మనలో మంచి అంతా ఆధ్యాత్మికమే. చెడు అంతా భౌతికమే.

 🌹గుడ్ మార్నింగ్ 🌹మనలో మంచి అంతా ఆధ్యాత్మికమే. చెడు అంతా భౌతికమే. చెడును పోగొట్టుకొని, సంపూర్ణ మంచిలో జీవించటమే సాధన. శరీర అవసరాలు, ఇంద్రియ ఆకర్షణలు, కోరికలు, ప్రపంచములో అనేక అనుభవ విషయాలు - ప్రయత్నిస్తే తప్ప ఏది దొరకని సృష్టి విధానము - ఎంత ప్రయత్నించాలో - ఎంతవరకు ప్రయత్నించాలో - ఎంత కావాలో, ఎంత అనుభవించాలో, ఎన్ని అనుభవించాలో తెలిసి తెలియని స్థితి, అన్నీ కావాలనే మనసు, శరీరం - జాగ్రత్తలు చెప్పే బుద్ధి - చుట్టూ ఆకర్షించే ఎన్నో విషయాలు, వస్తువులు - అన్నిటిని పొందటానికి పోటీ పడుతున్న జన సమూహం - వీటన్నిటి మధ్యలో నిత్య ప్రయత్నము తప్పని నూరేళ్ళ జీవితం - మొత్తం మంచిగా గడిపితేనే ఆధ్యాత్మిక జీవితం. ఆ నేర్పు - ఓర్పు - ప్రజ్ఞ మనిషిలో వున్నాయి. లోపల వెతుక్కొని వాటిని పూర్తిగా వాడితేనే ఈ సాధన - అంటే ఆధ్యాత్మిక జీవితం కుదురుతుంది. నువ్వు నీకు తెలుస్తావు. 🌹god bless you 🌹

Source link - http://youtube.com/post/UgkxTTaLWDQjg2mNNQPLJau-01FVpAizCf_W?si=cuFnvCVIkTrNBW8h

వర్తమానంలో మెలకువగా ఉండటమే ఆధ్యాత్మికత అన్నారు మన పెద్దలు.....

 🕉️ఓం శ్రీ గురుభ్యోనమః🙏🏼

🚩నమః శుభోదయం 🚩🚩

విమలానంద బొడ్ల మల్లికార్జున్ 

గతానికి వర్తమానంలో మనుగడ లేదు.

జ్ఞాపకంలోనే గతం జీవిస్తుంది. అవకాశం దొరికినప్పుడల్లా వర్తమానానికి అనుసంధానం చేస్తుంటుంది.

పగిలిన కళ్లద్దాల ద్వారానే భవిష్యత్తును చూడటం అలవాటు చేస్తుంది. ఎప్పుడూ గతం గురించి ఆలోచించడానికి అలవాటుపడితే కొత్త క్షణాల్ని కోల్పోతాం. మునుపటి జ్ఞాపకాలతో జీవించేవారిని నిరుపయోగమైన భావనలు అనుక్షణం నిర్వీర్యం చేస్తుంటాయి. ప్రతి అనుభవం ఉందో లేదో తెలియని రేపటి భవిష్యత్తుకు మేలుకొలుపు కావాలి అన్నారు. వివేకానంద. పిల్లనగ్రోవి పాత గాయాల గురించే ఆలోచిస్తే మధుర వేణునాదం వినిపించగలదా? కాంతులు చిమ్మే వజ్రం ఒకప్పుడు ఎవరూ గుర్తించని రాయి!

ప్యూపా దశలో రెక్కలు, కాళ్లు ముడుచుకున్న గతాన్ని తలపోస్తూ కూర్చుంటే సీతాకోకచిలుక అవధులు లేని ఆకాశంలో స్వేచ్ఛగా ఎగరగలదా?

గత జ్ఞాపకాల దగ్గరే ఆగిపోతే  గౌతమబుద్ధుడు, వివేకానందుడు చిరంజీవులయ్యేవారా?ఎప్పటికప్పుడు గతాన్ని వదిలేసి, వర్తమానంలో మేల్కొని ఉండేవారి జీవితమే సజీవంగా ఉంటుంది.

 వర్తమానంలో మెలకువగా ఉండటమే ఆధ్యాత్మికత అన్నారు మన పెద్దలు.....

జై గురుదేవ్...👏🏼👏🏼

****నాకు జీవితం లో ఏమి చెయ్యాలో అర్థం కావట్లేదు మరియు దేనిమీదా ఇంట్రెస్ట్ ఉండట్లేదు ఇప్పుడు నేను ఏమి చెయ్యాలి?

 💝 *నాకు జీవితం లో ఏమి చెయ్యాలో అర్థం కావట్లేదు మరియు దేనిమీదా ఇంట్రెస్ట్ ఉండట్లేదు ఇప్పుడు నేను ఏమి చెయ్యాలి?* 

❤️ *జీవితంలో కొన్ని రోజులు మీ అన్నీ పనులు పక్కన పెట్టీ ఈ ఒక్క పని చెయ్యండి*…

💖మొదటి రోజు..ప్రభుత్వ ఆసుపత్రిలోని ఓ పీ వార్డ్ కి వెళ్లి ఓ. పి రాయించుకుని కూర్చోండి.ఏమీ చెయ్యొద్దు.అక్కడ ఉన్నవారిని గమనించండి. రోగాలతో బాధ పడేవారూ, వారి ఆర్థిక స్థితిగతులు,అక్కడి చుట్టూ పరిసరాలు చూడండి.మాట కలిపే మనసు మీకు ఉంటే వారి వ్యధనంతా మీ ముందు ఉంచుతారు.అన్నీ విని ఏం చేయకుండా వెళ్ళిపొండి.

💖రెండో రోజు…ఒక పూట అనాథ శరణాలయానికి మరో పూట వృద్ధాశ్రమానికి వెళ్ళండి. ఒకరు ఎవరికి పుట్టామో తెలియని వారు మరొకరు ఎవరి కోసం ఇంత కాలం బ్రతికామో తెలియని వారు.జీవితానికి మొదటి పుటలో ఒకరుంటే చివరి మజిలీ దగ్గరలో మరొకరు ఉన్నారు.వాళ్ళ అవసరాలు తెలుసుకోండి,సాధకబాధకాలు వినండి.ఇక్కడ ఒక్కొక్కరిది ఒక్కో కథ!!కళ్ళ నీళ్ళు పెట్టకుండా ఇంటికి వెళ్లగలరేమో వెళ్ళండి.

💖మూడో రోజు…డబ్బులు,మొబైల్ లేకుండా ఒక కొత్త చోటుకు వెళ్ళి ఒక రోజంతా మొత్తం తిరగండి,తినండి!!.డబ్బు లేకుండా ఎలా అన్న అనుమానం వచ్చింది కదా…సహాయం అడగండి ఆకలి వేస్తుంది తినడానికి ఏదైనా పెట్టండి అని ప్రాంక్ వీడియోలు చూస్తూ ఉంటాం కదా అలా ఏ అరటి పళ్ళ బండి వాడినో,టిఫిన్ బండి వాడినో అడిగి తినండి.మీ జీవితంలో అంత రుచికరమైన భోజనం ఎప్పుడూ చేసి ఉండరు.ఉచితంగా వచ్చినందుకు కాదు..మంచి మనసుతో పెట్టినందుకు!!.

💖నాలుగవ రోజు…శ్మశానం దగ్గరకు వెళ్ళండి.భారంగా చేరుకున్న ఒక(రి) అంతిమ యాత్ర ఎదురవుతుంది.మాట కలపాలన్నా గొంతు నుండి బయిటికి ఏమీ రాదు.అప్పటికే ఒకలాంటి స్మశాన వైరాగ్యం మిమల్ని చుట్టుకుని ఉంటుంది కనుక మౌనంగా ఇంటికి వెళ్ళిపొండి.

💖ఐదవ రోజు ఎక్కడికైనా ఒక ప్రశాంతమైన వాతావరణం ఉన్న చోటుకి వెళ్ళండి.మనుషులు, కాలుష్యానికి దూరంగా ప్రకృతికి దగ్గరగా ఉండే చోటుకి వెళ్ళి మౌనంగా మీతో మీరు ఉండండి.

💖ఆరవ రోజు….మొదటి ఐదు రోజులు మీకు కలిగిన అనుభవాన్ని ఒక పుస్తకంలో రోజుల వారీగా రాయండి.వీలైతే రోజు మొత్తం మౌనంగా ఉండండి.మీ మనసులో ఉన్న సందేహాలు,బాధ,సంశయం ఏదైనా మొత్తం అక్షర రూపంలో పెట్టండి.

💖ఏడవ రోజు…గుడికి వెళ్ళండి..108 ప్రదక్షిణలు చేసి దైవ దర్శనం చేసుకోండి,ఆ గుడి ప్రాంగణంలో మౌనంగా కూర్చుని ధ్యానం చేయండి.మీరు బ్రతుకుతున్న సౌకర్యవంతమైన జీవితాన్ని ఇచ్చిన భగవంతుడికి కృతజ్ఞత తెలపండి.

💓 ~ఇలా చేయడం వల్ల ఏం ఉపయోగం అని మీకు అనిపించవచ్చు.కానీ ఈ ఏడు రోజుల ప్రయాణంలో మీరు తెలుసుకున్న, చూసిన ప్రపంచానికి ..మీరు బ్రతుకుతున్న ప్రపంచానికి మధ్య తేడా ఏమిటో తెలుస్తుంది.అప్పటి వరకూ మీరు చూసిన ప్రపంచంలో మీరు చూడలేకపోయిన మరో కొత్త,అందమైన ప్రపంచం ఉందని తెలుసుకుంటారు.ఏది విలువైనదో ఏది కాదో తెలుస్తుంది.మీ దగ్గర ఉన్నది ఏమిటో అర్థమౌతుంది.మీ వంతుగా లేని వారికి ఏం చెయ్యాలో అర్థం అవుతుంది.జీవితం మిమల్ని మీకు కొత్తగా పరిచయం చేస్తుంది.మీ అస్తిత్వానికి అర్దం తెలుసుకుని అది ప్రపంచానికి తెలిసేలా చేయాలన్న సంకల్పం పుడుతుంది.మీలో ఇటువంటి ఆలోచన పుట్టినప్పటి నుండీ మీ జీవితం మీద మీకు శ్రద్ధ,ఆసక్తి పెరుగుతుంది.ఏం చెయ్యాలో తెలియని అయోమయ స్థితి నుండి ఇదీ చెయ్యాల్సింది అన్న ఆశయం పుడుతుంది. చేసి పని నచ్చుతుంది..నిజానికి మీ పనినీ,జీవితాన్ని,మీ చుట్టూ ఉన్న వారిని కూడా ప్రేమించడం మొదలు పెడతారు.

🙏🏼🌼🌼🙏🏼

Forwarding 

Good Msg Recd.from a group

👏🙏🌼🤝🤝🌼🙏👏

 భగవద్ధ్యానం_ఆత్మధ్యానం :

అంతటా భగవంతుని దర్శించాలంటే మొదట 

మనస్సులో భగవంతుని భావించడం నేర్చుకోవాలి.

అలా భావన చెయ్యడమే ధ్యానం...

ధ్యానం అనుభూతికి దారితీస్తుంది..

అనుభూతి ఆత్మలో కలుగవలసినదే..

భగవద్ధ్యానమైనా, ఆత్మ ధ్యానమైనా, 

రెండింటి లక్ష్యం ఒక్కటే...

   💐  భగవాన్ శ్రీ రమణ మహర్షి   💐

ఓమ్ నమో భగవతే శ్రీ రమణాయ

ఓమ్ శ్రీ గురుభ్యోనమః

 *దత్త మాట*

ఐదు మహాభూతములు - భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, ఆకాశము, అహంకారము, బుద్ధి, మూలప్రకృతి, పది ఇంద్రియములు, మనస్సు, ఐదు తన్మాత్రలు - శబ్ద, స్పర్శ, రస, రూప, గంధము, కోరికలు, ద్వేషము, సుఖము, దుఃఖము, శరీరము, అందులో ఉన్న చేతనా శక్తి, ధైర్యము, ఇవన్నీ కలిస్తే దానిని క్షేత్రము అని అంటారు.

క్షేత్రము అంటే కేవలము కనిపించే ఈ శరీరమే కాదు ఈ క్షేత్రము పంచభూతాలు ఏర్పడింది. ఈ క్షేత్రములో పంచభూతములు, పంచతన్మాత్రలు (శబ్ద,స్పర్శ,రూప,రస,గంధములు), పది ఇంద్రియములు, బుద్ధి, మనసు, అహంకారము, ప్రకృతి, ఈ ఇరవైనాలుగు తత్వములు కలిసి క్షేత్రము అని అంటారు. 

ఈ క్షేత్రములో ఉన్న పదార్ధములు ఒకదానితో ఒకటి కలిసినపుడు వికారములు కలుగుతాయి. అవే కోరికలు, ద్వేషములు, సుఖము, దుఃఖము, తెలివి (జ్ఞానము), మనస్సులో చేసే సంకల్పాలు, ధైర్యము అనే వికారములతో కూడినదే ఈ క్షేత్రము. క్షేత్రము అంటే మన శరీరమే కాదు బయట కనిపించే ప్రకృతి కూడా క్షేత్రమే. అందులో నుండే ఈ జీవులు అన్నీ పుడుతున్నాయి. పెరుగుతున్నాయి. ఈ శరీరాలు అన్నీ ప్రకృతిలో భాగమే. 

శరీరంలో ఉండే మనసు, బుద్ధి, అహంకారము వలన కలిగే వికారములు అనగా సుఖదుఃఖము, ఇవన్నీ కూడా క్షేత్రము యొక్క లక్షణాలే.

ఈ క్షేత్రము ఎల్లప్పుడూ ఏదో ఒక వికారముతో కూడి ఉంటుంది. వివిధ వికారములకు లోనవుతూ ఉంటుంది. కాని ఈ క్షేత్రములో ఉండే క్షేత్రజ్ఞుడు మాత్రము నిర్వికారుడు. ఆ క్షేత్రజ్ఞుడు ఈ వికారములతో కూడిన క్షేత్రమును సాక్షిగా చూస్తుంటాడు కానీ ఆయనకు క్షేత్రములో ఉన్న వికారములు ఏవీ అంటవు.

ఆచార్య ప్రేమ్ సిద్ధార్థ గారు దీని గురించి అద్భుతమైన వివరణ ఇచ్చారు. వారు ఇచ్చిన వివరణ ఇలా ఉంటుంది. ఇప్పటి వరకు వ్యాసుల వారు క్షేత్రము అంటే కేవలం శరీరం అని చెప్పి, ఈ శ్లోకాలలో క్షేత్రము అనే పదాన్ని మరింత విస్తృతపరిచారు. 

మనం చూసే ఈ జగత్తును శాస్త్రకారులు కొన్ని తత్వాలుగా విభజించారు. వైశేషిక దర్శనము 12 తత్వాలుగా విభజించింది. న్యాయదర్శనము 16 తత్వాలుగా విభజించింది. కపిల మహాముని యొక్క సాంఖ్యములో 24 తత్వాలుగా ప్రతిపాదింపబడింది. ఈ ప్రకారంగా విభజింపబడినప్పటికీ వేదాంతము యొక్క ముఖ్య ప్రయోజనము జీవుడు, ఈశ్వరుడు, వీరి ఐక్యము, కాబట్టి ఎన్ని తత్వాలు ప్రతిపాదింపబడ్డా ముఖ్యమైన ఉద్దేశ్యము జీవేశ్వరైక్యము. కాబట్టి ఎన్ని తత్వాలుగా విభజింపబడ్డా, దాని వలన ఎటువంటి నష్టము లేదు. తత్వాలు ఎన్ని ఉన్నా ఉద్దేశం ఒక్కటే. కాబట్టి వేదాంతము, సాంఖ్యయోగంలో కపిలముని ప్రతిపాదించిన 24 తత్వాలనే ప్రమాణంగా స్వీకరించింది. 

సాంఖ్యం ప్రకారము పరమాత్మ, ప్రకృతి రెండూ ఉన్నాయి. రెండూ స్వతంత్రంగా ఉన్నాయి. కాని వేదాంతము ప్రకారము ప్రకృతి పరమాత్మ మీద ఆధారపడి ఉంది అంటుంది. పరమాత్మ అవ్యయుడు. నాశము లేని వాడు. ఈ పరమాత్మ నుండి మూలప్రకృతి ఆవిర్భవించింది.  దానినే మహత్ తత్వము అని అంటారు. ఏ పని చేయడానికైనా దానికి సంబంధించిన బుద్ధి, తెలివి, నైపుణ్యం ఉండాలి. ఈ మహత్ తత్వములోనుండి అహంకారము వచ్చింది. ఈ బుద్ధి తెలివి ఎప్పుడు ఆవిర్భవించాయో వెంటనే దానికి సంబంధించిన ‘నేను’ అనే తత్వము కూడా పుడుతుంది. దానినే అహంకారము అంటారు. ఈ అహంకారము ప్రకృతి అంతా విస్తరించింది.

తరువాత మహాభూతములు ఐదు ఏర్పడ్డాయి. 

మహాభూతములు అంటే సూక్ష్మరూపంలో ఉన్న పంచభూతములు. వీటి నుండి పది ఇంద్రియములు, మనస్సు సూక్ష్మరూపంలో ఏర్పడ్డాయి. అంటే సూక్ష్మరూపంలో మొత్తం 18 తత్వాలు ఏర్పడ్డాయి. తరువాత ఈ స్థూల జగత్తు ఏర్పడింది. అంటే ఇప్పుడు మనం చూస్తున్న భూమి, అగ్ని, వాయువు, నీరు, ఆకాశము ఏర్పడ్డాయి. అంటే ఇరవై మూడు అయ్యాయి. ప్రకృతి ఒకటి. మొత్తం ఇరవైనాలుగు తత్వాలు. వీటినే కపిల మహర్షి తన సాంఖ్యంలో ప్రతిపాదించారు.

జయ గురు దత్త

**** శ్రీ రమణీయం - 36🌹 👌 సచ్చీలమే ధ్యాన సాధనకు అర్హత

 🌹 శ్రీ రమణీయం - 36🌹

👌 సచ్చీలమే ధ్యాన సాధనకు అర్హత👌

             ✍️ శ్రీ గెంటేల వెంకటరమణ

నమో వేంకట రమణాయ, అద్వైత నిధయే నమః

✳️🌹🌹🌹🌹✳️🌻🌻🌻🌻✳️

✳️ సాధనలో ధ్యానప్రక్రియ అంటే... ఒకే తలపుతో ఉండటం. ఒకే విషయంపై చిత్తం (మనసు) ఉంచి ఇతర తలపులు (ఆలోచనలు) తీసేయడం. దేన్నైనా ధ్యానించాలంటే దానిపై ఇష్టం ఉండాలి. ప్రతిరోజు మనకి ఇష్టమైన విషయాలను ఎన్నింటినో ప్రయత్నం లేకుండానే ధ్యానిస్తూనే ఉంటాం. ఏ నామాన్ని జపించినా ఒకే తలపుపై మనసుని నిలిపేందుకే. మనసుని కలుషితం చేసే చెడు ఆలోచనలు మరుగున పడేందుకు ఇది ఉపకరిస్తుంది. మంత్రజపం వల్ల ఆలోచనల ఉధృతి తగ్గుతుంది. భగవంతునిపై ఇష్టంచేత హృదయంలో ప్రేమ జనించి ఆలోచనలు తగ్గుతాయి. సాధనలో ధ్యానప్రక్రియ ప్రారంభించగానే అనేక ఆలోచనలు వస్తాయి. ప్రాథమికంగా ఇది యుద్ధంలాగా ఉంటుంది. మన దృఢత్వంతో ఆలోచనలను జయించడం ధ్యానం అనుకోవడమే ఇందుకు కారణం.

✳️ ఆలోచనా శక్తి అనేక విషయాలతో చిందరవందర కావడమే మనోవిక్షేపం. ఈ విక్షేపం వల్లనే మనకు శాంతి, సుఖం, సంతోషం దూరమౌతున్నాయి. మనలో ప్రేమ లోపించడమే ఈ దుస్థితికి కారణం. మనసు ప్రవృత్తే మన ఆలోచనలకు కారణం. ప్రవృత్తి అంటే మనసు పోకడలు. దానికి కారణం మన జీవన విధానం. దాన్ని మార్చుకోవడం ద్వారానే ఈ యుద్ధంలో జయించగలిగేది. అప్పుడే దూరమౌతున్న సుఖశాంతులు తిరిగి పొందగలుగుతాం. 

✳️ ‘ప్రేమ’ అంటే ఒక వస్తువుపై ఇష్టం కాదు. సత్యాన్ని స్వీకరించడమే నిజమైన ప్రేమ. మనం తలపెట్టుకున్న పనులు కావడం లేదని నిత్యం అశాంతికి లోనౌతున్నాము. అసలు ఆ తలపులే (ఆలోచనలు) తగ్గించుకుంటే శాంతి ఎల్లప్పుడూ మనతోనే ఉంటుందని తెలుసుకోలేకపోతున్నాం. మనకి ఎన్ని ఆలోచనలు ఉంటే అంత దుఃఖం తప్పదు.

✳️ నిజానికి ధ్యానం అంటే బయటి నుండి దేన్ని ఆశించకపోవడం. ఈ సృష్టికి ఆధారభూతంగా ఉన్న దైవం మనలోనూ ఆత్మగా ఉన్నాడన్న సత్యం అనుభవంలోకి రావడం ధ్యానం. అంతేగానీ కోర్కెలు  తీరడంలేదని, పూజించే దేవతా మూర్తులను మారుస్తూ కళ్ళు మూసుకోవడం భక్తి అనిపించుకోదు. పూజించే దేవుడ్ని మార్చటంలో దైవం అంటే ఏమిటో తెలియని అజ్ఞానం దాగిఉంది. అందులో మన స్వార్థం వ్యక్తమౌతుంది. దైవాన్ని కూడా మనలాంటి సంకుచిత భావాలతోనే ఉహిస్తున్నాం. అలా ఆలోచించినా ఏదో ఒక రోజు తననీ ఇలానే వదిలేస్తావని మనం పట్టుకున్న కొత్త దేవుడికి మాత్రం తెలియదా. ధర్మాన్ని ఆచరిస్తే పుణ్యం వస్తుంది. ఆ పుణ్యం దైవంగా మనతో ఉండి మన కోర్కెలు తీరుస్తుంది. ఈ సత్యాన్ని గుర్తించలేకనే దేవుడి విషయంలో కూడా అనేక రూపాలు తలపులు మారుస్తుంటాం.

✳️ మనం అనేక ఆలోచనల్లో ఉన్నందువల్లనే అశాంతి వస్తుంది. కనుకనే ఒకే ఆలోచనలో మనసును నిలిపి శాంతిని పోందాలని ఆరాటపడుతున్నాం. మన బాహ్య జీవితమంతా అనేక ఆలోచనలతోనే ఉంటుంది. కనుకనే దుఃఖం తప్పటం లేదు. అంతర్ ప్రయాణంలో ఆలోచనలు తగ్గుతున్నాయి కనుకనే దాన్ని ఇష్టపడుతున్నాం. అయితే ధ్యానానికి కూడా కొలతలు నిర్ణయిస్తే అది లౌకిక విషయంతో సమానమై అశాంతినే ఫలంగా ఇస్తుంది.

✳️ కేవలం ఏకాగ్రత కోసమే అయితే దేన్నైనా ధ్యానించవచ్చు కదా! రామనామాన్ని జపించాలని, రాముడ్ని ధ్యానించాలని ఎందుకు అనుకుంటున్నాం? మనం జపించే నామం పవిత్రతకు మారుపేరుగా ఉండాలి. అప్పుడే ఆ స్మరణవల్ల మన మనసు పవిత్రతను పొందుతుంది. ధ్యానించే రూపం సద్గుణాలను గుర్తుకు తెచ్చేదిగా ఉండాలి. అది ఉత్తమ సందేశాన్ని మనకు స్ఫురింప జేసేదిగా ఉండాలి. మన పూర్వీకులు అందించిన దేవతా మూర్తులంతా అలాంటివారే. హనుమంతుడు ఇప్పుడు దేహంతో మనికి కనిపించక పోయినా విశ్వచైతన్యంలో లీనమైఉన్న హనుమత్తత్వం మన ప్రార్థనని ఆలకించి స్పందిస్తుంది. ఎవరికైనా అనుకున్నవన్నీ జరగవు. ఒకవేళ జరిగినా అవి అనుకున్న సమయంలో జరగవు. కనుక నెరవేరిన వాటినే మనం అనుకుంటే సరిపోతుంది. నాకేం పర్వాలేదన్న నిశ్చింతను ఇచ్చేదే నిజమైన భక్తి. చింతను మిగిల్చేది భక్తి కాదు. అది స్వార్థం అవుతుంది. ఏ దేవతార్చన అయినా మనని ఈ విశ్వచైతన్యంలో లయం చేసుకుని ఆ ఆనందాన్ని మనకి అందించేందుకే. 

✳️ మన పూజ పారమార్థిక విషయాన్ని మరచిపోయి కేవలం లౌకిక కోర్కెలకే పరిమితమైతే అది ఫలవంతంకాదు. దీనివల్ల మనం పూజించే దైవాన్ని, గురువును కూడా ఏదో ఒకరోజు మన కోర్కెలు నెరవేరటంలేదని నిందించే దుస్థితిని మనకి కల్పిస్తుంది. అందుకే ఏ దైవాన్ని, గురువును ఆశ్రయించినా మనకి నిశ్చింతగా ఉండే స్థితి రావాలి. మన అజ్ఞానంతో చింతించే దుస్థితి రాకూడదు. ధ్యానం పేరుతో తలంపులను (ఆలోచనలను) నేరుగా అరికట్టలేనప్పుడు పెద్దలు ప్రాణాయామాన్ని మార్గంగా సూచించారు. మనం వేసే ఆసనం ఈ ప్రాణాయామానికి సహకరించేదిగా ఉండాలి. ఆ ప్రాణాయామం ధ్యానస్థితి కల్గించేదిగా ఉండాలి. మన ధ్యాసను శ్వాసపై ఉంచడం వల్ల మనసు ఆగుతుంది. ఆలోచనల ఉధృతి తగ్గుతుంది. కానీ సాధనలో అదే గమ్యం కాదు. ఆ తర్వాత విధించిన ప్రత్యాహార సమాధి స్థితులను మర్చిపోతే అది కేవలం వేడుక అవుతుంది. ఒక పనిలో లయమైన మనసు ఎక్కువ ఆలోచనలు చేయలేదు. లోకంపై ఉన్న మనసును తగ్గించడం ప్రత్యాహారం. దీనివల్ల మనసు బయటికి రావడం తగ్గుతుంది.

✳️ ప్రాణాయామమైనా, శ్వాసపై ధ్యాస అయినా, నామజపమైనా... మనసు అనే రథానికి వేసే కళ్లెం లాంటివి. అదే ప్రయాణం కాదు. అంతర్ ప్రయాణాన్ని సజావుగా సాగించే ఉపకారణాలు మాత్రమే. మనసుకు శీలం అలవర్చకుండా చేసే ధ్యాన ప్రయత్నం కేవలం యాంత్రిక ప్రక్రియ మాత్రమే. ధ్యానవిధానాలు ఎంత మంచివైనా మనకి సచ్ఛీలం అనే అర్హత అవసరం. మాట వినని పిల్లాడిని తల్లిదండ్రులు హాస్టల్‌కి పంపుతారు. నేరంచేసిన వ్యక్తిని చట్టం జైలుకు పంపుతుంది. ఇదంతా మనో ప్రవృత్తి మారటానికే. అలాగే ప్రతి సాధనా ప్రక్రియ మనలో సద్గుణాలను పెంచి శాంతిని అందించేందుకే. శాంతిని కాకుండా ఇతర ప్రలోభాలను ఎరగా చూపే సాధనా ప్రక్రియలు ఆధ్యాత్మికత అనిపించుకోవు.

✳️ మనం పుణ్యక్షేత్రాలు తిరిగేది కూడా ఆలోచనలు తగ్గించుకోడానికే. మనకి రోజూ ఉండే పనులు పుణ్యక్షేత్రాల్లో ఉండవు. కనుక ఆ పనులకు సంబంధించి అవసరమైన ఆలోచనలన్నీ తగ్గిపోతాయి. మన మనసుకు వ్యాపకాలు అలవాటయ్యాయి. అందుకే ఇతర ఊళ్ళకు వెళ్ళినప్పుడు కలిగే శాంతిని కూడా 'బోర్' (విసుగు) గా భావిస్తాం. పుణ్యక్షేత్రాల్లో ఉన్నప్పుడు మనకి ఆలోచనలు తగ్గినందువల్ల వచ్చే ఆనందాన్ని అనుభవించాలి. అక్కడకూడా ఎ.సి. గదుల కోసం, మంచి భోజనంకోసం వెతుక్కుంటే అది మన ఇంటితో సమానమే అవుతుంది.

✳️ ఒక అప్పు తీర్చేందుకు మరోక అప్పుచేస్తే అప్పిచ్చిన వాడు మారతాడుగానీ అప్పు మారదు. మనం భక్తిపేరుతో చేసే పనులు అలాంటివి కాకూడదు. మొక్కులు తప్పుకాదు. కానీ మన భక్తికి అవి మాత్రమే లక్ష్యం కాదు. వ్రతదీక్షలు మన కోర్కెలను ఆపటానికి ఆలంబనగా ఉండాలి. మనసును అదుపులో ఉంచేందుకు మాట్లాడకుండా ఉంటే అది మౌనవ్రతం అవుతుంది. మనసు చిందులు వేస్తుంటే పాటించే మౌనం నటన అవుతుంది. అలా మనసుని మౌనంగా ఉంచడం సామాన్యులకు అసాధ్యం కనుకనే మన పూర్వులు జపం అనే ఉత్తమ ప్రక్రియను మనకు అందించారు. మనసు నిజంగా మౌనం అయ్యేంతవరకూ సాధకుడికి మంత్రజపం సులువైన సాధన ప్రక్రియ. దీక్ష అంటే దుస్తులు మార్చడంకాదు. మనసుని మార్చడం. మనలో ఒకే ప్రాణం అనేక పనులు చేసినట్లుగానే ఒకే దైవం ఈ సృష్టిలో అనేక పనులుచేస్తుంది. కాలునొప్పికి ఒకమందు, చేతినొప్పికి ఒకమందు ఎలా అవసరం లేదో ఒక్కొక్క కోర్కెకు ఒక్కొక్క దైవం ఉండదు. సర్వరూపాలు తనవైన దైవం ఏరూపంలో పూజించినా సమంగానే అనుగ్రహిస్తుంది. సర్వదేవ నమస్కారం అంటే సర్వమూ తానైన దైవానికి నమస్కారం అని అర్థం. అసత్యం ఆడేవాడికి దైవం కనిపించడు. దైవం కనిపించినవాడు అసత్యం చెప్పడు. మన కోర్కెలే మనని సద్గుణాలనుండి దూరం చేస్తున్నాయి. అవకాశం ఉందన్న ఆశ మన ఆరాటానికి కారణంగా ఉంది. నిత్యజీవితంలో మనకి తప్పని ఈ ఆరాటాన్ని తగ్గించుకోడానికే దైవాన్ని ఆశ్రయించి అక్కడకూడా ఆరాటపడితే ప్రయోజనం లేదు.

🙏 సర్వే జనాః సుఖినోభవంతు

🚩 హిందువునని గర్వించు

🚩 హిందువుగా జీవించు

సేకరణ:

✳️🌹🌹🌹🌹✳️🌻🌻🌻🌻✳️

 పవిత్రత

                  ➖➖➖

*పవిత్రత ఎన్నడూ సోమరి జీవితంలోకి ప్రవేశించదు.*

*మనస్సు ప్రాపంచిక ఆలోచనలతో, భావాలతో పూర్తిగా నిండిపోతే అది దట్టంగా, భారంగా, స్పందించలేనిదిగా మారిపోతుంది.*

*మన మనస్సు మొద్దుగా, బరువుగా ఉంటే సాధన సమయంలో ఆధ్యాత్మిక భావాలు ఉదయించవు. జాగరూకతతో, ఆలోచనాపరులై ఉన్నవారి విషయంలో ఇది సంభవించదు. వారి ఉత్సాహం ఎన్నడూ సడలిపోదు. చివరి క్షణం వరకు వారు ఆధ్యాత్మిక సాధనలు విడిచిపెట్టరు. వారు ప్రతీ రోజూ, ప్రతీ కార్యాన్ని ఆధ్యాత్మికమయంగా మలచుకుంటారు.*

*మనం కూడా ఇలా చేస్తే మన పనులన్నీ ఉన్నతమైన ప్రేరణలతో నిండిపోతాయి. ఇది మన మనోదృక్పథం మీద, మన ఉత్సుకత మీద, మన అప్రమత్తత మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.*

           *సర్వం శ్రీకృష్ణార్పణమస్తు*

                       🌷🙏🌷

  🙏లోకా సమస్తా సుఖినోభవన్తు!🙏

మనిషి జయించవలసిన 6 దోషాలు

 *మనిషి జయించవలసిన 6 దోషాలు*

🌹🌹🙏🙏🙏🌹🌹🙏🙏🙏🌹🌹

వ్యక్తి నిరంతరం తాను ‘ఉన్న స్థితి నుండి ఉన్నత స్థితి’కి చేరడమే అభ్యున్నతి. అదే జీవన సాఫల్యం.

ఈ ప్రయాణంలో ఎదురయ్యే " అతినిద్ర, బద్ధకం, భయం, క్రోధం, అలసత్వం, ఎడతెగని ఆలోచన అనే ఆరుదోషాలను జయించినప్పుడే లక్ష్యాన్ని చేరగలుగుతాడు ".

                విదురుడు- భారతంలోని ఉద్యోగ పర్వం.

మన జీవితం మన భావోద్వేగాలకు అనుకూలంగా నిర్మించబడిలేదు. మన భావోద్వేగాలు జీవితాన్నీ మార్చలేవు. ప్రతి ప్రయాణం గమ్యాన్ని చేరుస్తుందని చెప్పలేం. కానీ, ప్రయాణించిన దూరం గమ్యాన్ని దగ్గరగా చేస్తుంది. అనుకున్నది జరగడం, జరగక పోవడం సంభవమే. విజయంలో పొంగిపోతే అహం కారం పలకరిస్తుంది. అపజయంలో క్రుంగిపోతే ఆత్మన్యూనత వరిస్తుంది.

మన ఉన్నతికి విఘాతం కలిగించే దోషాలను వదలి వేయడం, లోపాలను సవరించుకుంటూ, ముందుకు సాగడం వల్ల పరిణతి ఉన్నతి లభిస్తాయి. ఈ క్రమం లో పైన చెప్పిన ఆరు దోషాలను విశ్లేషించుకుంటే..

👉 అతినిద్ర :- 

నిద్రలో శరీరం విశ్రాంతమౌతుంది. ప్రాకృతిక శక్తి మనలోకి ప్రవేశించి శక్తిమంతులను చేస్తుంది. కానీ.. అతినిద్ర లేదా నిద్ర లేమి వల్ల ఆరోగ్యం పాడవు తుంది. ఆరోగ్యమే మహాబాగ్యం. అది చెడిపోతే అన్నీ పోయినట్లే.

👉 రెండో లక్షణం బద్ధకం:- 

ఇష్టమయిన దాని కోసం అవసరమైన దానిని వదిలివేయడం బద్ధకం. దానివల్ల వాయిదా వేసే జబ్బు కలిగి, సమయానికి ఏ పనీ పూర్తిచేయలేం. అనుకోని పరిస్థితులు ఎదురైతే వాటిని ఆమోదించ లేని సమయంలో కలిగేది భయం.

👉 భయం :- 

భయం వల్ల ఏ పనిని సంకల్పించినా, ‘‘ఇది నాకు సాధ్యపడుతుందా?  అపహాస్యం పాలవుతానేమో? అపజయం కలుగుతుందా’’? అనే అనుమానాలు వెన్నాడుతూ ఉంటాయి. అనుమానాల వల్ల ఉత్సాహం తగ్గి, ధైర్య సాహసాలు సన్నగిల్లుతాయి. బుద్ధి పనిచేయదు, శక్తి సామర్థ్యాలు మందగిస్తాయి. ప్రయత్నం మధ్యలోనే విడిచిపెడతాం.

👉 క్రోధం :- 

క్రోధం అన్ని అనర్థాలకూ మూలకారణం. పరిస్థితు లు మనం అనుకున్నట్లుగా లేనప్పుడు కోపం వస్తుం ది. కోపం మనలోని భావోద్వేగానికి సంకేతం. కోపం దీర్ఘమైతే క్రోధంగా మారుతుంది. క్రోధం వల్ల మోహం కలుగుతుంది. మోహం వల్ల స్మృతి తపుఁతుంది. దాని వల్ల బుద్ధి సరిగా పనిచేయదు. 

👉 అలసత్వం :- 

అలసత్వం వల్ల విద్య దక్కదు. విద్య లేనివానికి ధనం లేదు, ధనం లేక మిత్రులు ఉండరు, మిత్రులు లేకపోతే సుఖమూ ఉండదు.

👉 ఎడతెగని ఆలోచనలు :- 

ఎడతెగని ఆలోచనల వల్ల కార్యరంగంలోకి దిగడం కుదరదు. ఈ ఆలోచనలు ప్రతిబంధకాల వైపు మాత్రమే నడిపిస్తాయి. ప్రణాళికలు రూపొందాలంటే ఆలోచనలు అవసరమే కానీ, అవి ఆచరింపబడితే నే విజయం.

ఇలా ఈ ఆరు దోషపు అలవాట్లను వదిలితేనే అభ్యున్నతి అంటుంది భారతం.

      🌹🌹🙏🙏 జై శ్రీరామ్ 🙏🙏🌹🌹

****అంటే నేను అనంత ఆత్మ శక్తిని అన్న సత్య భావ ఎరుకను కలిగిస్తుంది. అర్ధమయితే,అవును అనిపిస్తే, ప్రయత్నించండి.

 🌹గుడ్ మార్నింగ్ 🌹శరీరము, మనసు, ప్రాణముల సంచారము జీవితము. మొత్తము జీవితము శరీరము కొరకు, శరీరముతో జీవించటం జరుగుతున్నది. శరీర నసింపుతో అంతా అయిపోయిందని భావిస్తున్నాము. శరీరాన్ని నడిపేది మనసు ఆలోచనల ద్వారా. శరీరానికి, మనసుకు ఆధారం ప్రాణశక్తి. ఈ ప్రాణశక్తికి నసింపు లేదు, అది శాస్వితము అని మన ఆధ్యాత్మిక మార్గ పూర్వికులు చెబుతున్నా - ఆత్మజ్ఞాన సంబంధిత గ్రంధాలు అనేకము వున్నా - ఆ స్థితిని పొంది జీవనముక్తులుగా ఎంతోమంది జీవించి ఆ స్థితి నిజము, మేము పొందాము, మీరుకూడా పొందవచ్చు - అలా ఆ మోక్ష స్థితిని పొందితేనే జన్మ పరంపరలు ఆగేది అని చెబుతున్నా - మనం మాత్రం మనలోనే ఉన్న మన సొంత ప్రాణ శక్తిని తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేయటం లేదు.దీనికి కారణం పరిమిత శరీర భావన. ఈ భావన నుండి ఆత్మ శక్తి అదే మనలో ప్రాణ శక్తి భావన కలగాలంటే - మన అంతరగములోకి చూసుకుంటే చాలు. అన్నీ అర్ధమవుతాయి.వీలున్నప్పుడు కాసేపు మీలోపలకు మీరు చూసుకోండి. నిదానముగా మీకు మీరు అర్ధమవ్వటం మొదలైన రోజున మీకు సత్యము దానంతట అదే అనుభవమవుతుంది. మిమ్మల్ని మీరు గమనించటమే మీరు చేయవలసింది. మీకు మీరు ఎంత సంపూర్ణముగా తెలుస్తూ ఉంటారో - అంత మీ భౌతిక జీవితము మెరుగుపడుతుంది. మీలో జ్ఞాన వికాసము జరుగుతూ ఉంటుంది. ఆధ్యాత్మికత అంతరంగములో స్థిరత్వాన్ని పొందుతూ ఉంటుంది. నన్ను నేను గమనించుకోవటం అనే చిన్న పరిశీలన ఇంత చేసి మొక్షాన్ని ఇస్తుంది. అంటే నేను అనంత ఆత్మ శక్తిని అన్న సత్య భావ ఎరుకను కలిగిస్తుంది. అర్ధమయితే,అవును అనిపిస్తే, ప్రయత్నించండి. 🌹god bless you 🌹

Source link : http://youtube.com/post/UgkxUYXqS8_kUsO2s1JceY-fvlBt6bl4KeQv?si=JwNM-V22HWZI7EVH

*****ప్రకృతి యొక్క 3 నియమాలు

 ప్రకృతి యొక్క 3 నియమాలు 

మొదటి నియమం

ఒకవేళ పొలంలో విత్తనం వేయకపోతే ప్రకృతి దానిని గడ్డీగాదంతో నింపేస్తుంది. అదేవిధంగా మనసును మంచి ఆలోచనలతో నింపకపోతే ఆ మనసులో చెడు ఆలోచనలు చేరుకుంటాయి.

రెండవ నియమం

ఎవరి వద్ద ఏమి ఉంటుందో వారు దానినే పంచుకోగలరు. సుఖం కలిగినవారు సుఖాన్నే పంచగలరు. దుఃఖం కలిగిన వారు దుఃఖాన్నే పంచగలరు. జ్ఞానులు జ్ఞానాన్నే పంచగలరు. భ్రమలలో ఉన్నవారు భ్రమలనే పంచగలరు. భయస్తులు భయాన్నే పంచగలరు.

మూడవ నియమం

మీకు మీ జీవితంలో ఏది లభించినా దానిని జీర్ణం చేసుకోవడం నేర్చుకోండి. ఎందుకంటే భోజనం అరగకపోతే రోగాలు పెరుగుతాయి. ధనం అరగక పోతే బడాయి పెరుగుతుంది. మాటలు అరగకపోతే చాడీలు పెరుగుతాయి.. ప్రశంస అరగకపోతే అహంకారం పెరుగుతుంది. నిందలు అరగకపోతే దుర్మార్గం పెరుగుతుంది. అధికారం అరగకపోతే ప్రమాదం పెరుగుతుంది. దుఖం అరగకపోతే నిరాశ పెరుగుతుంది.

****

 *_లోకం అంత నిన్ను గుర్తించాలంటే, ముందుగా నీలో ఉన్న నీ ప్రతిభని, నీవు గుర్తించి ముందుకి సాగిపో..._*

*_విమర్శలకు తలోగ్గకు!ఎవడో అన్నాడని నువ్వు తగ్గకు, ఎందుకంటే, తగ్గితే తన్నుకు పోతారు!_*

*_ఆశపుట్టినంత త్వరగా అవకాశం పుట్టదు.! నీకంటూ ఒక క్యారెక్టర్ ఉంది, దాన్ని దాటి ఎవరికీ దగ్గరవ్వకు..._*

*_దగ్గరయ్యేకొద్దీ ఆ మనుషులకు, నువ్వు లోకువైపోతావు..._*

*_ఒకరిని ఇంప్రెస్ చేయడానికో, ఒకరిని ఇరిటేట్ చేయడానికో, జీవించడం వృధా నీ జీవితం నీది...నీలా నువ్వు జీవించు.ఎవరినో అనుకరించకు.._*

*_కొత్త ఆలోచలకు నాంది పలుకుతూ,గొప్ప ఆశయాలు మీ దరికి చేరేలా ముందుకు సాగిపో..._*

*_అందరూ మనవాళ్ళే అనుకో తప్పులేదు.._కానీ, అందరూ మనలాంటి వాళ్ళ అనుకోవడం తప్పు.నీలా నువ్వు తప్ప ఈ ప్రపంచంలో ఇంకో మనిషి ఉండడు గాక ఉండడు._*

అసలది....

 అసలది....

అసలది మానవజన్మే కాదు.....

పరోపకారము చేయకపోతే!

అసలది మానవత్వమే కాదు...

ఆపదలోనున్నవారిని ఆదుకొనకపోతే!

అసలతడు ధనవంతుడే కాదు..

దీనులకు దానము చేయకపోతే!

అసలది దానమే కాదు.......

మనసులో కరుణ కురియకపోతే!

అసలది కృతజ్ఞతే కాదు.......

చేసిన మేలు మరచిపోతే!

అసలతడు మనిషే కాదు......

తల్లిదండ్రులయెడ కనికరము లేకపోతే!

అసలతడు గురువే కాదు.......

శిష్యులలో జ్ఞానదీపాలను వెలిగించకపోతే !

అసలతడు శిష్యుడే కాదు......

మనస్ఫూర్తిగా విద్యనభ్యసించకపోతే!

అసలది మైత్రేకాదు.....

మిత్రుని క్షేమం కాంక్షించకపోతే!

అసలది జీవితమే కాదు.....

సత్ప్రవర్తన లేకపోతే!

అసలది భక్తే కాదు........

భగవంతుని మనసారా కీర్తించకపోతే!

అసలతడు నాయకుడేకాదు....

ప్రజల క్షేమానికి  పాటుబడకపోతే!

అసలతడు కర్షకుడేకాదు.......

ప్రజల ఆకలి తీర్చడానికి పంటలు పండించకపోతే !

అసలది యుద్ధమేకాదు........

ఎవరైనా సవాలుని స్వీకరించకపోతే!

అసలతడు యోధుడేకాదు......

దేశంకోసం ప్రాణాలని సైతం ఫణంగా పెట్టకపోతే!

అసలది పూవేకాదు.........

సుగంధ పరిమళాలని వెదజల్లకపోతే!

అసలతడు రచయితేకాదు....

సంఘములోని మంచిచెడులను ఎత్తి చూపకపోతే!

పి.వి.కృష్ణారావు, కడప. 

ఇది ఒక మధ్య తరగతి కుటుంబములో జరిగిన కథ.

 *చిన్న సందేశాత్మక కధ.*

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

ఇది ఒక మధ్య తరగతి కుటుంబములో జరిగిన కథ.

    🍁ఒక కొడుకుకి తన ఇంట్లో ఉండటం ఇష్టం లేదు. అతని తండ్రి ఆతనిని ఎప్పుడు నువ్వు ఫ్యాన్ స్విచ్  ఆఫ్ చేసి వేళ్ళు , T .V .స్విచ్ ఆఫ్ చేసి వేళ్ళు, టేబుల్,ఇల్లు శుభ్రంగా ఉంచుకో అని పదే పదే చెప్తు ఉండేవాడు .ఆ మాటలు ఆ కొడుకుకి నచ్చేవి కావు.ఇంట్లో ఉండటానికి ఇష్టం ఉండేది కాదు.

   🍁 నిన్నటి వరకు ఆ తండ్రి మాటలు ఇష్టం లేక పోయిన వినేవాడు కానీ ఈ రోజు అతనికి ఒక ఉద్యోగానికి పిలుపు వచ్చింది . ఉద్యోగం రాగానే వేరే చోటుకి వెళ్లిపోవాలి అని మనసులో అనుకున్నాడు.

  🍁ఇంటర్వ్యూకి బయలుదేరాడు తండ్రి ఇంటర్వ్యూకి వెళ్తున్న  కొడుకుకి వాళ్ళు అడిగిన ప్రశ్నలన్నిటికి  దైర్యంగా సమాధానం చెప్పు ఒక వేళ నీకు తెలియకపోతే ఆ ప్రశ్నలని కూడా నువ్వు ధైర్యంగా ఎదురుకో అని చెప్పి ఖర్చులకు కొంచం ఎక్కువగానే డబ్బులు ఇచ్చి పంపాడు.

   🍁ఆ కొడుకు ఇంటర్వ్యూ జరుగుతున్న అడ్రస్ కు వెళ్ళాడు. అంత పెద్ద బిల్డింగ్ కి సెక్యూరిటీ లేదు.గేట్ యొక్క గడి కొంచం వెళ్తున్న వాళ్ళ చేతికి తగిలేటట్లు ఉంది దానిని సరిచేసి లోపలికి వెళ్ళాడు .లోపల గేట్ కి రెండు పక్కల చిన్న చిన్న మొక్కలు ఉన్నాయి .ఆ మొక్కలకు నీళ్లు పట్టి టూబ్ ని నడిచే దోవలో పడేసి ఆ తోట వాడు మోటార్ ఆఫ్ చేయటానికి వెళిపోయాడు .ఆ టూబ్ ని చేతిలోకి తీసుకోని ఒక మొక్క యొక్క మొదళ్ళ మీద నీరు పడేటట్లు పెట్టి లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.

  🍁రిసెప్షన్ లో ఎవ్వరు లేరు. ఇంటర్వ్యూ కి 1 ST ఫ్లోర్ అని బోర్డు రాసి పెట్టి ఉంది .మెల్లగా మెట్లు ఎక్కాడు దారిలో నిన్న రాత్రి వేసిన లైట్లు వెలుగుతూనే ఉన్నాయి ఎవ్వరు ఆఫ్ చేయకుండా ఉన్నాయి .లైట్స్ ఆఫ్ చేయకుండా వెళ్తున్నావు అని తండ్రి చెప్పిన మాటలు వినపడుతున్నట్లుగా సడన్ గా అనిపించి వెంటనే మెట్ల వద్దకు వెళ్లి లైట్స్ స్విచ్లను ఆఫ్ చేసి పైకి వెళిపోయాడు.

 🍁1ST ఫ్లోర్ లో ఒక పెద్ద హాలు లో చాలా మంది కూర్చొని ఉన్నారు. అంత మందిని చూసి నాకు ఇక్కడ ఉద్యోగం దొరుకుతుందా అని మనసులో అనుకుంటూ ముందుకు అడుగు వేసాడు, అక్కడ ఫ్లోరుపై ఉన్న MAT పై WELCOME తల క్రిందులుగా ఉంది దానిని కాలితో సరిచేసి లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు.ఆ హాల్ లో ముందు వరుసలో  చాలా మంది కూర్చొని ఉన్నారు ,వెనుక వరుస కాళిగా ఉంది కానీ ఫ్యాన్ తిరుగుతూ ఉంది . గది లో ఎవ్వరు లేనప్పుడు ఫ్యాన్ ఎందుకు అని వాళ్ళ అమ్మ అన్నట్లు మాటలు వినపడ్డాయి వెంటనే ఫ్యాన్ స్విచ్ ఆఫ్ చేసి ఇంటర్వ్యూ కి వచ్చిన వారితో కలిసి కూర్చున్నాడు.

🍁ఇంటర్వ్యూకి వచ్చిన వాళ్ళని ఒక దారిలో నుంచి లోపలికి పంపి వేరే దారిలోనుండి బయటకి పంపిస్తున్నారు ,దానివల్ల లోపల ఎటువంటి ప్రెశ్నలు అడుగుతున్నారో అనే విషయం తెలుసుకోలేక పోయాడు.లోపల ఏమి ప్రశ్నలు అడుగుతారో అనే భయంతోనే లోపలికి వెళ్లి నిలబడ్డాడు.అతని సర్టిఫికెట్స్ తీసుకున్న అధికారి తెరచి చూడకుండానే మీరు ఉద్యోగంలో ఎప్పుడు చేరతారు అని ఆ అధికారి అతన్ని అడిగాడు .ఇది కూడా ఒక ప్రశ్న లేక ఉద్యోగం లో చేరతారా అని అడిగారో అర్ధం కాకుండా ఆలోచిస్తూ నిలబడాడ్డు .

🍁అధికారి ఏంటి ఆలోచిస్తున్నావు ఇక్కడ మేము ఎవ్వరిని ఎలాంటి ప్రశ్నలు అడగలేదు వచ్చే ప్రతి ఒక్కరు ఏం చేస్తున్నారో , ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నారో చూడటానికి అక్కడక్కడా కెమెరాలు పెట్టాము .ఇక్కడికి వచ్చిన అందరూ వేస్ట్ అవుతున్న వాటర్ ని కానీ, టూబ్ లైట్స్ ని కానీ, ఫ్యాన్ ని కానీ ఆఫ్ చేయలేదు కానీ మీరు ఒకరే అనింటిని సరిచేస్తూ లోపలికి వచ్చారు.మేము మిమల్ని ఉద్యోగం లోకి తీసుకుంటున్నాము అని ఆ అధికారి చెప్పాడు.

🍁నాన్న చెప్పే మాటలు అన్ని నాకు విసుకు తెప్పించేవి,కానీ ఆ మాటలే ఇప్పుడు నాకు ఉద్యోగం ఇప్పించాయి అని సంతోష పడ్డాడు. తండ్రి మీద ఉన్న కోపం మొత్తం పోయింది . ఉద్యోగం లో చేరేటప్పుడు నాన్న ని కూడా ఇక్కడికి తీసుకురావాలి అని మనస్సులో అనుకుంటూ ఇంటికి బయలుదేరాడు 

 🍁తండ్రి మన కోసం ఎం చెప్పినా ,ఎం చేసినా మన భవిష్యత్తు కి మంచి జరగాలనే చేస్తాడు.

🍁ఉలి దెబ్బలకి శిల బాధపడుతుంది అనుకుంటే రాయి శిల్పం కాదు . ఆ బాధని తట్టుకున్నపుడే ఆ రాయి శిల్పంగా మారుతుంది .

🍁తండ్రి మనలో ఉన్న చెడుని ఉలి పెట్టి కొట్టినట్లు పోగొడతాడు.తల్లి బిడ్డని పాలిచ్చి,లాలించి,కథ చెప్పి పడుకోపెట్టి పెంచుతుంది ,కానీ తండ్రి అలా కాదు తాను చూడని లోకాన్నితన కొడుకు చూడాలి అని తన భుజంపై కూర్చోపెట్టి లోకాన్నిచూపిస్తాడు.

🍁తల్లి ఒక కవిత అయితే తండ్రి ఒక చరిత్ర!

🍁తల్లి కష్టపడేదాన్నికనిపెట్టచ్చు కానీ తండ్రి కష్టాన్ని పక్కవారు చెప్తే కానీ కనిపెట్టలేరు.

🍁మనకి తండ్రి 5 సంIIల వరకు గురువు లాగా 25 సంIIలకు శత్రువు లాగా కనిపించే తండ్రి గురించి ఆయన చనిపోయిన తర్వాత ఆయన గొప్పతనం తెలుస్తుంది .

🍁తల్లి వృధాప్యంలో కొడుకు లేదా కూతురు ఇంట్లోనో ఉండి తన జీవితాన్ని గడుపుతుంది . 🍁తండ్రి అలా ఉండలేడు చివరి వరకు ఒంటరిగానే ఉండిపోతాడు .

🍁 *అందువల్ల తల్లితండ్రుల్ని ప్రాణాలతో ఉన్నప్పుడే ప్రేమగా చూసుకోకుండా ప్రాణంతో లేనప్పుడు బాధపడి ప్రయోజనం లేదు....*

      

           

గమనిక:- చనిపోయినతరువాత గొప్పలు చూపించుకోవటానికి పంచభక్ష్యాలతో   వేలమందికి ఆర్భాటంగా భోజనాలుపెట్టే సంతానం ఆలోచించండి. బ్రతికుండగా తల్లితండ్రులకు కడుపునిండా ప్రేమగా నాలుగు ముద్దలు పెట్టండి సంతోషంగా మరికొంతకాలం జీవించే అవకాశం కల్పించండి 🙏

RESPECT YOUR PARENTS,THEY NEED YOUR LOVE AND AFFECTION,WHICH SHOWED YOU IN YOUR 

CHILD WOOD.

DON’T GET WATER IN YOUR PARENTS EYES 👀

గ్లోరియస్ ఇండియా 🦁🔱🏹* *🌞 "రాజపుత్రుల యుద్ధ నియమాలు"*

 *✊🚩 గ్లోరియస్ ఇండియా 🦁🔱🏹*

*🌞 "రాజపుత్రుల యుద్ధ నియమాలు"*

*ॐ*__*#రాజపుత్రుల చరిత్ర గురించి మాట్లాడిన వెంటనే, వారి నియమాలు మరియు సూత్రాలు మన కళ్ల ముందు వస్తాయి. ఈ సూత్రాల కారణంగా అతను చాలాసార్లు సమస్యలను ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది, కానీ ఇప్పటికీ అతను ఈ సూత్రాలకు గొప్ప ఆదర్శాల హోదాను ఇవ్వడం ద్వారా వాటి ఉనికిని కొనసాగించాడు.* అయితే, ఈ నియమాలను ఎప్పుడూ ఉల్లంఘించలేదని కాదు.

మినహాయింపులు ప్రతిచోటా ఉన్నాయి, కానీ ఇప్పటికీ రాజ్‌పుత్‌లు వీలైనంత వరకు ఈ నియమాలను పాటించారు. తరువాత, 16-17 వ శతాబ్దం నుండి, ఈ సూత్రాలలో క్షీణత ఉంది.

*రాజపుత్రులు యుద్ధంలో విషపూరితమైన బాణాలను ప్రయోగించలేదు. వారు రథసారథితో రథసారథితో, ఏనుగుతో ఏనుగుతో, గుర్రంపై గుర్రంతో, కాలితో కాలుతో పోరాడేవారు. అయితే, ఒక గుర్రపు స్వారీ ముందుకు వెళ్లి ఏనుగుతో పోరాడాలనుకుంటే, అతను అలా చేయగలడు. సూర్యోదయానికి ముందు మరియు సూర్యాస్తమయం తర్వాత యుద్ధాలు లేవు.*

రెండవ తరైన్ యుద్ధంలో చక్రవర్తి పృథ్వీరాజ్ చౌహాన్ సైన్యం ఓటమికి ఇది ప్రధాన కారణం. చక్రవర్తి సైన్యంలోని చాలా మంది నిద్ర నుండి మేల్కొన్నప్పుడు, మొహమ్మద్ ఘోరీ సూర్యోదయానికి ముందు హఠాత్తుగా దాడి చేశాడు. ఇది ప్రారంభ దండయాత్ర, కాబట్టి బాహ్య ఆక్రమణదారుల ఈ కదలికల గురించి రాజ్‌పుత్‌లకు తెలియదు. *భయపడి, ఓడిపోయి, పారిపోతున్న శత్రువుపై రాజపుత్రులు ఎప్పుడూ దాడి చేయలేదు.*

ఈ నియమం బహిరంగంగా జరిగే యుద్ధాలకు సంబంధించినది; ఈ నియమాలు గెరిల్లా యుద్ధాల్లో ఉపయోగించబడలేదు. *శత్రువు యొక్క ఆయుధం విరిగిపోయినా, విల్లు యొక్క తీగ విరిగినా, అతని కవచం బహిర్గతమైనా లేదా అతని వాహనం ధ్వంసమైనా, అతనిపై దాడి చేయకూడదు. అదేవిధంగా, శత్రువు నిద్రపోతున్నప్పుడు, అలసిపోయినప్పుడు, దాహం వేసినప్పుడు, తింటున్నప్పుడు లేదా త్రాగేటప్పుడు దాడి చేయకూడదు. యుద్ధాల సమయంలో, రాజ్‌పుత్ పాలకులు తమ ప్రజల భద్రతపై పూర్తి శ్రద్ధ వహించారు.*

అయితే కోటను ముట్టడించడానికి శత్రువులు పెద్ద సంఖ్యలో వచ్చినప్పుడు, ప్రజలను రక్షించడానికి రాజపుత్రులకు ఒకే ఒక మార్గం ఉంది - కోటలో ప్రజలకు ఆశ్రయం కల్పించడం. ఆశ్రయం ఇవ్వకపోతే, ప్రజలు ఖచ్చితంగా చంపబడతారు మరియు ఆశ్రయం ఇస్తే, బాహ్య ఆక్రమణదారు కోటను జయించినప్పుడే వారు చంపబడతారు.*

కానీ ఇప్పటికీ, కోటలో వేలాది మందికి ఆశ్రయం ఇవ్వడం మరియు వారికి సరుకులు అందించడం సామాన్యమైన విషయం కాదు. *ప్రజలకు ఆశ్రయం ఇవ్వడం ద్వారా, కోటలోని సామాగ్రి త్వరగా అయిపోయినందున ముట్టడి తక్కువ సమయం వరకు కొనసాగింది.*

ఇప్పటికీ *రాజపుత్రులు దీని గురించి పట్టించుకోలేదు మరియు సామాగ్రి అయిపోయినప్పుడు, వారు స్వయంగా కోట ద్వారాలు తెరిచి యుద్ధం చేస్తారు. యుద్ధంలో గాయపడిన స్థితిలో బంధించబడిన శత్రువులను చికిత్స చేసి విడుదల చేశారు.*

ఉదాహరణకు, *మహారాణా సంగ ఢిల్లీకి చెందిన సుల్తాన్ ఇబ్రహీం లోడి మరియు మాల్వాకు చెందిన సుల్తాన్ మహమూద్ ఖిల్జీ II యొక్క గాయపడిన కొడుకును జైలులో పెట్టాడు, అతనికి కట్టు కట్టి విడుదల చేశాడు. శరణార్థుల రక్షణ కోసం రాజపుత్రులు సర్వస్వం త్యాగం చేసేవారు.*

*అల్లావుద్దీన్ ఖిల్జీకి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేసి పారిపోయిన ఇద్దరు తిరుగుబాటుదారులకు రణథంబోర్‌కు చెందిన ధైర్య సాహసోపేత హమ్మీర్ దేవ్ చౌహాన్ ఆశ్రయం ఇచ్చాడు, దానికి ప్రతిగా రణతంబోర్‌లోని రాజపుత్రులందరితో పాటు వారు తమ ప్రాణాలను అర్పించారు మరియు రాజపుతానీ ప్రజలు జౌహర్ చేయవలసి వచ్చింది.*

ఇద్దరు రాజ్‌పుత్ పాలకుల మధ్య యుద్ధం జరిగినప్పుడల్లా, ఓడిపోయిన పక్షంలోని మహిళలు జౌహర్ లాంటి పరిస్థితిని ఎదుర్కోవాల్సిన అవసరం లేదు, ఎందుకంటే రాజ్‌పుత్‌లు ఓడిపోయిన పక్షంలోని మహిళలను కూడా గౌరవిస్తారు.

ఉదాహరణకు, సిరోహికి చెందిన రావు సుర్తాన్ దేవరా కల్లాను ఓడించి, అతని స్త్రీలను గౌరవంగా అతని వద్దకు పంపాడు. మహారాణా ప్రతాప్ శత్రు సేనాధిపతి అబ్దుర్రహీం ఖాన్-ఎ-ఖానా భార్యలను కూడా గౌరవంగా రహీం వద్దకు పంపాడు.*

అక్బర్ దాడి కారణంగా చిత్తోర్‌గఢ్‌లో జౌహర్ జరిగింది. హల్దీఘాటి యుద్ధానికి ముందు, రాజా మాన్‌సింగ్ కచ్వాహా వేటకు వెళ్లి మహారాణా ప్రతాప్ శిబిరానికి చాలా దగ్గరగా వచ్చాడు, దాని గురించి మహారాణా గూఢచారి అతనికి తెలియజేశాడు.

ఆ సమయంలో రాజా మాన్‌సింగ్‌తో కేవలం వెయ్యి మంది గుర్రపు సైనికులు మాత్రమే ఉన్నారు. కానీ రాజా మాన్‌సింగ్‌పై దాడి జరగలేదు. *రాజపుత్రులలో కుంకుమపువ్వుకు ప్రత్యేక ప్రాధాన్యత ఉంది. ఒక రాజపుత్ర యోధుడు యుద్ధంలో కుంకుమ ధరించినట్లయితే, దాని అర్థం "విజయం లేదా బలిదానం". అంటే ఓడిపోయిన తర్వాత తిరిగి రాలేకపోయారు.*

*గెలిచే అవకాశాలు చాలా తక్కువగా ఉండే యుద్ధాల్లో కుంకుమపువ్వు తరచుగా ఉపయోగించబడింది,* ఒక కోటను పెద్ద సైన్యం ముట్టడిస్తే, అటువంటి పరిస్థితిలో రాజపుత్రుల లక్ష్యం శత్రువులకు గరిష్ట నష్టం కలిగించడమే.

* రాజ్‌పుత్‌లు వారి మాటలను నిజం చేశారు. ఒక రాజపుత్రుని మాటలు సంప్రదాయ రూపాన్ని సంతరించుకున్న సందర్భాలు చాలా ఉన్నాయి.*

చాలా సార్లు, ఒక నిర్దిష్ట శత్రువు నుండి ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి, రాజపుత్రులు తలపాగాకు బదులుగా ఫాంటాను కట్టి, శత్రువును చంపే వరకు తలపాగా ధరించనని ప్రమాణం చేసేవారు.

*కల్నల్ జేమ్స్ టాడ్ ఇలా వ్రాశారు* "ఒక పురుషుడు స్త్రీ పట్ల భక్తి మరియు గౌరవాన్ని ప్రమాణంగా పరిగణిస్తే, రాజపుత్రుని స్థానం ఉత్తమమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. స్త్రీ పట్ల అగౌరవాన్ని ప్రదర్శించడాన్ని అతను ఎన్నటికీ సహించలేడు మరియు అలాంటి పరిస్థితి తలెత్తితే, తన జీవితాన్ని త్యాగం చేయడం తన కర్తవ్యంగా భావిస్తాడు.*

రాజ్‌పుత్‌ల చరిత్ర మొత్తం అటువంటి నిర్ణయాలు తీసుకోవాల్సిన ఉదాహరణలతో నిండి ఉంది.

*"రాజ్‌పుత్‌ల శౌర్యం మరియు ప్రతిష్ట యొక్క స్వభావం వారిని ధైర్యం మరియు త్యాగం చేయడానికి ప్రేరేపించింది, బాబర్ యొక్క అర్ధ-నాగరిక సైనికులకు కూడా అర్థం చేసుకోవడం కష్టం"* అని *లానేపూల్ రాశారు*

*పెర్షియన్ తవారిఖ్ బాద్‌షాహ్నామా*లో *"పెద్ద యుద్ధాలలో, అత్యుత్తమ ధైర్యవంతుల ఛాయలు కూడా మసకబారిపోయే చోట, రాజపుత్రులు అగ్రగామిగా ఉండి యుద్ధానికి రంగులు వేస్తారు."* అని వ్రాయబడింది.

*🚩 జై మా భవానీ జై రాజపుతానా "®️" ⚔️*

****కోరికలను ఎలా జయించాలి?” - మహాసన్నిధానంవారి మహనీయమైన ఉపదేశము

 కోరికలను ఎలా జయించాలి?” - మహాసన్నిధానంవారి మహనీయమైన ఉపదేశము

మాధవీయ శంకర విజయంలోని అయిదవ సర్గలో శ్రీ శంకరభగవత్పాదులవారి బాల్యం వంద శ్లోకాలలో వర్ణించబడింది. వారి రూపం ఎలా ఉన్నదో, వారి ప్రవర్తన ఎలా ఉండేదో, వారు ఎంతటి నిజాయితీపరులో మనం మాధవీయ శంకర విజయం నుండి గ్రహించవచ్చును. అందులో వారు అరిషడ్వర్గాలైన కామక్రోధమోహ లోభ మద మాత్సర్యాలను జయించారని చెప్పబడింది. ఎలా జయించిందీ కూడ చెప్పబడింది. మనకు కూడ వాటిని జయించాలని ఉంటుంది. కాని మార్గమే తెలియదు. ఆ మార్గాన్ని బోధిస్తే, కొందరైనా ప్రయత్నించి కామక్రోధాదుల నుండి ముక్తిని పొందవచ్చు. కొంతమంది ఉపన్యాసాలు విన్నా, తమ మామూలు దారినే పోతుంటారు. మనం ఆ వర్గంలో చేరకూడదు.

కోరికను జయించటమెలా? భౌతికమైన వస్తువుల పట్ల నిర్లక్ష్యాన్ని పెంచు కోవాలి. ''భౌతికమైన వస్తువులు ఆనందదాయకం కానప్పుడు అవి మనకెందుకు ? వాటి వలన ప్రయోజనం లేదు'' అనెడి ఆలోచనను పెంచుకోవాలి. ఒక వస్తువు ఆకర్షణీయంగా అందంగా ఉన్నదనుకున్నప్పుడే మనం దానిని కోరుకుంటాం. మనం చూసిన వస్తువుల గురించి మన కళ్ళే మనకు తెలియ చెప్పుతాయి. చక్షురింద్రియ స్వభావమది. మనం చాలా వస్తువులను చూస్తున్నా, అన్నిటినీ మనం కోరుకొనం. ఆనందాన్ని, సంతోషాన్ని అందించగలవని అనుకున్న వాటినే మనం కోరుకుంటాం. ఒక వేళ అన్ని వస్తువులు పనికి రానివే అని ఎవ్వరైనా భావిస్తే, అతను కోరుకోవటానికి యింకేమి ఉంటుంది ? అందువలన కామాన్ని జయించాలంటే, భౌతికమైన వస్తువులు ఆకర్షణీయమూ, ఆనందదాయికమూ కావనే ఆలోచనను పెంచుకోవాలి.

అసారమేవ సంసారం దృష్ట్వా సారదిదృక్షయా |

ప్రవ్రజన్త్యకృతోద్వాహాః పరం వైరాగ్యమాశ్రితాః ||

శంకరులు సన్యాసాన్ని ఎందుకు స్వీకరించారు ? “అసారమేవ సంసారం దృష్ట్వా” ఇదీ కారణం .

ఏ వస్తువునైనా అనుభవిస్తే ఈ ప్రపంచంలో మనకు ఏమి దక్కుతుంది. అన్ని వస్తువులు అందంగా కనపడ్తాయి కాని, వాటి స్వభావాన్ని విశ్లేషించి చూస్తే వానిలో సారమేమీ కనపడదు.

అంతే కాదు. వానిని మనం సంపాదించేదాకానే వాటి అందం, ఆ తరువాత వానిలో ఎటువంటి ఆకర్షణ ఉండదు. నిర్లక్ష్యం కనుక నిరంతరం ఉంటే ఏ వస్తువునూ పొందటానికి ప్రయత్నం చేయవలసిన పని ఉండదు. కోరికలను జయించటానికి ఇటువంటి మనః స్థితి అవసరం.

పరిస్థితుల ప్రభావము వలన ఎంతటి వారైనా తమ సహజగుణాన్ని కోల్పోయి తమలోని రాక్షసగుణాన్ని ఆశ్రయించి స్వంతవారికి కూడ కీడు తలపెడతారని రామాయణము మనకి తెలియచేస్తున్నది.

 శ్రీమద్రామాయణము.

(239-వ  ఎపిసోడ్),

"" వాతలెన్ని పెట్టినా నక్క యది చిరుత కాదు,

కూతలెన్ని కూసినా కాకియది కోకిల కాదు,

సహజత్వంబు లోపించిన మనుగడలేలనయ్య మనకి,

సత్యగుణశీల శాంతస్వభావ ఓ శ్రీహరీ""

నక్క తనకితానుగ మేనుపై ఎన్ని వాతలు పెట్టుకున్నా అయ్యది చిరుతపులి కానేరదు,అట్లే కాకి ఎంతగట్టిగా కూసినా అయ్యది కోకిల గానము కాదు. కారణము వీటిలో నాటకీయత తప్ప సహజత్వము గోచరించుట అసాధ్యము."

రామాయణము అయోధ్యాకాండములో కుబ్జ యైన మంథర మాటలకు కైకేయి కోపగించుకొని రాముని పట్ల తనకుగల అనన్యమైన ప్రేమ భావాన్ని వ్యక్తపరుస్తుంది.

రామపట్టాభిషేకవార్తను విని నీవేల ఇంతగా పరితపిస్తున్నావని నిలదీస్తూ,

""ధర్మజ్ఞో గురుభిర్థాంతః కృతజ్ఞః సత్యవాక్ శుచిః,

రామో రాజ్ఞః సుతో జ్యేష్టో యౌవరాజ్యమ్ అతో~ర్హతి""

(అరణ్య.కాం.08-14),,

శ్రీ రాముడు శ్రేష్టులైన గురువులకడ చక్కగా శిక్షణ పొందినవాడు.పైగా ధర్నజ్ఞుడు.అంతేగాక ఇతరులొనరించిన స్వల్పమైన ఉపకారమును సైతము జన్మలో మరవనివాడు.పవిత్రుడు.పైగా మహారాజుగారికి పెద్దకుమారుడు.కనుకనే రాముడు యువరాజపదవికి అన్ని విధముల అర్హుడు.

"" యథా మే భరతో మాన్యః తథా భూయో~పి రాఘవః,

కౌసల్యాతో~తిరిక్తం చ సో ~ నుశుశ్రూషతే హి మామ్,"""

రాజ్యం యది హి రామస్య భరతస్యాపి తత్తథా,

మన్యతే హి యథాత్మానం తథా భ్రాత్రూంస్తు రాఘవః,||,(08-18, 19),,

నాకు రాముడు భరతునివలే కాదు కాదు అంతకంటే ఎక్కువ అత్యంత ప్రీతిపాత్రుడు.

రాముడు తన తల్లియైన కౌసల్య కంటెను నన్నే అధికముగ సేవించుచుండును.అతడు తన తమ్ములందరిని తనతో సమానముగ చూచుకొనుచుండును.వారి సోదర ప్రేమఅపూర్వమైనది.యువరాజపట్టాభిషేకము రామునికి జరుగు చున్ననూ భరతునికి జరుగుచున్నట్లే యని నా భావన

 యని కైకేయి తన మాటలలో రామునియెడల గల అభిమానమును వెల్లడి చేస్తుంది.

కానీ జనకుని తరఫున అరణపు దాసిగ వచ్చిన మంథర తన మాటల నైపుణ్యముతో కైకేయి మనస్సును విషతుల్యము చేస్తుంది.

"'" భవితా రాఘవో రాజా రాఘవస్యాను యః సుతః,

రాజవంశాత్తు కైకేయి భరతః పరుహాస్యతే||,(08-22),

ఓయమ్మా కైకేయీ! రాముడు యువరాజుకాబోతున్న వాడు.రేపు రాజగును.రాముడు రాజైన అతని కుమారులలో జ్యేష్టుడు రాజగును.ఈ కారణమున నీ భరతునికిగానీ అతని సంతతికి గాని రాజ్యాధికారము కల్ల అటువంటి  అవకాశమే శూన్యము.

""" దర్పాన్నిరాకృతా పూర్వం త్వయా సౌభాగ్యవత్తయా,

రామమాతా సపత్నీ తే కథం వైరం న యాతయేత్||,(08-37),

నీవు ఇంతవరకు పతియైన దశరథునికి మిక్కిలి ప్రేమపాత్రురాలవని గర్వముచే ఇదివరలో రామమాతను అనేక సార్లు తృణీకరించి యుంటివి.రాజమాత కాగానే కౌసల్యమాత ఆ పగను తప్పక నీపై తీర్చుకొనును. మౌఢ్యమున మంథర మాటలువిని కైకేయి మనసు గాయపర్చుకొని (దేవతల వర ప్రభావము వల్ల) రాముని పట్ల ద్వేషాన్ని పెంచుకొని దశరథుని వంచించి సీతారామలక్ష్మణులను కాననములకు పంపుటకు నిర్ణయించుకొని,

"" అభిషేకసమారంభో రాఘవస్యోపకల్పితః,

అనైనావాభిషేకేణ భరతో మే~భిషిచ్యతామ్||,(11-25)

ఓ దశరథమహారాజా! వినుము.రామపట్టాభిషేకమునకు ఏర్పరిచిన సామాగ్రితో నా భరతునికి యువరాజ పట్టాభిషేకము జరుగవలెను.ఇది నా మొదటి వరము. రాముడు నారచీరలు ధరించి జటాధారియై తాపసవృత్తిలో పదునాల్గు వత్సరములు వనవాసము చేయవలెనని కోరి రాముని పట్ల తన మాటలు కాకిగా కూసిన కోయిల  గీతాలని చెప్పకనే తెలియచేస్తుంది. .పైగా ఇది నా రెండవ వరమని కోరగా రాజు దుఃఖితుడై,

""" న ప్రభాతంత్వయేచ్ఛామి నిశే నక్షత్రభూషణే |,

క్రియతం మే దయా భద్రే మయా~యం రచితోంజలిః||,(13-18),

చుక్కలతో మంగళకరముగ యున్న  ఓ రాత్రీ! నీకు వినమ్రముగ నమస్కరించుచున్నాను.నన్ను కనికరించి త్వరగా తెల్లవారనీయకుము.ఈ కైకేయిది  రాతిగుండె.దయలేనిది.క్రూరాత్మురాలు.నాకు అంతులేని ఆపద తెచ్చిపెట్టినదని మేకవన్నె పులియని నే నెరుంగలేక పోయానని వాపోతాడు.

పరిస్థితుల ప్రభావము వలన ఎంతటి వారైనా తమ సహజగుణాన్ని కోల్పోయి తమలోని రాక్షసగుణాన్ని ఆశ్రయించి స్వంతవారికి కూడ కీడు తలపెడతారని రామాయణము మనకి తెలియచేస్తున్నది.

జై శ్రీరామ్, జై జై శ్రీరామ్.

*****వాట్సాప్ డీపీతో జాగ్రత్త... డీపీ తో అనవసరమైన చిక్కులు కొని తెచ్చుకున్నట్లే...!

 వాట్సాప్ డీపీతో జాగ్రత్త... డీపీ తో అనవసరమైన చిక్కులు కొని తెచ్చుకున్నట్లే...!

మీ భార్యంటే మీకు అతిప్రేమా.. మీ ప్రేమను చూయించడానికి ఆమె ఫోటోనే వాట్సప్ డీపీగా పెడుతున్నారా. లేదంటే ఫేస్ బుక్ ప్రొఫైల్ పిక్, కవర్ పిక్చర్‌లోగానీ ఆమె ఫోటో ఉంచుతున్నారా... అయితే జాగ్రత్త. సైబర్ నేరస్తులు ఆ ఫోటోలతో మిమ్మల్ని బ్లాక్ మెయిల్ చేయొచ్చు. ఆ తర్వాత మీరు పోలీస్ స్టేషన్ల చుట్టూ తిరగాల్సిరావొచ్చు.

 చెన్నైలో జరిగిన ఘటనే ఇందుకు నిదర్శనం

చెన్నై అయ్యన్నవరంలో నివసించే ఓ వ్యక్తిని ఇటీవల సైబర్ నేరగాళ్లు వేధిస్తున్నారు. ఆయన భార్య నగ్నఫోటోను పంపించి బ్లాక్‌మెయిల్ చేస్తున్నారు. అడిగినంత డబ్బివ్వకుంటే ఆఫోటోను సోషల్‌మీడియాలో పోస్ట్ చేస్తామంటూ బెదిరిస్తున్నారు. ఈ వేధింపులు భరించేక ఆ వ్యక్తి పోలీసులకు కంప్లైంట్ చేశాడు. సైబర్ నేరగాళ్ల వేధింపుల గురించి వివరించాడు. వెంటనే స్పందించిన పోలీసులు కేసును సైబర్ వింగ్ కు బదిలీచేశారు. అసలు నేరగాళ్లకు ఫోటో ఎలా దొరికిందని ఆరా తీశారు. అందులో అసలు విషయం తెలిసి షాక్ కు గురయ్యారు. ఆ వ్యక్తి వాట్సప్ డీపీగా పెట్టుకున్న ఫోటోనే సైబర్ నేరగాళ్లు మార్పింగ్ చేసినట్లు ప్రాథమికంగా గుర్తించారు. ప్రస్తుతం వారి వివరాలు తెలుసుకునే పనిలో పడ్డారు. 

నిజానికి వాట్సప్‌లో  ఫోటో షూట్ చేసుకొని డీపీలు, స్టేటస్‌లు  పెట్టుకొని సంతోషపడటం సర్వసాధారణం అయింది. దీన్నే సైబర్ నేరస్తులు అవకాశంగా తీసుకుంటున్నారు. టార్గెట్ చేసిన వ్యక్తి వాట్సప్ డీపీల్లో తమకు పనికొచ్చే ఫోటో ఉంటే తీసుకొని మార్ఫింగ్ చేస్తున్నారు. తర్వాత బెదిరింపులకు దిగుతున్నారు. మనం చేస్తున్న చిన్న తప్పు పెద్ద సమస్యలకు కారణమవుతోంది. అందుకే సోషల్ మీడియాలో వ్యక్తిగత వివరాలు, ఫోటోలు షేర్ చేయొద్దని పోలీసులు హెచ్చరిస్తూ ఉంటారు.

✍🏽 నేటి కథ ✍* *దేని అందం దానిదే

 *✍🏽 నేటి కథ ✍*

*దేని అందం దానిదే*

*డా॥ ఎం. హరికిషన్ - 9441032212*

ఒక అడవిలో ఒక గాడిద ఉండేది.

అది ఒకరోజు నెమలి పురివిప్పి ఆట ఆడుతుంటే చూసింది.

" అబ్బ... ఆ నెమలి పింఛం ఎంత అందంగా ఉంది. అది నాకు గూడా ఉంటే

ఎంత బాగుంటుందో” అనుకొంది.

ఒకరోజు గాడిద ఏటిలో నీళ్ళు తాగుతా పులిని చూసింది.

“అబ్బ... దీని ఒళ్ళంతా చారలు చారలుగా ఎంత నిగనిగలాడుతోంది. నాగ్గూడా

ఒళ్ళంతా పులిలా చారలుంటే ఎంత బాగుంటుందో” అనుకొంది.

ఒకరోజు గాడిద పొడవైన మెడతో ఒక పెద్ద చెట్టు ఆకులు తెంపుతా వున్న

జిరాఫీని చూసింది.

“అబ్బ... దీని మెడ ఎంత బాగుంది. నాకు గూడా ఇలాంటి పొడవైన మెడ

వుంటే ఎంత బాగుంటుందో” అనుకొంది.

గాడిద తాను అందంగా లేనని చాలా బాధపడసాగింది.

ఒకరోజు దానికి ఒక ముని కనిపించాడు.

ఆ ముని కాళ్ళపై పడి “నాకు నాలుగు వరాలు ఇవ్వు" అని వేడుకొంది.

ముని దాని బాధ చూసి “సరే” అన్నాడు.

గాడిద వెంటనే నెమలిలాగా పింఛం, పులిలాగా చారలు, జిరాఫీలాగా మెడ

కావాలనుకొంది. మూడు వరాలతో మూడు వచ్చేశాయి. నాలుగోవరం దాచుకొంది.

గాడిద సంబరంగా ఇంటికి పోయింది. కానీ దాన్ని చూసి మిగతా గాడిదలన్నీ

భయపడిపోయాయి. కొన్ని పారిపోయాయి.

ఏవీ దానితో మాటలు కలపలేదు. మిగతా జంతువులుగూడా దూరం దూరం

తిరగసాగాయి.

దాంతో ఆ గాడిద పోయి చెరువులో తన రూపం తాను చూసుకొంది. ఆ

చారలు, పొడవైన మెడ, నెమలి పింఛం తనకే చాలా వికారంగా అనిపించాయి.

తన పాత రూపమే చాలా అందంగా తోచింది.

వెంటనే నాలుగోవరంతో తన రూపం తనకు రావాలని కోరుకుంది.

****మానసిక ప్రశాంతతను, బుద్ధిని, ఆరోగ్యాన్ని నిర్వీర్యం చేసే దేన్నయినా సరే మనిషి విడిచిపెట్టాలి అన్నారు స్వామి వివేకానంద.

 🕉️ఓం శ్రీ గురుభ్యోనమః🙏🏼

🚩నమః శుభోదయం 🚩🚩

విమలానంద బొడ్ల మల్లికార్జున్ 

ఋగ్వేదంలో ఎన్నో సూక్తాలు ఉన్నాయి.

వాటిలో అక్షసూక్తం అని ఒకటుంది. దాంట్లో జూదగాణ్ని ఉద్దేశించి వేదం...

'ఓ జూదరీ, నీకు విలువ ఉండదు... నీ జూదం కారణంగా నీ సంతానానికి గౌరవం ఉండదు. నీకు బంగారం కూడా ఇనుప వస్తువులా కనిపిస్తుంది. జూదం కారణంగా మొత్తం కుటుం బాన్ని నాశనం చేసుకున్న నిన్ను బంధువులు, స్నేహితులు... అందరూ సంతలో అమ్మకానికి పెట్టిన బక్కచిక్కిన ముసలి గుర్రంలాగా చూస్తూ నవ్వు కుంటారు తప్ప- ఒక్కరూ సహాయం చేయడానికి ముందుకు రారు. మానుకో ఆ వ్యసనాన్ని, కాపాడుకో కుటుంబాన్ని' అంది. ఎంత మంచిమాట అది!

మద్యపాన సేవనం ప్రమాదం, అనారోగ్య హేతువే కాదు సంఘంలో పరువు ప్రతిష్ఠలను సైతం అది దిగజారుస్తుంది. అందుకే చెడు వ్యసనాలను, దురాచారాలను ఏ సందర్భంలోనూ ఎవరూ ప్రోత్సహించకూడదు.

జూదం, వేట, స్త్రీ, మద్యపానం, దేశదిమ్మరితనం, నిద్ర... ఈ వ్యసనాలు కలిగిన ప్రభువులు శీఘ్రంగా వినాశనం చెందుతారని చాణక్యుడి సూక్తి. నిజానికి ఏ వ్యసనమైనా మనిషికి మేలు చేయదు. మనిషిలోని చెడుగుణాలు ఎప్పుడూ అతడి పతనానికే దారితీస్తాయి. 'మనసు స్వభావం చంచలత్వం. కేవలం అభ్యాసం ద్వారానే దాన్ని నియంత్రించగలం'' అని గీతలో శ్రీకృష్ణుడు ఉపదేశించాడు. నిత్యం బాహ్యవిషయాల వైపు పరుగులిడుతూ చెడు అలవాట్లకు బానిసైన మనసును సన్మార్గంలో పయనించేలా అభ్యాసం చేయాలి. మానసిక ప్రశాంతతను, బుద్ధిని, ఆరోగ్యాన్ని నిర్వీర్యం చేసే దేన్నయినా సరే మనిషి విడిచిపెట్టాలి అన్నారు స్వామి వివేకానంద.

జై గురుదేవ్ 👏👏

 *1) చనువు ఎక్కువైతే చులకన తప్పదు. 

 2) దగ్గర ఎక్కువైతే దూరం తప్పదు.  

3) నమ్మకం ఎక్కువతే  ద్రోహం తప్పదు.  

4) ప్రేమ ఎక్కువైతే  బాధ తప్పదు. 

5) ఆశ ఎక్కువైతే దుఃఖం తప్పదు.*

పాంచ భౌతిక తత్వాలు

 🕉🕉🕉  🕉🕉🕉  

                            

*పాంచ భౌతిక తత్వాలు*

   

*ఆకాశానికి ఉన్న ఒకే ఒక గుణం...... శబ్దం*     

    *వాయువుకు ఉన్నగుణాలు రెండు…శబ్దము, స్పర్శ*.

 *అగ్నికి ఉన్న గుణాలు మూడు…శబ్ద, స్పర్శ, రూపములు*.

  *జలముకు ఉన్న గుణాలు నాలుగు…శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రసము(రుచి)లు*

    *భూమికి ఉన్న గుణాలు ఐదు…శబ్ద, స్పర్శ,రూప, రస, గంథాలు*.

    *ఈ ఐదు గుణాలూ…పాంచభౌతిక తత్త్వాలు గల మన శరీరానికి ఉన్నాయి కనుకనే మనం భూమిని ఆశ్రయించి జీవిస్తున్నాం*.

   *జలము…‘గంథము’ అనే గుణాన్ని త్యాగం చేయడం వల్ల, మనం నీటిని చేతితో పట్టుకోలేము. నీటికి మన చేతిని ఆధారంగా మాత్రమే ఉంచగలం. కొంతసేపటికి ఆ నీరు ఆవిరైపోతుందేగనీ.., మనం బంధించలేము*.

  *అగ్ని…‘రస, గంథము’లనే గుణాలను త్యాగం చేయడంవల్ల, అగ్నిని కళ్ళతో చూడగలమే గానీ, కనీసం తాకనైనా తాకలేము. తాకితే శిక్షిస్తుంది*

    *వాయువు‘రస,గంథ, రూపము’లనే గుణాలను త్యాగం చేయడంవల్ల, మనం వాయువును ఈ కళ్ళతో చూడనైనా చూడలేము. వాయువే తనంతట తాను మనలను స్పృశించి, తన ఉనికిని మనకు తెలియజేస్తుంది*

  *ఆకాశం…‘రస, గంథ, రూప, స్పర్శ’లనే గుణాలను త్యాగం చేయడంవల్ల, అది మన కళ్ళకు కనిపించకుండా, తను ఉన్నానని మనలను భ్రమింప చేస్తుంది*.

 *ఒక గుణమున్న (శబ్దం) ఆకాశాన్నే మనం చూడలేనప్పుడు…,*

 

 *ఏ గుణము లేని ఆ ‘నిర్గుణ పరబ్రహ్మ’ ఎలా ఈ భౌతిక నేత్రానికి కనిపిస్తాడు?* 

 *అలా చూడాలంటే మన మనోనేత్రాన్ని తెరవాలి.* 

 *దాన్ని తెరవాలంటే…, పాంచభౌతిక తత్త్వాలైన గుణాలను, అనగా…ప్రాపంచిక విషయ వాసనలను త్యజించాలి.* 

 *అప్పుడు నీవు ‘నిర్గుణుడ’వు అవుతావు.* 

 *అప్పుడు నీవే ‘పరమాత్మ’వు అవుతావు.* 

 *నిన్ను నీలోనే దర్శించుకుంటావు. అదే ‘అహం బ్రహ్మాస్మి’ అంటే.* 

 *‘నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడమే’ దైవాన్ని దర్శించడమంటే.* 

 *అదే దైవ సాక్షాత్కారం అంటే...** 🙏🏼

🕉🔯🔯🕉☸☸🕉⚛⚛

*****జన్మ మృత్యు జరా వ్యాధి దుఃఖ దోషాను దర్శనం.....

 *జన్మ మృత్యు జరా వ్యాధి దుఃఖ దోషాను దర్శనం.....*

మానవ జీవితం అంతా దోషభూయిష్టం. దుఃఖభూయిష్టం. అప్పుడప్పుడు కొన్ని సుఖాలున్నా దుఃఖాలు మాత్రం తప్పవు. ఇలా దుఃఖాలతో కూడినదే ఈ మానవజన్మ అని తెలిస్తే దీనిపై వైముఖ్యం కలుగుతుంది. వైరాగ్యం కలుగుతుంది. ఇక ఈ జన్మలు వద్దు అనిపిస్తుంది. జన్మరాహిత్యానికి ప్రయత్నించాలి అనిపిస్తుంది. కనుక ఈ జన్మలోని దుఃఖ దోషాలను నిశితంగా పరిశీలించాలి. 

          

‘ప్రపంచం దుఃఖమయం, దేహం రోగమయం’ అని పెద్దలు చెబుతారు. ‘అనిత్యమసుఖంలోకం’ అని గీతాచార్యుడే అన్నాడు. ‘విద్ధి వ్యాద్యభి మానగ్రస్తం లోకం శోక హతం చ సమస్తం’ అని భజగోవిందంలో శంకరాచార్యులవారన్నారు. వ్యాధులతోను, అభిమానంతోను కూడి దుఃఖాల చేత సతమతమైపోతున్నదీ జన్మ అని. 

పుట్టేటప్పుడు ఏడుస్తాడు, చచ్చేటప్పుడూ ఏడుస్తాడు, మధ్యలో రోగాలొస్తే ఏడుస్తాడు, ముసలితనం వచ్చినా ఏడుస్తాడు. ఇవే జన్మ దుఃఖం, జరా దుఃఖం, వ్యాధి దుఃఖం, మరణ దుఃఖం. 

(i) జన్మదుఃఖం :- 

ఇది ఎలాంటిదో గర్భోపనిషత్ చెబుతున్నది.. కోడిగ్రుడ్డు అంత గర్భకోశంలో 9 నెలల నివాసం. అక్కడి క్రిములచేత పీడించబడటం, జఠరాగ్ని చేత తపించిపోవటం, తల్లి ఆహారవిహారాల వల్ల అలమటించిపోవటం, మావిచేత బిగించబడి తలక్రిందులుగా ఉండటం, పూర్వజన్మలస్మృతితో విపరీతంగా దుఃఖించటం, ప్రసూతివాయువుల చేత త్రోయబడటం, బయటబడి మలమూత్రాలలో పెద్దపురుగులాగా పొర్లాడటం - ఇవన్నీ జన్మదుఃఖాలే. 

(ii) మృత్యుదుఃఖం :- 

పుట్టిన ప్రతిజీవి తప్పించుకోలేని దుఃఖం ఈ మృత్యుదుఃఖం. ఈ దేహం మృత్యుదేవత సొత్తు. పాలు, వెన్న, నెయ్యి, జీడిపప్పు, స్వీటు, హాటులతో చక్కగాపెంచి, ఫారిన్ సెంట్లు, పౌడర్లు, సోపులు, కాస్మెటిక్స్ తో పోషించిన ఈ బంగారంలాంటి శరీరానికి చివరిదశ ఏమిటో కళ్ళు మూసుకొని ఒక్కసారి భావనకు తెచ్చుకోండి. మర్మస్థానాలు భేదించబడటం, అంగసంధులు వికలమైపోవటం, నాడుల నుంచి ప్రాణాలు నిర్బంధంగా బయటకురావటం, ప్రాణోత్ర్కమణ జరిగేటప్పుడు లక్ష తేళ్ళు ఒక్కసారిగా కుడితే కలిగేంత బాధ, వశం దప్పి మలమూత్రాలు విడిచి పెట్టటం, భరించలేని యాతన. ఇవి మృత్యురోగాలు. 

ఇంతేనా ? ఇక మరణించబోతున్నాను అని తెలియగానే అమ్మాయి పెళ్ళి, అబ్బాయి ఉద్యోగం, కట్టాలనుకున్న మేడలు, భార్యాబిడ్డలు అంతా గుర్తుకు వస్తారు. ఇంత సంపాదించి అన్నీ వదిలిపెట్టి పోతున్నానే అనే బాధ. ఇదంతా మృత్యు బాధ. 

మరణానికి మరొక మారుపేరు "మార్పు". మార్పుని మనందరం చాలా సహజంగా స్వీకరిస్తాం. కానీ మరణం అనే పదాన్ని వాడగానే చాలా భయపడి పోతూవుంటాం. మానవునికి జీవించివున్నప్పుడు ఆరు దశలున్నాయి. వీటినే "అవస్థాషట్కము" అని అంటారు. అవి 1. పుట్టుట, 2. ఉండుట, 3. పెరుగుట, 4. మారుట, 5. క్షీణించుట, 6. నశించుట. దీనినే భగవద్గీతలో రెండవ అధ్యాయం సాంఖ్యయోగము 13వ శ్లోకంలో నాలుగు అవస్థలుగా చెప్పారు.: 'దేహినోస్మిన్ యధాదేహే కౌమారం యౌవనం జరా తథాదేహాన్తర ప్రాప్తిర్ధీరస్తత్ర న ముహ్యతి '

జీవికి బాల్యము, యౌవనము, వార్ధక్యము, మరియు దేహాంతరప్రాప్తి అను నాలుగు అవస్థలు కలవని. ఇవన్నియూ మార్పులే అని. మనిషి, బాల్యము పోయి, యౌవనము వచ్చినప్పుడు, దుఃఖించుటలేదు, యౌవనముపోయి, వార్ధక్యము వచ్చినప్పుడు దుఃఖించుటలేదు, కానీ వార్ధక్యము పోయి మరణం ఆసన్నమైనప్పుడు మాత్రము దుఃఖపడుతూ, భయం పొందుతూ ఉంటాడు. మనిషి, మనిషిపై అతిగా మమకారం, బంధాన్ని పెంచుకోవటంవల్ల భౌతిక వస్తువులు, సుఖాలపై ప్రీతిని, మోహాన్ని, బంధాన్ని అతిగా పెంచుకోవటంవల్ల తాను ప్రేమిస్తున్నవి తాను అనుభవిస్తున్నవి సుఖాన్ని ఇస్తున్నవి ఇక ఉండవేమో అన్న ఆలోచనే మరణంపై భయాన్ని కలుగచేస్తుంది.మృత్యు భయం వీడకపోవటానికి కారంణం...

భూమి పుట్టి ఇంతకాలమైనా ఇన్ని మరణాలు చూసినా మనిషికి ఈ మృత్యు భయం వీడకపోవటానికి కారణం ‘మోహం' మహాభారతంలోని అరణ్యపర్వంలో యక్షుడు, ధర్మరాజుని ప్రపంచంలో అన్నిటినీమించి ఆశ్చర్యం కలిగించే విషయం ఏమిటని అడుగుతాడు! అందుకు ధర్మరాజు ప్రాణులు ప్రతిరోజూ మరణిస్తూ ఉండడం చూస్తూ కూడా మనిషి తానే శాశ్వతంగా ఈ భూమి మీద ఉండి పోతాననుకోవటమే ఆశ్చర్యమని చెబుతాడు! మృత్యువుని గురించి నచికేతుడు యమధర్మరాజుని అడిగి తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు. అది ‘కఠోపనిషత్' గా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇక భగవద్గీతలో కూడా దీన్ని గురించి చెప్పబడింది. దాని ప్రకారం - ఏది అభౌతికమైనది అంటే.‘ఆత్మే' అభౌతికమైనది.దీనికి చావు పుట్టుకలు ఉండవు. ఈ ఆత్మ దేహధారణ చేస్తే ‘జీవాత్మ' అవుతుంది. ‘జీవాత్మ' దేహత్యాగం చేస్తే ‘ఆత్మ'గా మిగిలిపోతుంది. పాంచభౌతికమైన శరీరం మరణించిన తర్వాత భూతత్వం. భూమిలోను అగ్నితత్వం. అగ్నిలోను, జలతత్వం, జలములోను వాయుతత్వం. వాయువులోను శబ్దతత్వం. ఆకాశంలోను లయమౌతాయి. ఇదీ క్లుప్తంగా గీత చెప్పింది.మృత్యువును, జననం అంత సహజంగా చూస్తారు.

భూమి పుట్టిన తర్వాత ఇన్ని మృత్యువులు సంభవించాయి కదా మరి అది మిగిల్చిన సందేశం ఏమిటంటే పూర్తిగా నిరాసక్తతగా ఉండండి Be Totally Detached ఎందుకంటే మృత్యువు సమీపించినప్పుడు జరిగేది అదే చనిపోవటమంటే అన్నిటినీ వదులుకోవటం To give up everything మృత్యువు అన్నిటినుంచి మనల్ని తోసివేస్తుంది. ఇవన్నీ క్రోడీకరిస్తే మృత్యువు అంటే స్వేచ్ఛగా ఉండటమే అనుక్షణం మనం శ్వాస, నిశ్వాసాల ద్వారా మరణిస్తూనే ఉన్నాం, కొందరు అనుకున్నట్లు పుడుతూ కూడా ఉన్నాం. పునర్జన్మ అంటే ఇదే So, Living is Dying ఇలా అనుక్షణం మరణించే మనం మృత్యువుని చూసి భయపడటం అర్ధరహితం, 

జర-మరణ-మోక్షయ

మామ్ ఆశ్రిత్య యతన్తి యే

తే బ్రహ్మ తద్ విదుః కృత్స్నమ్

అధ్యాత్మమ్ కర్మ చఖిలమ్

వృద్ధాప్యం మరియు మృత్యువు నుండి విముక్తి కోసం ప్రయత్నించే తెలివైన వ్యక్తులు భక్తితో నన్ను ఆశ్రయిస్తారు. అతీంద్రియ మరియు ఫలవంతమైన కార్యకలాపాల గురించి వారికి పూర్తిగా తెలుసు కాబట్టి వారు నిజానికి బ్రహ్మం..

చివరిగా ఒక్క వ్యాఖ్య

జయంతి తే సుకృతినో రససిధ్ధాః కవీశ్వరాః |

నాస్తి తేషాం యశః కాయం జరా మరణజం భయం ||

శ్రీ రమణీయం - 35🌹 👌జీవన గీతా రహస్యం👌

🌹 శ్రీ రమణీయం - 35🌹

👌జీవన గీతా రహస్యం👌

✍️ శ్రీ గెంటేల వెంకటరమణ

నమో వేంకట రమణాయ, అద్వైత నిధయే నమః

✳️🌹🌹🌹🌹✳️🌻🌻🌻🌻✳️

🌈 *35. జీవన గీతా రహస్యం* 🌹

✳️ మనం నిజంగా ఆధ్యాత్మిక సాధనను కోరుకుంటే దైవమే మార్గం సుగమం చేస్తుంది. అవసరమైతే వ్యాధినే వరంగా ఇచ్చి సాధన జరిగేలా చేస్తుంది. మన జీవనాన్ని ఒక చిత్రలేఖనంగా తీసుకుంటే అందులోని ప్రతి గీతలోనూ పరమార్థం దాగిఉంది. అది తెలుసుకోవడమే శ్రీ రమణభగవాన్ మనకు బోధించిన జీవన గీతారహస్యం.

✳️ రూపమే లేని గాలిని ఒక బూరలో నింపితే రూపం ఏర్పడుతుంది. అలానే రూపంలేని ప్రాణం మన దేహంతో సహా ఈ ప్రకృతి అంతటిని రూపంగా తీసుకుంది. మనం లౌకిక జీవనంలో ఏ అనుభవం పొందినా ఈ దేహం ద్వారా పొందాల్సిందే. ఈ దేహంతో ప్రాణానికి ఏర్పడ్డ సంబంధమే మనకి ప్రకృతిగా కనిపిస్తుంది. ప్రతి పదార్థంలోనూ ప్రాణమే దాగిఉంది కనుక ప్రాణంలేని ప్రకృతే లేదు. ప్రకృతి లేనిదే ప్రాణం వ్యక్తం కాదు. ఈ దేహం అనే ప్రకృతితో బాహ్య ప్రకృతికి ఏర్పడ్డ సంబంధమే మన అనుభవంగా ఉంటుంది. మన అనుభవాలన్నీ సుఖదుఃఖాల మధ్యనే ఉన్నాయి. ప్రకృతితో ఏర్పడ్డ అనుకూల సంబంధాన్ని సుఖం అని, ప్రతికూలమైతే దుఃఖం అని అంటున్నాం. ఈ రెండింటిని సమంగా స్వీకరించేలా మనసును సిద్ధం చేయడమే ఆధ్యాత్మికత. 

✳️ ప్రకృతిలో మార్పు సహజం. ప్రకృతిలో భాగమైన మనం ఆ మార్పులకు అతీతులం కాదు. అలా కాదని ఈ బాహ్యాన్ని ప్రయత్నించినా అది తాత్కాలికమే అవుతుంది. తిరిగి బాహ్యజీవనం సాగించక తప్పదు. అందుకే జీవనం అంతా ఆధ్యాత్మికతతో పరిమళించేలా ఉండాలి. అప్పుడే అది పరిపూర్ణ జీవనం అవుతుంది.

✳️ నిద్రపోయేటప్పుడు కూడా కలల రూపంలో ప్రకృతి మనని అంటిపెట్టుకునే ఉంటుంది. ఆ తర్వాత సుషుప్తి అవస్థలో మాత్రమే అది మనని పూర్తిగా వదులుతుంది. ఇలలోని దేహాన్ని, కలలోని దేహభావనను వదలి, ఉండాల్సిన సత్యవస్తువుతో ఉండటం ధ్యానసమాధి. ఆ సత్యవస్తువు మనకు ముందే తెలియదు కనుక మన సాధన మనని ఆ స్థితికి చేరుస్తుంది. నామజపమైనా, యోగసాధన అయినా, భజన అయినా, భక్తి పారవశ్యమైనా మనకి ఆ స్థితి రుచి చూపించడానికే. 

✳️ మహర్షులు నిరంతరం జప, ధ్యాన సమాధుల్లో ఉండేవారు. నిరంతరం దైవస్మరణతో ఉంటే మన నిత్యజీవితంలో కూడా ఆ ఫలాన్ని పొందవచ్చు. మనం కళ్ళు తెరిచినప్పుడు, మూసినప్పుడు మనసులో అనేక రూపాలు, విషయాలు కదులుతుంటాయి. ఆధ్యాత్మిక సాధనలో దైవదర్శనం కూడా అలాంటిదే అయితే దాని ప్రత్యేకత ఏముంది. ఏకాగ్రత కోసం ఏర్పరచుకున్న రూపం కనిపించడం సాధనలో ఒకపురోగతి మాత్రమే. నిజమైన దర్శనం మనసుకు అతీతమైనది. అదే తురియావస్థ. ఆ స్థితిలో చూడటం, చూసేవాడు, చూడబడేది విడివిడిగా ఉండవు. ఆస్థితిలో చూస్తున్నాననిగానీ, నేను చూస్తున్నా నని గానీ, ఫలానాది చూస్తున్నానని గానీ లేని స్థితి నిజమైన దైవ దర్శనం. అదే దివ్యత్వం. ఆ దివ్యత్వాన్ని సాధించటానికి మనోదేహాలే మనకు సాధనా పరికరాలు. 

✳️ ధ్యానస్థితి కోసం అభ్యాసం చేయాలి. ధ్యానస్థితి, నిద్రాస్థితి ఒకేలా ఉంటాయి. కానీ చిన్న తేడా ఉంది. రూపనామాలు లేని ఉనికిగా ఉంటే ధ్యానం. ఆ ఉనికి కూడా లేని స్థితే నిద్రావస్థ. మన ప్రయత్నంతో సాధించే శాంతి ధ్యానం. అప్రయత్నంగా లభించే దేహ విముక్తి నిద్ర. మన మనసు ప్రకృతితో ఉంటే బద్ధులం అవుతున్నాం. సత్యంతో ఉంటే బుద్ధులం అవుతున్నాం. మనం ఉదయంలేచింది మొదలు దినచర్య అంతా అనేక కర్మలతోనే ముడిపడి ఉంది. అవి ఎవరికైనా తప్పేవికావు. ప్రతీపనికి విధిగా జ్ఞాపకం అవసరం. జ్ఞాపకాలు, పనుల కలయికే జీవనం. మనకి రెండురకాల జ్ఞాపకాలున్నాయి. అవి దేహపరమైనవి, మానసికమైనవి. దేహపరమైన జ్ఞాపకాలు అంటే జీవన అవసరాలు. మానసిక జ్ఞాపకాలంటే సుఖ, దు:ఖ భావనలు. ఈ మనోజ్ఞాపకాలే మనలని అశాంతికి గురిచేసేవి. ప్రతిపని మనం సుఖసంతోషాలతోనే ముగియాలని కోరుకుంటున్నాం. ఇదే ఒక జ్ఞాపకంగా ఉంది. జ్ఞాపకంలో అనుభవించిన సుఖసంతోషాలతో పోల్చుకొని ప్రస్తుతం కలిగిన సంతోషాన్ని పొందలేక పోతున్నాం. అందువల్లనే కలిగిన సంతోషాన్ని కూడా పొందలేకపోతున్నాం. అంటే మనసు సుఖసంతోషాలతోపాటు అవే రకమైన గత అనుభవాలు కూడా కోరుకుంటుంది. అది సాధ్యం కాకపోవడంతో దు:ఖపడుతుంది. 

✳️ మామిడి చెట్టును నాటిన ఐదేళ్ళకు అది ఫలాలను ఇస్తుంది. ఇక్కడ చైతన్యశక్తి చేసుకున్న ఏర్పాటులోనే ఫలం ఉంది. ఫలంకోసం మరో కొత్త ఏర్పాటురాదు. ఇది గుర్తించలేకనే అశాంతి. జీవనంలో 'ఇది అనవసరం’ అని ప్రత్యేకంగా చెప్పే అంశం ఏదీలేదు. ఎందుకంటే అవసరం దోషం కాదు. ‘అతి’యే దోషం. మనం ఇప్పుడు అనేక పనులకోసం అనేక జ్ఞాపకాలతో ఉన్నాం. కనుకనే అది జీవనం అయింది. *ఒకే జ్ఞాపకంతో ఉండగలిగితే అదే ధ్యానం.* రోజంతా ఒకే జ్ఞాపకంలో ఉండటం ఎలా సాధ్యం. రోజంతా పనులు ఆపుకొని నామజపం చేయటం కష్టం. పనికీ, పనికి మధ్య ఆ నామాన్ని స్మరించగలిగితే అది నిరంతర నామజపమే అవుతుంది. అలాకాకుండా ఆ భావనలోనే లీనమైపోతే అది సమాధి. అదే పవిత్రజీవనం. అలాంటి మహానుభావుల వద్దకు వెళ్ళి చేసే సత్సంకల్పాలు వెంటనే ఫలిస్తాయి.

✳️ మనం ధ్యానానికి, జపానికి ఆలోచనలు అడ్డువస్తున్నాయని అనుకుంటున్నాం. ఆలోచన అంటే ఏమిటంటే, చేద్దాం అనుకుని వదలి అంతరంగంలో ఉన్న పనికి మనసులో సాగే ప్రణాళికే ఆలోచన. మనసు అనుకున్నది శరీరం చేస్తే అది అనుభవం అవుతుంది. శరీర క్రియగా మారని ప్రణాళికే వృధా ఆలోచన. పనులు, వాటికి అవసరమైన జ్ఞాపకాలు కావల్సిందే. పనికిరాని, పనిలేని జ్ఞాపకాలు శాంతికి దూరం చేస్తున్నాయి. ఏ పనిలో ఉన్నామో ఆ ఆలోచనలో ఉంటే శాంతిగా ఉంటాం. విమానంలో వెళ్తూ కూడా ఇల్లు శుభ్రం చేసుకోవాల్సిన పని గురించి ఆలోచించాలా?

✳️ మనం మాట్లాడకుండా ఉండటమే మౌనం అనుకుంటున్నాం. నోటితో మాట్లాడక పోయినా మనసు మాట్లాడుతూనే ఉంటే అది మౌనంకాదు. సత్యసాయిబాబావారు ఇలా చెప్పారు... " రేడియో శబ్దాన్ని ఎంత తగ్గించినా, పూర్తిగా కట్టేసే వరకూ అందులో ఉండే బ్యాటరీ ఖర్చు అవుతూనే ఉంటుంది. అలానే మాట్లాడకుండా ఉన్నా ఆలోచనలతో మన మనోశక్తి ఖర్చు అవుతూనే ఉంటుంది.” 

✳️ మనసు ఒక బ్రహ్మరాక్షసి. దానికి ఏదో ఒక పని లేక పోతే అది అశాంతికి గురిచేస్తుంది. అందుకే నిరంతర నామం, సత్సంగంతో ఉంటే మనసు అదుపులో ఉంటుంది. జపానికి ఫలానా దైవనామమే కావాలని నిబంధన లేదు. ‘అమ్మ’ అన్న పదంనుండి ప్రతిదీ మనం నేర్చుకున్నదే. పుట్టగానే ఎదురుగా ఉన్న అమ్మ గురించే మనకు తెలియదు. ఇక ఏ దేవుడి గురించి మాత్రం ఏమి తెలుస్తుంది? మనం నేర్చుకున్నదంతా విన్నదే. రాముడి గురించి అయినా, రమణుడి గురించి అయినా విన్నాం కనుక ఇతరులందరికి వారితో పోలికను తెస్తున్నాం. మనం ఏదీ ప్రత్యక్షంగా చూసిందిలేదు. మనశ్శాంతి కోసం చేసుకునే ఆధ్యాత్మిక సాధనలో కూడా కేవలం విన్న జ్ఞానంతో వాదులాట ఎందుకు? మనం సొంతంగా తెలుసుకున్నదే మనకి బలం. అందుకే రమణ భగవాన్ *"తెలియని దైవంగురించి తెలుసుకునే ముందు అసలు ‘నేను’ అంటే ఏమిటో తెలుసుకో”* అన్నారు. మనం ఏమిటో మనకి తెలిసిన రోజున దైవం ఏమిటో అనుభవంలోకి వస్తుంది.

🙏 సర్వే జనాః సుఖినోభవంతు

🚩 హిందువునని గర్వించు

🚩 హిందువుగా జీవించు

సేకరణ:

✳️🌹🌹🌹🌹✳️🌻🌻🌻🌻✳️

****మంచి వాళ్ళ లక్షణాలు. మంచిగా ఉండటం ఆధ్యాత్మిక సాధన.

 🌹 గుడ్ మార్నింగ్ 🌹జీవితములో మనము ఏమి చేసినా అది భౌతికమైనా - ఆధ్యాత్మికమైన, దైవపరమైన క్రియలు ఏవైనా మనము సంతోషముగా ఉండటానికి మాత్రమే. తప్పులు చేస్తే తాత్కాలిక సుఖం దొరకవచ్చునేమోగాని - ఆ తప్పు మనసులో కదలాడుతూనే ఉంటుంది.ఇలా తప్పుల వలన మనసు పాడవుతుంది. పాడయినా మనసు లక్షణాలు - అభద్రత భయం, కంగారు ఆదుర్ధా, వత్తిడి, డిప్రెషన్, కోపం ఈర్ష్య, అసూయ, ద్వేషం,ఆశాంతి, చంచల మనసు,నిద్రపట్టకపోవడం, గొడవలు, గోలలు, అత్యాశ - ఇలాంటి అనేక చెడు లక్షణాలు పాడయిన మనసు పరిగెత్తే దారులు.ఇవి కాలగమనములో శరీరాన్ని, కుటుంబాన్ని, మన చుట్టూ వుండే వారిని కూడా పాడు చేస్తాయి.

మనసు పాడవ్వ కూడదు అనుకున్నా - పాడయిన మనసు సరి అవ్వాలి అనుకున్నా వీటన్నిటికీ ఒక్కటే మందు - మంచి.... మంచిగా ఆలోచించటం. మంచిగా జీవించటం..... కొంచెం ఓర్చుకోవటం... కొంచెం భరించటం. ఇవి మంచి వాళ్ళ లక్షణాలు. మంచిగా ఉండటం ఆధ్యాత్మిక సాధన. 🌹god bless you🌹

http://youtube.com/post/UgkxSlWOoVIzsBzjZNQrdIAS7_m6Nmwuoms2?si=5ysmumtssU1a_m_a

గంపకింద పువ్వు కథ

 *గంపకింద పువ్వు కథ*🌹

అనగనగా ఒక ఊరిలో ఒక కోడి ఉండేది. ఆ కోడిని ఎటూ వెళ్లనివ్వకుండా ఒక గంప దాన్ని ఎప్పుడు మూసి పెట్టబడింది. 

బయటకు వెళ్లాలని ఎంత ప్రయత్నించినా గంప దాన్ని వదిలేది కాదు.

ఆ గంపకు పక్కనే ఎదిగిన మొక్కలో పూచిన పువ్వు ఇదంతా గమనించి "ఓ గంపా! ఎందుకు ఆ కోడిని అలా మూసి పెట్టి, దాని స్వేచ్ఛను, ఎదుగుదలను అడ్డుకుంటున్నావ్? పాపం కదా" అంది.  

పువ్వు మాటలకు అహంకారంతో నిండిన మనసుతో ఆ గంప  "నా గుణం అంతే. నాకు నచ్చిన దాన్ని మోసుకెళ్తాను, నా ఇష్టం వచ్చిన దాన్ని మూసి పెడతాను" అని బదులిచ్చింది.

గంప మాటలు విన్న పువ్వు చిన్న నవ్వు నవ్వి" అన్ని పరిస్థితులు నీకు అనుకూలంగా ఉంటాయి అని విర్రవీగకు" అంది పువ్వు. 

"హ హ హ అవునా! సరే ఇప్పుడు నిన్ను కూడా మూసి పెడతాను. చూస్తావా? అని ఆ గంప, పువ్వును కూడా తన కింద మూసి పెట్టుకుంది.

అయితే, గంప ఆ పువ్వును బంధించింది కానీ, ఆ పువ్వు వెదజల్లే, పరిమళాన్ని మాత్రం బంధించలేకపోయింది. 

ఆ సుమగంధాలని అనుసరిస్తూ అక్కడికి వచ్చిన ఒక పసిపాప ఆ గంపను తీసి, పక్కన పడేసి, ఆ పువ్వును తీసుకెళ్లి దేవుని పాదాల వద్ద వుంచింది.

ఈ కథలోలాగే జీవితంలో ఎదగుతున్న వారిని చూసి ఓర్వలేక తమ కింద ఉంచాలని, తొక్కిపట్టాలని కుటిల పన్నాగాలు పన్నేవారికి, ఏదో ఒక సందర్భంలో పరాభవం తప్పదు.

*నేను ఎదగాలి అనుకోవడంలో తప్పు లేదు.*  *కానీ*

*నేనే ఎదగాలి అని అనుకోవడం అంటే అది మూర్ఖత్వం అవుతుందని  ఈ గంప కథలోని నీతి!!*

కన్ను చెదిరితే గురి మాత్రమే తప్పుతుంది. మనస్సు చెదిరితే జీవితమే దారి తప్పుతుంది. 

జన్మనిచ్చిన తల్లిదండ్రులకు కృతజ్ఞతలు చెప్పండి.

మీకు జ్ఞానాన్ని ఇచ్చిన గురువుకు కృతజ్ఞతలు చెప్పండి. 

*ఏ ఒక్కరిని తొందరపడి ఏమి అనకండి. ఎవరైనా మనల్ని ఎగతాళి చేస్తే, వారికి కాలమే సమాధానం చెప్పి తీరుతుంది.*

*కరుగుతున్న క్షణానికి*

*జరుగుతున్న కాలానికి*

 

*అంతరించే వయసుకి*

 

*మిగిలిపోయే జ్ఞాపకమే "మంచితనం".*

*అదే మనకు నిజమైన ఆభరణం*

 *స్వదేశీ అర్ధమైతే మన దేశం ఎప్పుడో బాగుపడుతుండే...*

బ్రిటన్ కంపనీ  హిందూస్తాన్ లీవర్ గా మారి 70 సం. లుగా ఈ దేశంలో ఉన్న వనరులే వాడుతూ సబ్బులు, తలనూనెలు, పేస్టులు డిటర్జెంట్స్ సౌందర్య సాధనాలు ఇలా ప్రతీ వస్తువూ అమ్ముతూ  అంబానీ, ఆదాని, టాటా, బిర్లాలు అందరి కంటే ఎక్కువ సంపాదించి వేల కోట్ల లాభాలు సంపాదిస్తూ బ్రిటన్ పట్టుకుపోతోంది. 

కానీ మనకు ఎప్పుడూ బాధ గాని నొప్పి గాని అనిపించలేదు.

అయ్యో మన దేశంలో కూడా అటువంటి పెద్ద కంపనీలు తయారు అయి పలు దేశాలలో వ్యాపారం చేసి మన దేశానికి డబ్బులు సంపాదిస్తే బాగుండును కదా అన్న అలోచన కూడా ఎప్పుడూ రాలేదు.

బాగా చదువుకున్న  వారి ఆలోచలను కూడా కమ్యూనిజం ఇంతలా కలుషితం చేసింది అంటే ఇంకా ఈ దేశంలో చదువురాని వారిని ఈ కమ్యూనిజం ఎంత బ్రష్టు పట్టించి ఉంటుందో ఆలోచించండి.

ఈ దేశంలో వ్యక్తుల సామర్ధ్యానికి తెలివితేటలకు లోటు లేదు. రామ్ దేవ్ బాబా నేను పతంజలి సంస్థను దేశీయ MNC గా తయారు చేసి విదేశీ FMCG హిందూస్తాన్ లీవర్ వంటి సంస్థలని ఎదుర్కొంటాను అని ఛాలెంజ్ చేసాడు. ఒక్క 10 సం. లలో వాటికి పోటీగా నిలిపి అనుకున్నది సాధించాడు. 

కానీ అతనిని మనమే వెక్కిరిస్తాం. అతని ప్రొడక్ట్స్ క్వాలిటీ గురించి ప్రశ్నిస్తాo.  అతని మెల్ల కన్నుని, గోచీ కట్టుకోవడాన్ని ఎగతాళి చేస్తాం తప్ప ఒక సాధారణ వ్యక్తి పట్టుదల ఉంటే ఎంతలా ఎదగగలడో అతనిని ఈ తరానికి చూపి స్ఫూర్తిని ఇవ్వం. 

కానీ హిందూ స్థాన్ లీవర్ వాడు మా సబ్బు వాడితే తెల్లగా అవుతుంది అని చెపితే మన చర్మం తెల్లబడక పోయినా70 ఏళ్లుగా వాడుతూనే ఉన్నాం. వాడి కంపెనీని వెక్కిరించం. ఎందుకంటే మనకు వెయ్యి సం. ల బానిస బతుకు అలవాటు అయి మనదేశంలో వాళ్ళు చెప్పే దానికన్నా తెల్లవాడు చెప్పింది ఎక్కువ నమ్ముతాం సో కాల్డ్ చదువుకున్న మేధావులతో సహా...

ఒక్క టాటా, బిర్లా, ఆదాని, అంబానీ, రాం దేవ్ బాబా మాత్రమే కాదు అన్న�

 రామాయణమ్ ..5

.

నారదుని వలన నీకు ఏవిధముగా రామ కధ చెప్పబడెనో ఆ విధముగనే నీవు రామ కధ చెప్పు.

.

రాముడు ధర్మాత్ముడు,లోకములో శ్రేష్ఠమైన గుణములు అని మనము చెప్పుకొనేవన్నీ కూడా ఆయనలో ఉన్నాయి!

రాముని గూర్చిన అన్నివిషయములు నీకు తేటతెల్లము కాగలవు!

.

" కురు రామకధాం పుణ్యాం శ్లోకబద్ధాం మనోరమామ్"

.

మనస్సును రమింపచేసేది,పుణ్యప్రదము అయిన రామకధను అక్షర బద్ధం చేయి నీవు వ్రాసిన ప్రతి విషయము అక్షరసత్యము కాగలదు!.

.

యావత్ స్థాస్యంతి గిరయః సరితశ్చ మహీతలే

తావద్రామయణకధా లోకేషు ప్రచరిష్యతి!

.

....ఎప్పటి వరకైతే భూమిమీద పర్వతాలు నిలచి ఉంటాయో! 

ఎప్పటివరకైతే భూమి మీద నదులు పారుతూ ఉంటాయో

అప్పటివరకు భూమి మీద రామకధ ప్రాచుర్యంలో ఉంటుంది!.

.

అప్పటివరకు నీవుపుణ్యలోకాలలో స్వేచ్ఛగా సంచరించగలవు!

అని పలికి బ్రహ్మదేవుడు అంతర్ధానమైనారు.

.

బ్రహ్మ వరంచేత మహర్షి మనోఫలకం మీద ( మనసు తెర మీద)రామచరిత మొత్తం కనపడజొచ్చింది! .

.

రామకధను అక్షరబద్ధం చేయటానికి మహర్షి సంకల్పం గావించుకొన్నారు! .

.

పూర్వము ఇక్ష్వాకులు అని ఒక రాజవంశముండేది! వారు కోసలదేశాన్ని పరిపాలిస్తూ ఉండేవారు.

 అయోధ్యా నగరాన్ని రాజధానిగా చేసుకొన్నారు.

.

విశాలమైన రాజమార్గాలతో శోభాయమానంగా ఉండే పట్టణం అయోధ్య! ఉన్నతమైన కోట బురుజులు,వందలకొద్దీ శతఘ్నులు మొహరించి ఉండేవి ! రాజ్య రక్షణ వ్యవస్థ శత్రు దుర్భేద్యంగా ఉండేది.

ప్రజలంతా ధనధాన్యసమృద్ధితో,సుఖసంతోషాలతో, ఆనందంగా ఏ లోటులేకుండా జీవనం సాగించేవారు .

.

ఆ సమయంలో దశరధుడు దేవేంద్రుడిలాగా రాజ్యపాలన చేస్తున్నాడు.

ప్రజలను కన్నబిడ్డలవలే చూసుకుంటూ ఉండేవారాయన!.

.

దశరధమహారాజు వద్ద ఎనమండుగురు మంత్రులుండేవారు!

వారు అపూర్వమైన మేధాశక్తి కలవారు! ఎదుటివ్యక్తి ముఖకవళికలను బట్టి వారి మనస్సులోని ఉద్దేశ్యము గ్రహించేవారు!

రాజుకు మేలుకలిగించేవి,హితకరంగా ఉండేవి,మరియు ఆయనకు ప్రియమైన పనులు చేయటంలో వారు కడు సమర్ధులు.

.

వారు వరుసగా, ధృష్టి,జయంతుడు,విజయుడు,సిద్ధార్దుడు, అర్ధసాధకుడు,అశోకుడు,మంత్రపాలుడు,సుమంత్రుడు .

.

వసిష్ఠ, వామదేవులు ప్రధాన ఋత్విక్కులు.

.

మంత్రులందరూ అత్యంత నిబద్ధతో మెలిగేవారు ,పటిష్ఠమైన గూడచార వ్యవస్థ కలిగి ,రాజ్యము నలుమూలలా ఏమి జరిగినా క్షణాలలో తెలిసేటట్లుగా ఏర్పాటు గావించుకొన్నారు.

.

ఆ మంత్రులు, స్వయముగా తమ పుత్రులు తప్పు చేసినా వారిని దండించడంలో వెనుకాడేవారుకాదు! 

వ్యక్తులు చేసిన అపరాధ తీవ్రతను బట్టి శిక్షలు అమలు చేస్తూ ఉండేవారు! ..

.

బలవంతుడయిన వ్యక్తి,బలహీనుడయిన వ్యక్తి ఒకే తప్పు చేస్తే బలవంతుడికి శిక్ష తీవ్రత ఎక్కువగా ఉండేది! ( సరిగ్గా నేటి వ్యవహారానికి పూర్తి వ్యతిరేకము).

.

రాజ్యము,రాజ్యాంగము అంటే భయభక్తులతో మెలిగేవారు!

.

రాజ్యమందు ఎక్కడా కూడా ప్రజలలో అసంతృప్తి లేకుండా అద్భుతమైన పరిపాలనా వ్యవస్థ కలిగి మహేంద్రవైభవంతో పరిపాలన సాగిస్తున్నాడు దశరధమహారాజు!.

.

జానకిరామారావు వూటుకూరు గారి 

సౌజన్యం తో ....

*ధర్మధ్వజం*

హిందు చైతన్య వేదిక

 రామాయణం. 4

..

రామకధ మొత్తం వాల్మీకి మహర్షికి వివరంగా చెప్పి ఆయన చేత పూజలందుకొని ఆకాశమార్గాన దేవలోకం చేరుకున్నారు నారద మహర్షి .

.

వాల్మీకి మౌని హృదయం అవధులులేని ఆనందంతో పొంగిపొర్లిపోయింది.

.

 అవును !!!!!

అతడే ఆనందం ! అతడే పరబ్రహ్మము ! ఆనందమే పరబ్రహ్మము ! 

ఆ రామ బ్రహ్మము గూర్చి విన్న ఎవరి మనసు మాత్రము ఆనందంతో నిండిపోదు! ఆనంద స్వరూపుడుగదా ఆయన! .

.

శిష్యులతో కలసి ప్రాతఃసంద్యావందనమాచరించడానికి 

తమసానదీ తీరం చేరుకున్నారు మహర్షి వాల్మీకి! 

.

ఆ నదీ తీరం మనోహరంగా ఉన్నది! సమున్నతంగా పెరిగిన ఎన్నో జాతుల ఫలవృక్షాలు ,

వాటి మీద స్థిరనివాసమేర్పరచుకొన్న రకరకాల పక్షిజాతులు అవి చేసే కిలకిలారావాలు కడు రమణీయంగా ఉన్నది ఆ ప్రదేశం! 

.

ప్రకృతికాంత ఎన్నో హొయలు ఒలకబోస్తున్నదక్కడ!

.

నిర్మలంగా, స్ఫటికమంతస్వచ్ఛమైన నీటిప్రవాహంతో కనులకింపుగా ఉన్నది తమసా నదీ ప్రవాహం!

.

తమస ఎలా ఉన్నదంటే.

.

అకర్దమిదం తీర్దం భరద్వాజ నిశామయ

రమణీయం ప్రసన్నామ్బు సన్మనుష్యమనో యధా

.

ఒక మంచి వాడి మనస్సు స్వచ్ఛంగా నిర్మలంగా ఏ కల్మషమూ లేకుండా ఎలా ఉంటుందో అలాగే ఏ మాత్రమూ బురదలేకుండా నిర్మలమనోహరంగా ఉన్నవట!  తమసాజలాలు!

.

అత్యంత రమణీయంగా కనపడుతున్న ఆప్రదేశంలో స్నానమాచరించాలని నిశ్చయించుకొన్నారు మహర్షి 

.

అలా రేవులో దిగి చుట్టూ చూస్తున్నారాయన !

.

 ఒక చెట్టుమీద రెండు క్రౌంచపక్షులు ప్రపంచాన్ని మరచి క్రీడిస్తున్నాయి సరససల్లాపాలలో మునిగి తేలుతున్నాయవి ! 

.

ఆ సమయంలో ఎక్కడనుండి వచ్చిందో రివ్వున  ఒకబాణం వచ్చివచ్చి మగపక్షి గుండెల్లో సర్రున దిగబడింది .

అంతే!అప్పటిదాకాఉన్న వాటి 

ఆనందం క్షణాల్లో మటుమాయమయిపోయింది . మగపక్షి రక్తపుమడుగులో పడి విలవిలా తన్నుకుంటూ ప్రాణం విడిచింది .

.

 మగని శరీరం చుట్టూతిరుగుతూ హృదయ విదారకంగా రోదిస్తున్నది ఆడపక్షి!.

.

ఆ దృశ్యం మహర్షి మనస్సును తీవ్రంగా కలచివేసింది ! చుట్టూ చూశారాయన ఒక బోయవాడు విల్లమ్ములు చేతబూని ఏదోసాధించిన వానిలా విజయగర్వంతో వస్తూ కనపడ్డాడు !

.

అప్రయత్నంగా మహర్షి నోటి వెంట ఒక శ్లోకం వెలువడ్డది!

.

మా నిషాద ప్రతిష్ఠాం త్వమగమః శాశ్వతీః సమాః

యత్ క్రౌఞ్చమిథునాదేకమ్ అవధీః కామ మోహితమ్

.

రతిసమయంలోఆనందంగా కూడి ఉన్న పక్షుల జంటను విడదీసి నీవు శాశ్వతమైన అప్రదిష్ట మూటకట్టుకున్నావు !

(అని అర్ధము.)

.

అప్రయత్నంగా తన నోటినుండి వెలువడిన ఆ పదముల కూర్పునకు మహర్షి ఆశ్చర్యచకితులయ్యారు!

ఆ కూర్పును ఒక సారి పరిశీలించారు!

.

అవి నాలుగు పాదములతో కూర్చబడి వున్నాయి!

వీణపై కూర్చి నృత్యగీతవాద్యాదులతో పాడటానికి ఒక క్రమపద్ధతిలో లయబద్ధంగా కూడా ఉన్నాయి! 

.

ఆ విషాద ఘటన మదిలో కదలాడుతూ ఉండగా భారమైన మనస్సుతో ఆశ్రమం చేరుకున్నారు మహర్షి!

.

ఆయన అలా వేదన లో ఉండగానే బ్రహ్మదేవుడు ప్రత్యక్షమయినారు!

.

 బ్రహ్మదేవునకు నమస్కరించి అర్ఘ్యపాద్యాదులొసగి ఒక ఆసనముపై ఆయనను కూర్చుండబెట్టి వినయముగా ఆయన చెంతన మహర్షి నిలుచున్నారు.

.

ఈ పనులన్నీ చేస్తున్నా కూడా ఆయన మనసులో క్రౌంచపక్షులను బోయవాడుకొట్టిన ఉదంతం ,తానుపలికిన పలుకులు మెదులుతూ వున్నాయి .

అన్యమనస్కంగా వున్నారు మహర్షి.

.

ఆయన అవస్థ గమనించిన విరించి చిరునవ్వు నవ్వుతూ మహర్షీ నీ నోటినుండి వెలువడినది శ్లోకమే! సందేహములేదు!  అది నా ఇచ్ఛవలననే నీ నోటినుండి వెలువడినది! 

.

ఆ శ్లోకం ఉన్న రీతిలోనే నీవు రామకధను రచియించవయ్యా! ........

అని చెపుతున్నారు చతుర్ముఖుడు!

.

జానకిరామారావు వూటుకూరు గారి 

సౌజన్యం తో ....

*ధర్మధ్వజం*

హిందు చైతన్య వేదిక

****తలపులకు…తలుపులు వేయాలి!*

 తలపులకు…తలుపులు వేయాలి!*

*తాబేలు తనను తాను రక్షించుకోడానికి దాని మీద ఒక ధృఢమైన కవచం లాంటి డిప్ప ఒకటి సహజంగా అమర్చబడి ఉంటుది.*

తాబేలు తనకు బయట నుండి ఏదైనా ఆపద సంభవిస్తుంది అని అనిపించిపుడు…      తన తలను, మిగిలిన అంగములను ఆ డిప్పలోకి లాక్కుంటుంది. అప్పుడు దానికి రక్షణ కలుగుతుంది.

*అలాగే స్థిత ప్రజ్ఞుడు బయట ప్రపంచంలో ఉన్న విషయవాంఛల నుండి తనను తాను రక్షించుకోడానికి తన ఇంద్రియములను వెనక్కు లాక్కుంటాడు.*

*ఇది అర్థం కావాలంటే మనము ఆచరించ వలసిన సాధనల గురించి ముందు తెలుసుకోవాలి!*

*ఇంద్రియ నిగ్రహము అంటే ఇంద్రియములను అదుపులో ఉంచుకోవడం.*

*నిగ్రహము అంటే ఇంద్రియములను అణగతొక్కడం అని అర్థం తీసుకోకూడదు.*

*విపరీతంగా ఇంద్రియములతో స్పందించకూడదు. దేహమును అంటే ఇంద్రియములను నియంత్రించాలి.*

*సాధకుడికి ఇదిముఖ్యం. దీనినే ‘దమము’ అని అంటారు.*ఆదిత్యయోగీ*

*ఎందుకంటే ప్రాపంచిక విషయములకు ఇంద్రియములు విపరీతంగా స్పందిస్తుంటే నిరంతరం వాటి ప్రభావానికి లోనవుతాడు కానీ అతడికి ఉన్నతస్థితి లభించే అవకాశమే లేదు.*

*ఇంద్రియములనే ఎందుకు నియంత్రించాలి ముందు మనసును నియంత్రించవచ్చు కదా. అంటే ముందు బయటకు కనపడే ఇంద్రియములను నియంత్రించ గలిగితే మనసును నియంత్రించడం సులభం అవుతుంది. అందుకే ముందు ఇంద్రియ నిగ్రహముతో మొదలు పెట్టాలి.*

*సాధారణంగా ఇళ్లకు తలుపులు పెట్టుకుంటాము.     ఎందుకు.. ?అనవసరమైన వాళ్లు ఇంట్లోకి రాకుండా ముందు జాగ్రత్త.    ఇంకా కొంత మంది అనుమతి లేనిదే లోపలకు రాకూడదు అని బోర్డుకూడా పెడతారు. మన ఇంటికే ఇన్ని జాగ్రత్తలు తీసుకుంటున్నాము కదా. మన శరీరంలోకి ఇంద్రియముల ద్వారా ఎన్ని అనవసరవిషయాలు ప్రవేశిస్తాయో తెలుసుకోవద్దా! వాటిని నిరోధించడానికి తలుపులు పెట్టుకోవాలి కదా! లేకపోతే మన శరీరం ఒక పబ్లిక్ టాయిలెట్ అయిపోతుంది.*

*పబ్లిక్ టాయిలెట్ కు తలుపులు ఉండవు. ఎవరైనా వచ్చి పని కానిచ్చి పోవచ్చు. కాని వాళ్లు వదిలిన తాలూకు వాసనలు అక్కడే ఉంటాయి. అలాగే మన శరీరం తలుపులు తెరిచిపెడితే, బయట ప్రపంచంలో ఉన్న శబ్ద, స్పర్శ, రస, రూప,గంధములు అన్నీ యధేచ్ఛగా లోపలకు ప్రవేశిస్తాయి. వెళ్లిపోతాయి.* *కాని వాటి వాసనలు మాత్రం మనలను వదలవు. కాబట్టి ఇంద్రియ నిగ్రహము అనే తలుపులు మనం అమర్చుకోవాలి..

.

ఇక్కడ కర్మ ఋణం, యొక్క సూక్ష్మం.అర్ధమైతే.

కర్మ సిద్ధాంతంను అనుసరిస్తారు ఎవ్వరైనా..

.

*. స్వీయ-సాక్షాత్కార స్థితిలో, జీవ పరిమితుల నుండి విముక్తి పొందినప్పటికీ, నాడుల యొక్క ప్రకాశం కారణంగా ప్రాణంతో సంబంధం సహజంగా మరియు సున్నితంగా ప్రవహిస్తుంది.*

*ఊపిరి పీల్చుకుంటున్నప్పుడు కూడా, యోగి పరమాత్మ చైతన్యానికి అనుసంధానమై ఉంటాడు. అటువంటి యంత్రాంగాలు శివుని యొక్క సంపూర్ణ స్వయంప్రతిపత్తి యొక్క శక్తి కేంద్రమైన శక్తిచే నియంత్రించ బడతాయి. ప్రాణం యొక్క స్వయంచాలక ప్రవాహం కొనసాగుతున్నంత కాలం యోగి తన భౌతిక శరీరంలో ఉనికిలో ఉంటాడు. తన శరీరానికి మరియు ప్రాణానికి మధ్య సంబంధం ఉన్నంత వరకు, తన శరీరాన్ని పరిపూర్ణ స్థితిలో ఉంచుకోవడం యోగి యొక్క విధి. అతని శరీరానికి ప్రాణం ఆగిపోవడం ముందుగా నిర్ణయించిన సమయంలోనే జరుగుతుంది. ఆ తదుపరి అతని ఆత్మ శాశ్వతత్వంలో కరిగిపోతుంది, మళ్లీ పుట్టదు. ఎల్లవేళలా భగవంతునితో అనుసంధానమై నిలబడాలనే సందేశం ఈ సూత్రం ద్వారా అందించబడిన సందేశం. ఇక్కడ అన్ని సమయాలలో  అనేది ప్రపంచ ప్రాణశక్తి అనే పదం ద్వారా సూచించబడుతుంది.*

.

ప్రస్తుతం ఏం జరుగుతుంది? 

ఎలా జరుగుతుంది?..

.

అవును జీవులన్నింటిలో ఉత్కృష్టమైనవాడు మానవుడే! జ్ఞాననేత్రాలతో సర్వమును గ్రహించే శక్తి మానవునికి వుంది! తానే పరమాత్మ స్వరూపుడైనప్పుడు తనకు వేరే నియామకుడు ఎలా వుంటాడు! ఆత్మరూపుడైన తాను శాశ్వతుడు! తనకు నాశనం లేదు! తన దేహానికి తానే ఆభరణం! ఈ భూమిపై జన్మించిన తాను ఈ భూమికే అలంకారం! సచ్చిదానందములే తన ఐశ్వర్యాలు! ఆత్మానుభూతి పొందిననాడే శోకములన్ని నానుండి దూరమైనవి! బ్రహ్మమే నేనైన నాకు ఇక శోకమెక్కడిది!ఆదిత్యయోగీ.

ఈ భావనే జ్ఞానోదయమునకు పునాది! జ్ఞానంతో జీవుడు తానే పరమాత్మ అన్న సత్యాన్ని అనుభూతి పొందగలడు! అదే జీవుని నిజస్వరూపము!

చిదానందరూపః శివోహమ్! శివోహమ్! అన్న ఆదిశంకరుల ఆత్మబోధకు అర్ధమిదే!..

.

*బ్రహ్మము అనే పదానికి అర్థం ఇది*

భారతదేశంలో మనకు బ్రహ్మము అనే ఒక భావన ఉంది, సాంప్రదాయపరంగా, బ్రహ్మము అంటే భగవంతునితో సమానం, అదే అంతిమ సత్య తత్వంగా, పరమాత్మగా భావిస్తారు. లేదా మీకు నచ్చిన పేరుతో పిలవవచ్చు. అయినప్పటికీ మనం ఆ పదం ఎక్కడినుండి వచ్చింది అనే శబ్ద మూలాలను పరిశీలిస్తే. మనకు పూర్తిగా భిన్నమైన కథనం బయటపడుతుంది. 'బ్రహ్మన్' అనేది బృహ అంటే 'విస్తరణ'. మాన్ అంటే 'ధ్యానం'

అని రెండు సంస్కృత మూలాల కలయిక వల్ల ఏర్పడింది. అందుకని.   "బ్రహ్మము అంటే విస్తరించి. ధ్యానించేది" అని అర్థం.....*

అంతర్యామి 🔱 # వైరాగ్య సుఖo

 🔱 అంతర్యామి 🔱

# వైరాగ్య సుఖo #

🍁మనిషికి ఆశలు తీరనప్పుడు, ప్రయత్నాలు విఫలమైనప్పుడు, విషాద సంఘటనలు సంభవించినప్పుడు నిరాశా నిస్పృహలతో జీవితంపై విరక్తి పుట్టి సహజంగానే వైరాగ్య భావాలు ముంచెత్తుతాయి. నిజానికి వైరాగ్యమంటే తాత్కాలికంగా వచ్చిపోయే విరక్తి భావతరంగాలు మాత్రమే కాదు. సుఖదుఃఖాలతో తాదాత్మ్యం చెందకుండా, జయాలకు పొంగిపోకుండా, అపజయాలకు కుంగిపోకుండా, కలిమి లేములు మానావమానాలను సమదృష్టితో స్వీకరిస్తూ, బంధువులు మిత్రులు, ఎవరూ ఏవీ శాశ్వతం కాదు అనే అవగాహనతో రాగద్వేష రహిత స్థితిలో మనసును నిలుపుకొనే ఒక సాధన. ఇది మోక్షసాధన మార్గాల్లో ముఖ్యమైనది. మోక్షమంటే దేహ పతనానంతరం పొందే స్థితి కాదు. జీవించి ఉండగానే అనుభవించవలసిన నిరంతర

మహదానంద స్థితి.

🍁వైరాగ్య సాధన పెరిగే కొద్దీ కోరికలు బలహీనపడతాయి, రాగద్వేషాలు క్రమక్రమంగా మాయమవుతాయి, మోహం దూరమవుతుంది, భవబంధాలు సడలుతాయి, హృదయం నిర్మలమవుతుంది. అప్పుడే నిజమైన శాంతిసుఖాలు అంతరంగంలో కొలువుతీరుతాయి. వైరాగ్యభావాలు ఒక్కొ స్థాయిలో ఒక్కొక్క రకంగా జీవితం మీద ప్రభావం చూపిస్తాయి. కొన్ని తాత్కాలికంగా మనసును స్పృశించి వెళ్ళిపోతాయి. ఉదాహరణకు- పురాణ వైరాగ్యం అది విన్నంతసేపే. శ్మశాన వైరాగ్యం... అక్కడ ఉన్నంత సేపే. ప్రసూతి వైరాగ్యం బిడ్డను చూసుకునేంతవరకే.

🍁కొందరిని వైరాగ్య భావనలు తీవ్రస్థాయిలో ఆవహించి వారితో సంసారాన్ని త్యజింపజేసి సత్యశోధనకు పురిగొల్పి ఆత్మజ్ఞానానికి దారి తీయిస్తాయి. అవి కేవలం వారిని తరింపజేయడమే కాక లోకోద్ధరణకూ కారణమవుతాయి. సిద్ధార్థుడు 'బుద్ధుడు' అయ్యాడు. ప్రపంచానికి తాను పొందిన జ్ఞానాన్ని పంచాడు. వేమారెడ్డి 'యోగి వేమన' అయ్యాడు. మేడిపండు వంటి ప్రపంచపు పొట్ట విప్పి లోక రీతిని బట్టబయలు చేశాడు. నాడు. శ్రీరాముడికి కలిగిన వైరాగ్య ఫలితం- వసిష్ఠగీత. అది శ్రీరాముణ్ని మర్యాదా పురుషోత్తముణ్ని చేసింది. అర్జునుడి వైరాగ్యం శ్రీకృష్ణుడి నోట భగవద్గీతను పలికించి లోకానికి ఉపనిషత్ సారాన్ని అందించింది. అర్జునుణ్ని నిష్కామ కర్మయోగిని చేసింది.

🍁కర్మయోగులకు వైరాగ్యం ముళ్లదారిలో నడిచేవారికి పాదరక్షల వంటిది. జనకుడు బలిచక్రవర్తి ప్రహ్లాదుడి వంటి పురాణ పురుషులు భోగభాగ్యాల మధ్య ఉన్నా, రాజులుగా రాచకార్యాలను నిర్వహిస్తున్నా, సదా వైరాగ్య స్థితిలో ఉండేవారు. వారు అంతరంగంలో అంతటా పరమాత్మను దర్శిస్తూ, విషయ సుఖాలను తృణప్రాయంగా భావించేవారు. అటువంటివారికి వైరాగ్య సుఖం కరతలామలకం. వైరాగ్య స్థితికి వయసుతో వృత్తితో నిమిత్తం లేదు. వయసు ఉడిగినప్పుడు వైరాగ్యం వద్దన్నా వచ్చి పడుతుంది. వృద్ధాప్యంలో వచ్చే ఆ వైరాగ్యం నిష్ప్రయోజనం. వైరాగ్యమనేది మొదటి నుంచి జీవనశైలి కావాలి. యోగి గాని భోగి గాని, సంసారి కానీ సన్యాసి గానీ వైరాగ్యం లేక నిజమైన సుఖాన్ని ఆనందాన్ని అనుభవించలేడు.

🍁 నిజమైన సుఖం ఆంతరంగిక స్థితిలో ఉంటుంది. బాహ్య, ప్రపంచంలో కాదు. అసలైన విరాగి నిరంతరం నిశ్చలానంద స్థితిలో ఉంటారు. 🍁అది నిత్య సాధనతోనే సాధ్యం.🙏

✍️- కస్తూరి హనుమన్నాగేంద్ర ప్రసాద్

⚜️⚜️🌷🌷🌷⚜️⚜️⚜️

శ్రీ రామ జయ రామ జయజయ రామ

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹