తెనాలి రామకృష్ణ మరియు బంగారు మామిడి పళ్లు
1. రాజమాత ఆఖరి కోరిక
ఒక రోజు శ్రీకృష్ణదేవరాయల తల్లిగారు (రాజమాత) తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురయ్యారు. ఆమె మరణించే చివరి క్షణాల్లో తనకు మామిడి పండు తినాలని ఉందనే కోరికను వెలిబుచ్చారు. కానీ సేవకులు పండు తెచ్చేలోపే ఆమె కన్నుమూశారు. ఆఖరి కోరిక తీర్చలేకపోయాననే బాధ రాయలవారిని తీవ్రంగా కలచివేసింది.
2. పండితుల పేరాశ
రాజుగారి విచారాన్ని గమనించిన కొందరు రాజగురువులు, పండితులు తమ స్వార్థం కోసం ఒక ఉపాయం ఆలోచించారు. వారు రాజుగారితో ఇలా అన్నారు:
"ప్రభూ! రాజమాత గారి ఆత్మకు శాంతి కలగాలంటే, ఆమె ఆఖరి కోరిక తీరాలి. కాబట్టి ఆమె జ్ఞాపకార్థం మీరు కొందరు బ్రాహ్మణులకు 'బంగారు మామిడి పళ్లను' దానం చేయాలి. అప్పుడే ఆమె ఆత్మ స్వర్గానికి వెళ్తుంది."
తల్లిపై ఉన్న భక్తితో రాయలవారు వెంటనే సరేనని, మేలైన బంగారంతో మామిడి పళ్లను చేయించి, ఆ బ్రాహ్మణులకు దానం ఇచ్చారు.
3. రామకృష్ణుడి ఉపాయం
ఈ విషయం తెనాలి రామకృష్ణుడికి తెలిసింది. రాజుగారి అమాయకత్వాన్ని, శోకాన్ని ఆసరాగా చేసుకుని పండితులు దోచుకుంటున్నారని గ్రహించిన రామకృష్ణుడు, వారికి తగిన బుద్ధి చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రామకృష్ణుడు ఆ బ్రాహ్మణులందరినీ తన ఇంటికి ఆహ్వానిస్తూ: "మా తల్లిగారి ఏబ్దిక (పుణ్యతిథి) సందర్భంగా నేను కూడా మీకు ప్రత్యేకంగా దానం ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను, దయచేసి మా ఇంటికి రండి" అని వేడుకున్నాడు. బంగారు పళ్లు దక్కిన ఆనందంలో ఉన్న బ్రాహ్మణులు మరింత దానం వస్తుందనే ఆశతో రామకృష్ణుడి ఇంటికి వెళ్లారు.
4. బ్రాహ్మణులకు బుద్ధి చెప్పడం
బ్రాహ్మణులందరూ రాగానే రామకృష్ణుడు తలుపులు మూసివేశాడు. ఒక సేవకుడి చేత బాగా కాలిన ఇనుప కడ్డీని తెప్పించి, ఒక్కొక్కరి వీపుపై వాతలు పెట్టడం ప్రారంభించాడు!
బ్రాహ్మణులు భయంతో, నొప్పితో అరుస్తూ అక్కడ నుంచి తప్పించుకుని నేరుగా శ్రీకృష్ణదేవరాయల వద్దకు వెళ్లి రామకృష్ణుడిపై ఫిర్యాదు చేశారు.
5. రాయలవారి ఆస్థానంలో వివరణ
రాయలవారు తీవ్ర కోపంతో రామకృష్ణుడిని ఆస్థానానికి పిలిపించి, "ఏమిటి ఈ అనాగరిక చర్య? పండితులను పిలిచి వాతలు పెడతావా?" అని గద్దించారు.
అప్పుడు రామకృష్ణుడు చేతులు జోడించి చాలా వినయంగా ఇలా అన్నాడు:
"ప్రభూ! మా అమ్మగారు చనిపోయే ముందు తీవ్రమైన వీపు నొప్పితో బాధపడ్డారు. ఆమెకు ఇనుప కడ్డీతో వాత పెడితే నయం అయ్యేది, కానీ ఆ పని చేసేలోపే ఆమె చనిపోయారు. మీ అమ్మగారి ఆత్మ శాంతి కోసం మీరు బంగారు మామిడి పళ్లు ఇచ్చినట్లే, మా అమ్మగారి ఆత్మ శాంతి కోసం నేను వీరికి వాతలు పెట్టాను!"
6. ఫలితం
రామకృష్ణుడు చెప్పిన సమాధానంతో రాయలవారికి జ్ఞానోదయం అయింది. చనిపోయిన వారి పేరుతో పండితులు చేస్తున్న మోసాన్ని, మూఢనమ్మకాన్ని ఆయన గ్రహించారు. రాయలవారు రామకృష్ణుడి సమయస్ఫూర్తిని మెచ్చుకుని, బ్రాహ్మణులను తమ వద్ద ఉన్న బంగారు మామిడి పళ్లను తిరిగి రాజ ఖజానాకు అప్పగించాల్సిందిగా ఆదేశించారు.
కథలోని నీతి :
అంధవిశ్వాసాలను, పేరాశను గుడ్డిగా నమ్మకూడదు. ఎవరి భయాన్ని లేదా బాధను ఆసరాగా చేసుకుని దోచుకోవడం సరైన పద్ధతి కాదు.
No comments:
Post a Comment