కలియుగంలో జరిగే ఘోరాలు | Mystery About Kaliyugam | About Kaliyuagam In Telugu | #kaliyuga #kaliyugam

కలియుగంలో జరిగే ఘోరాలు | Mystery About Kaliyugam | About Kaliyuagam In Telugu | #kaliyuga #kaliyugam

Author Name:AACHARYA TELUGU PODCAST

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@AACHARYATELUGUPODCAST

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=gEPPGKLH7Ng



Transcript:
(00:00) ఈనాటి మన చర్చకు స్వాగతం. ఈరోజు మనం ఆ కలియుగం గురించి దాని ప్రత్యేక లక్షణాలు సవాళ్లు వాటిని ఎలా దాటాలి అనే విషయాలపై కొంచెం లోతుగా మాట్లాడుకుందాం. తప్పకుండా దీనికి మనకొక విస్తృతమైన ఆధ్యాత్మిక ప్రసంగం ఆధారం దానిలోంచి ముఖ్యమైన విషయాలను తీసుకుని వాటి సారాన్ని అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చేద్దాం. అవును ముఖ్యంగా కలియుగంలో భక్తి అలాగే దైవనామ స్మరణ ధర్మం వీటి పాత్ర ఎంత కీలకం అనేది చూద్దాం.
(00:31) అయితే మొదట ఒక ఆసక్తికరమైన విషయంతో ప్రారంభిద్దామా చెప్పండి ఈ కలియుగంలోనట చెడు చేయాలని ఆలోచిస్తే పాపం అంటడు కానీ మంచి చెయ్యాలని అనుకున్నా సరే పుణ్యం మన ఖాతాలో పడిపోతుందట వినడానికి కొంచెం విచిత్రంగానే ఉంది కదూ నిజమే ఇది కలియుగం యొక్క ఒక విశిష్ట లక్షణం అనుకోవచ్చు చేసిన కాని పాపములు చెందవు అంటారు కదా చేసెదనన్న మాత్రమున చెందు కదా పుణ్యము కలివేళలందట అదే భావం పాపం అనేది మనం చేస్తేనే అంటుకుంటుంది.
(01:01) కానీ పుణ్యం చేస్తానని సంకల్పం చేసుకున్నా చాలు వచ్చేస్తుంది. అంటే మన ఆలోచనలకు ముఖ్యంగా మంచి ఆలోచనలకు ఈ యుగంలో చాలా శక్తి ఉందన్నమాట. మరి పరీక్షిత్తు మహారాజు కలిపురుషుని పూర్తిగా నాశనం చేయకుండా వదిలేయడం వెనుక్క కూడా ఇదేమైనా కారణమా? అవును అందులో ఆంతర్యం కూడా అదే. తుమ్మెద పువ్వుకు హాని చేయకుండానే తేనె ఎలా తీసుకుంటుందో అలాగే మనం కూడా కలియుగంలో ఉన్న చెడును చూసి భయపడక్కర్లేదు.
(01:29) దాని మంచిని గ్రహించి ఆ చెడు ప్రభావం పడకుండా జాగ్రత్త పడితే చాలు. ఓ అలాగా నిజానికి ఈ పాప పుణ్యాల విషయంలో ఉన్న తేడా కలియుగం ఒక సవాల్లా కనిపించినా ఇదొక గొప్ప అవకాశం కూడా ఇస్తుంది. మన సంకల్పానికి ఎంత బలం ఉందో చూపిస్తుంది. అయితే ఈ కలి ప్రభావం దాని నుంచి మనల్ని మనం కాపాడుకోవడానికి అసలైన ఆయుధం లేదా ఒక కవచం లాంటిది ఏంటి? మూలం ప్రకారం అయితే అది భక్తి అనిపిస్తుంది.
(01:56) ఖచ్చితంగా భక్తి అనేది ఒక బలమైన రక్షణ కవచం లాంటిది. మన మహాభారతంలో నలుడి కథనే తీసుకుంటే ఆయన ఎంత నీతిగా భక్తితో ఉన్నారో అంతకాలం కలి ప్రవేశించలేకపోయాడు. అవును కలా ఎప్పుడైతే శోచంలో చిన్న లోపం జరిగిందో అప్పుడు కలికి అవకాశం దొరికింది. ఆదిశంకరులు కూడా భక్తి యొక్క [సంగీతం] రక్షణ శక్తిని ఎంత గొప్పగా వర్ణించారు. తల్లి బిడ్డను ఎలా చూసుకుంటుందో అలాగే భక్తి భక్తున్ని కాపాడుతుందని.
(02:25) అవును శివానంద లహరిలో ఆ భావం చాలా స్పష్టంగా ఉంది. తల్లికి బిడ్డ ఆకలి వేస్తోందా బాగోలేదా అని ఎలా ఇట్టే తెలుస్తుందో అలాగే నిజమైన భక్తి ఉంటే అది భక్తుడిని అన్ని ఆపదల నుంచి చెడుల నుంచి కాపాడుతుంది. ఆ భక్తి ఉన్నప్పుడు ఆనందంతో కన్నీళ్లు రావడం శరీరం పులకరించడం ఇవన్నీ సహజంగా జరుగుతాయి అని శంకరులు అంటారు.
(02:48) అయితే ఈ భక్తి అంటే కేవలం బయటకు చేసే పూజలు ఆడంబరాలు కాదని మూలం స్పష్టం చేస్తుంది కదా ఎక్కడో అడవికి వెళ్లి పువ్వులు తేవక్కర్లేదు మన హృదయం అనే పువ్వు దేవుడికి ఇస్తే చాలు అంటున్నారు. నిజమే భగవద్గీతలో కృష్ణుడు చెప్పింది కూడా అదే కదా పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యోమే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి అని అంటే ఒక ఆకు ఒక పువ్వు ఒక పండు లేదా కొంచెం నీళ్లు ఏది ఇచ్చినా భక్తితో ఇస్తే చాలు స్వీకరిస్తాను అంటాడు ఆ సమర్పణ వెనుక ఉన్న భావనే ముఖ్యం అన్నమాట అంతే ఆ ప్రేమ ఆ భక్తి ముఖ్యం ఇప్పుడు చూడండి ఒక తండ్రి స్వీట్స్ తెస్తే అందులోంచి కొడుకు కొంచెం తీసి ప్రేమగా తండ్రి నోట్లో పెడితే ఆ తండ్రి ఎంత
(03:28) మురిసిపోతాడు అలాగే భగవంతుడు కూడా మనం ఆయనకి భక్తితో ఇచ్చే చిన్నదానికే పొంగిపోతాడు. అటువంటి నిజమైన భక్తుడి లక్షణాలు మరి ఎలా ఉంటాయి ఆనంద భాష్పాలు పులకరింతలే కాకుండా మనసు ఎప్పుడూ స్వచ్ఛంగా ఉండటం ఎప్పుడు దేవుడి కథలే వినాలనిపించడం అవును ఆ కథలతోనే కడుపు నింపుకోవడం నిరంతరం ఆ భగవంతుడి స్మరణలోనే ఉండటం ఇవన్నీ నిజమైన భక్తికి గుర్తులుగా చెప్పారు.
(03:53) కష్టాలు వచ్చినప్పుడు కూడా భగవంతుని నిందించకుండా ఇది నా కర్మ ఫలితమే అని అనుకోవడం కూడానా ఆ అదే అసలైన స్థిత ప్రజ్ఞత భక్తుడి లక్షణం అది దూర్జటి పద్యంలో లాగా లోకులు ఏమనుకున్నా పర్లేదు శంకర నీ దయ నాపై ఉంటే చాలు అనే భావన భగవంతుడిపై నమ్మకం కోల్పోకుండా ఉండాలి. భగవంతుని కథలు వినడం వల్ల కూడా గొప్ప మార్పు వస్తుందన్నారు.
(04:16) ఆ కథలు చెవుల ద్వారా మనసులోకి వెళ్లి అక్కడున్న మలినాలను కడిగిస్తాయట. సంసార తాపాన్ని తగ్గిస్తాయట. అవును ఆ వినడం అనేది కేవలం కాలక్షేపం కాదు అది ఒక సాధన హృదయాన్ని శుద్ధి చేస్తుంది. జనన మరణ చక్రం నుంచి బయటపడే మార్గాన్ని సులభం చేస్తుంది. అంతర్గతంగా పరివర్తన తెస్తుంది. అంటే ఈ భక్తి అనేది గుడికో పూజగదికో పరిమితమయ్యేది కాదన్నమాట.
(04:39) మన రోజువారి జీవితంలో భాగం కావాలి. ఖచ్చితంగా దాన్నే క్రియాశీల భక్తి అనొచ్చు. సౌందర్య లహరిలో ఒక శ్లోకం ఉంది కదా దాని భావం ప్రకారం మనం మాట్లాడే ప్రతి మాట ఒక జపంలా అవ్వాలి. నడిచే ప్రతి అడుగు గుడి చుట్టూ ప్రదక్షిణంలా అవ్వాలి. నిద్ర కూడా ఒక రకమైన ధ్యానం కావాలి. అబ్బా అంటే మనం చేసే ప్రతి పనిలోనూ దాని వెనుక ఉన్న ఆ దైవిక శక్తిని గుర్తించాలి.
(05:02) ప్రహ్లాదుడి భక్తి కూడా దాదాపు ఇలాంటిదే అని విన్నాం. నీళ్లు తాగినా అన్నం తిన్నా ఆడుకున్నా పాడుకున్నా అన్నింటా నారాయణుడినే చూస్తూ మిగతా లోకాన్ని మర్చిపోయేవాడట. అవును పోతన భాగవతంలో వర్ణించినట్లు ఆ స్థాయికి చేరితే మన ప్రతి శ్వాస ప్రతి పని ఒక పూజలా మారిపోతుంది. మనం తాగే నీళ్లు చూడండి అవి ఎప్పుడూ కిందకే ప్రవహిస్తాయి.
(05:24) మనం తిన్నది జీర్ణం అవుతుంది. ఇలాంటి మామూలు విషయాల్లో కూడా ఆ సృష్టికర్త ఏర్పాటు ఆయన కరుణ చూడగలగాలి. అద్భుతం చేతిరేఖలు ఎందుకు చెరిగిపోవు అని పెద్దలు అడిగితే కంచి పరమాచార్య చెప్పిన సమాధానం కూడా ఇదే కోవలోకి వస్తుంది. సృష్టిలోని ప్రతి చిన్నదాంట్లో దైవత్వాన్ని చూడటం. ఇవన్నీ చాలా గొప్ప విషయాలు కానీ ఆచరణలో అందరికీ అంత తేలిక కాకపోవచ్చు.
(05:47) మరి కలియుగంలో ఇంతకంటే సులువైన మార్గం ఏమైనా ఉందా ఉందనే చెప్తుంది మూలం అదే దైవనామ సంకీర్తన కలో నామ సంకీర్తనః అంటారు. కలియుగంలో భగవంతుని పేరు చెప్పుకోవడమే ఉత్తమమైన సులభమైన మార్గం. సులభం అంటున్నారంటే ఎందుకంటే దీనికి మంత్ర జపానికి ఉన్నట్లు కఠినమైన నియమాలు లేవు. స్నానం చేసి శుచిగా ఉండాలి ఫలానా ఆసనంలోనే కూర్చోవాలి గురువు దగ్గర ఉపదేశం తీసుకోవాలి ఇలాంటివి ఏమీ అవసరం లేదు.
(06:13) ఎంత వెసులుబాటు ద్రౌపది వస్త్రాపహరణ సమయంలో చూడండి ఆమె ఎంత నిస్సహాయ స్థితిలో కనీసం శారీరక శుద్ధి కూడా లేని పరిస్థితిలో పిలిచినా కృష్ణుడు ఆదుకున్నాడు. అవును గజేంద్రుడు ముసలి నోట్లో చిక్కుకున్నప్పుడు స్పష్టంగా భగవన్ నామం పలకలేకపోయాడు. అయినా ఆ ఆర్తిని భగవంతుడు అర్థం చేసుకుని రక్షించాడు. అంతేకాదు అనుకోకుండా పలికిన ఫలితం ఉంటుందని కూడా చెప్పారు కదా ఆ దొంగల కథ అదే అదే వాళ్ళు ఏదో సంకేతం కోసం రామః అంటే రా అని అనుకున్నారట కానీ ఆ పేరు ప్రభావం వల్ల వాళ్ళకి సద్గతి కలిగిందట నామానికి నిజంగా అంత శక్తి ఉందా కేవలం పేరుకేనా ఉంది ఎందుకంటే భగవంతుడి పేర్లు కేవలం
(06:53) పిలవడానికి కాదు వాటిని గౌణ నామములు అంటారు అంటే అవి భగవంతుడి గుణాలను ఆయన లీలలను శక్తులను సూచిస్తాయి ఓ ఉదాహరణకు కృష్ణ అంటే ఆకర్షించేవాడు అందరినీ తన వైపు లాక్కునేవాడు రామ అంటే రమింపజేసేవాడు ఆనందింప చేసేవాడు అందుకే కదా విష్ణు సహస్రనామానికి లలితా సహస్రనామానికి ఆదిశంకరులు భాస్కరరాయులు లాంటి మహానుభావులు గొప్ప గొప్ప భాష్యాలు రాశారు.
(07:23) ఒక్కో పేరులో ఎంత అర్థం ఉందో వివరిస్తూ ఒక్కో పేరు మీద ధ్యాస పెట్టిన గొప్ప అనుభూతి వస్తుందని కూడా అన్నారు. లలితా సహస్రనామంలో ఒక పేరుని ఉదాహరణగా చెప్పి అమ్మవారి అలంకారం అసువాసన దానిపై మనసు పెడితే ఎలా తన్మయత్వం కలుగుతుందో వివరించారు. నామ సంకీర్తనం ఎంత శక్తివంతమైనది అంటే పంచమహా పాతాకాలు అని చెప్పే ఐదు పెద్ద పాపాలు ఉంటాయే అవును వాటిని కూడా నశింపజేస్తుంది అని భాగవతంలో చెప్పారు.
(07:49) అంటే బ్రహ్మహత్య, బంగారం దొంగతనం, మద్యం తాగడం, గురువు భార్యతో మ్ తప్పు చేయడం ఇలాంటి పాపాలు చేసిన వాళ్ళతో స్నేహం చేయడం ఈ ఐదింటిని కూడా హరినామం కాల్చేస్తుందట. అడవిని అగ్గి కాల్చినట్లు ఆ అడవిని అగ్నిలా పామును ముంగిసలా చీకటిని సూర్యుడిలా నాశనం చేస్తుందని చెప్పారు. అందుకేనేమో పెద్దలు నామస్మరణను అంతగా ప్రోత్సహించారు.
(08:12) కంచి పరమాచార్య రోజుకొక్క రెండు నిమిషాలైనా సరే భగవంతుడి పేరు చెప్పండి అని అడిగారని విన్నాం. అవును గ్రామాల్లో పట్టణాల్లో కూడా సామూహికంగా భజనలు చేయడం అందరూ కలిసి హర హర శంకర జయ జయ శంకర అని పాడటం అందులో ఒక ప్రత్యేకమైన శక్తి ఉంటుంది. కష్టాల్లో ఉన్నప్పుడు కూడా నామస్మరణ చేయమని చెప్పారు కదా కిందపడినా దెబ్బ తగిలిన జ్వరం వచ్చినా సరే ఆఖరికి తీవ్రమైన దుఃఖంలో ఉన్నా సరే ఆ సమయంలో భగవంతుని తలుచుకుంటే మరణం తర్వాత వచ్చే యమయాతనలు ఉండవని ఒక పద్యం ద్వారా చెప్పారు.
(08:43) నృసింహ శతకంలో కూడా కవి అంటాడు కదా అయ్యో చనిపోయేటప్పుడు భయంతో గొంతు పూడుకుపోయి నీ పేరు పిలవగలనో లేదో అందుకే ఇప్పుడే నారాయణ అని పిలుస్తున్నాను గుర్తుపెట్టుకో తండ్రి అని ఎంత ఆర్తి అయితే ఈ భక్తి ఈ నామస్మరణ ఇవన్నీ బాగా పని చేయాలంటే వీటికి ఒక బలమైన ఆధారం కావాలి అదే ధర్మం ధర్మమా అవును నిజమైన భక్తిని ధర్మం నుంచి వేరు చేయలేం ధ్రియతే అనేనైతి ధర్మం అంటారు అంటేఏ ఏది మనల్ని సమాజాన్ని లోకాన్ని నిలబెడుతుందో అదే ధర్మం అంటే కేవలం పూజలు జపాలు చేస్తే సరిపోదు మనం ధర్మంగా కూడా నడుచుకోవాలి అంతేనా కచ్చితంగా తండ్రి చెప్పినట్లు ధర్మంగా నడిచే కొడుకు అంటేనే ఎక్కువ ఇష్టమట
(09:24) భగవంతుడికి కేవలం పూజలు చేసేవాడి కన్నా ఎందుకని భగవంతుడు ధర్మాత్ముడిని రక్షిస్తాడు అంటే ఆ వ్యక్తి మీద ప్రేమతో పాటు ఆ వ్యక్తి ద్వారా ధర్మాన్ని నిలబెట్టాలని ఉద్దేశం కూడా ఉంటుందట వీడిని రక్షించడం నాకోసం కాదు నా ధర్మం నిలబడ డం కోసం అని భగవంతుడు అనుకుంటాడని చెప్పారు. ధర్మం నిలిస్తేనే లోకంలో దేవుడు ఉన్నాడనే నమ్మకం ఉంటుంది.
(09:47) దీనికి శ్రీరాముడు జీవితం కంటే గొప్ప ఉదాహరణే ఏముంటుంది చెప్పండి అన్ని కష్టాల్లోనూ అడవుల్లో తిరుగుతున్న ధర్మాన్ని విడిచిపెట్టలేదు కౌసల్య తల్లి దీవించినట్లు నువ్వు ఏ ధర్మాన్నయతే పాటిస్తున్నావో ఆ ధర్మమే నిన్ను రక్షిస్తుంది నాయనా అని నిజమే రాముడు చూడండి అధర్మపరుడైన వాలి పక్షం చేరలేదు ధర్మం వైపు నిలిచిన సుగ్రీవుడి పక్షాన్నే ఉన్నాడు.
(10:08) ఆ ధర్మనిష్ట వల్లే కదా తర్వాత రామాయణ కథంతా నడిచింది. విభీషణుడు కూడా అంతే కదా ధర్మనిష్ట వల్లే చిరంజీవి అయ్యాడు. అవును రావణుడి తమ్ముడైనా సరే బ్రహ్మవరం కోరుకోమంటే సంపదలో అధికారమో అడగకుండా నా బుద్ధి ఎప్పుడు ధర్మం మీదే ఉండాలి అని కోరుకున్నాడు. అందుకే బ్రహ్మ సంతోషించి చిరంజీవిత్వాన్ని ప్రసాదించాడు. ధర్మానికి అంత శక్తి ఉంది.
(10:32) అంటే భక్తి అనే ఇంటికి ధర్మం పునాది లాంటిది అన్నమాట. నిస్సందేహండా వేదమే ధర్మానికి మూలం అంటారు. వేదోలో ధర్మమూలం వేదం ఏం చెప్పిందో దాన్ని ఆచరించడమే ధర్మం అందుకే ఆదిశంకరులు కూడా వేదోనిత్య మధీయతాం తదుతం కర్మ స్వనుష్ఠీయతాం అన్నారు. రోజూ వేదం చదవండి అది చెప్పిన పనులు చేయండి అని ఈ ధర్మాచరణే అసలైన భక్తి అదే మనకు నిజమైన రక్షణ.
(11:00) ఇక ఈ కలియుగంలో ప్రత్యేకంగా మనం శరణు వేడటానికి ఆశ్రయం పొందటానికి ఎవరున్నారని ఈ మూలం ప్రధానంగా చెబుతుంది. కలియుగ ప్రత్యక్ష దైవం శ్రీ వెంకటేశ్వర స్వామి కలౌ వెంకట నాయకః అంటారు. కలియుగంలో మనకు నాయకుడు రక్షకుడు ఆ తిరుమల వాసుడే అని స్పష్టంగా చెప్పారు. ఆయన ఎంత భక్త సులభుడో చెప్పడానికి తరిగొండ వెంగమంబ కథనే ఉదాహరణ. అవును స్వామితో ఆమె ఎంత చనువుగా మాట్లాడేదో ఆయన వస్త్రం పట్టుకొని భాగవతం వినేదో చెప్పారు కదా అంతేకాదు అసలు స్వామివారు వైకుంఠం వదిలి తిరుమలకొండపై ఎందుకున్నారు అని లక్ష్మీదేవి అడిగితే స్వామి చెప్పిన సమాధానం అది వింటే మనసు కరిగిపోతుంది.
(11:36) ఏం చెప్పారు తెలిసి తెలిసి పాపాలు చేసి తర్వాత బాధపడి పశ్చాత్తాప పడే ఈ కలియుగ జీవులను వదిలి నేను వైకుంఠానికి ఎలా రాను లక్ష్మి వాళ్ళని ఉద్ధరించడానికే నేను ఇక్కడ ఉన్నాను అన్నారట ఎంత కరుణ చూడండి నిజమే ఆయన రక్షించే పద్ధతి కూడా విలక్షణమైనది భక్తులు పశ్చాత్తాపంతో హుండీలో వేసే డబ్బుని వాళ్ళ పాపాలకు ప్రతీకగా తీసుకొని ఆ డబ్బుని మంచి పనులకు ధర్మ కార్యాలకు వాడతారట తలనీలాలు ఇవ్వడం కూడా అవును తల నీలాలు సమర్పించడం అనేది మన అహంకారాన్ని మన పాప భారాన్ని అక్కడ వదిలేయడానికి సంకేతం అయితే అదే సమయంలో నిజమైన భక్తులు ధర్మాత్ములు వాళ్ళు ఇచ్చే
(12:11) కొద్దిపాటి కానుకలని స్వామి ఎంతో ఇష్టంగా తీసుకొని ఆ డబ్బుతోనే కుబేరుడికి వడ్డీ తీరుస్తానని చెప్పడం అది కొంచెం ఆశ్చర్యంగా అనిపించింది. అందులో ఒక ముఖ్యమైన సందేశం ఉంది. స్వామి పాపుల్ని కూడా కరుణతో ఆదరిస్తాడు కానీ ఆయనకు ఎక్కువ ఇష్టమైనది మాత్రం నిష్కల్మషమైన భక్తి ధర్మబద్ధమైన జీవితం వాళ్ళు సమర్పించేదే ఆయనకు అమితమైన ప్రీతి అంటే అందరినీ కరుణిస్తూనే స్వచ్ఛమైన భక్తికి ధర్మానికి పెద్ద పీఠ వేస్తున్నాడు.
(12:40) కేవలం తిరుమలకొండను వెంకటేశ్వరుని తలుచుకుంటేనే అన్ని పాపాలు పోతాయని స్మరణాత్ సర్వపాపజ్ఞం కూడా చెప్పారు. ఆ మానసిక తీర్థయాత్ర వర్ణన అయితే అద్భుతం కళ్ళు మూసుకొని వింటే నిజంగా మనం అక్కడికి వెళ్ళినట్లే అనిపించింది. అవును ఆ గోపురం నుంచి మొదలుపెట్టి ఆ మండపాలు దాటుకుంటూ గరుడాల్వార్, ధ్వజస్తంభం, కళ్యాణ మండపం, రంగనాయకుల మండపం, బంగారు బావి, వకుమాత సన్నిధి, హుండి ఆ తర్వాత గర్భగుడిలో స్వామి దర్శనం.
(13:07) ఆ వర్ణనలో ప్రతిదీ ఉంది. లక్ష్మీదేవి పాదాలు ఆ అన్ని ప్రసాదం తీసుకోవడం తలనీళాలు ఇవ్వడం బయటకవచ్చి ఆ భజనలు వినడం అంతా కళ్ళకు కట్టినట్టు చెప్పారు ఇంట్లో కూర్చుని కూడా ఆ యాత్ర చేసిన అనుభూతి వస్తుంది అది స్మరణకున్న శక్తి ఎంత అలసిపోయి ఉన్నా ఒక్కసారి అలా మానసికంగా స్వామిని తలుచుకుంటే చాలు గొప్ప ఉపసమనం కలుగుతుందని ఆ అనుభవం చెబుతోంది.
(13:32) చివరిగా తిరుమలలో ఎప్పుడూ వినిపించే గోవిందా నామానికి స్వామికి ఉన్న సంబంధం గురించి కూడా చెప్పారు కదా అవును గోవింద అంటే గోవులను గోపాలును అంటే ప్రజలను భూమిని రక్షించినవాడు అని అర్థం కృష్ణావతారంలో గోవర్ధనగిరిని ఎత్తి ప్రజలను కాపాడినప్పుడు ఇంద్రుడే స్వయంగా వచ్చి కృష్ణుడికి ఆ పేరు పెట్టాడు. ఓ అలాగా అదే రక్షక నామం తిరుమల కొండల మీద మార్మోగుతూ ఉంటుంది.
(13:55) వెంకటేశ్వరుడు కలియుగంలో మనందరి రక్షకుడని ఆ నామం మనకు భరోసా ఇస్తోంది. ఆపదలో ఉన్న వాళ్ళని ఆదుకునేవాడు శరణు అన్న వాళ్ళని కాపాడేవాడు ఆ గోవిందుడు. ముఖ్యంగా కలియుగంలో మనందరికీ ఆశ్రయమైన శ్రీ వెంకటేశ్వరుని కరుణ, ఆయన నామస్మరణ ఎంత ముఖ్యమో తెలుసుకున్నాం. అవును ఈ మూలం నుంచి మనం తెలుసుకున్న విషయాలన్నీ చూస్తే చివరిగా ఒక ఆలోచన మిగులుతుంది.
(14:16) ప్రహ్లాదుడిలా ప్రతి పనిలో ప్రతీక్షణం దేవుడిని తలుచుకోవడం ప్రతి పనిని పూజలా మార్చుకోవడం ఇదంతా ఆదర్శంగా విన్నాం కానీ మన ఈరోజు వారి జీవితంలో ఇన్ని పనుల మధ్య ఇన్ని ఒత్తుళ్ల మధ్య ఆ నిరంతర దైవ చింతన ఆ క్రియాశీల భక్తి దాన్ని ఎలా అలవాటు చేసుకోవాలి నిజమే అదో పెద్ద ప్రశ్నే బహుశా బయటకు చేసే ఆచారాలు కర్మకాండల కన్నా కూడా ఈ అంతర్గత అనుసంధానం అంటే మనసుని ఎప్పుడు భగవంతుని మీద లగ్నం చేసే ప్రయత్నం అదే అసలైన సవాల్ అసలైన సాధన ఏమో దానిపై దృష్టి పెట్టాలేమో అనిపిస్తుంది.
(14:48) చాలా బాగా చెప్పారు అద్భుతమైన ముగింపు ఆలోచన అది ఆ అంతర్గత స్థితిని చేరుకోవడమే మనందరి లక్ష్యం కావాలి. ఆ కలియుగ దైవాన్ని ఆ రక్షకుడిని స్మరించుకుంటూ ఈనాటి మన చర్చను ముగిద్దాం. గోవిందా గోవిందా గోవిందా ఎంతో మంచిది. ఫ్రెండ్స్ మన ఈ ఆచార్య భక్తి ఛానల్ లో బ్రహ్మశ్రీ చాగంటి కోటేశ్వరరావు గారి ప్రవచనాలను వినూతన పాడ్కాస్ట్ రూపంలో గురువుగారి అన్ని ప్రవచనాలను మీకు అందించాలనే సదుద్దేశంతో ఈ ఛానల్ నిర్మించడం జరిగింది.
(15:19) ఈ ఛానల్ మీ ఆదరాభిమానాలతో ఆదరిస్తారని కోరుకుంటూ మీ ఆచార్య భక్తి ఛానల్. అలానే ఈ ఛానల్ లో ఉన్న ప్రతి వీడియోను లైక్ చేసి అందులో ఉన్న మూలాలను ప్రతి ఒక్కరికి అందజేయాలన్న సదుద్దేశంతో షేర్ చేయండి. మీకు నచ్చిన విషయాల గురించి కామెంట్ చేయండి. అలా