******నోటి దురుసు - అనవసర పోలికలు - నష్టాలు | The Danger of Toxic Comparisons

నోటి దురుసు - అనవసర పోలికలు - నష్టాలు | The Danger of Toxic Comparisons

Author Name:శ్రీరవీంద్ర జ్యోతిషాలయంGURUMANCHI RAJENDRA SHARMA

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@SRIRAVINDRAJYOTISHALAYAMS

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=i2DSPGtg39A



Transcript:
(00:00) సాధారణంగా ఒక వ్యక్తికి ప్రమాద వశత్తు ఏదైనా ఎముక విరిగితే మనం వెంటనే ఎక్స్రే తీస్తాం కదా అవును అది సహజం. ఆ ఆ విరిగిన చోటు ఉన్న పగులును చూసి డాక్టర్ ఖచ్చితమైన వైద్యం అందిస్తారు. కానీ మన కుటుంబాల్లో అంటే అత్యంత ఆత్మీయమైన బంధాల్లో ఏర్పడే మానసిక పగుళ్లు ఉంటాయి చూడండి అవి ఎలాంటి స్కానింగ్ మిషన్లకి కనిపించవు. ఖచ్చితంగా అవి బయటికి కనిపించని గాయాలు లేండి.
(00:25) అవునవును అందుకే ఈరోజు మనం మన రోజువారి జీవితంలో అత్యంత సామాన్యంగా కనిపించే కానీ లోపల ఎంతో విధ్వంసాన్ని సృష్టించే ఒక మానసిక ధోరణి గురించి ఒక లోతైన విశ్లేషణ చేయబోతున్నాం. ఏంటంటే ఇలాంటి విషయాలు పైకి చాలా చిన్నవిగా అనిపిస్తాయి కానీ లోపల చాలా డామేజ్ చేస్తాయి. నిజమే ఆ దీనికి మూలం శ్రీ గురుమంచి రాజేంద్ర శర్మ గారు రచించిన అనవసర పోలికలు వాటి వల్ల వచ్చే అనర్థాలు అనే ఒక అద్భుతమైన వ్యాసం.
(00:47) వినేవారి హృదయాల్లో నాటుకునేలా ఈ అంశాన్ని మనం ఈరోజు చర్చిద్దాం. ఈ రచన చదువుతున్నప్పుడు ఒక విషయం మనకి చాలా స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. మనుషులు తమకు తెలియకుండానే లేదా ఆ మేమేదో ముక్కుసూటిగా మాట్లాడుతున్నామ అనే భ్రమలో తమ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని ఎలా శత్రువుల మయం చేసుకుంటారో శర్మ గారు చాలా లోతుగా విశ్లేషించారు. అవును అంటే ఎంతో ఆత్మీయంగా ఉండాల్సిన బంధాలు కేవలం ఈ పోలిక అనే చిన్న అస్త్రం వల్ల ముక్కలైపోతాయి అన్నమాట.
(01:12) అదే కదా ఆ పోలిక వల్ల బంధాలు ఎలా పాడవుతాయి దాని వెనుకున్న సైకాలజీని విడమర్చి చెప్పడమే ఈనాటి మన ప్రధాన లక్ష్యం. ఒక సంఘటనను చూసి జాలి పడటం వేరు ఆ ప్రవర్తనను డీకోడ్ చేయడం వేరు కదా కచ్చితంగా మనం ఈరోజు ఆ డీకోడింగ్ చేద్దాం. అంటే ఈ పోలికల పర్వం ఎక్కడో బయట మొదలవ్వదు కదా మన ఇళ్లల్లోనే మరి ముఖ్యంగా పిల్లల పెంపకంలోనే దీనికి బీజం పడుతుందని రాజేంద్ర శర్మ గారు నీరజ అనే పాత్ర ద్వారా చూపించారు.
(01:38) ఆ నీరజ పాత్ర ఒక సగటు మనిషికి ప్రతిబింబం లాంటిది. అవును నీరజ తన కూతురు నీలవేణి షూలే సరిగ్గా కట్టుకోలేదని పక్కింటి అమ్మాయి స్వీటీతో పోల్చి మందలిస్తుంది. స్కూల్ కి వెళ్ళే హడావిడిలో ఆ తల్లి చేసిన ఆ ఒక్క మాట వల్ల ఆ ఇద్దరు పసిపిల్లల మధ్య ఒక బద్ద శత్రుత్వం ఏర్పడుతుంది. ఆ ఇక్కడే మనం కొంచెం లోతుగా ఆలోచించాలి. కానీ ఇక్కడ నాకు ఒక చిన్న సందేహం వస్తుంది.
(02:02) పిల్లలు జీవితంలో ఎలా ఎదగాలి పోటీని ఎలా తట్టుకోవాలి అని నేర్పించడానికి ఒక బెంచ్మార్క్ చూపించడం తల్లిదండ్రుల బాధ్యతే కదా మరి దాన్ని కూడా తప్పు పడితే ఎలా? ఉమ్ పిల్లలకు దారి చూపించడం కచ్చితంగా తల్లిదండ్రుల బాధ్యతే కానీ దారి చూపించడానికి పక్కవారిని చూసి భయపడేలా చేయడానికి మధ్య చాలా సన్ననిగీత ఉంది. అంటే మీరు అనేది వాళ్ళ సామర్థ్యాలను బట్టి ఎంకరేజ్ చేయాలనా అవునవును మీరు అన్నట్లుగా ఒక బెంచ్ మార్క్ సెట్ చేయడం అనేది పిల్లల సొంత సామర్థ్యాల ఆధారంగా జరగాలి.
(02:28) ఉదాహరణకు నిన్నటికంటే ఈరోజు నువ్వు బాగా చేయడావు అని చెప్పడం స్ఫూర్తినిస్తుంది. కానీ పక్కింటి అమ్మాయిని చూసి నేర్చుకో అన్నప్పుడు ఆ పసి మనసులో ఒక భయం మొదలవుతుంది. కచ్చితంగా తల్లిదండ్రుల ప్రేమ గుర్తింపు అనేది ఒక శరతుతో కూడుకున్నదని పిల్లలు నమ్మడం మొదలు పెడతారు. అంటే పక్కింటి స్వీటీ కంటే మెరుగ్గా ఉంటేనే మా అమ్మ నన్ను ప్రేమిస్తుంది అనే అభద్రతా భావం ఆ పిల్లల్లో నాటుకుంటుంది.
(02:51) వామ్మో ఇది వింటుంటే పిల్లల మెదడులో ఒక తప్పుడు కంపాస్ ను అంటే ఒక తప్పుడు దిక్సూచిని అమర్చినట్లుగా ఉందన్నమాట అద్భుతమైన పోలిక చెప్పారు అవును ఒక తప్పుడు కంపాస్ ఆ కంపాస్ లో నార్త్ అంటే వాళ్ళ సొంత సామర్థ్యం కాదు ఆ పక్కింటి వాళ్ళు ఎక్కడ నిలబడితే అదే తమ గమ్యం అన్నట్లుగా వాళ్ళ మైండ్ ప్రోగ్రాం్ అయిపోతుంది. దీనివల్ల వాళ్ళు పక్కవాళ్ళను ఓడించడమే లక్ష్యంగా బతకడం నేర్చుకుంటారు.
(03:15) నిజమే అందుకే ఆ చిన్నారి నీలవేణి తన తల్లి మీద కోపం తెచ్చుకోకుండా అకారణంగా పక్కింటి స్వీటీ మీద ద్వేషం పెంచుకుంది. అంటే తన ఉనికికి స్వీటీ ఒక ముప్పుగా భావించిందన్నమాట. ఏ పాపం ఎరగని స్వీటీ మీద అకారణంగా కోపం. ఆ సైకలాజికల్ గా దీన్ని డిస్ప్లేస్డ్ అగ్రెషన్ అంటారు లేండి. తమను నిందించిన అసలు వ్యక్తి మీద అంటే ఇక్కడ తల్లి మీద ఎదురుతిరిగే శక్తి లేక ఆ కోపాన్ని వేరే సురక్షితమైన లక్ష్యం మీద చూపిస్తారు.
(03:39) అరే ఇది చాలా ఇంట్రెస్టింగ్ గా ఉందే అవును ఇక్కడ తల్లి ఉద్దేశం తన కూతురు బాగా తయారవ్వాలనే కావచ్చు కానీ వాడిన విధానం పూర్తిగా వికటించింది. ఆ తల్లి చేసిన ఒక చిన్న కామెంట్ ఇద్దరు స్నేహితుల మధ్య మానసిక అగాధాన్ని సృష్టించింది. నిజంగా ఒక చేపను చెట్టెక్కలేదని తిట్టడం లాంటిదే కదా ఇది అయితే ఈ తప్పుడు దిక్సూచి కేవలం చిన్న పిల్లలకే కాదు పెద్దయ్యాక కూడా మన నిర్ణయాలను శాసిస్తుంది అనిపిస్తుంది.
(04:03) ఉమ్ కచ్చితంగా ఈ అలవాటు వయసుతో పాటు పెరుగుతూ మనిషి వ్యక్తిత్వంలో ఒక భాగం అయిపోతుంది. ముఖ్యంగా దాంపత్య జీవితంలోకి ఈ పోలిక ప్రవేశించినప్పుడు జరిగే మానసిక విధ్వంసం అయితే నన్ను చాలా ఆశ్చర్యానికి గురిచేసింది. అదే నీరజ పాత్ర తన భర్త సురేష్ ఇంట్లో పనులు చేయట్లేదని తన అక్క భర్తతో అంటే బావగారితో పోల్చుతుంది కదా అవును అక్కడ ఆ అక్క అదృష్టవంతురాలు అని కూడా అంటుంది నీరజ.
(04:26) ఆ ఇక్కడ ఒక లాజికల్ పాయింట్ ఆలోచిస్తే భర్త బాధ్యతగా ఇంట్లో పనులు పంచుకోవాలి అందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. కానీ భార్య పోలిక తెచ్చిన వెంటనే సురేష్ ఆ సొంత బావగారిని ఆడో ఆడంగి వెధవ అని దారుణంగా తిడతాడు. అంతేకాదు ఆఫీస్ నుంచి ఇంటికి రావడం కావాలనే లేట్ చేయడం మొదలు పెడతాడు కూడా అదే కదా నాకు అర్థం కానిది ఒకరిని ఆదర్శంగా తీసుకోమంటే వాళ్ళ మీద ద్వేషం పెంచుకోవడం వెనుక ఉన్న సైకాలజీ ఏమిటి? ఇక్కడ తన తప్పును తాను సరిదిద్దుకునే ఆలోచన సురేష్ కి ఎందుకు రాదు ఏంటంటే దాంపత్యం లాంటి అత్యంత ఆత్మీయమైన బంధంలో భాగస్వాములు ఒకరికొకరు బలాన్ని ఇచ్చే స్తంభాలలా ఉండాలి. ఎప్పుడైతే ఒక
(05:02) మూడో వ్యక్తి ప్రస్తావన అది కూడా ఒకరిని తక్కువ చేసే ఉద్దేశంతో వస్తుందో అక్కడ జరిగేది సెల్ఫ్ ఇంప్రూవ్మెంట్ కాదు ఈగో డిఫెన్స్ ఈగో డిఫెన్స్ ఆ అంటే అహం దెబ్బ తిన్నప్పుడు వచ్చే సహజమైన రక్షణ వలయం అన్నమాట కచ్చితంగా సురేష్ కి తన ఇంట్లో పని చేయట్లేదన్న విషయం బహుశా తెలుసు కానీ భార్య తనను పక్కన పెట్టి తన బావగారిని ఆకాశానికి ఎత్తేసినప్పుడు అతనిలోని ఆత్మగౌరవం తీవ్రంగా గాయపడింది.
(05:24) అంటే తన భార్య దృష్టిలో తన స్థానాన్ని ఆ బావగారు ఆక్రమిస్తున్నారనే భయం ఆ ద్వేషానికి కారణం అంటారు. నూటికి నూరు పాళ్ళు నిజం తన ఇగోను కాపాడుకునే ప్రయత్నంలోనే ఆ బావగారి క్యారెక్టర్ ని తక్కువ చేసి మాట్లాడాడు సురేష్ చూసారా ఇక్కడ భార్య సాధించింది ఏమీ లేదు సరి కదా ఉన్న ప్రశాంతత పూర్తిగా పోయింది. ఇల్లు అనేది మనిషికి ఒక సేఫ్ స్పేస్ లాంటిది కదా ఆ రోజంతా బయట పడే ఒత్తిళ్ల నుంచి కాపాడే రక్షణ కవచం.
(05:48) అవును ఆ సేఫ్ స్పేస్ లోకి ఈ పోలిక అనే బాంబు పడితే ఎలా ఉంటుంది? అదే ఆ ఇల్లు కాస్త ఒక మానసిక యుద్ధభూమిగా మారిపోతుంది. సమస్య పరిష్కారం కాకపోగా ఇంకో కొత్త శత్రుత్వం పుట్టుకొచ్చింది. వాళ్ళద్దరు దగ్గరి బంధువులైనా సరే ఆ బావగారికి సురేష్ కి మధ్య మాటలు లేకుండా పోయాయి. ఈ పరిణామం బంధాల స్వభావాన్ని ఎంత వేగంగా మార్చేస్తుందో మనం ఇక్కడ గమనించాలి.
(06:08) సురేష్ ఆఫీస్ నుంచి ఇంటికి రావడం లేట్ చేయడం అంటే అర్థం ఏమిటి? తన ఇంటి వాతావరణం తనకొక శిక్షలాగా అనిపిస్తుందని కదా కచ్చితంగా తనను అర్థం చేసుకొని భార్య ఎప్పుడూ వేరొకరితో పోల్చే ఒక వాతావరణం ఇవన్నీ మనిషిని మానసికంగా ఇంటికి దూరం చేస్తాయి. శ్రీ గురుమంచి రాజేంద్ర శర్మ గారు ఈ చిన్న సంఘటన ద్వారా ఒక పెద్ద దాంపత్య సంక్షోభాన్ని కళ్ళకు కట్టారు.
(06:29) నిజమే అంటే మనం ఎవరినైనా మార్చాలనుకున్నప్పుడు వాళ్ళలో ఉన్న లోపాన్ని నేరుగా చెప్పాలి తప్ప పక్కవారి గొప్పదనాన్ని తీసుకొచ్చి వీళ్ళ నెత్తి మీద రుద్దకూడదు. అంతే కదా ఇంట్లో వాళ్ళు సర్దూరిపోతారులే అని ఈ స్వభావాన్ని వదిలేస్తే అది సామాజిక సంబంధాల్లోకి వెళ్ళినప్పుడు సమాధానాలు ఎలా చంపపెట్టులా ఉంటాయో కూడా రచయిత చాలా అద్భుతంగా చూపించారు.
(06:48) ఆ అవును ఆ ఇన్సిడెంట్స్ అయితే భలే ఉంటాయి. కొంతమంది నేను ముక్కుసూటి మనిషిని నా మనసులో ఏది ఉంచుకోను అని ఒక ముసుగు వేసుకుంటారు కదా అవునవును ఉన్నది ఉన్నట్లు మొహం మీదే మాట్లాడతాను అంటుంటారు. ఆ ఆ పేరుతో ఇతరులను నిర్దాక్షణంగా దెప్పి పొడుస్తుంటారు. నీరజ తన పెద్ద తమ్ముడి ఇంటికి వెళ్లి ఆ పెద్ద తోడికోడలు చేసిన కాకరకాయ కూరను ఇంకో తోడికోడలి వంటతో పోల్చి తక్కువ చేయడం ఒకటయితే ఆ పెళ్లి రిసెప్షన్ ఇన్సిడెంట్ ఇంకా హైలైట్ అసలు.
(07:15) అవునండి బాబు ఏకంగా పెళ్లి కొడుకు తల్లి దగ్గర వెళ్లి మా అక్క కొడుకు రిసెప్షన్ ఇంతకంటే గ్రాండ్ గా జరిగింది అని అనడం ఇది చూస్తుంటే పక్కవారి చేతికి తుపాకీ ఇచ్చి కాల్చమని మనమే అడిగినట్టు ఉంది. నిజంగా అసలు ఈ ఫ్రాంక్నెస్ అనే భ్రమలో మనుషులు తమ కఠినత్వాన్ని ఇలా ఎందుకు సమర్ధించుకుంటారు అంటారు ఇక్కడే ఒక స్పష్టమైన మానసిక విభజన గీతను మనం అర్థం చేసుకోవాలి.
(07:33) ఆ ఉన్నది ఉన్నట్లు మాట్లాడటం అనేది సత్యం పక్షాన నిలబడటం అందులో ఎవరిని గాయపరిచే ఉద్దేశం ఉండదు. మ్ కేవలం వాస్తవాన్ని చెప్పడం మాత్రమే. అవును కానీ కఠినంగా మాట్లాడటం లేదా వేరొకరిని తక్కువ చేసి ఆనందించడం అనేది పూర్తిగా అహంకారం. నీరజ తనకు తాను ముక్కుసూటి మనిషినని ఫీల్ అవుతూ ఉండొచ్చు. కానీ వాస్తవానికి ఆమె ఎదుటివారి ఆత్మవిశ్వాసాన్ని దెబ్బ తీస్తుంది.
(07:53) అంటే తను మానసికంగా పైచేయి సాధించాలనుకుంటుంది అన్నమాట. కచ్చితంగా దీనికి మూలం ఎదుటివారి భావోద్వేగాల పట్ల కనీస సానుభూతి అంటే ఎంపతీ లేకపోవడమే. నిజమే అందుటి ఆ పెళ్లి కొడుకు తల్లి ఇచ్చిన సమాధానం ఒక మాస్టర్ స్ట్రోక్ కనిపిస్తుంది. అవునే నీరజ నేను వచ్చాను ఆ రిసెప్షన్ కి వాళ్ళంతా గ్రాండ్ గా చేయడానికి మా ఆయన లంచాలు తీసుకోడుగా అని ఒకే ఒక మాటతో రీటా ఇచ్చింది.
(08:14) అవును అది మామూలు దెబ్బ కాదు. ఆ దీన్ని కేవలం ఒక కథలోని మలుపుగా నేను చూడట్లేదు. ఇది సమాజం చూపించే ఒక అద్దం ఆ ఒక్క వాక్యంతో నీరజ అక్క భారత బండారం అందరి ముందు బయటపడింది. ఇక్కడ నీరజ కేవలం తన పరువు తీసుకోవడమే కాదు తన అక్క కుటుంబ పరువును కూడా బజార్న పడేసింది కదా కచ్చితంగా ఈ ఇన్సిడెంట్ మనకొక స్పష్టమైన వార్నింగ్ ఇస్తోంది.
(08:35) మనం ఇతరుల బౌండరీస్ ని అంటే వాళ్ళ సరిహద్దులను గౌరవించినప్పుడు సమాజం కూడా మన సరిహద్దులను నిర్దాక్షణీయంగా బద్దలు కొడుతుంది. మీరు చెప్పింది అక్షర సత్యం సామాజిక సంబంధాలు అనేవి ఎప్పుడూ పరస్పర గౌరవం మీద ఆధారపడి ఉంటాయి. ఎవరైనా పదే పదే ఇతరులను తక్కువ చేస్తూ తమ గొప్పను ప్రదర్శిస్తుంటే సమాజం వాళ్ళని క్రమంగా దూరం పెడుతుంది. అవును ఆ పెళ్లి కొడుకు తల్లి ఇచ్చిన సమాధానం ద్వారా సమాజం నీరజ లాంటి వ్యక్తులకు ఎలాంటి గౌరవం ఇస్తుందో మనకు అర్థమవుతుంది.
(09:02) ఇలాంటి పోలికల వల్ల బంధువుల మధ్య సంబంధాలు దెబ్బ తింటాయి. అంటే ఎవరు ఇలాంటి వ్యక్తులతో తమ ఆనందాలను పంచుకోవడానికి ఇష్టపడరు కదా ఏ సంతోష సమయానికైనా వచ్చి దాన్ని ఇంకొక దానితో పోల్చి పాడు చేస్తారనే భయం అందరిలోనూ ఉంటుంది. అవును ఆ భయమే వాళ్ళని ఒంటరిని చేస్తుంది. అయితే ఈ అనవసర పోలికల ప్రయాణం చివరకు ఎక్కడికి దారి తీస్తుందో రచయిత ఇచ్చిన ముగింపు చాలా బరువైనది.
(09:19) నాకైతే చాలా ఎమోషనల్ గా అనిపించింది. నిజమే చాలా విషాదకరమైన ముగింపు అది. ఎవరితోనూ సరిగ్గా ఉండలేక అందరినీ తన మాటలతో దూరం చేసుకున్న నీరజ చివరి రోజుల్లో కనీసం పలకరించేవారు లేకుండా ఒక భయంకరమైన ఒంటరితనంలో చనిపోవడం మనం చూస్తాం. ఉమ్ ఇక్కడ మనం గమనించాల్సిన ఒక లోతైన విషయం ఉంది. నాలుక మీద వచ్చే ఒక చిన్న పదం ఒక చిన్న పోలిక ఇవి అప్పటికప్పుడు పెద్దగా ప్రమాదకరం కాదనిపించవచ్చు.
(09:38) అంటే ఒకసారి తిట్టగానే బంధాలు తెగిపోవు అని మనకు మనం సరది చెప్పుకుంటాం. అవును అవును కానీ సంవత్సరాల తరబడి ఈ ప్రవర్తన ఒక మనిషి చుట్టూ ఉన్న సోషల్ నెట్వర్క్ ను ఎలా కోసి వేస్తోందో ఈ ముగింపు మనకు స్పష్టం చేస్తోంది. ఇది కేవలం ఒక కథ కాదు మన కళ్ళ ముందు కనిపించే ఎంతో మంది జీవితాల వాస్తవం కదా. కచ్చితంగా ఆ ముగింపు ఒక ప్రగాఢమైన మానసిక హెచ్చరిక లాంటిది.
(10:02) శ్రీ గురుమంచి రాజేంద్ర శర్మ గారు కేవలం సమస్యను చూపించి వదిలేయలేదు. దాని అంతిమ పర్యవసానాన్ని కూడా మన కళ్ళకు కట్టారు. జీవిత చరమాంకంలో మనిషికి కావాల్సింది డబ్బు హోదా కాదు కదా అవును కేవలం నాలుగు ఆత్మీయమైన మాటలు ఒక చేయుత మాత్రమే కావాలి. కానీ తన జీవిత కాలమంతా ఇతరులను తక్కువ చేస్తూ పోలికలతో గాయపరుస్తూ వచ్చిన వ్యక్తికి ఆ ప్రేమ ఎలా దక్కుతుంది చెప్పండి దక్కదు ఎవరినో తక్కువ చేసి తాను ఆనందించాలనే ఆ అకారణ వైషమ్యాలు చివరకు తననే దహించి వేస్తాయి.
(10:29) నిజమే ఆ ఒంటరితనం అనేది ఏకబిగిన ఒక రోజులో వచ్చింది కాదు కదా దశాబ్దాల పాటు తన మాటలతో తాను కట్టుకున్న ఒక కారాగారం అది. వామో మీరు అన్నట్లు అది తను కట్టుకున్న కారాగారమే ఈ లోతైన విశ్లేషణను ఒకసారి మనం క్రోడీకరిస్తే మనుషులను వాళ్ళ సహజత్వంతో అంగీకరించడమే బంధాలను నిలబెట్టే ఏకైక మార్గమని స్పష్టమవుతుంది. అవునవును ప్రతి మనిషికి ఒక ప్రత్యేకమైన ప్రయాణం ఉంటుంది వారింటూ కొన్ని బలాలు బలహీనతలు ఉంటాయి కదా ఆ వైవిధ్యాన్ని గౌరవించడం మనం నేర్చుకోవాలి.
(10:54) విరిగిన ఎముకను అతికించడానికి వైద్యం ఉంది కానీ పదే పదే చేసే అనవసరమైన పోలికల వల్ల ముక్కలైన బంధాలను తిరిగి అతికించడం దాదాపు అసాధ్యం. కచ్చితంగా అంతేకాదు ఇలాంటి వ్యక్తులు కేవలం తమను తాము నాశనం చేసుకోవడమే కాకుండా తమ చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని ఒక టాక్సిక్ వాతావరణంగా మారుస్తారని మనం గుర్తించాలి. నిజమే అందుకే ముక్కుసూటితనం పేరుతో మనం వాడే పదాలు ఎదుటివారిని ఉద్ధరించడానికి వాడుతున్నామా లేక మన అహాన్ని సంతృప్తి పరుచుకోవడానికి వాడుతున్నామా అని ప్రతిసారి ప్రశ్నించుకోవాలి.
(11:19) ఇదొక అద్భుతమైన కొలమానం. అయితే ముగించే ముందు ఒక లోతైన ప్రశ్న ప్రతి ఒక్కరి మనసులో మిగిలిపోవాలి అని నేను అనుకుంటున్నాను. అసలు మనుషులు ఎందుకు ఇతరులను పోలుస్తారు దేనికోసం ఈ తాపత్రయం ఇదొక మంచి పాయింట్ మన జీవితాల్లో ఉన్న వెలితిని లేదా మనమేదో సాధించలేకపోయామన్న అంతర్గత అసంతృప్తిని కప్పి పుచ్చుకోవడానికే ఎదుటివారిని పోల్చి ఆ తాత్కాలిక ఆనందాన్ని పొందుతున్నామా మనలో గూడుకట్టుకొని ఉన్న ఇన్సెక్యూరిటీే అంటే ఆ అభద్రత భావమే ఈ దెప్పి పొడుపుల రూపంలో బయటకు వస్తుందా అవును మనం ఎదుటివారిని పోలుస్తున్నామంటే మన గురించి మనం ఏవో చేదు నిజాలను
(11:53) దాచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నట్టే కదా కచ్చితంగా ఇది నిజంగా లోతు లోతుగా ఆలోచించాల్సిన విషయం మనలోని ఈ మానసిక పగుళ్లను గుర్తించి సరిదిద్దుకునే ప్రయత్నం ఎవరికి వారు చేసుకోవాలి. ఇంతటి లోతైన ఆలోచింపజేసే విషయాన్ని అద్భుతమైన కథనం ద్వారా మనకు అందించిన శ్రీ గురుమంచి రాజేంద్ర శర్మ గారికి ప్రత్యేక ధన్యవాదాలు. చాలా అద్భుతమైన చర్చ ఇది.
(12:13) అవును ఈనాటి మన విశ్లేషణ వినేవారికి ఒక కొత్త దృక్కోణాన్ని అందించిందని ఆశిస్తున్నాం. మరో అద్భుతమైన విశ్లేషణతో మళ్ళీ కలుద్దాం అంతవరకు సెలవు.