*ఓ కుంతీపుత్రా, నేను జల పరిమళాన్ని, సూర్యచంద్రుల తేజస్సును; సమస్త వేదాలలో ఉన్న 'ఓం' అనే అక్షరాన్ని, ఆకాశంలోని ధ్వనిని, మానవునిలోని పౌరుషాన్ని నేనే.*

~ గీత 7.8

గత శ్లోకంలో, రత్నమాలలోని నార వలె భగవంతుడు ఈ విశ్వమంతటా వ్యాపించి ఉన్నాడని ప్రకటించబడింది. ఈ సత్యాన్ని చూపించడానికి, భగవంతుడు కొన్ని వస్తువులను తీసుకొని, వాటిలో తాను ఎలా ఉన్నాడో వివరిస్తాడు. ఆయన నీటిలోని రుచి రూపంలో, సూర్యచంద్రులలోని కాంతి రూపంలో, వేదాలలోని ప్రణవం (ఓం) రూపంలో, మరియు పురుషులలోని పౌరుషం రూపంలో ఉన్నాడు. ఈ విధంగా ఆయన ఉనికిని అన్నింటిలోనూ గ్రహించాలి. రుచి మరియు నీరు, కాంతి మరియు సూర్యుడు విడదీయరానివి. సూర్యుడు ఉన్నచోట కాంతి ఉంటుంది. ఆయన కాంతి లేకుండా మనం సూర్యుడిని ఊహించలేము. ప్రారంభంలో భగవంతుని విశ్వవ్యాప్త ఉనికిని ఊహించడం కష్టం కాబట్టి, ఆయన కొన్ని వస్తువుల ఉదాహరణతో ఈ భావనను వివరిస్తాడు.

 సమస్త వేదాలలో ఆయనే 'ఓం' అనే అక్షరం. వేదాల సారం 'ఓం'లోనే ఉంది. ఏ మనిషి కూడా వేదాలన్నింటినీ సంపూర్ణంగా అధ్యయనం చేయడం సాధ్యం కాదు. ఆ ఉద్దేశ్యానికి మానవ జీవితం చాలా చిన్నది. కాబట్టి, 'ఓం' అనే అక్షరాన్ని అర్థం చేసుకుని, ధ్యానిస్తే, మానవుడు సమస్త వేదాల సారాన్ని పొంది, తన జీవితాన్ని పరిపూర్ణం చేసుకుంటాడు. అందువల్ల, 'ఓం' అక్షరాన్ని జపిస్తూ, ఆ పవిత్ర ధ్వని యొక్క అర్థాన్ని ధ్యానిస్తూ, భగవంతుడిని ప్రణవుడిగా భావిస్తూ, మానవుడు అత్యున్నత స్థితిని పొందుతాడు.

భగవంతుడు పురుషులలోని పౌరుష స్వరూపం. పౌరుషం, బలం, ధైర్యం మరియు సంకల్పం అన్నీ దైవిక గుణాలు. పిరికితనం, బలహీనత మరియు మందకొడితనం అన్నీ పౌరుషహీన గుణాలు. ధర్మకార్యం కోసం తమ ప్రాణాలను సైతం త్యాగం చేయడానికి సిద్ధంగా ఉండే సాహసవంతులైన పురుషులను మనం చూసినప్పుడు, సాక్షాత్తు భగవంతుడినే చూస్తాము. ధైర్యసాహసాలతో అసాధ్యమైన అడ్డంకులను అధిగమించిన మహర్షులలో మరియు ఋషులలో మనం భగవంతుడిని చూస్తాము. సాధకుడు తన ఆధ్యాత్మిక జీవితంలో ధైర్యం, ఉత్సాహం, బలం మరియు సంకల్పాన్ని పెంపొందించుకోవాలి.      *ఆధ్యాత్మిక కుటుంబం*