మనస్సు మాట వినకండి! మనస్సును అర్థం చేసుకోవడమే నిజమైన విముక్తి | అష్టావక్ర గీత
Author Name:Prachin Vedam Safar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=T-n_TQfmzl0
Title: మనస్సు మాట వినకండి! మనస్సును అర్థం చేసుకోవడమే నిజమైన విముక్తి | అష్టావక్ర గీత
Author Name: Prachin Vedam Safar
Description: మనస్సు మాట వినకండి! మనస్సును అర్థం చేసుకోవడమే నిజమైన విముక్తి | అష్టావక్ర గీత
🌿 మనస్సు చెప్పిన ప్రతి మాటను నమ్మాలా? లేక మనస్సును గమనిస్తూ దాని స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవాలా?
మనిషి జీవితంలో ఎన్నో ఆలోచనలు, కోరికలు, భావోద్వేగాలు మనస్సులో నిరంతరం ప్రవహిస్తూ ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు అవే మనకు ప్రశాంతతను ఇస్తాయి, మరికొన్నిసార్లు అంతర్మథనానికి కారణమవుతాయి. అసలు మనస్సు అంటే ఏమిటి? మన ఆలోచనలే మన బంధానికి కారణమవుతున్నాయా?
📖 అష్టావక్ర గీతలోని ఆధ్యాత్మిక దృక్పథం ద్వారా మనస్సు స్వభావం, ఆలోచనల ప్రభావం, ఆత్మస్వరూపం మరియు అంతర్గత స్వేచ్ఛ గురించి ఈ వీడియోలో తెలుసుకుందాం.
ఈ వీడియో కేవలం మనస్సును నియంత్రించడం గురించి మాత్రమే కాదు. మనస్సును గమనించడం, ఆలోచనలకు అతీతంగా మన నిజమైన స్వరూపాన్ని విచారించడం వంటి లోతైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను పరిచయం చేస్తుంది.
✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగలిగేవి:
🔸 మనస్సు మన ఆలోచనలను, భావాలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది?
🔸 మనస్సు చెప్పిన ప్రతి మాటను అనుసరించాల్సిన అవసరం ఉందా?
🔸 అష్టావక్ర గీతలో మనస్సు మరియు ఆత్మ గురించి చెప్పబడిన ఆధ్యాత్మిక భావన ఏమిటి?
🔸 ఆలోచనలను గమనించడం ద్వారా ఆత్మవిచారణ వైపు ఎలా ప్రయాణించవచ్చు?
🔸 నిజమైన ప్రశాంతత గురించి అష్టావక్ర గీత మనకు అందించే సందేశం ఏమిటి?
🙏 ఒక ఆధ్యాత్మిక సందేశం:
మనస్సులో వచ్చే ప్రతి ఆలోచనే మన నిజమైన స్వరూపం కాదు. ఆలోచనలను గమనించే అవగాహన వైపు మన దృష్టిని మళ్లించినప్పుడు, మనల్ని మనం అర్థం చేసుకునే కొత్త మార్గం తెరుచుకుంటుంది.
అష్టావక్ర గీత బోధనలను మన జీవితంలో ఆలోచనాత్మకంగా పరిశీలిస్తూ, ఆత్మవిచారణ మరియు అంతర్గత ప్రశాంతత వైపు ప్రయాణిద్దాం.
🔔 ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే:
👍 వీడియోను Like చేయండి. 🙏 ఆధ్యాత్మిక సందేశాలను ఇష్టపడే మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి. 🔔 మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక కథలు, వేదాంత విషయాలు మరియు జ్ఞాన సందేశాల కోసం మా ఛానెల్‌ను Subscribe చేయండి. 💬 మనస్సు గురించి మీ ఆలోచనలను Comment రూపంలో తెలియజేయండి.
రాధే రాధే 🙏 హర హర మహాదేవ్ 🙏
Transcript:
(00:00) మనసు మాట వింటే దారి తప్పిపోతావ్. మనసే నరకం. ఇదే అష్టావక్రముని యొక్క నిర్భయమైన ప్రకటన. ఆయన ఏ బాహ్య నరకం గురించి మాట్లాడరు. మరియు స్వర్గం మీద ఆశను కూడా రేకెత్తించరు. ఆయన నేరుగా మనసుపైనే దాడి చేస్తారు. ఈ సంసారం నిన్ను బంధించదని నీ మనసే నిన్ను బంధిస్తుందని ఆయన చెబుతారు. వస్తువులు నీకు దుఃఖాన్ని కలిగించవు. వాటితో ముడిపడి ఉన్న వస్తువులు నీకు దుఃఖాన్ని కలిగించవు.
(00:36) వాటితో ముడిపడి ఉన్న నీ మానసిక కథే [సంగీతం] నీకు దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది. ఉదాహరణకు ఒక వస్తువు చేజారి పగిలిపోయినప్పుడు కలిగే బాధ ఆ వస్తువు వల్ల కాదు ఇది నాది అని మనం దానిపై పెంచుకున్న అనుబంధం వల్ల వస్తుంది. ఇదే మనసు ఆడే మొదటి ఆట. కలిగిస్తుంది. ముక్తి ఎలా లభిస్తుందని జనక మహారాజు అష్టావక్రుని అడిగినప్పుడు ఆయన ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు.
(01:09) నీవు దేహం నుండి వేరై నిన్ను నీవు ఒక చైతన్య సాక్షిగా తెలుసుకుంటే ఈ క్షణమే నీవు ముక్తుడవు అవుతావు. [సంగీతం] ఇక్కడ సాధన అనే పొడవైన నిచ్చన ఏదీ లేదు. ఎలాంటి సంక్లిష్టమైన ఆచారాలు లేవు. కేవలం ఒకే ఒక విప్లవం. అదే మనసుతో ఉన్న తాదాత్మ్యాన్ని బంధాన్ని తెంచుకోవడం. మనసు అంటే ఏమిటి అది జ్ఞాపకాల కుప్ప కోరికల వల భయమనే చీకటి మరియు [సంగీతం] ఆశల భ్రమ మనసు ఎల్లప్పుడూ గతంలో లేదా భవిష్యత్తులో జీవిస్తుంది.
(01:47) వర్తమానంలో జీవించడం దానికి రానే రాదు. అందుకే అష్టావక్రుడు మనసే సంసారం అని అంటారు. మనస్సు నశిస్తే సంసారం నశించినట్లే మనసే నరకం. ఎందుకంటే అదే నిన్ను అసంతృప్తిలో ఉంచుతుంది. మహాభారతంలోని ఒక దృశ్యాన్ని గుర్తు చేసుకోండి. దుర్యోధనుడి దగ్గర అన్ని ఉన్నాయి. రాజ్యం, వైభవం, సైన్యం, శక్తి అయినా అతనికి సంతృప్తి లేదు.
(02:22) ఎందుకు? ఎందుకంటే అతని ఎందుకు ఎందుకంటే అతని మనసు పోలికలతో రగిలిపోతుంది. ఈరోజు మనం సోషల్ మీడియాలో ఇతరుల జీవితాలను చూసి మనల్ని మనం అనవసరంగా తక్కువ చేసుకుంటున్నట్లే ఆనాడు దుర్యోధనుడు కూడా తన దగ్గర ఉన్న సమస్త వైభవాన్ని వదిలేసి పాండవుల వైభవాన్ని చూసి కుమిలిపోయాడు. అతను ఇలా అన్నాడు అన్నాడు ధర్మం అంటే ఏమిటో నాకు తెలుసు. కానీ దానిని ఆచరించాలనే కోరిక నాకు కలగదు.
(02:54) అధర్మం అంటే ఏమిటో నాకు తెలుసు కానీ దాని నుండి తప్పించుకునే శక్తి నాకు లేదు. ఇది మనసు యొక్క బానిసత్వం దుర్యోధనుడి నరకం ఏదో యమలోకంలో లేదు. [సంగీతం] అతని నరకం అతని లోపలే ఉంది. దీనికి భిన్నంగా విదురుని చూడండి. సాధారణ జీవితం పరిమిత వనరులు అయినా అంతరంగంలో ప్రశాంతత ఎందుకు ఎందుకంటే అతని మనసు స్వచ్ఛమైనది. అతను తన లోపల సాక్షి భావానికి చోటు ఇచ్చాడు.
(03:33) పరిస్థితులు నరకాన్ని సృష్టించవు మనసే సృష్టిస్తుంది. అష్టావక్ర గీతలో ఒకచోట ముని ఇలా అంటాడు. మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటే ప్రపంచం కూడా ప్రశాంతంగా అనిపిస్తుంది. మనసు అశాంతిగా ఉంటే స్వర్గం కూడా నరకంలా అనిపిస్తుంది. ఒకే సంఘటన ఒకరిని కృంగదీయడానికి మరొకరిని తీర్చి [సంగీతం] దిద్దడానికి ఇదే కారణం. రామాయణంలో రావణుడు విభీషణుడు ఇద్దరు ఒకే ఇంట్లో పెరిగారు.
(04:04) ఒకే కుటుంబం ఒకే వాతావరణం కానీ ఒకరిలో అహంకారంతో నిండిన మనసు ఉంది మరొకరిలో వివేకం ఉంది. రావణుడి మనస్సు శక్తి మదంలో మునిగిపోయింది. అతడు సీతను అపహరించాడు. యుద్ధపహరించాడు యుద్ధం చేసి చివరకు వినాశనాన్ని పొందాడు. విభీషణుడు మనసు చెప్పినట్లు వినలేదు. ధర్మాన్ని అనుసరించి చివరకు రాజ్యాన్ని పొందాడు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతారని ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
(04:36) మనసు చేసే అతి పెద్ద మోసం ఏమిటంటే నువ్వంటే అదే అని నిన్ను నమ్మించడమే కోపం వస్తే నేను కోపంగా ఉన్నాను అని అంటావు. దుఃఖం వస్తే నేను దుఃఖంలో ఉన్నాను అని అంటావు. కానీ అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నాడు అంటే కోపం కనిపిస్తోంది దుఃఖం కనిపిస్తోంది అలాంటప్పుడు నువ్వు అవి ఎలా అవుతావు ఏదైతే కనిపిస్తోందో అది ఒక వస్తువు చూసేవాడు సాక్షి నువ్వు ఏదైతే కనిపిస్తోందో అది ఒక వస్తువు చూసేవాడు సాక్షి నువ్వు సాక్షివి [సంగీతం] మనసు కాదు అంటే నీకు కోపం వచ్చినప్పుడు నేను
(05:22) కోపిష్టిని అని నీకు నువ్వు ముద్ర వేసుకోకుండా నాలో కోపం పుడుతోంది. నేను దాన్ని కేవలం చూస్తున్నాను అని గ్రహించడమే అసలైన స్వేచ్ఛ. దీని గురించి ఒక కథ ఉంది. ఒక కథ ఉంది. [సంగీతం] ఒక సాధువు వద్దకు ఒక వ్యక్తి వచ్చి నా మనసు నన్ను చాలా కలవర పెడుతోంది అని అన్నాడు. ఆ సాధువు చిరునవ్వు నవ్వి దానిని ఇక్కడికి తీసుకురా అని అన్నాడు.
(05:55) ఆ వ్యక్తి ఆశ్చర్యపోయి మనసును ఎలా తీసుకురాగలను అని అడిగాడు. దానికి ఆ సాధువు దేనినైతే నువ్వు పట్టుకోలేవో అది నువ్వు ఎలా అవుతావు అని అన్నాడు. ఇదే అష్టావక్రుని తర్కం మనస్సు అనేది ఒక వస్తువు నువ్వు కాదు మనసే ఒక నరకం ఈ విషయం ప్రహ్లాదుని కథలో కూడా కనిపిస్తుంది. హిరణ్య కసిపుడికి బాహ్యంగా ఎంతో బలం [సంగీతం] ఉంది. కానీ లోపల భయం ఉంది.
(06:28) తన కుమారుడు విష్ణు భక్తుడు అనే భయం అతన్ని పీడించింది. అతని మనసే అతనికి నరకంగా మారింది. ప్రహ్లాదున్ని మంటల్లో కూర్చోబెట్టారు. విషం ఇచ్చారు. కొండపై నుంచి కిందకు తోసేశారు. కానీ అతని మనస్సు భగవంతునిపై స్థిరంగా ఉంది. కాబట్టి బాహ్య కష్టాలు కూడా అతనికి నరకాన్ని సృష్టించలేకపోయాయి. ఇదే అష్టావక్రుని సందేశం. నరకం నుండి పారిపోవద్దు. నరకాన్ని గుర్తించండి.
(07:00) నరకం అనేది ఒక ప్రదేశం కాదు అది మనసు యొక్క స్థితి. ఎప్పుడైతే మనసు కోరికతో పోలికలతో మరియు [సంగీతం] అసూయతో నిండి ఉంటుందో అదే నరకం మనసు ప్రశాంతంగా సాక్షి స్థితిలో ఉన్నప్పుడు అదే స్వర్గం మరొక ఉదాహరణ చూద్దాం అర్జునుడు కురుక్షేత్రంలో నిలబడినప్పుడు అతని మనసు గంధరగోళంలో పడింది. నేను యుద్ధం చేయను అని అతడు అన్నాడు అది కరుణ కాదు అది మనసు యొక్క మోహం శ్రీకృష్ణుడు అతనికి సాక్షి భావం గురించి బోధించాడు.
(07:40) నువ్వు ఆత్మవు నువ్వు చంపేవాడివి కావు ఎవరూ చనిపోరు అని చెప్పాడు. అర్జునుడు తన మనసు మాట వినడం మానేసి జ్ఞాన దృష్టిని [సంగీతం] స్వీకరించినప్పుడు అతని భ్రమ తొలగిపోయింది. అష్టావక్రుడు దీనికి మించి ఇంకా ముందుకు వెళ్తాడు. ఆయన కర్మ వలన గాని త్యాగం వలన గాని ముక్తి రాదు కేవలం జ్ఞానం వల్ల మాత్రమే ముక్తి లభిస్తుంది అని అంటాడు.
(08:11) జ్ఞానం అంటే నేను మనసును కాదు అని తెలుసుకోవడమే [సంగీతం] అది తెలుసుకున్న జ్ఞానం అంటే నేను మనసును కాదు అని తెలుసుకోవడమే అది [సంగీతం] తెలుసుకున్న మరుక్షణమే స్వేచ్ఛ కలుగుతుంది. అయితే సమస్య ఎక్కడ వస్తుందంటే మనసు ఎప్పుడూ ఒకే చోట నిలకడగా ఉండదు. పరిగెత్తడమే మనసు యొక్క స్వభావం. మనసు యొక్క స్వభావం [సంగీతం] దానికి ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి కావాలి.
(08:43) ధనం ఉంటే ఇంకా ధనం [సంగీతం] కావాలి. గౌరవం ఉంటే ఇంకా గౌరవం కావాలి. ఇది అంతులేని దాహం. దీనినే బుద్ధుడు తృష్ణ అని అన్నాడు. మరియు అష్టావక్రుడు దీనిని అజ్ఞానం అంటాడు. ఒక రాజు తాను బిచ్చగాడిగా మారినట్లు కలకన్నాడు కన్నాడు. ఉదయం నిద్రలేచి భయపడ్డాడు. బిచ్చగాడిలా కలగన్న రాజునా నేను లేక రాజునయ్యానని కలలు కంటున్న బిచ్చగాడినా నేను అని ఆలోచించాడు.
(09:13) అప్పుడు ఒక సాధువు ఇలా అన్నాడు మీరు రాజు కారు బిచ్చగాడు కారు ఆ రెండింటిని చూస్తున్న సాక్షి మీరు ఇదే సాక్షి మనసు మాట విన్నంత కాలం గుర్తింపు మారుతూనే ఉంటుంది. మరియు మీరు దారి తప్పుతూనే ఉంటారు. సాక్షి భావంలో నిలకడగా ఉన్నప్పుడే స్థిరత్వం వస్తుంది. అష్టావకృని మార్గం కష్టంగా అనిపించడానికి కారణం అది సూటిగా ఉండటమే ఆయన ఏమంటారంటే ఏమీ చేయవద్దు కేవలం తెలుసుకోండి మనసు ఉదయిస్తోందని పడిపోతోందని మారుతోందని తెలుసుకోండి.
(09:54) మీరు మార్పు లేనివారు ఇది తెలుసుకోవడమే విప్లవం. ఈ మొదటి భాగం యొక్క సారాంశం ఇదే మనసును నమ్మకండి మనసును గమనించండి [సంగీతం] ఎందుకంటే మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతారు అదే దాన్ని గుర్తిస్తే ముక్తులవుతారు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతారు. మనసే [సంగీతం] నరకం. ఈ సత్యాన్ని మరొక కోణం నుండి అర్థం చేసుకోవడం అవసరం ఎందుకంటే మనసు కేవలం కోరిక మరియు కోపానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.
(10:33) అది సూక్ష్మ స్థాయిలో ధర్మం భక్తి జ్ఞానం మరియు సాధన రూపాలను కూడా ధరిస్తుంది. [సంగీతం] ఇదే దాని అత్యంత ప్రమాదకరమైన ఎత్తుగడ. అష్టావక్రముని జనక మహారాజుతో సంభాషించేటప్పుడు బంధం బయటి వస్తువులతో కాదు లోపలి గుర్తింపుతోనే అని పదే పదే స్పష్టం చేస్తారు. మనసు వస్తువులను పట్టుకోదు గుర్తింపును పట్టుకుంటుంది. నేను రాజును నేను పేదవాడిని నేను పాపిని నేను పుణ్యాత్ముడిని నేను భక్తుడిని నేను జ్ఞానిని అని అది చెబుతుంది.
(11:09) ఎప్పుడైతే ఈ నేను ఏదైనా ఆలోచనతో అతుక్కుంటుందో అప్పుడే నరక ద్వారం తెరుచుకుంటుంది. ఒకటి ఉంది ఒక ఆసక్తికరమైన ఘట్టాన్ని పరిశీలించండి. నారదమునికి ఒకసారి తన తపస్సు మరియు వైరాగ్యంపై [సంగీతం] గర్వం కలిగింది. తాను సంసార మాయకు అతీతుడినని ఆయన భావించారు. విష్ణువు అతనిని పరీక్షించాడు. ఒక సాధారణ పల్లెటూరి కన్య పట్ల అతని మనసు ఆకర్షితమైంది. [సంగీతం] వివాహం జరిగింది.
(11:40) సంతానం కలిగింది. ఎన్నో ఏళ్ల జీవితం గడిచిపోయింది. ఆ తర్వాత ఒకరోజు వరద వచ్చి అంతా కొట్టుకుపోయింది. నారదుడు విలపించడం ప్రారంభించాడు. అదే క్షణంలో విష్ణువు ప్రత్యక్షమై నారదా నీరు ఎక్కడ ఉంది అని అడిగాడు. అప్పుడు నారదుడు ఉలిక్కి పడ్డాడు ఇదంతా ఒక క్షణికమైన కల మాత్రమే మనసు క్షణంలోనే ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుందని ఆ ప్రపంచం విచ్చిన్నమైనప్పుడు అదే నరకంగా మారుతుందని ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.
(12:15) అష్టావక్రుడు ఈ భ్రమనే తొలగిస్తాడు. మారుతున్నది ఏదైనా అది నువ్వు కాదు అని ఆయన చెబుతాడు. మనసు యొక్క రెండవ లక్షణం పోలిక. పోలిక నుంచే అసంతృప్తి పుడుతుంది. శాస్త్రాలలో సముద్ర మదనం ఘట్టం వస్తుంది. [సంగీతం] దేవతలు దానవులు ఇద్దరూ కలిసి మదనం చేశారని చేశారు. విషం వెలువడింది అమృతం కూడా వెలువడింది. ఇదే మనసుకు ప్రతీక.
(12:46) నువ్వు జీవితాన్ని మదించినప్పుడు మొదట విషమే పైకి వస్తుంది. కోపం అసూయ అహంకారం నువ్వు వాటిని పట్టుకొని ఉంటే అదే నీకు నరకం అవుతుంది. నువ్వు శివుడిలా సాక్షిగా మారి దానిని గొంతులోనే ఆపేస్తే అనగా దానిని లోపలికి ప్రవేశించనివ్వకపోతే ఆ విషం నిన్ను దహించదు. సాక్షి భావమే శివుని నీలకంఠం విషం కనిపిస్తుంది కానీ నిన్ను భస్మం చేయదు.
(13:18) రామాయణంలో కైకేయి ఘట్టాన్ని చూడండి ఆమె రాముణని ప్రేమించేది కానీ ఒకరోజు మంతర ఆమె మనసులో పోలిక మరియు భయం అనే బీజాన్ని నాటింది. నీ కుమారుడు భరతుడు వంచితుడు అవుతాడు. ఇది వినగానే మనసు క్రియాశీలమైంది. రాముణని ఎంతగానో ప్రేమించిన తల్లే అతడిని వనవాసానికి పంపాలని పట్టుబట్టింది. పరిస్థితి మారలేదు కేవలం మనసు అల్లుకున్న కథ మాత్రమే మారింది.
(13:49) ఇదే నరకం మనసు ఒక కథను సృష్టిస్తుందని మీరేమో ఆ కథను సత్యమని నమ్ముతారని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు. ఆ క్షణంలో సాక్షిభావం మేల్కుంటే ఆ కథ చెదిరిపోతుంది. మనసు భవిష్యత్తు వైపు పరుగులు తీస్తుంది. ఇది దొరికినప్పుడే సుఖం లభిస్తుందని అది భావిస్తుంది. ఈ శరతే దుఃఖానికి కారణం. యయాతి కథను గుర్తు చేసుకోండి. అతనికి యవ్వనంపై తీవ్రమైన కోరిక ఉండేది.
(14:18) అతను తన కుమారుడి నుండి యవ్వనాన్ని అడిగి తీసుకుని భోగాలలో మునిగిపోయాడు. సంవత్సరాలు గడిచిన తృప్తి కలగలేదు. చివరకు అంగీకరించాడు. భోగాలను అనుభవించడం ద్వారా కోరికలకు అంతం ఉండదు. ఇదే మనసు యొక్క నరకం. ఎంత తినిపిస్తే అంత ఆకలి కోరికలను వదిలి పెట్టవద్దని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు. కేవలం వాటిని గమనించండి. [సంగీతం] అలా గమనించడం ద్వారానే వాటి పట్టు సడలుతుంది.
(14:49) మహాభారతంలో కర్ణుడి జీవితం కూడా మనసులోని [సంగీతం] గందరగోళానికి ఒక ఉదాహరణ. అతను గొప్ప యోధుడే కానీ లోపల అవమానం అనే అగ్ని రగులుతూ ఉండేది. నేను సూత పుత్రుడిగా పిలవబడ్డాను. ఈ ఆలోచనే అతని [సంగీతం] గుర్తింపుగా మారిపోయింది. అదే గుర్తింపు అతడిని దుర్యోధనుడితో కట్టిపడేసింది. ఒకవేళ అతను సాక్షిగా ఉండగలిగితే ఈ ఆలోచనే తన బంధనమని అతను చూడగలిగితే అతని జీవితం వేరొక దిశగా సాగి ఉండేది.
(15:26) కానీ అతను మనసు మాట విని దారి తప్పాడు. అష్టావక్రుడి దృక్పదం కఠినమైనది. ఆయన ఇలా అంటారు నువ్వు పాపివి కావు పుణ్యాత్ముడివి కావు నువ్వు కర్తవు కావు భోక్తవు కూడా కావు. నువ్వు స్వచ్ఛమైన సాక్షివి. మనసు కర్మల భారాన్ని మోస్తున్నంత కాలం ఫలితం గురించిన ఆందోళన కూడా ఉంటుంది. ఈ ఆందోళనే నరకం. ఒక సాధువును ఎవరో ఇలా అడిగారు మీరు ఇంత ప్రశాంతంగా ఎలా ఉంటారు అని దానికి ఆయన ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు.
(16:03) నేను ప్రతి సంఘటనను ఆకాశంలో తేలియాడే మేఘంలా చూస్తాను. మేఘాలు వస్తాయి వెళతాయి ఆకాశంపై ఎలాంటి ఆనవాళ్ళను వదిలి వెళ్ళవు. మనసు ఒక మేఘం నువ్వు ఆకాశానివి. ధృతరాష్ట్రుడి ఉదాహరణను తీసుకోండి. ఆయన పుట్టుకతోనే అందుడు కానీ [సంగీతం] ఆయన అసలైన అంధత్వం పుత్ర వ్యామోహం సంజయుడు ఆయనకు యుద్ధ వర్ణనను వినిపిస్తూనే ఉన్నాడు.
(16:36) కానీ ఆయన తన మనసులోని వ్యామోహం నుండి బయట పడలేకపోయాడు. [సంగీతం] దాని ఫలితం వినాశనం. ఆయన సాక్షిగా మారి తన వ్యామోహాన్ని గమనించి ఉంటే చరిత్ర మారిపోయి ఉండేది. బంధం వ్యామోహంలో లేదు. ఆ వ్యామోహంతో మమేకం కావడంలోనే ఉంది అని అష్టావక్రుడు అంటారు. మనసుకు సంబంధించిన మరో మాయ కూడా ఉంది. అదే ఆధ్యాత్మిక అహంకారం నేను సాధన చేస్తున్నాను నేను ఉపవాసం ఉంటున్నాను [సంగీతం] నేను జపం చేస్తున్నాను అని వ్యక్తి అనుకుంటాడు.
(17:11) ఈ నేను అనేది సూక్ష్మ రూపంలో బలపడుతూ వెళుతుంది. అష్టావక్రుడు ఈ నేను పైనే అంతిమ ప్రహారం చేస్తారు. ఆయన ఇలా అంటారు. నువ్వు నిన్ను నీవు ఒక సాధకుడిగా భావించినా కూడా నువ్వు బంధించబడి ఉన్నట్లే ఎందుకంటే సాక్షికి ఎలాంటి గుర్తింపు అవసరం లేదు. ఒక సాధువుకు సంబంధించిన కథ ఒకటి చెబుతారు. [సంగీతం] ఆయన ప్రతిరోజు గుడికి వెళ్లేవారు.
(17:43) ఒకరోజు వర్షం కారణంగా ఆయన గుడికి వెళ్ళలేకపోయారు. మనసు అశాంతికి గురయింది. ఈరోజు పూజ [సంగీతం] చేయలేదు పాపం జరిగింది. అప్పుడే లోపలి నుండి ఒక స్వరం వినిపించింది. గుడిలో చేసే పూజ నిజమైనదా లేక ఎరుకతో చేసే పూజ నిజమైనదా అని పూజ అనేది కర్మ కాదు చైతన్యం అని ఆ సాధువు అర్థం చేసుకున్నాడు. అష్టావక్రుడి సందేశం ఇదే బాహ్య కర్మల కంటే అంతర్గత ఎరుక చాలా ముఖ్యమైనది.
(18:15) మనసు అనేది జ్ఞాపకాల భాండాగారం అది పాత అవమానాలను పాత సుఖాలను పాత భయాలను పదే పదే పునరావృతం చేస్తుంది. [సంగీతం] ఈ పునరావృతమే నరకంగా మారుతుంది. ఒక సాధకుడు గురువు దగ్గరకు వెళ్లి నేను గతాన్ని మర్చిపోలేకపోతున్నాను అని అన్నాడు. గురువు నీటితో నిండిన ఒక గిన్నెను ఇచ్చి [సంగీతం] దీనిని తలపై పెట్టుకుని నడువు. నీరు కింద పడకుండా జాగ్రత్త పడు అని చెప్పాడు.
(18:46) సాధకుడు చాలా జాగ్రత్తగా నడిచాడు. తిరిగి వచ్చిన తర్వాత గురువు దారిలో జనుల మాటలు విన్నావా అని అడిగాడు. దానికి అతను లేదు నా ధ్యాస అంతా నీటిపైనే ఉంది అని బదులిచ్చాడు. అప్పుడు గురువు ఇలా అన్నాడు. చైతన్యం వర్తమానంలో ఉన్నప్పుడు గతపు శబ్దం దాన అంతటా అదే శాంతిస్తుంది. [సంగీతం] ముక్తి అనేది భవిష్యత్తులో జరిగే సంఘటన కాదు అది దృష్టిలో వచ్చే మార్పు మాత్రమేనని అష్టావక్రగీత సారాంశం దృష్టి మారిన వెంటనే నరకం కూడా స్వర్గంగా మారవచ్చు మనసు మాట వినడం మానేయటం అంటే పారిపోవటం కాదు దానిని గమనించటం కోపం వచ్చినప్పుడు దానిని అణచివేయకూడదు
(19:35) కోరిక పుట్టినప్పుడు దానిని [సంగీతం] పట్టుకోకూడదు కేవలం గమనించాలి గమనించటం ద్వారా ఒక దూరం ఏర్పడుతుంది. ఆ దూరం నుండే స్వేచ్ఛ వస్తుంది. మరొక ఆసక్తికరమైన ఉదాహరణ తీసుకుందాం. భీష్మ పితామహుడు జీవితకాల బ్రహ్మచర్య వ్రతాన్ని స్వీకరించాడు. [సంగీతం] ఆయన గొప్పవాడాడు కానీ ఆయన లోపల ఆ ప్రతిజ్ఞకు సంబంధించిన ఒక సూక్ష్మమైన అహంకారం కూడా ఉంది.
(20:06) ఆ ప్రతిజ్ఞే ఆయనను హస్తినాపురంలో జరిగిన అన్యాయానికి మౌనసాక్షిగా ఉంచింది. ఆయన అనుకుంటే ఆ అన్యాయాన్ని ఆపగలిగేవాడు. కానీ తన ప్రతిజ్ఞ అనే గుర్తింపుతోనే ఆయన బంధింపబడిపోయాడు. మనసు యొక్క పట్టు ఎంత సూక్ష్మంగా ఉంటుందో ఇది తెలియజేస్తుంది. గుర్తింపు ఎంత పవిత్రమైనదైనా దానితో మమేకమైతే అది బంధమేనని అష్టావక్రమేనని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు.
(20:36) వ్యక్తి [సంగీతం] తనను తాను నిందించుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు మనసు సృష్టించే నరకం తారాస్థాయికి చేరుకుంటుంది. నేను విఫలమయ్యాను నేను అయోగ్యుడిని అనే ఈ స్వీయ దండన కూడా మనసు చేసిన సృష్టే ఆత్మ అనేది విజయం సాధించదు విఫలము కాదు అని అష్టావక్రుడు అంటాడు. అది కేవలం ఒక సాక్షి మాత్రమే ఈ అవగాహన ధృడబడినప్పుడు లోపల కరుణ పుడుతుంది.
(21:08) అంతిమంగా మనం అర్థం చేసుకోవాల్సింది ఏమిటంటే మనసును చంపడం కాదు దాన్ని తెలుసుకోవాలి. చీకటిని పారద్రోడడానికి దానితో పోరాడాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం ఒక దీపాన్ని వెలిగిస్తే చాలు. సాక్షి భావం అనేది ఆ దీపం లాంటిది. అది వెలిగినప్పుడు మనసు అనే నీడ దానంతట అదే తగ్గిపోవడం ప్రారంభంవుతుంది. [సంగీతం] ఈ రెండో భాగం యొక్క ముగింపు ఇదే మనసు అల్లే కథ ఎంత ఆకర్షణీయంగా అనిపించినా అది అంతే ప్రమాదకరమైనది.
(21:43) [సంగీతం] నీవు దానిని సత్యంగా భావిస్తే ధర్మ గ్రంథాలలోని ప్రతి కథ అంతిమంగా ఇదే విషయాన్ని సూచిస్తుంది. బయటి పోరాటానికి ముందు లోపలి గుర్తింపును మార్చుకోవాలి. ఎందుకంటే మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతావు. మరియు మనసును గమనిస్తే దానిని దాటిపోతావు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతావు. మనసే నరకం. ఇప్పుడు ఈ చివరి దశలో ఈ అవగాహన మరింత లోతును సంతరించుకుంటుంది.
(22:17) ఎందుకంటే ఇక్కడ ప్రశ్న మనస్సు ఒక బంధం అని మాత్రమే కాదు మనసును పూర్తిగా ఎలా అధిగమించాలి అనేది. అష్టావక్రముని స్వరం అత్యంత సూటిగా మరియు నిర్భయంగా ఉంటుంది. ఆయన ఎలాంటి క్రమబద్ధమైన సాధన మెట్లను నిర్మించరు. ఆయన నేరుగా శిఖరం పైకి తీసుకువెళ్లి నిలబెడతారు. ఆయన ఇలా అంటారు. నీవు మనసువి కావు. నీవు స్వచ్ఛమైన సాక్షివి. కేవలం దీనిని తెలుసుకో ఆ తెలుసుకోవడమే ముక్తి.
(22:49) ఇక్కడ జనక మహారాజు వృత్తాంతం అత్యంత ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. ఒకరోజు రాజభవనంలో మంటలు అంటుకున్నాయన్న భ్రాంతి వ్యాపించిందని చెబుతారు. దర్బార్లో కూర్చున్న ఎంతో మంది పండితులు తులు పరుగులు తీయడం ప్రారంభించారు. కానీ జనకుడు [సంగీతం] ప్రశాంతంగా కూర్చుని ఉన్నాడు. ఒకరు ఇలా అడిగారు రాజా భవనం కాలిపోతోంది. దానికి జనకుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.
(23:17) ఏదైతే కాలిపోగలదో అది నాది కాదు ఇది కేవలం వైరాగ్యత్యపు వాక్యం కాదు ఇది సాక్షీభూతమైన స్థితి ఆయన మనసు బయటి కలకలానికి ఏమాత్రం ప్రభావితం కాలేదు. ఇదే అష్టావక్రుని సజీవ ఉదాహరణ. పరిస్థితులు మారుతుంటాయి కానీ [సంగీతం] సాక్షి అచంచలంగా ఉంటాడు. మనసు ఎల్లప్పుడూ భద్రతను కోరుకుంటుంది. దానికి భవిష్యత్తు గురించి హామీ కావాలి.
(23:48) ఈ కారణంగానే అది భయాన్ని సృష్టిస్తుంది. రామాయణంలో సీతాపహరణం తర్వాత రాముడు అడవుల వెంబడి తిరిగాడు. బాహ్య దృష్టితో చూస్తే ఇది బాధాకరమైన సమయం కానీ రామునిలో కరుణ మరియు సహనం అలాగే ఉన్నాయి. ఆయన విలపిస్తాడు వెతుకుతాడు ప్రయత్నం చేస్తాడు కానీ లోపల సమతుల్యతను కోల్పోడు. ఒకవేళ ఆయన మనసులోని గుడ్డి కోపంలో కొట్టుకుపోయి ఉంటే మొత్తం కథే వేరుగా ఉండేది.
(24:22) ఇక్కడ సందేశం స్పష్టంగా ఉంది. భావోద్వేగాలు పుట్టుకొస్తాయి కానీ సాక్షి అప్రమత్తంగా ఉంటే అవి దిశను మార్చలేవు. మనసుకు ఒక సూక్ష్మమైన ఆట ఉంది. [సంగీతం] అది నిన్ను అపరాధం మరియు గర్వం రెండింటిలోనూ బంధిస్తుంది. విజయం సాధించినప్పుడు నేనే [సంగీతం] చేశాను అని చెబుతుంది. వైఫల్యం ఎదురైనప్పుడు నేను ఓడిపోయాను అని చెబుతుంది. అష్టావక్రుడు ఈ నేను పైనే తుది ప్రహారం చేస్తాడు.
(24:54) చేసేది ఎవరు అని ఆయన ప్రశ్నిస్తాడు. శరీరం ప్రకృతి ద్వారా నడుస్తుంది. ఆలోచనలు సంస్కారాల నుండి పుట్టుకొస్తాయి. పరిస్థితులు కాలం వల్ల ఏర్పడతాయి. వీటిలో నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు నువ్వు కేవలం చూసేవాడివి మాత్రమే మహాభారతంలో అశ్వద్ధామ ఘట్టాన్ని [సంగీతం] గుర్తు చేసుకోండి. కోపంతో గుడ్డివాడై రాత్రివేళ కోపంతో గుడ్డివాడై రాత్రివేళ పాండవ పుత్రులను వధించాడు.
(25:27) తన తండ్రి మరణం కలిగించిన బాధను ప్రతీకారాన్ని అతను కేవలం గమనించలేకపోయాడు. ఆ భావోద్వేగంలో పూర్తిగా కొట్టుకుపోయి విచక్షణ కోల్పోయాడు. ఆ తర్వాత పశ్చాత్తాప పడ్డాడు కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. [సంగీతం] పశ్చాత్తాప పడ్డాడు కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. ఒక క్షణం అచేతనంగా ఉన్న మనసు జీవితకాలం నరకంగా మారింది.
(25:57) అందుకే శాస్త్రాలు ఎరుక అప్రమత్తత పై అంతగా నొక్కి చెబుతాయి. కోపం వచ్చినప్పుడు నువ్వు దానిని గమనిస్తే అది నిన్ను తన ఆధీనంలోకి తీసుకోలేదు. సంత్ ఏకనాథ్ గారికి సంబంధించిన ఒక కథ ఇలా వస్తుంది. ఆయన నదిలో స్నానం చేస్తున్నారు. ఒక వ్యక్తి పదే పదే ఆయనపై ఉమ్మి వేస్తూనే ఉన్నాడు. ఆ సాధువు ప్రశాంతంగా నదిలో మునిగి మళ్ళీ తిరిగి వచ్చేవారు. ఇలా చాలాసార్లు జరిగింది.
(26:25) చివరకు ఆ వ్యక్తి అలసిపోయాడు. అప్పుడు ఆ సాధువు నీ పని పూర్తయింది. ఇక నేను వెళ్తాను అని అన్నారు. ఇది సాక్షి భావానికి సజీవ రూపం. ఒకవేళ ఆయన మనసు మాట విని ఉంటే కోపం వచ్చేది వివాదం జరిగేది కానీ ఆయన మనసును గమనించారు మనసులోకి ప్రవేశించలేదు ఫలితమే ప్రశాంతత ఇక్కడ అస్తావక్రుని అద్వైతం మరింత పదునుగా మారుతుంది. నీవు [సంగీతం] మనసును శత్రువుగా భావిస్తే అప్పుడు కూడా నువ్వు ద్వైతంలోనే ఉన్నట్లు అని ఆయన చెబుతారు.
(27:01) మనసును శత్రువుగా చేసుకోకు దాన్ని గమనించు. నదిని ఎలా చూస్తావో మనసును కూడా అలాగే చూడు. [సంగీతం] నెమ్మదిగా దూరం ఏర్పడుతుంది. దూరం ఏర్పడితే తాదాత్మ్యం విడిపోతుంది. తాదాత్మ్యం విడిపోతే డిపోతే నరకం పతనం అవుతుంది. మనసే నరకం. ఎందుకంటే అది నిరంతరం పోలికలు తెస్తూనే ఉంటుంది. ఇంద్రుడి వృత్తాంతాన్ని తీసుకోండి. స్వర్గానికి రాజైనప్పటికీ ఏ తపస్వి అయినా తన స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తాడేమో అనే భయం అతనితనికి ఉండేది.
(27:36) [సంగీతం] సాధకుల తపస్సును భగ్నం చేయడానికి అతడు అప్సరసరను పంపేవాడు. ఆ భయమే అతని నరకం అధికారం ఉన్నప్పటికీ ప్రశాంతత లేదు. మరోవైపు అడవిలో కూర్చున్న ఒక సాధువు ఉన్నాడు. ఎలాంటి బాహ్య సాధనాలు లేవు కానీ లోపల ఆనందం ఉంది. తేడా ఎక్కడ ఉంది? మనసుకి సంబంధించిన దిశలో గజేంద్ర మోక్షం అనే [సంగీతం] మరో లోతైన కథ ఉంది. గజేంద్రుడునే ఏనుగు కొలనులో స్నానం చేస్తూ ఉంటే మొసలి పట్టుకుంది.
(28:13) సుదీర్ఘ పోరాటం తర్వాత తన శక్తి నశించిపోగానే అది [సంగీతం] ఆకాశం వైపు తొండాన్ని పైకి ఎత్తి ప్రార్థించింది. ఆ ప్రార్థన అహంకారం నుండి వచ్చింది కాదు సమర్పణ నుండి వచ్చింది. ఆ క్షణంలోనే సహాయం అందింది. ఈ సమర్పణ అనేది మనసు యొక్క ఓటమి కాదు మనసును [సంగీతం] దాటిపోవడం అది తన సొంత బలంపై ఆధారపడినంత కాలం పోరాటం కొనసాగింది. సాక్షిభూతంగా నిలిచి సమర్పణ జరిగిన వెంటనే విముక్తి జరిగిన వెంటనే విముక్తి లభించింది.
(28:47) అష్టావక్రుడు చెబుతాడు విముక్తి అనేది ప్రయత్నం వల్ల కలిగే ఫలితం [సంగీతం] కాదు గుర్తింపు వల్ల కలిగే ఫలితం. చిన్నతనంలో ఏ చైతన్యం అయితే ఉందో యవ్వనంలో ఏదైతే ఉందో వృద్ధాప్యంలో కూడా అదే చైతన్యం నీలో ఉంటుంది. శరీరం మారింది ఆలోచనలు మారాయి సంబంధాలు మారాయి కానీ చూసేవాడు మారలేదు. ఆ చూసేవాడిని గుర్తించు ఆ చూసేవాడిని గుర్తించు.
(29:20) జీవితంలో మిమ్మల్ని ఆవరించే ఎలాంటి మానసిక వ్యధల నుండైనా బయట పడటానికి ఇదే అంతిమ తాళం చెవి ఎందుకంటే భయాలు సమస్యలన్నీ మనసుకు మాత్రమే ఉంటాయి. సాక్షి ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగానే ఉంటాడు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతావు. ఎందుకంటే మనసు దిశను చూపదు. కేవలం ప్రతిస్పందిస్తుంది. వింటే దారి తప్పుతావు ఎందుకంటే మనసు దిశను చూపదు కేవలం ప్రతిస్పందిస్తుంది ఇది.
(29:52) సాక్షి దిశను చూపుతుంది ఎందుకంటే అది స్పష్టంగా చూస్తుంది. అద్దంలో ముందు ఉన్నది మాత్రమే ఎలా కనిపిస్తుందో అలాగే [సంగీతం] అద్దం ప్రతిస్పందించదు. సాక్షి అనేది ఒక అద్దం. అద్దంలో ప్రతిబింబాలు ఎన్ని మారినా అద్దం ఎలాగైతే స్వచ్ఛంగా [సంగీతం] నిర్మలంగా ఉంటుందో మీ జీవితంలో ఎన్ని ఆటుపోట్లు వచ్చినా మీలోని ఆ చైతన్య సాక్షి ఎప్పటికీ పవిత్రంగా ప్రశాంతంగానే [సంగీతం] ఉంటుంది.
(30:24) అద్దం తన ముందు ఉన్నదాన్ని పట్టుకొని వేలాడదు. అది వెళ్ళిపోగానే మరోదాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. అలాగే మనలో ఉదయించే ప్రతి ఆలోచనను ప్రతి భావోద్వేగాన్ని ఆపకుండా పట్టుకోకుండా కేవలం గమనించడం నేర్చుకున్న క్షణమే మన అస్తిత్వంలో ఒక గొప్ప విప్లవం మొదలవుతుంది. ఈ జీవితం అనే మహా నాటకంలో మనం తరుచుగా మన పాత్రలతో ఎంతగానో మమేకమైపోతామో. నేను ఒక తండ్రిని నేను ఒక కొడుకును నేను విజేతను నేను పరాజితుడిని అనే ఈ గుర్తింపులే మన పాలిట సంకెళ్లుగా మారతాయి.
(31:04) కష్టాలు, కన్నీళ్లు, విజయాలు, అపజయాలు ఇవన్నీ వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కానీ వాటిని చూసే ఆ లోపలి సాక్షి ఎప్పుడూ మలినం కాదు. మనసు ఎప్పుడూ గతాన్ని తవ్వుతూ దుఃఖిస్తుంది లేదా భవిష్యత్తు గురించి భయపడుతూ బతుకుతుంది అష్టావక్ర మహర్షి తన నిర్భయమైన వాక్కులతో మనల్ని మేలుకొలుపుతున్నది సరిగ్గా ఈ నిద్ర నుండే ఈ క్షణంలో ఇక్కడే ఈ వర్తమానంలో పూర్తిగా నిలకడగా ఉండటమే నిజమైన స్వేచ్ఛ మీరు పడుతున్న వేదన అంతా మీ పరిస్థితుల వల్ల కాదు ఆ పరిస్ పరిస్థితుల గురించి మీ మనసు అల్లుతున్న భ్రమల వలనే అని ఈ పాటికి మీ
(31:52) అంతరంగానికి స్పష్టంగా అర్థమై ఉంటుంది. ఉదయం నిద్ర లేచినప్పటి నుండి రాత్రి పడుకునే వరకు మనసు మనల్ని ఎన్నో మాయల దారుల్లో నడిపిస్తుంది. అది కోరికల వల వేస్తుంది. [సంగీతం] అహంకారాన్ని పెంచుతుంది. ఇతరులతో పోల్చి చూసి మనల్ని అనవసరంగా కుంగదీస్తుంది. బయటి ప్రపంచంలో మనం ఎంతటి సామ్రాజ్యాన్ని జయించినా లోపలి మనసును జయించకపోతే ఆ విజయమంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరే అవుతుంది.
(32:24) కానీ ఇకపై మీ జీవితంలో ఎప్పుడైనా మీలో కోపం రగిలినా అసూయ కలిగినా తీవ్రమైన భయం మిమ్మల్ని ఆవరించినా ఒక్క క్షణం ఆగి లోపలికి తిరిగి చూడండి. ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకొని ఇది నా మనసు ఆడుతున్న తాత్కాలికమైన ఆట. నేను ఈ మనసును కాదు నేను దీనికి అతీతమైన ఒక సాక్షిని అని మీకు మీరు నిశశబ్దంగా గుర్తు [సంగీతం] చేసుకోండి. ఆ ఒక్క క్షణపు ఎరుక చాలు మీలోని అజ్ఞానపు చీకట్లను శాశ్వతంగా పారద్రోలడానికి మనసు అనే మేఘం కమ్ముకున్నప్పుడు మీరు అనంతమైన ఆకాశం అని మరువకండి.
(33:08) మేఘాలు ఆకాశాన్ని తాత్కాలికంగా కప్పగలవేమో కానీ దానిని ఎన్నటికీ నాశనం చేయలేవు. మీ నిజ స్వరూపం ఆ ఆకాశం లాగే అనంతమైనది అచంచలమైనది. నిజమైన ముక్తి కోసం మీరు అడవులకు వెళ్ళాల్సిన పని లేదు. కఠినమైన ఆచారాలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నరకాన్ని దాటాలంటే ఎక్కడికో పారిపోవాల్సిన పని అంతకంటే లేదు. మనసును పట్టుకొని వేలాడటం మానేస్తే చాలు ఈ భూమి మీదే ఈ క్షణంలోనే మీరున్న చోటే స్వర్గం ఆవిష్కృతం అవుతుంది.
(33:46) మీ ఆత్మ స్వరూపం జనక మహారాజు వలె నిశ్చలంగా ఏ అగ్నికి కాలని విధంగా [సంగీతం] ఏ శస్త్రానికి ఛేదించబడని విధంగా స్వచ్ఛంగా ప్రకాశిస్తూనే ఉంటుంది. మీరు పడుతున్న శ్రమ మీ మనసు మోస్తున్న అపరాధ భావం భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన [సంగీతం] ఇవన్నీ కేవలం మీ భ్రాంతి మాత్రమే ఆ భారాన్ని ఇప్పుడు ఇక్కడే కింద దించేయండి. మీరు ఒక శరీరమో ఒక పేరుతో ఉన్న వ్యక్తితో కొన్ని జ్ఞాపకాల సమూహమో కాదు మీరు స్వచ్ఛమైన శాశ్వతమైన చైతన్యం ఆ సత్యాన్ని అంగీకరించిన మరుక్షణమే జీవితంలోని సమస్త దుఃఖాలు కాలి బూడిదయపోతాయి.
(34:32) ఇప్పటివరకు మనం చేసిన ఈ ప్రయాణం కేవలం ఒక కథను వినడం కాదు ఒక ఆధ్యాత్మిక తత్వాన్ని చర్చించడం కాదు ఇది మనల్ని మనం మేలుకొలుపుకునే ఒక అద్భుతమైన ఆత్మాన్వేషణ ఈ సుదీర్ఘమైన లోతైన అంతరంగ ప్రయాణంలో నాతో పాటు నడిచిన తమ విలువైన సమయాన్ని కేటాయించి ఈ సత్యాన్ని ఆస్వాదించిన మీ అందరికీ నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు అష్టావక్రముని [సంగీతం] బోధించిన ఆ పరమ సత్యం ఆ అద్వైత జ్ఞానపు జ్యోతి [సంగీతం] మీ అంతరంగంలో నిరంతరం వెలుగుతూ ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను.
(35:14) రేపటి ఉదయం మీరు [సంగీతం] కళ్ళు తెరిచినప్పుడు పాత మనసుతో కాదు ఒక కొత్త సాక్షి భావంతో ఒక సరికొత్త ఎరుకతో ఈ ప్రపంచాన్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. మీ మనసు ప్రశాంతంగా మీ హృదయం ఆనందంగా మీ జీవిత ప్రయాణం ఏ ఆటంకాలు లేకుండా నిర్మలంగా సాగిపోవాలని మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థిస్తున్నాను. [సంగీతం] ఈ ఆధ్యాత్మిక చింతన మీ జీవితాల్లో ఒక కొత్త వెలుగును విముక్తిని నింపిందని నమ్ముతున్నాను.
(35:46) ఆత్మ స్వరూపులైన ఎరుకతో వికసిస్తున్న మీ అందరికీ నా శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను. సర్వేజనా సుఖినో భవంతు ఓం శాంతి శాంతి శాంతిహి
Author Name:Prachin Vedam Safar
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PrachinVedamSafar5
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=T-n_TQfmzl0
Title: మనస్సు మాట వినకండి! మనస్సును అర్థం చేసుకోవడమే నిజమైన విముక్తి | అష్టావక్ర గీత
Author Name: Prachin Vedam Safar
Description: మనస్సు మాట వినకండి! మనస్సును అర్థం చేసుకోవడమే నిజమైన విముక్తి | అష్టావక్ర గీత
🌿 మనస్సు చెప్పిన ప్రతి మాటను నమ్మాలా? లేక మనస్సును గమనిస్తూ దాని స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవాలా?
మనిషి జీవితంలో ఎన్నో ఆలోచనలు, కోరికలు, భావోద్వేగాలు మనస్సులో నిరంతరం ప్రవహిస్తూ ఉంటాయి. కొన్నిసార్లు అవే మనకు ప్రశాంతతను ఇస్తాయి, మరికొన్నిసార్లు అంతర్మథనానికి కారణమవుతాయి. అసలు మనస్సు అంటే ఏమిటి? మన ఆలోచనలే మన బంధానికి కారణమవుతున్నాయా?
📖 అష్టావక్ర గీతలోని ఆధ్యాత్మిక దృక్పథం ద్వారా మనస్సు స్వభావం, ఆలోచనల ప్రభావం, ఆత్మస్వరూపం మరియు అంతర్గత స్వేచ్ఛ గురించి ఈ వీడియోలో తెలుసుకుందాం.
ఈ వీడియో కేవలం మనస్సును నియంత్రించడం గురించి మాత్రమే కాదు. మనస్సును గమనించడం, ఆలోచనలకు అతీతంగా మన నిజమైన స్వరూపాన్ని విచారించడం వంటి లోతైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను పరిచయం చేస్తుంది.
✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగలిగేవి:
🔸 మనస్సు మన ఆలోచనలను, భావాలను ఎలా ప్రభావితం చేస్తుంది?
🔸 మనస్సు చెప్పిన ప్రతి మాటను అనుసరించాల్సిన అవసరం ఉందా?
🔸 అష్టావక్ర గీతలో మనస్సు మరియు ఆత్మ గురించి చెప్పబడిన ఆధ్యాత్మిక భావన ఏమిటి?
🔸 ఆలోచనలను గమనించడం ద్వారా ఆత్మవిచారణ వైపు ఎలా ప్రయాణించవచ్చు?
🔸 నిజమైన ప్రశాంతత గురించి అష్టావక్ర గీత మనకు అందించే సందేశం ఏమిటి?
🙏 ఒక ఆధ్యాత్మిక సందేశం:
మనస్సులో వచ్చే ప్రతి ఆలోచనే మన నిజమైన స్వరూపం కాదు. ఆలోచనలను గమనించే అవగాహన వైపు మన దృష్టిని మళ్లించినప్పుడు, మనల్ని మనం అర్థం చేసుకునే కొత్త మార్గం తెరుచుకుంటుంది.
అష్టావక్ర గీత బోధనలను మన జీవితంలో ఆలోచనాత్మకంగా పరిశీలిస్తూ, ఆత్మవిచారణ మరియు అంతర్గత ప్రశాంతత వైపు ప్రయాణిద్దాం.
🔔 ఈ వీడియో మీకు నచ్చితే:
👍 వీడియోను Like చేయండి. 🙏 ఆధ్యాత్మిక సందేశాలను ఇష్టపడే మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి. 🔔 మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక కథలు, వేదాంత విషయాలు మరియు జ్ఞాన సందేశాల కోసం మా ఛానెల్‌ను Subscribe చేయండి. 💬 మనస్సు గురించి మీ ఆలోచనలను Comment రూపంలో తెలియజేయండి.
రాధే రాధే 🙏 హర హర మహాదేవ్ 🙏
Transcript:
(00:00) మనసు మాట వింటే దారి తప్పిపోతావ్. మనసే నరకం. ఇదే అష్టావక్రముని యొక్క నిర్భయమైన ప్రకటన. ఆయన ఏ బాహ్య నరకం గురించి మాట్లాడరు. మరియు స్వర్గం మీద ఆశను కూడా రేకెత్తించరు. ఆయన నేరుగా మనసుపైనే దాడి చేస్తారు. ఈ సంసారం నిన్ను బంధించదని నీ మనసే నిన్ను బంధిస్తుందని ఆయన చెబుతారు. వస్తువులు నీకు దుఃఖాన్ని కలిగించవు. వాటితో ముడిపడి ఉన్న వస్తువులు నీకు దుఃఖాన్ని కలిగించవు.
(00:36) వాటితో ముడిపడి ఉన్న నీ మానసిక కథే [సంగీతం] నీకు దుఃఖాన్ని కలిగిస్తుంది. ఉదాహరణకు ఒక వస్తువు చేజారి పగిలిపోయినప్పుడు కలిగే బాధ ఆ వస్తువు వల్ల కాదు ఇది నాది అని మనం దానిపై పెంచుకున్న అనుబంధం వల్ల వస్తుంది. ఇదే మనసు ఆడే మొదటి ఆట. కలిగిస్తుంది. ముక్తి ఎలా లభిస్తుందని జనక మహారాజు అష్టావక్రుని అడిగినప్పుడు ఆయన ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు.
(01:09) నీవు దేహం నుండి వేరై నిన్ను నీవు ఒక చైతన్య సాక్షిగా తెలుసుకుంటే ఈ క్షణమే నీవు ముక్తుడవు అవుతావు. [సంగీతం] ఇక్కడ సాధన అనే పొడవైన నిచ్చన ఏదీ లేదు. ఎలాంటి సంక్లిష్టమైన ఆచారాలు లేవు. కేవలం ఒకే ఒక విప్లవం. అదే మనసుతో ఉన్న తాదాత్మ్యాన్ని బంధాన్ని తెంచుకోవడం. మనసు అంటే ఏమిటి అది జ్ఞాపకాల కుప్ప కోరికల వల భయమనే చీకటి మరియు [సంగీతం] ఆశల భ్రమ మనసు ఎల్లప్పుడూ గతంలో లేదా భవిష్యత్తులో జీవిస్తుంది.
(01:47) వర్తమానంలో జీవించడం దానికి రానే రాదు. అందుకే అష్టావక్రుడు మనసే సంసారం అని అంటారు. మనస్సు నశిస్తే సంసారం నశించినట్లే మనసే నరకం. ఎందుకంటే అదే నిన్ను అసంతృప్తిలో ఉంచుతుంది. మహాభారతంలోని ఒక దృశ్యాన్ని గుర్తు చేసుకోండి. దుర్యోధనుడి దగ్గర అన్ని ఉన్నాయి. రాజ్యం, వైభవం, సైన్యం, శక్తి అయినా అతనికి సంతృప్తి లేదు.
(02:22) ఎందుకు? ఎందుకంటే అతని ఎందుకు ఎందుకంటే అతని మనసు పోలికలతో రగిలిపోతుంది. ఈరోజు మనం సోషల్ మీడియాలో ఇతరుల జీవితాలను చూసి మనల్ని మనం అనవసరంగా తక్కువ చేసుకుంటున్నట్లే ఆనాడు దుర్యోధనుడు కూడా తన దగ్గర ఉన్న సమస్త వైభవాన్ని వదిలేసి పాండవుల వైభవాన్ని చూసి కుమిలిపోయాడు. అతను ఇలా అన్నాడు అన్నాడు ధర్మం అంటే ఏమిటో నాకు తెలుసు. కానీ దానిని ఆచరించాలనే కోరిక నాకు కలగదు.
(02:54) అధర్మం అంటే ఏమిటో నాకు తెలుసు కానీ దాని నుండి తప్పించుకునే శక్తి నాకు లేదు. ఇది మనసు యొక్క బానిసత్వం దుర్యోధనుడి నరకం ఏదో యమలోకంలో లేదు. [సంగీతం] అతని నరకం అతని లోపలే ఉంది. దీనికి భిన్నంగా విదురుని చూడండి. సాధారణ జీవితం పరిమిత వనరులు అయినా అంతరంగంలో ప్రశాంతత ఎందుకు ఎందుకంటే అతని మనసు స్వచ్ఛమైనది. అతను తన లోపల సాక్షి భావానికి చోటు ఇచ్చాడు.
(03:33) పరిస్థితులు నరకాన్ని సృష్టించవు మనసే సృష్టిస్తుంది. అష్టావక్ర గీతలో ఒకచోట ముని ఇలా అంటాడు. మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటే ప్రపంచం కూడా ప్రశాంతంగా అనిపిస్తుంది. మనసు అశాంతిగా ఉంటే స్వర్గం కూడా నరకంలా అనిపిస్తుంది. ఒకే సంఘటన ఒకరిని కృంగదీయడానికి మరొకరిని తీర్చి [సంగీతం] దిద్దడానికి ఇదే కారణం. రామాయణంలో రావణుడు విభీషణుడు ఇద్దరు ఒకే ఇంట్లో పెరిగారు.
(04:04) ఒకే కుటుంబం ఒకే వాతావరణం కానీ ఒకరిలో అహంకారంతో నిండిన మనసు ఉంది మరొకరిలో వివేకం ఉంది. రావణుడి మనస్సు శక్తి మదంలో మునిగిపోయింది. అతడు సీతను అపహరించాడు. యుద్ధపహరించాడు యుద్ధం చేసి చివరకు వినాశనాన్ని పొందాడు. విభీషణుడు మనసు చెప్పినట్లు వినలేదు. ధర్మాన్ని అనుసరించి చివరకు రాజ్యాన్ని పొందాడు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతారని ఇక్కడ స్పష్టమవుతుంది.
(04:36) మనసు చేసే అతి పెద్ద మోసం ఏమిటంటే నువ్వంటే అదే అని నిన్ను నమ్మించడమే కోపం వస్తే నేను కోపంగా ఉన్నాను అని అంటావు. దుఃఖం వస్తే నేను దుఃఖంలో ఉన్నాను అని అంటావు. కానీ అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నాడు అంటే కోపం కనిపిస్తోంది దుఃఖం కనిపిస్తోంది అలాంటప్పుడు నువ్వు అవి ఎలా అవుతావు ఏదైతే కనిపిస్తోందో అది ఒక వస్తువు చూసేవాడు సాక్షి నువ్వు ఏదైతే కనిపిస్తోందో అది ఒక వస్తువు చూసేవాడు సాక్షి నువ్వు సాక్షివి [సంగీతం] మనసు కాదు అంటే నీకు కోపం వచ్చినప్పుడు నేను
(05:22) కోపిష్టిని అని నీకు నువ్వు ముద్ర వేసుకోకుండా నాలో కోపం పుడుతోంది. నేను దాన్ని కేవలం చూస్తున్నాను అని గ్రహించడమే అసలైన స్వేచ్ఛ. దీని గురించి ఒక కథ ఉంది. ఒక కథ ఉంది. [సంగీతం] ఒక సాధువు వద్దకు ఒక వ్యక్తి వచ్చి నా మనసు నన్ను చాలా కలవర పెడుతోంది అని అన్నాడు. ఆ సాధువు చిరునవ్వు నవ్వి దానిని ఇక్కడికి తీసుకురా అని అన్నాడు.
(05:55) ఆ వ్యక్తి ఆశ్చర్యపోయి మనసును ఎలా తీసుకురాగలను అని అడిగాడు. దానికి ఆ సాధువు దేనినైతే నువ్వు పట్టుకోలేవో అది నువ్వు ఎలా అవుతావు అని అన్నాడు. ఇదే అష్టావక్రుని తర్కం మనస్సు అనేది ఒక వస్తువు నువ్వు కాదు మనసే ఒక నరకం ఈ విషయం ప్రహ్లాదుని కథలో కూడా కనిపిస్తుంది. హిరణ్య కసిపుడికి బాహ్యంగా ఎంతో బలం [సంగీతం] ఉంది. కానీ లోపల భయం ఉంది.
(06:28) తన కుమారుడు విష్ణు భక్తుడు అనే భయం అతన్ని పీడించింది. అతని మనసే అతనికి నరకంగా మారింది. ప్రహ్లాదున్ని మంటల్లో కూర్చోబెట్టారు. విషం ఇచ్చారు. కొండపై నుంచి కిందకు తోసేశారు. కానీ అతని మనస్సు భగవంతునిపై స్థిరంగా ఉంది. కాబట్టి బాహ్య కష్టాలు కూడా అతనికి నరకాన్ని సృష్టించలేకపోయాయి. ఇదే అష్టావక్రుని సందేశం. నరకం నుండి పారిపోవద్దు. నరకాన్ని గుర్తించండి.
(07:00) నరకం అనేది ఒక ప్రదేశం కాదు అది మనసు యొక్క స్థితి. ఎప్పుడైతే మనసు కోరికతో పోలికలతో మరియు [సంగీతం] అసూయతో నిండి ఉంటుందో అదే నరకం మనసు ప్రశాంతంగా సాక్షి స్థితిలో ఉన్నప్పుడు అదే స్వర్గం మరొక ఉదాహరణ చూద్దాం అర్జునుడు కురుక్షేత్రంలో నిలబడినప్పుడు అతని మనసు గంధరగోళంలో పడింది. నేను యుద్ధం చేయను అని అతడు అన్నాడు అది కరుణ కాదు అది మనసు యొక్క మోహం శ్రీకృష్ణుడు అతనికి సాక్షి భావం గురించి బోధించాడు.
(07:40) నువ్వు ఆత్మవు నువ్వు చంపేవాడివి కావు ఎవరూ చనిపోరు అని చెప్పాడు. అర్జునుడు తన మనసు మాట వినడం మానేసి జ్ఞాన దృష్టిని [సంగీతం] స్వీకరించినప్పుడు అతని భ్రమ తొలగిపోయింది. అష్టావక్రుడు దీనికి మించి ఇంకా ముందుకు వెళ్తాడు. ఆయన కర్మ వలన గాని త్యాగం వలన గాని ముక్తి రాదు కేవలం జ్ఞానం వల్ల మాత్రమే ముక్తి లభిస్తుంది అని అంటాడు.
(08:11) జ్ఞానం అంటే నేను మనసును కాదు అని తెలుసుకోవడమే [సంగీతం] అది తెలుసుకున్న జ్ఞానం అంటే నేను మనసును కాదు అని తెలుసుకోవడమే అది [సంగీతం] తెలుసుకున్న మరుక్షణమే స్వేచ్ఛ కలుగుతుంది. అయితే సమస్య ఎక్కడ వస్తుందంటే మనసు ఎప్పుడూ ఒకే చోట నిలకడగా ఉండదు. పరిగెత్తడమే మనసు యొక్క స్వభావం. మనసు యొక్క స్వభావం [సంగీతం] దానికి ఎప్పుడూ ఏదో ఒకటి కావాలి.
(08:43) ధనం ఉంటే ఇంకా ధనం [సంగీతం] కావాలి. గౌరవం ఉంటే ఇంకా గౌరవం కావాలి. ఇది అంతులేని దాహం. దీనినే బుద్ధుడు తృష్ణ అని అన్నాడు. మరియు అష్టావక్రుడు దీనిని అజ్ఞానం అంటాడు. ఒక రాజు తాను బిచ్చగాడిగా మారినట్లు కలకన్నాడు కన్నాడు. ఉదయం నిద్రలేచి భయపడ్డాడు. బిచ్చగాడిలా కలగన్న రాజునా నేను లేక రాజునయ్యానని కలలు కంటున్న బిచ్చగాడినా నేను అని ఆలోచించాడు.
(09:13) అప్పుడు ఒక సాధువు ఇలా అన్నాడు మీరు రాజు కారు బిచ్చగాడు కారు ఆ రెండింటిని చూస్తున్న సాక్షి మీరు ఇదే సాక్షి మనసు మాట విన్నంత కాలం గుర్తింపు మారుతూనే ఉంటుంది. మరియు మీరు దారి తప్పుతూనే ఉంటారు. సాక్షి భావంలో నిలకడగా ఉన్నప్పుడే స్థిరత్వం వస్తుంది. అష్టావకృని మార్గం కష్టంగా అనిపించడానికి కారణం అది సూటిగా ఉండటమే ఆయన ఏమంటారంటే ఏమీ చేయవద్దు కేవలం తెలుసుకోండి మనసు ఉదయిస్తోందని పడిపోతోందని మారుతోందని తెలుసుకోండి.
(09:54) మీరు మార్పు లేనివారు ఇది తెలుసుకోవడమే విప్లవం. ఈ మొదటి భాగం యొక్క సారాంశం ఇదే మనసును నమ్మకండి మనసును గమనించండి [సంగీతం] ఎందుకంటే మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతారు అదే దాన్ని గుర్తిస్తే ముక్తులవుతారు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతారు. మనసే [సంగీతం] నరకం. ఈ సత్యాన్ని మరొక కోణం నుండి అర్థం చేసుకోవడం అవసరం ఎందుకంటే మనసు కేవలం కోరిక మరియు కోపానికి మాత్రమే పరిమితం కాదు.
(10:33) అది సూక్ష్మ స్థాయిలో ధర్మం భక్తి జ్ఞానం మరియు సాధన రూపాలను కూడా ధరిస్తుంది. [సంగీతం] ఇదే దాని అత్యంత ప్రమాదకరమైన ఎత్తుగడ. అష్టావక్రముని జనక మహారాజుతో సంభాషించేటప్పుడు బంధం బయటి వస్తువులతో కాదు లోపలి గుర్తింపుతోనే అని పదే పదే స్పష్టం చేస్తారు. మనసు వస్తువులను పట్టుకోదు గుర్తింపును పట్టుకుంటుంది. నేను రాజును నేను పేదవాడిని నేను పాపిని నేను పుణ్యాత్ముడిని నేను భక్తుడిని నేను జ్ఞానిని అని అది చెబుతుంది.
(11:09) ఎప్పుడైతే ఈ నేను ఏదైనా ఆలోచనతో అతుక్కుంటుందో అప్పుడే నరక ద్వారం తెరుచుకుంటుంది. ఒకటి ఉంది ఒక ఆసక్తికరమైన ఘట్టాన్ని పరిశీలించండి. నారదమునికి ఒకసారి తన తపస్సు మరియు వైరాగ్యంపై [సంగీతం] గర్వం కలిగింది. తాను సంసార మాయకు అతీతుడినని ఆయన భావించారు. విష్ణువు అతనిని పరీక్షించాడు. ఒక సాధారణ పల్లెటూరి కన్య పట్ల అతని మనసు ఆకర్షితమైంది. [సంగీతం] వివాహం జరిగింది.
(11:40) సంతానం కలిగింది. ఎన్నో ఏళ్ల జీవితం గడిచిపోయింది. ఆ తర్వాత ఒకరోజు వరద వచ్చి అంతా కొట్టుకుపోయింది. నారదుడు విలపించడం ప్రారంభించాడు. అదే క్షణంలో విష్ణువు ప్రత్యక్షమై నారదా నీరు ఎక్కడ ఉంది అని అడిగాడు. అప్పుడు నారదుడు ఉలిక్కి పడ్డాడు ఇదంతా ఒక క్షణికమైన కల మాత్రమే మనసు క్షణంలోనే ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుందని ఆ ప్రపంచం విచ్చిన్నమైనప్పుడు అదే నరకంగా మారుతుందని ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.
(12:15) అష్టావక్రుడు ఈ భ్రమనే తొలగిస్తాడు. మారుతున్నది ఏదైనా అది నువ్వు కాదు అని ఆయన చెబుతాడు. మనసు యొక్క రెండవ లక్షణం పోలిక. పోలిక నుంచే అసంతృప్తి పుడుతుంది. శాస్త్రాలలో సముద్ర మదనం ఘట్టం వస్తుంది. [సంగీతం] దేవతలు దానవులు ఇద్దరూ కలిసి మదనం చేశారని చేశారు. విషం వెలువడింది అమృతం కూడా వెలువడింది. ఇదే మనసుకు ప్రతీక.
(12:46) నువ్వు జీవితాన్ని మదించినప్పుడు మొదట విషమే పైకి వస్తుంది. కోపం అసూయ అహంకారం నువ్వు వాటిని పట్టుకొని ఉంటే అదే నీకు నరకం అవుతుంది. నువ్వు శివుడిలా సాక్షిగా మారి దానిని గొంతులోనే ఆపేస్తే అనగా దానిని లోపలికి ప్రవేశించనివ్వకపోతే ఆ విషం నిన్ను దహించదు. సాక్షి భావమే శివుని నీలకంఠం విషం కనిపిస్తుంది కానీ నిన్ను భస్మం చేయదు.
(13:18) రామాయణంలో కైకేయి ఘట్టాన్ని చూడండి ఆమె రాముణని ప్రేమించేది కానీ ఒకరోజు మంతర ఆమె మనసులో పోలిక మరియు భయం అనే బీజాన్ని నాటింది. నీ కుమారుడు భరతుడు వంచితుడు అవుతాడు. ఇది వినగానే మనసు క్రియాశీలమైంది. రాముణని ఎంతగానో ప్రేమించిన తల్లే అతడిని వనవాసానికి పంపాలని పట్టుబట్టింది. పరిస్థితి మారలేదు కేవలం మనసు అల్లుకున్న కథ మాత్రమే మారింది.
(13:49) ఇదే నరకం మనసు ఒక కథను సృష్టిస్తుందని మీరేమో ఆ కథను సత్యమని నమ్ముతారని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు. ఆ క్షణంలో సాక్షిభావం మేల్కుంటే ఆ కథ చెదిరిపోతుంది. మనసు భవిష్యత్తు వైపు పరుగులు తీస్తుంది. ఇది దొరికినప్పుడే సుఖం లభిస్తుందని అది భావిస్తుంది. ఈ శరతే దుఃఖానికి కారణం. యయాతి కథను గుర్తు చేసుకోండి. అతనికి యవ్వనంపై తీవ్రమైన కోరిక ఉండేది.
(14:18) అతను తన కుమారుడి నుండి యవ్వనాన్ని అడిగి తీసుకుని భోగాలలో మునిగిపోయాడు. సంవత్సరాలు గడిచిన తృప్తి కలగలేదు. చివరకు అంగీకరించాడు. భోగాలను అనుభవించడం ద్వారా కోరికలకు అంతం ఉండదు. ఇదే మనసు యొక్క నరకం. ఎంత తినిపిస్తే అంత ఆకలి కోరికలను వదిలి పెట్టవద్దని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు. కేవలం వాటిని గమనించండి. [సంగీతం] అలా గమనించడం ద్వారానే వాటి పట్టు సడలుతుంది.
(14:49) మహాభారతంలో కర్ణుడి జీవితం కూడా మనసులోని [సంగీతం] గందరగోళానికి ఒక ఉదాహరణ. అతను గొప్ప యోధుడే కానీ లోపల అవమానం అనే అగ్ని రగులుతూ ఉండేది. నేను సూత పుత్రుడిగా పిలవబడ్డాను. ఈ ఆలోచనే అతని [సంగీతం] గుర్తింపుగా మారిపోయింది. అదే గుర్తింపు అతడిని దుర్యోధనుడితో కట్టిపడేసింది. ఒకవేళ అతను సాక్షిగా ఉండగలిగితే ఈ ఆలోచనే తన బంధనమని అతను చూడగలిగితే అతని జీవితం వేరొక దిశగా సాగి ఉండేది.
(15:26) కానీ అతను మనసు మాట విని దారి తప్పాడు. అష్టావక్రుడి దృక్పదం కఠినమైనది. ఆయన ఇలా అంటారు నువ్వు పాపివి కావు పుణ్యాత్ముడివి కావు నువ్వు కర్తవు కావు భోక్తవు కూడా కావు. నువ్వు స్వచ్ఛమైన సాక్షివి. మనసు కర్మల భారాన్ని మోస్తున్నంత కాలం ఫలితం గురించిన ఆందోళన కూడా ఉంటుంది. ఈ ఆందోళనే నరకం. ఒక సాధువును ఎవరో ఇలా అడిగారు మీరు ఇంత ప్రశాంతంగా ఎలా ఉంటారు అని దానికి ఆయన ఇలా సమాధానం ఇచ్చారు.
(16:03) నేను ప్రతి సంఘటనను ఆకాశంలో తేలియాడే మేఘంలా చూస్తాను. మేఘాలు వస్తాయి వెళతాయి ఆకాశంపై ఎలాంటి ఆనవాళ్ళను వదిలి వెళ్ళవు. మనసు ఒక మేఘం నువ్వు ఆకాశానివి. ధృతరాష్ట్రుడి ఉదాహరణను తీసుకోండి. ఆయన పుట్టుకతోనే అందుడు కానీ [సంగీతం] ఆయన అసలైన అంధత్వం పుత్ర వ్యామోహం సంజయుడు ఆయనకు యుద్ధ వర్ణనను వినిపిస్తూనే ఉన్నాడు.
(16:36) కానీ ఆయన తన మనసులోని వ్యామోహం నుండి బయట పడలేకపోయాడు. [సంగీతం] దాని ఫలితం వినాశనం. ఆయన సాక్షిగా మారి తన వ్యామోహాన్ని గమనించి ఉంటే చరిత్ర మారిపోయి ఉండేది. బంధం వ్యామోహంలో లేదు. ఆ వ్యామోహంతో మమేకం కావడంలోనే ఉంది అని అష్టావక్రుడు అంటారు. మనసుకు సంబంధించిన మరో మాయ కూడా ఉంది. అదే ఆధ్యాత్మిక అహంకారం నేను సాధన చేస్తున్నాను నేను ఉపవాసం ఉంటున్నాను [సంగీతం] నేను జపం చేస్తున్నాను అని వ్యక్తి అనుకుంటాడు.
(17:11) ఈ నేను అనేది సూక్ష్మ రూపంలో బలపడుతూ వెళుతుంది. అష్టావక్రుడు ఈ నేను పైనే అంతిమ ప్రహారం చేస్తారు. ఆయన ఇలా అంటారు. నువ్వు నిన్ను నీవు ఒక సాధకుడిగా భావించినా కూడా నువ్వు బంధించబడి ఉన్నట్లే ఎందుకంటే సాక్షికి ఎలాంటి గుర్తింపు అవసరం లేదు. ఒక సాధువుకు సంబంధించిన కథ ఒకటి చెబుతారు. [సంగీతం] ఆయన ప్రతిరోజు గుడికి వెళ్లేవారు.
(17:43) ఒకరోజు వర్షం కారణంగా ఆయన గుడికి వెళ్ళలేకపోయారు. మనసు అశాంతికి గురయింది. ఈరోజు పూజ [సంగీతం] చేయలేదు పాపం జరిగింది. అప్పుడే లోపలి నుండి ఒక స్వరం వినిపించింది. గుడిలో చేసే పూజ నిజమైనదా లేక ఎరుకతో చేసే పూజ నిజమైనదా అని పూజ అనేది కర్మ కాదు చైతన్యం అని ఆ సాధువు అర్థం చేసుకున్నాడు. అష్టావక్రుడి సందేశం ఇదే బాహ్య కర్మల కంటే అంతర్గత ఎరుక చాలా ముఖ్యమైనది.
(18:15) మనసు అనేది జ్ఞాపకాల భాండాగారం అది పాత అవమానాలను పాత సుఖాలను పాత భయాలను పదే పదే పునరావృతం చేస్తుంది. [సంగీతం] ఈ పునరావృతమే నరకంగా మారుతుంది. ఒక సాధకుడు గురువు దగ్గరకు వెళ్లి నేను గతాన్ని మర్చిపోలేకపోతున్నాను అని అన్నాడు. గురువు నీటితో నిండిన ఒక గిన్నెను ఇచ్చి [సంగీతం] దీనిని తలపై పెట్టుకుని నడువు. నీరు కింద పడకుండా జాగ్రత్త పడు అని చెప్పాడు.
(18:46) సాధకుడు చాలా జాగ్రత్తగా నడిచాడు. తిరిగి వచ్చిన తర్వాత గురువు దారిలో జనుల మాటలు విన్నావా అని అడిగాడు. దానికి అతను లేదు నా ధ్యాస అంతా నీటిపైనే ఉంది అని బదులిచ్చాడు. అప్పుడు గురువు ఇలా అన్నాడు. చైతన్యం వర్తమానంలో ఉన్నప్పుడు గతపు శబ్దం దాన అంతటా అదే శాంతిస్తుంది. [సంగీతం] ముక్తి అనేది భవిష్యత్తులో జరిగే సంఘటన కాదు అది దృష్టిలో వచ్చే మార్పు మాత్రమేనని అష్టావక్రగీత సారాంశం దృష్టి మారిన వెంటనే నరకం కూడా స్వర్గంగా మారవచ్చు మనసు మాట వినడం మానేయటం అంటే పారిపోవటం కాదు దానిని గమనించటం కోపం వచ్చినప్పుడు దానిని అణచివేయకూడదు
(19:35) కోరిక పుట్టినప్పుడు దానిని [సంగీతం] పట్టుకోకూడదు కేవలం గమనించాలి గమనించటం ద్వారా ఒక దూరం ఏర్పడుతుంది. ఆ దూరం నుండే స్వేచ్ఛ వస్తుంది. మరొక ఆసక్తికరమైన ఉదాహరణ తీసుకుందాం. భీష్మ పితామహుడు జీవితకాల బ్రహ్మచర్య వ్రతాన్ని స్వీకరించాడు. [సంగీతం] ఆయన గొప్పవాడాడు కానీ ఆయన లోపల ఆ ప్రతిజ్ఞకు సంబంధించిన ఒక సూక్ష్మమైన అహంకారం కూడా ఉంది.
(20:06) ఆ ప్రతిజ్ఞే ఆయనను హస్తినాపురంలో జరిగిన అన్యాయానికి మౌనసాక్షిగా ఉంచింది. ఆయన అనుకుంటే ఆ అన్యాయాన్ని ఆపగలిగేవాడు. కానీ తన ప్రతిజ్ఞ అనే గుర్తింపుతోనే ఆయన బంధింపబడిపోయాడు. మనసు యొక్క పట్టు ఎంత సూక్ష్మంగా ఉంటుందో ఇది తెలియజేస్తుంది. గుర్తింపు ఎంత పవిత్రమైనదైనా దానితో మమేకమైతే అది బంధమేనని అష్టావక్రమేనని అష్టావక్రుడు చెబుతాడు.
(20:36) వ్యక్తి [సంగీతం] తనను తాను నిందించుకోవడం ప్రారంభించినప్పుడు మనసు సృష్టించే నరకం తారాస్థాయికి చేరుకుంటుంది. నేను విఫలమయ్యాను నేను అయోగ్యుడిని అనే ఈ స్వీయ దండన కూడా మనసు చేసిన సృష్టే ఆత్మ అనేది విజయం సాధించదు విఫలము కాదు అని అష్టావక్రుడు అంటాడు. అది కేవలం ఒక సాక్షి మాత్రమే ఈ అవగాహన ధృడబడినప్పుడు లోపల కరుణ పుడుతుంది.
(21:08) అంతిమంగా మనం అర్థం చేసుకోవాల్సింది ఏమిటంటే మనసును చంపడం కాదు దాన్ని తెలుసుకోవాలి. చీకటిని పారద్రోడడానికి దానితో పోరాడాల్సిన అవసరం లేదు. కేవలం ఒక దీపాన్ని వెలిగిస్తే చాలు. సాక్షి భావం అనేది ఆ దీపం లాంటిది. అది వెలిగినప్పుడు మనసు అనే నీడ దానంతట అదే తగ్గిపోవడం ప్రారంభంవుతుంది. [సంగీతం] ఈ రెండో భాగం యొక్క ముగింపు ఇదే మనసు అల్లే కథ ఎంత ఆకర్షణీయంగా అనిపించినా అది అంతే ప్రమాదకరమైనది.
(21:43) [సంగీతం] నీవు దానిని సత్యంగా భావిస్తే ధర్మ గ్రంథాలలోని ప్రతి కథ అంతిమంగా ఇదే విషయాన్ని సూచిస్తుంది. బయటి పోరాటానికి ముందు లోపలి గుర్తింపును మార్చుకోవాలి. ఎందుకంటే మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతావు. మరియు మనసును గమనిస్తే దానిని దాటిపోతావు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతావు. మనసే నరకం. ఇప్పుడు ఈ చివరి దశలో ఈ అవగాహన మరింత లోతును సంతరించుకుంటుంది.
(22:17) ఎందుకంటే ఇక్కడ ప్రశ్న మనస్సు ఒక బంధం అని మాత్రమే కాదు మనసును పూర్తిగా ఎలా అధిగమించాలి అనేది. అష్టావక్రముని స్వరం అత్యంత సూటిగా మరియు నిర్భయంగా ఉంటుంది. ఆయన ఎలాంటి క్రమబద్ధమైన సాధన మెట్లను నిర్మించరు. ఆయన నేరుగా శిఖరం పైకి తీసుకువెళ్లి నిలబెడతారు. ఆయన ఇలా అంటారు. నీవు మనసువి కావు. నీవు స్వచ్ఛమైన సాక్షివి. కేవలం దీనిని తెలుసుకో ఆ తెలుసుకోవడమే ముక్తి.
(22:49) ఇక్కడ జనక మహారాజు వృత్తాంతం అత్యంత ఆసక్తికరంగా ఉంటుంది. ఒకరోజు రాజభవనంలో మంటలు అంటుకున్నాయన్న భ్రాంతి వ్యాపించిందని చెబుతారు. దర్బార్లో కూర్చున్న ఎంతో మంది పండితులు తులు పరుగులు తీయడం ప్రారంభించారు. కానీ జనకుడు [సంగీతం] ప్రశాంతంగా కూర్చుని ఉన్నాడు. ఒకరు ఇలా అడిగారు రాజా భవనం కాలిపోతోంది. దానికి జనకుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.
(23:17) ఏదైతే కాలిపోగలదో అది నాది కాదు ఇది కేవలం వైరాగ్యత్యపు వాక్యం కాదు ఇది సాక్షీభూతమైన స్థితి ఆయన మనసు బయటి కలకలానికి ఏమాత్రం ప్రభావితం కాలేదు. ఇదే అష్టావక్రుని సజీవ ఉదాహరణ. పరిస్థితులు మారుతుంటాయి కానీ [సంగీతం] సాక్షి అచంచలంగా ఉంటాడు. మనసు ఎల్లప్పుడూ భద్రతను కోరుకుంటుంది. దానికి భవిష్యత్తు గురించి హామీ కావాలి.
(23:48) ఈ కారణంగానే అది భయాన్ని సృష్టిస్తుంది. రామాయణంలో సీతాపహరణం తర్వాత రాముడు అడవుల వెంబడి తిరిగాడు. బాహ్య దృష్టితో చూస్తే ఇది బాధాకరమైన సమయం కానీ రామునిలో కరుణ మరియు సహనం అలాగే ఉన్నాయి. ఆయన విలపిస్తాడు వెతుకుతాడు ప్రయత్నం చేస్తాడు కానీ లోపల సమతుల్యతను కోల్పోడు. ఒకవేళ ఆయన మనసులోని గుడ్డి కోపంలో కొట్టుకుపోయి ఉంటే మొత్తం కథే వేరుగా ఉండేది.
(24:22) ఇక్కడ సందేశం స్పష్టంగా ఉంది. భావోద్వేగాలు పుట్టుకొస్తాయి కానీ సాక్షి అప్రమత్తంగా ఉంటే అవి దిశను మార్చలేవు. మనసుకు ఒక సూక్ష్మమైన ఆట ఉంది. [సంగీతం] అది నిన్ను అపరాధం మరియు గర్వం రెండింటిలోనూ బంధిస్తుంది. విజయం సాధించినప్పుడు నేనే [సంగీతం] చేశాను అని చెబుతుంది. వైఫల్యం ఎదురైనప్పుడు నేను ఓడిపోయాను అని చెబుతుంది. అష్టావక్రుడు ఈ నేను పైనే తుది ప్రహారం చేస్తాడు.
(24:54) చేసేది ఎవరు అని ఆయన ప్రశ్నిస్తాడు. శరీరం ప్రకృతి ద్వారా నడుస్తుంది. ఆలోచనలు సంస్కారాల నుండి పుట్టుకొస్తాయి. పరిస్థితులు కాలం వల్ల ఏర్పడతాయి. వీటిలో నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు నువ్వు కేవలం చూసేవాడివి మాత్రమే మహాభారతంలో అశ్వద్ధామ ఘట్టాన్ని [సంగీతం] గుర్తు చేసుకోండి. కోపంతో గుడ్డివాడై రాత్రివేళ కోపంతో గుడ్డివాడై రాత్రివేళ పాండవ పుత్రులను వధించాడు.
(25:27) తన తండ్రి మరణం కలిగించిన బాధను ప్రతీకారాన్ని అతను కేవలం గమనించలేకపోయాడు. ఆ భావోద్వేగంలో పూర్తిగా కొట్టుకుపోయి విచక్షణ కోల్పోయాడు. ఆ తర్వాత పశ్చాత్తాప పడ్డాడు కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. [సంగీతం] పశ్చాత్తాప పడ్డాడు కానీ అప్పటికే జరగాల్సిన నష్టం జరిగిపోయింది. ఒక క్షణం అచేతనంగా ఉన్న మనసు జీవితకాలం నరకంగా మారింది.
(25:57) అందుకే శాస్త్రాలు ఎరుక అప్రమత్తత పై అంతగా నొక్కి చెబుతాయి. కోపం వచ్చినప్పుడు నువ్వు దానిని గమనిస్తే అది నిన్ను తన ఆధీనంలోకి తీసుకోలేదు. సంత్ ఏకనాథ్ గారికి సంబంధించిన ఒక కథ ఇలా వస్తుంది. ఆయన నదిలో స్నానం చేస్తున్నారు. ఒక వ్యక్తి పదే పదే ఆయనపై ఉమ్మి వేస్తూనే ఉన్నాడు. ఆ సాధువు ప్రశాంతంగా నదిలో మునిగి మళ్ళీ తిరిగి వచ్చేవారు. ఇలా చాలాసార్లు జరిగింది.
(26:25) చివరకు ఆ వ్యక్తి అలసిపోయాడు. అప్పుడు ఆ సాధువు నీ పని పూర్తయింది. ఇక నేను వెళ్తాను అని అన్నారు. ఇది సాక్షి భావానికి సజీవ రూపం. ఒకవేళ ఆయన మనసు మాట విని ఉంటే కోపం వచ్చేది వివాదం జరిగేది కానీ ఆయన మనసును గమనించారు మనసులోకి ప్రవేశించలేదు ఫలితమే ప్రశాంతత ఇక్కడ అస్తావక్రుని అద్వైతం మరింత పదునుగా మారుతుంది. నీవు [సంగీతం] మనసును శత్రువుగా భావిస్తే అప్పుడు కూడా నువ్వు ద్వైతంలోనే ఉన్నట్లు అని ఆయన చెబుతారు.
(27:01) మనసును శత్రువుగా చేసుకోకు దాన్ని గమనించు. నదిని ఎలా చూస్తావో మనసును కూడా అలాగే చూడు. [సంగీతం] నెమ్మదిగా దూరం ఏర్పడుతుంది. దూరం ఏర్పడితే తాదాత్మ్యం విడిపోతుంది. తాదాత్మ్యం విడిపోతే డిపోతే నరకం పతనం అవుతుంది. మనసే నరకం. ఎందుకంటే అది నిరంతరం పోలికలు తెస్తూనే ఉంటుంది. ఇంద్రుడి వృత్తాంతాన్ని తీసుకోండి. స్వర్గానికి రాజైనప్పటికీ ఏ తపస్వి అయినా తన స్థానాన్ని ఆక్రమిస్తాడేమో అనే భయం అతనితనికి ఉండేది.
(27:36) [సంగీతం] సాధకుల తపస్సును భగ్నం చేయడానికి అతడు అప్సరసరను పంపేవాడు. ఆ భయమే అతని నరకం అధికారం ఉన్నప్పటికీ ప్రశాంతత లేదు. మరోవైపు అడవిలో కూర్చున్న ఒక సాధువు ఉన్నాడు. ఎలాంటి బాహ్య సాధనాలు లేవు కానీ లోపల ఆనందం ఉంది. తేడా ఎక్కడ ఉంది? మనసుకి సంబంధించిన దిశలో గజేంద్ర మోక్షం అనే [సంగీతం] మరో లోతైన కథ ఉంది. గజేంద్రుడునే ఏనుగు కొలనులో స్నానం చేస్తూ ఉంటే మొసలి పట్టుకుంది.
(28:13) సుదీర్ఘ పోరాటం తర్వాత తన శక్తి నశించిపోగానే అది [సంగీతం] ఆకాశం వైపు తొండాన్ని పైకి ఎత్తి ప్రార్థించింది. ఆ ప్రార్థన అహంకారం నుండి వచ్చింది కాదు సమర్పణ నుండి వచ్చింది. ఆ క్షణంలోనే సహాయం అందింది. ఈ సమర్పణ అనేది మనసు యొక్క ఓటమి కాదు మనసును [సంగీతం] దాటిపోవడం అది తన సొంత బలంపై ఆధారపడినంత కాలం పోరాటం కొనసాగింది. సాక్షిభూతంగా నిలిచి సమర్పణ జరిగిన వెంటనే విముక్తి జరిగిన వెంటనే విముక్తి లభించింది.
(28:47) అష్టావక్రుడు చెబుతాడు విముక్తి అనేది ప్రయత్నం వల్ల కలిగే ఫలితం [సంగీతం] కాదు గుర్తింపు వల్ల కలిగే ఫలితం. చిన్నతనంలో ఏ చైతన్యం అయితే ఉందో యవ్వనంలో ఏదైతే ఉందో వృద్ధాప్యంలో కూడా అదే చైతన్యం నీలో ఉంటుంది. శరీరం మారింది ఆలోచనలు మారాయి సంబంధాలు మారాయి కానీ చూసేవాడు మారలేదు. ఆ చూసేవాడిని గుర్తించు ఆ చూసేవాడిని గుర్తించు.
(29:20) జీవితంలో మిమ్మల్ని ఆవరించే ఎలాంటి మానసిక వ్యధల నుండైనా బయట పడటానికి ఇదే అంతిమ తాళం చెవి ఎందుకంటే భయాలు సమస్యలన్నీ మనసుకు మాత్రమే ఉంటాయి. సాక్షి ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగానే ఉంటాడు. మనసు మాట వింటే దారి తప్పుతావు. ఎందుకంటే మనసు దిశను చూపదు. కేవలం ప్రతిస్పందిస్తుంది. వింటే దారి తప్పుతావు ఎందుకంటే మనసు దిశను చూపదు కేవలం ప్రతిస్పందిస్తుంది ఇది.
(29:52) సాక్షి దిశను చూపుతుంది ఎందుకంటే అది స్పష్టంగా చూస్తుంది. అద్దంలో ముందు ఉన్నది మాత్రమే ఎలా కనిపిస్తుందో అలాగే [సంగీతం] అద్దం ప్రతిస్పందించదు. సాక్షి అనేది ఒక అద్దం. అద్దంలో ప్రతిబింబాలు ఎన్ని మారినా అద్దం ఎలాగైతే స్వచ్ఛంగా [సంగీతం] నిర్మలంగా ఉంటుందో మీ జీవితంలో ఎన్ని ఆటుపోట్లు వచ్చినా మీలోని ఆ చైతన్య సాక్షి ఎప్పటికీ పవిత్రంగా ప్రశాంతంగానే [సంగీతం] ఉంటుంది.
(30:24) అద్దం తన ముందు ఉన్నదాన్ని పట్టుకొని వేలాడదు. అది వెళ్ళిపోగానే మరోదాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. అలాగే మనలో ఉదయించే ప్రతి ఆలోచనను ప్రతి భావోద్వేగాన్ని ఆపకుండా పట్టుకోకుండా కేవలం గమనించడం నేర్చుకున్న క్షణమే మన అస్తిత్వంలో ఒక గొప్ప విప్లవం మొదలవుతుంది. ఈ జీవితం అనే మహా నాటకంలో మనం తరుచుగా మన పాత్రలతో ఎంతగానో మమేకమైపోతామో. నేను ఒక తండ్రిని నేను ఒక కొడుకును నేను విజేతను నేను పరాజితుడిని అనే ఈ గుర్తింపులే మన పాలిట సంకెళ్లుగా మారతాయి.
(31:04) కష్టాలు, కన్నీళ్లు, విజయాలు, అపజయాలు ఇవన్నీ వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కానీ వాటిని చూసే ఆ లోపలి సాక్షి ఎప్పుడూ మలినం కాదు. మనసు ఎప్పుడూ గతాన్ని తవ్వుతూ దుఃఖిస్తుంది లేదా భవిష్యత్తు గురించి భయపడుతూ బతుకుతుంది అష్టావక్ర మహర్షి తన నిర్భయమైన వాక్కులతో మనల్ని మేలుకొలుపుతున్నది సరిగ్గా ఈ నిద్ర నుండే ఈ క్షణంలో ఇక్కడే ఈ వర్తమానంలో పూర్తిగా నిలకడగా ఉండటమే నిజమైన స్వేచ్ఛ మీరు పడుతున్న వేదన అంతా మీ పరిస్థితుల వల్ల కాదు ఆ పరిస్ పరిస్థితుల గురించి మీ మనసు అల్లుతున్న భ్రమల వలనే అని ఈ పాటికి మీ
(31:52) అంతరంగానికి స్పష్టంగా అర్థమై ఉంటుంది. ఉదయం నిద్ర లేచినప్పటి నుండి రాత్రి పడుకునే వరకు మనసు మనల్ని ఎన్నో మాయల దారుల్లో నడిపిస్తుంది. అది కోరికల వల వేస్తుంది. [సంగీతం] అహంకారాన్ని పెంచుతుంది. ఇతరులతో పోల్చి చూసి మనల్ని అనవసరంగా కుంగదీస్తుంది. బయటి ప్రపంచంలో మనం ఎంతటి సామ్రాజ్యాన్ని జయించినా లోపలి మనసును జయించకపోతే ఆ విజయమంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరే అవుతుంది.
(32:24) కానీ ఇకపై మీ జీవితంలో ఎప్పుడైనా మీలో కోపం రగిలినా అసూయ కలిగినా తీవ్రమైన భయం మిమ్మల్ని ఆవరించినా ఒక్క క్షణం ఆగి లోపలికి తిరిగి చూడండి. ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకొని ఇది నా మనసు ఆడుతున్న తాత్కాలికమైన ఆట. నేను ఈ మనసును కాదు నేను దీనికి అతీతమైన ఒక సాక్షిని అని మీకు మీరు నిశశబ్దంగా గుర్తు [సంగీతం] చేసుకోండి. ఆ ఒక్క క్షణపు ఎరుక చాలు మీలోని అజ్ఞానపు చీకట్లను శాశ్వతంగా పారద్రోలడానికి మనసు అనే మేఘం కమ్ముకున్నప్పుడు మీరు అనంతమైన ఆకాశం అని మరువకండి.
(33:08) మేఘాలు ఆకాశాన్ని తాత్కాలికంగా కప్పగలవేమో కానీ దానిని ఎన్నటికీ నాశనం చేయలేవు. మీ నిజ స్వరూపం ఆ ఆకాశం లాగే అనంతమైనది అచంచలమైనది. నిజమైన ముక్తి కోసం మీరు అడవులకు వెళ్ళాల్సిన పని లేదు. కఠినమైన ఆచారాలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు. నరకాన్ని దాటాలంటే ఎక్కడికో పారిపోవాల్సిన పని అంతకంటే లేదు. మనసును పట్టుకొని వేలాడటం మానేస్తే చాలు ఈ భూమి మీదే ఈ క్షణంలోనే మీరున్న చోటే స్వర్గం ఆవిష్కృతం అవుతుంది.
(33:46) మీ ఆత్మ స్వరూపం జనక మహారాజు వలె నిశ్చలంగా ఏ అగ్నికి కాలని విధంగా [సంగీతం] ఏ శస్త్రానికి ఛేదించబడని విధంగా స్వచ్ఛంగా ప్రకాశిస్తూనే ఉంటుంది. మీరు పడుతున్న శ్రమ మీ మనసు మోస్తున్న అపరాధ భావం భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన [సంగీతం] ఇవన్నీ కేవలం మీ భ్రాంతి మాత్రమే ఆ భారాన్ని ఇప్పుడు ఇక్కడే కింద దించేయండి. మీరు ఒక శరీరమో ఒక పేరుతో ఉన్న వ్యక్తితో కొన్ని జ్ఞాపకాల సమూహమో కాదు మీరు స్వచ్ఛమైన శాశ్వతమైన చైతన్యం ఆ సత్యాన్ని అంగీకరించిన మరుక్షణమే జీవితంలోని సమస్త దుఃఖాలు కాలి బూడిదయపోతాయి.
(34:32) ఇప్పటివరకు మనం చేసిన ఈ ప్రయాణం కేవలం ఒక కథను వినడం కాదు ఒక ఆధ్యాత్మిక తత్వాన్ని చర్చించడం కాదు ఇది మనల్ని మనం మేలుకొలుపుకునే ఒక అద్భుతమైన ఆత్మాన్వేషణ ఈ సుదీర్ఘమైన లోతైన అంతరంగ ప్రయాణంలో నాతో పాటు నడిచిన తమ విలువైన సమయాన్ని కేటాయించి ఈ సత్యాన్ని ఆస్వాదించిన మీ అందరికీ నా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు అష్టావక్రముని [సంగీతం] బోధించిన ఆ పరమ సత్యం ఆ అద్వైత జ్ఞానపు జ్యోతి [సంగీతం] మీ అంతరంగంలో నిరంతరం వెలుగుతూ ఉండాలని ఆశిస్తున్నాను.
(35:14) రేపటి ఉదయం మీరు [సంగీతం] కళ్ళు తెరిచినప్పుడు పాత మనసుతో కాదు ఒక కొత్త సాక్షి భావంతో ఒక సరికొత్త ఎరుకతో ఈ ప్రపంచాన్ని చూడాలని కోరుకుంటున్నాను. మీ మనసు ప్రశాంతంగా మీ హృదయం ఆనందంగా మీ జీవిత ప్రయాణం ఏ ఆటంకాలు లేకుండా నిర్మలంగా సాగిపోవాలని మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థిస్తున్నాను. [సంగీతం] ఈ ఆధ్యాత్మిక చింతన మీ జీవితాల్లో ఒక కొత్త వెలుగును విముక్తిని నింపిందని నమ్ముతున్నాను.
(35:46) ఆత్మ స్వరూపులైన ఎరుకతో వికసిస్తున్న మీ అందరికీ నా శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను. సర్వేజనా సుఖినో భవంతు ఓం శాంతి శాంతి శాంతిహి
No comments:
Post a Comment