మనసును ఎక్కువగా లాగే విషయాల పట్ల జాగ్రత్తగా ఉండు! Ashtavakra Gita | Swami Chinmayananda

మనసును ఎక్కువగా లాగే విషయాల పట్ల జాగ్రత్తగా ఉండు! Ashtavakra Gita | Swami Chinmayananda

Author Name:Dhyana Jagath

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@Dhyanajagath

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=9uLfjdHyl9k





Title: మనసును ఎక్కువగా లాగే విషయాల పట్ల జాగ్రత్తగా ఉండు! Ashtavakra Gita | Swami Chinmayananda

Author Name: Dhyana Jagath

Description: Be careful with the things that strongly pull your mind.

In the Ashtavakra Gita, with the commentary of Swami Chinmayananda, we explore how attachment to sense objects can keep the mind disturbed and strengthen bondage. The teaching points us toward awareness, detachment, inner freedom, and recognizing our true nature as the witnessing Consciousness.

This video explores the timeless dialogue between King Janaka and Sage Ashtavakra and its practical meaning for our everyday life.

Watch with an open mind, reflect deeply, and observe: What is constantly pulling your mind?

#AshtavakraGita #SwamiChinmayananda #SelfRealization #SpiritualWisdom #InnerFreedom #Vedanta #SelfKnowledge #Consciousness #Detachment #SpiritualAwakening #IndianPhilosophy #Meditation #Mindfulness #KingJanaka #Ashtavakra

Transcript:
(00:00) జనక మహారాజు అష్టవక్ర మహర్షిని ఒక ప్రశ్న అడుగుతాడు. నిజమైన జ్ఞానం ఎలా పొందాలి? ముక్తి ఎలా వస్తుంది? వైరాగ్యం ఎలా కలుగుతుంది? ఈ మూడు ప్రశ్నలతోనే అష్టావక్రగీత ప్రారంభమవుతుంది. ఇవి సాధారణ ప్రశ్నలు కావు జీవితం ఎందుకు బంధంగా అనిపిస్తుంది? మనం ఎందుకు బాధపడుతున్నాం? నిజమైన స్వేచ్ఛ అంటే ఏమిటి? అనే మూల ప్రశ్నలన్నీ ఇందులోనే దాగి ఉన్నాయి.
(00:27) అసలు జ్ఞానం ఎలా పొందాలి? మన అసలు స్వరూపం తెలియకపోవడమే అజ్ఞానం చీకటిలో ఒక స్తంభాన్ని దయ్యంగా చూసినట్లే మన నిజమైన స్వరూపం తెలియక శరీరం మనసు భావాలు ఆలోచనలు ఇవే నేను అని భావిస్తున్నాం. నిజం తెలిసినప్పుడు అపోహ ఎలా తొలుకుతుందో ఆత్మజ్ఞానం వచ్చినప్పుడు ఈ తప్పుడు గుర్తింపు అలాగే కలుగుతుంది. ముక్తి ఎలా వస్తుంది? మనం శరీరంతో మనసుతో బుద్ధితో పూర్తిగా కలిసిపోయి జీవించినప్పుడు పరిమితి బాధ బంధనం అనుభవిస్తూ ఉంటాం.
(01:05) ఈ తప్పుడు గుర్తింపు నుంచి బయట పడడమే ముక్తి వైరాగ్యం అంటే అన్ని వదిలేసి వెళ్ళిపోవడం కాదు బయట ఉన్న వస్తువులు సంబంధాలు వదిలేయడం మాత్రమే వైరాగ్యం కాదు. మనసులో వాటిపై ఉన్న పట్టును తగ్గించుకోవడం చాలా ముఖ్యం. అష్టావక్రుడు జనకుడికి సమాధానం మొదలు పెడతాడు. నీకు ముక్తి కావాలి అంటే ఇంద్రియాలకు నచ్చే విషయాలను విషంలా జాగ్రత్తగా చూడాలి.
(01:31) క్షమ, సూటితనం, దయ, సంతోషం, సత్యం వీటిని [సంగీతం] అమృతంలా స్వీకరించాలి. అష్టావక్రుడు రెండు విషయాలు చెప్తున్నాడు. ఒకటి మనసును ఎక్కువగా లాగేసే విషయాల నుంచి జాగ్రత్తగా ఉండాలి. రెండవది, మనసును ప్రశాంతంగా చేసే మంచి లక్షణాలను పెంచుకోవాలి. స్వామి చిన్మయానందులు దీని గురించి ఏం చెప్తున్నారు అంటే మనసు అనేది ఆలోచనల ప్రవాహం ఆలోచనలు ఎక్కువగా కలత పెడితే మనసు కూడా అశాంతిగా ఉంటుంది.
(01:59) అందుకే మనసును కలవరపెట్టే వాటిని తగ్గించాలి. మనసుకు శాంతి ఇచ్చే లక్షణాలను పెంచాలి. ఇక్కడ ఇంద్రియ విషయాలను విషంలా వదిలేయాలని చెప్పడంలో అర్థం ప్రపంచం నుంచి పారిపోవడం కాదు. విషం మన చుట్టూ ఉన్నా మనం దాన్ని తాకకుండా జాగ్రత్త పడతాం కదా అలాగే ఇంద్రియ విషయాలు మనసుని ఎక్కువగా లాగకుండా జాగ్రత్తగా ఉండాలని చెప్తున్నారు. ఐదు లక్షణాలు చాలా ఇంపార్టెంట్ క్షేమ సూటితనం దయ సంతోషం సత్యం ఎవరైనా మనకు తప్పు చేసినప్పుడు కోపంతో పట్టుకొని ఉంటే మనసు కలతలోనే ఉంటుంది.
(02:35) క్షమిస్తే మనసుకు శాంతి వస్తుంది. మన మాటల్లో, మన సంబంధాల్లో వంకర లేకుండా సూటిగా ఉంటే ఒత్తేడి తగ్గుతుంది. దయ, సంతోషం మనసును తేలికగా చేస్తాయి. సత్యం అంటే మనలో ఒకటి ఆలోచించి ఇంకొకటి చెప్పి మరొకటి చేయకుండా ఉండడం. ముక్తి కావాలంటే మనసును బంధించే వాటిని తగ్గించాలి. మనసును శాంతిగా చేసే లక్షణాలను పెంచుకోవాలి. నువ్వు భూమి కాదు నీరు కాదు అగ్ని కాదు గాలి ఆకాశం ఇవేవి కాదు ఇవన్నింటిని గమనించే సాక్షివే నువ్వు నీ అసలు స్వరూపం చైతన్యం ఇక్కడ చెప్పేది ఏంటంటే మన శరీరం ఈ ఐదు భూతాలతో తయారవుతుంది. మనసు బుద్ధి
(03:20) కూడా ప్రకృతిలో భాగమే కానీ వాటిని గమనిస్తుంది ఇంకేదో ఉంది. అదే చైతన్యం అదే ఆత్మ అని అష్టావక్రుడు చెప్తున్నాడు. స్వామి చిన్మయానందులు దీన్ని చాలా వివరంగా చెప్తున్నారు. మనం శరీరంతో మనసుతో పూర్తిగా కలిసిపోయి ఇదే నేను అని అనుకుంటున్నాం [సంగీతం] కానీ శరీరంలో జరుగుతున్న దాన్ని మనం గమనిస్తున్నాం. మనసులో వచ్చే ఆలోచనలు కూడా గమనిస్తున్నాం.
(03:46) అంటే గమనించబడేది ఒకటి గమనించేది మరోటి. సూర్యకాంతి గదిలోని వస్తువులను వెలిగిస్తుంది. కానీ ఆ వస్తువులతో అది కలిసిపోదు. అలాగే చైతన్యం మన అనుభవాలన్నింటిని తెలిసేలా చేస్తుంది కానీ వాటిలో ఎరుక్కపోదు. శరీరం మారుతుంది మనసు మారుతుంది ఆలోచనలు మారుతాయి [సంగీతం] కానీ వాటిని గమనించే సాక్షి నువ్వు ఆ సాక్షి స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడమే [సంగీతం] ముక్తికి దారి నువ్వు శరీరం కాదు అని గుర్తించి చైతన్యంలో నిలబడగలిగితే ఇప్పుడే శాంతిగా సంతోషంగా బంధనాల నుంచి విముక్తిగా ఉండగలవు.
(04:28) ఇక్కడ ముఖ్యమైన విషయం శరీరాన్ని వదిలేయాలని కాదు శరీరమే నేను అనే గట్టు పట్టును వదలాలి. గాఢ నిద్రలో మనకు శరీరం గుర్తుండదు కానీ అది ఆత్మజ్ఞానం కాదు ధ్యానంలో మాత్రం పూర్తి ఎరుకతో ఉండే శరీరంతో ఉన్న గుర్తింపును [సంగీతం] తగ్గిస్తూ చైతన్యంలో నిలబడాలి. అలా మన నిజమైన స్వరూపంలో నిలబడినప్పుడు నేను ఈ శరీరం నేను ఈ మనసు అనే చిన్న నేను భావం తగ్గుతుంది.
(04:58) దాంతో సహజంగా శాంతి సంతోషం స్వేచ్ఛ వస్తుంటాయి. మన దగ్గర వస్తువులు ఉండడం సమస్య కాదు కానీ మనమే వాటికి బానిసలైతే సమస్య. డబ్బు మన దగ్గర ఉండొచ్చు కానీ డబ్బే మనల్ని పట్టుకుంటే మనం దానికి బానిస అవుతాం. అలాగే శరీరం మనసు మనకు పనిముట్లులా ఉండాలి. మనం వాటికే పూర్తిగా బంధించబడకూడదు. శరీరం నీకు ఉంది కానీ నీవు శరీరం మాత్రమే కాదు మనసు ఉంది కానీ నువ్వు మనసు మాత్రమే కాదు నీ అసలు స్వరూపం చైతన్యం.
(05:33) నువ్వు బ్రాహ్మణుడు, క్షత్రియుడు అనే ఏ వర్ణానికి చెందిన వాడివి కాదు. బ్రహ్మచారి గృహస్తుడు వానప్రస్తుడు సన్యాసి అనే ఏ ఆశ్రమానికి నువ్వు పరిమితం [సంగీతం] కాదు ఇంద్రియాలతో నిన్ను చూడలేము నీవు అసంగుడువి రూపరహితుడు ఈ సమస్తానికి సాక్షివి అందుకే సంతోషంగా ఉండు శరీరం సమాజం జీవన స్థితి [సంగీతం] ఇవన్నీ మన బయట గుర్తింపులు మాత్రమే మనిషికి ఒక పేరు ఉంటుంది ఒక కుటుంబం ఉంటుంది ఒక పని ఉంటుంది ఒక వర్ణం ఒక జీవన దశ ఉండొచ్చు కానీ కా ఇవన్నీ శరీరం మనసు స్థాయిలో ఉన్న గుర్తింపులు ఆత్మకు ఇవేవి అంటవు.
(06:14) ఆత్మను కళ్ళతో చూడలేం చెవులతో వినలేం మనసుతో కూడా పూర్తిగా పట్టుకోలేం. అది రూపం లేని చైతన్యం అది [సంగీతం] అన్నింటిని గమనించే సాక్షి. నీ అసలు స్వరూపం ఈ గుర్తింపుల్లో ఏదీ కాదు. నువ్వు వాటన్నిటిని గమనించే సాక్షివి అందుకే సంతోషంగా ఉండు. మంచి చెడు సుఖం దుఃఖం ఇవన్నీ మనసు బుద్ధికి సంబంధించినవి అవి నీ అసలు స్వరూపానికి చెందినవి కావు అలాగే నేను చేశాను నేనే అనుభవిస్తున్నాను అనే భావాలు కూడా అహంకారానికి సంబంధించినవి.
(06:57) నీ అసలు స్వరూపం కర్త కూడా కాదు భుక్త కూడా కాదు నువ్వు ఎప్పటినుంచో స్వతంత్రుడివి. అహంకారం ప్రధానంగా రెండు రూపాల్లో పనిచేస్తుంది. ఒకటి నేను చేస్తున్నాను [సంగీతం] అనే కర్త భావం రెండోది నేనే అనుభవిస్తున్నాను అనే భోక్త భావం ఈ రెండు కలిసే మనలో నేను అనే చిన్న వ్యక్తిగత భావాన్ని బలపరుస్తాయి. మనం ఏదైనా పని చేస్తున్నప్పుడు నేనే చేశాను అని అనుకుంటాం.
(07:34) మంచి జరిగితే గర్వం వస్తుంది. తప్పు జరిగితే బాధ వస్తుంది. అలాగే సుఖం వచ్చినప్పుడు నాకు సుఖం వచ్చింది దుఃఖం వచ్చినప్పుడు నేను బాధపడుతున్నాను అని అనుకుంటాం. ఇవన్నీ మనసు బుద్ధి [సంగీతం] స్థాయిలో జరుగుతున్న అనుభవాలు నీ అసలు స్వరూపమైన చైతన్యానికి ఇవేవి అంటవు. సింపుల్ గా చెప్పాలంటే చేయడం జరుగుతుంది. అనుభవం జరుగుతుంది.
(08:05) సుఖం వస్తుంది దుఃఖం వస్తాయి కానీ నీ అసలు స్వరూపం వీటన్నింటికీ సాక్షి నీవు నిజంగా ఎప్పటి నుంచో స్వాతంత్రుడివే నీవు అన్నింటిని గమనించే ఒకే సాక్షివి నీ అసలు స్వరూపంలో నీవు ఎప్పుడు స్వాతంత్రుడివే కానీ సమస్య ఎక్కడ మొదలవుతుంది అంటే నిన్ను నీవు సాక్షిగా కాకుండా శరీరం లేదా మనసుగా గా భావించినప్పుడు అదే బంధం మన కళ్ళు చూస్తాయి చెవులు వింటాయి మనసు అనుభవిస్తుంది. బుద్ధి ఆలోచిస్తుంది.
(08:45) కానీ వీటన్నింటిని తెలిసే [సంగీతం] చైతన్యం ఒకటి ఉంది. అదే సాక్షి మన సమస్య ఏంటంటే ఆ సాక్షిగా ఉండకుండా నేనే ఈ శరీరం నేనే ఈ మనసు నేనే ఈ అనుభవం అని అనుకుంటాం. అప్పుడు మనల్ని మనం పరిమితం చేసుకుంటూ ఉంటాం. అంటే బంధం బయట నుంచి రావడం కాదు మన అసలు స్వరూపాన్ని తప్పుగా గుర్తించడమే బంధం నువ్వు చూసేది కాదు నువ్వు అనుభవించేది కాదు వాటిని గమనిస్తున్న సాక్షివి.
(09:24) ఈ విషయం మర్చిపోయి గమనించబడుతున్న దాన్నే నేను అని అనుకున్నప్పుడు బంధం మొదలవుతుంది. నేనే చేస్తున్నాను అన్న భావం ఎలా బంధంగా మారుతుందో తెలుసా మనలో చాలా బలంగా ఉండే ఒక భావం నేనే చేశాను. నేను మాట్లాడాను నేను సాధించాను నేను తప్పు చేశాను నేనే అన్ని చేస్తున్నాను. అష్టావక్కుడు ఈ కర్త భావాన్ని చాలా ప్రమాదకరంగా చెప్తున్నాడు.
(09:56) ఎందుకంటే ఇదే అహంకారాన్ని బలపరుస్తుంది. స్వామి చిన్మయానందుడు చెప్పేది ఏంటంటే చూడడం కళ్ళ పని వినడం చెవుల పని ఆలోచించడం బుద్ధి పని అనుభవించడం మనసు పని కానీ మనం ఇవన్నీ కలిపి నేనే చేస్తున్నాను అని అనుకుంటాం. అక్కడే అహంకారం బలపడుతుంది. నేనే కర్తను అనే భావం విషంలా పనిచేస్తుంది. నేను కర్తను కాదు అనే అవగాహన అమృతంలా పనిచేస్తుంది.
(10:33) అంటే ఏ పని చేయకూడదు అని కాదు పని జరుగుతుంది శరీరం పని చేస్తుంది మనసు ఆలోచిస్తుంది. బుద్ధి నిర్ణయిస్తుంది. కానీ ప్రతి పనిపై ఇది నేనే చేశాను అని అహంకారంతో పట్టుకోవద్దు అని చెప్తున్నాడు. పని చేయు కానీ నేనే కర్త అనే పట్టును తగ్గించు నేను ఒక స్వచ్ఛమైన చైతన్యం అనే నిశ్చయం బలంగా వస్తే అది అజ్ఞానాన్ని కాల్చివేసే అగ్నిలా పనిచేస్తుంది. అష్టావక్కుడు అజ్ఞానాన్ని ఒక దట్టమైన అడవితో పోలుస్తాడు.
(11:11) అడవిలో దారి తెప్పితే మనిషి తిరుగుతూనే ఉంటాడు. అలాగే మన అసలు స్వరూపం తెలియకపోతే అహంకారం కోరికలు బాధలు వీటిలోనే తిరుగుతూ ఉంటాం. స్వామి చిన్మయానందులు ఏం చెప్తున్నారంటే మన బుద్ధి ఎప్పుడూ బయట విషయాల వైపు పరిగెత్తుతూ ఉంటే మనకు బయట ప్రపంచం గురించి జ్ఞానం [సంగీతం] వస్తుంది. కానీ సాధన వల్ల బుద్ధి నెమ్మదిగా ప్రశాంతమైతే అది లోపలికి తిరుగుతుంది.
(11:41) అప్పుడు మనలోని ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చైతన్యాన్ని గమనించగలుగుతాం. ఆ స్థితిలో మనకు స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. నేను శరీరం కాదు నేను మనసు కాదు నేను ఒక స్వచ్ఛమైన చైతన్యం [సంగీతం] ఆ నిశ్చయం వచ్చినప్పుడు అజ్ఞానం కలుగుతుంది. సుఖం, దుఃఖం, బాధ, ఆనందం ఇవన్నీ మనసులో జరిగేవి కానీ మన అసలు స్వరూపమైన చైతన్యం మనసు కంటే అతీతం. అజ్ఞానాన్ని కాల్చివేసి దుఃఖాన్ని దాటి సంతోషంగా ఉండు ఈ ప్రపంచం మొత్తం చైతన్యంలోనే కనిపిస్తుంది.
(12:24) దాన్ని తాడులో పాము కనిపించినట్టుగా చెప్తున్నాడు. చీకటిలో ఒక తాడు కనిపిస్తే అది పాములా అనిపిస్తుంది. భయం కూడా వస్తుంది. కానీ వెలుగు పడిన తర్వాత అది పాము కాదు తాడు అని తెలుస్తుంది. అలాగే మనకు కనిపిస్తున్న ప్రపంచం మన అనుభవాలు మనసు ఆలోచనలు ఇవన్నీ చైతన్యంలో కనిపిస్తున్నాయి. కానీ వాటికి ఆధారం చైతన్యమే. అంటే మనం కనిపిస్తున్న దానికే పట్టుబడిపోతున్నాం కానీ దాని వెనుక ఉన్న అసలు ఆధారం ఏంటో చూడాలి.
(13:05) ఆ చైతన్యం నువ్వే ఆనంద స్వరూపం నువ్వే పరమానంద స్వరూపం నువ్వే ఆ నిజాన్ని తెలుసుకొని సంతోషంగా జీవించు పాము నిజం కాదు తాడు నిజం అలాగే కనిపిస్తున్న మార్పుల వెనుక ఉన్న చైతన్యమే అసలు ఆధారం ఆ చైతన్యమే [సంగీతం] నీవు మనకు మనమే నేను స్వాతంత్రుడిని అని తెలుసుకుంటే ఆ స్వేచ్ఛలో నిలబెడగలం కానీ నేను బంధంలోనే ఉన్నాను అని గట్టిగా నమ్ముకుంటే ఆ బంధమే నిజంలా అనిపిస్తుంది.
(13:38) [సంగీతం] ఎలా ఆలోచిస్తామో అలానే మనం అవుతాం. మనం ఎప్పుడూ నేను బలహీనుడిని నాకేం సాధ్యం కాదు నేను కోరికలకు బానిస అని అనుకుంటూ ఉంటే ఆ భావం మనల్ని అలాగే పట్టుకొని ఉంచుతుంది. అదే సమయంలో మన అసలు స్వరూపం దీవ్యమైనది స్వాతంత్రమైనది అని మళ్ళీ గుర్తు చేసుకొని ఆ అవగాహనకు తగ్గట్టు జీవించడం సాధకుడికు [సంగీతం] చాలా ముఖ్యం. పాము కనిపించినంత మాత్రాన తాడు నిజంగా పాముగా మారదు.
(14:14) అలాగే మనం బంధంలో ఉన్నట్లు అనిపించినా మన అసలు స్వరూపమైన చైతన్యం నిజంగా బంధించబడదు నేను బంధంలో ఉన్నాను అనే భావం బంధాన్ని బలపరుస్తుంది. నా అసలు స్వరూపం స్వాతంత్రం అనే అవగాహనే మనల్ని నిజం వైపు తీసుకెళ్తుంది. ఆత్మ అంటే సాక్షి అన్నింటిలో వ్యాపించి ఉన్నది సంపూర్ణమైనది ఒక్కటే ఉన్నది ఎప్పుడూ స్వాతంత్రమైనది చైతన్య స్వరూపం [సంగీతం] ఏ పని చేయనిది దేనికి అంటుకోనిది కోరికలు లేనిది ప్రశాంతమైనది కానీ భ్రమ వల్ల అది ప్రపంచంలో చిక్కుకున్నట్టుగా కనిపిస్తుంది.
(14:57) ఇప్పటివరకు వచ్చిన బోధలన్నింటిని ఈ ఒక్క శ్లోకం సారాంశంగా చెప్తుంది. నీవు శరీరం కాదు నువ్వు మనసు కాదు నీ అసలు స్వరూపం స్వచ్ఛమైన చైతన్యం [సంగీతం] ఆ చైతన్యాన్ని సాక్షి అంటారు ఎందుకంటే అది అన్నింటిని గమనిస్తుంది [సంగీతం] కానీ వాటిలో చిక్కుకోదు అది సంపూర్ణం దానికి ఇంకేదీ కలపాల్సిన అవసరం లేదు దానిలోంచి ఏది తీసేయలేం అది ఒక్కటే రెండోది లేదు అది స్వాతంత్రం అసలు దానికి బంధమే లేదు అది క్రియ చేయలేనిది.
(15:35) ప్రపంచంలో ఎన్నో పనులు జరుగుతున్నా చైతన్యం స్వయంగా ఏ పని చేయదు. ఆకాశంలో ఎన్నో కదలికలు జరుగుతాయి. కానీ ఆకాశం మాత్రం కదలదు కదా అలానే అది దేనికి అంటుకోదు. కోరికలు కూడా ఉండవు. ఎందుకంటే అది ఇప్పటికే సంపూర్ణం. కోరిక లేకపోతే మనసులో కలత ఉండదు. అందుకే అది సహజంగా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. అయితే మనకు ఎందుకు బంధంలో ఉన్నట్లుగా అనిపిస్తుంది.
(16:07) అది బ్రమ వల్ల తాడు పాముగా మారదు కానీ చీకటిలో పాములా కనిపిస్తుంది. అలాగే ఆత్మ నిజంగా బంధంలో పడదు. కానీ మనం శరీరం మనసు అహంకారంతో కలిపి చూసినప్పుడు బంధంలో ఉన్నట్లు [సంగీతం] అనిపిస్తుంది. నీవు అసలు బంధంలో ఉన్నవాడివి కాదు నీవు సాక్షి నీవు సంపూర్ణం [సంగీతం] నీవు స్వాతంత్రం బ్రమ వల్ల మాత్రమే బంధం ఉన్నట్టు కనిపిస్తుంది