్మంలో శ్రీమద్ భగవద్గీత అత్యంత పవిత్రమైన గ్రంథంగా పరిగణించబడుతుంది. అయితే గొప్ప విద్వాంసుడైన అష్టావక్రునిచే వ్రాయబడిన ఈ గీతను మహాగీత అని కూడా పిలుస్తారు.
(01:05) భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు మరియు అర్జునుని మధ్య సంవాదం ఎలా ఉంటుందో అలాగే అష్టావక్ర గీతలో వినేవారు శ్రోత శ్రీ జనక మహారాజు మరియు చెప్పేవారు వక్త శ్రీ అష్టావక్రుడు వాల్మీకి రామాయణంలోని యుద్ధకాండలో అష్టావక్ర మహర్షిని చాలా గౌరవంగా ప్రస్తావించారు. రావణ సంహారం తర్వాత దేవేంద్రుడుతో పాటు దశరథ మహారాజు తన ప్రియ కుమారుడైన శ్రీరామున్ని కలవడానికి వస్తాడు.
(01:36) ఆ సమయంలో ఆయన శ్రీరామునితో ఇలా అంటాడు. ఓ మహాత్మ రామ ధర్మాత్ముడైన కహోడ బ్రాహ్మణుడు తన కుమారుడైన అష్టావక్రుని ద్వారా ఎలా రక్షించబడ్డాడో అలాగే నీలాంటి సుపుత్రుని ద్వారా నేవ నేను కూడా రక్షించబడ్డాను. కాబట్టి స్నేహితులారా ఇప్పటివరకు మీరు అష్టావక్రుని గురి గురించి తెలుసుకున్నారు. ఇప్పుడు అష్టావక్రగీత లోని మొదటి అధ్యాయం వైపు వెళ్దాం.
(02:05) వయోవృద్ధుడైన జనక మహారాజు బాలుడైన అష్టావక్రుడిని ఇలా అడుగుతాడు. హే ప్రభు జ్ఞానాన్ని ఎలా పొందాలి? ముక్తి ఎలా లభిస్తుంది? వైరాగ్యం ఎలా ప్రాప్తిస్తుంది? ఇదంతా నాకు చెప్పండి. దానికి శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా సమాధానం ఇస్తున్నారు. మీరు ముక్తిని కోరుకుంటే మీ మనసు నుండి ఇంద్రియ విషయాలను మరియు వస్తువులను అనుభవించాలనే కోరికను విషంలా వదిలిపెట్టండి.
(02:38) క్షమ సరళత దయ సంతోషం మరియు సత్యం అనే అమృతాన్ని సేవించండి. మీరు భూమి కాదు నీరు కాదు అగ్ని కాదు వాయువు లేదా ఆకాశం కూడా కాదు ముక్తి కోసం ఈ పంచభూతాలకు సాక్షి అయిన చైతన్య స్వరూపమైన ఆత్మను తెలుసుకోండి. మీరు మిమ్మల్ని ఈ శరీరం నుండి వేరుచేసి చైతన్యంలో విశ్రమిస్తే తక్షణమే మీరు సుఖం శాంతి మరియు బంధవిముక్త స్థితిని పొందుతారు.
(03:14) మీరు బ్రాహ్మణ తదితర అన్ని కులాలకు లేదా బ్రహ్మచర్యం మొదలైన అన్ని ఆశ్రమాలకు అతీతులు అలాగే కళ్ళకు కనిపించనివారు. మీరు నిర్లిప్తులు నిరాకారులు మరియు ఈ ప్రపంచానికి సాక్షి అని తెలుసుకొని సుఖంగా ఉండండి. ధర్మం, అధర్మం, సుఖం దుఃఖం అనేవి మనసుకు సంబంధించినవి సర్వవ్యాపకమైన మీకు సంబంధించినవి కావు. మీరు చేసేవారు కర్త కారు మరియు అనుభవించేవారు భోక్త కారు మీరు ఎల్లప్పుడూ ముక్తులే.
(03:50) మీరు సమస్త విశ్వానికి ఏకైక ద్రష్ట సదా ముక్తులే మిమ్మల్ని మీరు ద్రష్టగా కాకుండా వేరొకరిగా భావించడమే మీకున్న ఒకే ఒక బంధం అహంకారం అనే మహా సర్పం ప్రభావం చేత నేనే చేస్తున్నాను నా వల్లే ఇదంతా జరుగుతోంది అని మీరు భ్రమిస్తున్నారు. ఆధునిక జీవితంలో మనకు ఎదురయ్యే సగం మానసిక ఒత్తిడికి కారణం ఈ కర్తృత్వ భావనే నేనే చేస్తున్నాను అనే భారాన్ని వదిలేసి కేవలం ఒక సాక్షిగా జీవితాన్ని గమనించడం మొదలుపెట్టిన రోజున మీరు అంతులేని ప్రశాంతతను అనుభవిస్తారు.
(04:32) నేనే చేస్తున్నాను అని మీరు భ్రమిస్తున్నారు. నేను కర్తను కాను అనే విశ్వాసం అనే అమృతాన్ని త్రాగి సుఖంగా ఉండండి. నేను ఒక విశుద్ధ జ్ఞానాన్ని అనే నిశ్చయమనే అగ్నితో దట్టమైన అజ్ఞాన అరణ్యాన్ని దహించి వేయండి. ఈ విధంగా శోకరహితులై సుఖంగా ఉండండి. తాడును చూసి పాము అని భ్రమపడినట్లుగా ఈ ప్రపంచం ఎక్కడైతే అవాస్తవికంగా అనిపిస్తుందో ఆ ఆనందాన్ని పరమానందాన్ని అనుభూతి చెంది సుఖంగా ఉండండి.
(05:12) తనను తాను ముక్తుడిగా భావించేవాడు ముక్తుడే మరియు బద్ధుడిగా భావించేవాడు బంధింపబడిన వాడే బుద్ధి ఎలా ఉంటే గతి అలా ఉంటుంది అనే నానుడి నిజమే ఆత్మసాక్షి సర్వవ్యాపి పూర్ణమైనది ఏకమైనది ముక్తమైనది చైతన్యవంతమైనది అక్రియమైనది అసంగమైనది కోరికలు లేనిది మరియు శాంతమైనది బ్రమ వలన ఇది సాంసారికంగా అనిపిస్తుంది. మార్పులేని చైతన్యవంతమైన మరియు అద్వైత ఆత్మను చింతన చేయండి.
(05:52) నేను అనే బ్రమరూప ఆభాసం నుండి ముక్తులై బాహ్య ప్రపంచాన్ని మీ లోపలే భావించండి. ఓ పుత్ర చాలా కాలంగా మీరు నేను శరీరాన్ని అనే భావ బంధంతో బంధింపబడి ఉన్నారు. మిమ్మల్ని మీరు అనుభూతి చెంది జ్ఞానమనే ఖడ్గంతో ఈ బంధాన్ని ఛేదించి సుఖంగా ఉండండి. మీరు అసంగమైనవారు అక్రియమైనవారు స్వయం ప్రకాశమానులు మరియు సర్వదా దోషరహితులు. ధ్యానం ద్వారా మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవడానికి మీరు చేసే ప్రయత్నమే ఒక బంధం.
(06:32) ఈ ప్రపంచం మీ చేత వ్యాపించబడి ఉన్నది. వాస్తవానికి మీరే దీనిని వ్యాపించి ఉన్నారు. మీరు శుద్ధమైన వారు మరియు జ్ఞాన స్వరూపులు కేవలం చైతన్యం పట్ల మాత్రమే ఆసక్తి కలవారై ఉండండి. ఆకారాన్ని అసత్యంగా తెలుసుకుని నిరాకారాన్నే శాశ్వతమైనదిగా పరిగణించండి. ఈ తత్వాన్ని అర్థం చేసుకున్న తర్వాత మళ్ళీ జన్మించడం సాధ్యం కాదు. అద్దంలో ప్రతిబింబించే రూపం దాని లోపల కూడా ఉన్నట్లుగానే మరియు బయట కూడా అదే విధంగా పరమాత్మ.
(07:08) ఈ శరీరం లోపల బయట కూడా నివసిస్తాడు. ఏ విధంగానైతే ఒకే ఆకాశం పాత్ర లోపల మరియు బయట వ్యాపించి ఉంటుందో అదేవిధంగా శాశ్వతమైన నిరంతరమైన పరమాత్మ సమస్త ప్రాణులలో విద్యమానమై ఉన్నాడు. విద్వాంసుడైన అష్టావక్రుని మేధస్సుతో మీరందరూ పరిచితులే. జనక మహారాజు సభలో ఆయన బందితో శాస్త్రార్థం చేసి తన పాండిత్యాన్ని పరిచయం చేశారు. మరియు బందికి తన అహంకారం గురించి తెలిసేలా చేశారు.
(07:49) ఇప్పుడు ఆయన రచించిన మహాగీత రెండవ అధ్యాయం వైపు వెళ్దాం. జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు. ఆశ్చర్యం నేను నిష్కలంకుడను శాంతుడను ప్రకృతికి అతీతుడను మరియు జ్ఞాన స్వరూపుడను ఇంతకాలం నేను మోహంతో పీడించబడ్డాను. ఏ విధంగానైతే నేను ఈ శరీరాన్ని ప్రకాశింపజేస్తానో అదేవిధంగా ఈ విశ్వాన్ని కూడా ప్రకాశింపజేస్తాను. కాబట్టి నేనే ఈ సమస్త విశ్వాన్ని లేదా నేను ఏమీ కాదు ఇప్పుడు శరీరంతో సహా ఈ విశ్వాన్ని త్యజించి ఒకానొక నైపుణ్యం ద్వారానే నా చేత పరమాత్మ దర్శనం చేసుకోబడుతుంది.
(08:34) ఏ విధంగానైతే నీరు దాని అలలు నురుగు మరియు బుడగల నుండి వేరు కాదో అదే విధంగా ఆత్మ కూడా తన నుండి ఉద్భవించిన ఈ విశ్వం నుండి వేరు కాదు ఏ విధంగానైతే పరిశీలించి చూస్తే వస్త్రం కేవలం దారంగానే తెలుస్తుందో అదే విధంగా ఈ సమస్త విశ్వం ఆత్మ మాత్రమే ఏ విధంగానైతే చెరకు రసంతో చేసిన చెక్కెరలో ఆ రసమే వ్యాపించి ఉంటుందో అదేవిధంగా ఈ విశ్వమంతా నా నుండే నిర్మితమైంది.
(09:10) మరియు నిరంతరం నా చేతనే వ్యాపించి ఉన్నది. అజ్ఞానం వలనే ఆత్మ ఈ విశ్వం రూపంలో కనిపిస్తుంది. ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన తర్వాత ఈ విశ్వం కనిపించదు. అజ్ఞానం చేత తాడు పాము వలే కనిపిస్తుంది. అజ్ఞానం చేత తాడు పాము వలే కనిపిస్తుంది. అది తాడు అని తెలిసిన తర్వాత పాము కనిపించదు. అదేవే విధంగా మన జీవితంలో ఎదురయ్యే భయాలు, ఆందోళనలు కూడా ఆ పాము లాంటివే.
(09:45) ఒకసారి మన నిజ స్వరూపం ఏమిటో తెలుసుకుంటే మనల్ని భయపెడుతున్న ఆ నిష్కారణ భయాలన్నీ దానంతట అవే మాయమైపోతాయి. పాము కనిపించదు ప్రకాశమే నా స్వరూపం ఇది తప్ప నేను మరేమీ కాను ఆ ప్రకాశం ఈ విశ్వాన్ని ఎలాగైతే ప్రకాశింపజేస్తుందో అలాగే ఈ నేను అనే భావాన్ని కూడా ప్రకాశింపజేస్తుంది. ఆశ్చర్యం ముత్యపు చిప్పలో వెండి తాడులో పాము మరియు సూర్య కిరణాలలో నీరు ఎండమావి కనిపించినట్లుగా ఈ కల్పిత విశ్వం అజ్ఞానం వల్ల నాలోనే కనిపిస్తుంది.
(10:27) కుండ మట్టిలో అలనీటిలో మరియు ఆభరణం బంగారంలో ఎలాగైతే లీనమవుతాయో నా నుండి ఉద్భవించిన ఈ విశ్వం నాలోనే లీనమవుతుంది. ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం సమస్త విశ్వం నశించినప్పటికీ దేనికైతే నాశనం లేదో గడ్డి పోచ నుండి బ్రహ్మ వరకు అంతా నశించినప్పటికీ ఏది ఉనికిలో ఉంటుందో అటువంటి నాకు నమస్కారం ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం నేను ఒక్కడినే శరీరధారినై ఉన్నప్పటికీ ఎక్కడికి వెళ్ళని వాడిని ఎక్కడికి రానివాడిని మరియు సమస్త విశ్వాన్ని వ్యా వ్యాపించి ఉన్నవాడిని
(11:12) ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం ఎవడైతే నేర్పరియో ఎవరికైతే సాటి మరొకరు లేరో ఈ శరీరాన్ని స్పృసిించకుండానే అనాది కాలం నుండి ఈ విశ్వాన్ని ఎవడైతే ధరించి ఉన్నాడో అటువంటి నాకు నమస్కారం ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం వాక్కు మరియు మనసుతో అర్థమయ్యేది ఏదైనా సరే అదంతా ఎవరిది కాదో అటువంటి నాకు కు నమస్కారం జ్ఞానము జ్ఞేయము మరియు జ్ఞాత అనే ఈ మూడు వాస్తవానికి లేవు.
(11:50) అజ్ఞానం చేత ఏదైతే కనిపిస్తుందో ఆ మచ్చలేని వాడిని నిష్కళంకుడిని నేనే ద్వైత భావనే సమస్త దుఃఖాలకు మూల కారణం. కనిపిస్తున్నదంతా అసత్యం అని తెలుసుకోవడమే తప్ప దీనికి వేరే ఔషధం లేదు. నేను ఏక చైతన్యాన్ని మరియు నిర్మలుడిని నేను కేవలం జ్ఞాన స్వరూపుడిని అజ్ఞానం వలనే నా ద్వారా నాలో ఇతర గుణాలు కల్పించబడ్డాయి. ఇలా విచారించి నేను సనాతనంగా మరియు కారణ రహితంగా స్థిరపడి ఉన్నాను.
(12:28) నాకు ఎలాంటి బంధనం లేదు. అలాగే ముక్తి అనే బ్రమ కూడా లేదు. నేను శాంతుడిని మరియు ఆశ్రయ రహితుడిని నాలో ఉన్నట్లు కనిపించే ఈ ప్రపంచం కూడా వాస్తవానికి నాలో లేదు ఈ శరీరంతో సహా ఈ ప్రపంచం అంతా అస్తిత్వం లేనిది అనేది నిశ్చయం కేవలం శుద్ధ చైతన్యమైన ఆత్మకు మాత్రమే అస్తిత్వం ఉంది. ఇక ఇందులో కల్పన చేయడానికి ఏముంది శరీరం స్వర్గం నరకం బంధం మోక్షం మరియు భయం ఇవన్నీ కేవలం కల్పనలు మాత్రమే వీటితో చైతన్య స్వరూపుడనైన నాకు ప్రయోజనం ఏమిటి? ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే నేను జనసమూహంలో కూడా
(13:18) ఇతరులను చూడను అది కూడా నాకు నిర్మానుష్యంగానే శూన్యంగా అనిపిస్తుంది. ఇక నేను దేనిపై మొహం పెంచుకోవాలి నేను శరీరాన్ని కాను ఈ శరీరం నాది కాదు నేను జీవుడ్ని కాను నేను చైతన్యాన్ని నాలోని జీవించాలనే కోరికే నా బంధనంగా ఉండేది. అనంత మహాసముద్రం లాంటి నాలో చిత్తము అనే గాలి వీచినప్పుడు బ్రహ్మాండం అనే విచిత్రమైన అలలు ఉత్పన్నం.
(13:51) నా అనంత మహాసముద్రంలో మనస్సు అనే గాలి శాంతించినప్పుడు జీవుడనే వ్యాపారికి చెందిన సంసారం అనే ఓడ దురదృష్ట వశాత్తు నాశనం అవుతుంది. ఆశ్చర్యం నా అనంత మహాసముద్రంలో జీవులనే అలను పుడతాయి కలుస్తాయి. ఆడుకుంటాయి మరియు సహజంగా నాలోనే ప్రవేశిస్తాయి. అష్టావక్రగీత మూడవ అధ్యాయం ఆత్మను నాశనము లేని దానిగా మరియు ఏకైకమైనదిగా తెలుసుకో అని అష్టావక్రకుడు చెబుతున్నాడు.
(14:29) ఆ ఆత్మ జ్ఞానాన్ని పొందిన ఏ బుద్ధిమంతుడికైనా ధనార్జనపై ఆసక్తి ఎలా ఉంటుంది? ముత్యపు చిప్పలో వెండి ఉందనే భ్రమ కలిగినప్పుడు దానిపై ఎలాగైతే దురాశ పుడుతుందో అలాగే తన సొంత అజ్ఞానం వల్ల కలిగే బ్రమ వలన ప్రాపంచిక విషయాలపై ఆసక్తి కలుగుతుంది. సముద్రం నుండి అరలు పుట్టినట్లుగా దేని నుండి ఈ విశ్వం ఉద్భవిస్తుందో అది నేనే అని తెలుసుకొని కూడా నువ్వు ఒక దీనుడిలా ఎలా పరిగెత్తగలవు ఆత్మ చైతన్యవంతమైనదని మరియు అత్యంత సుందరమైనదని విన్నప్పటికీ నువ్వు కామవాంచలకు జననేంద్రియాలకు బానిసై ఎలా మలినం కాగలవు అన్ని జీవులలో
(15:16) తనను తాను మరియు తనలో అన్ని జీవులను తెలుసుకున్న మునిలో మమకార భావన నిలిచి ఉండటం ఆశ్చర్యకరం. ఒకే బ్రహ్మమును ఆశ్రయించినవాడు మరియు మోక్షం యొక్క అర్థం తెలిసినవాడు ఆమోద ప్రమోదాల ద్వారా కలిగే కోరికలకు చలించిపోవటం ఆశ్చర్యకరం. అంతిమ సమయానికి చేరుకున్న వ్యక్తి తాను అనుభవించడానికి అత్యంత అసక్తుడైనప్పటికీ జ్ఞానానికి శత్రువైన కామవాంచను కోరుకోవటం ఆశ్చర్యమే.
(15:48) ఈ లోకం మరియు పరలోకం పట్ల విరక్తి కలిగి నిత్యము మరియు అనిత్యముల పట్ల జ్ఞానం ఉండి మోక్షాన్ని కోరుకునే వారు మోక్షం గురించి భయపడటం ఆశ్చర్యకరమే. ఎల్లప్పుడూ కేవలం ఆత్మను మాత్రమే దర్శించే బుద్ధిమంతుడు ఎవరైనా ఆహారం పెట్టినా లేదా బాధించినా సంతోషించడు మరియు కోపపడడు. తమ కర్మబద్ధమైన శరీరాన్ని ఇతరుల శరీరాల వలె చూసే మహాపురుషులను ప్రశంసలు ఋషులను ప్రశంసలు లేదా నిందలు ఎలా విచలితులను చేయగలవు సమస్త జిజ్ఞాసల నుండి విముక్తుడై ఈ ప్రపంచాన్ని మాయా కల్పితంగా చూసే స్థిత ప్రజ్ఞుడిని ఆసన్నమైన మరణం కూడా ఎలా
(16:34) భయపెట్టగలదు అవును నిరాశలో కూడా సమస్త కోరికలకు అతీతంగా ఆత్మజ్ఞానంతో ఆనందించే మహాత్ముని ఎవరితో పోల్చగలం స్వభావ రీత్య ఈ ప్రపంచ ప్రపంచాన్ని కేవలం ఒక దృశ్యంగా తెలుసుకో దీనికి ఎలాంటి అస్తిత్వం లేదు ఇది స్వీకరించదగినది మరియు ఇది త్యజించదగినది అని స్థిత ప్రజ్ఞుడు ఇంకేమి చూస్తాడు విషయాల పట్ల అంతర్గత ఆసక్తిని త్యజించిన సందేహాలకు అతీతుడైనా ఎలాంటి కోరికలు లేని వ్యక్తిని దానంతట అవే వచ్చే భోగాలు దుఃఖ పెట్టలేవు మరియు సంతోష పెట్టలేవు.
(17:18) ఇప్పుడు అష్టావక్రుడిచే రచించబడిన మహాగీత యొక్క నాలుగవ అధ్యాయాన్ని విందాం. అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు తన్ను తాను తెలుసుకున్న బుద్ధిమంతుడు ఈ ప్రపంచ పరిస్థితులను ఒక ఆటలా తీసుకుంటాడు. ప్రాపంచిక పరిస్థితుల భారాన్ని ఒత్తిడిని తీసుకునే మోహాందుడితో అతనికి ఏమాత్రం పోలిక లేదు. ఇంద్రాది దేవతలందరూ ఏ స్థానాన్ని అయితే కోరుకుంటారో ఆ స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ యోగి ఎటువంటి సంతోషాన్ని పొందడు.
(17:50) ఆ బ్రహ్మమును తెలుసుకున్న వారి అంతఃకరణను పుణ్యపాపాలు అంటవు. ఆకాశంలో కనిపించే పొగ ఆకాశాన్ని ఏ విధంగా అంటదో అదే విధంగా తనను తాను సమస్త జగత్తు స్వరూపంగా తెలుసుకున్న మహా పురుషుడు తన ఇచ్చానుసారం వర్తమానంలో జీవించడాన్ని ఆపగల సామర్థ్యం ఎవరికీ ఉంటుంది బ్రహ్మ నుండి గడ్డిపోచ వరకు ఉన్న నాలుగు రకాల ప్రాణులలో కేవలం ఆత్మజ్ఞాని మాత్రమే ఇష్టా ఇష్టాలను కోరిక కలను మరియు ఐ ఇష్టతలను పూర్తిగా విడిచిపెట్టగల సమర్థుడు ఆత్మను ఏకైక తత్వంగా మరియు జగత్తుకు ఈశ్వరునిగా ఎవరో ఒకరు మాత్రమే
(18:38) చాలా అరుదుగా తెలుసుకుంటారు. అలా తెలుసుకున్న వాడికి ఎవరి నుండి ఎలాంటి భయము ఉండదు. అష్టావక్రగీత ఐదవ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. నీకు దేనితోనూ ఎలాంటి సంబంధం లేదు. నీవు పరిశుద్ధుడవు. నీవు దేనిని త్యజించాలి అనుకుంటున్నావు. ఈ అవాస్తవిక కలయికను అంతం చేసి బ్రహ్మంతో ఏకత్వాన్ని యోగాన్ని పొందు.
(19:08) సముద్రం నుండి బుడగలు ఏ విధంగా పుడతాయో అదే విధంగా ఈ విశ్వం ఒకే ఆత్మ నుండి ఉద్భవిస్తుందని తెలుసుకొని బ్రహ్మంతో ఏకత్వాన్ని పొందు. ఈ విశ్వం కళ్ళకు కనిపిస్తున్నప్పటికీ ఇది అవాస్తవమైనది. తాడులో కల్పిత పాముకు ఎలాగైతే ఉనికి ఉండదో అదేవిధంగా పరిశుద్ధమైన నీలో ఈ విశ్వం యొక్క ఉనికి లేదు. ఇది తెలుసుకొని బ్రహ్మంతో ఏకత్వాన్ని పొందు నిన్ను నీవు సుఖదుఃఖాలలో సమానమైన వాడిగా ఆశ నిరాశలలో సమానమైన వాడిగా జనన వాడిగా జనన మరణాలలో సమానమైన సత్యంగా తెలుసుకొని బ్రహ్మంతో
(19:54) ఏకత్వాన్ని ఏకస్వరూపాన్ని పొందు అష్టావక్రగీత ఆరవ అధ్యాయం అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు నేను ఆకాశం వలె అనంత తుడను మరియు ఈ జగత్తు ఒక కొండవలె తుచ్ఛమైనది ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి. నేను మహాసముద్రం లాంటి వాడిని మరియు ఈ కనిపించే ప్రపంచం అలల లాంటిది. ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి.
(20:34) ముత్యపు చిప్పలో వెండిని భ్రమించినట్లుగా ఈ విశ్వం నాలో కల్పించబడింది. ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి. అన్ని ప్రాణులు నాలో ఉన్నట్లే నేను సమస్త ప్రాణులలో ఉన్నాను. ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు. కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి. అష్టావక్రగీత ఏడవ అధ్యాయం, జనకమహారాజు ఇలా అంటున్నాడు.
(21:09) అనంతమైన మహాసముద్రం లాంటి నాలో ప్రపంచం అనే ఓడ తన అంతర్గత వాయువుతో అటు ఇటు తిరుగుతూ ఉంటుంది. కానీ దీని వల్ల నాలో ఎటువంటి విక్షోభం కలత కలగదు. అనంతమైన మహాసముద్రం లాంటి నాలో సముద్రం లాంటి నాలో ప్రపంచమనే అలలు మాయ వల్ల తమంతట తామే వల్ల తమంతట తామే ఉదయిస్తూ అస్తమిస్తూ ఉంటాయి. దీని వల్ల నాకు వృద్ధి లేదా క్షతి నష్టం ఉండదు.
(21:44) అనంతమైన మహాసముద్రం లాంటి నాలో ఈ విశ్వం ఒక స్వప్నం లాంటి వాస్తవం. నేను అత్యంత ప్రశాంతంగా మరియు నిరాకార రూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. ఆ అనంతమైన మరియు నిరంజన స్థితిలో నేను అనే భావన లేదు మరియు మరే ఇతర భావన కూడా లేదు. ఈ విధంగా నేను ఎటువంటి కోరిక లేకుండా అనాసక్తంగా మరియు ప్రశాంత రూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే నేను స్వచ్ఛమైన చైతన్యాన్ని మరియు ఈ జగత్తు అసత్యమైన ఇంద్రజాలం మాయ లాంటిది.
(22:22) ఈ విధంగా నాలో మంచిది ఉపయోగకరమైనది మరియు చెడ్డది నిరుపయోగమైనది అనే కల్పన ఎక్కడ ఎలా ఉంటుంది? అష్టావక్రగీత ఎనిమిదవ అధ్యాయం. శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. మనసు కోరికలు కోరినప్పుడు దుఃఖించినప్పుడు దేనినైనా వదిలిపెట్టినప్పుడు దేనినైనా స్వీకరించినప్పుడు సంతోషించినప్పుడు లేదా కోపగించుకున్నప్పుడు బంధం ఏర్పడుతుంది.
(22:53) మనసు కోరికలు కోరనప్పుడు దుఃఖించనప్పుడు వదిలి పెట్టనప్పుడు స్వీకరించనప్పుడు సంతోషపడనప్పుడు లేదా కోపగించుకోనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. మనసు ఏదైనా దృశ్య వస్తువు పట్ల మనసు ఏదైనా దృశ్య వస్తువు పట్ల ఆసక్తిని కలిగి ఉన్నప్పుడు బంధం ఏర్పడుతుంది. ఎందుకంటే మన ఆనందాన్ని బాహ్య వస్తువుల మీదో లేదా వ్యక్తుల మీదో ఆధారపడేలా చేసినప్పుడే మన దుఃఖం మొదలవుతుంది.
(23:26) మనసు ఏ దృశ్య వస్తువు పట్ల అతిగా ఆసక్తిని కలిగి ఉండనప్పుడు దేని మీద ఆధారపడనప్పుడు మనకు ముక్తి లభిస్తుంది. మనసు ఏ దృశ్య వస్తువు పట్ల ఆసక్తిని కలిగి ఉండనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. నేను లేదా నాది అనే భావం ఉన్నంత కాలం బంధం ఉంటుంది. నేను లేదా నాది అనే భావం లేనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. దీనిని తెలుసుకొని దేనిని వదిలిపెట్టవద్దు మరియు దేనిని స్వీకరించవద్దు.
(24:04) అష్టావక్రగీత తొమ్మిదవ అధ్యాయం శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. ఈ పని చేయదగినదా? లేదా చేయకూడనిదా? మరియు ఇలాంటి ఇతర ద్వంద్వాలు అవును లేదా కాదు అనే సందేహాలు ఎప్పుడూ ఎవరికి శాంతించాయి అని ఆలోచించి విరక్తితో మరియు ఉదాసీనంగా మారిపో త్యాగివి కమ్ము ఇలాంటి ఏ నియమాలను పాటించని వాడివిగా ఉండు ఓ పుత్ర ఈ ప్రపంచం యొక్క వ్యర్థమైన ప్రయత్నాలను చూసి ఏ ధన్యుడికో మాత్రమే జీవించాలనే కోరి కోరిక భోగాలను అనుభవించాలనే కోరిక మరియు భోజనం
(24:51) చేయాలనే కోరికలు శాంతిస్తాయి. ఇదంతా అనిత్యమైనది. ఇది దైహిక దైవిక మరియు భౌతిక అనే మూడు రకాల కష్టాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది. మరియు ఏ సారాంశం లేనిది. నిందనీయమైనది మరియు త్యజించదగినది అని నిశ్చయించుకున్నప్పుడే శాంతి లభిస్తుంది. మనుషులకు సంశయాలు లేని సమయం లేదా వయస్సు ఏముంది? కాబట్టి సంశయాలను విడిచిపెట్టి అప్రయత్నంగా సిద్ధిని పొందు.
(25:26) మహర్షులు, సాధువులు మరియు యోగుల యొక్క విభిన్న అభిప్రాయాలను చూసి ఏ మనుషుడు వైరాగ్యవంతుడై ప్రశాంతతను పొందడు. చైతన్యం యొక్క సాక్షాత్కారాన్ని పొంది వైరాగ్యం మరియు సమభావం కలిగిన ఏ గురువు జన్మ మరియు మృత్యు బంధాల నుండి తరింప చేయడు తత్వాల వికారాన్ని వాస్తవానికి వాటి పరిమాణ మార్పుగా మాత్రమే చూడు అలా చూసిన క్షణంలోనే నీవు బంధారం నుండి విముక్తుడవై నీ నిజ స్వరూపంలో స్థిరపడతావు.
(25:59) కోరికే సంసారం అని తెలుసుకొని అన్నింటిని త్యజించు ఆ త్యాగంతో కోరికలు తొలగిపోయి నీవు నీ యదార్థ స్వరూపంలో స్థిరపడతావు. అష్టావక్రగీత 10వ అధ్యాయంలో శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. కోరికలు మరియు అనర్థాల సమూహమైన ధనం అనే శత్రువులను విడిచిపెట్టు. ఈ రెండింటిని త్యజించడం అనే ధర్మంతో కూడి అంతటా విరక్తుడవై ఉదాసీనంగా ఉండు.
(26:34) మిత్రులు భూమి ధనాగారం భార్య మరియు ఇతర సంపదలను కలలోని మాయ వలె మూడు లేదా ఐదు రోజుల్లో నశించిపోయేవిగా చూడు. ఎక్కడెక్కడైతే ఆసక్తి ఉంటుందో దానినే సంసారంగా తెలుసుకో. ఈ విధంగా పరిపక్వమైన వైరాగ్యాన్ని ఆశ్రయించి తృష్ణ కోరిక లేనివాడవై సుఖాన్ని పొందు తృష్ణ లేదా కోరిక మాత్రమే స్వయం బంధనానికి కారణం దాని నాశనమే మోక్షం అని పిలువబడుతుంది. సంసారంలో అనాసక్త వలనే నిరంతర ఆనందం లభిస్తుంది.
(27:09) నీవు అద్వితీయమైన చైతన్యవంతమైన మరియు శుద్ధమైన వాడవు. అలాగే ఈ ప్రపంచం జ్వరమైనది మరియు అసత్యమైనది నీలో అజ్ఞానం లేస మాత్రం కూడా లేదు మరియు తెలుసుకోవాలనే కోరిక కూడా లేదు గత జన్మలలో అనేకసార్లు నీకు నీ రాజ్యం పుత్రులు భార్య శరీరం మరియు సుఖాల పట్ల ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ అవన్నీ నాశనమయ్యాయి. తగినంత సంపద కోరికలు మరియు శుభ కర్మల ద్వారా కూడా ఈ సంసారం అనే మాయ నుండి మనసుకు శాంతి లభించలేదు.
(27:48) ఎన్ని జన్మలలో నీవు శరీరం, మనసు మరియు వాక్కు ద్వారా దుఃఖానికి కారణమైన కర్మలను చేయలేదు. ఇప్పుడు వాటి నుండి విరక్తిని పొందు. అష్టావక్రగీత 11వ అధ్యాయం శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. భావం సృష్టి లేదా స్థితి మరియు అభావం ప్రళయం లేదా మరణం అనే వికారాలు సహజమైనవి దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్న వాడు వికార రహితుడై దుఃఖ రహితుడై సుఖంగా శాంతిని పొందుతాడు.
(28:20) ఈశ్వరుడే అందరికీ సృష్టికర్త మరెవర కాదు అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్న వాని అంతర్గత కోరికలన్నీ నశించిపోతాయి. ఆ శాంత పురుషుడు అంతటా ఆసక్తి రహితుడు అవుతాడు. సంపద సుఖం మరియు విపత్తి దుఃఖం వచ్చే సమయం ప్రారబ్ధ వశాత్తు పూర్వజన్మ కర్మల ప్రకారం ఉంటుంది. దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు సంతోషంతో మరియు నిరంతరం నిగ్రహించబడిన ఇంద్రియాలతో ఉంటాడు.
(28:54) అతడు దేనిని కోరుకోడు మరియు దేనికి సోకించడు. సుఖ దుఃఖాలు మరియు జనన మరణాలు ప్రారబ్ధ వశాత్తు పూర్వజన్మ కర్మల ప్రకారం ఉంటాయి. దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు ఫలాపేక్ష లేనివాడై సహజంగా కర్మలు చేస్తూ కూడా వాటికి అతుక్కోడు. చింత వలననే దుఃఖాలు ఉత్పన్నమవుతాయి. మరే ఇతర కారణం వల్ల కాదు. దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు చింత లేనివాడై సుఖంగా శాంతంగా మరియు అన్ని కోరికల నుండి విముక్తుడు అవుతాడు.
(29:33) నేను ఈ శరీరాన్ని కాను మరియు ఈ శరీరం నాది [గొంతు సవరించుకోవడం] కాదు నేను జ్ఞాన స్వరూపుడను అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు జీవన్ముక్తిని పొందుతాడు. అతడు చేసిన గత కర్మలను మరియు చేయని భవిష్యత్తు కర్మలను స్మరించడు. గడ్డిపోచ నుండి బ్రహ్మ వరకు అంతా నేనే అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు వికల్పాలు మరియు కోరికలు లేనివాడై పవిత్రంగా, శాంతంగా మరియు లభించిన లేదా లభించని వాటిపై ఆసక్తి లేనివాడు అవుతాడు.
(30:07) అనేక ఆశ్చర్యాలతో కూడిన ఈ విశ్వం అస్తిత్వం లేనిది అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు కోరికలు లేనివాడై శుద్ధ అస్తిత్వంగా మారి అపారమైన శాంతిని పొందుతాడు. అష్టావక్రగీత 12వ అధ్యాయంలో శ్రీ జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు. మొదట నేను శారీరక కర్మల పట్ల ఉదాసీనుడను అయ్యాను. తరువాత వాక్కు పట్ల ఉదాసీనుడను అయ్యాను. ఇప్పుడు చింతల పట్ల కూడా ఉదాసీనుడనై నా నిజస స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను.
(30:42) శబ్దాది విషయాల పట్ల ఆసక్తి రహితుడనై మరియు ఆత్మ దృష్టికి గోచరమయ్యే విషయం కాకపోవడం చేత నేను నిశ్చలమైన మరియు ఏకాగ్రమైన హృదయంతో నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. అధ్యాస అసత్యజ్ఞానం వంటి అసాధారణ స్థితులను మరియు సమాధిని ఒకే నియమంగా చూస్తూ నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. ఓ బ్రహ్మవిధుడా వదిలిపెట్టదగిన మరియు గ్రహించదగిన వాటికి దూరమై సుఖ దుఃఖాల అభావంలో నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను.
(31:23) ఆశ్రమాలు అనాశ్రమాలు ధ్యానం మరియు మనసు ద్వారా అంగీకరించబడిన మరియు నిషేధించబడిన నియమాలను చూస్తూ నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. కర్మానుష్టాన రూపమైన అజ్ఞానం నుండి నివృత్తుడనై తత్వాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకొని నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. అచింత్యమైన దాని గురించి విచారణ చేసినప్పటికీ ఆ విచారణ పైనే చింతన చేయబడుతుంది.
(31:53) కాబట్టి ఆ ఆలోచనను కూడా విడిచిపెట్టి నేను నా నిజ స్వరూపంలో స్థిరపడి వున్నాను. ఈ విధంగా ప్రవర్తించేవాడు కృతార్థుడై ముక్తుడు అవుతాడు. ఇటువంటి స్వభావం కలవాడు కృతార్దుడై ముక్తుడు అవుతాడు. అష్టావక్రగీత 13వ అధ్యాయంలో శ్రీ జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు ఏమీ లేకపోవటం ఏది తనది కాదనే భావన అనే సహజత్వం కేవలం కౌపీనం గోచి ధరించినంత మాత్రాన కూడా లభించడం కష్టం అందువల్ల త్యాగం మరియు సంగ్్రహం కూడబెట్టడం అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను శారీరక దుఃఖం ఎక్కడుంది అనగా లేదు
(32:40) వాక్కుకు సంబంధించిన దుఃఖం ఎక్కడుంది అసలు మనసు ఎక్కడుంది అన్ని ప్రయత్నాలను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను చేసిన ఏ పనికైనా వాస్తవానికి ఉనికి లేదు ఈ విధమైన తత్వాన్ని విచారించి ఎప్పుడు ఏ కర్తవ్యం ఉంటే దానిని చేస్తూ అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను దేహ భావనలో ఉండే యోగులకు కర్మ మరియు అకర్మ అనేవి బంధాన్ని కలిగించే భావాలు కానీ సంయోగం మరియు వియోగం అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను.
(33:26) విశ్రాంతి కదలిక నిద్ర కూర్చోవడం నడవడం మరియు కలలో వాస్తవానికి నాకు లాభనష్టాలు లేవు. కాబట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను. నిద్రపోవటం వల్ల నాకు ఎలాంటి నష్టం లేదు మరియు ప్రయత్నం లేదా నిరుత్సాహం మరియు శోకం అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను ఎల్లప్పుడూ సుఖంగా ఉన్నాను. సుఖ దుఃఖాలు మొదలైన పరిస్థితులు క్రమంగా వచ్చే నియమాన్ని పదే పదే విచారించి శుభం మంచి మరియు అశుభం చెడు అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను.
(34:08) అష్టావక్రగీత 14వ అధ్యాయంలో శ్రీ జనకుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. స్వభావ సిద్ధంగానే ఆలోచనలు లేనివాడు మరియు అరుదుగా ఏదైనా కోరికను కోరుకునేవాడు నిద్ర నుండి మేల్కొన్న వ్యక్తి తన కలల నుండి ఎలాగైతే విముక్తుడు అవుతాడో అలాగే గత స్మృతుల నుండి విముక్తుడు అవుతాడు. నేను ఏ కోరిక కోరుకోనప్పుడు నాకు సంపద స్నేహితులు ఇంద్రియ విషయాలు శాస్త్రాలు మరియు విజ్ఞానంతో ఏమి ప్రయోజనం సాక్షి పురుషుడైన పరమాత్మను లేదా ఈశ్వరుని తెలుసుకొని నేను బంధం మరియు మోక్షాలకు అతీతంగా మారాను నాకు మోక్షం గురించిన చింత
(34:54) కూడా లేదు అంతర్గత కోరికలు లేకుండా బాహ్యంగా చింతా రహితమైన ప్రవర్తనతో ఉండి తరచుగా మత్తులో ఉన్నవారిలా కనిపించే జ్ఞానోదయం పొందిన పురుషులను వారిలాంటి ప్రకాశవంతమైన జ్ఞానులు మాత్రమే గుర్తించగలరు. అష్టావక్రగీత 15వ అధ్యాయంలో శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. సాత్విక బుద్ధితో కూడిన మనిషి సాధారణ ఉపదేశం ద్వారా కూడా కృతకృత్యుడు విముక్తుడు అవుతాడు.
(35:29) కానీ అలా కానీ పక్షంలో జీవితాంతం జిజ్ఞాసువుగా ఉన్నప్పటికీ పరబ్రహ్మ యొక్క నిజమైన జ్ఞానం కలగదు. ఇంద్రియ విషయాల పట్ల ఉదాసీనంగా ఉండటమే మోక్షం మరియు విషయాలలో ఆసక్తి చూపడమే బంధం అని తెలుసుకొని నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు ప్రవర్తించు. వాక్కు బుద్ధి మరియు కర్మల ద్వారా గొప్ప కార్యాలు చేసే మనుషులను తత్వజ్ఞానం శాంతంగా జ్ఞానం శాంతంగా నిశ్చలంగా మరియు కర్మలు చేయని వారిగా మారుస్తుంది.
(36:02) అందువల్ల సుఖాన్ని కోరుకునే వారు దీనిని వదిలి పెడతారు. నీవు శరీరం కాదు మరియు ఈ శరీరం నీది కాదు. నీవు భోగించేవాడివి లేదా కర్తవి కావు. నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు శాశ్వతమైన సాక్షివి కోరికలు లేనివాడివి కాబట్టి సుఖంగా ఉండు రాగం ఇష్టం మరియు ద్వేషం అయిష్టం అనేవి మనసు యొక్క ధర్మాలు నీవు ఎంతమాత్రము మనసు కాదు నీవు కోరికలు లేనివాడవు జ్ఞాన స్వరూపుడవు వికారాలు లేనివాడవు కాబట్టి సుఖంగా ఉండు సమస్త ప్రాణులను నీలో మరియు నిన్ను నిన్ను సమస్త ప్రాణులలో ఉన్నట్లు తెలుసుకొని అహంకారం మరియు మమకారం లేకుండా
(36:49) సుఖంగా ఉండు. సముద్రం నుండి అలలు ఎలా పుడతాయో అదేవిధంగా ఈ ప్రపంచం నీ నుండి ఉద్భవిస్తోంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహము లేదు. నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు కాబట్టి చింతారహితుడవు కా ఓ ప్రియమైనవాడా ఈ అనుభవంపై నిష్ట ఉంచు దీనిపై శ్రద్ధ ఉంచు ఈ అనుభవం యొక్క సత్యత పట్ల భ్రమపడవద్దు నీవు జ్ఞాన స్వరూపుడవు నీవు ప్రకృతికి అతీతుడవు మరియు ఆత్మ స్వరూపుడవైన భగవంతుడవు గుణాలతో నిర్మితమైన ఈ శరీరం పుట్టుక మరియు మరణాలను పొందుతుంది.
(37:31) కానీ ఆత్మ ఎక్కడి నుంచో రాదు మరియు ఎక్కడికి పోదు. కాబట్టి నీవు ఎందుకు సోకిస్తున్నావు? ఈ శరీరం సృష్టి అంతం వరకు ఉన్నా లేదా ఈరోజే నాశనమైపోయినా నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు. దీని వల్ల నీకు కలిగే నసష్టం లేదా లాభం ఏమిటి? అనంత మహా సముద్ర రూపుడవైన నీలో అలరూపమైన ఈ ప్రపంచం సహజంగానే ఉదయిస్తుంది మరియు అస్తమిస్తుంది. ఇందులో నీకు కలిగే పెరుగుదల లేదా తరుగుదల ఏమిటి? ఓ ప్రియమైనవాడా నీవు కేవలం చైతన్య స్వరూపుడవు మరియు ఈ ప్రపంచం నీకంటే వేరు కాదు.
(38:13) కాబట్టి ఒకరు మరొకరి కంటే అధికులు లేదా తక్కువ వారు అనే ఊహను ఏ విధంగా చేయగలం ఈ అవ్యయ శాంత చైతన్య నిర్మల ఆకాశంలో నీవు ఒంటరిగానే ఉన్నావు కాబట్టి నీలో జననం కర్మ మరియు అహంకారం అనే కల్పన ఏ విధంగా చేయబడుతుంది నీవు ఒక్కడివే అయినప్పటికీ అనేక రూపాలలో ప్రతిబింబించి కనిపిస్తున్నావు కంకణం భుజకీర్తి మరియు పట్టీల కంటే బంగారం వేరుగా కనిపిస్తుందా? ఇది నేను మరియు ఇది నేను కాదు అనే ఈ విధమైన బేదాన్ని విడిచిపెట్టు.
(38:56) అంతా ఆత్మ స్వరూపుడవైన నీవే అని నిశ్చయించుకొని మరే ఇతర సంకల్పం చేయకుండా సుఖంగా ఉండు. అజ్ఞానం వల్ల నీవే ఈ విశ్వానివి కానీ జ్ఞాన దృష్టితో చూస్తే కేవలం నీవు మాత్రమే ఉన్నావు. నీకంటే వేరుగా మరొక సంసారి గాని లేదా అసంసారి గాని ఏ విధంగానూ లేరు. ఈ విశ్వం కేవలం భ్రమ కలవలే అసత్యమైనది మరియు మరేమీ కాదని నిశ్చయించుకో. కోరిక మరియు ప్రయత్నం వదిలి పెట్టకుండా ఎవరూ శాంతిని పొందలేరు.
(39:33) ఒకే భవసాగరం సత్యంగా ఉండింది ఉంది మరియు ఉంటుంది. నీలో మోక్షం లేదు మరియు బంధనం లేదు. ఆప్తకాముడవై సుఖంగా విహరించు ఓ చైతన్య స్వరూప రకరకాల సంకల్ప వికల్పాలతో నీ చిత్తాన్ని అశాంతికి గురి చేయకు శాంతించి నీ ఆనంద స్వరూపంలో సుఖంగా స్థిరుడవై ఉండు. అన్ని చోట్ల నుండి నీ ద్యాసను మళ్ళించుకో మరియు నీ హృదయంలో ఎలాంటి ఆలోచన చేయకు. నీవు ఆత్మ స్వరూపుడవు మరియు ముక్తుడవే.
(40:08) ఇందులో ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఏముంది? అష్టావక్రగీత 16వ అధ్యాయం. శ్రీ అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు ఓ ప్రియమైన వాడా పండితుల నుండి వినడం వల్ల గాని అనేక శాస్త్రాలు చదవడం వల్ల గాని సమస్తాన్ని సరైన రీతిలో మర్చిపోవడం వల్ల కల కలిగే ఆత్మ స్వరూప స్థితి నీకు లభించదు. కర్మలను అనుభవించు లేదా సమాధిలో ఉండు కానీ నువ్వు వివేకివి కాబట్టి నీ మనసులోని ఆశలన్నింటిని శాంతింప చేసుకోవడం నీకు అత్యంత ఆనందదాయకంగా ఉంటుంది.
(40:46) ప్రయత్నం వల్లేలే అందరూ దుఃఖిస్తున్నారు. కానీ ఎవరూ దీనిని గ్రహించలేరు. ఈ దోషరహితమైన ఉపదేశం ద్వారానే అదృష్టవంతుడైన వ్యక్తి సకల మనోవృత్తుల నుండి విముక్తుడుఅవుతాడు. కనురెప్పలు తెరవడం మూయడం కూడా ఒక శ్రమగా భావించే ఆ పరమ సోమరికే నిజమైన సుఖం లభిస్తుంది. మరెవరికీ ఏ విధంగాను సుఖం దొరకదు. ఇది చేయాలి ఇది చేయకూడదు అనేటటువంటి ద్వంద్వాల నుండి మనసు ఎప్పుడైతే విముక్తమవుతుందో అప్పుడు దానికి ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్షాల పట్ల ఎటువంటి కోరిక ఉండదు.
(41:28) విషయాలను ద్వేషించేవాడు విరక్తుడు కాడు విషయాలపై ఆసక్తి ఉన్నవాడు అనురక్తుడు కాడు అతడు నిశ్చయంగా విషయాలను స్వీకరించడం మరియు వదిలిపెట్టడం అనే రెండింటికీ అతీతుడు విషయాలను గ్రహించాలనే లేదా వదిలిపెట్టాలనే కోరిక ఉన్నంతవరకు సంసార రూప వృక్షానికి మొలక ఉన్నట్లే కాబట్టి ఆలోచనలు లేని విచార రహిత స్థితిని ఆశ్రయించు ప్రవృత్తి వల్ల ఆసక్తి నివృత్తి వల్ల ద్వేషం ఉత్పన్నమవుతాయి.
(42:03) కాబట్టి తెలివైన బాలుడి వలె ద్వంద్వాలకు అతీతుడై స్థిరంగా ఉండాలి. విషయవాంచల పట్ల ఆసక్తి ఉన్నవాడు దుఃఖం నుండి తప్పించుకోవడానికి సంసారాన్ని త్యజించాలని కోరుకుంటాడు. కానీ ఆ దుఃఖాలలో కూడా బాధపడని విరక్తుడు మాత్రమే నిజమైన సుఖీ. మోక్షాన్ని కోరుకుంటూనే ఈ శరీరంపై ఆసక్తిని పెట్టుకునేవాడు జ్ఞాని కాదు. యోగి కూడా కాదు.
(42:33) అతడు కేవలం దుఃఖాన్ని మాత్రమే పొందుతాడు. నీకు ఉపదేశించేది సాక్షాత్తు శివుడు విష్ణువు లేదా బ్రహ్మ అయినా సరే సమస్తాన్ని విస్మరించకుండా నువ్వు ఆత్మ స్వరూపాన్ని పొందలేవు. అష్టావక్రగీత 17వ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. ఎవరైతే ఎల్లప్పుడూ సంతృప్తిగా పరిశుద్ధమైన ఇంద్రియాలతో ఏకాంతంలో ఆనందిస్తారో వారు జ్ఞానం మరియు యోగం రెండింటి ఫలాన్ని పొందినట్లే తత్వ బ్రహ్మను తెలుసుకున్నవాడు ఈ సంసారంలో ఏ విషయానికి ఎన్నడూ దుఃఖించడు ఎందుకంటే ఆ ఒక్క బ్రహ్మము చేతనే ఈ సమస్త విశ్వం సంపూర్ణంగా వ్యాపించి ఉంది. తన ఆత్మలోనే
(43:20) రమించేవాడు ఏ ప్రాపంచిక విషయాన్ని పొందినా సంతోషపడడు. చల్లకకి ఆకులను ఇష్టపడే ఏనుగు వేప ఆకులను పొంది సంతోషించినట్లుగా లభించిన భోగాల పట్ల ఆసక్తి లేనివాడు మరియు లభించని భోగాల పట్ల కోరిక లేనివాడు ఈ ప్రపంచంలో చాలా అరుదు. ఈ సంసారంలో ప్రాపంచిక భోగాలను కోరుకునే వారు కనిపిస్తారు మరియు మోక్షాన్ని కోరుకునే వారు కూడా కనిపిస్తారు.
(43:51) కానీ ఈ రెండు కోరికలు లేని మహా పురుషుడు దొరకడం చాలా అరుదు. ధర్మం అర్థం కామం మోక్షం మరియు జనన మరణాలలో ఉపయోగం నిరుపయోగం పట్ల సమభావం ఏ మహాత్ముడులోనో మాత్రమే ఉంటుంది. అతనికి ఈ విశ్వం లయమైపోవాలనే కోరిక కానీ దాని ఉనికి పట్ల ద్వేషం కానీ ఉండవు. జీవితం ఎలా ఉంటే ఆ మహాత్ములు అందులోనే ఆనందిస్తూ కృతకృత్యులై ఉంటారు. ఈ జ్ఞానంతో కృతార్థుడై బుద్ధిని అంతరంలో విలీనం చేసి చూస్తూ వింటూ స్పృసిిస్తూ వాసన వాసన చూస్తూ మరియు ఆహారం తీసుకుంటూ కూడా వారు ఆనందంగా జీవిస్తారు. చూపును శూన్యం చేసి
(44:39) చంచలమైన ఇంద్రియాల చేష్టలను నశింపచేసి ఈ అసక్తమైన సంసార సాగరం పట్ల ఆశక్తి గాని విరక్తి గాని లేకుండా నిద్రపోకుండా మేల్కొనకుండా కళ్ళు తెరవకుండా మూయకుండా ఉన్న ఆ పరమ స్థితిలో ఏ ఒక్క అరుదైన ముక్త చైతన్యం కలవాడో మాత్రమే ఉంటాడు ఎల్లప్పుడూ తనలో తాను స్థిరపడి అంతటా స్వచ్ఛమైన ప్రయోజనం కలిగి కలిగి సమస్త వాసనల నుండి విముక్తుడైన ముక్త పురుషుడు అంతటా శోభిస్తాడు.
(45:13) చూస్తున్నా వింటున్నా స్పృసిిస్తున్న వాసన చూస్తున్నా తింటున్నా తీసుకుంటున్నా మాట్లాడుతున్నా నడుస్తున్నా కోరిక ఉన్నా మరియు కోరిక లేకున్నా అటువంటి మహాత్ముడు ముక్తుడే వాస్తవానికి అతడు ఏ కర్మ చేయడు. అతడు ఎవరిని నిందించడు మరియు ప్రశంసించడు తీసుకోడు ఇవ్వడు వీటి అన్నింటిలో అనాసక్తుడై అతడు అన్ని విధాల ముక్తుడే అనురాగవతులైన స్త్రీలను చూసినా లేదా మరణం ఆసన్నమైన ఏమాత్రం చలించకుండా తనలో తాను స్థిరంగా ఉండే ఆ మహాత్ముడు ముక్తుడే ధీరుడైన పురుషుడు సుఖంలో దుఃఖంలో
(46:00) పురుషుడిలో స్త్రీలో సంపదలో మరియు ఆపదలో ఎలాంటి భేదం చూడకుండా అంతటా సమదర్శిగా ఉంటాడు. సంసార బంధాలు క్షీణించిన పురుషునిలో హింస కరుణ గర్వం దీనత్వం ఆశ్చర్యం మరియు క్షోభ అనేవి ఉండవు. ముక్త పురుషుడు విషయ సుఖాలను ద్వేషించడు. వాటిపై ఆసక్తి చూపడు. కాబట్టి వాటి ప్రాప్తి అప్రాప్తులలో ఎల్లప్పుడూ సమానమైన మనసు కలిగి ఉంటాడు.
(46:34) సందేహం సమాధానం మరియు హితం అహితం అనే కల్పనలకు అతీతంగా శూన్య చిత్తం గల పురుషుడు కైవల్యంలోనే స్థిరపడి ఉంటాడు. మమకారం లేనివాడు అహంకారం లేనివాడు ఈ దృశ్య జగత్తు అస్తిత్వం లేనిదనే నిశ్చయం గలవాడు సర్వ కోరికల నుండి విముక్తుడైనవాడు కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ వాస్తవానికి ఏమీ చేయడు. ఎవరైనా మనసు యొక్క వ్యామోహం కల మరియు జడత్వం లేని ప్రకాశవంతమైన స్థితిని పొంది మనసులోని కోరికల నుండి విముక్తి పొందాలి.
(47:07) అష్టావక్రగీత 18 వ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు. ఏ జ్ఞానం ఉదయించడం వలన మేల్కొన్న తర్వాత కళలాగా భ్రమ తొలగిపోతుందో ఆ సుఖ స్వరూపమైన ప్రశాంత కాంతికి నమస్కారం. ప్రపంచంలోని అన్ని వస్తువులను పొందడం ద్వారా ఎవరైనా అనేక భోగాలను అనుభవించవచ్చు. కానీ వాటన్నింటిని అంతర్గతంగా త్యజించకుండా ఎవరూ సంతోషంగా ఉండలేరు.
(47:37) ఎవరి మనసు అయితే ఇది కర్తవ్యం మరియు ఇది అకర్తవ్యం అని భావిస్తుందో వారికి ఉన్న వస్తువులకు ఎప్పటికీ కొరత ఉండదు. ఆత్మ దూరంగా లేదు మరియు దగ్గర లేదు. అది ఇప్పటికే పొందబడినది అది నువ్వే అందులో ఎలాంటి వికల్పం లేదు ప్రయత్నం లేదు వికారం లేదు మరియు మాలిన్యం కూడా లేదు అజ్ఞానం తొలగిపోయి స్వరూప జ్ఞానం కలగగానే దృష్టిపై ఉన్న పొర భంగమైపోతుంది.
(48:14) మరియు తత్వాన్ని తెలుసుకున్నవాడు శోక రహితుడై శోభిల్లుతాడు. ఇదంతా కేవలం కల్పన మాత్రమే మరియు ఆత్మ నిత్య ముక్తమైనది ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న ధీరుడు మళ్ళీ పిల్లవాడిలాగా ఏమి అభ్యాసం చేస్తాడు ఆత్మే బ్రహ్మ అని మరియు భావం అభావం కల్పితమైనవని నిశ్చయమైన తర్వాత నిష్కామ జ్ఞాని మళ్ళీ ఏమి తెలుసుకోవాలి ఏమి చెప్పాలి మరియు ఏమి ఏమీ చేయాలి అంతా ఆత్మే అని నిశ్చయించుకుని మౌనంగా ఉండిపోయిన ఆ పురుషుడికి ఇది నేను ఇది నేను కాదు అనే కల్పనలు కూడా
(49:01) శాంతిస్తాయి. తన స్వరూపంలో స్థిరపడి ప్రశాంతంగా ఉన్న తత్వజ్ఞానికి ఎలాంటి విక్షేపం లేదు. ఏకాగ్రత లేదు మరియు జ్ఞానం కూడా లేదు. అజ్ఞానం లేదు సుఖం లేదు దుఃఖం కూడా లేదు స్వభావ సిద్ధంగానే వికల్ప రహితుడైన యోగికి తన రాజ్యంలో గాని లేదా భిక్షాటనలో గాని లాభ నష్టాలలో గాని జన సమూహంలో గాని లేదా నిర్జన అరారణ్యంలో గాని ఎలాంటి భేదము ఉండదు.
(49:40) ఇది చేసేసాను ఇంకా ఈ పని మిగిలి ఉంది అనే ద్వంద్వాల నుండి విముక్తుడైన వాడికి ధర్మం ఎక్కడ కర్మ ఎక్కడ అర్థం ఎక్కడ మరియు వివేకం ఎక్కడ జీవన్ముక్తుడైన యోగికి ఎలాంటి కర్తవ్యము లేదు మరియు అతని హృదయంలో ఎలాంటి అనురాగము లేదు జీవితం ఎలా గడిచిపోతే అలాగే అతని స్థితి ఉంటుంది. సకల సంకల్పాలకు అతీతంగా విశ్రమిస్తున్న మహాత్ముడికి మోహం ఎక్కడ సంసారం ఎక్కడ ధ్యానం ఎక్కడ మరియు ముక్తి ఎక్కడ ఈ సంసారాన్ని వాస్తవంగా చూసినవాడే ఇది లేదు ఇది లేదు అని చెప్పగలడు.
(50:23) కామనారహితుడైనవాడు దీనిని చూస్తున్నప్పటికీ చూడనట్లే ఉంటాడు. తనకంటే భిన్నంగా పరబ్రహ్మను చూసినవాడు నేనే ఆ బ్రహ్మను అని చింతన చేయవచ్చు కానీ అసలు రెండవది ఏదీ కనిపించనివాడు నిశ్చింతగా ఏమని ఆలోచిస్తాడు తన స్వరూపంలో ఎప్పుడైనా ఏదైనా విక్షేపాన్ని చూసినవాడు దానిని నిరోధించుకోవచ్చు కానీ తత్వాన్ని తెలుసుకున్న వాడికి ఎన్నడూ ఎలాంటి విక్షేపం కలగదు.
(50:58) సాధించవలసిన లక్ష్యం ఏమీ లేనప్పుడు అతడు ఏమి చేస్తాడు తత్వజ్ఞాని ప్రాపంచిక వ్యక్తుల కంటే భిన్నంగా ఉన్నతంగా ఉంటాడు. అతడు సామాన్య ప్రజల్లాగే ప్రవర్తిస్తున్నప్పటికీ తన నిజ స్వరూపంలో సమాధిని కానీ విక్షేపాన్ని కానీ లయాన్ని కానీ చూడడు. తత్వజ్ఞాని తృప్తిని పొందినవాడు మరియు కోరికలు లేనివాడు. లౌకిక దృష్టిలో అతడు ఏవేవో పనులు చేస్తున్నట్లు కనిపించినా వాస్తవానికి అతడు ఏమీ చేయడు తత్వజ్ఞానికి ప్రవృత్తి కర్మలు చేయడం లేదా నివృత్తి కర్మలను వదిలివేయడం పట్ల ఎలాంటి పట్టింపు ఉండదు.
(51:42) ఎప్పుడు ఏ పని ఎదురైతే దానిని చేస్తూ అతడు ఆనందంగా ఉంటాడు. జ్ఞాని కోరికలు ఆశ్రయం మరియు పరాధీనత మొదలైన బంధాల నుండి పూర్తిగా విముక్తుడై ఉంటాడు. గాలి వేగానికి ఎండిన ఆకు ఏ విధంగా కదులుతుందో ప్రారబ్ధం అనే వాయు వేగానికి అతని శరీరం కూడా అదే విధంగా కదులుతూ ఉంటుంది. ప్రాపంచిక బంధారం నుండి ముక్తుడైనవాడు ఎన్నడూ సంతోషించడు లేదా బాధపడడు.
(52:15) అతని మనసు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. మరియు శరీరం ఉన్నప్పటికీ విధేహుని శరీరం లేని వాడి వలే శోభిస్తాడు. ఎవరి అంతరంగం ప్రశాంతంగా మరియు స్వచ్ఛంగా ఉంటుందో ఎవరైతే ఆత్మలోనే రమిస్తారో అటువంటి ధీరుడికి దేనినైనా త్యజించాలనే కోరిక కానీ దేనినైనా పొందాలనే ఆశ కానీ ఉండదు. ఏ ధీరుని చిత్తం స్వభావ సిద్ధంగానే నిర్వికల్పంగా ఉంటుందో అతడు సాధారణ మనిషి లాగే ప్రారబ్ధ వశాత్తు ఎన్నో పనులు చేస్తాడు కానీ వాటి వల్ల అతనికి ఎలాంటి మానావమానాలు ఉండవు.
(52:59) ఈ కర్మను శరీరం చేసింది నేను కాదు నేను శుద్ధ స్వరూపుడను అని నిశ్చయించుకున్నవాడు కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ వాటిని చేయనివాడే అవుతాడు. సుఖంగా ఉండే జీవన్ముక్తుడు విషయాసక్తుని వలె పనులు చేస్తాడు. కానీ అతడు ఆ విషయాలకు బానిస కాడు అతడు ప్రాపంచిక కార్యాలు చేస్తున్నప్పటికీ శోభను పొందుతాడు. ఏ ధీరుడైతే అనేక ఆలోచనలతో అలసిపోయి తన నిజ స్వరూపంలో విశ్రాంతి పొందాడో అతను ఊహించడు తెలుసుకోడు వినడు మరియు చూడడు అటువంటి జ్ఞాని సమాధి పట్ల పట్టుదల లేకపోవటం వల్ల ముముక్షువు కాడు మరియు ఎలాంటి కలత
(53:44) లేనందువల్ల విషయాసక్తుడు కాడు నాకన్నా భిన్నంగా కనిపిస్తున్నదంతా కల్పితమే అని నిశ్చయించుకొని అన్ని అన్నింటిని చూస్తున్నప్పటికీ అతడు సాక్షాత్తు బ్రహ్మమే ఎవరి అంతఃకరణంలో అహంకారం ఉంటుందో వాడు పైకి కర్మలు చేయునట్లు కనిపించినా చేస్తూనే ఉంటాడు కానీ అహంకారం లేని ధీరుడు అన్ని చేస్తున్నప్పటికీ ఏ కర్మ చేయడు ముక్త పురుషుని చిత్తంలో ఉద్వేగం ఉండదు సంతోషం ఉండదు మరియు నేను చేస్తున్నాను అనే కర్తృత్వ అభిమానం కూడా ఉండదు అతని అతని చిత్తంలో ఆశ గాని సందేహం గాని ఉండవు.
(54:26) అటువంటి చిత్తమే శోభిస్తుంది. కాబట్టి జీవన్ముక్తుని చిత్తం ధ్యానం నుండి విరమించుకోవడానికి లేదా వ్యవహారాలు చేయడానికి ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయదు. నిమిత్తం లేనప్పుడు అతను ధ్యానం నుండి విరమిస్తాడు మరియు వ్యవహారాలు కూడా చేస్తాడు. అవివేకి యదార్థ తత్వాన్ని గురించి విని మరింత మోహానికి గురవుతాడు లేదా కుచించుకుపోతాడు.
(54:53) కొన్నిసార్లు కొంతమంది బుద్ధిమంతులు కూడా ఆ అవివేకి లాగానే ప్రవర్తిస్తుంటారు. మూడులు పదేపదే చిత్త ఏకాగ్రతను మరియు మనోనిరోధాన్ని అభ్యసిస్తారు. కానీ ధీరులు గాఢ నిద్రలో ఉన్న వారి వలె తమ స్వరూపంలో స్థిరపడి ఉంటూ దేనిని కర్తవ్యంగా చేయరు. మూడుడు ప్రయత్నించడం ద్వారా గాని లేదా ప్రయత్నాన్ని విడిచిపెట్టడం ద్వారా గాని శాంతిని పొందలేడు కానీ ప్రజ్ఞావంతుడు తత్వ నిశ్చయం చేత మాత్రమే శాంతిని పొందుతాడు.
(55:26) ఆత్మకు సంబంధించి ఎవరైతే సాధనలో నిమగ్నమై ఉన్నారో వారు తమ స్వచ్ఛమైన ప్రబుద్ధమైన ప్రియమైన పరిపూర్ణమైన మరియు నిరామయమైన బ్రహ్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోలేరు. అజ్ఞాని అయిన మనిషి కర్మ రూపమైన సాధన ద్వారా ముక్తిని పొందలేడు. మరియు జ్ఞాని కర్మ రహితుడు అయినప్పటికీ కేవలం జ్ఞానం ద్వారానే ముక్తిని పొందుతాడు. అజ్ఞానికి బ్రహ్మ సాక్షాత్కారం కలగదు ఎందుకంటే అతను బ్రహ్మంగా మారాలని కోరుకుంటాడు.
(56:02) జ్ఞాని అయిన పురుషుడు ఎలాంటి కోరిక లేకపోయినా పరబ్రహ్మ బోధ స్వరూపంలోనే ఉంటాడు. అజ్ఞానులు నిరాధారమైన పట్టుదరలకు లోనైలకు లోనై సంసారాన్ని పోషిస్తూ ఉంటారు. జ్ఞానులు సకల అనర్థాలకు మూలమైన ఈ సంసార ఉనికినే పూర్తిగా నాశనం చేశారు. అజ్ఞాని శాంతిని పొందలేడు. ఎందుకంటే అతను ప్రశాంతంగా ఉండాలనే కోరికతో పీడించబడుతున్నాడు. జ్ఞాని అయిన పురుషుడు తత్వాన్ని దృఢంగా నిశ్చయించుకుని ఎల్లప్పుడూ శాంత చిత్తంతోనే ఉంటాడు.
(56:39) కొందరు పదార్థాల ఉనికి గురించి భావిస్తారు మరికొందరు పదార్థాల లేమి అసత్తు గురించి భావిస్తారు కానీ జ్ఞాని మాత్రం భావము అభావము అనే రెండు భావనలను విడిచిపెట్టి నిశ్చింతగా ఉంటాడు. బుద్ధిహీనులైన పురుషులు అజ్ఞానం వల్ల తమ స్వచ్ఛమైన అద్వితీయ స్వరూప జ్ఞానాన్ని పొందలేరు కానీ కేవలం ఊహలు మాత్రమే చేస్తుంటారు. వారికి జీవితాంతం శాంతి లభించదు.
(57:11) ముముక్షువు యొక్క బుద్ధి ఏదో ఒక ఆశ్రయాన్ని గ్రహించకుండా ఉండలేదు అయితే ముక్తుడైన పురుషుని బుద్ధి అన్ని విధాలుగా నిష్కామంగా మరియు నిరాశ్రయంగా ఉంటుంది. ఏరువులు నిశశబ్దంగా పారిపోతాయి. వారి ఆట సాగదు. పైగా వారు అనేక విధాలుగా పొగడ్తలు చేసి సేవ చేస్తారు. ఎలాంటి సందేహాలు లేని జ్ఞాని అయిన పురుషుడు ముక్తి సాధనలను అభ్యసించడు. అతను చూస్తున్న వింటున్న తాకుతున్న వాసన చూస్తున్న మరియు భోగిస్తున్న కూడా ఎల్లప్పుడూ ఆనందంలోనే మునిగి ఉంటాడు.
(57:51) శుద్ధబుద్ధి కలిగిన పురుషుడు వస్తువు తత్వాన్ని కేవలం వినడం ద్వారానే ఆకులత రహితుడు అవుతాడు. ఆ తర్వాత ఆచార, అనాచార లేదా ఉదాసీనతల పైకి అతని దృష్టి వెళ్లదు. స్వ స్వభావంలో స్థిరపడిన జ్ఞాని శుభమైనా లేదా అశుభమైన ఏది చేయడానికి తన ముందుకు వస్తే దానిని బాలుని చేష్ట వలె అత్యంత సరళంగా చేసేస్తాడు. స్వాతంత్రంతోనే సుఖం లభిస్తుంది. స్వాతంత్రంతోనే పరమ తత్వ ప్రాప్తి కలుగుతుంది.
(58:28) స్వాతంత్రంతోనే పరమ శాంతి లభిస్తుంది. స్వాతంత్రంతోనే పరమ పదం దొరుకుతుంది. ఎప్పుడైతే సాధకుడు తనను తాను అకర్తగా మరియు అభోక్తగా నిశ్చయించుకుంటాడో అప్పుడు అతని చిత్తంలోని వృత్తులన్నీ క్షీణించిపోతాయి. ధీరుడైన పురుషుని స్వాభావిక స్థితి క్షోభతో కూడుకొని ఉన్నప్పటికీ శ్రేష్టమైనదే కానీ ఎవరి చిత్తంలో అనేక కోరికలు నిండి ఉన్నాయో ఆ అజ్ఞానిపై కల్పితమైన శాంతి శోభించదు.
(59:02) ధీరులైన పురుషులు గొప్ప గొప్ప భోగాలలో ఆనందిస్తారు పర్వతాలారాలోని దట్టమైన గుహరలో కూడా నివసిస్తారు కానీ వారు కల్పనా బంధారాల నుండి మరియు బుద్ధి వృత్తుల నుండి ముక్తులై ఉంటారు. ధీరుడైన పురుషుడు శాస్త్రజ్ఞుడైన బ్రాహ్మణుని దేవతను తీర్థాన్ని స్త్రీని రాజును మరియు ప్రియమైన వారిని చూసి వారికి స్వాగతం పలుకుతాడు కానీ అతని హృదయంలో ఎటువంటి కోరిక ఉండదు సేవకులు పుత్రులు భార్య మనుమలు మరియు సగోత్రికుల చేత పరిహసించబడినా లేదా ధిక్కరించబడినా కూడా యోగి యొక్క చిత్తంలో ఏమాత్రం వికారం ఉత్పన్నం కాదు లౌకిక దృష్టికి ప్రసన్నుడిగా కనిపించిన
(59:47) అతడు ప్రసన్నుడు కాడు మరియు దుఃఖితుడిగా కనిపించిన దుఃఖితుడు కాడు అతని ఆ ఆశ్చర్యకరమైన దశను అతని లాంటి వారు మాత్రమే తెలుసుకోగలరు. కర్తవ్య బుద్ధి అనే దానినే సంసారం అంటారు. పండితులు ఆ కర్తవ్యాన్ని చూడరు. ఎందుకంటే వారి బుద్ధి శూన్యంగా, నిరాకారంగా, నిర్వికారంగా, మరియు నిరామయంగా ఉంటుంది. అజ్ఞాని ఏ పని చేయకపోయినా క్షోభవన ఎప్పుడూ వ్యాకులతతోనే ఉంటాడు.
(1:00:22) కానీ యోగి అనేక పనులు చేస్తూ కూడా ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. ప్రశాంతమైన బుద్ధి గలవాడు సుఖంగా కూర్చుంటాడు సుఖంగా నిద్రపోతాడు సుఖంగా రాకపోకలు సాగిస్తాడు సుఖంగా మాట్లాడుతాడు మరియు సుఖంగానే తింటాడు. ఏ వ్యక్తి పెద్ద సరోవరం వలె ప్రశాంతంగా ఉంటాడో మరియు లౌకిక వ్యవహారాలు చేస్తున్నప్పటికీ ఇతరుల వలె దుఃఖపడడో అటువంటి దుఃఖరహిత జ్ఞాని శోభిస్తాడు. మూర్ఖుడిలో నివృత్తి వలన కూడా ప్రవృత్తి ఉత్పన్నం అవుతుంది.
(1:00:57) మరియు ధీరుని ప్రవృత్తి కూడా నివృత్తి వలె ఫలదాయకం కాదు. అజ్ఞాని తరుచుగా ఇల్లు మొదలైన వాటి పట్ల వైరాగ్యం ప్రదర్శిస్తూ కనిపిస్తాడు. కానీ దేహాభిమానం పూర్తిగా నశించిన వాడికి రాగం ఎక్కడెక్కడ విరాగం ఎక్కడ? అజ్ఞాని దృష్టి ఎప్పుడూ భావం లేదా అభావం మీదే ఉంటుంది. కానీ ధీరుడు దృశ్యాన్ని చూస్తున్నప్పటికీ తన ఆత్మ స్వరూపాన్ని దర్శించడం వలన దేనిని చూడడు.
(1:01:29) ధీరుడు అన్ని పనులలో ఒక బాలుడి వలె నిష్కామ భావంతో వ్యవహరిస్తాడు. అతను శుద్ధుడు మరియు కర్మలు చేసినప్పటికీ వాటికి లిప్తుడు కాడు అతుక్కోడు అన్ని పరిస్థితులలోనూ సమానంగా ఉండే ఆ ఆత్మజ్ఞాని ధన్యుడు చూస్తున్నా వింటున్నా తాకుతున్నా వాసన చూస్తున్నా తింటున్నా మరియు తాగుతున్నా అతని మనసు కోరికలు లేకుండా ఉంటుంది. ధీరుడైన పురుషుడు ఎల్లప్పుడూ ఆకాశం వలె ఎటువంటి వికల్పాలు లేకుండా నిర్వికల్పుడుగా ఉంటాడు అతని దృష్టిలో ప్రపంచం ఎక్కడ ఉంది మరియు దాని అనుభూతి ఎక్కడ ఉంది అతనికి సాధ్యం ఏమిటి మరియు సాధనం ఏమిటి? ఏ సన్యాసికైతే
(1:02:17) తన అఖండ స్వరూపంలో ఎల్లప్పుడూ సహజంగానే సమాధి స్థితి ఉంటుందో ఎవడైతే పూర్ణ స్వానంద స్వరూపుడో అతడే విజయుడు. ఎక్కువగా చెప్పడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? మహాత్ముడైన పురుషుడు భోగాన్ని మరియు మోక్షాన్ని రెండింటిని కోరుకోడు మరియు ఎల్లప్పుడూ సర్వత్ర రాగరహితుడై ఉంటాడు. మహత్తత్వం మొదలుకొని ఈ సంపూర్ణ ద్వైత రూప దృశ్య ప్రపంచం అంతా నామమాత్రపు విస్తరణే.
(1:02:50) శుద్ధ బోధ స్వరూపుడైన ధీరుడు దానిని కూడా పరిత్యజించినప్పుడు ఇక అతనికి ఏ కర్తవ్యం మిగిలి ఉంటుంది. ఈ సంపూర్ణ దృశ్య ప్రపంచం కేవలం బ్రమ మాత్రమే. ఇది ఏమీ కాదు అనే నిశ్చయం కలిగిన పురుషుడు దృశ్య ప్రపంచపు స్ఫురణ నుండి కూడా విముక్తుడై సహజంగానే శాంతుడు అవుతాడు. ఎవడైతే శుద్ధ స్ఫురణ రూపుడో ఎవరికైతే ఈ దృశ్య ప్రపంచం సత్యంగా అనిపించదో అనంత రూపంగా తనలో తానే ప్రకాశిస్తున్నాడో అట్టి వానికి విధి ఏమిటి వైరాగ్యం ఏమిటి త్యాగం ఏమిటి మరియు శాంతి ఏమిటి ప్రకృతికి వేరైన ఉనికిని చూడని వాడికి బంధం ఎక్కడ మోక్షం ఎక్కడ
(1:03:39) సంతోషం ఎక్కడ విషాదం ఎక్కడ బుద్ధి బుద్ధి ఉన్నంతవరకే ఈ సంసారం మరియు ఇది కేవలం మాయ యొక్క భ్రమ మాత్రమే ఈ తత్వాన్ని తెలుసుకున్న బుద్ధిమంతుడు మమకారం అహంకారం కోరికలు లేనివాడై శోభిస్తాడు. ఏ ముని అయితే దుఃఖ రహితుడై తన శాశ్వత స్వరూపాన్ని తెలుసుకుంటాడో వాడికి విద్య ఎక్కడ ప్రపంచం ఎక్కడ దేహం ఎక్కడ మరియు నేను నాది అనే భావన ఎక్కడ అజ్ఞాని తత్వాన్ని విన్నప్పటికీ తన మూర్ఖత్వాన్ని వదులుకోడు.
(1:04:19) వాడు బాహ్యంగా నిస్సంగుడిగా కనిపించినా వాడి అంతరంగంలో విషయ వాంచలు అలాగే ఉండిపోతాయి. జ్ఞానం చేత ఎవరి కర్మ బంధం నశించిపోయిందో వాడు లౌకిక పరంగా కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ వాడు చేయడానికి లేదా చెప్పడానికి ఏమీ ఉండదు. ఎందుకంటే వాడు అకర్త మరియు అవక్త ఎల్లప్పుడూ ఎటువంటి వికారాలు లేకుండా భయరహితుడై ఉండే ధీరుడికి చీకటి ఎక్కడ వెలుగు ఎక్కడ త్యాగం ఎక్కడ వాడికి దేని అస్తిత్వం ఉండదు యోగికి ధైర్యం ఎక్కడ వివేకం ఎక్కడ నిర్భయత్వం ఎక్కడ వాడి స్వభావం అనిర్వచనీయమైనది
(1:05:06) మరియు వాస్తవానికి వాడు స్వభావ రహితుడు యోగికి స్వర్గం లేదు నరకం లేదు జీవన్ముక్తి కూడా లేదు దీని గురించి ఎక్కువగా చెప్పడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? యోగ దృష్టిలో ఏదీ లేదు. అటువంటి యోగి చిత్తం అమృతంతో నిండి ఉన్నట్లుగా ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. వాడు ఎలాంటి లాభాన్ని ఆశించడు. ధీరుడైన పురుషుడు నష్టానికి సోకించడు సజ్జనులను స్తుతించడు మరియు దుర్మార్గులను నిందించడు.
(1:05:42) అతడు సుఖ దుఃఖాలలో సమానంగా ఉంటూ తనలో తాను తృప్తి చెంది ఉంటాడు. అతడు తనకంటూ ఏ కర్తవ్యాన్ని నిర్దేశించుకోడు. ఆ ధీరుడు సంసారాన్ని ద్వేషించడు. ఆత్మ దర్శనం అనే కోరికను కూడా కలిగి ఉండడు. అతడు హర్షశోకాలకు అతీతుడు. లౌకిక దృష్టిలో అతడు మృతుడు కాదు జీవించి ఉన్నవాడు కాదు. ఏ ధీరుడైతే పుత్రులు భార్య మొదలైన వారి పట్ల ఆసక్తి లేకుండా ఉంటాడో ప్రాపంచిక విషయాలను పొందాలనే ప్రవృత్తి అతనికి ఉండదు తనకి ఉండదు తన శరీరం పట్ల కూడా అతడు నిశ్చింతగా ఉంటాడు.
(1:06:25) అన్ని ఆశల నుండి విముక్తుడైన అతడు శోభిస్తాడు. సూర్యాస్తమయం అయిన చోటే నిద్రపోతాడు. ఎక్కడ ఇష్టమైతే అక్కడ ఉంటాడు. ఏ పరిస్థితి ఎదురాడు ఏ పరిస్థితి ఎదురైతే దానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తిస్తాడు. ఈ విధంగా ధీరుడు అంతటా సంతోషంగా ఉంటాడు. తన ఆత్మ స్వరూపంలో విశ్రమిస్తూ ప్రపంచ భ్రమలన్నింటిని నాశనం చేసిన ఆ మహాత్మునికి తన శరీరం ఉన్నా లేదా నశించినా ఎలాంటి చింత ఉండదు.
(1:07:00) జ్ఞాని అయిన పురుషుడు దేనిని కూడబెట్టనివాడు స్వేచ్ఛాజీవి ద్వంద్వాలకు అతీతుడు మరియు సంశయ రహితుడు అతడు ఏ భావంలోనూ ఆసక్తిని చూపడు అతడు కేవడు కేవలం ఆనందంలో మాత్రమే విహరిస్తాడు ధీరుని హృదయ గ్రంధి విడిపోతుంది. రజోతమో గుణాలు నశిస్తాయి. అతడు మట్టి గడ్డను రాయిని మరియు బంగారాన్ని సమాన దృష్టితో చూస్తాడు. మమకారం లేనివాడై శోభిస్తాడు.
(1:07:37) ఈ దృశ్య ప్రపంచంపై దృష్టి పెట్టనివాడు ఆత్మ తృప్తుడు మరియు హృదయంలో ఏ కోసాన కోరిక లేనివాడు అయిన అటువంటి ముక్తాత్మను ఎవరితో పోల్చగలం కోరికలు లేని ధీరుడు తప్ప తెలిసి ఏమీ తెలియని వాడిగా చూస్తూ కూడా ఏమీ చూడని వాడిగా మరియు మాట్లాడుతూ కూడా ఏమి మాట్లాడని వాడిగా ఉండగలిగే వారెవరు రాజైన లేదా దరిద్రుడైన కోరికలు లేనివాడే శోభిస్తాడు.
(1:08:13) కనిపించే దృశ్య వస్తువులందు శుభము మరియు అశుభము అనే బుద్ధి నశించిన వాడే నిష్కాముడు. యోగి నిష్కపటుడు సరళమైనవాడు మరియు సత్ప్రవర్తన గలవాడు. అతనికి స్వేచ్ఛ విహారం ఏమిటి సంకోచం ఏమిటి మరియు తత్వ విచారణ అయినా ఏమిటి తన నిజ స్వరూపంలో విశ్రమించి తృప్తి పొందినవాడు ఆశరు లేనివాడు మరియు దుఃఖ రహితుడైనవాడు తన అంతరంగంలో ఏ ఆనందాన్ని దాన్ని అనుభవిస్తాడో దానిని వేరొకరికి ఎలా చెప్పగలరు ధీరుడైన పురుషుడు అడుగడుగున తృప్తి తృప్తిని పొందుతాడు అతడు నిద్రపోతూ కూడా
(1:08:58) నిద్రపోడు కలలు కంటూ కూడా ఏమీ చూడడు మరియు మెలుకువుగా ఉన్నప్పటికీ మేల్కొని ఉండడు ధీరుడు చింతాక్రాంతుడైనట్లు కనిపించిన చింతారహితుడే ఇంద్రియాలు కలిగి ఉన్నప్పటికీ ఇంద్రియ రహితుడే బుద్ధి ఉన్నప్పటికీ బుద్ధి రహితుడే మరియు అహంకారం ఉన్నప్పటికీ అహంకార రహితుడుగానే ఉంటాడు ధీరుడైనవాడు సుఖపడడు మరియు దుఃఖపడడు విరక్తుడు కాడు మరియు అనురక్తుడు కాడు అతడు ముముక్షువు కాడు మరియు ముక్తుడు కాడు అతడు ఏమీ కాడు ఏమీ కాడు ధీరుడు విక్షేపంలో చలించడు సమాధి స్థితిలో
(1:09:48) సమాధిగతుడు కాడు ధీరుడు అన్ని స్థితులలోనూ తన నిజ స్వరూపంలోనే స్థిర స్థిరపడి ఉంటాడు. కర్తవ్య రహితుడు కావడం వల్ల అతడు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. ఎల్లప్పుడూ సమానంగా ఉంటూ కోరికలు లేకపోవడం వల్ల తాను ఏమి చేశాడో ఏమి చేయలేదో అనే విషయాలను అతను గుర్తుంచుకోడు. వందనం చేస్తే సంతోషించడు. నిందిస్తే కోపగించుకోడు. మరణానికి భయపడడు మరియు జీవితాన్ని అభినందించడు.
(1:10:23) ప్రశాంతమైన బుద్ధిగల ధీరుడు జన సమూహం వైపు పరుగెత్తడు లేదా అడవి వైపు వెళ్ళడు అతను ఎక్కడ ఏ స్థితిలో ఉన్న అక్కడే సమచిత్తంతో ఆసీనుడై ఉంటాడు. అష్టావక్రగీత 19వ అధ్యాయంలో జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు. తత్వజ్ఞానం అనే పట్టకారు ద్వారా నా హృదయంలోని అంతర్గత భాగాల నుండి వివిధ రకాల సంకల్పాలనే ఆలోచనలనే ముళ్ళను నేను తొలగించాను.
(1:10:57) నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు ధర్మం అంటే ఏమిటి కామం అంటే ఏమిటి అర్థం అంటే ఏమిటి వివేకం అంటే ఏమిటి ద్వైతం అంటే ఏమిటి మరియు అద్వైతం అంటే ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు గతం అంటే ఏమిటి భవిష్యత్తు అంటే ఏమిటి వర్తమానం అంటే ఏమిటి దేశం స్థలం అంటే ఏమిటి మరియు కాలం అంటే ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిర స్థపడిన నాకు ఆత్మ అంటే ఏమిటి అనాత్మ అంటే ఏమిటి శుభం అంటే ఏమిటి అశుభం అంటే ఏమిటి సవిచారంగా ఉండటం అంటే ఏమిటి మరియు నిర్విచారంగా ఉండటం అంటే ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు స్వప్నం అంటే ఏమిటి సుషుప్తి అంటే ఏమిటి
(1:11:46) జాగ్రతవస్త అంటే ఏమిటి తురియా అవస్థ అంటే ఏమిటి లేదా అసలు భయం అంటే ఏమిటి నా స్వంతి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు దూరమంటే ఏమిటి మరియు దగ్గర అంటే ఏమిటి మరియు బాహ్యం ఏమిటి మరియు అంతర్గతం ఏమిటి స్థూలం ఏమిటి మరియు సూక్ష్మం ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు మరణం ఏమిటి మరియు జీవితం ఏమిటి అలాగే లౌకికం ఏమిటి మరియు పారలౌకికం ఏమిటి లయం ఏమిటి మరియు సమాధి ఏమిటి? నా ఆత్మలో నిత్యం స్థిరపడిన నాకు జీవితంలోని మూడు ఉద్దేశ్యాలు నిరర్థకం.
(1:12:30) యోగంపై చర్చ అనవసరం మరియు విజ్ఞాన వర్ణన అనవసరం. అష్టావక్రగీత 20వ అధ్యాయంలో రాజా జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు. నా నిష్కళంక స్వరూపంలో పంచమహాభూతాలు ఎక్కడ ఉన్నాయి? లేదా శరీరం ఎక్కడ ఉంది? మరియు ఇంద్రియాలు లేదా మనసు ఎక్కడ ఉన్నాయి? శూన్యం ఎక్కడ ఉంది? మరియు నిరాశ ఎక్కడ ఉంది? ఎల్లప్పుడూ అన్ని రకాల ద్ందవాలకు అతీతంగా ఉన్న నాకు శాస్త్రం ఏమిటి మరియు ఆత్మజ్ఞానం ఏమిటి లేదా విషయరహిత మనసు ఏమిటి? ఆనందం ఏమిటి లేదా తృప్తి ఏమిటి? విద్య ఏమిటి లేదా అవిద్య ఏమిటి? నేను ఏమిటి లేదా అది ఏమిటి
(1:13:19) మరియు నాది ఏమిటి? బంధం ఏమిటి మరియు మోక్షం ఏమిటి లేదా స్వరూపం యొక్క లక్షణం ఏమిటి ప్రారబ్ధ కర్మ ఏమిటి ప్రారబ్ధ కర్మ ఏమిటి మరియు జీవన్ముక్తి ఏమిటి సర్వదా ఎటువంటి మార్పులు లేని నాలో దేహ రహిత కైవల్యం ఏమిటి? ఎల్లప్పుడూ ఎటువంటి స్వభావం లేని నాలో కర్మ చేసేది ఎవరు మరియు అనుభవించేది ఎవరు? నిష్క్రియాత్మకత ఏమిటి మరియు క్రియాశీలత ఏమిటి? ప్రత్యక్షం ఏమిటి మరియు పరోక్షం ఏమిటి? రెండవది లేని నా అద్వయ స్వరూపంలో స్థిరపడిన నాకు ఈ సంసారం ఏమిటి?
(1:14:04) మోక్షం పట్ల కోరిక ఏమిటి? యోగి ఎవరు మరియు జ్ఞాని ఎవరు? బంధంలో ఉన్నది ఎవరు మరియు విముక్తుడైనది ఎవరు? ద్వితీయ రహితమైన నా అద్వితీయ స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్న నాకు సృష్టి ఏమిటి మరియు ప్రళయం ఏమిటి సాధించవలసినది ఏమిటి మరియు సాధన ఏమిటి సాధకుడు ఎవరు మరియు సిద్ధి ఏమిటి విశుద్ధుడనైన నాలో జ్ఞాత ఎవరు మరియు ప్రమాణం ఏమిటి జ్ఞేయం ఏమిటి మరియు జ్ఞానం ఏమిటి అల్పం ఏమిటి మరియు సర్వం ఏమిటి సదా నిష్క్రియుడునైన నాలో అన్య మనస్కత ఏమిటి
(1:14:50) మరియు ఏకాగ్రత ఏమిటి? వివేకం ఏమిటి మరియు అవివేకం ఏమిటి? సంతోషం ఏమిటి మరియు విషాదం ఏమిటి? సదా విచార రహితుడనైన నాకు సంసారం ఏమిటి మరియు పరమార్థం ఏమిటి? సుఖం ఏమిటి మరియు దుఃఖం ఏమిటి? సదా విశుద్ధుడనైన నాకు మాయ ఏమిటి మరియు సంసారం ఏమిటి? ప్రీతి ఏమిటి మరియు రతి ఏమిటి? జీవుడు ఎవరు? మరియు ఆ బ్రహ్మం ఏమిటి? అచలుడను, విభాగ రహితుడను మరియు సదా నాలోనే నేను స్థితుడనై ఉన్న నాకు ప్రవృత్తి ఏమిటి మరియు నివృత్తి ఏమిటి? ముక్తి ఏమిటి మరియు బంధం ఏమిటి?
(1:15:38) ఉన్నది ఏమిటి మరియు లేనిది ఏమిటి? అద్వైతం ఏమిటి మరియు ద్వైతం ఏమిటి? ఇక ఎక్కువగా చెప్పడానికి ఏముంది నాలో ఎలాంటి భావము ఉదయించడం లేదు. అష్టావక్రునిచే రచించబడిన మహాగీతలోని ఒక్క శ్లోకం వేలాది రత్నాల కంటే కూడా ఎంతో అమూల్యమైనదని చెబుతారు. ఎందుకంటే అష్టావక్ర గీత శ్లోకాలలో కుండలో సముద్రాన్ని నింపినంతటి అనంతమైన భావం ఇమిడి ఉందని వర్ణించబడింది.
(1:16:11) లోక కళ్యాణం కోసం ఈ గీత చాలా ముఖ్యమైన గ్రంథం. దీనిని చదవడం కూడా ఎంతో అవసరం. దీన్ని విన్న మరియు అర్థం చేసుకున్న తర్వాత మీ జీవితంలో సానుకూల మార్పులు వస్తాయని నేను ఆశిస్తున్నాను. మీకు ఈ వీడియో నచ్చినట్లైతే లైక్ చేయండి మరియు అలాగే ఛానల్ ని కూడా సబ్స్క్రైబ్ చేయండి. స్నేహితులారా అస్తావక్ర మహర్షి మరియు జనక మహారాజుల మధ్య జరిగిన ఈ అద్భుతమైన అసమానమైన జ్ఞాన సంవాదం ఇక్కడితో పరిపూర్ణమవుతుంది.
(1:16:44) కానీ ఇది కేవలం ఒక గ్రంధ ముగింపు కాదు. అనాదిగా మనం చిక్కుకున్న అజ్ఞానపు నిద్ర నుండి మనల్ని మేల్కొల్పే ఒక పరమ పవిత్రమైన కొత్త ఆరంభం. అస్తావక్రగీత మనకు నేర్పే అత్యున్నతమైన మరియు కఠోరమైన సత్యం ఏమిటంటే మనం వెతుకుతున్న శాంతి ఆనందం మరియు మోక్షం ఎక్కడో వెరుపన లేవు. అవి మన నిజ స్వరూపాలు.
(1:17:15) ఈ అనంతమైన విశ్వంలో మనం కేవలం ఒక చిన్న బిందువు లాంటి వారం అని మనం బ్రమ పడుతుంటాం. కానీ వాస్తవానికి ఆ అనంతమైన విశ్వమే మనలో ఒక చిన్న అలవలే పుట్టి గిట్టుతోందని అష్టావక్రుడు మన అంతరంగ నేత్రాలను తెరిపిస్తాడు. నేటి ఉరుకులు పరుగుల జీవితంలో అంతులేని కోరికలు భయాలు ఆందోళనల మధ్య మనం మన నిజమైన అస్తిత్వాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోతున్నాం. నేను ఈ శరీరాన్ని ఈ బంధాలు నావి ఈ సంపద నాది అనే మాయాజాలంలో చిక్కుకుని జనన మరణాల చక్రంలో నిరంతరం నలిగిపోతున్నాం.
(1:17:56) కానీ మహర్షి వాక్కులు ఒక పదునైన వివేక ఖడ్గం వలె ఆ అజ్ఞానపు పొరలను ఛేదించి మనలోని సత్యమైన శుద్ధమైన నిరాకారమైన చైతన్యాన్ని మనకు పరిచయం చేశాయి. ఒక్కసారి ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని ఆలోచించండి. మీ భుజాలపై మీరు మోస్తున్న అనవసరమైన మీ భుజాలపై మీరు మోస్తున్న అనవసరమైన బాధ్యతల భారాన్ని భవిష్యత్తు గురించిన నిష్కారణ భయాలను గతం గురించిన పశ్చాత్తాపాలను ఒక్కసారిగా విడిచిపెడితే మీ మనసు ఎంత తేలికగా ఎంత నిర్మలంగా మారుతుందో కదా ఇక్కడ బాధ్యతలు విడిచిపెట్టడం అంటే పనులు
(1:18:43) మానేసి బాధ్యత రాహిత్యంగా పారిపోవడం కాదు ఆ పనుల ఫలితాలపై మనం పెంచుకున్న అనవసరమైన మానసిక ఆందోళనను వదిలేయడమనని అర్థం చేసుకోవాలి. భయాలను గతం గురించిన పశ్చాత్తాపాలను ఒక్కసారిగా విడిచిపెడితే మీ మనసు ఎంత తేలికగా ఎంత నిర్మలంగా మారుతుందో కదా. ఆ అగాధమైన ప్రశాంతతే బ్రహ్మ స్థితి. ఆ శూన్యతే నిజమైన ఆత్మదర్శనం సముద్రంలో అలలు ఎలా పుట్టి ఎలా లీనమవుతాయో ఈ ప్రపంచం కూడా మనలోనే కల్పించబడి మనలోనే లయమవుతుంది.
(1:19:26) ఆకాశంలో నల్లటి మబ్బులు కమ్ముకున్న భయంకరమైన తుఫానులు వచ్చినా ఆకాశం ఎలాగైతే స్వచ్ఛంగా నిర్మలంగా దేనికి అంటకుండా ఉంటుందో మీ ఆత్మ స్వరూపానికి కూడా ఈ ప్రాపంచిక సుఖ దుఃఖాలు జయాపజయాలు ఏవి అంటవు ఈ సత్యాన్ని లోతుగా గ్రహించిన నాడు మీ జీవితంలో ఎదురయ్యే ఎలాంటి పరిస్థితులయినా సరే మిమ్మల్ని ఏమాత్రం చలి చలించనీయవు మీరు ఒక అద్భుతమైన నాటకాన్ని చూస్తున్న ప్రేక్షకుడిలా మీ జీవితంలో జరిగే ప్రతి సంఘటనను కేవలం ఒక సాక్షిగా చూడటం ప్రారంభిస్తారు.
(1:20:09) అదే నిజమైన స్వేచ్ఛ. అదే అంతిమమైన ముక్తి ఈ మాయా ప్రపంచంలో జీవిస్తూనే బురదలో వికసించిన తామర పువ్వుల దేనికి అతుక్కోకుండా ఎవరైతే నిర్లిప్తంగా జీవిస్తారో వారే నిజమైన జీవన్ముక్తులు అని అష్టావక్ర మహర్షి దయతో మనకు బోధించారు. అందువల్ల ఈ మహా జ్ఞానామృతాన్నన్ని కేవలం ఒక కథలా విని వదిలేయకుండా మీ హృదయంలో భద్రపరుచుకోండి. మీ దైనందిన జీవితంలో ప్రతిక్షణం మిమ్మల్ని మీరు ఒక ద్రష్టగా ఒక సాక్షిగా భావించడం అలవాటు చేసుకోండి.
(1:20:54) విచారం కోపం లేదా మోహం మీ మనసును కమ్మేయడానికి ప్రయత్నించిన ప్రతిసారి నేను ఈ మనసును కాదు నేను కేవలం ఒక శుద్ధ చైతన్యాన్ని అన్న అష్టావక్రుని మహా వాక్యాన్ని స్మరించుకోండి. అప్పుడు ఈ సంసారం మీకు ఒక బంధనంగా కాకుండా ఒక అందమైన క్రీడగా మారుతుంది. మీ జీవిత యాత్ర ఎంతో ఆనందమయంగా ప్రశాంతంగా సాగిపోతుంది. ఈ అద్వైత వేదాంతపు అనంతమైన లోతుల్లో ప్రయాణించి సత్యదర్శనం చేసుకున్న మీ అందరి అంతరంగాలలో ఆ దివ్యమైన శాశ్వతమైన ప్రశాంతత ఎల్లప్పుడూ కొలువై ఉండాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.
(1:21:34) సత్యం వైపు జ్ఞానం వైపు సాగిన ఈ మహోన్నతమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మాతో పాటు నడిచిన మీకందరికీ హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు సర్వేజనా సుఖినో భవంతు ఓం శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి
Author Name:Prachin Vedam Safar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=vg5WMQTOxRY
Title: సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత | 1 గంట 21 నిమిషాల్లో ఆత్మజ్ఞానం వైపు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం
Author Name: Prachin Vedam Safar
Description: సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత | 1 గంట 21 నిమిషాల్లో ఆత్మజ్ఞానం వైపు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం
🌿 కేవలం 1 గంట 21 నిమిషాల ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణం… మీ జీవితాన్ని, మీ ఆలోచనలను, మిమ్మల్ని మీరు చూసుకునే విధానాన్ని కొత్త కోణంలో పరిశీలించడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారా?
కొన్ని ఆధ్యాత్మిక బోధనలు మనకు జీవితాన్ని అర్థం చేసుకునే కొత్త దృక్పథాన్ని అందిస్తాయి. అలాంటి లోతైన ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని అందించే గ్రంథాలలో అష్టావక్ర మహాగీత ఒకటి.
📖 ఈ వీడియోలో ఏముంది?
సంపూర్ణ అష్టావక్ర మహాగీత ద్వారా ఆత్మజ్ఞానం, మనస్సు, అహంకారం, బంధం, ముక్తి మరియు నిజమైన స్వరూపం వంటి లోతైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను తెలుసుకుందాం.
అష్టావక్ర మహాగీతలోని తాత్విక సందేశాలను సులభమైన తెలుగు భాషలో అర్థం చేసుకుంటూ, మన జీవితాన్ని మరింత ప్రశాంతంగా, స్పష్టంగా చూసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం.
✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగల విషయాలు:
🔹 అష్టావక్ర మహాగీతలోని ఆత్మజ్ఞాన సందేశం.
🔹 మనస్సు మరియు అహంకారం గురించి ఆధ్యాత్మిక దృక్పథం.
🔹 బంధం మరియు ముక్తి మధ్య ఉన్న తాత్విక భావన.
🔹 మన నిజమైన స్వరూపం గురించి వేదాంత ఆలోచనలు.
🔹 జీవితాన్ని సాక్షి భావంతో పరిశీలించడం వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక అర్థం.
🙏 ఒక మంచి ఆధ్యాత్మిక సందేశం
జీవితంలో మనం ఎన్నో విషయాలను తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాం. కానీ కొన్నిసార్లు మనల్ని మనం తెలుసుకోవడమే అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రయాణంగా మారుతుంది.
అష్టావక్ర మహాగీత అందించే ఆధ్యాత్మిక సందేశాలను ప్రశాంతంగా వినండి, ఆలోచించండి, మీ జీవిత అనుభవాలతో అనుసంధానించుకోండి.
ఈ జ్ఞాన ప్రయాణం మీలో ఆత్మపరిశీలనకు ఒక మంచి అవకాశంగా నిలవాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాం.
❤️ మీకు ఈ వీడియో నచ్చితే:
👍 వీడియోను Like చేయండి. 🔔 ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక వీడియోల కోసం మా ఛానెల్‌ను Subscribe చేయండి. 📲 మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి. 💬 అష్టావక్ర మహాగీతలో మీకు నచ్చిన ఆధ్యాత్మిక సందేశాన్ని Comment చేయండి.
🌺 మీ అందరికీ ఆధ్యాత్మిక శాంతి, సంతోషం కలగాలని కోరుకుంటున్నాం.
హరే కృష్ణ 🙏 హర హర మహాదేవ్ 🙏
Transcript:
(00:00) అద్వైత వేదాంతం యొక్క ముఖ్యమైన గ్రంథమైన అష్టావక్ర గీతకు అష్టావక్రుడు రచయిత అష్టావక్రగీత అద్వైత వేదాంతంలో ఒక ముఖ్యమైన గ్రంథం అష్టావక్ర అంటే ఎనిమిది చోట్ల వంకరగా ఉన్నవాడు అని అర్థం అష్టావక్రుని శరీరం అష్టావక్ర అంటే ఎనిమిది చోట్ల వంకరగా ఉన్నవాడు అని అర్థం. అష్టావక్రుని శరీరం ఎనిమిది చోట్ల వంకరగా ఉండేదని చెబుతారు.
(00:33) అయితే ఆయన శరీరం వంకరగా ఉన్నప్పటికీ ఆయన జ్ఞానం మరియు ఆత్మ దర్శనం మాత్రం ఎంతో పరిపూర్ణమైనవి. మనిషి ఔన్నత్యం అతని శారీరక రూపంలో కాదు, అతని అంతరంగ స్వచ్ఛతలో ఉంటుందని ఈ విషయం మనకు గుర్తు చేస్తుంది. హిందూ ధర్మంలో శ్రీమద్ భగవద్గీత అత్యంత పవిత్రమైన గ్రంథంగా పరిగణించబడుతుంది. అయితే గొప్ప విద్వాంసుడైన అష్టావక్రునిచే వ్రాయబడిన ఈ గీతను మహాగీత అని కూడా పిలుస్తారు.
(01:05) భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణుడు మరియు అర్జునుని మధ్య సంవాదం ఎలా ఉంటుందో అలాగే అష్టావక్ర గీతలో వినేవారు శ్రోత శ్రీ జనక మహారాజు మరియు చెప్పేవారు వక్త శ్రీ అష్టావక్రుడు వాల్మీకి రామాయణంలోని యుద్ధకాండలో అష్టావక్ర మహర్షిని చాలా గౌరవంగా ప్రస్తావించారు. రావణ సంహారం తర్వాత దేవేంద్రుడుతో పాటు దశరథ మహారాజు తన ప్రియ కుమారుడైన శ్రీరామున్ని కలవడానికి వస్తాడు.
(01:36) ఆ సమయంలో ఆయన శ్రీరామునితో ఇలా అంటాడు. ఓ మహాత్మ రామ ధర్మాత్ముడైన కహోడ బ్రాహ్మణుడు తన కుమారుడైన అష్టావక్రుని ద్వారా ఎలా రక్షించబడ్డాడో అలాగే నీలాంటి సుపుత్రుని ద్వారా నేవ నేను కూడా రక్షించబడ్డాను. కాబట్టి స్నేహితులారా ఇప్పటివరకు మీరు అష్టావక్రుని గురి గురించి తెలుసుకున్నారు. ఇప్పుడు అష్టావక్రగీత లోని మొదటి అధ్యాయం వైపు వెళ్దాం.
(02:05) వయోవృద్ధుడైన జనక మహారాజు బాలుడైన అష్టావక్రుడిని ఇలా అడుగుతాడు. హే ప్రభు జ్ఞానాన్ని ఎలా పొందాలి? ముక్తి ఎలా లభిస్తుంది? వైరాగ్యం ఎలా ప్రాప్తిస్తుంది? ఇదంతా నాకు చెప్పండి. దానికి శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా సమాధానం ఇస్తున్నారు. మీరు ముక్తిని కోరుకుంటే మీ మనసు నుండి ఇంద్రియ విషయాలను మరియు వస్తువులను అనుభవించాలనే కోరికను విషంలా వదిలిపెట్టండి.
(02:38) క్షమ సరళత దయ సంతోషం మరియు సత్యం అనే అమృతాన్ని సేవించండి. మీరు భూమి కాదు నీరు కాదు అగ్ని కాదు వాయువు లేదా ఆకాశం కూడా కాదు ముక్తి కోసం ఈ పంచభూతాలకు సాక్షి అయిన చైతన్య స్వరూపమైన ఆత్మను తెలుసుకోండి. మీరు మిమ్మల్ని ఈ శరీరం నుండి వేరుచేసి చైతన్యంలో విశ్రమిస్తే తక్షణమే మీరు సుఖం శాంతి మరియు బంధవిముక్త స్థితిని పొందుతారు.
(03:14) మీరు బ్రాహ్మణ తదితర అన్ని కులాలకు లేదా బ్రహ్మచర్యం మొదలైన అన్ని ఆశ్రమాలకు అతీతులు అలాగే కళ్ళకు కనిపించనివారు. మీరు నిర్లిప్తులు నిరాకారులు మరియు ఈ ప్రపంచానికి సాక్షి అని తెలుసుకొని సుఖంగా ఉండండి. ధర్మం, అధర్మం, సుఖం దుఃఖం అనేవి మనసుకు సంబంధించినవి సర్వవ్యాపకమైన మీకు సంబంధించినవి కావు. మీరు చేసేవారు కర్త కారు మరియు అనుభవించేవారు భోక్త కారు మీరు ఎల్లప్పుడూ ముక్తులే.
(03:50) మీరు సమస్త విశ్వానికి ఏకైక ద్రష్ట సదా ముక్తులే మిమ్మల్ని మీరు ద్రష్టగా కాకుండా వేరొకరిగా భావించడమే మీకున్న ఒకే ఒక బంధం అహంకారం అనే మహా సర్పం ప్రభావం చేత నేనే చేస్తున్నాను నా వల్లే ఇదంతా జరుగుతోంది అని మీరు భ్రమిస్తున్నారు. ఆధునిక జీవితంలో మనకు ఎదురయ్యే సగం మానసిక ఒత్తిడికి కారణం ఈ కర్తృత్వ భావనే నేనే చేస్తున్నాను అనే భారాన్ని వదిలేసి కేవలం ఒక సాక్షిగా జీవితాన్ని గమనించడం మొదలుపెట్టిన రోజున మీరు అంతులేని ప్రశాంతతను అనుభవిస్తారు.
(04:32) నేనే చేస్తున్నాను అని మీరు భ్రమిస్తున్నారు. నేను కర్తను కాను అనే విశ్వాసం అనే అమృతాన్ని త్రాగి సుఖంగా ఉండండి. నేను ఒక విశుద్ధ జ్ఞానాన్ని అనే నిశ్చయమనే అగ్నితో దట్టమైన అజ్ఞాన అరణ్యాన్ని దహించి వేయండి. ఈ విధంగా శోకరహితులై సుఖంగా ఉండండి. తాడును చూసి పాము అని భ్రమపడినట్లుగా ఈ ప్రపంచం ఎక్కడైతే అవాస్తవికంగా అనిపిస్తుందో ఆ ఆనందాన్ని పరమానందాన్ని అనుభూతి చెంది సుఖంగా ఉండండి.
(05:12) తనను తాను ముక్తుడిగా భావించేవాడు ముక్తుడే మరియు బద్ధుడిగా భావించేవాడు బంధింపబడిన వాడే బుద్ధి ఎలా ఉంటే గతి అలా ఉంటుంది అనే నానుడి నిజమే ఆత్మసాక్షి సర్వవ్యాపి పూర్ణమైనది ఏకమైనది ముక్తమైనది చైతన్యవంతమైనది అక్రియమైనది అసంగమైనది కోరికలు లేనిది మరియు శాంతమైనది బ్రమ వలన ఇది సాంసారికంగా అనిపిస్తుంది. మార్పులేని చైతన్యవంతమైన మరియు అద్వైత ఆత్మను చింతన చేయండి.
(05:52) నేను అనే బ్రమరూప ఆభాసం నుండి ముక్తులై బాహ్య ప్రపంచాన్ని మీ లోపలే భావించండి. ఓ పుత్ర చాలా కాలంగా మీరు నేను శరీరాన్ని అనే భావ బంధంతో బంధింపబడి ఉన్నారు. మిమ్మల్ని మీరు అనుభూతి చెంది జ్ఞానమనే ఖడ్గంతో ఈ బంధాన్ని ఛేదించి సుఖంగా ఉండండి. మీరు అసంగమైనవారు అక్రియమైనవారు స్వయం ప్రకాశమానులు మరియు సర్వదా దోషరహితులు. ధ్యానం ద్వారా మనసును ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవడానికి మీరు చేసే ప్రయత్నమే ఒక బంధం.
(06:32) ఈ ప్రపంచం మీ చేత వ్యాపించబడి ఉన్నది. వాస్తవానికి మీరే దీనిని వ్యాపించి ఉన్నారు. మీరు శుద్ధమైన వారు మరియు జ్ఞాన స్వరూపులు కేవలం చైతన్యం పట్ల మాత్రమే ఆసక్తి కలవారై ఉండండి. ఆకారాన్ని అసత్యంగా తెలుసుకుని నిరాకారాన్నే శాశ్వతమైనదిగా పరిగణించండి. ఈ తత్వాన్ని అర్థం చేసుకున్న తర్వాత మళ్ళీ జన్మించడం సాధ్యం కాదు. అద్దంలో ప్రతిబింబించే రూపం దాని లోపల కూడా ఉన్నట్లుగానే మరియు బయట కూడా అదే విధంగా పరమాత్మ.
(07:08) ఈ శరీరం లోపల బయట కూడా నివసిస్తాడు. ఏ విధంగానైతే ఒకే ఆకాశం పాత్ర లోపల మరియు బయట వ్యాపించి ఉంటుందో అదేవిధంగా శాశ్వతమైన నిరంతరమైన పరమాత్మ సమస్త ప్రాణులలో విద్యమానమై ఉన్నాడు. విద్వాంసుడైన అష్టావక్రుని మేధస్సుతో మీరందరూ పరిచితులే. జనక మహారాజు సభలో ఆయన బందితో శాస్త్రార్థం చేసి తన పాండిత్యాన్ని పరిచయం చేశారు. మరియు బందికి తన అహంకారం గురించి తెలిసేలా చేశారు.
(07:49) ఇప్పుడు ఆయన రచించిన మహాగీత రెండవ అధ్యాయం వైపు వెళ్దాం. జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు. ఆశ్చర్యం నేను నిష్కలంకుడను శాంతుడను ప్రకృతికి అతీతుడను మరియు జ్ఞాన స్వరూపుడను ఇంతకాలం నేను మోహంతో పీడించబడ్డాను. ఏ విధంగానైతే నేను ఈ శరీరాన్ని ప్రకాశింపజేస్తానో అదేవిధంగా ఈ విశ్వాన్ని కూడా ప్రకాశింపజేస్తాను. కాబట్టి నేనే ఈ సమస్త విశ్వాన్ని లేదా నేను ఏమీ కాదు ఇప్పుడు శరీరంతో సహా ఈ విశ్వాన్ని త్యజించి ఒకానొక నైపుణ్యం ద్వారానే నా చేత పరమాత్మ దర్శనం చేసుకోబడుతుంది.
(08:34) ఏ విధంగానైతే నీరు దాని అలలు నురుగు మరియు బుడగల నుండి వేరు కాదో అదే విధంగా ఆత్మ కూడా తన నుండి ఉద్భవించిన ఈ విశ్వం నుండి వేరు కాదు ఏ విధంగానైతే పరిశీలించి చూస్తే వస్త్రం కేవలం దారంగానే తెలుస్తుందో అదే విధంగా ఈ సమస్త విశ్వం ఆత్మ మాత్రమే ఏ విధంగానైతే చెరకు రసంతో చేసిన చెక్కెరలో ఆ రసమే వ్యాపించి ఉంటుందో అదేవిధంగా ఈ విశ్వమంతా నా నుండే నిర్మితమైంది.
(09:10) మరియు నిరంతరం నా చేతనే వ్యాపించి ఉన్నది. అజ్ఞానం వలనే ఆత్మ ఈ విశ్వం రూపంలో కనిపిస్తుంది. ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన తర్వాత ఈ విశ్వం కనిపించదు. అజ్ఞానం చేత తాడు పాము వలే కనిపిస్తుంది. అజ్ఞానం చేత తాడు పాము వలే కనిపిస్తుంది. అది తాడు అని తెలిసిన తర్వాత పాము కనిపించదు. అదేవే విధంగా మన జీవితంలో ఎదురయ్యే భయాలు, ఆందోళనలు కూడా ఆ పాము లాంటివే.
(09:45) ఒకసారి మన నిజ స్వరూపం ఏమిటో తెలుసుకుంటే మనల్ని భయపెడుతున్న ఆ నిష్కారణ భయాలన్నీ దానంతట అవే మాయమైపోతాయి. పాము కనిపించదు ప్రకాశమే నా స్వరూపం ఇది తప్ప నేను మరేమీ కాను ఆ ప్రకాశం ఈ విశ్వాన్ని ఎలాగైతే ప్రకాశింపజేస్తుందో అలాగే ఈ నేను అనే భావాన్ని కూడా ప్రకాశింపజేస్తుంది. ఆశ్చర్యం ముత్యపు చిప్పలో వెండి తాడులో పాము మరియు సూర్య కిరణాలలో నీరు ఎండమావి కనిపించినట్లుగా ఈ కల్పిత విశ్వం అజ్ఞానం వల్ల నాలోనే కనిపిస్తుంది.
(10:27) కుండ మట్టిలో అలనీటిలో మరియు ఆభరణం బంగారంలో ఎలాగైతే లీనమవుతాయో నా నుండి ఉద్భవించిన ఈ విశ్వం నాలోనే లీనమవుతుంది. ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం సమస్త విశ్వం నశించినప్పటికీ దేనికైతే నాశనం లేదో గడ్డి పోచ నుండి బ్రహ్మ వరకు అంతా నశించినప్పటికీ ఏది ఉనికిలో ఉంటుందో అటువంటి నాకు నమస్కారం ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం నేను ఒక్కడినే శరీరధారినై ఉన్నప్పటికీ ఎక్కడికి వెళ్ళని వాడిని ఎక్కడికి రానివాడిని మరియు సమస్త విశ్వాన్ని వ్యా వ్యాపించి ఉన్నవాడిని
(11:12) ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం ఎవడైతే నేర్పరియో ఎవరికైతే సాటి మరొకరు లేరో ఈ శరీరాన్ని స్పృసిించకుండానే అనాది కాలం నుండి ఈ విశ్వాన్ని ఎవడైతే ధరించి ఉన్నాడో అటువంటి నాకు నమస్కారం ఆశ్చర్యం నాకు నమస్కారం వాక్కు మరియు మనసుతో అర్థమయ్యేది ఏదైనా సరే అదంతా ఎవరిది కాదో అటువంటి నాకు కు నమస్కారం జ్ఞానము జ్ఞేయము మరియు జ్ఞాత అనే ఈ మూడు వాస్తవానికి లేవు.
(11:50) అజ్ఞానం చేత ఏదైతే కనిపిస్తుందో ఆ మచ్చలేని వాడిని నిష్కళంకుడిని నేనే ద్వైత భావనే సమస్త దుఃఖాలకు మూల కారణం. కనిపిస్తున్నదంతా అసత్యం అని తెలుసుకోవడమే తప్ప దీనికి వేరే ఔషధం లేదు. నేను ఏక చైతన్యాన్ని మరియు నిర్మలుడిని నేను కేవలం జ్ఞాన స్వరూపుడిని అజ్ఞానం వలనే నా ద్వారా నాలో ఇతర గుణాలు కల్పించబడ్డాయి. ఇలా విచారించి నేను సనాతనంగా మరియు కారణ రహితంగా స్థిరపడి ఉన్నాను.
(12:28) నాకు ఎలాంటి బంధనం లేదు. అలాగే ముక్తి అనే బ్రమ కూడా లేదు. నేను శాంతుడిని మరియు ఆశ్రయ రహితుడిని నాలో ఉన్నట్లు కనిపించే ఈ ప్రపంచం కూడా వాస్తవానికి నాలో లేదు ఈ శరీరంతో సహా ఈ ప్రపంచం అంతా అస్తిత్వం లేనిది అనేది నిశ్చయం కేవలం శుద్ధ చైతన్యమైన ఆత్మకు మాత్రమే అస్తిత్వం ఉంది. ఇక ఇందులో కల్పన చేయడానికి ఏముంది శరీరం స్వర్గం నరకం బంధం మోక్షం మరియు భయం ఇవన్నీ కేవలం కల్పనలు మాత్రమే వీటితో చైతన్య స్వరూపుడనైన నాకు ప్రయోజనం ఏమిటి? ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే నేను జనసమూహంలో కూడా
(13:18) ఇతరులను చూడను అది కూడా నాకు నిర్మానుష్యంగానే శూన్యంగా అనిపిస్తుంది. ఇక నేను దేనిపై మొహం పెంచుకోవాలి నేను శరీరాన్ని కాను ఈ శరీరం నాది కాదు నేను జీవుడ్ని కాను నేను చైతన్యాన్ని నాలోని జీవించాలనే కోరికే నా బంధనంగా ఉండేది. అనంత మహాసముద్రం లాంటి నాలో చిత్తము అనే గాలి వీచినప్పుడు బ్రహ్మాండం అనే విచిత్రమైన అలలు ఉత్పన్నం.
(13:51) నా అనంత మహాసముద్రంలో మనస్సు అనే గాలి శాంతించినప్పుడు జీవుడనే వ్యాపారికి చెందిన సంసారం అనే ఓడ దురదృష్ట వశాత్తు నాశనం అవుతుంది. ఆశ్చర్యం నా అనంత మహాసముద్రంలో జీవులనే అలను పుడతాయి కలుస్తాయి. ఆడుకుంటాయి మరియు సహజంగా నాలోనే ప్రవేశిస్తాయి. అష్టావక్రగీత మూడవ అధ్యాయం ఆత్మను నాశనము లేని దానిగా మరియు ఏకైకమైనదిగా తెలుసుకో అని అష్టావక్రకుడు చెబుతున్నాడు.
(14:29) ఆ ఆత్మ జ్ఞానాన్ని పొందిన ఏ బుద్ధిమంతుడికైనా ధనార్జనపై ఆసక్తి ఎలా ఉంటుంది? ముత్యపు చిప్పలో వెండి ఉందనే భ్రమ కలిగినప్పుడు దానిపై ఎలాగైతే దురాశ పుడుతుందో అలాగే తన సొంత అజ్ఞానం వల్ల కలిగే బ్రమ వలన ప్రాపంచిక విషయాలపై ఆసక్తి కలుగుతుంది. సముద్రం నుండి అరలు పుట్టినట్లుగా దేని నుండి ఈ విశ్వం ఉద్భవిస్తుందో అది నేనే అని తెలుసుకొని కూడా నువ్వు ఒక దీనుడిలా ఎలా పరిగెత్తగలవు ఆత్మ చైతన్యవంతమైనదని మరియు అత్యంత సుందరమైనదని విన్నప్పటికీ నువ్వు కామవాంచలకు జననేంద్రియాలకు బానిసై ఎలా మలినం కాగలవు అన్ని జీవులలో
(15:16) తనను తాను మరియు తనలో అన్ని జీవులను తెలుసుకున్న మునిలో మమకార భావన నిలిచి ఉండటం ఆశ్చర్యకరం. ఒకే బ్రహ్మమును ఆశ్రయించినవాడు మరియు మోక్షం యొక్క అర్థం తెలిసినవాడు ఆమోద ప్రమోదాల ద్వారా కలిగే కోరికలకు చలించిపోవటం ఆశ్చర్యకరం. అంతిమ సమయానికి చేరుకున్న వ్యక్తి తాను అనుభవించడానికి అత్యంత అసక్తుడైనప్పటికీ జ్ఞానానికి శత్రువైన కామవాంచను కోరుకోవటం ఆశ్చర్యమే.
(15:48) ఈ లోకం మరియు పరలోకం పట్ల విరక్తి కలిగి నిత్యము మరియు అనిత్యముల పట్ల జ్ఞానం ఉండి మోక్షాన్ని కోరుకునే వారు మోక్షం గురించి భయపడటం ఆశ్చర్యకరమే. ఎల్లప్పుడూ కేవలం ఆత్మను మాత్రమే దర్శించే బుద్ధిమంతుడు ఎవరైనా ఆహారం పెట్టినా లేదా బాధించినా సంతోషించడు మరియు కోపపడడు. తమ కర్మబద్ధమైన శరీరాన్ని ఇతరుల శరీరాల వలె చూసే మహాపురుషులను ప్రశంసలు ఋషులను ప్రశంసలు లేదా నిందలు ఎలా విచలితులను చేయగలవు సమస్త జిజ్ఞాసల నుండి విముక్తుడై ఈ ప్రపంచాన్ని మాయా కల్పితంగా చూసే స్థిత ప్రజ్ఞుడిని ఆసన్నమైన మరణం కూడా ఎలా
(16:34) భయపెట్టగలదు అవును నిరాశలో కూడా సమస్త కోరికలకు అతీతంగా ఆత్మజ్ఞానంతో ఆనందించే మహాత్ముని ఎవరితో పోల్చగలం స్వభావ రీత్య ఈ ప్రపంచ ప్రపంచాన్ని కేవలం ఒక దృశ్యంగా తెలుసుకో దీనికి ఎలాంటి అస్తిత్వం లేదు ఇది స్వీకరించదగినది మరియు ఇది త్యజించదగినది అని స్థిత ప్రజ్ఞుడు ఇంకేమి చూస్తాడు విషయాల పట్ల అంతర్గత ఆసక్తిని త్యజించిన సందేహాలకు అతీతుడైనా ఎలాంటి కోరికలు లేని వ్యక్తిని దానంతట అవే వచ్చే భోగాలు దుఃఖ పెట్టలేవు మరియు సంతోష పెట్టలేవు.
(17:18) ఇప్పుడు అష్టావక్రుడిచే రచించబడిన మహాగీత యొక్క నాలుగవ అధ్యాయాన్ని విందాం. అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు తన్ను తాను తెలుసుకున్న బుద్ధిమంతుడు ఈ ప్రపంచ పరిస్థితులను ఒక ఆటలా తీసుకుంటాడు. ప్రాపంచిక పరిస్థితుల భారాన్ని ఒత్తిడిని తీసుకునే మోహాందుడితో అతనికి ఏమాత్రం పోలిక లేదు. ఇంద్రాది దేవతలందరూ ఏ స్థానాన్ని అయితే కోరుకుంటారో ఆ స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ యోగి ఎటువంటి సంతోషాన్ని పొందడు.
(17:50) ఆ బ్రహ్మమును తెలుసుకున్న వారి అంతఃకరణను పుణ్యపాపాలు అంటవు. ఆకాశంలో కనిపించే పొగ ఆకాశాన్ని ఏ విధంగా అంటదో అదే విధంగా తనను తాను సమస్త జగత్తు స్వరూపంగా తెలుసుకున్న మహా పురుషుడు తన ఇచ్చానుసారం వర్తమానంలో జీవించడాన్ని ఆపగల సామర్థ్యం ఎవరికీ ఉంటుంది బ్రహ్మ నుండి గడ్డిపోచ వరకు ఉన్న నాలుగు రకాల ప్రాణులలో కేవలం ఆత్మజ్ఞాని మాత్రమే ఇష్టా ఇష్టాలను కోరిక కలను మరియు ఐ ఇష్టతలను పూర్తిగా విడిచిపెట్టగల సమర్థుడు ఆత్మను ఏకైక తత్వంగా మరియు జగత్తుకు ఈశ్వరునిగా ఎవరో ఒకరు మాత్రమే
(18:38) చాలా అరుదుగా తెలుసుకుంటారు. అలా తెలుసుకున్న వాడికి ఎవరి నుండి ఎలాంటి భయము ఉండదు. అష్టావక్రగీత ఐదవ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. నీకు దేనితోనూ ఎలాంటి సంబంధం లేదు. నీవు పరిశుద్ధుడవు. నీవు దేనిని త్యజించాలి అనుకుంటున్నావు. ఈ అవాస్తవిక కలయికను అంతం చేసి బ్రహ్మంతో ఏకత్వాన్ని యోగాన్ని పొందు.
(19:08) సముద్రం నుండి బుడగలు ఏ విధంగా పుడతాయో అదే విధంగా ఈ విశ్వం ఒకే ఆత్మ నుండి ఉద్భవిస్తుందని తెలుసుకొని బ్రహ్మంతో ఏకత్వాన్ని పొందు. ఈ విశ్వం కళ్ళకు కనిపిస్తున్నప్పటికీ ఇది అవాస్తవమైనది. తాడులో కల్పిత పాముకు ఎలాగైతే ఉనికి ఉండదో అదేవిధంగా పరిశుద్ధమైన నీలో ఈ విశ్వం యొక్క ఉనికి లేదు. ఇది తెలుసుకొని బ్రహ్మంతో ఏకత్వాన్ని పొందు నిన్ను నీవు సుఖదుఃఖాలలో సమానమైన వాడిగా ఆశ నిరాశలలో సమానమైన వాడిగా జనన వాడిగా జనన మరణాలలో సమానమైన సత్యంగా తెలుసుకొని బ్రహ్మంతో
(19:54) ఏకత్వాన్ని ఏకస్వరూపాన్ని పొందు అష్టావక్రగీత ఆరవ అధ్యాయం అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు నేను ఆకాశం వలె అనంత తుడను మరియు ఈ జగత్తు ఒక కొండవలె తుచ్ఛమైనది ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి. నేను మహాసముద్రం లాంటి వాడిని మరియు ఈ కనిపించే ప్రపంచం అలల లాంటిది. ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి.
(20:34) ముత్యపు చిప్పలో వెండిని భ్రమించినట్లుగా ఈ విశ్వం నాలో కల్పించబడింది. ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి. అన్ని ప్రాణులు నాలో ఉన్నట్లే నేను సమస్త ప్రాణులలో ఉన్నాను. ఇదే జ్ఞానం దీనిని త్యజించకూడదు లేదా గ్రహించకూడదు. కేవలం దీనితో ఏకమై ఉండాలి. అష్టావక్రగీత ఏడవ అధ్యాయం, జనకమహారాజు ఇలా అంటున్నాడు.
(21:09) అనంతమైన మహాసముద్రం లాంటి నాలో ప్రపంచం అనే ఓడ తన అంతర్గత వాయువుతో అటు ఇటు తిరుగుతూ ఉంటుంది. కానీ దీని వల్ల నాలో ఎటువంటి విక్షోభం కలత కలగదు. అనంతమైన మహాసముద్రం లాంటి నాలో సముద్రం లాంటి నాలో ప్రపంచమనే అలలు మాయ వల్ల తమంతట తామే వల్ల తమంతట తామే ఉదయిస్తూ అస్తమిస్తూ ఉంటాయి. దీని వల్ల నాకు వృద్ధి లేదా క్షతి నష్టం ఉండదు.
(21:44) అనంతమైన మహాసముద్రం లాంటి నాలో ఈ విశ్వం ఒక స్వప్నం లాంటి వాస్తవం. నేను అత్యంత ప్రశాంతంగా మరియు నిరాకార రూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. ఆ అనంతమైన మరియు నిరంజన స్థితిలో నేను అనే భావన లేదు మరియు మరే ఇతర భావన కూడా లేదు. ఈ విధంగా నేను ఎటువంటి కోరిక లేకుండా అనాసక్తంగా మరియు ప్రశాంత రూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. ఆశ్చర్యం ఏమిటంటే నేను స్వచ్ఛమైన చైతన్యాన్ని మరియు ఈ జగత్తు అసత్యమైన ఇంద్రజాలం మాయ లాంటిది.
(22:22) ఈ విధంగా నాలో మంచిది ఉపయోగకరమైనది మరియు చెడ్డది నిరుపయోగమైనది అనే కల్పన ఎక్కడ ఎలా ఉంటుంది? అష్టావక్రగీత ఎనిమిదవ అధ్యాయం. శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. మనసు కోరికలు కోరినప్పుడు దుఃఖించినప్పుడు దేనినైనా వదిలిపెట్టినప్పుడు దేనినైనా స్వీకరించినప్పుడు సంతోషించినప్పుడు లేదా కోపగించుకున్నప్పుడు బంధం ఏర్పడుతుంది.
(22:53) మనసు కోరికలు కోరనప్పుడు దుఃఖించనప్పుడు వదిలి పెట్టనప్పుడు స్వీకరించనప్పుడు సంతోషపడనప్పుడు లేదా కోపగించుకోనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. మనసు ఏదైనా దృశ్య వస్తువు పట్ల మనసు ఏదైనా దృశ్య వస్తువు పట్ల ఆసక్తిని కలిగి ఉన్నప్పుడు బంధం ఏర్పడుతుంది. ఎందుకంటే మన ఆనందాన్ని బాహ్య వస్తువుల మీదో లేదా వ్యక్తుల మీదో ఆధారపడేలా చేసినప్పుడే మన దుఃఖం మొదలవుతుంది.
(23:26) మనసు ఏ దృశ్య వస్తువు పట్ల అతిగా ఆసక్తిని కలిగి ఉండనప్పుడు దేని మీద ఆధారపడనప్పుడు మనకు ముక్తి లభిస్తుంది. మనసు ఏ దృశ్య వస్తువు పట్ల ఆసక్తిని కలిగి ఉండనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. నేను లేదా నాది అనే భావం ఉన్నంత కాలం బంధం ఉంటుంది. నేను లేదా నాది అనే భావం లేనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. దీనిని తెలుసుకొని దేనిని వదిలిపెట్టవద్దు మరియు దేనిని స్వీకరించవద్దు.
(24:04) అష్టావక్రగీత తొమ్మిదవ అధ్యాయం శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. ఈ పని చేయదగినదా? లేదా చేయకూడనిదా? మరియు ఇలాంటి ఇతర ద్వంద్వాలు అవును లేదా కాదు అనే సందేహాలు ఎప్పుడూ ఎవరికి శాంతించాయి అని ఆలోచించి విరక్తితో మరియు ఉదాసీనంగా మారిపో త్యాగివి కమ్ము ఇలాంటి ఏ నియమాలను పాటించని వాడివిగా ఉండు ఓ పుత్ర ఈ ప్రపంచం యొక్క వ్యర్థమైన ప్రయత్నాలను చూసి ఏ ధన్యుడికో మాత్రమే జీవించాలనే కోరి కోరిక భోగాలను అనుభవించాలనే కోరిక మరియు భోజనం
(24:51) చేయాలనే కోరికలు శాంతిస్తాయి. ఇదంతా అనిత్యమైనది. ఇది దైహిక దైవిక మరియు భౌతిక అనే మూడు రకాల కష్టాలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది. మరియు ఏ సారాంశం లేనిది. నిందనీయమైనది మరియు త్యజించదగినది అని నిశ్చయించుకున్నప్పుడే శాంతి లభిస్తుంది. మనుషులకు సంశయాలు లేని సమయం లేదా వయస్సు ఏముంది? కాబట్టి సంశయాలను విడిచిపెట్టి అప్రయత్నంగా సిద్ధిని పొందు.
(25:26) మహర్షులు, సాధువులు మరియు యోగుల యొక్క విభిన్న అభిప్రాయాలను చూసి ఏ మనుషుడు వైరాగ్యవంతుడై ప్రశాంతతను పొందడు. చైతన్యం యొక్క సాక్షాత్కారాన్ని పొంది వైరాగ్యం మరియు సమభావం కలిగిన ఏ గురువు జన్మ మరియు మృత్యు బంధాల నుండి తరింప చేయడు తత్వాల వికారాన్ని వాస్తవానికి వాటి పరిమాణ మార్పుగా మాత్రమే చూడు అలా చూసిన క్షణంలోనే నీవు బంధారం నుండి విముక్తుడవై నీ నిజ స్వరూపంలో స్థిరపడతావు.
(25:59) కోరికే సంసారం అని తెలుసుకొని అన్నింటిని త్యజించు ఆ త్యాగంతో కోరికలు తొలగిపోయి నీవు నీ యదార్థ స్వరూపంలో స్థిరపడతావు. అష్టావక్రగీత 10వ అధ్యాయంలో శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. కోరికలు మరియు అనర్థాల సమూహమైన ధనం అనే శత్రువులను విడిచిపెట్టు. ఈ రెండింటిని త్యజించడం అనే ధర్మంతో కూడి అంతటా విరక్తుడవై ఉదాసీనంగా ఉండు.
(26:34) మిత్రులు భూమి ధనాగారం భార్య మరియు ఇతర సంపదలను కలలోని మాయ వలె మూడు లేదా ఐదు రోజుల్లో నశించిపోయేవిగా చూడు. ఎక్కడెక్కడైతే ఆసక్తి ఉంటుందో దానినే సంసారంగా తెలుసుకో. ఈ విధంగా పరిపక్వమైన వైరాగ్యాన్ని ఆశ్రయించి తృష్ణ కోరిక లేనివాడవై సుఖాన్ని పొందు తృష్ణ లేదా కోరిక మాత్రమే స్వయం బంధనానికి కారణం దాని నాశనమే మోక్షం అని పిలువబడుతుంది. సంసారంలో అనాసక్త వలనే నిరంతర ఆనందం లభిస్తుంది.
(27:09) నీవు అద్వితీయమైన చైతన్యవంతమైన మరియు శుద్ధమైన వాడవు. అలాగే ఈ ప్రపంచం జ్వరమైనది మరియు అసత్యమైనది నీలో అజ్ఞానం లేస మాత్రం కూడా లేదు మరియు తెలుసుకోవాలనే కోరిక కూడా లేదు గత జన్మలలో అనేకసార్లు నీకు నీ రాజ్యం పుత్రులు భార్య శరీరం మరియు సుఖాల పట్ల ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ అవన్నీ నాశనమయ్యాయి. తగినంత సంపద కోరికలు మరియు శుభ కర్మల ద్వారా కూడా ఈ సంసారం అనే మాయ నుండి మనసుకు శాంతి లభించలేదు.
(27:48) ఎన్ని జన్మలలో నీవు శరీరం, మనసు మరియు వాక్కు ద్వారా దుఃఖానికి కారణమైన కర్మలను చేయలేదు. ఇప్పుడు వాటి నుండి విరక్తిని పొందు. అష్టావక్రగీత 11వ అధ్యాయం శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. భావం సృష్టి లేదా స్థితి మరియు అభావం ప్రళయం లేదా మరణం అనే వికారాలు సహజమైనవి దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్న వాడు వికార రహితుడై దుఃఖ రహితుడై సుఖంగా శాంతిని పొందుతాడు.
(28:20) ఈశ్వరుడే అందరికీ సృష్టికర్త మరెవర కాదు అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్న వాని అంతర్గత కోరికలన్నీ నశించిపోతాయి. ఆ శాంత పురుషుడు అంతటా ఆసక్తి రహితుడు అవుతాడు. సంపద సుఖం మరియు విపత్తి దుఃఖం వచ్చే సమయం ప్రారబ్ధ వశాత్తు పూర్వజన్మ కర్మల ప్రకారం ఉంటుంది. దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు సంతోషంతో మరియు నిరంతరం నిగ్రహించబడిన ఇంద్రియాలతో ఉంటాడు.
(28:54) అతడు దేనిని కోరుకోడు మరియు దేనికి సోకించడు. సుఖ దుఃఖాలు మరియు జనన మరణాలు ప్రారబ్ధ వశాత్తు పూర్వజన్మ కర్మల ప్రకారం ఉంటాయి. దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు ఫలాపేక్ష లేనివాడై సహజంగా కర్మలు చేస్తూ కూడా వాటికి అతుక్కోడు. చింత వలననే దుఃఖాలు ఉత్పన్నమవుతాయి. మరే ఇతర కారణం వల్ల కాదు. దీనిని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు చింత లేనివాడై సుఖంగా శాంతంగా మరియు అన్ని కోరికల నుండి విముక్తుడు అవుతాడు.
(29:33) నేను ఈ శరీరాన్ని కాను మరియు ఈ శరీరం నాది [గొంతు సవరించుకోవడం] కాదు నేను జ్ఞాన స్వరూపుడను అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు జీవన్ముక్తిని పొందుతాడు. అతడు చేసిన గత కర్మలను మరియు చేయని భవిష్యత్తు కర్మలను స్మరించడు. గడ్డిపోచ నుండి బ్రహ్మ వరకు అంతా నేనే అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు వికల్పాలు మరియు కోరికలు లేనివాడై పవిత్రంగా, శాంతంగా మరియు లభించిన లేదా లభించని వాటిపై ఆసక్తి లేనివాడు అవుతాడు.
(30:07) అనేక ఆశ్చర్యాలతో కూడిన ఈ విశ్వం అస్తిత్వం లేనిది అని నిశ్చయంగా తెలుసుకున్నవాడు కోరికలు లేనివాడై శుద్ధ అస్తిత్వంగా మారి అపారమైన శాంతిని పొందుతాడు. అష్టావక్రగీత 12వ అధ్యాయంలో శ్రీ జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు. మొదట నేను శారీరక కర్మల పట్ల ఉదాసీనుడను అయ్యాను. తరువాత వాక్కు పట్ల ఉదాసీనుడను అయ్యాను. ఇప్పుడు చింతల పట్ల కూడా ఉదాసీనుడనై నా నిజస స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను.
(30:42) శబ్దాది విషయాల పట్ల ఆసక్తి రహితుడనై మరియు ఆత్మ దృష్టికి గోచరమయ్యే విషయం కాకపోవడం చేత నేను నిశ్చలమైన మరియు ఏకాగ్రమైన హృదయంతో నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. అధ్యాస అసత్యజ్ఞానం వంటి అసాధారణ స్థితులను మరియు సమాధిని ఒకే నియమంగా చూస్తూ నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. ఓ బ్రహ్మవిధుడా వదిలిపెట్టదగిన మరియు గ్రహించదగిన వాటికి దూరమై సుఖ దుఃఖాల అభావంలో నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను.
(31:23) ఆశ్రమాలు అనాశ్రమాలు ధ్యానం మరియు మనసు ద్వారా అంగీకరించబడిన మరియు నిషేధించబడిన నియమాలను చూస్తూ నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. కర్మానుష్టాన రూపమైన అజ్ఞానం నుండి నివృత్తుడనై తత్వాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకొని నేను నా స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్నాను. అచింత్యమైన దాని గురించి విచారణ చేసినప్పటికీ ఆ విచారణ పైనే చింతన చేయబడుతుంది.
(31:53) కాబట్టి ఆ ఆలోచనను కూడా విడిచిపెట్టి నేను నా నిజ స్వరూపంలో స్థిరపడి వున్నాను. ఈ విధంగా ప్రవర్తించేవాడు కృతార్థుడై ముక్తుడు అవుతాడు. ఇటువంటి స్వభావం కలవాడు కృతార్దుడై ముక్తుడు అవుతాడు. అష్టావక్రగీత 13వ అధ్యాయంలో శ్రీ జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు ఏమీ లేకపోవటం ఏది తనది కాదనే భావన అనే సహజత్వం కేవలం కౌపీనం గోచి ధరించినంత మాత్రాన కూడా లభించడం కష్టం అందువల్ల త్యాగం మరియు సంగ్్రహం కూడబెట్టడం అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను శారీరక దుఃఖం ఎక్కడుంది అనగా లేదు
(32:40) వాక్కుకు సంబంధించిన దుఃఖం ఎక్కడుంది అసలు మనసు ఎక్కడుంది అన్ని ప్రయత్నాలను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను చేసిన ఏ పనికైనా వాస్తవానికి ఉనికి లేదు ఈ విధమైన తత్వాన్ని విచారించి ఎప్పుడు ఏ కర్తవ్యం ఉంటే దానిని చేస్తూ అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను దేహ భావనలో ఉండే యోగులకు కర్మ మరియు అకర్మ అనేవి బంధాన్ని కలిగించే భావాలు కానీ సంయోగం మరియు వియోగం అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను.
(33:26) విశ్రాంతి కదలిక నిద్ర కూర్చోవడం నడవడం మరియు కలలో వాస్తవానికి నాకు లాభనష్టాలు లేవు. కాబట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను. నిద్రపోవటం వల్ల నాకు ఎలాంటి నష్టం లేదు మరియు ప్రయత్నం లేదా నిరుత్సాహం మరియు శోకం అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను ఎల్లప్పుడూ సుఖంగా ఉన్నాను. సుఖ దుఃఖాలు మొదలైన పరిస్థితులు క్రమంగా వచ్చే నియమాన్ని పదే పదే విచారించి శుభం మంచి మరియు అశుభం చెడు అనే ప్రవృత్తులను విడిచిపెట్టి అన్ని పరిస్థితులలోనూ నేను సుఖంగా ఉన్నాను.
(34:08) అష్టావక్రగీత 14వ అధ్యాయంలో శ్రీ జనకుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. స్వభావ సిద్ధంగానే ఆలోచనలు లేనివాడు మరియు అరుదుగా ఏదైనా కోరికను కోరుకునేవాడు నిద్ర నుండి మేల్కొన్న వ్యక్తి తన కలల నుండి ఎలాగైతే విముక్తుడు అవుతాడో అలాగే గత స్మృతుల నుండి విముక్తుడు అవుతాడు. నేను ఏ కోరిక కోరుకోనప్పుడు నాకు సంపద స్నేహితులు ఇంద్రియ విషయాలు శాస్త్రాలు మరియు విజ్ఞానంతో ఏమి ప్రయోజనం సాక్షి పురుషుడైన పరమాత్మను లేదా ఈశ్వరుని తెలుసుకొని నేను బంధం మరియు మోక్షాలకు అతీతంగా మారాను నాకు మోక్షం గురించిన చింత
(34:54) కూడా లేదు అంతర్గత కోరికలు లేకుండా బాహ్యంగా చింతా రహితమైన ప్రవర్తనతో ఉండి తరచుగా మత్తులో ఉన్నవారిలా కనిపించే జ్ఞానోదయం పొందిన పురుషులను వారిలాంటి ప్రకాశవంతమైన జ్ఞానులు మాత్రమే గుర్తించగలరు. అష్టావక్రగీత 15వ అధ్యాయంలో శ్రీ అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. సాత్విక బుద్ధితో కూడిన మనిషి సాధారణ ఉపదేశం ద్వారా కూడా కృతకృత్యుడు విముక్తుడు అవుతాడు.
(35:29) కానీ అలా కానీ పక్షంలో జీవితాంతం జిజ్ఞాసువుగా ఉన్నప్పటికీ పరబ్రహ్మ యొక్క నిజమైన జ్ఞానం కలగదు. ఇంద్రియ విషయాల పట్ల ఉదాసీనంగా ఉండటమే మోక్షం మరియు విషయాలలో ఆసక్తి చూపడమే బంధం అని తెలుసుకొని నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు ప్రవర్తించు. వాక్కు బుద్ధి మరియు కర్మల ద్వారా గొప్ప కార్యాలు చేసే మనుషులను తత్వజ్ఞానం శాంతంగా జ్ఞానం శాంతంగా నిశ్చలంగా మరియు కర్మలు చేయని వారిగా మారుస్తుంది.
(36:02) అందువల్ల సుఖాన్ని కోరుకునే వారు దీనిని వదిలి పెడతారు. నీవు శరీరం కాదు మరియు ఈ శరీరం నీది కాదు. నీవు భోగించేవాడివి లేదా కర్తవి కావు. నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు శాశ్వతమైన సాక్షివి కోరికలు లేనివాడివి కాబట్టి సుఖంగా ఉండు రాగం ఇష్టం మరియు ద్వేషం అయిష్టం అనేవి మనసు యొక్క ధర్మాలు నీవు ఎంతమాత్రము మనసు కాదు నీవు కోరికలు లేనివాడవు జ్ఞాన స్వరూపుడవు వికారాలు లేనివాడవు కాబట్టి సుఖంగా ఉండు సమస్త ప్రాణులను నీలో మరియు నిన్ను నిన్ను సమస్త ప్రాణులలో ఉన్నట్లు తెలుసుకొని అహంకారం మరియు మమకారం లేకుండా
(36:49) సుఖంగా ఉండు. సముద్రం నుండి అలలు ఎలా పుడతాయో అదేవిధంగా ఈ ప్రపంచం నీ నుండి ఉద్భవిస్తోంది. ఇందులో ఎలాంటి సందేహము లేదు. నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు కాబట్టి చింతారహితుడవు కా ఓ ప్రియమైనవాడా ఈ అనుభవంపై నిష్ట ఉంచు దీనిపై శ్రద్ధ ఉంచు ఈ అనుభవం యొక్క సత్యత పట్ల భ్రమపడవద్దు నీవు జ్ఞాన స్వరూపుడవు నీవు ప్రకృతికి అతీతుడవు మరియు ఆత్మ స్వరూపుడవైన భగవంతుడవు గుణాలతో నిర్మితమైన ఈ శరీరం పుట్టుక మరియు మరణాలను పొందుతుంది.
(37:31) కానీ ఆత్మ ఎక్కడి నుంచో రాదు మరియు ఎక్కడికి పోదు. కాబట్టి నీవు ఎందుకు సోకిస్తున్నావు? ఈ శరీరం సృష్టి అంతం వరకు ఉన్నా లేదా ఈరోజే నాశనమైపోయినా నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు. దీని వల్ల నీకు కలిగే నసష్టం లేదా లాభం ఏమిటి? అనంత మహా సముద్ర రూపుడవైన నీలో అలరూపమైన ఈ ప్రపంచం సహజంగానే ఉదయిస్తుంది మరియు అస్తమిస్తుంది. ఇందులో నీకు కలిగే పెరుగుదల లేదా తరుగుదల ఏమిటి? ఓ ప్రియమైనవాడా నీవు కేవలం చైతన్య స్వరూపుడవు మరియు ఈ ప్రపంచం నీకంటే వేరు కాదు.
(38:13) కాబట్టి ఒకరు మరొకరి కంటే అధికులు లేదా తక్కువ వారు అనే ఊహను ఏ విధంగా చేయగలం ఈ అవ్యయ శాంత చైతన్య నిర్మల ఆకాశంలో నీవు ఒంటరిగానే ఉన్నావు కాబట్టి నీలో జననం కర్మ మరియు అహంకారం అనే కల్పన ఏ విధంగా చేయబడుతుంది నీవు ఒక్కడివే అయినప్పటికీ అనేక రూపాలలో ప్రతిబింబించి కనిపిస్తున్నావు కంకణం భుజకీర్తి మరియు పట్టీల కంటే బంగారం వేరుగా కనిపిస్తుందా? ఇది నేను మరియు ఇది నేను కాదు అనే ఈ విధమైన బేదాన్ని విడిచిపెట్టు.
(38:56) అంతా ఆత్మ స్వరూపుడవైన నీవే అని నిశ్చయించుకొని మరే ఇతర సంకల్పం చేయకుండా సుఖంగా ఉండు. అజ్ఞానం వల్ల నీవే ఈ విశ్వానివి కానీ జ్ఞాన దృష్టితో చూస్తే కేవలం నీవు మాత్రమే ఉన్నావు. నీకంటే వేరుగా మరొక సంసారి గాని లేదా అసంసారి గాని ఏ విధంగానూ లేరు. ఈ విశ్వం కేవలం భ్రమ కలవలే అసత్యమైనది మరియు మరేమీ కాదని నిశ్చయించుకో. కోరిక మరియు ప్రయత్నం వదిలి పెట్టకుండా ఎవరూ శాంతిని పొందలేరు.
(39:33) ఒకే భవసాగరం సత్యంగా ఉండింది ఉంది మరియు ఉంటుంది. నీలో మోక్షం లేదు మరియు బంధనం లేదు. ఆప్తకాముడవై సుఖంగా విహరించు ఓ చైతన్య స్వరూప రకరకాల సంకల్ప వికల్పాలతో నీ చిత్తాన్ని అశాంతికి గురి చేయకు శాంతించి నీ ఆనంద స్వరూపంలో సుఖంగా స్థిరుడవై ఉండు. అన్ని చోట్ల నుండి నీ ద్యాసను మళ్ళించుకో మరియు నీ హృదయంలో ఎలాంటి ఆలోచన చేయకు. నీవు ఆత్మ స్వరూపుడవు మరియు ముక్తుడవే.
(40:08) ఇందులో ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఏముంది? అష్టావక్రగీత 16వ అధ్యాయం. శ్రీ అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు ఓ ప్రియమైన వాడా పండితుల నుండి వినడం వల్ల గాని అనేక శాస్త్రాలు చదవడం వల్ల గాని సమస్తాన్ని సరైన రీతిలో మర్చిపోవడం వల్ల కల కలిగే ఆత్మ స్వరూప స్థితి నీకు లభించదు. కర్మలను అనుభవించు లేదా సమాధిలో ఉండు కానీ నువ్వు వివేకివి కాబట్టి నీ మనసులోని ఆశలన్నింటిని శాంతింప చేసుకోవడం నీకు అత్యంత ఆనందదాయకంగా ఉంటుంది.
(40:46) ప్రయత్నం వల్లేలే అందరూ దుఃఖిస్తున్నారు. కానీ ఎవరూ దీనిని గ్రహించలేరు. ఈ దోషరహితమైన ఉపదేశం ద్వారానే అదృష్టవంతుడైన వ్యక్తి సకల మనోవృత్తుల నుండి విముక్తుడుఅవుతాడు. కనురెప్పలు తెరవడం మూయడం కూడా ఒక శ్రమగా భావించే ఆ పరమ సోమరికే నిజమైన సుఖం లభిస్తుంది. మరెవరికీ ఏ విధంగాను సుఖం దొరకదు. ఇది చేయాలి ఇది చేయకూడదు అనేటటువంటి ద్వంద్వాల నుండి మనసు ఎప్పుడైతే విముక్తమవుతుందో అప్పుడు దానికి ధర్మ, అర్థ, కామ, మోక్షాల పట్ల ఎటువంటి కోరిక ఉండదు.
(41:28) విషయాలను ద్వేషించేవాడు విరక్తుడు కాడు విషయాలపై ఆసక్తి ఉన్నవాడు అనురక్తుడు కాడు అతడు నిశ్చయంగా విషయాలను స్వీకరించడం మరియు వదిలిపెట్టడం అనే రెండింటికీ అతీతుడు విషయాలను గ్రహించాలనే లేదా వదిలిపెట్టాలనే కోరిక ఉన్నంతవరకు సంసార రూప వృక్షానికి మొలక ఉన్నట్లే కాబట్టి ఆలోచనలు లేని విచార రహిత స్థితిని ఆశ్రయించు ప్రవృత్తి వల్ల ఆసక్తి నివృత్తి వల్ల ద్వేషం ఉత్పన్నమవుతాయి.
(42:03) కాబట్టి తెలివైన బాలుడి వలె ద్వంద్వాలకు అతీతుడై స్థిరంగా ఉండాలి. విషయవాంచల పట్ల ఆసక్తి ఉన్నవాడు దుఃఖం నుండి తప్పించుకోవడానికి సంసారాన్ని త్యజించాలని కోరుకుంటాడు. కానీ ఆ దుఃఖాలలో కూడా బాధపడని విరక్తుడు మాత్రమే నిజమైన సుఖీ. మోక్షాన్ని కోరుకుంటూనే ఈ శరీరంపై ఆసక్తిని పెట్టుకునేవాడు జ్ఞాని కాదు. యోగి కూడా కాదు.
(42:33) అతడు కేవలం దుఃఖాన్ని మాత్రమే పొందుతాడు. నీకు ఉపదేశించేది సాక్షాత్తు శివుడు విష్ణువు లేదా బ్రహ్మ అయినా సరే సమస్తాన్ని విస్మరించకుండా నువ్వు ఆత్మ స్వరూపాన్ని పొందలేవు. అష్టావక్రగీత 17వ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. ఎవరైతే ఎల్లప్పుడూ సంతృప్తిగా పరిశుద్ధమైన ఇంద్రియాలతో ఏకాంతంలో ఆనందిస్తారో వారు జ్ఞానం మరియు యోగం రెండింటి ఫలాన్ని పొందినట్లే తత్వ బ్రహ్మను తెలుసుకున్నవాడు ఈ సంసారంలో ఏ విషయానికి ఎన్నడూ దుఃఖించడు ఎందుకంటే ఆ ఒక్క బ్రహ్మము చేతనే ఈ సమస్త విశ్వం సంపూర్ణంగా వ్యాపించి ఉంది. తన ఆత్మలోనే
(43:20) రమించేవాడు ఏ ప్రాపంచిక విషయాన్ని పొందినా సంతోషపడడు. చల్లకకి ఆకులను ఇష్టపడే ఏనుగు వేప ఆకులను పొంది సంతోషించినట్లుగా లభించిన భోగాల పట్ల ఆసక్తి లేనివాడు మరియు లభించని భోగాల పట్ల కోరిక లేనివాడు ఈ ప్రపంచంలో చాలా అరుదు. ఈ సంసారంలో ప్రాపంచిక భోగాలను కోరుకునే వారు కనిపిస్తారు మరియు మోక్షాన్ని కోరుకునే వారు కూడా కనిపిస్తారు.
(43:51) కానీ ఈ రెండు కోరికలు లేని మహా పురుషుడు దొరకడం చాలా అరుదు. ధర్మం అర్థం కామం మోక్షం మరియు జనన మరణాలలో ఉపయోగం నిరుపయోగం పట్ల సమభావం ఏ మహాత్ముడులోనో మాత్రమే ఉంటుంది. అతనికి ఈ విశ్వం లయమైపోవాలనే కోరిక కానీ దాని ఉనికి పట్ల ద్వేషం కానీ ఉండవు. జీవితం ఎలా ఉంటే ఆ మహాత్ములు అందులోనే ఆనందిస్తూ కృతకృత్యులై ఉంటారు. ఈ జ్ఞానంతో కృతార్థుడై బుద్ధిని అంతరంలో విలీనం చేసి చూస్తూ వింటూ స్పృసిిస్తూ వాసన వాసన చూస్తూ మరియు ఆహారం తీసుకుంటూ కూడా వారు ఆనందంగా జీవిస్తారు. చూపును శూన్యం చేసి
(44:39) చంచలమైన ఇంద్రియాల చేష్టలను నశింపచేసి ఈ అసక్తమైన సంసార సాగరం పట్ల ఆశక్తి గాని విరక్తి గాని లేకుండా నిద్రపోకుండా మేల్కొనకుండా కళ్ళు తెరవకుండా మూయకుండా ఉన్న ఆ పరమ స్థితిలో ఏ ఒక్క అరుదైన ముక్త చైతన్యం కలవాడో మాత్రమే ఉంటాడు ఎల్లప్పుడూ తనలో తాను స్థిరపడి అంతటా స్వచ్ఛమైన ప్రయోజనం కలిగి కలిగి సమస్త వాసనల నుండి విముక్తుడైన ముక్త పురుషుడు అంతటా శోభిస్తాడు.
(45:13) చూస్తున్నా వింటున్నా స్పృసిిస్తున్న వాసన చూస్తున్నా తింటున్నా తీసుకుంటున్నా మాట్లాడుతున్నా నడుస్తున్నా కోరిక ఉన్నా మరియు కోరిక లేకున్నా అటువంటి మహాత్ముడు ముక్తుడే వాస్తవానికి అతడు ఏ కర్మ చేయడు. అతడు ఎవరిని నిందించడు మరియు ప్రశంసించడు తీసుకోడు ఇవ్వడు వీటి అన్నింటిలో అనాసక్తుడై అతడు అన్ని విధాల ముక్తుడే అనురాగవతులైన స్త్రీలను చూసినా లేదా మరణం ఆసన్నమైన ఏమాత్రం చలించకుండా తనలో తాను స్థిరంగా ఉండే ఆ మహాత్ముడు ముక్తుడే ధీరుడైన పురుషుడు సుఖంలో దుఃఖంలో
(46:00) పురుషుడిలో స్త్రీలో సంపదలో మరియు ఆపదలో ఎలాంటి భేదం చూడకుండా అంతటా సమదర్శిగా ఉంటాడు. సంసార బంధాలు క్షీణించిన పురుషునిలో హింస కరుణ గర్వం దీనత్వం ఆశ్చర్యం మరియు క్షోభ అనేవి ఉండవు. ముక్త పురుషుడు విషయ సుఖాలను ద్వేషించడు. వాటిపై ఆసక్తి చూపడు. కాబట్టి వాటి ప్రాప్తి అప్రాప్తులలో ఎల్లప్పుడూ సమానమైన మనసు కలిగి ఉంటాడు.
(46:34) సందేహం సమాధానం మరియు హితం అహితం అనే కల్పనలకు అతీతంగా శూన్య చిత్తం గల పురుషుడు కైవల్యంలోనే స్థిరపడి ఉంటాడు. మమకారం లేనివాడు అహంకారం లేనివాడు ఈ దృశ్య జగత్తు అస్తిత్వం లేనిదనే నిశ్చయం గలవాడు సర్వ కోరికల నుండి విముక్తుడైనవాడు కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ వాస్తవానికి ఏమీ చేయడు. ఎవరైనా మనసు యొక్క వ్యామోహం కల మరియు జడత్వం లేని ప్రకాశవంతమైన స్థితిని పొంది మనసులోని కోరికల నుండి విముక్తి పొందాలి.
(47:07) అష్టావక్రగీత 18 వ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు. ఏ జ్ఞానం ఉదయించడం వలన మేల్కొన్న తర్వాత కళలాగా భ్రమ తొలగిపోతుందో ఆ సుఖ స్వరూపమైన ప్రశాంత కాంతికి నమస్కారం. ప్రపంచంలోని అన్ని వస్తువులను పొందడం ద్వారా ఎవరైనా అనేక భోగాలను అనుభవించవచ్చు. కానీ వాటన్నింటిని అంతర్గతంగా త్యజించకుండా ఎవరూ సంతోషంగా ఉండలేరు.
(47:37) ఎవరి మనసు అయితే ఇది కర్తవ్యం మరియు ఇది అకర్తవ్యం అని భావిస్తుందో వారికి ఉన్న వస్తువులకు ఎప్పటికీ కొరత ఉండదు. ఆత్మ దూరంగా లేదు మరియు దగ్గర లేదు. అది ఇప్పటికే పొందబడినది అది నువ్వే అందులో ఎలాంటి వికల్పం లేదు ప్రయత్నం లేదు వికారం లేదు మరియు మాలిన్యం కూడా లేదు అజ్ఞానం తొలగిపోయి స్వరూప జ్ఞానం కలగగానే దృష్టిపై ఉన్న పొర భంగమైపోతుంది.
(48:14) మరియు తత్వాన్ని తెలుసుకున్నవాడు శోక రహితుడై శోభిల్లుతాడు. ఇదంతా కేవలం కల్పన మాత్రమే మరియు ఆత్మ నిత్య ముక్తమైనది ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న ధీరుడు మళ్ళీ పిల్లవాడిలాగా ఏమి అభ్యాసం చేస్తాడు ఆత్మే బ్రహ్మ అని మరియు భావం అభావం కల్పితమైనవని నిశ్చయమైన తర్వాత నిష్కామ జ్ఞాని మళ్ళీ ఏమి తెలుసుకోవాలి ఏమి చెప్పాలి మరియు ఏమి ఏమీ చేయాలి అంతా ఆత్మే అని నిశ్చయించుకుని మౌనంగా ఉండిపోయిన ఆ పురుషుడికి ఇది నేను ఇది నేను కాదు అనే కల్పనలు కూడా
(49:01) శాంతిస్తాయి. తన స్వరూపంలో స్థిరపడి ప్రశాంతంగా ఉన్న తత్వజ్ఞానికి ఎలాంటి విక్షేపం లేదు. ఏకాగ్రత లేదు మరియు జ్ఞానం కూడా లేదు. అజ్ఞానం లేదు సుఖం లేదు దుఃఖం కూడా లేదు స్వభావ సిద్ధంగానే వికల్ప రహితుడైన యోగికి తన రాజ్యంలో గాని లేదా భిక్షాటనలో గాని లాభ నష్టాలలో గాని జన సమూహంలో గాని లేదా నిర్జన అరారణ్యంలో గాని ఎలాంటి భేదము ఉండదు.
(49:40) ఇది చేసేసాను ఇంకా ఈ పని మిగిలి ఉంది అనే ద్వంద్వాల నుండి విముక్తుడైన వాడికి ధర్మం ఎక్కడ కర్మ ఎక్కడ అర్థం ఎక్కడ మరియు వివేకం ఎక్కడ జీవన్ముక్తుడైన యోగికి ఎలాంటి కర్తవ్యము లేదు మరియు అతని హృదయంలో ఎలాంటి అనురాగము లేదు జీవితం ఎలా గడిచిపోతే అలాగే అతని స్థితి ఉంటుంది. సకల సంకల్పాలకు అతీతంగా విశ్రమిస్తున్న మహాత్ముడికి మోహం ఎక్కడ సంసారం ఎక్కడ ధ్యానం ఎక్కడ మరియు ముక్తి ఎక్కడ ఈ సంసారాన్ని వాస్తవంగా చూసినవాడే ఇది లేదు ఇది లేదు అని చెప్పగలడు.
(50:23) కామనారహితుడైనవాడు దీనిని చూస్తున్నప్పటికీ చూడనట్లే ఉంటాడు. తనకంటే భిన్నంగా పరబ్రహ్మను చూసినవాడు నేనే ఆ బ్రహ్మను అని చింతన చేయవచ్చు కానీ అసలు రెండవది ఏదీ కనిపించనివాడు నిశ్చింతగా ఏమని ఆలోచిస్తాడు తన స్వరూపంలో ఎప్పుడైనా ఏదైనా విక్షేపాన్ని చూసినవాడు దానిని నిరోధించుకోవచ్చు కానీ తత్వాన్ని తెలుసుకున్న వాడికి ఎన్నడూ ఎలాంటి విక్షేపం కలగదు.
(50:58) సాధించవలసిన లక్ష్యం ఏమీ లేనప్పుడు అతడు ఏమి చేస్తాడు తత్వజ్ఞాని ప్రాపంచిక వ్యక్తుల కంటే భిన్నంగా ఉన్నతంగా ఉంటాడు. అతడు సామాన్య ప్రజల్లాగే ప్రవర్తిస్తున్నప్పటికీ తన నిజ స్వరూపంలో సమాధిని కానీ విక్షేపాన్ని కానీ లయాన్ని కానీ చూడడు. తత్వజ్ఞాని తృప్తిని పొందినవాడు మరియు కోరికలు లేనివాడు. లౌకిక దృష్టిలో అతడు ఏవేవో పనులు చేస్తున్నట్లు కనిపించినా వాస్తవానికి అతడు ఏమీ చేయడు తత్వజ్ఞానికి ప్రవృత్తి కర్మలు చేయడం లేదా నివృత్తి కర్మలను వదిలివేయడం పట్ల ఎలాంటి పట్టింపు ఉండదు.
(51:42) ఎప్పుడు ఏ పని ఎదురైతే దానిని చేస్తూ అతడు ఆనందంగా ఉంటాడు. జ్ఞాని కోరికలు ఆశ్రయం మరియు పరాధీనత మొదలైన బంధాల నుండి పూర్తిగా విముక్తుడై ఉంటాడు. గాలి వేగానికి ఎండిన ఆకు ఏ విధంగా కదులుతుందో ప్రారబ్ధం అనే వాయు వేగానికి అతని శరీరం కూడా అదే విధంగా కదులుతూ ఉంటుంది. ప్రాపంచిక బంధారం నుండి ముక్తుడైనవాడు ఎన్నడూ సంతోషించడు లేదా బాధపడడు.
(52:15) అతని మనసు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. మరియు శరీరం ఉన్నప్పటికీ విధేహుని శరీరం లేని వాడి వలే శోభిస్తాడు. ఎవరి అంతరంగం ప్రశాంతంగా మరియు స్వచ్ఛంగా ఉంటుందో ఎవరైతే ఆత్మలోనే రమిస్తారో అటువంటి ధీరుడికి దేనినైనా త్యజించాలనే కోరిక కానీ దేనినైనా పొందాలనే ఆశ కానీ ఉండదు. ఏ ధీరుని చిత్తం స్వభావ సిద్ధంగానే నిర్వికల్పంగా ఉంటుందో అతడు సాధారణ మనిషి లాగే ప్రారబ్ధ వశాత్తు ఎన్నో పనులు చేస్తాడు కానీ వాటి వల్ల అతనికి ఎలాంటి మానావమానాలు ఉండవు.
(52:59) ఈ కర్మను శరీరం చేసింది నేను కాదు నేను శుద్ధ స్వరూపుడను అని నిశ్చయించుకున్నవాడు కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ వాటిని చేయనివాడే అవుతాడు. సుఖంగా ఉండే జీవన్ముక్తుడు విషయాసక్తుని వలె పనులు చేస్తాడు. కానీ అతడు ఆ విషయాలకు బానిస కాడు అతడు ప్రాపంచిక కార్యాలు చేస్తున్నప్పటికీ శోభను పొందుతాడు. ఏ ధీరుడైతే అనేక ఆలోచనలతో అలసిపోయి తన నిజ స్వరూపంలో విశ్రాంతి పొందాడో అతను ఊహించడు తెలుసుకోడు వినడు మరియు చూడడు అటువంటి జ్ఞాని సమాధి పట్ల పట్టుదల లేకపోవటం వల్ల ముముక్షువు కాడు మరియు ఎలాంటి కలత
(53:44) లేనందువల్ల విషయాసక్తుడు కాడు నాకన్నా భిన్నంగా కనిపిస్తున్నదంతా కల్పితమే అని నిశ్చయించుకొని అన్ని అన్నింటిని చూస్తున్నప్పటికీ అతడు సాక్షాత్తు బ్రహ్మమే ఎవరి అంతఃకరణంలో అహంకారం ఉంటుందో వాడు పైకి కర్మలు చేయునట్లు కనిపించినా చేస్తూనే ఉంటాడు కానీ అహంకారం లేని ధీరుడు అన్ని చేస్తున్నప్పటికీ ఏ కర్మ చేయడు ముక్త పురుషుని చిత్తంలో ఉద్వేగం ఉండదు సంతోషం ఉండదు మరియు నేను చేస్తున్నాను అనే కర్తృత్వ అభిమానం కూడా ఉండదు అతని అతని చిత్తంలో ఆశ గాని సందేహం గాని ఉండవు.
(54:26) అటువంటి చిత్తమే శోభిస్తుంది. కాబట్టి జీవన్ముక్తుని చిత్తం ధ్యానం నుండి విరమించుకోవడానికి లేదా వ్యవహారాలు చేయడానికి ఎలాంటి ప్రయత్నం చేయదు. నిమిత్తం లేనప్పుడు అతను ధ్యానం నుండి విరమిస్తాడు మరియు వ్యవహారాలు కూడా చేస్తాడు. అవివేకి యదార్థ తత్వాన్ని గురించి విని మరింత మోహానికి గురవుతాడు లేదా కుచించుకుపోతాడు.
(54:53) కొన్నిసార్లు కొంతమంది బుద్ధిమంతులు కూడా ఆ అవివేకి లాగానే ప్రవర్తిస్తుంటారు. మూడులు పదేపదే చిత్త ఏకాగ్రతను మరియు మనోనిరోధాన్ని అభ్యసిస్తారు. కానీ ధీరులు గాఢ నిద్రలో ఉన్న వారి వలె తమ స్వరూపంలో స్థిరపడి ఉంటూ దేనిని కర్తవ్యంగా చేయరు. మూడుడు ప్రయత్నించడం ద్వారా గాని లేదా ప్రయత్నాన్ని విడిచిపెట్టడం ద్వారా గాని శాంతిని పొందలేడు కానీ ప్రజ్ఞావంతుడు తత్వ నిశ్చయం చేత మాత్రమే శాంతిని పొందుతాడు.
(55:26) ఆత్మకు సంబంధించి ఎవరైతే సాధనలో నిమగ్నమై ఉన్నారో వారు తమ స్వచ్ఛమైన ప్రబుద్ధమైన ప్రియమైన పరిపూర్ణమైన మరియు నిరామయమైన బ్రహ్మ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోలేరు. అజ్ఞాని అయిన మనిషి కర్మ రూపమైన సాధన ద్వారా ముక్తిని పొందలేడు. మరియు జ్ఞాని కర్మ రహితుడు అయినప్పటికీ కేవలం జ్ఞానం ద్వారానే ముక్తిని పొందుతాడు. అజ్ఞానికి బ్రహ్మ సాక్షాత్కారం కలగదు ఎందుకంటే అతను బ్రహ్మంగా మారాలని కోరుకుంటాడు.
(56:02) జ్ఞాని అయిన పురుషుడు ఎలాంటి కోరిక లేకపోయినా పరబ్రహ్మ బోధ స్వరూపంలోనే ఉంటాడు. అజ్ఞానులు నిరాధారమైన పట్టుదరలకు లోనైలకు లోనై సంసారాన్ని పోషిస్తూ ఉంటారు. జ్ఞానులు సకల అనర్థాలకు మూలమైన ఈ సంసార ఉనికినే పూర్తిగా నాశనం చేశారు. అజ్ఞాని శాంతిని పొందలేడు. ఎందుకంటే అతను ప్రశాంతంగా ఉండాలనే కోరికతో పీడించబడుతున్నాడు. జ్ఞాని అయిన పురుషుడు తత్వాన్ని దృఢంగా నిశ్చయించుకుని ఎల్లప్పుడూ శాంత చిత్తంతోనే ఉంటాడు.
(56:39) కొందరు పదార్థాల ఉనికి గురించి భావిస్తారు మరికొందరు పదార్థాల లేమి అసత్తు గురించి భావిస్తారు కానీ జ్ఞాని మాత్రం భావము అభావము అనే రెండు భావనలను విడిచిపెట్టి నిశ్చింతగా ఉంటాడు. బుద్ధిహీనులైన పురుషులు అజ్ఞానం వల్ల తమ స్వచ్ఛమైన అద్వితీయ స్వరూప జ్ఞానాన్ని పొందలేరు కానీ కేవలం ఊహలు మాత్రమే చేస్తుంటారు. వారికి జీవితాంతం శాంతి లభించదు.
(57:11) ముముక్షువు యొక్క బుద్ధి ఏదో ఒక ఆశ్రయాన్ని గ్రహించకుండా ఉండలేదు అయితే ముక్తుడైన పురుషుని బుద్ధి అన్ని విధాలుగా నిష్కామంగా మరియు నిరాశ్రయంగా ఉంటుంది. ఏరువులు నిశశబ్దంగా పారిపోతాయి. వారి ఆట సాగదు. పైగా వారు అనేక విధాలుగా పొగడ్తలు చేసి సేవ చేస్తారు. ఎలాంటి సందేహాలు లేని జ్ఞాని అయిన పురుషుడు ముక్తి సాధనలను అభ్యసించడు. అతను చూస్తున్న వింటున్న తాకుతున్న వాసన చూస్తున్న మరియు భోగిస్తున్న కూడా ఎల్లప్పుడూ ఆనందంలోనే మునిగి ఉంటాడు.
(57:51) శుద్ధబుద్ధి కలిగిన పురుషుడు వస్తువు తత్వాన్ని కేవలం వినడం ద్వారానే ఆకులత రహితుడు అవుతాడు. ఆ తర్వాత ఆచార, అనాచార లేదా ఉదాసీనతల పైకి అతని దృష్టి వెళ్లదు. స్వ స్వభావంలో స్థిరపడిన జ్ఞాని శుభమైనా లేదా అశుభమైన ఏది చేయడానికి తన ముందుకు వస్తే దానిని బాలుని చేష్ట వలె అత్యంత సరళంగా చేసేస్తాడు. స్వాతంత్రంతోనే సుఖం లభిస్తుంది. స్వాతంత్రంతోనే పరమ తత్వ ప్రాప్తి కలుగుతుంది.
(58:28) స్వాతంత్రంతోనే పరమ శాంతి లభిస్తుంది. స్వాతంత్రంతోనే పరమ పదం దొరుకుతుంది. ఎప్పుడైతే సాధకుడు తనను తాను అకర్తగా మరియు అభోక్తగా నిశ్చయించుకుంటాడో అప్పుడు అతని చిత్తంలోని వృత్తులన్నీ క్షీణించిపోతాయి. ధీరుడైన పురుషుని స్వాభావిక స్థితి క్షోభతో కూడుకొని ఉన్నప్పటికీ శ్రేష్టమైనదే కానీ ఎవరి చిత్తంలో అనేక కోరికలు నిండి ఉన్నాయో ఆ అజ్ఞానిపై కల్పితమైన శాంతి శోభించదు.
(59:02) ధీరులైన పురుషులు గొప్ప గొప్ప భోగాలలో ఆనందిస్తారు పర్వతాలారాలోని దట్టమైన గుహరలో కూడా నివసిస్తారు కానీ వారు కల్పనా బంధారాల నుండి మరియు బుద్ధి వృత్తుల నుండి ముక్తులై ఉంటారు. ధీరుడైన పురుషుడు శాస్త్రజ్ఞుడైన బ్రాహ్మణుని దేవతను తీర్థాన్ని స్త్రీని రాజును మరియు ప్రియమైన వారిని చూసి వారికి స్వాగతం పలుకుతాడు కానీ అతని హృదయంలో ఎటువంటి కోరిక ఉండదు సేవకులు పుత్రులు భార్య మనుమలు మరియు సగోత్రికుల చేత పరిహసించబడినా లేదా ధిక్కరించబడినా కూడా యోగి యొక్క చిత్తంలో ఏమాత్రం వికారం ఉత్పన్నం కాదు లౌకిక దృష్టికి ప్రసన్నుడిగా కనిపించిన
(59:47) అతడు ప్రసన్నుడు కాడు మరియు దుఃఖితుడిగా కనిపించిన దుఃఖితుడు కాడు అతని ఆ ఆశ్చర్యకరమైన దశను అతని లాంటి వారు మాత్రమే తెలుసుకోగలరు. కర్తవ్య బుద్ధి అనే దానినే సంసారం అంటారు. పండితులు ఆ కర్తవ్యాన్ని చూడరు. ఎందుకంటే వారి బుద్ధి శూన్యంగా, నిరాకారంగా, నిర్వికారంగా, మరియు నిరామయంగా ఉంటుంది. అజ్ఞాని ఏ పని చేయకపోయినా క్షోభవన ఎప్పుడూ వ్యాకులతతోనే ఉంటాడు.
(1:00:22) కానీ యోగి అనేక పనులు చేస్తూ కూడా ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. ప్రశాంతమైన బుద్ధి గలవాడు సుఖంగా కూర్చుంటాడు సుఖంగా నిద్రపోతాడు సుఖంగా రాకపోకలు సాగిస్తాడు సుఖంగా మాట్లాడుతాడు మరియు సుఖంగానే తింటాడు. ఏ వ్యక్తి పెద్ద సరోవరం వలె ప్రశాంతంగా ఉంటాడో మరియు లౌకిక వ్యవహారాలు చేస్తున్నప్పటికీ ఇతరుల వలె దుఃఖపడడో అటువంటి దుఃఖరహిత జ్ఞాని శోభిస్తాడు. మూర్ఖుడిలో నివృత్తి వలన కూడా ప్రవృత్తి ఉత్పన్నం అవుతుంది.
(1:00:57) మరియు ధీరుని ప్రవృత్తి కూడా నివృత్తి వలె ఫలదాయకం కాదు. అజ్ఞాని తరుచుగా ఇల్లు మొదలైన వాటి పట్ల వైరాగ్యం ప్రదర్శిస్తూ కనిపిస్తాడు. కానీ దేహాభిమానం పూర్తిగా నశించిన వాడికి రాగం ఎక్కడెక్కడ విరాగం ఎక్కడ? అజ్ఞాని దృష్టి ఎప్పుడూ భావం లేదా అభావం మీదే ఉంటుంది. కానీ ధీరుడు దృశ్యాన్ని చూస్తున్నప్పటికీ తన ఆత్మ స్వరూపాన్ని దర్శించడం వలన దేనిని చూడడు.
(1:01:29) ధీరుడు అన్ని పనులలో ఒక బాలుడి వలె నిష్కామ భావంతో వ్యవహరిస్తాడు. అతను శుద్ధుడు మరియు కర్మలు చేసినప్పటికీ వాటికి లిప్తుడు కాడు అతుక్కోడు అన్ని పరిస్థితులలోనూ సమానంగా ఉండే ఆ ఆత్మజ్ఞాని ధన్యుడు చూస్తున్నా వింటున్నా తాకుతున్నా వాసన చూస్తున్నా తింటున్నా మరియు తాగుతున్నా అతని మనసు కోరికలు లేకుండా ఉంటుంది. ధీరుడైన పురుషుడు ఎల్లప్పుడూ ఆకాశం వలె ఎటువంటి వికల్పాలు లేకుండా నిర్వికల్పుడుగా ఉంటాడు అతని దృష్టిలో ప్రపంచం ఎక్కడ ఉంది మరియు దాని అనుభూతి ఎక్కడ ఉంది అతనికి సాధ్యం ఏమిటి మరియు సాధనం ఏమిటి? ఏ సన్యాసికైతే
(1:02:17) తన అఖండ స్వరూపంలో ఎల్లప్పుడూ సహజంగానే సమాధి స్థితి ఉంటుందో ఎవడైతే పూర్ణ స్వానంద స్వరూపుడో అతడే విజయుడు. ఎక్కువగా చెప్పడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? మహాత్ముడైన పురుషుడు భోగాన్ని మరియు మోక్షాన్ని రెండింటిని కోరుకోడు మరియు ఎల్లప్పుడూ సర్వత్ర రాగరహితుడై ఉంటాడు. మహత్తత్వం మొదలుకొని ఈ సంపూర్ణ ద్వైత రూప దృశ్య ప్రపంచం అంతా నామమాత్రపు విస్తరణే.
(1:02:50) శుద్ధ బోధ స్వరూపుడైన ధీరుడు దానిని కూడా పరిత్యజించినప్పుడు ఇక అతనికి ఏ కర్తవ్యం మిగిలి ఉంటుంది. ఈ సంపూర్ణ దృశ్య ప్రపంచం కేవలం బ్రమ మాత్రమే. ఇది ఏమీ కాదు అనే నిశ్చయం కలిగిన పురుషుడు దృశ్య ప్రపంచపు స్ఫురణ నుండి కూడా విముక్తుడై సహజంగానే శాంతుడు అవుతాడు. ఎవడైతే శుద్ధ స్ఫురణ రూపుడో ఎవరికైతే ఈ దృశ్య ప్రపంచం సత్యంగా అనిపించదో అనంత రూపంగా తనలో తానే ప్రకాశిస్తున్నాడో అట్టి వానికి విధి ఏమిటి వైరాగ్యం ఏమిటి త్యాగం ఏమిటి మరియు శాంతి ఏమిటి ప్రకృతికి వేరైన ఉనికిని చూడని వాడికి బంధం ఎక్కడ మోక్షం ఎక్కడ
(1:03:39) సంతోషం ఎక్కడ విషాదం ఎక్కడ బుద్ధి బుద్ధి ఉన్నంతవరకే ఈ సంసారం మరియు ఇది కేవలం మాయ యొక్క భ్రమ మాత్రమే ఈ తత్వాన్ని తెలుసుకున్న బుద్ధిమంతుడు మమకారం అహంకారం కోరికలు లేనివాడై శోభిస్తాడు. ఏ ముని అయితే దుఃఖ రహితుడై తన శాశ్వత స్వరూపాన్ని తెలుసుకుంటాడో వాడికి విద్య ఎక్కడ ప్రపంచం ఎక్కడ దేహం ఎక్కడ మరియు నేను నాది అనే భావన ఎక్కడ అజ్ఞాని తత్వాన్ని విన్నప్పటికీ తన మూర్ఖత్వాన్ని వదులుకోడు.
(1:04:19) వాడు బాహ్యంగా నిస్సంగుడిగా కనిపించినా వాడి అంతరంగంలో విషయ వాంచలు అలాగే ఉండిపోతాయి. జ్ఞానం చేత ఎవరి కర్మ బంధం నశించిపోయిందో వాడు లౌకిక పరంగా కర్మలు చేస్తున్నప్పటికీ వాడు చేయడానికి లేదా చెప్పడానికి ఏమీ ఉండదు. ఎందుకంటే వాడు అకర్త మరియు అవక్త ఎల్లప్పుడూ ఎటువంటి వికారాలు లేకుండా భయరహితుడై ఉండే ధీరుడికి చీకటి ఎక్కడ వెలుగు ఎక్కడ త్యాగం ఎక్కడ వాడికి దేని అస్తిత్వం ఉండదు యోగికి ధైర్యం ఎక్కడ వివేకం ఎక్కడ నిర్భయత్వం ఎక్కడ వాడి స్వభావం అనిర్వచనీయమైనది
(1:05:06) మరియు వాస్తవానికి వాడు స్వభావ రహితుడు యోగికి స్వర్గం లేదు నరకం లేదు జీవన్ముక్తి కూడా లేదు దీని గురించి ఎక్కువగా చెప్పడం వల్ల ప్రయోజనం ఏమిటి? యోగ దృష్టిలో ఏదీ లేదు. అటువంటి యోగి చిత్తం అమృతంతో నిండి ఉన్నట్లుగా ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. వాడు ఎలాంటి లాభాన్ని ఆశించడు. ధీరుడైన పురుషుడు నష్టానికి సోకించడు సజ్జనులను స్తుతించడు మరియు దుర్మార్గులను నిందించడు.
(1:05:42) అతడు సుఖ దుఃఖాలలో సమానంగా ఉంటూ తనలో తాను తృప్తి చెంది ఉంటాడు. అతడు తనకంటూ ఏ కర్తవ్యాన్ని నిర్దేశించుకోడు. ఆ ధీరుడు సంసారాన్ని ద్వేషించడు. ఆత్మ దర్శనం అనే కోరికను కూడా కలిగి ఉండడు. అతడు హర్షశోకాలకు అతీతుడు. లౌకిక దృష్టిలో అతడు మృతుడు కాదు జీవించి ఉన్నవాడు కాదు. ఏ ధీరుడైతే పుత్రులు భార్య మొదలైన వారి పట్ల ఆసక్తి లేకుండా ఉంటాడో ప్రాపంచిక విషయాలను పొందాలనే ప్రవృత్తి అతనికి ఉండదు తనకి ఉండదు తన శరీరం పట్ల కూడా అతడు నిశ్చింతగా ఉంటాడు.
(1:06:25) అన్ని ఆశల నుండి విముక్తుడైన అతడు శోభిస్తాడు. సూర్యాస్తమయం అయిన చోటే నిద్రపోతాడు. ఎక్కడ ఇష్టమైతే అక్కడ ఉంటాడు. ఏ పరిస్థితి ఎదురాడు ఏ పరిస్థితి ఎదురైతే దానికి అనుగుణంగా ప్రవర్తిస్తాడు. ఈ విధంగా ధీరుడు అంతటా సంతోషంగా ఉంటాడు. తన ఆత్మ స్వరూపంలో విశ్రమిస్తూ ప్రపంచ భ్రమలన్నింటిని నాశనం చేసిన ఆ మహాత్మునికి తన శరీరం ఉన్నా లేదా నశించినా ఎలాంటి చింత ఉండదు.
(1:07:00) జ్ఞాని అయిన పురుషుడు దేనిని కూడబెట్టనివాడు స్వేచ్ఛాజీవి ద్వంద్వాలకు అతీతుడు మరియు సంశయ రహితుడు అతడు ఏ భావంలోనూ ఆసక్తిని చూపడు అతడు కేవడు కేవలం ఆనందంలో మాత్రమే విహరిస్తాడు ధీరుని హృదయ గ్రంధి విడిపోతుంది. రజోతమో గుణాలు నశిస్తాయి. అతడు మట్టి గడ్డను రాయిని మరియు బంగారాన్ని సమాన దృష్టితో చూస్తాడు. మమకారం లేనివాడై శోభిస్తాడు.
(1:07:37) ఈ దృశ్య ప్రపంచంపై దృష్టి పెట్టనివాడు ఆత్మ తృప్తుడు మరియు హృదయంలో ఏ కోసాన కోరిక లేనివాడు అయిన అటువంటి ముక్తాత్మను ఎవరితో పోల్చగలం కోరికలు లేని ధీరుడు తప్ప తెలిసి ఏమీ తెలియని వాడిగా చూస్తూ కూడా ఏమీ చూడని వాడిగా మరియు మాట్లాడుతూ కూడా ఏమి మాట్లాడని వాడిగా ఉండగలిగే వారెవరు రాజైన లేదా దరిద్రుడైన కోరికలు లేనివాడే శోభిస్తాడు.
(1:08:13) కనిపించే దృశ్య వస్తువులందు శుభము మరియు అశుభము అనే బుద్ధి నశించిన వాడే నిష్కాముడు. యోగి నిష్కపటుడు సరళమైనవాడు మరియు సత్ప్రవర్తన గలవాడు. అతనికి స్వేచ్ఛ విహారం ఏమిటి సంకోచం ఏమిటి మరియు తత్వ విచారణ అయినా ఏమిటి తన నిజ స్వరూపంలో విశ్రమించి తృప్తి పొందినవాడు ఆశరు లేనివాడు మరియు దుఃఖ రహితుడైనవాడు తన అంతరంగంలో ఏ ఆనందాన్ని దాన్ని అనుభవిస్తాడో దానిని వేరొకరికి ఎలా చెప్పగలరు ధీరుడైన పురుషుడు అడుగడుగున తృప్తి తృప్తిని పొందుతాడు అతడు నిద్రపోతూ కూడా
(1:08:58) నిద్రపోడు కలలు కంటూ కూడా ఏమీ చూడడు మరియు మెలుకువుగా ఉన్నప్పటికీ మేల్కొని ఉండడు ధీరుడు చింతాక్రాంతుడైనట్లు కనిపించిన చింతారహితుడే ఇంద్రియాలు కలిగి ఉన్నప్పటికీ ఇంద్రియ రహితుడే బుద్ధి ఉన్నప్పటికీ బుద్ధి రహితుడే మరియు అహంకారం ఉన్నప్పటికీ అహంకార రహితుడుగానే ఉంటాడు ధీరుడైనవాడు సుఖపడడు మరియు దుఃఖపడడు విరక్తుడు కాడు మరియు అనురక్తుడు కాడు అతడు ముముక్షువు కాడు మరియు ముక్తుడు కాడు అతడు ఏమీ కాడు ఏమీ కాడు ధీరుడు విక్షేపంలో చలించడు సమాధి స్థితిలో
(1:09:48) సమాధిగతుడు కాడు ధీరుడు అన్ని స్థితులలోనూ తన నిజ స్వరూపంలోనే స్థిర స్థిరపడి ఉంటాడు. కర్తవ్య రహితుడు కావడం వల్ల అతడు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. ఎల్లప్పుడూ సమానంగా ఉంటూ కోరికలు లేకపోవడం వల్ల తాను ఏమి చేశాడో ఏమి చేయలేదో అనే విషయాలను అతను గుర్తుంచుకోడు. వందనం చేస్తే సంతోషించడు. నిందిస్తే కోపగించుకోడు. మరణానికి భయపడడు మరియు జీవితాన్ని అభినందించడు.
(1:10:23) ప్రశాంతమైన బుద్ధిగల ధీరుడు జన సమూహం వైపు పరుగెత్తడు లేదా అడవి వైపు వెళ్ళడు అతను ఎక్కడ ఏ స్థితిలో ఉన్న అక్కడే సమచిత్తంతో ఆసీనుడై ఉంటాడు. అష్టావక్రగీత 19వ అధ్యాయంలో జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు. తత్వజ్ఞానం అనే పట్టకారు ద్వారా నా హృదయంలోని అంతర్గత భాగాల నుండి వివిధ రకాల సంకల్పాలనే ఆలోచనలనే ముళ్ళను నేను తొలగించాను.
(1:10:57) నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు ధర్మం అంటే ఏమిటి కామం అంటే ఏమిటి అర్థం అంటే ఏమిటి వివేకం అంటే ఏమిటి ద్వైతం అంటే ఏమిటి మరియు అద్వైతం అంటే ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు గతం అంటే ఏమిటి భవిష్యత్తు అంటే ఏమిటి వర్తమానం అంటే ఏమిటి దేశం స్థలం అంటే ఏమిటి మరియు కాలం అంటే ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిర స్థపడిన నాకు ఆత్మ అంటే ఏమిటి అనాత్మ అంటే ఏమిటి శుభం అంటే ఏమిటి అశుభం అంటే ఏమిటి సవిచారంగా ఉండటం అంటే ఏమిటి మరియు నిర్విచారంగా ఉండటం అంటే ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు స్వప్నం అంటే ఏమిటి సుషుప్తి అంటే ఏమిటి
(1:11:46) జాగ్రతవస్త అంటే ఏమిటి తురియా అవస్థ అంటే ఏమిటి లేదా అసలు భయం అంటే ఏమిటి నా స్వంతి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు దూరమంటే ఏమిటి మరియు దగ్గర అంటే ఏమిటి మరియు బాహ్యం ఏమిటి మరియు అంతర్గతం ఏమిటి స్థూలం ఏమిటి మరియు సూక్ష్మం ఏమిటి నా సొంత మహిమలో స్థిరపడిన నాకు మరణం ఏమిటి మరియు జీవితం ఏమిటి అలాగే లౌకికం ఏమిటి మరియు పారలౌకికం ఏమిటి లయం ఏమిటి మరియు సమాధి ఏమిటి? నా ఆత్మలో నిత్యం స్థిరపడిన నాకు జీవితంలోని మూడు ఉద్దేశ్యాలు నిరర్థకం.
(1:12:30) యోగంపై చర్చ అనవసరం మరియు విజ్ఞాన వర్ణన అనవసరం. అష్టావక్రగీత 20వ అధ్యాయంలో రాజా జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు. నా నిష్కళంక స్వరూపంలో పంచమహాభూతాలు ఎక్కడ ఉన్నాయి? లేదా శరీరం ఎక్కడ ఉంది? మరియు ఇంద్రియాలు లేదా మనసు ఎక్కడ ఉన్నాయి? శూన్యం ఎక్కడ ఉంది? మరియు నిరాశ ఎక్కడ ఉంది? ఎల్లప్పుడూ అన్ని రకాల ద్ందవాలకు అతీతంగా ఉన్న నాకు శాస్త్రం ఏమిటి మరియు ఆత్మజ్ఞానం ఏమిటి లేదా విషయరహిత మనసు ఏమిటి? ఆనందం ఏమిటి లేదా తృప్తి ఏమిటి? విద్య ఏమిటి లేదా అవిద్య ఏమిటి? నేను ఏమిటి లేదా అది ఏమిటి
(1:13:19) మరియు నాది ఏమిటి? బంధం ఏమిటి మరియు మోక్షం ఏమిటి లేదా స్వరూపం యొక్క లక్షణం ఏమిటి ప్రారబ్ధ కర్మ ఏమిటి ప్రారబ్ధ కర్మ ఏమిటి మరియు జీవన్ముక్తి ఏమిటి సర్వదా ఎటువంటి మార్పులు లేని నాలో దేహ రహిత కైవల్యం ఏమిటి? ఎల్లప్పుడూ ఎటువంటి స్వభావం లేని నాలో కర్మ చేసేది ఎవరు మరియు అనుభవించేది ఎవరు? నిష్క్రియాత్మకత ఏమిటి మరియు క్రియాశీలత ఏమిటి? ప్రత్యక్షం ఏమిటి మరియు పరోక్షం ఏమిటి? రెండవది లేని నా అద్వయ స్వరూపంలో స్థిరపడిన నాకు ఈ సంసారం ఏమిటి?
(1:14:04) మోక్షం పట్ల కోరిక ఏమిటి? యోగి ఎవరు మరియు జ్ఞాని ఎవరు? బంధంలో ఉన్నది ఎవరు మరియు విముక్తుడైనది ఎవరు? ద్వితీయ రహితమైన నా అద్వితీయ స్వరూపంలో స్థితుడనై ఉన్న నాకు సృష్టి ఏమిటి మరియు ప్రళయం ఏమిటి సాధించవలసినది ఏమిటి మరియు సాధన ఏమిటి సాధకుడు ఎవరు మరియు సిద్ధి ఏమిటి విశుద్ధుడనైన నాలో జ్ఞాత ఎవరు మరియు ప్రమాణం ఏమిటి జ్ఞేయం ఏమిటి మరియు జ్ఞానం ఏమిటి అల్పం ఏమిటి మరియు సర్వం ఏమిటి సదా నిష్క్రియుడునైన నాలో అన్య మనస్కత ఏమిటి
(1:14:50) మరియు ఏకాగ్రత ఏమిటి? వివేకం ఏమిటి మరియు అవివేకం ఏమిటి? సంతోషం ఏమిటి మరియు విషాదం ఏమిటి? సదా విచార రహితుడనైన నాకు సంసారం ఏమిటి మరియు పరమార్థం ఏమిటి? సుఖం ఏమిటి మరియు దుఃఖం ఏమిటి? సదా విశుద్ధుడనైన నాకు మాయ ఏమిటి మరియు సంసారం ఏమిటి? ప్రీతి ఏమిటి మరియు రతి ఏమిటి? జీవుడు ఎవరు? మరియు ఆ బ్రహ్మం ఏమిటి? అచలుడను, విభాగ రహితుడను మరియు సదా నాలోనే నేను స్థితుడనై ఉన్న నాకు ప్రవృత్తి ఏమిటి మరియు నివృత్తి ఏమిటి? ముక్తి ఏమిటి మరియు బంధం ఏమిటి?
(1:15:38) ఉన్నది ఏమిటి మరియు లేనిది ఏమిటి? అద్వైతం ఏమిటి మరియు ద్వైతం ఏమిటి? ఇక ఎక్కువగా చెప్పడానికి ఏముంది నాలో ఎలాంటి భావము ఉదయించడం లేదు. అష్టావక్రునిచే రచించబడిన మహాగీతలోని ఒక్క శ్లోకం వేలాది రత్నాల కంటే కూడా ఎంతో అమూల్యమైనదని చెబుతారు. ఎందుకంటే అష్టావక్ర గీత శ్లోకాలలో కుండలో సముద్రాన్ని నింపినంతటి అనంతమైన భావం ఇమిడి ఉందని వర్ణించబడింది.
(1:16:11) లోక కళ్యాణం కోసం ఈ గీత చాలా ముఖ్యమైన గ్రంథం. దీనిని చదవడం కూడా ఎంతో అవసరం. దీన్ని విన్న మరియు అర్థం చేసుకున్న తర్వాత మీ జీవితంలో సానుకూల మార్పులు వస్తాయని నేను ఆశిస్తున్నాను. మీకు ఈ వీడియో నచ్చినట్లైతే లైక్ చేయండి మరియు అలాగే ఛానల్ ని కూడా సబ్స్క్రైబ్ చేయండి. స్నేహితులారా అస్తావక్ర మహర్షి మరియు జనక మహారాజుల మధ్య జరిగిన ఈ అద్భుతమైన అసమానమైన జ్ఞాన సంవాదం ఇక్కడితో పరిపూర్ణమవుతుంది.
(1:16:44) కానీ ఇది కేవలం ఒక గ్రంధ ముగింపు కాదు. అనాదిగా మనం చిక్కుకున్న అజ్ఞానపు నిద్ర నుండి మనల్ని మేల్కొల్పే ఒక పరమ పవిత్రమైన కొత్త ఆరంభం. అస్తావక్రగీత మనకు నేర్పే అత్యున్నతమైన మరియు కఠోరమైన సత్యం ఏమిటంటే మనం వెతుకుతున్న శాంతి ఆనందం మరియు మోక్షం ఎక్కడో వెరుపన లేవు. అవి మన నిజ స్వరూపాలు.
(1:17:15) ఈ అనంతమైన విశ్వంలో మనం కేవలం ఒక చిన్న బిందువు లాంటి వారం అని మనం బ్రమ పడుతుంటాం. కానీ వాస్తవానికి ఆ అనంతమైన విశ్వమే మనలో ఒక చిన్న అలవలే పుట్టి గిట్టుతోందని అష్టావక్రుడు మన అంతరంగ నేత్రాలను తెరిపిస్తాడు. నేటి ఉరుకులు పరుగుల జీవితంలో అంతులేని కోరికలు భయాలు ఆందోళనల మధ్య మనం మన నిజమైన అస్తిత్వాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోతున్నాం. నేను ఈ శరీరాన్ని ఈ బంధాలు నావి ఈ సంపద నాది అనే మాయాజాలంలో చిక్కుకుని జనన మరణాల చక్రంలో నిరంతరం నలిగిపోతున్నాం.
(1:17:56) కానీ మహర్షి వాక్కులు ఒక పదునైన వివేక ఖడ్గం వలె ఆ అజ్ఞానపు పొరలను ఛేదించి మనలోని సత్యమైన శుద్ధమైన నిరాకారమైన చైతన్యాన్ని మనకు పరిచయం చేశాయి. ఒక్కసారి ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని ఆలోచించండి. మీ భుజాలపై మీరు మోస్తున్న అనవసరమైన మీ భుజాలపై మీరు మోస్తున్న అనవసరమైన బాధ్యతల భారాన్ని భవిష్యత్తు గురించిన నిష్కారణ భయాలను గతం గురించిన పశ్చాత్తాపాలను ఒక్కసారిగా విడిచిపెడితే మీ మనసు ఎంత తేలికగా ఎంత నిర్మలంగా మారుతుందో కదా ఇక్కడ బాధ్యతలు విడిచిపెట్టడం అంటే పనులు
(1:18:43) మానేసి బాధ్యత రాహిత్యంగా పారిపోవడం కాదు ఆ పనుల ఫలితాలపై మనం పెంచుకున్న అనవసరమైన మానసిక ఆందోళనను వదిలేయడమనని అర్థం చేసుకోవాలి. భయాలను గతం గురించిన పశ్చాత్తాపాలను ఒక్కసారిగా విడిచిపెడితే మీ మనసు ఎంత తేలికగా ఎంత నిర్మలంగా మారుతుందో కదా. ఆ అగాధమైన ప్రశాంతతే బ్రహ్మ స్థితి. ఆ శూన్యతే నిజమైన ఆత్మదర్శనం సముద్రంలో అలలు ఎలా పుట్టి ఎలా లీనమవుతాయో ఈ ప్రపంచం కూడా మనలోనే కల్పించబడి మనలోనే లయమవుతుంది.
(1:19:26) ఆకాశంలో నల్లటి మబ్బులు కమ్ముకున్న భయంకరమైన తుఫానులు వచ్చినా ఆకాశం ఎలాగైతే స్వచ్ఛంగా నిర్మలంగా దేనికి అంటకుండా ఉంటుందో మీ ఆత్మ స్వరూపానికి కూడా ఈ ప్రాపంచిక సుఖ దుఃఖాలు జయాపజయాలు ఏవి అంటవు ఈ సత్యాన్ని లోతుగా గ్రహించిన నాడు మీ జీవితంలో ఎదురయ్యే ఎలాంటి పరిస్థితులయినా సరే మిమ్మల్ని ఏమాత్రం చలి చలించనీయవు మీరు ఒక అద్భుతమైన నాటకాన్ని చూస్తున్న ప్రేక్షకుడిలా మీ జీవితంలో జరిగే ప్రతి సంఘటనను కేవలం ఒక సాక్షిగా చూడటం ప్రారంభిస్తారు.
(1:20:09) అదే నిజమైన స్వేచ్ఛ. అదే అంతిమమైన ముక్తి ఈ మాయా ప్రపంచంలో జీవిస్తూనే బురదలో వికసించిన తామర పువ్వుల దేనికి అతుక్కోకుండా ఎవరైతే నిర్లిప్తంగా జీవిస్తారో వారే నిజమైన జీవన్ముక్తులు అని అష్టావక్ర మహర్షి దయతో మనకు బోధించారు. అందువల్ల ఈ మహా జ్ఞానామృతాన్నన్ని కేవలం ఒక కథలా విని వదిలేయకుండా మీ హృదయంలో భద్రపరుచుకోండి. మీ దైనందిన జీవితంలో ప్రతిక్షణం మిమ్మల్ని మీరు ఒక ద్రష్టగా ఒక సాక్షిగా భావించడం అలవాటు చేసుకోండి.
(1:20:54) విచారం కోపం లేదా మోహం మీ మనసును కమ్మేయడానికి ప్రయత్నించిన ప్రతిసారి నేను ఈ మనసును కాదు నేను కేవలం ఒక శుద్ధ చైతన్యాన్ని అన్న అష్టావక్రుని మహా వాక్యాన్ని స్మరించుకోండి. అప్పుడు ఈ సంసారం మీకు ఒక బంధనంగా కాకుండా ఒక అందమైన క్రీడగా మారుతుంది. మీ జీవిత యాత్ర ఎంతో ఆనందమయంగా ప్రశాంతంగా సాగిపోతుంది. ఈ అద్వైత వేదాంతపు అనంతమైన లోతుల్లో ప్రయాణించి సత్యదర్శనం చేసుకున్న మీ అందరి అంతరంగాలలో ఆ దివ్యమైన శాశ్వతమైన ప్రశాంతత ఎల్లప్పుడూ కొలువై ఉండాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.
(1:21:34) సత్యం వైపు జ్ఞానం వైపు సాగిన ఈ మహోన్నతమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో మాతో పాటు నడిచిన మీకందరికీ హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు సర్వేజనా సుఖినో భవంతు ఓం శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి
No comments:
Post a Comment