సంతోషం అనేది అంతర్గత శాంతిపై ఆధారపడి ఉంటుంది,

 ఇది మంచి హృదయానికి సంబంధించినది

బాహ్యస్పర్శేషు అసక్తాత్మా వింద్యాత్మా యతచేతసః |

లబ్ధ్వా న ఃప్రహృష్యతే నోద్విజేతి స్థిరబుద్ధిః సమాధిస్థః ||

అర్థం:

బాహ్య విషయాల్లో ఆసక్తి లేకుండా, అంతఃకరణానందాన్ని పొందినవాడు, లాభాల్లో ఉప్పొంగడు, నష్టాల్లో దిగులుపడడు. అతడు స్థిరమైన బుద్ధి కలవాడు, సమాధి స్థితిలో ఉంటాడు.

 భాగవత సంతోషం అంటే ఏమిటి?

భగవద్గీత ప్రకారం సంతోషం అంటే:

భౌతిక వస్తువుల మీద ఆధారపడని ఆనందం లోపలుండే తృప్తి కర్మఫలాలను ఆశించకుండా కర్తవ్యం చేసే మనోభావం కర్మయోగి యొక్క సంతోషం

ఒక రైతు తన పనిని అద్భుతంగా చేస్తాడు. వర్షం పడుతుందో లేదో అనేది అతని నియంత్రణలో ఉండదు. కానీ విత్తనాలు వేసిన తృప్తి అతనికి సంతోషాన్ని ఇస్తుంది. అదే కర్మయోగి ధర్మం — ఫలితాన్ని ఆశించకుండా పనిలో ఆనందించటం.

తపస్సు చేసే ఋషి

ఒక ఋషి హిమాలయాల్లో తపస్సు చేస్తుంటాడు. వద్దు పదవులు, వద్దు డబ్బు, కానీ అతను ఎంత ప్రశాంతంగా ఉంటాడో మనం చూస్తాం. ఎందుకంటే అతని సంతోషం లోపల ఉంది, బయట కాదు.

కృష్ణుని ఆజ్ఞలో పనిచేసే అర్జునుడు

కురుక్షేత్రంలో అర్జునుడు భయంతో వెనక్కి తగ్గాడు. కానీ కృష్ణుడు అతనికి గీతా బోధన ఇచ్చాక, ధర్మయుద్ధం చేయడం అతని కర్తవ్యం అని అర్థమయింది. అప్పుడు అతనిలో భయం పోయింది, దృఢత వచ్చింది. ఇదే లోపలి సంతోషానికి ఆదికావు.

సారాంశంగా చెప్పాలంటే:

భగవద్గీత ప్రకారం సంతోషం అనేది మన కర్మను నిష్కామభావంతో చేయడంలో, ఫలితాలపై ఆసక్తిని విడిచిపెట్టడంలో, మరియు ఆత్మవిశ్వాసంలో నిండిన స్థితిలో ఉంటుంది.

నేటి ప్రపంచంపై ఎటువంటి ప్రభావాన్ని చూపడానికి మనం పూర్తిగా శక్తిహీనులం అని అనుకోవడం సులభమే. కాబట్టి మనం ఇలా అనుకోవచ్చు, "ఏమి జరిగినా. నాకు ఎందుకులే?" అని. కానీ నిజం ఏమిటంటే, మనకు తెలియని వాళ్ళ సంక్షేమం గురించి ఆలోచించి వారికి సహాయం చేయడానికి నిజంగా ప్రయత్నించవచ్చు. ఒక చిన్న చిరునవ్వు లేదా చెక్ అవుట్ లైన్లో ఒకరిని మనకంటే ముందుకు వెళ్ళనిచ్చే పని కూడా మనకు ఒక మార్పు తెచ్చాము అనే అనుభూతిని కలిగిస్తుంది. ఇది మనకు సొంత-విలువ యొక్క భావాన్ని ఇస్తుంది. మన దగ్గర ఇవ్వడానికి ఏదో ఒకటి ఉంది అనే ఇలాంటి విషయం మంచి అనుభూతిని కలిగిస్తుంది. అప్పుడు మనతో మనం మరియు మన జీవితంతో పూర్తి సంతోషంగా ఉంటాం.

మనల్ని ఇతరులతో కనెక్ట్ చేసేది ఏమిటంటే, మనం బాగుపడి మన సొంత సంతోషం గురించి ఆలోచించకుండా, ఎదుటి వారి సంతోషం గురించి మరియు వారికి మనం ఎలా సహాయం చేయగలమో అనే దాని గురించి ఆలోచించడం. ఇది సింపుల్ గా సొంత-శ్రద్ధ మరియు ఇతరుల శ్రేయస్సు పట్ల చిత్తశుద్ధితో కూడిన ఆందోళనకు దారితీస్తుంది.

సంతోషం అనేది దీర్ఘకాలిక శ్రేయస్సు, మనశ్శాంతి మరియు మన జీవితాలతో సంతృప్తి యొక్క భావన - మనమందరం ఎల్లప్పుడూ దీనినే కోరుకుంటూ ఉంటాం. మనకు అది కొంచెం దక్కినా కానీ, అది అలాగే ఉండిపోవాలని కోరుకుంటాము.

ప్రజలు తరచుగా సంతృప్తిని ఆనందంతో పోలుస్తూ ఉంటారు. మనం మంచి ఆహారం తినడం, ఖరీదైన దుస్తులు ధరించడం, ఎప్పుడూ సరదాగా ఉండడం సంతోషం అని అనుకుంటాం. కానీ అది కాదు. మన అవసరాలు, కోరికలన్నీ తీర్చుకుంటే మనం సంతోషంగా ఉంటాం అని కూడా అనుకుంటాం. కానీ నిజానికి, మన గురించి మాత్రమే మనం ఆందోళన చెందడం ఒంటరితనం మరియు నిరాశకు దారితీస్తుంది.

మనుషులు ఎప్పుడు సంతోషంగా ఉంటారు? అనే విషయంపై కెనడాలోని బ్రిటీష్ కొలంబియా యూనివర్శిటీ పరిశోధకులు అధ్యయనం చేశారు. ఆ అధ్యయనంలో తేలింది ఏంటంటే... ఎక్కువమంది డబ్బు సంపాదించడానికే ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నారు. వయసు పెరిగే కొద్దీ చేతిలో డబ్బు మిగులుతుంది. కానీ, నచ్చినట్లు గడపడానికి సమయం ఉండదు. బాధ్యతలు పెరుగుతాయి. అవన్నీ నిర్వహించేసరికి జీవితం చివరి అంకానికి చేరుతుంది. దాంతో టైం వృథా చేశామని బాధపడతారు. ఎక్కువమంది జీవితం ఇలాగే ఉంటుంది. సంతోషంగా ఉండాలంటే ఎక్కువ డబ్బు ఉండటం కంటే, ఎక్కువ ఖాళీ టైం ఉండటమే ముఖ్యం. జీవితంలో సమయం ఎక్కువగా ఉంటే, మనుషులు తమకు నచ్చినట్లు గడపొచ్చు. అందుకే 'సమయమే సంతోషం' అని కచ్చితంగా చెప్పొచ్చంటున్నారు పరిశోధకులు..

ఎవరికైనా రోజుకు 24 గంటలే ఉంటాయి. పరీక్షలో మొదటి ర్యాంకు వచ్చిన వాళ్లకు, ఫెయిల్ అయిన వాళ్లకు టైం ఒకటే. సమయాన్ని వినియోగించుకోవడంలోనే తేడా. జీవితాన్ని ఎవరైనా సంతోషంగా గడపాలనుకుంటారు. అయితే కొన్నిసార్లు ఆటుపోట్లు వస్తుంటాయి. వాటిలో పూర్తిగా కూరుకుపోతే కష్టం. పిల్లలకు చిన్నప్పటి నుంచే టైం విలువ గురించి చెప్పాలి. పొద్దున నిద్ర లేచినప్పటి నుంచి రాత్రి పడుకునే వరకు సమయాన్ని పద్ధతి ప్రకారం ఎలా కేటాయించుకోవాలో నేర్పాలి.. పెద్దయ్యాక కూడా వాళ్ల జీవితానికి అది ఎంతో ఉపయోగపడుతుంది. తిండి విషయంలో కూడా ఒక టైం పాటించేలా చిన్నప్పుడే అలవాటు చేయాలి. పిల్లలకు ఏదైనా ఒక పనిని అప్పజెప్పి, పలానా టైంకు పూర్తి చేయమనాలి. దాంతో టైం మేనేజ్ మెంట్ చిన్న వయసులోనే అలవడుతుంది.