నీ కళ్లతో నిన్నే చూసుకుంటున్నావా? | ఆత్మజ్ఞానం మరియు అంతర్ముఖ ప్రయాణం

నీ కళ్లతో నిన్నే చూసుకుంటున్నావా? | ఆత్మజ్ఞానం మరియు అంతర్ముఖ ప్రయాణం

Author Name:Lakshmi Lok Yatra

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@LakshmiLokYatra75

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=wy8mE4Gex3Y





Title: నీ కళ్లతో నిన్నే చూసుకుంటున్నావా? | ఆత్మజ్ఞానం మరియు అంతర్ముఖ ప్రయాణం

Author Name: Lakshmi Lok Yatra

Description: నీ కళ్లతో నిన్నే చూసుకుంటున్నావా? | ఆత్మజ్ఞానం మరియు అంతర్ముఖ ప్రయాణం

🌿 నీ కళ్లతో నిన్నే చూసుకోవడం అంటే ఏమిటి?

మనిషి తన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని చూస్తాడు. ఇతరులను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. కానీ తనలోని ఆలోచనలను, భావాలను, తన నిజమైన స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడానికి మాత్రం చాలా అరుదుగా ప్రయత్నిస్తాడు. అసలు మనం చూస్తున్నది కేవలం బయటి ప్రపంచాన్నేనా? లేక మనల్ని మనం తెలుసుకునే అవకాశం కూడా మన చూపులో దాగి ఉందా?

📖 ఈ వీడియోలో ఏముంది?

ఈ వీడియోలో ఆత్మపరిశీలన, అంతర్ముఖ ప్రయాణం, మన ఆలోచనలను గమనించడం, మన నిజమైన స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడం వంటి ఆధ్యాత్మిక భావనలను పరిశీలిస్తాం.

మన కళ్లతో ప్రపంచాన్ని చూడటానికి, మన అంతరంగాన్ని గమనించడానికి మధ్య ఉన్న తేడాను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిద్దాం. మన ఆలోచనలను గమనించడం ద్వారా మన గురించి మనం కొత్త విషయాలను తెలుసుకోవచ్చా? మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకోవడం ఎందుకు ముఖ్యం? ఇలాంటి ఆలోచనాత్మక ప్రశ్నలకు ఈ వీడియో ద్వారా ఒక కొత్త దృక్కోణాన్ని అన్వేషిద్దాం.

✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగలిగేవి:

🔹 ఆత్మపరిశీలన అంటే ఏమిటి, దాని ప్రాముఖ్యత ఏమిటి?

🔹 మన ఆలోచనలు, భావాలను గమనించడం ఎందుకు అవసరం?

🔹 బాహ్య ప్రపంచాన్ని చూడటానికి, అంతరంగాన్ని పరిశీలించడానికి మధ్య ఉన్న తేడా ఏమిటి?

🔹 మనల్ని మనం అర్థం చేసుకోవడానికి అంతర్ముఖ ప్రయాణం ఎలా తోడ్పడుతుంది?

🔹 ఆధ్యాత్మిక దృక్కోణంలో స్వీయ అవగాహనకు ఉన్న ప్రాముఖ్యత ఏమిటి?

🙏 ఒక చిన్న ఆలోచన…

ప్రపంచాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మనం ఎన్నో ప్రశ్నలు అడుగుతాం. ఒక్కసారి మనల్ని మనం కూడా ప్రశ్నించుకుందాం. మన ఆలోచనలను తీర్పు చెప్పకుండా గమనించడం, మన భావాలను అర్థం చేసుకోవడం, మనలోని నిశ్శబ్దాన్ని ఆస్వాదించడం వంటి చిన్న ప్రయత్నాలు ఆత్మపరిశీలనకు మార్గం చూపవచ్చు.

ఈ వీడియోలోని ఆలోచనలు మీకు ఉపయోగకరంగా అనిపిస్తే, వాటిని మీ దైనందిన జీవితంలో ఎలా అన్వయించుకోవచ్చో ప్రశాంతంగా ఆలోచించండి.

🔔 మీ అభిప్రాయాన్ని తెలియజేయండి!

ఈ వీడియో మీలో కొత్త ఆలోచనలను కలిగిస్తే లైక్ చేయండి. ఆత్మజ్ఞానం, ధ్యానం, ఆధ్యాత్మిక చింతనపై ఆసక్తి ఉన్న మీ కుటుంబ సభ్యులతో, స్నేహితులతో షేర్ చేయండి.

ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక, ఆత్మపరిశీలనకు సంబంధించిన వీడియోల కోసం మా ఛానెల్‌ను సబ్‌స్క్రైబ్ చేసి, కొత్త వీడియోలను తెలుసుకోవడానికి నోటిఫికేషన్లను ఆన్ చేసుకోండి.

💬 మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?
మనిషి తనను తాను నిజంగా అర్థం చేసుకోవాలంటే ముందుగా ఏమి చేయాలి? మీ ఆలోచనలను కామెంట్‌లో పంచుకోండి.

Transcript:
(00:00) ఏ కంటితో అయితే మీరు ఈ ప్రపంచాన్ని చూస్తున్నారో అదే కంటితో వేరొకరు మిమ్మల్ని చూస్తున్నారని నేను చెబితే మీరు నమ్ముతారా ఒకవేళ మీ కళ్ళు మీవి కావు అని నేను అంటే ఏమవుతుంది మీరు చూస్తున్నది వింటున్నది ఆలోచిస్తున్నది అంతా మరొకరి దృష్టి ద్వారానే జరుగుతోందని చెబితే బహుశా ఈ విషయంలో ప్రపంచంంతా తప్పేమో మనమే చూస్తున్నాం మనమే వింటున్నాం మనమే ఆలోచిస్తున్నాం అని మనమంతా అనుకుంటాం.
(00:32) కానీ కేనోపనిషత్తు వేల ఏళ్ల క్రితమే అడిగిన ప్రశ్న నేటికీ సైన్స్ సైకాలజీని కదిలిస్తోంది. కేనేషితం పతతి ప్రేషితం మనః ఎవరి ప్రేరణతో మనస్సు తన విషయాల వైపు పరిగెడుతోంది? ఈ ఒక్క ప్రశ్నలోనే మీ మొత్తం గుర్తింపును మార్చేసే ఆ రహస్యం దాగి ఉంది. కొద్ది నిమిషాల్లో మీరు ఎప్పుడూ ఒంటరిగా లేరని గ్రహిస్తారు.
(01:03) మీ కళ్ళ వెనుక పుట్టుకలేని చావు లేని ఒక అద్భుతమైన దృష్టి కూర్చుని ఉందని తెలుసుకుంటారు. అత్యంత అద్భుతమైన విషయం ఆ దృష్టి మిమ్మల్నే చూస్తోంది. ఇది మతబోధ కాదు ఏ ఫిలాసఫీ పుస్తకము కాదు ఇదొక అన్వేషణ ఇది లోపలికి దిగితే జీవితపు స్వరూపం శాశ్వతంగా మారిపోతుంది. మనమందరం చాలా పాత బలమైన నమ్మకాన్ని మోస్తూ జీవిస్తున్నాం. నేను చూస్తున్నాను కళ్ళు నావి మనసు నాది అనుకుంటాం.
(01:37) నా ఆలోచనలు నా అనుభవాలు ఈ నమ్మకం ఎంత సహజంగా అనిపిస్తుందంటే మనం దీనిని ఎప్పుడూ ప్రశ్నించనే ప్రశ్నించం. పొద్దున్నే లేచి కిటికీలోనుంచి బయటకి చూసినప్పుడు నేనే చూస్తున్నాను అనిపిస్తుంది. నొప్పి వస్తే నేనే ఫీల్ అవుతున్నాను అనుకుంటాం. ఏదైనా గుర్తొస్తే నేనే గుర్తు చేసుకుంటున్నాను అనుకుంటాం. కానీ ఇది నిజమా? కేనోపనిషత్తు ఈ నమ్మకాన్ని మెల్లగా తుంచేస్తుంది.
(02:08) కన్ను చూస్తుంది సరే కంటిని ఎవరు చూస్తారు చెవి వింటుంది సరే చెవిని ఎవరు వింటారు అంటుంది. మనసు ఆలోచిస్తుంది. దానిని ఎవరు తెలుసుకుంటారు? ఈ ప్రశ్న సామాన్యమైనది కాదు. ఇది నేను అనే భావన మసకబారే చోటుకి మనల్ని తీసుకెళ్తుంది. ఈ పాత నమ్మకాన్ని ఎందుకు పట్టుకొని ఉన్నాం ఎందుకంటే చిన్నప్పటి నుంచి మనకు నేర్పింది ఇదే నువ్వు శరీరానివి మనసువి నీ ఆలోచనల కలయకవి అని సమాజం చెప్తుంది.
(02:45) మనం దీన్ని ఎంత లోతుగా నమ్మేస్తామఅంటే ఎప్పుడూ అసలు సందేహమే రాదు. కానీ ఒక్క క్షణం ఆగి ఆలోచించు నీకు కోపం వచ్చినప్పుడు ఆ కోపాన్ని నువ్వు గమనించగలవా అవును నువ్వు బాధలో ఉన్నప్పుడు ఆ బాధను అనుభవిస్తూ చూడగలవా అవును మనసులో ఆలోచనలు పరిగెడుతున్నప్పుడు నువ్వు ఆ ఆలోచనలను చూడగలవా అవును అలాంటప్పుడు చూస్తున్నది కోపం కాజాలదు అలాగే చూస్తున్నది బాధ కూడా కాలేదు లేదు చూస్తున్నది ఆలోచన కూడా కాలేదు.
(03:29) మరి అది ఎవరు ఈ సందేహం మొదటిసారి మనసులో కలిగినప్పుడు ఏదో తెలియని కంగారు పుడుతుంది. ఏదో గోడ కదులుతున్నట్టుగా నువ్వు నీ జీవితాన్నంతా నిలబెట్టిన పునాది బలహీన పడుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది. ఇక ఇక్కడి నుంచే ప్రయాణం మొదలవుతుంది. ఈ మొత్తం భ్రమని నడిపించే ఆ గుప్త వ్యవస్థని అర్థం చేసుకుందాం. మన లోపల అతి సూక్ష్మమైన ప్రక్రియ నడుస్తుంటుంది. కళ్ళు కాంతిని స్వీకరిస్తాయి.
(04:00) చెవులు కంపనాలను పట్టుకుంటాయి. చర్మం స్పర్శను అనుభవిస్తుంది. ఈ సంకేతాలన్నీ మెదడుకు చేరుకుంటాయి. మెదడు వీటికి అర్థాన్ని ఇస్తుంది. అప్పుడు ఒక అనుభవం పుడుతుంది. నేను చూస్తున్నాను నేను వింటున్నాను కానీ మెదడు దానంతట అది ఏమీ చూడదని సైన్స్ మనకు చెబుతోంది. నేను చూస్తున్నాను నేను వింటున్నాను కానీ మెదడు దానంతటా అది ఏమీ చూడదని సైన్స్ మనకు చెబుతోంది.
(04:38) మెదడు పుర్రె అనే ఒక చీకటి గదిలో బందీ అయి ఉంది. దాని ప్రపంచం అంతా చీకటే వెలుతురు లేదు శబ్దము లేదు అది కేవలం బయట నుండి వచ్చే విద్యుత్ సంకేతాలను స్వీకరిస్తుంది. మరి ఆ చీకటి గదిలో ఆ సంకేతాలను ఒక అందమైన సూర్యాస్తమయంగా మధురమైన సంగీతంగా మార్చి అనుభవిస్తున్నది ఎవరు? ఆ అనుభవం జరిగే స్థానమే మీ చైతన్యం. దాని ప్రపంచం అంతా చీకటే వెలుతురు లేదు శబ్దము లేదు అది కేవలం ఎలక్ట్రికల్ సిగ్నల్స్ ను అనువదిస్తుంది.
(05:18) మరి అనుభవం ఎక్కడ జరుగుతోంది? ఇక్కడ సైకాలజీ ఇంకో పొరను విప్పుతుంది. మన నేను అనేది ఒక కథ. మనసు కథలు అన్నుతూనే ఉంటుంది. నేను సక్సెస్ నేను ఫెయిల్ నేను ప్రేమకి అర్హుడిని ఒంటరిని ఈ కథలు ఎంత సహజంగా అనిపిస్తాయి అంటే నిజమనే నమ్మేస్తాం. కానీ ఈ కథల వెనుక ఒక మౌన సాక్షి కూర్చుని ఉంది. ఆ సాక్షి విజయము కాదు అపజయము కాదు సుఖము కాదు దుఃఖము కాదు.
(05:54) చూస్తూ ఉంది అంతే. ప్రాచీన ఋషులు దీన్ని ద్రష్ట అన్నారు చూసేవాడు వాళ్లో విప్లవాత్మక మాట చెప్పారు ద్రష్ట ఎప్పటికీ దృశ్యం కాలేడు చూసేవాడు ఎప్పటికీ కనిపించేది కాలేడు ఎందుకంటే చూడటానికి ద్రష్ట కావాలి. ఓ పోలికతో అర్థం చేసుకోండి. ఓ పెద్ద అద్దాన్ని ఊహించండి. ఆ అద్దంలో లోకమంతా కనిపిస్తోంది. కొండలు ఏళ్ళు జనం ఆకాశం చుక్కలు కానీ అద్దం స్వయంగా ఎప్పుడూ అద్దంలో కనిపించదు.
(06:33) అద్దం కేవలం చూపిస్తుంది. మీ స్పృహ కూడా అంతే అది శరీరం మనసు లోకం అన్ని చూపిస్తోంది. కానీ తానెప్పుడూ కనిపించదు. అసలు లోతైన విషయం మీరు కళ్ళతో చూస్తున్నప్పుడు నిజానికి ఆ చైతన్యమే మిమ్మల్ని చూస్తోంది. కళ్ళు ఓ మాధ్యమం. మనసు ఒక మాధ్యమం కానీ చూసేది మరొకరు. ఈ వ్యవస్థ ఎంత సూక్ష్మమైనది అంటే చేప నీటిని గమనించినట్లు పక్షి గాలిని గమనించనట్లు మనం దీన్ని అస్సలు గమనించలేము.
(07:11) చైతన్యంలో ఎంతగా ఉన్నామంటే దాన్నే మర్చిపోతున్నాం. ఈ సత్యాన్ని కొన్ని బలమైన రూపకాలతో లోతుగా ఫీల్ అవ్వండి. నదిని ఊహించుకోండి. నది పారుతోంది. అలలు లేస్తాయి పడతాయి. కానీ నది నీరు మారదు. అలలు వచ్చిపోతుంటాయి నీరు మాత్రం అదే ఉంటుంది. మీ ఆలోచనలు అలలే మీ భావాలు అలలే మీ అనుభవాలే మీ అనుభవాలు కూడా అలలే కానీ వీటి అన్నింటిని మోస్తున్నది నీరే అది మారదు స్థిరమైనది ఈయనది మరో చిత్రం ఒక పర్వతం దానిపై మేఘాలు
(07:58) వస్తాయి. ఎండ కాస్తుంది తుఫాను వస్తుంది. కానీ పర్వతం స్థిరంగా ఉంటుంది. మీ మనసు మేఘం మీ పరిస్థితులు తుఫాను కానీ మీరొక పర్వతం ఇక అగ్నిరూపకం నిప్పు మండుతుంది. కట్టెలు కాలుతాయి. కానీ అగ్ని మిగిలే ఉంటుంది. నిప్పు దేనిలోకైనా ప్రవేశించగలదు కానీ స్వయంగా ఎప్పుడూ కాలిపోదు నీ చైతన్యం అగ్ని అది ప్రతి అనుభవంలోకి ప్రవేశిస్తుంది.
(08:35) కానీ తనే ఎప్పుడూ అనుభవం కాదు. ఇక అద్దం అద్దంలో నువ్వు నీ ముఖాన్ని చూసుకుంటావు. కానీ అద్దంలో కనిపించే ముఖం అద్దం కాదు అద్దం స్వచ్ఛంగానే ఉంటుంది. ఎంత చెత్త కనిపించినా అద్దం మురికి కాదు. నీ చైతన్యం అద్దం ఎన్ని చీకటి ఆలోచనలు వచ్చినా చైతన్యం ఎప్పుడూ చీకటి కాదు. విత్తనం విత్తనం మట్టిలో పడుతుంది. చీకట్లోనే పడి ఉంటుంది.
(09:08) ఒకరోజు పగులుతుంది మొలకెత్తుతుంది చెట్ట అవుతుంది పండ్లిస్తుంది. కానీ విత్తనంలో ముందే పూర్తి చెట్టు దాగుంటుంది. నీలోనూ ఆ విత్తనం ఉంది. ముందే పరిపూర్ణమైన ఆ చైతన్యం అది ఏదీ కావక్కర్లేదు. దాన్ని గుర్తు చేసుకుంటే చాలు ఆకాశం ఆకాశంలో మేఘాలు వచ్చిపోతాయి. పక్షులు ఎగురుతాయి చుక్కలు మెరుస్తాయి. కానీ ఆకాశం మురికి కాదు ఆకాశం ఎన్నడూ చిన్నదవ్వదు.
(09:39) ఆకాశం ఎప్పుడూ అలాగే ఉంటుంది. నీ చైతన్యం ఆకాశం. సముద్రం అలలు సముద్రంపై నాట్యమాడతాయి. కానీ సముద్రపు లోతుల్లో ప్రశాంతత ఉంటుంది. సూర్యుడు సూర్యుడు ప్రతిదాన్ని వెలిగిస్తాడు కానీ చీకటిని ఎన్నడూ చూడడు చంద్రుడు చంద్రుడు రాత్రివేళ వెలుగునిస్తాడు కానీ ఆ వెలుగు సూర్యుడి నుండి అప్పు తెచ్చుకున్నది. చెట్టు తన వేళ్ళతో భూమిని పట్టుకుని ఉంటుంది. కొమ్మలతో ఆకాశాన్ని తాకుతుంది.
(10:20) విశ్వం విశ్వంలో అనంతమైన గ్యాలాక్సీలు తిరుగుతున్నాయి. కానీ వీటిని మోస్తున్నది శాంతంగా ఉంది. ఈ ఉపమానాలన్నీ ఒకే మాట చెబుతున్నాయి. చూస్తున్నది నువ్వు అంతేగాని చూడబడుతున్నది కాదు. ఇప్పుడు కాస్త నీ భావాలతో కనెక్ట్ అవ్వు జనాల గుంపులో నిలుచున్న నువ్వు ఒంటరివని ఎప్పుడైనా ఫీల్ అయ్యావా రాత్రి నిశశబ్దంలో అందరూ నిద్రపోయాక మనసులో ఒక వింత శూన్యత ఏర్పడటం ఎప్పుడైనా గమనించావా చివరిసారి నువ్వు నేనెవరిని అని ఎప్పుడు అడిగావు
(11:04) భయం కోల్పోతామేమోనని భయం ఒకవేళ నేనే లేక లేకుంటే ఏముంటుందనే భయం ఒంటరితనం ఎవరు అర్థం చేసుకోవట్లేదని ఎవరు చూడట్లేదని అనుకుంటాం. భవిష్యత్తు గతం గురించిన చింత నా పర్పస్ ఏంటని జీవితంంతా వెతుకుతూనే ఉంటాం. ఎనర్జీ ఒక్కోసారి అంతా పోయినట్టు అనిపిస్తుంది. ఒక్కోసారి ఏదో దాగి ఉన్న శక్తి ఉన్నట్టు అనిపిస్తుంది. ప్రేమ మనం ప్రేమని కోరుకుంటాం ఇస్తాం కోల్పోతాం.
(11:44) కానీ ప్రేమని కూడా చూసే అనుభవం ఉంటుందా? ఎరుక. ఏదో తెర తొలగిపోయినట్లుగా మీరు పూర్తిగా మేల్కునే క్షణం అప్పుడప్పుడు వస్తుంటుంది. గ్రోత్ మనం మారాలి ఇంకా బెటర్ అవ్వాలనుకుంటాం. కానీ ఈ భావాలన్నింటిని గమనిస్తున్నది మాత్రం వీటి వల్ల ఏమాత్రం ప్రభావితం కాదని ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా? భయాన్ని చూస్తున్నది భయపడటం లేదు. ఒంటరితనాన్ని ఫీల్ అవుతున్నది ఒంటరిగా లేదు.
(12:20) చింతని తెలుసుకుంటున్నది ఆందోళన చెందటం లేదు. ఈ నిజం నెమ్మదిగా అర్థమైనప్పుడు ఏదో పెద్ద భారం దిగిపోయినంత ప్రశాంతత కలుగుతుంది. ఇక ప్రాచీన జ్ఞానానికి వస్తే కేనోపనిషత్తు సరిగ్గా ఈ మిస్ట్రీనే విప్పుతుంది. అది చెబుతోంది యన్మనసాన మనుతే ఏనా హుర్మనో మతం తదేవ బ్రహ్మత్వం విద్ధి నేదం యదిదము పాసతే మనసుతో తెలియనిది మనసును తెలిపేదే అదే అసలైన బ్రహ్మం నువ్వు పూజించేది కాదు ఋషులు దీన్ని దర్శించారు.
(12:55) ఇంద్రియాల పని వెనుక ఓ శక్తి ఉందని మనసు కదులుతోందని గ్రహించారు. కానీ మనసు వెనక ఎవరో ఉన్నారు. యోగంలో దీన్ని ద్రష్ట అన్నారు. పతంజలి చెప్పినట్లు ద్రష్ట దృశ్య మాత్రః ద్రష్ట అంటే కేవలం చూసేవాడే శుద్ధ చైతన్యం వేదాంతంలో ఇది సాక్షి చేతన అన్నింటిని చూస్తూ తాను మాత్రం ఎప్పుడూ ఒక సంఘటనగా మారని సాక్షి తంత్రంలో దీన్ని శివ అన్నారు.
(13:30) లీలను చూస్తున్న ఆ చేతన బుద్ధుడి మాటల్లో ఇది శూన్యత కానీ శూన్యత అంటే శూన్యం కాదు సమస్తం దేనిలోనైతే ప్రకటితమవుతుందో ఆ పరిపూర్ణత ధ్యాన ప్రక్రియ మొత్తం ఈ అన్వేషణ వైపే నడిపిస్తుంది. శ్వాసను చూస్తున్నప్పుడు చూసేవాడిని వాడిని వెతుకుతావు. ఆలోచనలను చూస్తున్నప్పుడు వాటికి దూరమవుతావు. ఉపనిషత్తులు చెబుతున్నాయి ఆత్మ పుట్టదు చావదు దానికి చేదన లేదు దహనం లేదు అది తడవదు ఎండిపోదు మనన ఋషులకు తెలుసు నీ కళ్ళతో చూస్తున్నది ఎవరో అది నువ్వు కానే కాదు చూడబడుతున్నదే అసలు నువ్వు అదే సమయంలో చూస్తున్నది కూడా నువ్వే ఈ
(14:15) విరోధాభాసమే రహస్యం మరి సైన్స్ ఈ ప్రాచీన పరిశోధనను ఎలా సమర్థిస్తోంది ఇది చూడండి మెదడులో నేను కూర్చునే కేంద్రం ఏదీ లేదని న్యూరో సైన్స్ చెబుతోంది. కమాండ్ సెంటరే లేదు అనుభవాలు చెదిరి ఉంటాయి. వేరు వేరు భాగాలు పనిచేస్తాయి. తర్వాత ఒక కథత పుడుతుంది. ఇదే నేనని న్యూరోప్లాస్టిసిటీ ప్రకారం మెదడు మారగలదు కానీ ఆ మారుతున్న దాన్ని ఎవరు చూస్తున్నారు? హార్మోన్లు డోపమైన్ సెరటోనిన్ కార్టిసాల్ అనుభవాలను చేస్తాయి.
(14:55) కానీ ఆ అనుభవాన్ని ఎవరు తెలుసుకుంటున్నారు శ్వాస గాఢంగా శ్వాస తీసుకుంటే నాడీ వ్యవస్థ శాంతిస్తుంది. కానీ శ్వాసించే వాడిని ఎవరు చూస్తున్నారు? కణాల పునరుత్పత్తి. ప్రతి ఏడేళ్లకు కణాల పునరుత్పత్తి. ప్రతి ఏడేళ్లకు నీ శరీరం దాదాపు పూర్తిగా కొత్తదవుతుంది. అంటే చిన్నప్పుడు మీరు ఏ కళ్ళతో అయితే ఈ ప్రపంచాన్ని చూశారో భౌతికంగా ఇప్పుడున్నవి ఆ కళ్ళు కావు అయినా సరే నేను అనే మీ భావన అప్పుడు ఇప్పుడు అలాగే స్థిరంగా ఉంది.
(15:34) దీన్ని బట్టి అర్థమయ్యేది ఏమిటి? మారుతున్న ఈ భౌతిక శరీరం మీరు కాదు ఆ మార్పును గమనిస్తున్న స్థిరమైన చైతన్యం మీరు అయినా నువ్వు అలాగే ఉంటావు కాబట్టి శరీరం నువ్వు కాదు స్ట్రెస్ రెస్పాన్స్ ఫైట్ ఆర్ ఫ్లైట్ బాడీ పాత వ్యవస్థ కానీ నువ్వు ఒత్తిడిని చూడగలిగితే దానికంటే వేరు సైన్స్ అంటుంది చైతన్యం ఇప్పటికీ మిస్టరీయే అనుభవం ఎలా పుడుతుందో మనకు తెలియదు హార్ట్ ప్రాబ్లమ్స్ ఆఫ్ కాన్షియస్నెస్ కానీ ఉపనిషత్తులు వేల ఏళ్ల క్రితమే చెప్పాయి.
(16:17) కాన్షియస్నెస్ ప్రాథమికం పదార్థం చైతన్యం నుంచే వస్తుంది. పదార్థం నుంచి కాదు ఈ పోలిక అద్భుతం. ఇక మార్పు విషయానికి వస్తే ఇది అర్థం చేసుకోవడానికే కాదు జీవించడానికి. మూడు నుండి ఐదు సింపుల్ పవర్ఫుల్ పద్ధతులు మొదటిది సాక్షి భావం రోజులో ఆగి అడుగు ఇప్పుడు ఎవరు చూస్తున్నారు? మొదటిది సాక్షి భావం భావం రోజులో ఏ పనైనా చేస్తున్నప్పుడు ఒక్క క్షణం ఆగి దీన్ని ఇప్పుడు ఎవరు గమనిస్తున్నారు? అని మిమ్మల్ని మీరు అడగండి.
(16:56) కోపం వస్తే కోపం అవ్వకు దాన్ని చూడు అంటే నేను కోపంగా ఉన్నాను అని దానికి బానిస అయ్యే బదులు నాలో కోపం అనే భావన కలుగుతోంది నేను దాన్ని గమనిస్తున్నాను అని అనుకోండి. ఈ చిన్న మార్పు మీ ఆలోచనలకు మీకు మధ్య ఒక అద్భుతమైన దూరాన్ని పెంచుతుంది. ఆనందం వస్తే ఆనందం అవ్వకు దాన్ని చూడు దాన్ని చూడు ఆనందం వస్తే ఆనందం అవ్వకు దాన్ని చూడు ఆలోచనలు పరిగెడితే ఆలోచనలు అవ్వకు చూడు ఎందుకు ఇలా పని చేస్తుంది? చూసే క్రియే నిన్ను దృశ్యం నుంచి వేరు చేస్తుంది. నువ్వు దాననంతటిదే సాక్షి
(17:41) అవుతావు. రెండోది శరీరంలోకి రావడం కళ్ళు మూసి శ్వాస గమనించి ఒంటి ప్రతి భాగాన్ని ధ్యానించు మనసు పక్కకెళ్తే మళ్ళీ ఒంట్లోకి రా ఇది ఎలా పనిచేస్తుంది? శరీరం వర్తమానం ఆలోచనలు గతం భవిష్యత్తు శరీరానికి వస్తే నువ్వు నిత్యవర్తమానమైన చైతన్యానికి దగ్గరవుతావు. మూడవ పద్ధతి ప్రశ్న కేనా ఉపనిషత్తు మూల ప్రశ్న తలుచుకో ఈ మనసు ఎవరు నడిపిస్తున్నారు? ఈ కన్ను ఎవరి వల్ల చూస్తోంది? సమాధానం వెతకొద్దు ప్రశ్న బతకని ఇది ఎందుకు పనిచేస్తుంది ఎందుకంటే ప్రశ్నే సమాధానం
(18:26) వైపు నడిపిస్తుంది. ప్రశ్న లోతైనప్పుడు మనసు ప్రశాంతంగా మారిపోతుంది. సాక్షి కనిపిస్తాడు. నాలుగవ పద్ధతి మౌనం రోజు కాసేపు మౌనంగా ఉండు ఏమీ చేయొద్దు కూర్చో అంతే ఇది ఎలా పని చేస్తుంది? ఎందుకంటే మౌనంలో మాటలకు అందనిది వినిపిస్తుంది. ఐదవ పద్ధతి కృతజ్ఞత. రోజు పడుకునే ముందు నువ్వు రుణపడిన మూడు పనులు తలుచుకో కానీ దాన్ని ఫీల్ అవ్వు.
(19:01) ఊరికే ఆలోచించొద్దు. ఇది ఎందుకు పనిచేస్తుందంటే కృతజ్ఞత హృదయాన్ని తెరుస్తుంది. హృదయం తెరుచుకుని ఉన్నప్పుడు చైతన్యాన్ని అనుభవించడం సులువవుతుంది. ఈ పద్ధతులు మాయాజాలం కాదు ఇవి నువ్వు ఇప్పటికే ఉన్న చోటుకే నిన్ను చేరుస్తాయి. ఇక ఇప్పుడు అన్నీ మారిపోయే ఆ క్షణం వస్తుంది. నువ్వు గ్రహిస్తావు నేను జీవితాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నాను.
(19:30) నేను శరీరాన్ని అనుకున్నాను కానీ శరీరం మారుతోంది నేను కాదు నేను మనసును అనుకున్నాను కానీ మనసు ఆలోచనల తుఫాను నేను ప్రశాంతంగా ఉన్నాను నా అనుభవాలే నేను అనుకున్నాను కానీ అవి వస్తూ పోతూ ఉంటాయి. నేను ఉంటాను నువ్వు ఎప్పుడూ విరిగిపోలేదని గుర్తిస్తావు. నువ్వు ఎప్పుడూ తప్పిపోలేదు. అసంపూర్ణంగా లేవు సమస్య కాలం కాదు నిన్ను నువ్వు కాలంలో బంధించుకోవడమే సమస్య సమస్య లోకం కాదు లోకం నుండి నిన్ను నువ్వు వేరుగా అనుకోవడమే సమస్య నిజమైన ఆ శక్తి ఎప్పుడూ నీ లోపలే ఉంది. కళ్ళతో చూసే ఆ
(20:15) శక్తి మనసును నడిపించే ఆ శక్తి జీవితాన్ని జీవించే ఆ శక్తి ఇంకా అత్యంత లోతైన అనుభూతి నీ కళ్ళ ద్వారా నిన్నే చూస్తున్నారు. ఎవరైతే చూస్తున్నారో వారే చూడబడుతున్నారు. ద్రష్ట దృశ్యం ఒక్కటే ఈ ఏకత్వం తెలిసినప్పుడు కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరుగుతాయి. కాదు ఇవి బాధ కన్నీళ్లు కావు ఎన్నడూ విడవని నీ ఇంటికి చేరినప్పటివి చివరకు నువ్వు విరిగిపోలేదు తిరిగిపోలేదు తప్పిపోలేదు నువ్వు ఎన్నడూ వేరైపోలేదు కళ్ళు తెరవగానే ప్రపంచం కనిపిస్తుంది కానీ ఆ ప్రపంచం వెనుక ఉండి చూస్తున్నది
(21:00) ఎవరవుతున్నది ఎవరో కాదు అది నీ స్వస్వరూపమే కేనోపనిషత్తు రహస్యం సమాచారం కాదు ఇదొక జాగృతి మరోసారి కళ్ళతో ఏదైనా చూసినప్పుడు గుర్తుంచుకో నీ కళ్ళతో నిన్నే చూస్తున్నారు. ఆ చూపులోనే అన్ని ఇమిడిపోతాయి. ప్రశ్నలలు అన్వేషణలు ప్రయాణాలన్నీ ఎందుకంటే వెతికేదే వెతకబడుతోంది. విన్నది కేవలం ఆరంభమే మరింత లోతుకు వెళ్ళు నా కళ్ళతో చూస్తున్నది ఎవరు అనే ప్రశ్న తొలిసారి మనసులో లేచినప్పుడు వెంటనే మనసు బదులిస్తూ నేను చూస్తున్నాను అంటుంది.
(21:42) కానీ ఆ నేను కూడా ఓ ఆలోచనే. మరి దాన్ని చూస్తున్నది ఎవరు? ఇది అద్దం ముందు నిలబడి తన ప్రతిబింబాన్ని చూస్తూ అందులోనే మరో ప్రతిబింబం వెతికే అంతులేని చక్రంలా ఉంటుంది. కానీ కేన ఉపనిషత్తు మనల్ని ఇక్కడితో వదిలేయదు. వెతికేవాడు వెతకబడేది రెండు ఒకటయ్యే బిందువు వరకు అది మనల్ని తీసుకు వెళ్తుంది. ఓ కథ వినండి. పాత రోజుల్లో శ్వేతకేతు అనే యువకుడు ఉండేవాడు.
(22:18) గురుకులంలో 12 ఏళ్ళు వేదాలు చదివి ఇంటికి వచ్చాడు. అప్పుడు తండ్రి దేనితో సర్వం తెలుస్తుందో అది తెలుసుకున్నావా అనగా అవును నాన్న అన్ని తెలుసుకున్నా అన్నాడు శ్వేతకేతు తండ్రి నవ్వి అయితే నిద్రలో నీ నేను ఎక్కడికి వెళ్తుంది? కల కనేటప్పుడు దాన్ని ఎవరు చూస్తున్నారు అన్నారు. కలలు లేని గాఢ నిద్ర తర్వాత కూడా గాఢంగా నిద్రపోయాను అంటావు కదా మరి దీన్ని తెలుసుకున్నది ఎవరు? శ్వేతకేతు మౌనమయ్యాడు.
(22:55) తండ్రి ఆ తెలుసుకునేది నువ్వే కానీ అది చూసేది కాబట్టి నువ్వు ఎప్పుడూ దాన్ని చూడలేదు అన్నారు. ఈ కథ కేవలం కథే కాదు ఇది నీ సొంత కథ. ప్రతి రాత్రి నువ్వు నిద్రపోయినప్పుడు శరీరం మంచం పై పడి ఉంటుంది. మనసు కలలు కంటుంది. లేదా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. కానీ ఉదయం లేవగానే ఒక నిరంతర భావన కలుగుతుంది. నిన్న రాత్రి పడుకున్నది నేనే ఈ కంటిన్యూటీ ఎవరిది బాడీదా కాదు అది క్షణక్షణం మారుతోంది.
(23:37) మైండ్ దా కాదు అది ఆలోచనల ప్రవాహం మరి ఎవరిది మెలకువ కల గాఢ నిద్ర అనే మూడు స్థితుల్లోనూ ఒకేలా ఉండే ఆ చైతన్యానిది. సైన్స్ ఇవాళ దీన్ని కంటిన్యూస్ సెల్ఫ్ అవేర్నెస్ అంటుంది. కానీ ఈ కంటిన్యూటీ ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో దానికి ఇంకా తెలియదు. ఉపనిషత్తులు చెప్తున్నాయి. ఈ కంటిన్యూటీయే నీ అసలైన స్వరూపం అని ఇంకాస్త లోతుక వెళ్దాం.
(24:10) మీరు ఒక సినిమా హాల్ లో ఉన్నారనుకోండి స్క్రీన్ పై కథ నడుస్తోంది. హీరో నవ్వుతూ ఏడుస్తూ పోరాడుతూ ప్రేమిస్తున్నాడు. పూర్తిగా కథలో మునిగిపోయారు. మీరే హీరో అనుకుంటున్నారు. అకస్మాత్తుగా ఎవరో కదిలిస్తారు. ఇది సినిమా కదా అని అప్పుడు ఏం జరుగుతుంది? స్క్రీన్ అక్కడే ఉంటుంది. అకస్మాత్తుగా ఎవరో కదిలిస్తారు ఇది సినిమా కదా అని అప్పుడు ఏం జరుగుతుంది? స్క్రీన్ అక్కడే ఉంటుంది.
(24:44) కథ అలాగే నడుస్తూనే ఉంటుంది. మీరు ఆ సినిమాను ఆస్వాదించడం మానరు. కానీ లోపల ఉన్న అనవసరమైన భయం ఆందోళన మాయమైపోతాయి. ఎందుకంటే ఇప్పుడు మీకు తెలుసు మీరు ఆ కథలో కొట్టుకుపోయే పాత్ర కాదు ఆ కథను సురక్షితమైన స్థానం నుండి వీక్షిస్తున్న ప్రేక్షకుడు అని మన జీవితం కూడా సరిగ్గా అంతే కానీ ఇప్పుడు మీకు తెలుసు మీరు స్క్రీన్ కాదు మీరు చూసేవారని జీవితం కూడా అంతే శరీరం స్క్రీన్ మనసు కథ ప్రపంచం ఒక సినిమా నువ్వు హాల్లో కూర్చున్నావు కానీ సమస్య ఏంటంటే ఎప్పటి నుంచో మనం కథలో మునిగిపోయాం. ఆ హాల్ నే పూర్తిగా
(25:31) మర్చిపోయాం. మనల్ని మనం హీరో అనుకున్నాం మరియు మరియు హీరోకి బాధ కలిగితే మనం ఏడుస్తాం హీరోకి సుఖం కలిగితే సంతోషిస్తాం. కేనోపనిషత్ మనల్ని కదిలిస్తుంది. ఇది కేవలం ఒక సినిమా అని అది చెబుతుంది. ఇది అర్థమైనప్పుడు ఒక వింతైన స్వేచ్ఛ పుడుతుంది. కథ సాగుతూనే ఉంటుంది. సుఖ దుఃఖాలు వస్తుంటాయి. కానీ నేను కథను కాదని నీకు ఇప్పుడు తెలుసు.
(26:03) ఇక సైన్స్ పరంగా చూస్తే బ్రెయిన్ లో దాదాపు 86 బిలియన్ న్యూరాన్లు ఉన్నాయి. ప్రతి సెకండ్ కు లక్షలాది ఎలక్ట్రికల్ సిగ్నల్స్ పరిగెడుతుంటాయి. కంటిపై పడే వెలుగు రెటీనాను చేరి ఎలక్ట్రికల్ సిగ్నల్ గా మారుతుంది. ఆప్టిక్ నేరు ద్వారా విజువల్ కార్టెక్స్ కు చేరుకుంటుంది. అక్కడ షేప్, కలర్ మూమెంట్ గుర్తిస్తారు. తర్వాత మిగతావి కలుస్తాయి.
(26:32) మెమరీ ఎమోషన్ మీనింగ్ చివరికి ఒక ఎక్స్పీరియన్స్ కలుగుతుంది. నేను రెడ్ ఫ్లవర్ చూస్తున్నానని కానీ చూస్తే ఈ ప్రాసెస్ లో ఎక్కడ నేను అనే సెంటర్ ఉండదు. మెదడు లోపల కూర్చుని చూస్తున్న చిన్న వ్యక్తి ఏమీ లేడు. మరి అనుభవం ఎక్కడ జరుగుతోంది? ఇదే హార్ట్ ప్రాబ్లం. సైన్స్ పదార్థాన్ని అర్థం చేసుకోగలదు కానీ అనుభవ క్వాలిటీ ఎరుపు రంగు ఎరుపుదనం నొప్పి బాధ ఇది ఎలా పుడుతుందో దీనికి అసలు తెలియదు.
(27:08) ఉపనిషత్తులు చెబుతాయి. ఎక్స్పీరియన్స్ చైతన్యంలో పుడుతుంది. బ్రెయిన్ లో కాదు బ్రెయిన్ కేవలం టూల్ రేడియో మ్యూజిక్ క్రియేట్ చేయనట్లే కేవలం పట్టుకుంటుంది. అలాగే మెదడు చైతన్యాన్ని సృష్టించదు. కేవలం వ్యక్తం చేస్తుంది. నువ్వు ఈ విషయాన్ని గుర్తించినప్పుడు శరీరం పట్ల ఒక కొత్త దృక్పదం ఏర్పడుతుంది. శరీరం మెషీన్ లా కాక ఒక పవిత్ర సాధనం అవుతుంది.
(27:39) దీని ద్వారా అనంత చైతన్యం లిమిటెడ్ ఎక్స్పీరియన్స్ పొందుతోంది. ఇంకో కోణం చూద్దాం. బ్రెయిన్ లో ఏదో వెలుగు వెలిగినట్టుగా కాన్షియస్నెస్ బాడీ లోపలే ఉంటుందని మనం అనుకుంటాం. కానీ కేనోపనిషత్ రివర్స్ లో చెప్తుంది. బాడీ మైండ్ ఈ ప్రపంచం అన్ని చేతనలోనే ఉన్నాయి. కలలో మొత్తం నగరమే మీ మనసులో ఉన్నట్టు మేల్కొని ఉన్నప్పుడు కూడా ఈ మొత్తం విశ్వమే చేతనలో ఉంటుంది.
(28:14) ఈ అవగాహన వచ్చినప్పుడు భయం తగ్గడం మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే అంతా చేతనలోనే ఉంటే కోల్పోవడానికి ఇక ఏమీ ఉండదు. ఏది పోయినా అది చేతనలోనే కలిసిపోతుంది. ఏది వచ్చినా చేతన నుంచే వ్యక్తమవుతుంది. అందుకే ఋషులు సర్వం కల్విదం బ్రహ్మ అన్నారు. ఇదంతా బ్రహ్మమే వాళ్ళు ఊరికే చెప్పలేదు దాన్ని బతికారు. ప్రాక్టికల్ గా చూద్దాం. నెక్స్ట్ టైం కోపం వచ్చినప్పుడు నాకు కోపం వచ్చిందని మాత్రమే అనకండి.
(28:48) కోపం ఎక్కడెక్కడ తెలుస్తోంది అని అడగండి. చాతీలోనా పొట్టలోనా గొంతులోనా ఈ ఫీలింగ్ ని ఎవరు గమనిస్తున్నారో అడగండి. తెలుసుకునేవాడు కోపానికి పానికి అతీతంగా ప్రశాంతంగా ఉన్నాడని చూస్తారు. ఇలాగే భయం ఒంటరితనం ఆనందం వచ్చినప్పుడు ప్రతి భావంతోనూ చేయండి. నెమ్మదిగా ఓ అద్భుతం జరుగుతుంది. భావాలు వచ్చి పోతుంటాయటాయి కానీ మీపై ప్రభావం తగ్గుతుంది.
(29:22) ఈ సాధన ఎంత సులువో అంత విప్లవాత్మకం ఎందుకంటే ఇది మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ ఉండే సాక్షి స్థానానికి తీసుకెళ్తుంది. ఇక గ్రంథాల లోతుల్లోకి కేనోపనిషత్తులో ఓ కథ ఉంది. అసురులను తమ శక్తితో ఓడించామని దేవతలు అనుకున్నారు. బ్రహ్మ వాళ్ళను పరీక్షించాడు. ఆయన యక్ష రూపమెత్తాడు. ఎవరో తెలుసుకో అని ఇంద్రుడు అగ్నిని పంపాడు. నేనేదైనా కాల్చేస్తాను అన్నాడు అగ్ని యక్షుడు గడ్డి పరకనుంచాడు.
(29:57) అగ్ని కాల్చలేకపోయాడు. వాయువు వచ్చి దేన్నైనా ఎగరేస్తానన్నా ఎగరలేదు చివరికి కింద్రుడే వెళ్ళాడు. యక్షుడు మాయమైపోయి అక్కడ ఉమా హైమవతి ప్రత్యక్షమైంది. ఆమె చెప్పింది ఈయన బ్రహ్మ మీ విజయం ఆయన శక్తి వల్లే వచ్చింది. మీ సొంత శక్తి వల్ల కాదు అని. ఈ కథ ఏం చెప్తోందంటే ఏ శక్తి అయితే మీ కళ్ళతో చూస్తుందో ఏ శక్తి అయితే మీ చేతులతో పని చేస్తుందో ఏ శక్తి మీ మనసుతో ఆలోచిస్తుందో అది మీ సొంత ఆస్తి కాదు యూనివర్సల్ అది.
(30:41) మీరు కేవలం ఒక మాధ్యమం. నేను చేస్తున్నాననే అహం విరిగినప్పుడు అప్పుడు ఎంతో లోతైన వినయం పుడుతుంది. వినయంతో పాటు ప్రేమ పుడుతుంది. ఎందుకంటే ఎందుకంటే ఇప్పుడు మీకు తెలుసు ప్రతి ప్రాణిలోనూ అదే శక్తి పని చేస్తోందని ఇప్పుడు సైకాలజీ పరంగా చూడండి ఆధునిక సైకాలజీలో ఈగో గురించి మాట్లాడతారు అహంకారం మన గురించి మనం అల్లుకునే కథ అది. కానీ ఈగో ఏమీ గట్టి వస్తువు కాదు అది ఆలోచనల సమూహం అంతే పదే పదే రిపీట్ అవుతూ ఉంటుంది.
(31:24) నేను అలాంటోడిని నేను ఇలాంటోడిని నాకు ఇది కావాలి నాకు అది వద్దు అని సాక్షి భావంలో కూర్చున్నప్పుడు ఈగో మిషనరీ కనిపిస్తుంది. అలా కనిపించగానే దాని పట్టు సడలిపోతుంది. ఇది అణచివేత కాదు ఇది ఎరుక. అణచివేతతో అహంకారం ఇంకా బలపడుతుంది. ఎరుకతో ఇది భావాలను అణచివేయడం కాదు ఇది ఎరుక మనసుతో మనసును అణచివేయాలని చూస్తే లోపల ఇంకా పెద్ద యుద్ధం మొదలవుతుంది. అహంకారం మరింత బలపడుతుంది.
(31:55) కానీ సాక్షిలా కేవలం ఎరుకతో దాని వంక చూస్తే చీకటి మీద వెలుతురు పడినట్లుగా అది తన పట్టును కోల్పోతుంది. ఎరుకతో అది మంచు వీడిపోయినట్టు నెమ్మదిగా పారదర్శకంగా మారుతుంది. అప్పుడు దాని వెనుక ఉన్న మీలోని అసలైన సూర్యుడు కనిపిస్తాడు. పారదర్శకంగా మారుతుంది. సూర్యుడు కనిపిస్తాడు. ఇప్పుడు శరీర భాష. శరీరంలో క్షణక్షణం బిలియన్ల కణాలు చస్తూ కొత్తవి పుడుతున్నాయి.
(32:27) చర్మం కొన్ని వారాల్లో కొత్తది అవుతుంది. కాలేయం కొన్ని నెలల్లో అస్తిపంజరం కొన్ని నేలలో అయినా ఇది నా శరీరం అంటారు. ఏ శరీరం నిన్నటిదా నేటిదా లేక రేపు ఉండేదా? శరీరం ఓ నదిలా ప్రవహిస్తుంది. కానీ నువ్వు ఒడ్డున నిలబడ్డావు. ఈ స్పృహ శరీర స్థాయిలోకి దిగినప్పుడు చావు భయం తగ్గడం మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే చావు శరీరానికే దీరానికే గాని మీకు కాదు.
(32:57) శరీరం రాకను పోకను గమనిస్తున్నది మీరే ఇంకో రూపకం దీపాన్ని ఊహించుకోండి అందులో ఒత్తి కాలుతోంది. జ్వాల నాట్యమాడుతోంది. కానీ జ్వాల కాంతి గదినంతా వెలిగిస్తుంది. జ్వాల శరీరం ఒత్తి మనసు కానీ కాంతి ఆ కాంతి చైతన్యం వెలుగు జ్వాల పైన ఆధారపడదు. జ్వాల ఆరితే వెలుగు మూలానికి చేరుతుంది. నువ్వే వెలుగువి ఇంకా లోతుగా చూస్తే ధ్యానంలో కూర్చున్నప్పుడు మొదట ఆలోచనలు వస్తాయి.
(33:31) తర్వాత ఆలోచనలు నెమ్మదిస్తాయి. ఆ తర్వాత ఎలాంటి వస్తువు ఆలోచన భావన లేని ఒక ప్రశాంతత వస్తుంది. శరీర స్పృహ కూడా ఉండదు అయడదు అయినా ఏదో ఒకటి ఉంటుంది. ఒక ఉనికి ఒక సాన్నిధ్యం ఆ ఉనికే నువ్వు ఉపనిషత్తులు దీన్నే నేతి నేతి అంటాయి. ఇది కాదు ఇది కాదు దేహం కాదు మనసు కాదు ఆలోచన కాదు భావం కాదు తర్వాత మిగిలేదే ఉన్నది.
(34:06) విచిత్రం ఏంటంటంటే అలా మిగిలినదే సమస్తం ఇక ప్రేమ సాధారణంగా ప్రేమను మనుషులతోనో వస్తువులతోనో ముడిపెడతాం. నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అని కానీ సాక్షి భావం లోతైనప్పుడు ప్రేమ దేని మీద ఆధారపడి ఉండదు. సూర్యకాంతి ఎలాంటి ప్రయత్నం లేకుండా ఎలా ప్రసరిస్తుందో అదలా వాటంతటదే పుడుతుంది. చెట్టుని, పక్షిని, గాలిని, ఆఖరికి నీ బాధను కూడా ప్రేమించవచ్చని తెలుసుకుంటావు.
(34:41) ఎందుకంటే అంతా ఆ ఒక్క చైతన్యం లీలేనని ఇప్పుడు నీకు తెలుసు. ఈ ప్రేమ ఏమీ కోరదు ఇస్తుంది ఇవ్వడంలోనే పూర్తవుతుంది. ఇక ఉద్దేశం సంగతి జీవితమంతా దీన్నే వెతుకుతుంటాం. నా మిషన్ ఏంటి నేను ఎందుకున్నానో కానీ నువ్వు ముందే పరిపూర్ణుడివి అని అర్థమైనప్పుడు ఉద్దేశం గురించిన అన్వేషనే మారిపోతుంది. ఇక లక్ష్యం అనేది బయట ఎక్కడో ఉండదు. ఈ పరిపూర్ణతను జీవించడమే లక్ష్యం ఈ ఉనికిని క్షణక్షణం చూపడం కర్త కాకుండా పని చేయడం యజమాని కాకుండా ప్రేమించడం పరిమితం కాకుండా జీవించడం ఇదే జీవించడం ఇదే
(35:28) కర్మయోగానికి అసలైన నిర్వచనం ఇక చివరి పొర కేనోపనిషత్తులోని అతి పెద్ద రహస్యం నీ కళ్ళ ద్వారా నిన్నే చూస్తున్నారని మాత్రమే కాదు అసలు రహస్యం ఏంటంటే చూసేవాడు చూడబడేవాడు ఎన్నడూ వేరువేరు కారు ద్వైతం కేవలం ఒక భ్రమ మాత్రమే కలలో నువ్వు నిన్ను వేరొకరిగా చూసుకున్నట్లు కానీ మెలుకువ వచ్చాక తెలిసేది ఏంటంటే ఆ రెండు నువ్వేనని అలాగే ఈ జాగృతి కూడా ఇది స్థిరమైనప్పుడు జీవితం ఓ లీల అవుతుంది.
(36:10) దుఃఖం వస్తుంది కానీ దుఃఖించేవాడు ఉండడు సుఖం వస్తుంది కానీ సుఖించేవాడు ఉండడు కేవలం శుద్ధ అనుభవం దాని వెనుక మౌనం మిగులుతుంది. ఆ మౌనమే నీ ఇల్లు నువ్వు ఎప్పుడూ బయటికి వెళ్ళలేదు. మర్చిపోయావ అంతే ఇప్పుడు గుర్తొస్తుంది. ఈ మౌనమే మీ ఇల్లు ఈ క్షణమే మీ మేలుకొలుపు దశాబ్దాలుగా జన్మ జన్మలుగా మనం ఎక్కడెక్కడో వెతుకుతూనే ఉన్నాం. శాంతి కోసం తీర్థయాత్రలు చేశం.
(36:47) ఆనందం కోసం బంధాల వెంట పరుగెత్తాం. గుర్తింపు కోసం లోకమంతా గాలించాం. సుఖం ప్రేమ ప్రశాంతత ఇవన్నీ ఎక్కడో బయట ఉన్నాయని వాటిని ఏదో ఒక రోజు సాధిస్తామని అనుకుంటూ జీవితమంతా ఒక భ్రమలో బతికేస్తుంటాం. కానీ ఎప్పుడైతే అన్వేషణ అలసిపోయి మీ చూపు బయట నుంచి లోపలికి మళ్ళందో అప్పుడు ఒక మహాద్భుతం జరుగుతుంది. ఇన్నాళ్ళు మీరు దేనికోసమైతే ప్రాకులాడుతున్నారో అది మరెక్కడో లేదు.
(37:23) ఆ వెతికేవాడే తను వెతుకుతున్న గమ్యం అని అర్థమవుతుంది. ఆ నిశశబ్దమే ఆ అచంచలమైన మౌనమే ఆ ఎరుకే మీ అసలైన ఉనికి రేపు ఉదయం మీరు నిద్రలేచి అద్దం ముందు నిలబడినప్పుడు ఒక్క క్షణం మీ కళ్ళలోకి మీరే తీక్షణంగా చూడండి. అక్కడ కనిపించే ముఖాన్ని కాదు ఆ ముఖం వెనుక ఉండి చూస్తున్న ఆ అదృశ్య చైతన్యాన్ని దర్శించడానికి ప్రయత్నించండి. అప్పుడు మీకు ఒక అద్భుతమైన సత్యం స్ఫురిస్తుంది.
(37:59) ఈ కళ్ళతో ప్రపంచాన్ని చూస్తున్నది మీరు కాదు సాక్షాత్తు ఆ సృష్టికర్త. ఆ అనంత విశ్వం మీ ద్వారా తనను తాను చూసుకుంటుంది. మీ ద్వారానే తనను తాను అనుభవిస్తోంది. మీరు సముద్రంలో పుట్టి గాలికి చెదిరిపోయే ఒక చిన్న అల కాదు మీరే ఆ మహా సముద్రం అల పుడుతుంది పడుతుంది. కానీ సముద్రపు లోతులు ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా నిశ్చలంగా ఉంటాయి. మీ శరీరానికి వయసు పెరుగుతుండొచ్చు.
(38:32) మీ మనసులో ఆలోచనలు మబ్బుల్లా వచ్చి పోతుండొచ్చు మీ జీవితంలో పరిస్థితులు ఎన్నో రకాలుగా మారుతుండొచ్చు కానీ వాటన్నిటిని గమనిస్తున్న ఆ సాక్షికి ఎప్పుడూ వయసు పెరగదు. అలసట రాదు మరణం దరిచేరదు. ఆ చైతన్యం నిత్యం సత్యం శాశ్వతం. ఈ సత్యాన్ని అనుభూతి చెందిన క్షణాన మీ భుజాలపై ఉన్న అదృశ్య భారమంతా ఒక్కసారిగా తొలగిపోతుంది. మనసును పట్టి పీడిస్తున్న భయాలన్నీ ఉదయం ఎండకు కరిగే మంచుల అదృశ్యంవుతాయి.
(39:12) కోల్పోతామనే భయం ఎవరూ తోడులేనే ఒంటరితనం రేపటి గురించిన ఆందోళన మరణ భయం ఇవన్నీ ఆ అనంతమైన వెలుగులో మాయమైపోతాయి. ఎందుకంటే జననం మరియు మరణం కేవలం శరీరానికి మనసులోని అహంకారానికి మాత్రమేనని అంతటా వ్యాపించి ఉన్న ఆ చేతనకు ఎప్పుడూ చావు లేదని మీకు ఆత్మ విమర్శగా అర్థమవుతుంది. ఇప్పటివరకు మీరు మోస్తున్న కోపాలు పగలు గతం తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాలు ఇవన్నీ కేవలం ఒక నాటకంలో భాగాలే అని స్పష్టమవుతుంది.
(39:55) ఈ జీవితం ఒక అందమైన నాటకం అందులో మీ పాత్రను మీరు సంపూర్ణంగా సంతోషంగా పోషించండి. కానీ ఎప్పటికీ మీరు ఆ పాత్ర మాత్రమే కాదు అన్న సత్యాన్ని మరువకండి. మీరు ఆ నాటకాన్ని చూస్తున్న ప్రేక్షకుడు ఆ నాటకాన్ని ప్రకాశింపజేస్తున్న మూలకాంతి. ఎప్పుడైతే ఈ సాక్షి భావం మీలో స్థిరపడుతుందో అప్పుడు ప్రతి రోజు ప్రతి క్షణం ఒక పండుగలా మారుతుంది.
(40:26) అప్పుడు మీరు ఎవరిని క్షమించాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఎందుకంటే మీరు ఎవరి మీద కోపగించుకోరు. ఆకాశం నుండి రాలే వర్షపు చినుకులో మీ చర్మంపై వీచే చల్లని గాలిలో పారే నది గలగలందో ఎదుటివారి చిరునవ్వులో ఆఖరికి మీ కంటి నుండి జారే కన్నీటి చుక్కలోనో అంతట ఆ ఒకే ఒక్క చైతన్యాన్ని మీరు దర్శిస్తారు. ఎందుకంటే చూసేవాడు చూడబడేది. ఇద్దరూ ఒక్కటే అన్న అద్వైత సత్యం మీకు అనుభవపూర్వకంగా తెలిసింది కాబట్టి ఆ క్షణంలోనే నిజమైన నిష్కల్మషమైన ప్రేమ మీ హృదయంలో పుడుతుంది.
(41:10) ఆ ప్రేమ దేనిని ఆశించదు. దేనిని తన అధీనంలో ఉంచుకోవాలని చూడదు. కేవలం ఒక పువ్వు తన సువాసనను వెదజల్లినట్టుగా సహజంగా వికసిస్తుంది. ఇన్నాళ్ళు ఈ అజ్ఞానపు పొరల్లో అహంకారపు చీకటిలో నిద్రపోయిన మీరు ఇప్పుడు మెల్లగా మేల్కుంటున్నారు. ఈ మేలుకొలుపు ఎక్కడికో వెళ్లే ప్రయాణం కాదు. మీ సొంత ఇంటికి మీరు తిరిగి చేరుకునే అద్భుతమైన ఘట్టం.
(41:42) ఇకపై మీరు ఎక్కడికీ పరిగెత్తాల్సిన పని లేదు ఏమీ సాధించి నిరూపించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు కేవలం ఉండండి ఆ ఉనికిలోనే సమస్త సృష్టి దాగి ఉంది. మీ శ్వాసను గమనించండి మీ ఆలోచనలను గమనించండి. మీ చుట్టూ జరుగుతున్న జీవితాన్ని గమనించండి. కానీ వాటి అన్నింటికీ అతీతంగా ఒక ప్రశాంతమైన కొండలా నిలబడండి. ఒక తామర ఆకు మీద నీటి బొట్టుల ప్రపంచంలో ఉంటూనే ప్రపంచానికి అంటకుండా జీవించడం ప్రారంభించండి.
(42:19) మీ లోపల వెలుగుతున్న ఆ అఖండ చైతన్య జ్యోతిని ఎప్పటికీ ఆరనివ్వకండి. ఆ వెలుగు మీ జీవితాన్ని మాత్రమే కాదు మీ అడుగుజాడల్లో నడిచే ఎంతోమంది జీవితాలను కూడా ప్రకాశింపజేస్తుంది. జీవితపు పరమార్థాన్ని వెతికే ఈ అత్యంత లోతైన అన్వేషణలో ఈ అద్భుతమైన ఆత్మజ్ఞాన ప్రయాణంలో మీతో పాటు కొద్ది దూరం నడిచినందుకు నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.
(42:52) ఈ సత్యం మీ హృదయంలో నాటుకొని ఒక మహా వృక్షంలా ఎదిగి మీకు ఈ లోకానికి అంతులేని శాంతిని చల్లని నీడను ఇవ్వాలని మనసారా ఆకాంక్షిస్తున్నాను మీ కళ్ళ ద్వారా ఈ లోకాన్ని చూస్తున్న ఆ పరమాత్మకు మీలో కొలువై ఉన్న ఆ అనంత చైతన్యానికి నా హృదయపూర్వక నమస్కారాలు ఆ మౌనపు ఒడిలో ఆ ప్రశాంత సముద్రపు లోతుల్లో మీరు నిరంత తరం ఆనందంగా స్వచ్ఛంగా జీవించాలని కోరుకుంటూ సర్వేజనా సుఖినో భవంతు లోకా సమస్త సుఖినో భవంతు శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి