Why Is Awareness More Powerful Than Thought? ఆలోచన కంటే ఎరుకే ఎందుకు శక్తివంతమైనది?

Why Is Awareness More Powerful Than Thought? ఆలోచన కంటే ఎరుకే ఎందుకు శక్తివంతమైనది?

Author Name:The Wisdom Compass

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@TheWisdomCompass

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=bLgqr27Et5M



Transcript:
(00:05) ఆ మనిషి తన ఆలోచనలతోనే ఈ మొత్తం ఆధునిక నాగరికతను నిర్మించాడు. ఒక అద్భుతమైన ఫ్లై ఓవర్ దగ్గర నుండి అంతరిక్షంలోకి వెళ్లే రాకెట్ వరకు అన్ని కూడా ముందుగా పుట్టింది కేవలం ఒక ఆలోచనలోనే అవును నిజమే కానీ ఇక్కడే ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితి కనిపిస్తుంది. అంటే అద్భుతాలు సృష్టించిన అవే ఆలోచనల వలయంలో మనిషి ఎందుకు బందీ అవుతున్నాడు ఈనాటి మన లోతైన విశ్లేషణలో ఈ చిక్కుముడిని విప్పే ప్రయత్నం చేద్దాం.
(00:36) ఆధునిక సైన్స్ కాగ్నిటివ్ సైకాలజీ అలాగే ఎప్పటి నుంచో ఉన్న ప్రాచీన తాత్విక సత్యాలను కలిపి చూస్తే మన మెదడు ఎలా పనిచేస్తుంది ఆలోచనలకు అతీతంగా ఉండే శక్తి ఏమిటి అనే విషయాలు చాలా స్పష్టంగా అర్థమవుతాయి. ఉమ్ ఖచ్చితంగా దీని ప్రధాన ఉద్దేశ్యం ఆలోచనలను బలవంతంగా ఆపడం కాదు అంటే ఆ ఆలోచనలు అసలు ఏ ప్రశాంతమైన స్థలంలో జరుగుతున్నాయో గుర్తించడం ఇక్కడే నాకు ఒక ఆసక్తికరమైన వైరుధ్యం కనిపిస్తోంది పారడాక్స్ అని చెప్పొచ్చు సమస్యలను పరిష్కరించే అదే ఆలోచనా శక్తే ఆన్ ఆందోళనలను మరియు భయాన్ని కూడా ఎందుకు సృష్టిస్తోంది ఆలోచనలు సృష్టించిన సమస్యలను అవే ఆలోచనలతో మనం
(01:16) ఎందుకు పరిష్కరించలేకపోతున్నాము రైట్ ఇది ప్రతి ఒక్కరి జీవితంలో రోజు ఎదురయ్యేదే అంటే మనం ఎప్పుడూ ఆలోచనల ద్వారానే ప్రపంచాన్ని జయించగలము అని నమ్ముతాం కదా అవును ప్రతి సమస్యకు ఆలోచనే పరిష్కారం అనుకుంటాం. ఖచ్చితంగా కానీ ఆ ఆలోచనలకు అసలైన శక్తిని ఇచ్చే ఒక బ్యాక్గ్రౌండ్ ఉంది అదే ఎరుక అంటే అవేర్నెస్ దీని గురించి మనం తరుచుగా మర్చిపోతాము.
(01:42) ఈ సమస్యను లోతుగా అర్థం చేసుకోవాలంటే అసలు మనసు ఎలా పనిచేస్తుందో ఒక ఆధునిక సాంకేతికతతో పోల్చి చూడాలి. చూడండి మన మెదడును ఒక స్మార్ట్ ఫోన్ లేదా కంప్యూటర్ వ్యవస్థతో పోల్చుకుంటే మనం రోజూ చేసే ఆలోచనలు అందులోని యాప్స్ లాంటివి అని చెప్పొచ్చు. ఆ మన దృష్టిని లాక్కుంటూ ఉంటాయా అవును అంతే కాదు సిస్టం యొక్క శక్తిని కూడా వాడేసుకుంటాయి.
(02:06) మనం ఒక సోషల్ మీడియా యాప్ వాడినా మ్యాప్స్ వాడినా అవన్నీ సిస్టం యొక్క బ్యాటరీని నిరంతరం ఎలా డ్రైన్ చేస్తాయో రైట్ మన ఆలోచనలు కూడా మెదడులోని శక్తిని అలాగే హరిస్తుంటాయి కానీ ఇక్కడ ఎరుక లేదా అవేర్నెస్ అనేది ఆ ఫోన్ లేదా కంప్యూటర్ యొక్క ఆపరేటింగ్ సిస్టం లాంటిది. ఒక యాప్ క్రాష్ అయితే సిస్టం కి ఏమీ కాదు ఆ ఓఎస్ ఏ యాప్ నైనా వెంటనే ఆపగలదు లేదా కొత్త యాప్ ను అనుమతించగలదు.
(02:34) ఇది చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది. అసలు సమస్య ఏంటంటే మనుషులు ఆ పాడైపోయిన లేదా లోడ్ ఎక్కువై హ్యాంగ్ అవుతున్న ఆపరేటింగ్ సిస్టం ను వదిలేసి అందులో మళ్ళీ కొత్త కొత్త యప్స్ ను ఇన్స్టాల్ చేస్తుంటారు. అంటే ఈ పాజిటివ్ థింకింగ్ లాంటివా అవును పాజిటివ్ థింకింగ్ లేదా ఇంకా లాజికల్ గా ఆలోచించడం లాంటివి అన్నమాట. అలా చేసి బాగుపడాలి అనుకుంటారు కానీ అసలు ఆపరేటింగ్ సిస్టం సరిగ్గా ఉన్నప్పుడు ఏ యాప్ అయినా సజావుగానే నడుస్తుంది కదా ఒక్క నిమిషం ఇక్కడ నేను ఒక చిన్న అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయాలి ఆ అంటే ఆలోచనలు శక్తివంతమైనవి కావా ఒక అద్భుతమైన వాక్యాన్ని ఒక గొప్ప సిద్ధాంతాన్ని
(03:15) సృష్టించే ఆలోచన కంటే ఎలాంటి శబ్దం చేయని కంటికి కనిపించని ఈ ఎరుక ఎలా శక్తివంతమైనది అవుతుంది ప్రపంచాన్ని మార్చే సత్త ఆలోచనకే ఉంది కదా ఈ సందేహం రావడం చాలా సహజం దీన్ని మనం ఒక విభిన్నమైన కోణంలో చూడాలి అంటే మొదటి స్థాయి శక్తి మరియు రెండో స్థాయి శక్తి ఫస్ట్ ఆర్డర్ వర్సెస్ సెకండ్ ఆర్డర్ పవర్ అని చెప్పొచ్చు ఆలోచన అనేది ఖచ్చితంగా మొదటి స్థాయి శక్తి ఇది చెస్ బోర్డు మీద పావులను కదుపుతుంది.
(03:44) వ్యూహాలు రచిస్తుంది. కానీ ఎరుక అనేది రెండో స్థాయి శక్తి. ఇది ఏకంగా ఆ బోర్డును గమనిస్తుంది ఆ ఆట నియమాలను అర్థం చేసుకుంటుంది. ఆ లేదా అసలు ఆటే ఆడకూడదని కూడా నిర్ణయించగలదు. కచ్చితంగా ఒక యాప్ ఎంత అద్భుతమైనదైనా సరే అది ఆపరేటింగ్ సిస్టం ఇచ్చే పర్మిషన్ మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది కదా ఏ రకమైన ధ్వని చేయని ఆ నిశ్శబ్దమే ఈ శబ్దాలన్నింటికీ ఆధారం.
(04:10) ఎరుక ఆలోచనలు నాశనం చేయదు. దాన్ని ఒక పద్ధతిలో సరైన సమయంలో వాడుకునేలా చేస్తుంది. ఓహో దీన్ని బట్టి చూస్తే ఈ ఆపరేటింగ్ సిస్టం లాంటి ఎరుక వాస్తవ జీవితంలో ఆలోచనల కంటే చాలా వేగంగా పనిచేస్తుందని అర్థమవుతుంది. అంటే ఆలోచనకు ప్రాసెస్ అవ్వడానికి కొంత సమయం పడుతుంది. కానీ [గురకలు] ఎరుక తక్షణమే స్పందిస్తుంది. అవును దాని వెనుక ఉన్న యంత్రాంగం మనం చాలా జాగ్రత్తగా గమనించాలి.
(04:38) ఆలోచన అనేది ఎప్పుడూ ఒకేసారి ఒక విషయం మీదే దృష్టి పెడుతుంది. దాన్ని సింగల్ త్రెడ్ లేదా సీరియల్ ప్రాసెసింగ్ అంటాం. అంటే ఒక వాక్యం తర్వాత మరో వాక్యం చదివినట్లుగా అవును ఒక పద్ధతిలో వరుసగా వెళ్తుంది. కానీ ఎరుక అలా కాదు అది ఏకకాలంలో ఎన్నో విషయాలను గ్రహిస్తుంది. ఇది పారలల్ ప్రాసెసింగ్ ఆలోచనకు పరిమితులు ఉంటాయి కానీ ఎరుకకు ఆ పరిమితులు ఉండవు.
(05:01) రైట్ దీనికి మనం రోజు వారి జీవితం నుండి ఒక ఉదాహరణ తీసుకుందాం. ఆ ఒకరు ట్రాఫిక్ లో కార్ నడుపుతున్నారు అనుకుందాం. వారి బుర్రలో ఆఫీస్ లో జరిగిన విషయమో లేదా ఎవరితోనో జరిగిన గొడవో తీవ్రంగా నడుస్తుంటుంది. వారి ఆలోచనలన్నీ పూర్తిగా ఆ వాదన పైనే ఉంటాయి. హ్ దాన్ని ఎలా కౌంటర్ చేయాలి అని మెదడు పూర్తిగా ఆక్రమించబడి ఉంటుంది. అవును కానీ అదే సమయంలో ముందు వెళ్తున్న కారు బ్రేక్ వేయగానే వీరు కూడా వెంటనే బ్రేక్ వేయడం మిర్రర్స్ చూసుకోవడం స్పీడ్ కంట్రోల్ చేయడం ఇవన్నీ జరుగుతూనే ఉంటాయి.
(05:34) ఆ బుర్రలో వాదిస్తున్న ఆలోచన ఇవన్నీ చేయడం లేదు కదా ఖచ్చితంగా లేదు ఆ వాదనలో ఉన్న ఆలోచనకు బయట ఏం జరుగుతుందో కూడా తెలియదు. శరీరాన్ని ఆ వాహనాన్ని సురక్షితంగా నడుపుతున్నది ఎరక మాత్రమే ఆలోచన ఒక చిన్న గదిలో వాదనలో బిజీగా ఉంటే ఎరక వెనుక ఉండి మొత్తం వాతావరణాన్ని గమనిస్తూ శరీరాన్ని రక్షిస్తోంది. దీనికి ఇంకో అద్భుతమైన ఉదాహరణ ఎమర్జెన్సీ వార్డులోని నర్స్ ఆ చెప్పండి ఒక అనుభవజ్ఞురాలైన నర్స్ వార్డ్లోకి రాగానే నిమిషాల్లో 30 మంది రోగులను చూసి ఎవరికీ అత్యవసరమో తక్షణమే అంచనా వేస్తుంది.
(06:14) దానికి కారణం విశ్లేషణ కాదు ఎరుక. ఆమె ఒకరి తర్వాత ఒకరిని చెక్ లిస్ట్ పెట్టుకుని ఆ బీపీ షుగర్ లెక్కలు వేసుకుంటూ ఆలోచించుకుంటూ కూర్చుంటే ప్రాణాలు పోతాయి. రైట్ ఆలోచించడానికి సమయం లేదు అక్కడ అవును ఆమె ఒక్క చూపుతో మొత్తం వాతావరణాన్ని రోగుల శ్వాసతీరును ముఖ కవళికలను ఏకకాలంలో గ్రహిస్తుంది. దాన్ని ఒక సిస్టం డైరెక్ట్ రీడింగ్ అని చెప్పొచ్చు. ఓకే ఈ పారలల్ ప్రాసెసింగ్ వింటుంటే నాకు ఆర్థిక మార్కెట్లలోని పోర్ట్ఫోలియో మేనేజర్ల ఉదాహరణగా గుర్తొస్తుంది.
(06:45) మార్కెట్ ఒడుదుడుగుల్లో ఉన్నప్పుడు ఇద్దరు మేనేజర్లు ఎలా ప్రవర్తిస్తారో చూద్దాం. ఒక మేనేజర్ నిరంతరం అతిగా ఆలోచిస్తూ ప్రతి చిన్న వార్తను విశ్లేషిస్తూ రకరకాల మోడల్స్ తయారు చేసుకొని సిస్టం ముందు కూర్చుంటాడు. హ్ టూర్ లాజిక్ మీద ఆధారపడతాడు అన్నమాట. అవును కానీ మరో మేనేజర్ అంతగా లెక్కలు వేయకుండా ప్రశాంతంగా మార్కెట్ వాతావరణాన్ని గ్లోబల్ కాంటెక్స్ట్ ను నిశ్శబ్దంగా గమనిస్తాడు.
(07:11) మార్కెట్లో హటాత్తుగా ఊహించని మార్పు రాగానే ఆ అతిగా ఆలోచించే మేనేజర్ తను ముందే తయారు చేసుకున్న పాత మోడల్స్ లోనే ఇరుక్కుపోయి తప్పుడు నిర్ణయాలు తీసుకుంటాడు. రైట్ కానీ ఆ నిశశబ్దంగా గమనించే మేనేజర్ ఆ ఎరుక వల్లే డేటా స్క్రీన్ మీదకు రాకముందే మార్కెట్ తీరు మారిందని పసిగెడతాడు. అంటే అతిగా ఆలోచించడం కంటే మొత్తం చిత్రాన్ని గమనించడమే సంక్లిష్ట పరిస్థితుల్లో గెలిపిస్తుంది అనిపిస్తుంది.
(07:39) ఆ మార్కెట్ ఉదాహరణ ఈ కాన్సెప్ట్ ను చాలా స్పష్టంగా వివరిస్తుంది. వాతావరణాన్ని గ్రహించడం ఎప్పుడూ విశ్లేషణ కంటే ముందే ఉంటుంది. లాజికల్ మోడల్స్ అనేవి ఒక నిర్దిష్ట ఫ్రేమ్ లో మాత్రమే పనిచేస్తాయి. కానీ ఆ ఫ్రేమ్ ఎప్పుడు మారిందో ఎప్పుడు పాతబడిపోయిందో చెప్పగలిగే సామర్థ్యం కేవలం ఎరుకకే ఉంటుంది. నిజమే మరి ఎరుక ఇంత గొప్పగా వేగంగా పని చేస్తున్నప్పుడు మనుషులు ఎందుకు నిరంతరం బుర్రలో వినిపించే స్వరాన్నే అంటే ఆ ఇంటర్నల్ వాయిస్ నే ఎక్కువగా నమ్ముతారు ఇక్కడే మనం మనసు చేసే ఒక సూక్ష్మమైన మోసాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి.
(08:14) ఆ లోపలి వాయిస్ వాస్తవాన్ని ఎలా వక్రీకరిస్తుందో మనం విడమరిచి చూద్దాం. అంటే అది నిరంతరం ప్రతిదానికి వ్యాఖ్యానం ఇస్తూనే ఉంటుంది కదా దాన్ని సులభంగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఆప్టికల్ క్యారెక్టర్ రికగ్నిషన్ అంటే ఓసిఆర్ సాఫ్ట్వేర్ అనాలజీని తీసుకుందాం. ఓకే ఓసిఆర్ మనం ఒక అందమైన పాతకాలపు కవితలు ఉన్న పత్రాన్ని ఓసిఆర్ లో స్కాన్ చేసినప్పుడు ఏం జరుగుతుంది.
(08:38) ఆ సాఫ్ట్వేర్ ఆ కాగితం ఆకృతిని ఆ చేతిరాతలో ఉన్న అందాన్ని ఆ కాగితం వాసనలు అసలు పట్టించుకోదు. అవును అది జస్ట్ టెక్స్ట్ ని మాత్రమే తీసుకుంటుంది. కచ్చితంగా కేవలం అందులోని పొడి అక్షరాలను మాత్రమే గ్రహించి ఒక డిజిటల్ టెక్స్ట్ లాగా మార్చేస్తుంది. మన లోపలి ఆలోచనలు కూడా అచ్చం అలాగే చేస్తాయి. ప్రతి వాస్తవాన్ని ఇది ప్రమాదం ఇది అందం వీరు మంచివారు వీరు చెడ్డవారు అని లేబుల్స్ వేసి ఆ అద్భుతమైన వాస్తవాన్ని కేవలం కొన్ని పదాలుగా కుదించేస్తాయి.
(09:09) హో అంటే ఒక గొప్ప ఆర్ట్ ఎగ్జిబిషన్ కు వెళ్లి ఆ పెయింటింగ్స్ ముందు నిలబడి ఆ రంగులను భావాలను ఆస్వాదించకుండా కేవలం చేతిలో ఉన్న క్యాటలాగ్ చదువుతూ విమర్శించే వ్యక్తుల్లా మనం తయారయ్యామ అన్నమాట. అద్భుతమైన పోలిక. వాస్తవాన్ని నేరుగా అనుభవించడం మానేసి దాని గురించి మనం మెదడు చెప్పే వ్యాఖ్యానం వింటూనే బతికేస్తున్నాం మనం.
(09:33) ఆలోచన అనేది ఎప్పుడూ గతానికి సంబంధించిన సమాచారం నుండి వచ్చే ఒక రియాక్షన్ మాత్రమే అది వాస్తవాన్ని ఎప్పుడూ ముక్కలు చేస్తుంది. ఒక సంఘటన జరిగినప్పుడు ఉదాహరణకు ఎవరైనా మనల్ని ఒక మాట అన్నారనుకోండి ఆ వాస్తవ సంఘటన కేవలం కొన్ని సెకండ్లలో ముగుస్తుంది. కానీ ఈ లోపలి వాయిస్ దానికి ఒక కథను అల్లి నన్ను ఎందుకు అలా అన్నారు? దీని వెనుక వాళ్ళ ఉద్దేశం ఏంటి? నేను ఇలా జవాబు ఇచ్చి ఉండాల్సింది అని గంటలు రోజులు కొన్నిసార్లు సంవత్సరాల పాటు కూడా అవును సంవత్సరాల పాటు ఆ భారాన్ని మోసేలా చేస్తుంది.
(10:07) రైట్ ఈ పాయింట్ దగ్గరే ఒక కీలకమైన న్యూరోసైన్స్ కోణాన్ని కూడా మనం జోడించాలి. మన మెదర్లో డఫాల్ట్ మోడ్ నెట్వర్క్ అంటే dఎంఎన్ అని ఒకటి ఉంటుంది. మనం బయట ఏ పని చేయకుండా ఖాళీగా కూర్చున్నప్పుడు లేదా నిద్రపోయే ముందు ఈ dఎంఎన్ ఆటోమేటిక్ గా ఆన్ అయిపోతుంది. ఇది అందరికీ అనుభవమే. అది ఆన్ అవ్వగానే నిరంతరం గతం గురించి విశ్లేషించడమో లేదా భవిష్యత్తు గురించి భయపడటమో చేస్తూ మనిషిని మానసికంగా అలసిపోయేలా చేస్తుంది.
(10:37) మరి ఈ నిరంతర రుదను ఆపే యంత్రాం మెదడులో ఎలా పని చేస్తుంది? దాన్ని సేలియన్స్ నెట్వర్క్ అంటారు కదా అవును న్యూరో సైన్స్ పరిశోధనలో చెబుతున్నట్లు ఈ సేలియన్స్ నెట్వర్క్ అనేది మనం మాట్లాడుకుంటున్న ఎరుకకు మెదడులోని భౌతిక ప్రతిరూపం లాంటిది. ఒక వ్యక్తి ఎప్పుడైతే తన దృష్టిని ఆలోచనల మీద కాకుండా ప్రస్తుత క్షణంలో జరుగుతున్న దాని మీదకు అంటే తన శ్వాస మీదకో లేదా వినబడుతున్న ఒక శబ్దం మీదకో మళ్ళస్తాడో అప్పుడు ఈ సేలియన్స్ నెట్వర్క్ యాక్టివేట్ అవుతుంది.
(11:07) ఓకే ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే ఈ నెట్వర్క్ యాక్టివ్ అవ్వగానే ఆ నిరంతర ఆలోచనల రుద చేసే dఎంఎన్ దానంతట అదే ఆగిపోతుంది. అంటే మన చేతిలో ఉన్న శక్తి ఆ ఆలోచనలతో పోరాడటంలో లేదు మీరు ఆలోచనలతో పోరాడుతున్నారంటే ఆ పోరాడటం కోసం మళ్ళీ ఇంకో ఆలోచనను సృష్టిస్తున్నారని అర్థం అంటే ఆ నెట్వర్కుల మధ్య స్విచ్ అనేది ఎరుక ద్వారానే జరుగుతుందన్నమాట శక్తి అంతా ఆ ఆలోచనలను కేవలం గమనించే ఆ గేడ్ని తెరిచి ఉంచడంలో ఉంది.
(11:38) ఖచ్చితంగా ఈ యంత్రాంగం తెలిసాక రియాలిటీకి లేబుల్స్ వేసే అలవాటే మన జీవితంలో ఒత్తిడికి భయానికి ఆందోళనకు ఎలా కారణం అవుతుందో ఆ వలయాన్ని ఛేదించి చూడటం సులువవుతుంది. ఆందోళన ఎలా పుడుతుందో మనం ఒక్కసారి పరిశీలిద్దాం. రైట్ ఆ రేపటి ప్రెజెంటేషన్ లో ఓడిపోతే నా కెరియర్ ఏమవుతుంది అనే ఒక చిన్న ఆలోచన మెదడులో మెదులుతుంది. ఆ ఆలోచన రాగానే శరీరం దాన్ని నిజంగా తన మీద జరుగుతున్న దాడిగా ఒక భౌతిక ప్రమాదంగా భావిస్తుంది.
(12:10) వెంటనే అడ్రినలిన్ కార్టిసాల్ లాంటి ఒత్తిడిది రసాయనాలను రక్తంలోకి విడుదల చేస్తుంది. దాంతో గుండె వేగంగా కొట్టుకోవటం చెమటలు పట్టడం లాంటి శారీరక ఆందోళన ముందలవుతుంది. అప్పుడు మన మెదడు ఆ శారీరక ఆందోళనను గమనించి ఆ దాన్ని ఆపడానికి మళ్ళీ తీవ్రంగా ఆలోచించడం మొదలు పెడుతుంది. నేను ఎందుకు భయపడుతున్నాను దీన్ని ఎలాగైనా ఆపాలి అందరూ ఏమనుకుంటారు అని కానీ ఆ పరిష్కారం కోసం చేసే ఆలోచనలే మళ్ళీ ఆందోళనను పెంచుతాయి కదా బట్టలు వేయడం లాంటిది ఇక్కడే మన ఆలోచనల పరిమితి స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది.
(12:40) దీన్ని దాటడానికి ఇండస్ట్రియల్ క్లైమేట్ కంట్రోల్ వ్యవస్థను మనం ఒక చక్కటి ఉదాహరణగా తీసుకోవచ్చు. అదెలా ఒక ఫ్యాక్టరీలోని సెన్సార్ లేదా థర్మామీటర్ గదిలో ఉష్ణోగ్రత పెరిగినప్పుడు భయపడదు అయ్యో వేడి పెరిగిపోతుందే నా పరిస్థితి ఏంటి ఈ ఫ్యాక్టరీ కాలిపోతే ఎలా అని జడ్జ్మెంట్ చేయదు. అవును దానికి ఎమోషన్స్ ఉండవు కదా రైట్ అది కేవలం ఉన్న డేటాను ఉన్నట్లుగా నమోదు చేస్తోంది.
(13:08) ఒక ధర్మామీటర్ వేడిని కొలుస్తుంది కానీ ఆ వేడికి అది కాలిపోదు కదా ఎరుక కూడా అచ్చం అలాగే పని చేస్తోంది. మెదడులో ఆందోళన పుట్టినప్పుడు ఎరుక దాని మీద ఎలాంటి ముద్రలు వేయకుండా కేవలం ఇక్కడ ఆందోళన ఉంది అని గుర్తిస్తోంది. వావ్ ఇక్కడ ఒక అద్భుతమైన భాషా సంబంధిత మార్పును ఒక సైకలాజికల్ షిఫ్ట్ ను మనం గమనించాలి. నేను ఆందోళనగా ఉన్నాను అనడానికి నాలో ఆందోళన ఉండటాన్ని నేను గమనిస్తున్నాను అనడానికి మధ్య చాలా పెద్ద తాత్విక వ్యత్యాసం ఉంది.
(13:38) కచ్చితంగా చాలా తేడా ఉంది. నేను ఆందోళనగా ఉన్నాను అన్నప్పుడు మనిషి పూర్తిగా ఆ ఆందోళనలో కూరుకుపోతాడు. ఆ భావానికి తనకు మధ్య ఎలాంటి దూరం ఉండదు. కానీ గమనిస్తున్నాను అన్నప్పుడు ఆ భావానికి మధ్య ఒక చిన్న ఖాళీ ఏర్పడుతుంది. ఆ చిన్న ఖాళీలోనే అసలైన స్వేచ్ఛ దాగి ఉంది. ఎందుకంటే గమనించేవాడు మరియు గమనించబడే వస్తువు ఎప్పుడూ ఒక్కటి కాలేరు.
(14:05) చూడండి కంటితో మనం ప్రపంచాన్ని చూస్తాం కానీ కన్ను తనను తాను చూసుకోలేదు కదా నిజమే కెమెరా తాను తీసే ఫోటో ఎన్నటికీ కాలేదు. ఆందోళన, భయం, సంతోషం ఇవన్నీ మన అనుభవంలో వస్తున్న దృశ్యాలు మాత్రమే. ఈ యొక్క ఎరుక రాగానే ఆందోళన తన పట్టును సడలించేస్తుంది. ఆలోచనలకు ఉన్న పవర్ అంతా మనం వాటికి ఇచ్చే ఆ గుర్తింపులోనే ఉంది.
(14:31) మనం దూరంగా నిలబడగానే వాటి శక్తి నశిస్తుంది. ఇదంతా వింటుంటే ఒక ముఖ్యమైన సందేహం రాకమానదు. మనం ఇలా ప్రశాంతంగా ఒక థర్మామీటర్ లాగా కేవలం గమనిస్తూ ఉండిపోతే మరి కొత్త విషయాలను ఎలా సృష్టిస్తాం ఆ ఇది చాలా మందికి వచ్చే సందేహమే. అవును ఎందుకంటే ఒత్తిడి నుండి బయటపడిన ఈ ప్రశాంత స్థితి నుండే అసలైన సృజనాత్మకత సరైన నిర్ణయాలు ఎలా పుడతాయి.
(14:56) క్రియేటివిటీ అంటేనే కొత్తగా తీవ్రంగా బుర్ర బద్దలు కొట్టుకుని ఆలోచించడం అని కదా మన వర్క్ కల్చర్ చెబుతోంది. అది మన ఎడ్యుకేషన్ సిస్టం మన ఆధునిక పని వాతావరణం నేర్పిన అతి పెద్ద అపోహ. గొప్ప నిర్ణయాలు విప్లవాత్మకమైన ఆవిష్కరణలు ఎప్పుడూ తీవ్రమైన ఒత్తిడితో కూడిన ఆలోచనల వల్ల రాలేదు. చరిత్రలో గొప్ప గొప్ప శాస్త్రవేత్తలు కళాకారులు తమకు ఐడియాలు ఎప్పుడు వచ్చాయో చెప్పినవి పరిశీలిస్తే ఈ నిజం తెలుస్తుంది.
(15:23) అంటే వారికి డెస్క్ ముందు కూర్చున్నప్పుడు రాలేదంటారా? రాలేదు. వారికి ఆ ఆలోచనలు షవర్ కింద ఉన్నప్పుడు ఒంటరిగా అడవిలో నడుస్తున్నప్పుడు లేదా నిద్రపోయే ముందు రిలాక్స్ అయినప్పుడు వచ్చాయి. ఉదాహరణకు ప్రసిద్ధ గణిత శాస్త్రవేత్త హెన్రీ పాయింట్కరే తన అత్యంత సంక్లిష్టమైన గణిత సూత్రాలను ఒకసారి బస్ ఎక్కుతున్నప్పుడు అకస్మాత్తుగా కనుగొన్నాడు.
(15:45) ఆశ్చర్యంగా ఉంది అంటే సృజనాత్మకత అనేది కొత్త ఆలోచనలు బలవంతంగా సృష్టించడం కాదా పాత ఆలోచనలను పాత పాటర్న్స్ ను దూరం నుండి చూడగలగడమే అసలైన సృజనాత్మకతకు దారి తీస్తుందా? 100 శాతం ఆలోచన అనేది మన దగ్గర ఇప్పటికే ఉన్న డేటాను మాత్రమే వెతికే ఒక సెర్చ్ ఇంజిన్ లాంటిది అది ఎప్పుడూ ఆ పాత చట్రంలోనే తిరుగుతుంది. అది ఏది కొత్తదాన్ని సృష్టించలేదు కేవలం ఉన్నవాటిని మళ్ళీ కొత్త కాంబినేషన్ లో పేర్చుతుంది అంతే ఇక్కడ మనం కెమెరా ట్రైపాడ్ అనాలజీని వాడొచ్చు.
(16:17) ట్రైపాడ్ ఎనాలజీనా చెప్పండి. ఒక అద్భుతమైన స్పష్టమైన చిత్రాన్ని బంధించాలంటే కంగారుగా అటు ఇటు కదిలే చేతిలో ఉన్న లెన్స్ వల్ల సాధ్యం కాదు. లెన్స్ ఎంత కదిలితే పిక్చర్ అంతా బ్లర్ అవుతుంది. కానీ స్థిరంగా ఉన్న ట్రైపాడ్ పైన అమర్చిన కెమెరా మాత్రమే అత్యంత స్పష్టమైన చిత్రాన్ని తీయగలదు. మనలో ఆ కదిలే కంగారుపడే లెన్స్ ఆలోచన అయితే ఆ స్థిరమైన ట్రైపాడ్ మన ఎరుక.
(16:41) ఎరుక స్థిరంగా ఉన్నప్పుడే ఆలోచనకు స్పష్టత వస్తుంది. ఆ స్థిరత్వం వల్లే ఒక వ్యవస్థలో మునిగిపోయిన వాడి కంటే బయట నుంచి ప్రశాంతంగా చూసే వాడికే ఆ వ్యవస్థలోని లోపాలు కొత్త అవకాశాలు కనిపిస్తాయని అర్థమవుతుంది. సృజనాత్మకత అంటే మెదడును యంత్రంలా ఇంకా ఇంకా వాడటం కాదు మెదడుకు ఆ ఖాళీని ఇవ్వడం అన్నమాట. అవును ఈ మొత్తం చర్చను మనం మరింత విస్తృతమైన కోణంలో చూస్తే ఈ కాన్సెప్ట్ కేవలం ఆధునిక సాంకేతికత న్యూరోసైన్స్ లేదా సైకాలజీకి మాత్రమే పరిమితం కాలేదు ఇది శతాబ్దాలుగా తత్వవేత్తలు అన్వేషిస్తున్న సత్యం ప్రాచీన జ్ఞానం చెబుతున్నట్లు ఈ ఎరుక గురించి ఎన్నో విధాలుగా వివరించారు.
(17:22) రైట్ ప్రాచీన జ్ఞానం ప్రకారం చూస్తే ఉపనిషత్తులలో చెప్పబడిన ప్రజ్ఞానం అంటే జ్ఞానానికి ఆధారమైన మూల చైతన్యం ఇదే కదా! అలాగే అద్వైత వేదాంతం లాంటివి కూడా ఏం చెబుతున్నాయి అంటే ఆలోచన అనేది కేవలం ఒక వృత్తి అంటే మనసులో వచ్చే ఒక తాత్కాలిక మార్పు మాత్రమే దానికి స్వతంత్రమైన అస్తిత్వం లేదు ఆ ఎరుకే సత్యం అని ఎప్పుడో చెప్పారు.
(17:51) అవును అద్వైత వేదాంతం నుండి మొదలుపెడితే జన్ బౌద్ధంలో కూడా నిరంతరం ఆలోచనల వెంట పరిగెత్తడాన్ని ఆపి ఆ ఆలోచనలు ఎక్కడ పుడుతున్నాయో నేరుగా చూసే డైరెక్ట్ సీయింగ్ గురించి చెప్పారు. దీన్ని ఒక సిద్ధాంతంగా చలవద్దు ఒక అనుభవంగా చూడమన్నారు. అలాగే సూఫీ తత్వంలో బుద్ధికి అంటే ఇంటలెక్ట్ కి మరియు హృదయానికి లేదా అవేర్నెస్ కి మధ్య ఉన్న తేడాను స్పష్టంగా వివరించారు.
(18:19) ఎవరు కూడా ఆలోచించడం పూర్తిగా ఆపేసి నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోమని చెప్పలేదు సుమ. అవును అది సాధ్యం కూడా కాదు కదా. నిజమే ఆలోచన ఒక అద్భుతమైన సాధనం. కానీ ఆలోచనకు మరియు ఎరుకకు మధ్య ఆపరేషన్స్ ఆర్డర్ మారాలని మాత్రమే వారు సూచించారు. ముందు ఎరుక ఉండాలి. దాని వెలుగులో అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే ఆలోచనను ఒక పనిముట్టులా వాడాలి. ఇన్ని రకాల తత్వశాస్త్రాలు ఆధునిక సైన్సు వేరు వేరు భాషల్లో వేరు వేరు కోలాల్లో ఉన్న ఒకే కేంద్రాన్ని ఎందుకు సూచిస్తున్నాయి? దీని వెనుక ఉన్న అసలు రహస్యం ఏమిటి? ఎందుకంటే అవన్నీ మనిషి యొక్క మూల స్వభావాన్ని అధ్యయనం చేశాయి కాబట్టి భాష మారినా, సంస్కృతి మారినా, వేల సంవత్సరాలు
(19:01) గడిచినా, మనిషిలోని ఈ నరాల నిర్మాణం ఈ ఎరుక అనే అంతర్గత స్పేస్ ఎప్పటికీ మారదు. వారు చెప్పిన సారాంశం ఒక్కటే ఆలోచనలు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి కానీ ఆ ఆలోచనలను గమనించే అస్తిత్వం ఏదైతే ఉందో అదే అసలైన శాశ్వతమైన శక్తి అది ఆలోచనల కన్నా ఎంతో ఉన్నతమైనది దీన్ని బట్టి చూస్తుంటే ఆ కేవలం ఆలోచనల స్థాయిలోనే బ్రతకడం అంటే మన గతం అనే మ్యూజియంలో మనమే ఖైదీగా ఉండటం లాంటిది.
(19:33) పాత జ్ఞాపకాలు లేబుల్స్ భయాలనే గోడల మధ్య ఇరుక్కుపోవడం దానికి బదులు మనం ఇంతసేపు మాట్లాడుకున్న ఎరుకను పెంచుకోవడం ద్వారా మనిషికి తన అంతర్గత సామ్రాజ్యంపై పూర్తి అధికారం వస్తుందని మనం అర్థం చేసుకోవచ్చు. అవును ఇది అత్యంత ప్రశాంతమైన నిజం. ఒక డిజిటల్ స్క్రీన్ మీద ఎన్నో భయంకరమైన దృశ్యాలు లేదా అద్భుతమైన దృశ్యాలు ప్లే అవుతుండొచ్చు.
(19:59) కానీ ఆ దృశ్యాలు ఆ స్క్రీన్ ను ఏమీ చేయలేవు. మనిషి ఆ మారుతున్న దృశ్యాలు కాదు ఆ దృశ్యాలకు ఆధారమైన కాంతి ఆ స్క్రీన్ లాంటివాడు ఆలోచనలు మనల్ని శాసించే యజమాని కాదు మనం వాడుకునే ఒక పనిముట్టు మాత్రమే ఎరుక ఆలోచనను చంపదు దాన్ని సరైన స్థానంలో ఉంచుతుంది. ఈ అన్వేషణ నిజంగా చాలా స్పష్టతని ఇచ్చింది. ఎరుకకు ఆలోచనకు మధ్య ఉన్న గీతను సన్నగా కానీ స్పష్టంగా గుర్తించడం ఎంత అవసరమో మనకు అర్థమైంది.
(20:31) మరి చివరిగా ఒక లోతైన ఆలోచనతో ఈనాటి విశ్లేషణను ముగిద్దాం. రేపు మీకు ఒక అద్భుతమైన ఐడియా రావచ్చు. లేదా ఒక తీవ్రమైన భయపెట్టే ఆలోచన రావచ్చు. అప్పుడు ఆ ఆలోచన మంచిదా చెడ్డదా నిజమా కాదా అని వెంటనే విశ్లేషించడం ఆపి ఈ ఆలోచన నాలో ఉందన్న విషయం ఎవరికి తెలుస్తోంది? అసలు దీన్ని గమనిస్తున్నది ఎవరు అన్న ఒక్క ప్రశ్న వేసుకుంటే చాలు ఆ ప్రశ్న సృష్టించి ఆ చిన్న నిశ్శబ్దంలోనే మనిషికి తన దైనందిన జీవితంలో కావలసిన అత్యున్నతమైన స్వేచ్ఛ దొరుకుతుంది.
(21:03) ఆ స్వేచ్ఛను మనం ఆస్వాదిద్దాం. ఇది మన లోతైన విశ్లేషణ.