Sunday, November 22, 2026

నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో! ఇతరత్రా అన్వేషణలను విడిచిపెట్టి ఆత్మజ్ఞానం వైపు ప్రయాణించు | అష్టావక్ర గీత

నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో! ఇతరత్రా అన్వేషణలను విడిచిపెట్టి ఆత్మజ్ఞానం వైపు ప్రయాణించు | అష్టావక్ర గీత

Author Name:Geeta Gyan Shastra

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@GeetaGyanShastra-q3m

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=udK9m4bBW2A





Title: నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో! ఇతరత్రా అన్వేషణలను విడిచిపెట్టి ఆత్మజ్ఞానం వైపు ప్రయాణించు | అష్టావక్ర గీత

Author Name: Geeta Gyan Shastra

Description: నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో! ఇతరత్రా అన్వేషణలను విడిచిపెట్టి ఆత్మజ్ఞానం వైపు ప్రయాణించు | అష్టావక్ర గీత

🌿 నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించావా?

మనిషి తన జీవితమంతా ఆనందం, శాంతి, సంతృప్తి కోసం బయట ప్రపంచంలో ఎన్నో విషయాలను వెతుకుతుంటాడు. కానీ ఒక్కసారి తనలోకి తాను చూసుకోవడానికి ప్రయత్నించడు. అసలు మనం ఎవరం? మన నిజమైన స్వరూపం ఏమిటి? మనలోని ప్రశాంతతను మనం ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?

అష్టావక్ర గీత అందించే అద్వైత జ్ఞాన దృక్పథంలో ఈ ప్రశ్నలకు ఎంతో లోతైన తాత్విక వివరణ కనిపిస్తుంది.

📖 ఈ వీడియోలో ఏమి తెలుసుకుంటారు?

అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞాన బోధనల ఆధారంగా మనిషి తన నిజమైన స్వరూపాన్ని ఎలా పరిశీలించుకోవాలో తెలుసుకుందాం.

✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు అన్వేషించగల విషయాలు:

🔹 ఇతరులలో కాకుండా తనలో తాను వెతకడం ఎందుకు ముఖ్యమో.

🔹 ఆత్మజ్ఞానం అంటే ఏమిటి? దాని అసలు అర్థం ఏమిటి?

🔹 మనస్సు, ఆలోచనలు, నిజమైన స్వరూపం మధ్య ఉన్న తాత్విక సంబంధం.

🔹 బాహ్య ప్రపంచంపై అతిగా ఆధారపడకుండా అంతర్ముఖంగా ఆలోచించడం.

🔹 అష్టావక్ర గీతలోని అద్వైత జ్ఞాన సందేశం మన జీవితానికి ఎలా దిశానిర్దేశం చేయగలదో.

🙏 ఒక చిన్న ఆధ్యాత్మిక సందేశం

ప్రపంచాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మనిషి ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేస్తాడు. కానీ తనను తాను తెలుసుకునే ప్రయాణం మాత్రం ఎంతో ప్రత్యేకమైనది. ఇతరులను మార్చడానికి ప్రయత్నించే ముందు మన ఆలోచనలను, మన దృక్పథాన్ని మనం పరిశీలించుకోవడం ప్రారంభిద్దాం.

నిజమైన అన్వేషణ ఎక్కడ మొదలవుతుందో ఆలోచించండి. ఈ అష్టావక్ర గీత బోధనలు మీలో కొత్త ఆలోచనలకు నాంది కావాలని ఆశిస్తున్నాం. 🙏

❤️ ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే:

👍 వీడియోను లైక్ చేయండి.
📲 ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని కోరుకునే మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో షేర్ చేయండి.
🔔 ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక, తాత్విక వీడియోల కోసం మా ఛానల్‌ను సబ్‌స్క్రైబ్ చేయండి.
💬 ఈ వీడియోలోని బోధనలపై మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్‌లో తెలియజేయండి.

🙏 ధన్యవాదాలు!
మీ జీవితం జ్ఞానం, ప్రశాంతత, సంతోషంతో నిండాలని కోరుకుంటున్నాం.

Transcript:
(00:10) అంతటా ఆటంకాల నుండి విముక్తుడై ఉదాసీనంగా ఉంటూ హృదయంలో ఎటువంటి వాసన కోరిక లేని ఆ సంతృప్తి చెందినా ముక్తాత్మను ఎవరితో పోల్చగలం? వాసనల నుండే కోరికలు పుడతాయి. కోరికలు అనంతమైనవి. అవి ఎప్పటికీ తీరవు. అటువంటి వాసనలతో కూడిన వ్యక్తికి అన్నీ లభించినా అసంతృప్తిగానే ఉంటాడు. అలెగ్జాండర్ ప్రపంచాన్ని జయించినప్పటికీ అలెగ్జాండర్ ప్రపంచాన్ని జయించినప్పటికీ తన లోపలి కోరికలను జయించలేక అసంతృప్తితోనే మరణించాడు.
(00:49) బాహ్య విజయాలు ఎన్నటికీ అంతర్గత శాంతిని ఇవ్వలేవని ఇది నిరూపిస్తుంది. ఎంతటి గొప్ప పెట్టుబడిదారులు కూడా బయట ఎంతున్నా లోపల ఆత్మజ్ఞానం లేకపోతే అసంతృప్తితోనే చనిపోతారు. పెట్టుబడిదారులు కూడా అసంతృప్తితోనే చనిపోతారు. కానీ ఎవరి వాసనలు నశిస్తాయో అతను తన వద్ద ఉన్న దానితోనే తృప్తి చెందుతాడు. ఏమీ లేకపోయినా తృప్తిగానే ఉంటాడు.
(01:19) బుద్ధుడు యువరాజు అయినప్పటికీ తృప్తి చెందలేదు. కానీ జ్ఞానోదయం తర్వాత వాసన రహితుడై పరిపూర్ణ సంతృప్తిని పొందాడు. వాసనలు ఉన్నవాడు ఎల్లప్పుడూ ఆటంకాలలోనే చిక్కుకుంటాడు. అతనికి ఎప్పటికీ పరిష్కారం దొరకదు. అయితే జ్ఞాని వాసనల నుండి విముక్తి పొందడం ద్వారా ఆటంకాల నుండి కూడా విముక్తుడు అవుతాడు. జీవితంలోని సంచారం, గందరగోళం, పోరాటం, ఉరుకులు పరుగులుకు అతనికి పరిష్కారం దొరుకుతుంది.
(01:53) అతను ప్రశాంతంగా మారి సంపూర్ణంగా తృప్తి చెందుతాడు. అతని మానసిక ముడులన్నీ వీడిపోయి నిర్గ్రంధుడవుతాడు. అటువంటి జ్ఞానిని ఎవరితోనూ పోల్చలేము. అతడు పరిపూర్ణుడవుతాడు. అల్పమైన వాటిని పట్టుకునేవాడు వాటికే బంధించబడతాడు. వాడు ఎప్పటికీ పరిపూ ఎప్పటికీ పరిపూర్ణుడు కాలేడు. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా చెబుతున్నాడు. వాసనా రహితుడైన కోరికలు లేని పురుషుడు తప్ప వేరొకరు ఎవరున్నారు? ఎవడైతే తెలుసుకున్నా కూడా ఏమీ తెలియనట్లే ఉంటాడో చూస్తూ కూడా ఏమీ చూడనట్లే ఉంటాడో మాట్లాడుతూ కూడా ఏమీ మాట్లాడనట్లే ఉంటాడో
(02:40) జ్ఞాని మరియు అజ్ఞానులు తెలుసుకోవడంలో చూడటంలో మరియు మాట్లాడటంలో చాలా పెద్ద తేడా ఉంటుంది. అజ్ఞాని అహంకారం మరియు వాసనల చేత పీడించబడి ఉంటాడు. వాడు తన స్వార్థం వలనే అందుడవుతాడు. దీనివల్ల వాడు తెలుసుకోవడం చూడటం మరియు మాట్లాడటంలో సంకుచితత్వం ఉంటుందే తప్ప ఉదారత ఉండదు. వాడు అహంకారం కొద్ది తనకు తెలియని దానిని కూడా తెలుసునని వాదిస్తాడు.
(03:12) దేనినైతే వాడు చూడలేదో దానిని కూడా చూసినట్లుగా ప్రగల్భాలు పలుకుతాడు. వాడు ఆత్మ మరియు పరమాత్మలను తెలుసుకోను లేదు చూడను లేదు. కానీ ఆత్మ ఉందని పరమాత్మ ఉన్నాడని పునర్జన్మ ఉందని స్వర్గం మరియు నరకం ఉన్నాయని వాటి సత్యత్వాన్ని గురించి రోజు ప్రమాణాలు చేస్తుంటాడు. నువ్వు పరమాత్మను నమ్మవు. నువ్వు నాస్తికుడివి అజ్ఞానివి నరకానికి వెళ్తావు మొదలైన మాటలను వాడు నిరంతరం చెబుతూనే ఉంటాడు.
(03:49) జ్ఞాని సమస్తం తెలుసుకున్నప్పటికీ తాను ఏమీ చూడటం లేదని చెబుతాడు. అతను మాట్లాడిన అందులో దురాగ్రహం ఉండదు. ఎందుకంటే అతను కోరికలు మరియు అహంకారం లేనివాడు. అటువంటి గిటువంటి జ్ఞానిని ఎవరితోనూ పోల్చలేము. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు. ఎవరి బుద్ధి అయితే అన్ని భావాలలో శుభ మరియు అశుభ భేదాలను విడిచిపెట్టిందో మరియు ఎవరు నిష్కామంగా ఉంటారో వారు బిచ్చగాడైనా లేదా రాజైనా సరే వారే శోభిస్తారు.
(04:37) జీవితం ఒక త్రివేణి లాంటిది. అందులో గంగా మరియు యమున స్పష్టంగా కనిపిస్తాయి. కానీ మూడవదైన సరస్వతి గుప్తంగా ఉంటుంది. అదే విధంగా జీవితంలో కూడా శరీరం మరియు మనస్సు కనిపిస్తాయి. కానీ చైతన్యం గుప్తంగా ఉంటుంది. అజ్ఞాని శరీరం మరియు మనస్సును మాత్రమే తెలుసుకుంటాడు. కానీ జ్ఞాని చైతన్యాన్ని కూడా తెలుసుకుంటా ఉంటాడు. మనస్సు స్థాయిలో మాత్రమే జీవించేవారు సృష్టిని రెండు భాగాలుగా విభజించారు.
(05:12) ఈ విభజన కారణంగానే సృష్టిలో భేదం కనిపిస్తుంది. కానీ జ్ఞాని అయినవాడు సమస్త భేదాలను నശിంప చేసి ఏకత్వాన్ని అనుభూతి చెందేలా చేసే ఆ రహస్య చైతన్య శక్తిని తెలుసుకుంటాడు. దీనినే సత్యం మరియు జ్ఞానం అని అంటారు. భేదభావం అనేది కేవలం అజ్ఞానం వలనే ఏర్పడుతుంది. స్వర్గం, నరకం మరియు మోక్షం, సంసారం, పరమాత్మ మరియు బ్రహ్మం, సుఖం, దుఃఖం మరియు ఆనందం, రాగం, విరాగం మరియు వీతరాగం, దుర్జనుడు, సజ్జనుడు మరియు జీవన్ముక్తుడైన సాధువు.
(05:53) ఇలాంటి వాటి అన్నింటిలో అత్యంత స్వార్థపరుడైన వ్యక్తి ఎల్లప్పుడూ భేదాలనే వెతుకుతుంటాడు. అతడు మంచి చెడుల మధ్య లాభం, నష్టం, జయం, అపజయం శ్రేష్టమైనది, నికృష్టమైనది శుభప్రదమైనది, అశుభమైనది తదితర వాటి మధ్య భేదాదాన్ని చూస్తూ ఒకదానిని చెడ్డదిగా పరిగణిస్తాడు. కానీ జ్ఞాని మనస్సును దాటి వెళతాడు. అతడు అనంత అస్తిత్వంతో ఏకమవుతాడు.
(06:27) అస్తిత్వంలో ఎలాంటి భేదము ఉండదు కాబట్టి జ్ఞాని మాత్రమే జ్ఞాని మాత్రమే సమత్వ బుద్ధిని కలిగి ఉంటాడు. సమత్వ బుద్ధి అంటే భావోద్వేగాలు లేని రాతిలా మారడం కాదు. జీవితంలో ఎదురయ్యే అతిపెద్ద కష్టమైన లేదా గొప్ప సంతోషమైనా సరే తన అంతర్గత ప్రశాంతతను కోల్పోకుండా స్థిరంగా నిలబడటం. ఈ మూడవ పదం సమత్వ బుద్ధికి ఉదాహరణ. ఈ మూడవ పదం సమత్వ బుద్ధికి ఉదాహరణ.
(07:01) ఇది భారతదేశం చేసిన అత్యున్నతమైన ఆవిష్కరణ. ద్వంద్వాలను లాభనష్టాలు, సుఖదుఃఖాలు వంటివి దాటలేని మతాలు కేవలం మానసిక స్థాయిలోనే ఉండిపోతాయి. వాటికి అస్తిత్వపరమైన జ్ఞానం గురించి ఏమీ తెలియదు. అలాంటి వారు కేవలం ఆచార వ్యవహారాలకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇస్తారు. కానీ జ్ఞాని అంతర్గత సిద్ధిని ఆత్మ సాక్షాత్కారాన్ని మాత్రమే ముఖ్యమైనదిగా భావిస్తాడు.
(07:34) అందుకే అష్టావక్రుడు ఏమంటాడంటే అన్ని స్థితిలలో శుభమైనది, అశుభమైనది అనే భేదం లేకుండా సమాన దృష్టి కలిగిన జ్ఞాని బిచ్చగాడైనా సరే లేదా మహారాజైనా సరే అంతటా సమభావంతో వెళతాడు. ఒక వ్యక్తి యొక్క గొప్పదనం అతని సంపద, హోదా, గౌరవ మర్యాదలు మొదలైన వాటి ద్వారా అంచనా వేయబడదు. అతని అంతర్గత సొంత గుణాల ద్వారా మాత్రమే అంచనా వేయబడుతుంది.
(08:06) కోరికలు మరియు అహంకారం లేని జ్ఞాని మాత్రమే శ్రేష్టుడు. ఎందుకంటే అతడు అల్పమైన వాటిని వదిలిపెట్టి మహత్తరమైన దానిని పొందుతాడు. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు. నిష్కపటమైన, సరళమైన మరియు యదార్థమైన స్వభావం కలిగిన యోగికి స్వచ్ఛందత ఎక్కడ ఉంది? సంకోచం ఎక్కడ ఉంది? అతనికి తత్వ నిశ్చయం ఎక్కడ ఉంది? జ్ఞానాన్ని పొందిన సృష్టికి మూలమైన ఆత్మ తత్వాన్ని తెలుసుకున్న యోగి నిష్కపటమైన,
(08:53) సరళమైన మరియు యదార్థమైన స్వభావం కలవాడు అవుతాడు. అతని కొరకు స్వచ్ఛందత, సంకోచం మరియు తత్వ నిశ్చయం లాంటి భావనలు ఏవి ఉండవు. అతడు వీటన్నింటికీ అతీతంగా అస్తిత్వంతో పాటే జీవిస్తాడు. అస్తిత్వమే అతని క్రమశిక్షణ, నియమము మరియు సంయమనం అవుతుంది. అతడు మానసిక స్థాయిలో ఉండే స్వచ్ఛందత, సంకోచం మొదలైన వాటికి అతీతుడు అవుతాడు. ఇదే అతని వివేకం.
(09:29) అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అంటున్నాడు. ఆత్మ విశ్రాంతి తృప్తేనా నిరాసేనా గతార్థినా అంతర్యదను భూయేత తత్కదం కస్య కత్యతే ఆత్మలో విశ్రమించి తృప్తి పొందిన ఆశరు లేని మరియు సోకం లేని జ్ఞాని అంతరంగాన కలిగే అనుభవాన్ని ఎలా మరియు ఎవరికి చెప్పాలి? ఆత్మ జ్ఞానం పొందిన తర్వాత వ్యక్తి తృప్తి చెందుతాడు. కోరికలు లేనివాడిగా మరియు సోకరహితుడిగా మారుతాడు.
(10:05) ఏ స్థితిలోనైతే విశ్రమించి స్థిరంగా ఉంటారో అందులో వారికి ప్రాపంచిక అనుభవాలకు పూర్తిగా భిన్నమైన విచిత్రమైన అనుభవాలు కలుగుతాయి. వినేవారు ఇంకా ఆ స్థితికి చేరుకోనందున వారికి ఆ అనుభవాలు లేనందున వాటిని మాటల్లో వర్ణించలేము. కాబట్టి వారు దీనిని అర్థం చేసుకోవడం చాలా కష్టం. ఇలాంటి అనుభవాలను ప్రమాణాలు, తర్కాలు మొదలైన వాటి ద్వారా కూడా నిరూపించలేము.
(10:40) పదేళ్ల పిల్లవాడికి శృంగార సుఖాన్ని ఏ విధంగానైతే వివరించలేమో ఒకరి దుఃఖం, నొప్పి, బాధ, మంట మొదలైన వాటిని ఇతరులకు ఎలా చూపించలేమో గుడ్డివాడికి తెలుపు, ఎరుపు, ఆకుపచ్చ తదితర రంగుల జ్ఞానాన్ని ఎలా కలిగించలేమో అదే విధంగా ఆత్మ సుఖాన్ని కూడా ఆత్మ సుఖాన్ని కూడా పదాలలో వివరించలేము. అనంతమైన ఆత్మను కొలవడానికి మన పరిమితమైన భాష ఏమాత్రం సరిపోదు.
(11:15) అందుకే జ్ఞానులు వృథా వాదనలకు దిగకుండా తరచుగా మౌనంగా ఉండిపోతారు. ఆ సమయంలో వారి మౌనమే వారి అత్యున్నతమైన బోధన అవుతుంది. మౌనంగా ఉండిపోతారు. ఆత్మ జ్ఞానంలో ఒక బోధ కలుగుతుంది. ఒక గొప్ప అనుభూతి ఉంటుంది. ఇందులో పాత భావనలు, నమ్మకాలు అన్నీ సమసిపోతాయి. నిద్రలో కల చెదిరిన వెంటనే ఒక్క క్షణంలోనే అన్నీ మారిపోయి వాస్తవం ఎలా ఎదురుగా వస్తుందో అదే విధంగా ఆత్మ జ్ఞానం కలిగిన క్షణంలో ఈ సంసార రూపమైన కల విచ్ఛిన్నమైపోతుంది మరియు వారు ఒక సరికొత్త ప్రపంచంలోకి ప్రవేశిస్తారు.
(12:02) ఇంతకుముందు ఎన్నడూ చూడని, వినని మరియు తెలుసుకోని స్థితిలో గురువు సాన్నిధ్యం లేకపోతే ఒక వ్యక్తి పిచ్చివాడు కూడా కావచ్చు. దానికి చికిత్స కూడా ఏమీ లేదు. అతడు తన ఆనందపు మత్తులో పిచ్చివాడు అవుతాడు. ప్రాపంచిక విషయాల కోసం పిచ్చివాడిగా మారడం కంటే భగవంతుని కోసం పిచ్చివాడిగా మారడం ఎంతో మేలు. అటువంటి పిచ్చిదనం కూడా ఒక వరమే.
(12:29) చిత్తము నిర్వికార మరియు శూన్య స్థితిలో ఉన్నప్పుడే ఆత్మ సాక్షాత్కారం కలుగుతుంది. దీనినే ధ్యానము మరియు సమాధి అని అంటారు. మనస్సు శూన్యమైనప్పుడే ఆత్మ తన పూర్ణ ప్రకాశముతో వ్యక్తమవుతుంది. ధ్యానంలో ఎలాంటి విషయము ఆలుండదు. విషయం ఉంటే అది ధ్యానం కాదు. ఆలోచించడం, మననం చేయడం కూడా ధ్యానం కాదు. ధ్యానం అనేది చేసేది కాదు. ధ్యానం అనేది చేసేది కాదు.
(13:01) ప్రయత్నించి చేస్తే అది ధ్యానం అనిపించుకోదు. ఒక ఆలోచనను బలవంతంగా ఆపడం లేదా మనస్సును ఒకచోట కట్టిపడేయడానికి పోరాడటం ఏమాత్రం ధ్యానం కాదు. సంపూర్ణంగా దేనినీ పట్టుకోకుండా అక్రియగా ఏమీ చేయకుండటమే ఉండటమే అసలైన ధ్యానము. అనిపించుకోదు. అక్రియయే ఏమీ చేయకుండటమే ధ్యానము. అష్టావక్రుని బోధనలన్నీ ఈ అక్రియ పైనే ఆధారపడి ఉన్నాయి. దీనిలోనే జ్ఞాన బోధ మరియు జాగరణ జరుగుతాయి.
(13:37) ఈ అనుభూతి తర్వాత వ్యక్తి తనను తాను ఆత్మ స్వరూపుడిగా అనుభవిస్తాడు. అతను బ్రహ్మమును తెలుసుకుంటాడు. కాబట్టే బ్రాహ్మణుడు అవుతాడు. బ్రాహ్మణత్వం అనేది ఒక అత్యున్నత స్థితి, ఉపలబ్ధి. అతనిలో వినయం వస్తుంది. అహంకారం మరియు వాసనలు నశిస్తాయి. అతడు శ్రేష్టుడు అవుతాడు. అతనిలోని పాత అస్తిత్వం మరణిస్తుంది. అతనికి కొత్త జన్మ లభిస్తుంది కాబట్టే అతనిని ద్విజుడు అని పిలుస్తారు.
(14:10) శరీరానికి జన్మనిచ్చేది తల్లి. కానీ ఆత్మకు జన్మనిచ్చేది గురువు. ఆయన శూద్రుడిని బ్రాహ్మణుడిగా మారుస్తాడు. మనిషిని పరమాత్మగా తీర్చిదిద్దుతాడు. అందుకే గురువు స్థానం భగవంతుని కంటే కూడా ఉన్నతమైనది. ఆ భగవంతుడే గురువు రూపంలో సాక్షాత్కరిస్తాడు. ఇదే గురువు యొక్క ప్రాముఖ్యత. ఈ జ్ఞానాన్ని పొందే పాఠశాల సన్యాసం మరియు దాని అంతిమ ఫలం ఆత్మానుభూతి.
(14:43) ఆ స్థితికి చేరుకున్న తర్వాత వ్యక్తి ముక్తుడవుతాడు. ఇదే జీవుని అంతిమ గమ్యమ గమ్యం మరియు పరమానంద స్థితి. అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు. నిద్రపోతున్నప్పటికీ ఎవరైతే సుషుప్తి గాఢ నిద్ర స్థితిలో ఉండరో, స్వప్నంలో ఉన్నప్పటికీ ఎవరైతే నిద్రించరో, మెలుకువగా ఉన్నప్పటికీ ఎవరైతే లౌకిక స్పృహలో ఉండరో అటువంటి ధీరుడు ప్రతి క్షణం తృప్తి చెంది ఉంటాడు.
(15:22) జ్ఞాని మరియు అజ్ఞాని ఇద్దరూ నిద్రపోతారు. కానీ అజ్ఞాని స్వప్నావస్థలో ఉన్నప్పుడు తనను తాను మరిచిపోతాడు. అతడు కలలోనే తప్పిపోతాడు. మరొక ప్రపంచంలోకి ప్రవేశిస్తాడు. సుషుప్తిలో అతడు గాఢ నిద్రలో ఉంటాడు. అప్పుడు కలలు కూడా మాయమైపోతాయి. అతనికి ఈ ప్రపంచం మీద గానీ, తన గురించి గానీ ఎలాంటి స్పృహ ప్రహ ఉండదు. కానీ జ్ఞాని యొక్క నిద్ర సామాన్య ప్రాపంచిక వ్యక్తుల నిద్ర కంటే భిన్నంగా ఉంటుంది.
(15:54) అతడు కలలో కూడా మెలుకువతోనే ఉంటాడు. సాక్షి భావాన్ని ఆచరించడం ద్వారా కలలో కూడా తాను నిద్రలో కూడా తాను నిద్ర పోతున్నానని మరియు కల కంటున్నానని అతనికి స్పృహ ఉండటం సాధ్యమవుతుంది. అదే విధంగా గాఢ నిద్రలో సుషుప్తిలో కూడా అతను మేల్కొనే ఉంటాడు. సుషుప్తిలో జీవుడికి ఆత్మతో అనుసంధానం ఉంటుంది. తద్వारा అతనికి ఆందానభూతి కలుగుతుంది.
(16:22) యోగి ఎల్లప్పుడూ మేల్కొన్న స్థితిలో ఉండటం వల్లే దీనిని అనుభవించగలుగుతాడు. అదే విధంగా జాగ్రదావస్థలో మెలకువగా ఉన్నప్పుడు కూడా అతను ఎల్లప్పుడూ ఆత్మలో లీనమై ఉండటం వల్ల బాహ్య విషయాలచే ప్రభావితం కాడు. కాబట్టి అతను మేల్కొన్నట్లు కూడా పరిగణించబడడు. అతను జాగ్రత, స్వప్న మరియు సుషుప్తి అనే మూడు అవస్థలలోనూ ఆత్మను మాత్రమే అనుభవిస్తాడు.
(16:52) అటువంటి జ్ఞాని మాత్రమే ఎల్లప్పుడూ సంపూర్ణ తృప్తితో ఉంటాడు. అష్టావక్రుడు ఈ విధంగా చెబుతున్నాడు. అంటే జ్ఞాని ఆలోచనలు కలిగి ఉన్న చింత లేనివాడే. ఇంద్రియాలతో ఉన్న ఇంద్రియాలు లేనివాడే. బుద్ధి తో ఉన్న బునా బుద్ధి లేనివాడే మరియు అహంకారం ఉన్న అహంకారం లేనివాడే. జ్ఞాని అయిన పురుషుడికి కూడా ఆలోచనలు వస్తాయి కానీ అతను ఆందోళన చెందడు, దుఃఖించడు.
(17:35) అతను ఇంద్రియాలతోనే ఉంటాడు. ఇంద్రియాలన్నీ తమ తమ పనులను చేసుకుపోతాయి. తినడం, త్రాగడం, వాసన చూడడం, వినడం, రుచి చూడడం, స్పర్శ జ్ఞానం చూడటం అన్నీ యథాతథంగానే జరుగుతాయి. కానీ జ్ఞానికీ ఎలాంటి వాసనలు, కోరికలు లేకపోవడం వల్ల అతను వాటి పట్ల ఆసక్తి చూపడు. వాటిచే ప్రభావితం కాడు. అతను ఇంద్రియాలను అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే ఉపయోగిస్తాడు కానీ కోరికల కారణంగా కాదు.
(18:10) అలాగే జ్ఞాని తన బుద్ధిని కూడా ఉపయోగించాల్సి వచ్చినప్పుడు మాత్రమే ప్రయోగిస్తాడు. కానీ అతడు తాను కోరుకున్నట్లుగానే దానిని ఉపయోగిస్తాడు. అతడు బుద్ధికి యజమానిగా ఉంటాడు తప్ప, అతడు తన బుద్ధికి యజమానిగా ఉంటాడు తప్ప, బుద్ధి అతనికి యజమాని కాదు. మనస్సు అనేది ఏది ఒక అద్భుతమైన సాధనం మాత్రమే. అవసరమైనప్పుడు దాన్ని వాడి పని ముగిశాక పక్కన పెట్టేయగలిగేవాడే జ్ఞాని.
(18:41) కానీ అజ్ఞాని మాత్రం నిరంతరం ఆ ఆలోచనల యంత్రానికే బానిస అవుతాడు. జ్ఞాని అవసరమైనప్పుడు అహంకారాన్ని ఉపయోగిస్తాడు. జ్ఞాని అవసరమైనప్పుడు అహంకారాన్ని, వంకారన్ని ఉపయోగిస్తాడు. వినమ్రతను కూడా ఉపయోగిస్తాడు. కానీ వాటికి బానిస కాడు. కర్తగా కాకుండా సాక్షి భూతంగా ఉంటాడు. జ్ఞానులు సృష్టి నియమాలకు ఆటంకం కలిగించరు లేదా దానికి సహకరించరు.
(19:09) ఏది జరిగిన దానిని దైవేచ్ఛగా భావించి జరగనిస్తారు. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అంటాడు. అంటే అతడు సుఖీ కాడు, దుఖీ కాడు, విరక్తుడు కాడు, ఆసక్తి ఉన్నవాడు కాడు. మోక్షాన్ని కోరేవాడు కాడు. అలాగని ముక్తుడు కాడు. అతడు ఏదీ ఉన్నవాడు కాడు, ఏదీ లేనివాడు కాడు. జ్ఞాని స్థితి ద్వంద్వాలకు అతీతంగా ఉంటుంది. అతడు సమత్వ బుద్ధి కలవాడు. ఎల్లప్పుడూ ఒకే స్థితిలో ఏకరసంగా ఉంటాడు.
(19:55) అతనిలో ఎలాంటి వికారం రాదు. అతని శాంతి సర్వదా చెక్కుచెదరకుండా ఉంటుంది. గడియారం లోలకం పెండुलम వలె ఒక తీవ్రత అతి నుండి మరో తీవ్రతను అతడు తాకడు. బుద్ధుడు కూడా ఇదే చెప్పాడు. వీణ తీగలు మరీ వదులుగా ఉండకూడదు. మరీ బిగుతుగానూ ఉండకూడదు. అప్పుడే సంగీతం విలువడుతుందని. అజ్ఞానులే ఈ విపరీత స్థితులలో అతిలో భ్రమిస్తుంటారు. జ్ఞానం అనేది అతిలో లేదు.
(20:32) సమత్వంలో ఉంది. ఏకరీతిలో ఉంది. అహంకారి అతిలో ఆనందిస్తాడు. జ్ఞాని రెండు అంచుల తీవ్రతల మధ్య సమతుల్యతను కాపాడుకుంటూ ఒకే తాడుపై ధ్యాస నిలిపి నడిచే నట్టుడి లాంటివాడు. అందుకే ఇలా అన్నారు. ధర్మం అనేది కత్తి అంచు మీద నడవటం లాంటిది. ఏమాత్రం ఒకవైపు మొగ్గు చూపినా సాధన అంతా వ్యర్థమైపోతుంది. ఉపనిషత్తులలో కూడా క్షూరస్య ధ్రో కూడా దురత్యయ అని చెప్పబడింది.
(21:10) నిజమైన సాధకుడు నేనే సర్వస్వం అని గాని నేనే పరమ జ్ఞానిని అని గాని అనుకోడు. తాను అల్పుడినని నిర్లక్ష్యం చేయబడినవాడినని భావించడు. అలాగే తాను గొప్ప జ్ఞానినని శ్రేష్ఠుడినని ఇతరులకంటే అధికుడినని కూడా అనుకోడు. అతను ఎల్లప్పుడూ సమస్థితిలో ఉంటాడు. ఉన్నదానితోనే సంతృప్తి చెందుతాడు. అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా ంటున్నాడు. ధన్యుడైన పురుషుడు విక్షేపంలో కలవరంలో కూడా కలత చెందడు.
(21:57) సమాధిలో ఉన్నప్పటికీ సమాధిలో ఉన్నట్లు నట్లు భావించడు. జడత్వంలో ఉన్న జడుడు కాడు. పాండిత్యంలో ఉన్న పండితుడు కాడు. ఆత్మజ్ఞానం వల్ల సమస్థితిని పొందిన జ్ఞాని విక్షేపాలను సహిస్తాడు కానీ వాటివల్ల కలత చెందడు. అతను సమాధిలో ఉండేవాడే అయినప్పటికీ దానికి పరిమితమై ఉండడు. నిరంతరం సమాధిని అభ్యసించే వాడు నాయకులు వ్యాపారవేత్తల పరుగులు తీయడు.
(22:29) అందువల్ల అతను జడుడిలా, కదలిక లేనివాడిలా కనిపిస్తాడు. కానీ అతను జడుడు కాదు. పూర్తి చైతన్యంతో అప్రమత్తంగా ఉంటాడు. అతనిలో పాండిత్యం, పూర్తి జ్ఞానం ఉంటాయి. కానీ ఇతర పండితుల వలె అతనిలో అహంకారం గానీ, పాండిత్యాన్ని ప్రదర్శించుకోవాలనే భావన గానీ ఉండవు. అతను తర్క వితర్కాలను విశ్వసించకుండా జ్ఞానాన్ని చాలా అలా సహజంగా, స్వాభావికంగా తాను ఎలా తెలుసుకున్నాడో అలాగే అందిస్తాడు.
(23:03) ఈ విధంగా అష్టావక్ర గీత యొక్క సరళమైన వివరణలోని ఈ భాగం ఇక్కడితో పూర్తవుతుంది. మిగిలినది తదుపరి సంచికలో. ఆత్మజ్ఞానం యొక్క ఈ అద్భుతమైన ప్రయాణంలో అష్టావక్ర మహర్షి అందించిన ఈ అమృత వాక్కులు మనల్ని అప్రయత్నంగానే అంతర్ముఖులను చేస్తాయి. జీవితం అనే ఈ మహాసముద్రంలో ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడే సుఖ దుఃఖాల కెరటాల మధ్య ఒక జ్ఞాని ఏ విధంగా ప్రశాంతమైన ద్వీపంలా నిలబడతాడో మనం ఇప్పుడు విందాం.
(23:36) అష్టావక్రుడి బోధనలు కేవలం పండితులు చర్చించుకునే తాత్విక సిద్ధాंतాలు కావు. అవి మన దైనందిన జీవితంలో మనం అనునిత్యం ఎదుర్కొనే సంఘర్షణలకు, మానసిక అలజడులకు అంతిమ పరిష్కారం. ఈ అనంతమైన సృష్టిలో మానవుడు ఎప్పుడూ దేనినో వెతుకుతూనే ఉంటాడు. ఏదో సాధించాలనే ఆరాటం, ఏదో కోల్పోతామనే భయం, నాది మరియు నేను అనే అహంకారపు పొరల మధ్య ప్రతిక్షణం ఒక అదృశ్య యుద్ధం చేస్తూనే ఉంటాడు.
(24:10) కానీ నిజమైన స్వేచ్ఛ అనేది బయట ప్రపంచాన్ని జయించడంలో లేదేదు. మన అంతరంగంలోని కోరికల సంకెళ్లను తెంచుకోవడంలో ఉందని ఈ అద్భుతమైన ఘట్టం మనకు కళ్ళకు కట్టినట్లు వివరిస్తోంది. మహారాజులు సైతం ప్రపంచాన్ని గెలిచి తమ లోపలి శూన్యాన్ని పూరించలేకపోయారు. కానీ తనలో తాను తృప్తి చెందిన ఒక వీతరాగి ఏమీ లేకపోయినా ఎప్పటికీ మహారాజే అని ఈ జ్ఞాన బోధ మనకు స్పష్టం చేస్తోంది.
(24:45) ఒకసారి మీ వైపు మీరు చూసుకోండి. మిమ్మల్ని మీరు నిలదీసి ప్రశ్నించుకోండి. మనం ఉరుకులు పరుగులు పెడుతున్న ఈ జీవితం దేనికోసం? మనం అనుదినం వెతుకుతున్న ఆ శాంతి ఎక్కడ ఉంది? అది బయట ఎక్కడో ఉన్న భౌతిక వస్తువులలో గాని, వ్యక్తులలో గాని, కీర్తి ప్రతిష్టలలో గాని లేదు. మీరు వెతికే ఆ అనంతమైన ప్రశాంతత మీలోనే ఉంది. మీ ఆత్మ స్వరూపంలోనే నిక్షిప్తమై ఉంది.
(25:19) సమత్వ బుద్ధిని అలవర్చుకోవడం అంటే కష్టాలను చూసి పారిపోవడం కాదు. లేదా కళ్ళు మూసుకొని జీవితం నుండి పారిపోవడం అంతకన్నా కాదు. జీవితం మీకు పూలబాటను ఇచ్చినా, ముళ్ళ కిరీటాన్ని ఇచ్చినా, లాభాన్ని ఇచ్చినా, నష్టాన్ని మిగిల్చినా ఆ రెండింటిని ఒకే చిరునవ్వుతో ఒకే స్థిరత్వంతో స్వీకరించగలగడమే నిజమైన యోగం. ఒక బిచ్చగాడికైనా, బిచ్చగాడికైనా, ఒక చక్రవర్తికైనా అంతిమంగా శోభనిచ్చేది ఈ నిష్కామ భావనే.
(25:55) కోరికలు లేని మనస్సు ఒక నిర్మలమైన సరస్సు లాంటిది. అందులో అహంకారపు అలలు, వాసనల సుడిగుండాలు లేనప్పుడు మాత్రమే ఆత్మ అనే సూర్యుని ప్రతిబింబం స్పष्टంగా, సంపూర్ణంగా కనిపిస్తుంది. మనం తరచుగా ధ్యానం అంటే కళ్ళు మూసుకొని ఏకాంతంగా కూర్చోవడం మాత్రమే అనుకుంటాం. కానీ జీవితంలోని ప్రతి క్షణాన్ని సాక్షీభూతంగా ఎరుకతో గడపడమే నిజమైన ధ్యానం అని అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు.
(26:26) కోపం వచ్చిన, దుఃఖం కలిగిన, ఆనందం ఉప్పొంగిన వాటి ప్రవాహంలో వాటి ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోకుండా గట్టున నిలబడి తన మనస్సును తానే గమనించే ఒక మౌన ప్రేక్షודיలా మారడమే అసలైన మేలుకొలుపు. మీలో కోపం లేదా బాధ ఉద్భవించినప్పుడు నేను కోపంగా ఉన్నాను అని అహంకారంతో ఆలోచించకుండా నా మనస్సులో కోపం వస్తోంది అని ఒక అడుగు వెనక్కి వేసి సాక్షిగా గమనించగలిగితే మీ జీవితంలో వచ్చే అతి పెద్ద ఆధ్యాత్మిక మార్పు అదే.
(27:02) మనస్సును తానే గమనించే ఒక మౌన ప్రేక్షודיలా మారడమే అసలైన మేలుకొలుపు. మన ఆలోచనలే మన ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తాయి. ఆ ఆలోచనల మూలాలను छेदించి మాయ కప్పిన పొరలను ఒక్కొక్కటిగా తొలగించుకున్నప్పుడు మాత్రమే మన అసలైన నేను ఏమిటో మనకు అనుభవపూర్వకంగా తెలుస్తుంది. ఈ సత్యం పుస్తకాలు చదివితే వచ్చేది కాదు తర్కంతో వాదిస్తే దొరికేది కాదు.
(27:31) గురువు యొక్క అనుగ్రహం మరియు మన నిరంతర అంతర్ముఖ సాధన మాత్రమే మనల్ని ఆ పరమానంద స్థితి వైపు నడిపిస్తాయి. నిద్రలో సుషుప్తిని మెలకువలో జాగ్రదావస్థను సమంగా దర్శిస్తూ ప్రతి క్షణం ఆత్మ ఎరుకతో ఉండే ఆ అత్యున్నత స్థితిని చేరుకోవడమే మానవ జన్మ సార్థకత. ఎప్పుడైతే ఆ అంతర్గతత మౌనం మీలో స్థిరపడుతుందో అప్పుడు మీ ప్రతి అడుగు ఒక యజ్ఞం అవుతుంది.
(28:02) మీ ప్రతి మాట ఒక మంత్రం అవుతుంది. మీ శ్వాస నిరంతర ప్రార్థనగా మారుతుంది. మీ జీవితమే దైవానికి సమర్పించిన ఒక అందమైన కుసుమంలా వికసిస్తుంది. ద్వంద్వాలకు అతీతతది. ద్వంద్వాలకు అతీతమైన ఆ సమస్థితిలోకి చేరుకున్నప్పుడు ఈ సృష్టి అంతా ఒకే చైతన్యంతో నిండిపోయిందని మీకు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. మీ మనస్సులో రేగే ప్రతి ఆలోచనను పట్టుకోవద్దు.
(28:34) అలాగని దాన్ని అణచివేయవద్దు. కేవలం గమనించండి. మీ పరుగును ఒక్క క్షణం పాటు ఆపి మీ శ్వాసను మీరే వినండి. బయట ప్రపంచంలో వెతుకులాట చాలు. ఇక మీ లోపలి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించండి. ఆ అనంతమైన చైతన్యం మీరోను నే ప్రవహిస్తోంది. ఆ పరమాత్మ యొక్క దివ్య జ్యోతి మీ హృదయాంతరాలలోనే అఖండంగా వెలుగుతోంది. ఆ సత్య జ్యోతిని దర్శించి మాయా బంధార నుండి విముక్తులై మీ జీవితాలను సార్థకం చేసుకోగల వివేకాన్ని ఆ సర్వేశ్వరుడు మీ అందరికీ ప్రసాదించాలని మనసారా ప్రార్థిస్తున్నాను.
(29:19) ఇంతటి సుదీర్ఘమైన లోతైన మరియు పవిత్రమైన ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో నాతో పాటు కలిసి ఆసాంతం అడుగులు వేసిన మీకందరికీ నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు. మీ సమయం మీ ధ్యాస అత్యంత అమూల్యమైనవి. ఈ సత్య వాక్కులు మీ అంతరంగంలో ఆలోచనల చిక్కుముడులను విప్పి ఒక సరికొత్త వెలుగును నింపుతాయని ఆశిస్తున్నాను. దైవానుగ్రహం మరియు సద్గురువుల ఆశీస్సులు మీపై మీ కుటుంబం పై ఎల్లప్పుడూ ఉండాలని కోరుకుంటూ మీ అందరిలో కొలువై ఉన్న ఆ అంతర్యామికి నా ప్రణామాలు అర్పిస్తున్నాను.
(30:00) సదా ఆత్మ విచారణలో గడపండి. ప్రశాంతంగా జీవించండి. సర్వేజనా సుఖినో భవంతు. ఓం శాంతి శాంతి శాంతిహి.

No comments:

Post a Comment