ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ ఎందుకు అశాంతిగా మారుతుంది? | మనసు, ఇంద్రియాలు, చైతన్యం | సంత్ ఫులాజీ బాబా
Author Name:Spiritual Awakening :santh Phulajibaba
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@santhphulajibaba
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=VDc31F37wP8
Title: ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ ఎందుకు అశాంతిగా మారుతుంది? | మనసు, ఇంద్రియాలు, చైతన్యం | సంత్ ఫులాజీ బాబా
Author Name: Spiritual Awakening :santh Phulajibaba
Description: ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ ఎందుకు అశాంతిగా మారుతుంది? | మనసు, ఇంద్రియాలు, చైతన్యం | సంత్ ఫులాజీ బాబా@santhphulajibaba
🕉️ ధ్యానంలో శాంతి… కానీ బయట జీవితం మొదలైన వెంటనే ఆ శాంతి ఎందుకు పోతుంది?
మీరు ఎప్పుడైనా ఇలా అనుభవించారా?
కొంతసేపు ధ్యానంలో కూర్చుంటే మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
ఆలోచనలు తగ్గిపోతాయి.
కోపం, భయం, బాధ ఏమీ లేనట్టుగా అనిపిస్తుంది.
కొన్నిసార్లు “నేను కూర్చున్నాను” అనే భావన కూడా తగ్గిపోయి, లోపల ఒక చైతన్యమైన ప్రశాంత స్థితి మాత్రమే ఉన్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.
కానీ…
ధ్యానం నుంచి బయటకు వచ్చిన వెంటనే?
🌾 పొలం పనులు
🏠 ఇంటి బాధ్యతలు
👨👩👧 కుటుంబ సమస్యలు
😡 కోపం
😨 భయం
💭 ఆశలు, కోరికలు
😔 బాధ
💢 ఈర్ష్య, ద్వేషం
🗣️ ఇతరుల మాటలు, ప్రవర్తనలు
మళ్లీ మనసును ప్రభావితం చేస్తాయి.
అప్పుడు మనలో ఒక ప్రశ్న వస్తుంది:
“ధ్యానంలో నాకు వచ్చిన శాంతి రోజంతా ఎందుకు ఉండటం లేదు?”
ఈ సత్సంగ్ సంభాషణలో రవి మరియు తాతయ్య ఇదే విషయాన్ని లోతుగా చర్చిస్తారు.
⸻
🌱 ఈ సత్సంగ్‌లో మనం తెలుసుకునే విషయాలు
🔹 ధ్యానంలో “నేను” అనే భావన ఎందుకు తగ్గుతుంది?
🔹 ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ పాత అలవాట్ల వైపు ఎందుకు వెళ్తుంది?
🔹 ఐదు ఇంద్రియాలు మనసును ఎలా ప్రభావితం చేస్తాయి?
🔹 ఇంద్రియాలు మన శత్రువులా? లేక అవి తమ పని మాత్రమే చేస్తున్నాయా?
🔹 కోపం, భయం, ఈర్ష్య, ద్వేషం మనలో ఎలా ఉత్పన్నమవుతాయి?
🔹 “నేను కోపంగా ఉన్నాను” అనే భావానికి, “నా లోపల కోపం వస్తోంది” అనే గమనింపుకు తేడా ఏమిటి?
🔹 సాక్షి భావం అంటే ఏమిటి?
🔹 నిద్రలో మనసు ఎందుకు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది?
🔹 నిద్రలో కలలు ఎందుకు వస్తాయి?
🔹 మేల్కొన్న వెంటనే మనసు మళ్లీ బాహ్య ప్రపంచంలోకి ఎందుకు పరుగెడుతుంది?
🔹 ధ్యానం మరియు నిద్ర ఒకటేనా?
🔹 ఒక గంట ధ్యానం చేయడం మాత్రమే సాధనా?
🔹 ధ్యానంలో పొందిన శాంతిని రోజువారీ జీవితంలోకి ఎలా తీసుకురావాలి?
🔹 ప్రతి మనిషిలో, ప్రతి ప్రాణిలో చైతన్యాన్ని చూడటం ఎలా ప్రారంభమవుతుంది?
⸻
🧘 అసలు ధ్యానం అంటే ఏమిటి?
ధ్యానం అంటే కేవలం కన్నులు మూసుకుని ఒక గంట కూర్చోవడం మాత్రమే కాదు.
ధ్యానంలో మనం అనుభవించిన ప్రశాంతతను…
కన్నులు తెరిచిన తర్వాత కూడా గుర్తు చేసుకుంటూ జీవించడం.
ఎవరైనా మనల్ని అవమానించినప్పుడు…
వెంటనే కోపంతో స్పందించకుండా,
“నా లోపల ఇప్పుడు కోపం వస్తోంది”
అని గమనించడం.
భయం వచ్చినప్పుడు…
“నా లోపల భయం ఉంది”
అని గమనించడం.
బాధ వచ్చినప్పుడు…
“ఈ బాధను గమనిస్తున్నది ఎవరు?”
అని మనలో మనం ప్రశ్నించుకోవడం.
ఇక్కడి నుంచే సాక్షి భావం పెరగడం ప్రారంభమవుతుంది.
⸻
🌌 అంతర్ముఖ ప్రయాణం
మన ఐదు ఇంద్రియాలు మనకు ప్రపంచాన్ని చూపిస్తాయి.
కన్ను చూస్తుంది.
చెవి వింటుంది.
ముక్కు వాసనను తెలుసుకుంటుంది.
నాలుక రుచిని అనుభవిస్తుంది.
శరీరం స్పర్శను అనుభవిస్తుంది.
కానీ…
ఈ అనుభవాలన్నింటినీ గమనిస్తున్నది ఎవరు?
ఈ ప్రశ్నతో మన దృష్టి నెమ్మదిగా బయట నుంచి లోపలికి తిరుగుతుంది.
ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాల్లో దీనిని ఆత్మచైతన్యం, చైతన్య శక్తి, ఈశ్వర తత్వం వంటి వివిధ పేర్లతో వివరిస్తారు.
⸻
🌧️ ఒక అందమైన ఉదాహరణ
వర్షం పడేటప్పుడు…
మంచి నేల మీదా పడుతుంది.
చెడు నేల మీదా పడుతుంది.
పొలంపైనా పడుతుంది.
అడవిపైనా పడుతుంది.
వర్షం భేదం చూపదు.
అలాగే భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, ఆకాశం అనే పంచభూతాలు కూడా తమ స్వభావాన్ని అందరికీ అందిస్తాయి.
ఈ దృష్టి మనలో పెరిగినప్పుడు…
“విశ్వంలో నేను ఉన్నాను…
నా అనుభవంలో విశ్వం ఉంది…”
అనే ఆలోచన మరింత లోతుగా అర్థమవుతుంది.
⸻
🕉️ ఈ సత్సంగ్ యొక్క ప్రధాన సందేశం
ధ్యానం నుంచి బయటకు రావడం కాదు…
ధ్యానాన్ని జీవితంలోకి తీసుకురావాలి.
కన్నులు మూసుకున్నప్పుడు వచ్చిన శాంతి…
కన్నులు తెరిచిన తర్వాత కూడా మన జీవన విధానంలో కనిపించాలి.
అక్కడే సాధన అనుభవంగా మారుతుంది.
అక్కడే అనుభవం జీవన విధానంగా మారుతుంది.
🕉️ సంత్ ఫులాజీ బాబా ఆధ్యాత్మిక సందేశాల ఆధారంగా రూపొందించిన సత్సంగ్ సంభాషణ.
వీడియో మీకు నచ్చితే:
👍 Like చేయండి
🔔 Channel Subscribe చేయండి
📲 మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి.
#SantPhulajiBaba #PhulajiBaba #SadhguruPhulajiBaba #ధ్యానం #ధ్యానసాధన #ఆత్మజ్ఞానం #చైతన్యశక్తి #సాక్షిభావం #అంతర్ముఖధ్యానం #ఆధ్యాత్మికజ్ఞానం #తెలుగుసత్సంగ్ #మనశ్శాంతి #ఇంద్రియనిగ్రహం #TeluguMeditation #TeluguSatsang
Transcript:
(00:00) ఉమ్ ఈ రోజు మన ఈ లోతైన విశ్లేషణలోకి స్వాగతం అండి. ఇది కేవలం ఏదో వార్తలు చదవటం లేదా ఒక పుస్తకం చదవటం లాంటిది కాదు. అవును ఇదొక అద్భుతమైన జీవిత సత్యాల అన్వేషణ అని చెప్పాలి. చాలా ప్రశాంతంగా మాట్లాడుకోవాల్సిన విషయం. ఖచ్చితంగా ఈరోజు మనం ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి మాట్లాడుకోబోతున్నాం. అదేంటంటే మనం గంటల తరబడి కళ్ళు మూసుకొని ధ్యానంలో కూర్చుంటాం కదా అవును కూర్చుంటాం.
(00:30) అప్పుడు భలే అద్భుతమైన ప్రశాంతత వస్తుంది. కానీ ఆ గదిలోంచి బయటకు రాగానే బజార్లో జరిగే ఒక చిన్న 10 సెకండ్ల గొడవతో ఆ శాంత అంతా నాశనం అయపోతుంది. నిజమే చాలా మందికి ఎదురయ్యే సమస్య ఇది. అంటే పూజ గదిలోనో లేక చెట్టు కిందనో కూర్చున్నప్పుడు ఒక మహర్షిలా ఫీల్ అవుతాం. ఎవ్వరిపైన కోపం రాదు. కానీ ఆ ఇంటి గడప దాటి బయట ప్రపంచంలోకి అడుగు పెట్టగానే ఆ ప్రశాంతత అంతా ఎటో గాలిలో కలిసిపోతుంది.
(00:54) కదా కరెక్ట్ పొలం పనులోకి వెళ్ళినా సరే లేదా ఆఫీస్ లో ఎవరైనా ఒక మాట అన్నా సరే వెంటనే పాత కోపం చిరాకు వచ్చేస్తాయి. మరి అసలు ఇలా ఎందుకు జరుగుతోంది? కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడు ఉన్న శాంతి కళ్ళు తెరిచి లోకంలోకి రాగానే ఎందుకు మాయమవుతోంది? ఈరోజు మన చర్చలో దీని గురించే నిదానంగా తెలుసుకుందాం. అవును ఈ సత్యాలను మనం సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి అద్భుతమైన ఆత్మజ్ఞాన బోధనల నుంచి అర్థం చేసుకుందాం.
(01:27) ఏంటంటే ధ్యానం అంటే కేవలం కళ్ళు మూసుకుని ఒక మూల కూర్చోవడం కాదని ఆయన చెప్పారు కదా కచ్చితంగా దానిని మనం రోజు చేసే పనుల్లోకి తీసుకురావాలి అంటే పొలం దున్నుతున్నప్పుడు గాని ఇంట్లో వంట చేస్తున్నప్పుడు గాని ఆ శాంతిని ఎలా నిలుపుకోవాలి అనేది ఆయన చాలా సులభంగా చెప్పారు. ఆ బోధనలు పల్లెటూరి ప్రజలకు కూడా చాలా బాగా అర్థం అవుతాయి అంటారు.
(01:48) అవును సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనంలో ఉన్న గొప్పతనం అదే దీనికోసం ఇల్లు వదిలి ఎక్కడికో హిమాలయాలకు వెళ్ళాల్సిన పని లేదు. పల్లెటూరిలో పొలం పనులు చేసుకునే రైతుకైనా సరే ఇది సులభంగా అర్థమవుతుంది. ఓహో అంటే మన రోజువారి జీవితంలో అన్వయించుకునేలా ఉంటుందన్నమాట. కరెక్ట్ ప్రతిరోజు ఎన్నో ఒత్తిళ్లు ఎదుర్కుంటాం కదా వీటన్నిటి మధ్యలో ఉంటూనే లోపల ఆ ప్రశాంతతను ఎలా నిలుపుకోవాలి అనేది ఒక సాధకుడు అలాగే ఒక అనుభవజ్ఞుడైన జ్ఞాని మధ్య జరిగిన సంభాషణ ద్వారా మనం ఇప్పుడు అర్థం చేసుకుందాం.
(02:18) సరే అయితే మన దగ్గర ఉన్న ఆధారాల ప్రకారం చూస్తే రవి అనే ఒక సాధకుడు ఈ ప్రశ్నతోనే ఒక జ్ఞాని దగ్గరికి వెళ్తాడు. అవును రవికి రోజుకు ఒక అరగంట ధ్యానంలో కూర్చున్నప్పుడు అద్భుతమైన ప్రశాంతత దొరుకుతుంది. ఆ సమయంలో అసలు శరీరం ఉన్నదన్న స్పృహ కూడా ఉండటం లేదు అని అతను చెప్తాడు కదా ఎవరిపైనా కోపం లేదు అంటాడు. కరెక్ట్ కానీ ఆ గదిలో నుంచి బయటకు రాగానే పొలం పనుల్లో కూలీలతోనో ఇంటి దగ్గరో సమస్య రాగానే మళ్ళీ అరుపులు మొదలవుతున్నాయి.
(02:47) ఇది వింటుంటే నాకు ఏమనిపిస్తుందంటే ఒక గదిని చాలా కష్టపడి చీపురు పట్టి శుభ్రం చేసి ఆ వెంటనే బయట ఉన్న బురదను మనమే తెచ్చి మళ్ళీ గదిలో వేసుకున్నట్లు ఉంది. అవును భలే చెప్పారు కచ్చితంగా అలాగే ఉంది. అసలు ధ్యానం నుంచి బయటకు రాగానే ఆ శాంతి ఎందుకు మాయమవుతుంది మనసు దాన్ని ఎందుకు నిలబెట్టుకోలేకపోతుంది. ఇక్కడే మనం మనసు స్వభావాన్ని నిదానంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
(03:14) ఒక గంటపాటు ధ్యానంలో కూర్చున్నప్పుడు బయట ప్రపంచంతో సంబంధం కట్ చేస్తాం. ఆ అందుకే అది ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. కరెక్ట్ కానీ మిగిలిన 23 గంటలు మనం ఈ ప్రపంచంతోనే కదా వ్యవహరిస్తున్నాం సంవత్సరాల తరబడి మన మనసుకు కొన్ని అలవాట్లు పడిపోయాయి. అంటే ఎలాంటి అలవాట్లు అంటారు? ఎవరైనా కోప్పడితే వెంటనే తిరిగి రెట్టింపు కోపంతో స్పందించడం అనేది మనసుకు బాగా అలవాటైన పని.
(03:36) పాత గ్రంథాల్లో ఈ మనస్తత్వాలనే రజోగుణం, తమోగుణం అంటారు. ఒక్క నిమిషం ఈ రజోగుణం, తమోగుణం అంటే ఏంటి? ఇవి వినడానికి కొంచెం పెద్ద పదాల్లా ఉన్నాయి సామాన్యులకు అర్థమయ్యేలా చెప్పగలరా తప్పకుండా చాలా సులభంగా చెప్తాను రజోగుణం అంటే మనసులో ఎప్పుడూ ఉండే ఒక రకమైన ఆరాటం ఓహో ఆరాటం అంటే ఒక ఉదాహరణ చెప్పండి ఎవరైనా ఒక మాట అనగానే లోపల రక్తం మరిగిపోయి వెంటనే వాళ్ళతో గొడవకు దిగాలి వాళ్ళను ఓడించాలి అనిపిస్తుంది కదా ఆ తీవ్రమైన భావోద్వేగమే రజోగుణం దానికి స్థిరత్వం ఉండదు.
(04:11) అర్థమైంది ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పోరాటం కావాలన్నమాట మరి తమోగుణం అంటే తమోగుణం అంటే ఒక రకమైన మొండితనం లేదా బద్ధకం సమస్యను పరిష్కరించుకోకుండా ఎప్పుడూ ఇతరులను నిందిస్తూ ఉండడం ఆ అంటే నా బతుకు ఇంతే వాళ్ళ వలె నేను ఇలా ఉన్నాను అని అనుకోవడం కదా అవును కరెక్ట్ ఒకే చోట కూరుకుపోయే స్వభావం అది ఈ రెండు గుణాలు మన మనసులో చాలా లోతుగా వేళ్ళ ఉనుకొని ఉంటాయి.
(04:39) మరి మనం ఒక గంట ప్రశాంతంగా ధ్యానం చేసినంత మాత్రాన ఈ అలవాట్లు పోవా సచ్చిపోవు బయట పరిస్థితులు ఎదురైనప్పుడు మనసుకు అలవాటైన ఆ పాత దారిలోనే అది మళ్ళీ ప్రయాణిస్తుంది. ఓహో ఇక్కడ నాకో చిన్న సందేహం వస్తుంది. మనం బయట ప్రపంచంలోకి రాగానే ఈ పాత అలవాట్లు నిద్రలేస్తున్నాయి కదా అంటే ఈ బయట ప్రపంచాన్ని చూస్తున్న మన కళ్ళు వింటున్న మన చెవులు ఈ ఇంద్రియాలే మన పాలిట శత్రువులు అంటారా మీ ఎంతమాత్రం కాదు అలా అనుకోవడం చాలా పెద్ద పొరపాటు ఎందుకంటే కళ్ళు మూసుకుంటే అంత ప్రశాంతంగా ఉంది కళ్ళు తెరిచి చూస్తేనే కదా ఈ అశాంతి అంతా వస్తుంది.
(05:13) ఇంద్రియాలను శత్రువులు అనుకోకూడదు. వాటి స్వభావం చాలా స్వచ్ఛమైంది. కన్ను చూడటం దాని పని చెవి వినడం దాని పని అంటే అవి కేవలం వాటి పని అవి చేస్తాయి అంటారు. అవును ఉదాహరణకు ఎవరైనా వచ్చి ఒక మాట అన్నారనుకోండి ఆ శబ్దాన్ని గ్రహించి లోపలికి పంపడం వరకే చెవి పని అవి కేవలం మైకులు కెమెరాలు లాంటివి. మైకు కి మంచి శబ్దం చెడు శబ్దం అని తేడా తెలియదు కదా కచ్చితంగా తెలీదు అది కేవలం శబ్దాన్ని గ్రహిస్తుంది.
(05:40) అక్కడితో ఇంద్రియం తన బాధ్యతను పూర్తి చేసింది. సమస్య ఇంద్రియాల్లో లేదు. మరి ఈ సమస్య ఎక్కడుంది చెవి విన్న ఆ మాటకు కోపం ఎందుకు వస్తుంది? సమస్య ఎక్కడ వస్తుందంటే ఆ విన్న మాటకు మన మనసు ఒక అర్థాన్ని ఆపాదిస్తుంది. ఎలాంటి అర్థం? అతను నన్ను ఉద్దేశించి అన్నాడు. అందరి ముందు నన్ను అవమానించాడు అని మనసు ఆ శబ్దానికి ఒక రంగు పులుముతుంది.
(06:04) ఓహో అంటే పాత జ్ఞాపకాలను వెలికితీసి దానికి అహంకారాన్ని జోడిస్తుంది అన్నమాట. కరెక్ట్ అక్కడి నుంచి లోపల కోపం పుడుతుంది. ఆ కోపం మాటగా మారుతుంది గొడవకు దారి తీస్తుంది. చూసారా ఇంద్రియం కేవలం సమాచారాన్ని మాత్రమే ఇచ్చింది. కానీ ఆ సమాచారాన్ని సమస్యగా మార్చింది మన మనసే కదా భలే ఆసక్తికరంగా ఉంది ఇది. అవును ఇంద్రియాలు కేవలం సమాచారాన్ని ఇస్తే దానికి డ్రామాని యాడ్ చేసే డైరెక్టర్ మన మనసు అన్నమాట కచ్చితంగా అదే జరుగుతోంది.
(06:33) ఇదంతా వినడానికి బాగుంది కానీ ఆచరణలో సాధ్యమేనా ఎవరైనా తిడుతుంటే నా చెవులు శబ్దాన్ని మాత్రమే వింటున్నాయి అని ఊరుకోలేము కదా నిజమే లోపల రక్తం మరిగిపోతుంటుంది. మరి ఆ రంగుల పులుమణాన్ని అసలు ఎలా ఆపగలం దానికి ఏదైనా పద్ధతి ఉందా ఇక్కడే సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనలోని అసలైన సాధన గురించి మనం మాట్లాడుకోవాలి.
(06:57) దీన్నే సాక్షి భావం అంటారు. సాక్షి భావం అంటే సాక్షిగా నిలబడి గమనించడం అవునా అవును ఇది ఎలా పనిచేస్తుందో వివరిస్తాను. సాధారణంగా మనం ఏమంటాం నేను కోపంగా ఉన్నాను అంటాం. అవును అలాగే అంటాం. ఇక్కడ గమనించండి కోపానికి మనకు మధ్య ఎలాంటి గ్యాప్ లేదు. కోపమే మనం అన్నట్లుగా అందులో మునిగిపోతాం. కరెక్ట్ కానీ ఈ సాధన నేర్పించేది ఏమిటంటే నేను కోపంగా ఉన్నాను అనడం మాని నా లోపల కోపం వస్తోంది అని గమనించడం ఈ రెండిటికీ మధ్య తేడా ఏంటి నేను కోపంగా ఉన్నాను అనడానికి నాలో కోపం వస్తుంది అనడానికి పెద్ద తేడా ఉన్నట్లు అనిపించడం లేదు కదా చూడటానికి ఇది కేవలం పదాల గారడిలాగే
(07:35) అనిపించవచ్చు కానీ దీనివల్ల మెదడులో ఒక అద్భుతమైన ప్రక్రియ జరుగుతుంది. ఏంటి ఆ ప్రక్రియ ఎప్పుడైతే మీరు నాలో కోపం వస్తుంది అని గమనిస్తారో అక్కడ చూస్తున్న మీరు వేరు వస్తున్న ఆ కోపం వేరు అని ఒక చిన్న గ్యాప్ ఏర్పడుతుంది. ఓహో అంటే ఎమోషన్ వచ్చిన వెంటనే మెదడు దాడి చేయాలి అని సిగ్నల్ పంపుతుంది కదా దానికి బ్రేక్ పడుతుందా కచ్చితంగా మీరు దాన్ని సాక్షిగా చూసినప్పుడు ఆ ఆటోమేటిక్ రియాక్షన్ కు బ్రేక్ పడుతుంది.
(08:03) ఆ ఒక్క క్షణం విరామంలోనే మీరు ఆ కోపానికి బానిస కాకుండా ఉండగలిగే శక్తి పుడుతుంది. అబ్బా ఎంత బాగా చెప్పారో అంటే ఎలా స్పందించాలి అని ఎంచుకునే స్వేచ్ఛ దొరుకుతుందన్నమాట అవును ఆ చిన్న విరామమే మన ప్రశాంతతకు పునాది అర్థమైంది భావోద్వేగం అనే ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోకుండా గట్టు మీద నిలబడి దాన్ని గమనించడం లాంటిది కరెక్ట్ అప్పుడు ఆ ప్రవాహం దానికి అదే వెళ్ళిపోతుంది.
(08:27) సరే ఇక్కడ నాకు ఇంకొక సందేహం వస్తుంది. అడగండి ఇంద్రియాలు ఆగిపోయి మనసు ప్రతిస్పందించకుండా ఉంటే శాంతి వస్తుంది అన్నారు కదా అవును అన్నాను మరి రాత్రి నిద్రపోయేటప్పుడు కూడా మన మనసు బయట ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా ఆగిపోతుంది కదా ఆగిపోతుంది అప్పుడు మనం ఎవ్వరితోనూ గొడవపడము మరి నిద్రపోవడం కూడా ఒక రకమైన ధ్యానమేనా రోజుకు 15 గంటలు పడుకుంటే వాళ్ళు మహా జ్ఞానులు అయిపోతారా చాలా లాజికల్ గా అడిగారు ప్రశ్న బయటికి చూస్తే నిద్ర ధ్యానం ఒక ఎలా అనిపించవచ్చు అవును రెండింటిలోనూ బయట ప్రపంచంతో లావాదేవి ఉండవు కదా కానీ ఈ రెండింటికీ మధ్య భూమికి ఆకాశానికి
(09:04) ఉన్నంత తేడా ఉంది. నిద్రలో అవేర్నెస్ అంటే ఎరుక శూన్యం అవుతుంది. అంటే చైతన్యం ఉండదంటారు. కరెక్ట్ నిద్రలో కేవలం మన దేహం నాడ వ్యవస్థ విశ్రాంతి తీసుకుంటాయి. అప్పుడు మనం ఏం చేస్తున్నామో మనకే తెలియదు. కానీ ధ్యానం లేదా సాక్షి భావం అంటే పూర్తి ఎరుకతో ఉండడం ప్రతి ఆలోచనను వెలుగులో చూసినట్లు చూడడం అన్నమాట. అవును మరి నిద్రలో ప్రశాంతంగా ఉంటాం కదా కానీ కలలో మళ్ళీ మనం ఎక్కడికో పరుగులు పెడుతుంటాం భయపడుతుంటాం ఇదంతా ఎలా జరుగుతుంది? అదే మనసు చేసే మాయ నిద్రలో బయట ప్రపంచం ఆగిపోయినా సరే మనసు పని చేయడం ఆపదు.
(09:45) అంటే లోపల దాచుకున్న జ్ఞాపకాలు పగటిపూట తీరని కోరికలు ఉంటాయి కదా అవన్నీ వస్తాయా అవును వాటన్నింటిని వాడుకొని మనసు తనకు తానే ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుంది. కలలో మనం భయపడుతున్న అదంతా మనసే ఆడుతున్న నాటకం ఓహో అందుకే నిద్ర అనేది మన సమస్యలకు పరిష్కారం కాదు అన్నమాట. ఖచ్చితంగా కాదు పొద్దున నిద్ర లేవగానే మళ్ళీ ఆ మనసు తన పాత వ్యాపారాన్ని ఎప్పట్లాగే మొదలు పెడుతుంది.
(10:09) ఎంత స్పష్టంగా చెప్పారో అంటే నిద్ర అనేది కళ్ళు మూసుకుని గాఢమైన చీకటిలు ఉండిపోవడం లాంటిది అవును కానీ ధ్యానం అనేది లోపల వెలుగుతో ప్రతిదాన్ని గమనించడం మ్ మరి నిద్ర పరిష్కారం కాదు ఒక గంట ధ్యానం కూడా పూర్తిగా సరిపోవడం లేదు. మరి ఈ అశాంతికి అసలు పరిష్కారం ఏమిటి? సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి అసలు బోధన ఇక్కడే ఉంది.
(10:35) ఉదయం చేసే ధ్యానం అనేది కేవలం ఒక టూల్ మాత్రమే అంటే ఒక ట్రైనింగ్ లాంటిదా కరెక్ట్ మీ అసలు పరీక్ష కళ్ళు తెరిచిన తర్వాతే మొదలవుతుంది. పూజ గదిలో ప్రశాంతంగా కూర్చొని బయటికి రాగానే పొలంలో పని వాళ్ళ మీద అరిచేస్తే ఆ ధ్యానం మీ జీవితంలోకి ఇంకా రాలేదన్నమాట. నిజమే మన నిజమైన సాధన ఎక్కడఉందంటే ఎవరైనా మనల్ని అవమానించినప్పుడు లేదా ఆర్థికంగా నష్టం వచ్చినప్పుడు లోపల ఏం జరుగుతోందో దాన్ని గమనించడమే నిజమైన సాధన.
(11:01) ఈ పాయింట్ వింటుంటే నాకు క్రికెట్ నెట్ ప్రాక్టీస్ గుర్తొస్తుంది. ఎలాగంటే నెట్స్ కట్టి ప్రశాంతంగా ప్రాక్టీస్ చేస్తే ప్రతి బాల్ కి సిక్స్ కొట్టొచ్చు. అది మన గంటసేపు ధ్యానం లాంటిది. కానీ అసలు మ్యాచ్ లోకి వెళ్ళాక వేల మంది జనాలు అరుస్తున్నప్పుడు ఆ ఒత్తిడిలో మనం ఎలా ఆడుతున్నాం అన్నదే అసలు సామర్థ్యం కదా అద్భుతమైన ఉదాహరణ చెప్పారు మనం రోజువారిగా పొలంలోనో బజార్లోనో ఉన్నప్పుడు ఎదురయ్యే సంఘటనలే ఈ అసలు మ్యాచ్ అన్నమాట కరెక్ట్ ఏదైనా భయమో కోపమో వచ్చినప్పుడు ఒక్క క్షణం ఆగు నా లోపల ఇప్పుడు ఏం జరుగుతోంది ఈ ఉద్రేకాన్ని చూస్తున్నది ఎవరు అని
(11:37) గమనించాలి. అంటే రోజంతా పనులన్నీ మానేసి కళ్ళు మూసుకొని కూర్చోవాల్సిన అవసరం లేదు. అవసరమే లేదు పొలం పనులు చేసుకోవచ్చు వ్యాపారాలు చేసుకోవచ్చు కానీ లోపల ఆ సాక్షి భావాన్ని నిలుపుకోవడానికి ప్రయత్నించడమే అసలైన సవాలు ఉమ్ ఇక్కడ ప్రాక్టికల్ గా ఎదురయ్యే ఒక విషయం అడుగుతాను అడగండి మనం ఈ సాక్షి భావంతో ప్రశాంతంగా ఉన్నాం అనుకుందాం ఎవరైనా వచ్చి మన మీద అరుస్తున్న మనం తిరిగి అరవకుండా చూస్తూ ఉన్నాం అవును దీనివల్ల వాళ్ళు మనల్ని పిరికి వాళ్ళు అనుకోరా మనల్ని ఇంకా ఎక్కువ అణచివేసే ప్రమాదం లేదా ఇది చాలా ముఖ్యమైన ప్రశ్న ముందుగా సాక్షిగా ఉండటం అంటే చేతగానితనం
(12:12) కాదు అది అపారమైన అంతర్గత శక్తి ఎలా అంటారు ఎవరో ఒక మాట అనగానే వాళ్ళ కంట్రోల్ లోకి వెళ్ళిపోయి అరిచేయడం బలహీనత వాళ్ళ మాటల ప్రభావానికి లోను కాకుండా స్థిరంగా నిలబడడం నిజమైన బలం ఓహో మరి ఇంకోవైపు నేను ప్రశాంతంగా మారడం వల్ల నా చుట్టూ ఉన్న 10 మందిని నేను మార్చగలనా ఇక్కడే మనం చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. నేను ప్రశాంతంగా ఉన్నాను కాబట్టి 10 మందిని మార్చేయాలి అనుకోవడం కూడా మళ్ళీ ఒక రకమైన అహంకారమే అవుతుంది.
(12:40) అవునా అది కూడా అహంకారమేనా అవును ఈ ప్రకృతి నుంచి మనం ఒక పాఠం నేర్చుకోవచ్చు వర్షం ఉదాహరణ తీసుకోండి ఆ చెప్పండి వర్షం కురిసేటప్పుడు ఇది పేదవాడి పొలం ఇది ధనవంతుడి ఇల్లు అని చూస్తుందా లేదు కదా కదా సమానంగా కురుస్తుంది. కరెక్ట్ అది తన స్వభావం ప్రకారం కురుస్తుంది. ఎవరు దాన్ని ఎలా స్వీకరిస్తారో అది వాళ్ళ నేల స్వభావాన్ని బట్టి ఉంటుంది.
(13:05) నిజమే వర్షం తన పని తను చేసుకుపోతుంది. అలాగే ఇంకో ఉదాహరణ ఒక సాధారణ ఇనుపు ముక్కకు సరైన ప్రభావం తగిలినప్పుడు అది వాటంతట అదే అయస్కాంతంగా మారుతుంది కదా అవును మారుతుంది. అయస్కాంతం ఎవరిని నా దగ్గరకు రండి అని బలవంతంగా లాగదు. కరెక్ట్ తన స్వభావంతో అది ఇనుమును ఆకర్షించుకుంటుంది. మనిషి కూడా అంతే సరైన సాధనతో ఎరుకతో జీవిస్తున్నప్పుడు ఆ వ్యక్తిలో ఒక అద్భుతమైన ప్రశాంతత నెలకుంటుంది.
(13:29) వాళ్ళు మాట్లాడే మాటల్లో ఒక స్పష్టత వస్తుంది. అంటే ఒక గొడవ జరుగుతున్నప్పుడు ఒక వ్యక్తి ప్రశాంతంగా ఉండటం చూసి అవతలి వాళ్ళ కోపం కూడా చల్లారుతుంది అంటారా? కచ్చితంగా వాళ్ళ జీవన విధానమే ఇతరులకు ఒక ఆదర్శంగా మారుతుంది. మనం ప్రశాంతంగా ఉంటే అదే 10 మందికి ఉదాహరణ అవుతుంది తప్ప ఎవరిని బలవంతంగా మార్చాల్సిన అవసరం లేదు. ఎంత గొప్పగా చెప్పారు అంటే మన చేతల్లోని ప్రశాంతతే మన చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని చల్లబరుస్తుంది అన్నమాట అవును మరి ఇదంతా సాధిస్తూ పోతే ఈ ప్రయాణం అంతిమంగా ఎక్కడికి దారితీస్తుంది మనలో ఎలాంటి మార్పు వస్తుంది ఇదంతా సాధన చేస్తూ ముందుకు
(14:02) వెళ్తున్నప్పుడు అప్పటివరకు ఇదంతా నేనే చేశాను నావల్లే ఈ పొలం పండుతోంది అనే అహంకారం ఉంటుంది కదా అవును అందరికీ ఉంటుంది అది అది నెమ్మదిగా కరిగిపోతుంది. దాని స్థానంలో నా ద్వారా ఈ పని జరుగుతోంది అనే ఒక గొప్ప వినయం పుడుతుంది. అబ్బా అంటే ఎదుటి మనిషిలోనూ ఈ సృష్టిలోని ప్రతి అణువులోనూ ఒకే చైతన్యాన్ని చూడటం మొదలవుతుందా కరెక్ట్ ఇక్కడే సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనలోని అత్యున్నత సత్యం మనకు అర్థమవుతుంది.
(14:31) ఆ సత్యం ఏమిటి? అదేంటంటే విశ్వంలో నేనున్నాను నా అనుభవంలో విశ్వం ఉంది. విశ్వంలో నేనున్నాను నా అనుభవంలో విశ్వం ఉంది. వినడానికి చాలా లోతుగా ఉంది దీన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి సాధారణంగా మనం ఏమనుకుంటాం ఈ అనంతమైన విశ్వంలో మనం ఒక చిన్న బిందువు లాంటి వాళ్ళం అనుకుంటాం కదా అవును అలాగే అనుకుంటాం. కానీ కొంచెం నిదానంగా ఆలోచించండి.
(14:58) ఈ విశ్వమంతా సూర్యుడు చంద్రుడు ఇదంతా మన చైతన్యం ద్వారానే మనకు తెలుస్తుంది కదా అంటే మన ఎరుక ద్వారానే అంటారు. అవును ఉదాహరణకు మనం సృహతప్పి పడిపోయామ అనుకోండి అప్పుడు ఈ విశ్వం ఎక్కడుంది మనక అదంతా శూన్యమే కదా కరెక్ట్ మనకఏమీ తెలియదు అప్పుడు అంటే మన ఎరుక లేకపోతే ఈ విశ్వం ఉన్నట్లే మనకు తెలియదు. మనం చూస్తున్న ఈ బయట ప్రపంచం అంతా మన అంతరంగంలోని చైతన్యం పైనే ఆధారపడి ఉంది.
(15:26) అద్భుతం బయట వెతుకుతున్నదంతా తన లోపలే ఉందని తెలుసుకుంటాడు అన్నమాట. కచ్చితంగా అదే అంతిమ సత్యం. ఇదంతా విన్నాక ఈ సత్యాల గురించి మనందరం చాలా తీవ్రంగా ఆలోచించాల్సిందే కదా అవును కచ్చితంగా ఆలోచించాలి. ఈరోజు మనం మాట్లాడుకున్న సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనల సారాంశం ఒక్కటే మనం కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడు దొరికిన ఆ నిశశబ్దాన్ని కళ్ళు తెరిచి ఈ లోకంలో జీవిస్తున్న ప్రతి క్షణంలో నిలబెట్టుకోవాలి.
(15:53) అది నిజమైన సాధన. ఇదంతా విన్న తర్వాత మనకు అనిపించేది ఒకటే రేపు ఉదయం ఎవరైనా మన మీద అకారణంగా కోప్పడినప్పుడు పాత అలవాటు ప్రకారం తిరిగి ఆవేశపడకుండా కేవలం ఒక్క సెకండ్ పాటు అవును ఒక్క క్షణం ఒక్కటంటే ఒక్క సెకం ఆగి ఆ కోపం ఎలా పుడుతోందో ఒక సాక్షిలా గమనిస్తే ఎలా ఉంటుంది ఆ ఒక్క క్షణం విరామం మన జీవితాన్ని ఎలా మార్చేస్తుందో కదా ఇదొక చిన్న ప్రయోగం ఆలోచించాల్సిన విషయమే కచ్చితంగా ప్రయత్నించి చూడాల్సిన విషయం ఈ లోతైన చర్చ మనందరి ఆలోచనలకు పదును పెడుతుందని ఆశిస్తూ ముగిద్దాం.
(16:28) అద్భుతమైన విషయాలు పంచుకున్నందుకు చాలా ధన్యవాదాలు.
Author Name:Spiritual Awakening :santh Phulajibaba
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@santhphulajibaba
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=VDc31F37wP8
Title: ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ ఎందుకు అశాంతిగా మారుతుంది? | మనసు, ఇంద్రియాలు, చైతన్యం | సంత్ ఫులాజీ బాబా
Author Name: Spiritual Awakening :santh Phulajibaba
Description: ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ ఎందుకు అశాంతిగా మారుతుంది? | మనసు, ఇంద్రియాలు, చైతన్యం | సంత్ ఫులాజీ బాబా@santhphulajibaba
🕉️ ధ్యానంలో శాంతి… కానీ బయట జీవితం మొదలైన వెంటనే ఆ శాంతి ఎందుకు పోతుంది?
మీరు ఎప్పుడైనా ఇలా అనుభవించారా?
కొంతసేపు ధ్యానంలో కూర్చుంటే మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
ఆలోచనలు తగ్గిపోతాయి.
కోపం, భయం, బాధ ఏమీ లేనట్టుగా అనిపిస్తుంది.
కొన్నిసార్లు “నేను కూర్చున్నాను” అనే భావన కూడా తగ్గిపోయి, లోపల ఒక చైతన్యమైన ప్రశాంత స్థితి మాత్రమే ఉన్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.
కానీ…
ధ్యానం నుంచి బయటకు వచ్చిన వెంటనే?
🌾 పొలం పనులు
🏠 ఇంటి బాధ్యతలు
👨👩👧 కుటుంబ సమస్యలు
😡 కోపం
😨 భయం
💭 ఆశలు, కోరికలు
😔 బాధ
💢 ఈర్ష్య, ద్వేషం
🗣️ ఇతరుల మాటలు, ప్రవర్తనలు
మళ్లీ మనసును ప్రభావితం చేస్తాయి.
అప్పుడు మనలో ఒక ప్రశ్న వస్తుంది:
“ధ్యానంలో నాకు వచ్చిన శాంతి రోజంతా ఎందుకు ఉండటం లేదు?”
ఈ సత్సంగ్ సంభాషణలో రవి మరియు తాతయ్య ఇదే విషయాన్ని లోతుగా చర్చిస్తారు.
⸻
🌱 ఈ సత్సంగ్‌లో మనం తెలుసుకునే విషయాలు
🔹 ధ్యానంలో “నేను” అనే భావన ఎందుకు తగ్గుతుంది?
🔹 ధ్యానం తర్వాత మనసు మళ్లీ పాత అలవాట్ల వైపు ఎందుకు వెళ్తుంది?
🔹 ఐదు ఇంద్రియాలు మనసును ఎలా ప్రభావితం చేస్తాయి?
🔹 ఇంద్రియాలు మన శత్రువులా? లేక అవి తమ పని మాత్రమే చేస్తున్నాయా?
🔹 కోపం, భయం, ఈర్ష్య, ద్వేషం మనలో ఎలా ఉత్పన్నమవుతాయి?
🔹 “నేను కోపంగా ఉన్నాను” అనే భావానికి, “నా లోపల కోపం వస్తోంది” అనే గమనింపుకు తేడా ఏమిటి?
🔹 సాక్షి భావం అంటే ఏమిటి?
🔹 నిద్రలో మనసు ఎందుకు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది?
🔹 నిద్రలో కలలు ఎందుకు వస్తాయి?
🔹 మేల్కొన్న వెంటనే మనసు మళ్లీ బాహ్య ప్రపంచంలోకి ఎందుకు పరుగెడుతుంది?
🔹 ధ్యానం మరియు నిద్ర ఒకటేనా?
🔹 ఒక గంట ధ్యానం చేయడం మాత్రమే సాధనా?
🔹 ధ్యానంలో పొందిన శాంతిని రోజువారీ జీవితంలోకి ఎలా తీసుకురావాలి?
🔹 ప్రతి మనిషిలో, ప్రతి ప్రాణిలో చైతన్యాన్ని చూడటం ఎలా ప్రారంభమవుతుంది?
⸻
🧘 అసలు ధ్యానం అంటే ఏమిటి?
ధ్యానం అంటే కేవలం కన్నులు మూసుకుని ఒక గంట కూర్చోవడం మాత్రమే కాదు.
ధ్యానంలో మనం అనుభవించిన ప్రశాంతతను…
కన్నులు తెరిచిన తర్వాత కూడా గుర్తు చేసుకుంటూ జీవించడం.
ఎవరైనా మనల్ని అవమానించినప్పుడు…
వెంటనే కోపంతో స్పందించకుండా,
“నా లోపల ఇప్పుడు కోపం వస్తోంది”
అని గమనించడం.
భయం వచ్చినప్పుడు…
“నా లోపల భయం ఉంది”
అని గమనించడం.
బాధ వచ్చినప్పుడు…
“ఈ బాధను గమనిస్తున్నది ఎవరు?”
అని మనలో మనం ప్రశ్నించుకోవడం.
ఇక్కడి నుంచే సాక్షి భావం పెరగడం ప్రారంభమవుతుంది.
⸻
🌌 అంతర్ముఖ ప్రయాణం
మన ఐదు ఇంద్రియాలు మనకు ప్రపంచాన్ని చూపిస్తాయి.
కన్ను చూస్తుంది.
చెవి వింటుంది.
ముక్కు వాసనను తెలుసుకుంటుంది.
నాలుక రుచిని అనుభవిస్తుంది.
శరీరం స్పర్శను అనుభవిస్తుంది.
కానీ…
ఈ అనుభవాలన్నింటినీ గమనిస్తున్నది ఎవరు?
ఈ ప్రశ్నతో మన దృష్టి నెమ్మదిగా బయట నుంచి లోపలికి తిరుగుతుంది.
ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాల్లో దీనిని ఆత్మచైతన్యం, చైతన్య శక్తి, ఈశ్వర తత్వం వంటి వివిధ పేర్లతో వివరిస్తారు.
⸻
🌧️ ఒక అందమైన ఉదాహరణ
వర్షం పడేటప్పుడు…
మంచి నేల మీదా పడుతుంది.
చెడు నేల మీదా పడుతుంది.
పొలంపైనా పడుతుంది.
అడవిపైనా పడుతుంది.
వర్షం భేదం చూపదు.
అలాగే భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, ఆకాశం అనే పంచభూతాలు కూడా తమ స్వభావాన్ని అందరికీ అందిస్తాయి.
ఈ దృష్టి మనలో పెరిగినప్పుడు…
“విశ్వంలో నేను ఉన్నాను…
నా అనుభవంలో విశ్వం ఉంది…”
అనే ఆలోచన మరింత లోతుగా అర్థమవుతుంది.
⸻
🕉️ ఈ సత్సంగ్ యొక్క ప్రధాన సందేశం
ధ్యానం నుంచి బయటకు రావడం కాదు…
ధ్యానాన్ని జీవితంలోకి తీసుకురావాలి.
కన్నులు మూసుకున్నప్పుడు వచ్చిన శాంతి…
కన్నులు తెరిచిన తర్వాత కూడా మన జీవన విధానంలో కనిపించాలి.
అక్కడే సాధన అనుభవంగా మారుతుంది.
అక్కడే అనుభవం జీవన విధానంగా మారుతుంది.
🕉️ సంత్ ఫులాజీ బాబా ఆధ్యాత్మిక సందేశాల ఆధారంగా రూపొందించిన సత్సంగ్ సంభాషణ.
వీడియో మీకు నచ్చితే:
👍 Like చేయండి
🔔 Channel Subscribe చేయండి
📲 మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి.
#SantPhulajiBaba #PhulajiBaba #SadhguruPhulajiBaba #ధ్యానం #ధ్యానసాధన #ఆత్మజ్ఞానం #చైతన్యశక్తి #సాక్షిభావం #అంతర్ముఖధ్యానం #ఆధ్యాత్మికజ్ఞానం #తెలుగుసత్సంగ్ #మనశ్శాంతి #ఇంద్రియనిగ్రహం #TeluguMeditation #TeluguSatsang
Transcript:
(00:00) ఉమ్ ఈ రోజు మన ఈ లోతైన విశ్లేషణలోకి స్వాగతం అండి. ఇది కేవలం ఏదో వార్తలు చదవటం లేదా ఒక పుస్తకం చదవటం లాంటిది కాదు. అవును ఇదొక అద్భుతమైన జీవిత సత్యాల అన్వేషణ అని చెప్పాలి. చాలా ప్రశాంతంగా మాట్లాడుకోవాల్సిన విషయం. ఖచ్చితంగా ఈరోజు మనం ఒక ముఖ్యమైన విషయం గురించి మాట్లాడుకోబోతున్నాం. అదేంటంటే మనం గంటల తరబడి కళ్ళు మూసుకొని ధ్యానంలో కూర్చుంటాం కదా అవును కూర్చుంటాం.
(00:30) అప్పుడు భలే అద్భుతమైన ప్రశాంతత వస్తుంది. కానీ ఆ గదిలోంచి బయటకు రాగానే బజార్లో జరిగే ఒక చిన్న 10 సెకండ్ల గొడవతో ఆ శాంత అంతా నాశనం అయపోతుంది. నిజమే చాలా మందికి ఎదురయ్యే సమస్య ఇది. అంటే పూజ గదిలోనో లేక చెట్టు కిందనో కూర్చున్నప్పుడు ఒక మహర్షిలా ఫీల్ అవుతాం. ఎవ్వరిపైన కోపం రాదు. కానీ ఆ ఇంటి గడప దాటి బయట ప్రపంచంలోకి అడుగు పెట్టగానే ఆ ప్రశాంతత అంతా ఎటో గాలిలో కలిసిపోతుంది.
(00:54) కదా కరెక్ట్ పొలం పనులోకి వెళ్ళినా సరే లేదా ఆఫీస్ లో ఎవరైనా ఒక మాట అన్నా సరే వెంటనే పాత కోపం చిరాకు వచ్చేస్తాయి. మరి అసలు ఇలా ఎందుకు జరుగుతోంది? కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడు ఉన్న శాంతి కళ్ళు తెరిచి లోకంలోకి రాగానే ఎందుకు మాయమవుతోంది? ఈరోజు మన చర్చలో దీని గురించే నిదానంగా తెలుసుకుందాం. అవును ఈ సత్యాలను మనం సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి అద్భుతమైన ఆత్మజ్ఞాన బోధనల నుంచి అర్థం చేసుకుందాం.
(01:27) ఏంటంటే ధ్యానం అంటే కేవలం కళ్ళు మూసుకుని ఒక మూల కూర్చోవడం కాదని ఆయన చెప్పారు కదా కచ్చితంగా దానిని మనం రోజు చేసే పనుల్లోకి తీసుకురావాలి అంటే పొలం దున్నుతున్నప్పుడు గాని ఇంట్లో వంట చేస్తున్నప్పుడు గాని ఆ శాంతిని ఎలా నిలుపుకోవాలి అనేది ఆయన చాలా సులభంగా చెప్పారు. ఆ బోధనలు పల్లెటూరి ప్రజలకు కూడా చాలా బాగా అర్థం అవుతాయి అంటారు.
(01:48) అవును సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనంలో ఉన్న గొప్పతనం అదే దీనికోసం ఇల్లు వదిలి ఎక్కడికో హిమాలయాలకు వెళ్ళాల్సిన పని లేదు. పల్లెటూరిలో పొలం పనులు చేసుకునే రైతుకైనా సరే ఇది సులభంగా అర్థమవుతుంది. ఓహో అంటే మన రోజువారి జీవితంలో అన్వయించుకునేలా ఉంటుందన్నమాట. కరెక్ట్ ప్రతిరోజు ఎన్నో ఒత్తిళ్లు ఎదుర్కుంటాం కదా వీటన్నిటి మధ్యలో ఉంటూనే లోపల ఆ ప్రశాంతతను ఎలా నిలుపుకోవాలి అనేది ఒక సాధకుడు అలాగే ఒక అనుభవజ్ఞుడైన జ్ఞాని మధ్య జరిగిన సంభాషణ ద్వారా మనం ఇప్పుడు అర్థం చేసుకుందాం.
(02:18) సరే అయితే మన దగ్గర ఉన్న ఆధారాల ప్రకారం చూస్తే రవి అనే ఒక సాధకుడు ఈ ప్రశ్నతోనే ఒక జ్ఞాని దగ్గరికి వెళ్తాడు. అవును రవికి రోజుకు ఒక అరగంట ధ్యానంలో కూర్చున్నప్పుడు అద్భుతమైన ప్రశాంతత దొరుకుతుంది. ఆ సమయంలో అసలు శరీరం ఉన్నదన్న స్పృహ కూడా ఉండటం లేదు అని అతను చెప్తాడు కదా ఎవరిపైనా కోపం లేదు అంటాడు. కరెక్ట్ కానీ ఆ గదిలో నుంచి బయటకు రాగానే పొలం పనుల్లో కూలీలతోనో ఇంటి దగ్గరో సమస్య రాగానే మళ్ళీ అరుపులు మొదలవుతున్నాయి.
(02:47) ఇది వింటుంటే నాకు ఏమనిపిస్తుందంటే ఒక గదిని చాలా కష్టపడి చీపురు పట్టి శుభ్రం చేసి ఆ వెంటనే బయట ఉన్న బురదను మనమే తెచ్చి మళ్ళీ గదిలో వేసుకున్నట్లు ఉంది. అవును భలే చెప్పారు కచ్చితంగా అలాగే ఉంది. అసలు ధ్యానం నుంచి బయటకు రాగానే ఆ శాంతి ఎందుకు మాయమవుతుంది మనసు దాన్ని ఎందుకు నిలబెట్టుకోలేకపోతుంది. ఇక్కడే మనం మనసు స్వభావాన్ని నిదానంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
(03:14) ఒక గంటపాటు ధ్యానంలో కూర్చున్నప్పుడు బయట ప్రపంచంతో సంబంధం కట్ చేస్తాం. ఆ అందుకే అది ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. కరెక్ట్ కానీ మిగిలిన 23 గంటలు మనం ఈ ప్రపంచంతోనే కదా వ్యవహరిస్తున్నాం సంవత్సరాల తరబడి మన మనసుకు కొన్ని అలవాట్లు పడిపోయాయి. అంటే ఎలాంటి అలవాట్లు అంటారు? ఎవరైనా కోప్పడితే వెంటనే తిరిగి రెట్టింపు కోపంతో స్పందించడం అనేది మనసుకు బాగా అలవాటైన పని.
(03:36) పాత గ్రంథాల్లో ఈ మనస్తత్వాలనే రజోగుణం, తమోగుణం అంటారు. ఒక్క నిమిషం ఈ రజోగుణం, తమోగుణం అంటే ఏంటి? ఇవి వినడానికి కొంచెం పెద్ద పదాల్లా ఉన్నాయి సామాన్యులకు అర్థమయ్యేలా చెప్పగలరా తప్పకుండా చాలా సులభంగా చెప్తాను రజోగుణం అంటే మనసులో ఎప్పుడూ ఉండే ఒక రకమైన ఆరాటం ఓహో ఆరాటం అంటే ఒక ఉదాహరణ చెప్పండి ఎవరైనా ఒక మాట అనగానే లోపల రక్తం మరిగిపోయి వెంటనే వాళ్ళతో గొడవకు దిగాలి వాళ్ళను ఓడించాలి అనిపిస్తుంది కదా ఆ తీవ్రమైన భావోద్వేగమే రజోగుణం దానికి స్థిరత్వం ఉండదు.
(04:11) అర్థమైంది ఎప్పుడూ ఏదో ఒక పోరాటం కావాలన్నమాట మరి తమోగుణం అంటే తమోగుణం అంటే ఒక రకమైన మొండితనం లేదా బద్ధకం సమస్యను పరిష్కరించుకోకుండా ఎప్పుడూ ఇతరులను నిందిస్తూ ఉండడం ఆ అంటే నా బతుకు ఇంతే వాళ్ళ వలె నేను ఇలా ఉన్నాను అని అనుకోవడం కదా అవును కరెక్ట్ ఒకే చోట కూరుకుపోయే స్వభావం అది ఈ రెండు గుణాలు మన మనసులో చాలా లోతుగా వేళ్ళ ఉనుకొని ఉంటాయి.
(04:39) మరి మనం ఒక గంట ప్రశాంతంగా ధ్యానం చేసినంత మాత్రాన ఈ అలవాట్లు పోవా సచ్చిపోవు బయట పరిస్థితులు ఎదురైనప్పుడు మనసుకు అలవాటైన ఆ పాత దారిలోనే అది మళ్ళీ ప్రయాణిస్తుంది. ఓహో ఇక్కడ నాకో చిన్న సందేహం వస్తుంది. మనం బయట ప్రపంచంలోకి రాగానే ఈ పాత అలవాట్లు నిద్రలేస్తున్నాయి కదా అంటే ఈ బయట ప్రపంచాన్ని చూస్తున్న మన కళ్ళు వింటున్న మన చెవులు ఈ ఇంద్రియాలే మన పాలిట శత్రువులు అంటారా మీ ఎంతమాత్రం కాదు అలా అనుకోవడం చాలా పెద్ద పొరపాటు ఎందుకంటే కళ్ళు మూసుకుంటే అంత ప్రశాంతంగా ఉంది కళ్ళు తెరిచి చూస్తేనే కదా ఈ అశాంతి అంతా వస్తుంది.
(05:13) ఇంద్రియాలను శత్రువులు అనుకోకూడదు. వాటి స్వభావం చాలా స్వచ్ఛమైంది. కన్ను చూడటం దాని పని చెవి వినడం దాని పని అంటే అవి కేవలం వాటి పని అవి చేస్తాయి అంటారు. అవును ఉదాహరణకు ఎవరైనా వచ్చి ఒక మాట అన్నారనుకోండి ఆ శబ్దాన్ని గ్రహించి లోపలికి పంపడం వరకే చెవి పని అవి కేవలం మైకులు కెమెరాలు లాంటివి. మైకు కి మంచి శబ్దం చెడు శబ్దం అని తేడా తెలియదు కదా కచ్చితంగా తెలీదు అది కేవలం శబ్దాన్ని గ్రహిస్తుంది.
(05:40) అక్కడితో ఇంద్రియం తన బాధ్యతను పూర్తి చేసింది. సమస్య ఇంద్రియాల్లో లేదు. మరి ఈ సమస్య ఎక్కడుంది చెవి విన్న ఆ మాటకు కోపం ఎందుకు వస్తుంది? సమస్య ఎక్కడ వస్తుందంటే ఆ విన్న మాటకు మన మనసు ఒక అర్థాన్ని ఆపాదిస్తుంది. ఎలాంటి అర్థం? అతను నన్ను ఉద్దేశించి అన్నాడు. అందరి ముందు నన్ను అవమానించాడు అని మనసు ఆ శబ్దానికి ఒక రంగు పులుముతుంది.
(06:04) ఓహో అంటే పాత జ్ఞాపకాలను వెలికితీసి దానికి అహంకారాన్ని జోడిస్తుంది అన్నమాట. కరెక్ట్ అక్కడి నుంచి లోపల కోపం పుడుతుంది. ఆ కోపం మాటగా మారుతుంది గొడవకు దారి తీస్తుంది. చూసారా ఇంద్రియం కేవలం సమాచారాన్ని మాత్రమే ఇచ్చింది. కానీ ఆ సమాచారాన్ని సమస్యగా మార్చింది మన మనసే కదా భలే ఆసక్తికరంగా ఉంది ఇది. అవును ఇంద్రియాలు కేవలం సమాచారాన్ని ఇస్తే దానికి డ్రామాని యాడ్ చేసే డైరెక్టర్ మన మనసు అన్నమాట కచ్చితంగా అదే జరుగుతోంది.
(06:33) ఇదంతా వినడానికి బాగుంది కానీ ఆచరణలో సాధ్యమేనా ఎవరైనా తిడుతుంటే నా చెవులు శబ్దాన్ని మాత్రమే వింటున్నాయి అని ఊరుకోలేము కదా నిజమే లోపల రక్తం మరిగిపోతుంటుంది. మరి ఆ రంగుల పులుమణాన్ని అసలు ఎలా ఆపగలం దానికి ఏదైనా పద్ధతి ఉందా ఇక్కడే సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనలోని అసలైన సాధన గురించి మనం మాట్లాడుకోవాలి.
(06:57) దీన్నే సాక్షి భావం అంటారు. సాక్షి భావం అంటే సాక్షిగా నిలబడి గమనించడం అవునా అవును ఇది ఎలా పనిచేస్తుందో వివరిస్తాను. సాధారణంగా మనం ఏమంటాం నేను కోపంగా ఉన్నాను అంటాం. అవును అలాగే అంటాం. ఇక్కడ గమనించండి కోపానికి మనకు మధ్య ఎలాంటి గ్యాప్ లేదు. కోపమే మనం అన్నట్లుగా అందులో మునిగిపోతాం. కరెక్ట్ కానీ ఈ సాధన నేర్పించేది ఏమిటంటే నేను కోపంగా ఉన్నాను అనడం మాని నా లోపల కోపం వస్తోంది అని గమనించడం ఈ రెండిటికీ మధ్య తేడా ఏంటి నేను కోపంగా ఉన్నాను అనడానికి నాలో కోపం వస్తుంది అనడానికి పెద్ద తేడా ఉన్నట్లు అనిపించడం లేదు కదా చూడటానికి ఇది కేవలం పదాల గారడిలాగే
(07:35) అనిపించవచ్చు కానీ దీనివల్ల మెదడులో ఒక అద్భుతమైన ప్రక్రియ జరుగుతుంది. ఏంటి ఆ ప్రక్రియ ఎప్పుడైతే మీరు నాలో కోపం వస్తుంది అని గమనిస్తారో అక్కడ చూస్తున్న మీరు వేరు వస్తున్న ఆ కోపం వేరు అని ఒక చిన్న గ్యాప్ ఏర్పడుతుంది. ఓహో అంటే ఎమోషన్ వచ్చిన వెంటనే మెదడు దాడి చేయాలి అని సిగ్నల్ పంపుతుంది కదా దానికి బ్రేక్ పడుతుందా కచ్చితంగా మీరు దాన్ని సాక్షిగా చూసినప్పుడు ఆ ఆటోమేటిక్ రియాక్షన్ కు బ్రేక్ పడుతుంది.
(08:03) ఆ ఒక్క క్షణం విరామంలోనే మీరు ఆ కోపానికి బానిస కాకుండా ఉండగలిగే శక్తి పుడుతుంది. అబ్బా ఎంత బాగా చెప్పారో అంటే ఎలా స్పందించాలి అని ఎంచుకునే స్వేచ్ఛ దొరుకుతుందన్నమాట అవును ఆ చిన్న విరామమే మన ప్రశాంతతకు పునాది అర్థమైంది భావోద్వేగం అనే ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోకుండా గట్టు మీద నిలబడి దాన్ని గమనించడం లాంటిది కరెక్ట్ అప్పుడు ఆ ప్రవాహం దానికి అదే వెళ్ళిపోతుంది.
(08:27) సరే ఇక్కడ నాకు ఇంకొక సందేహం వస్తుంది. అడగండి ఇంద్రియాలు ఆగిపోయి మనసు ప్రతిస్పందించకుండా ఉంటే శాంతి వస్తుంది అన్నారు కదా అవును అన్నాను మరి రాత్రి నిద్రపోయేటప్పుడు కూడా మన మనసు బయట ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా ఆగిపోతుంది కదా ఆగిపోతుంది అప్పుడు మనం ఎవ్వరితోనూ గొడవపడము మరి నిద్రపోవడం కూడా ఒక రకమైన ధ్యానమేనా రోజుకు 15 గంటలు పడుకుంటే వాళ్ళు మహా జ్ఞానులు అయిపోతారా చాలా లాజికల్ గా అడిగారు ప్రశ్న బయటికి చూస్తే నిద్ర ధ్యానం ఒక ఎలా అనిపించవచ్చు అవును రెండింటిలోనూ బయట ప్రపంచంతో లావాదేవి ఉండవు కదా కానీ ఈ రెండింటికీ మధ్య భూమికి ఆకాశానికి
(09:04) ఉన్నంత తేడా ఉంది. నిద్రలో అవేర్నెస్ అంటే ఎరుక శూన్యం అవుతుంది. అంటే చైతన్యం ఉండదంటారు. కరెక్ట్ నిద్రలో కేవలం మన దేహం నాడ వ్యవస్థ విశ్రాంతి తీసుకుంటాయి. అప్పుడు మనం ఏం చేస్తున్నామో మనకే తెలియదు. కానీ ధ్యానం లేదా సాక్షి భావం అంటే పూర్తి ఎరుకతో ఉండడం ప్రతి ఆలోచనను వెలుగులో చూసినట్లు చూడడం అన్నమాట. అవును మరి నిద్రలో ప్రశాంతంగా ఉంటాం కదా కానీ కలలో మళ్ళీ మనం ఎక్కడికో పరుగులు పెడుతుంటాం భయపడుతుంటాం ఇదంతా ఎలా జరుగుతుంది? అదే మనసు చేసే మాయ నిద్రలో బయట ప్రపంచం ఆగిపోయినా సరే మనసు పని చేయడం ఆపదు.
(09:45) అంటే లోపల దాచుకున్న జ్ఞాపకాలు పగటిపూట తీరని కోరికలు ఉంటాయి కదా అవన్నీ వస్తాయా అవును వాటన్నింటిని వాడుకొని మనసు తనకు తానే ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుంది. కలలో మనం భయపడుతున్న అదంతా మనసే ఆడుతున్న నాటకం ఓహో అందుకే నిద్ర అనేది మన సమస్యలకు పరిష్కారం కాదు అన్నమాట. ఖచ్చితంగా కాదు పొద్దున నిద్ర లేవగానే మళ్ళీ ఆ మనసు తన పాత వ్యాపారాన్ని ఎప్పట్లాగే మొదలు పెడుతుంది.
(10:09) ఎంత స్పష్టంగా చెప్పారో అంటే నిద్ర అనేది కళ్ళు మూసుకుని గాఢమైన చీకటిలు ఉండిపోవడం లాంటిది అవును కానీ ధ్యానం అనేది లోపల వెలుగుతో ప్రతిదాన్ని గమనించడం మ్ మరి నిద్ర పరిష్కారం కాదు ఒక గంట ధ్యానం కూడా పూర్తిగా సరిపోవడం లేదు. మరి ఈ అశాంతికి అసలు పరిష్కారం ఏమిటి? సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి అసలు బోధన ఇక్కడే ఉంది.
(10:35) ఉదయం చేసే ధ్యానం అనేది కేవలం ఒక టూల్ మాత్రమే అంటే ఒక ట్రైనింగ్ లాంటిదా కరెక్ట్ మీ అసలు పరీక్ష కళ్ళు తెరిచిన తర్వాతే మొదలవుతుంది. పూజ గదిలో ప్రశాంతంగా కూర్చొని బయటికి రాగానే పొలంలో పని వాళ్ళ మీద అరిచేస్తే ఆ ధ్యానం మీ జీవితంలోకి ఇంకా రాలేదన్నమాట. నిజమే మన నిజమైన సాధన ఎక్కడఉందంటే ఎవరైనా మనల్ని అవమానించినప్పుడు లేదా ఆర్థికంగా నష్టం వచ్చినప్పుడు లోపల ఏం జరుగుతోందో దాన్ని గమనించడమే నిజమైన సాధన.
(11:01) ఈ పాయింట్ వింటుంటే నాకు క్రికెట్ నెట్ ప్రాక్టీస్ గుర్తొస్తుంది. ఎలాగంటే నెట్స్ కట్టి ప్రశాంతంగా ప్రాక్టీస్ చేస్తే ప్రతి బాల్ కి సిక్స్ కొట్టొచ్చు. అది మన గంటసేపు ధ్యానం లాంటిది. కానీ అసలు మ్యాచ్ లోకి వెళ్ళాక వేల మంది జనాలు అరుస్తున్నప్పుడు ఆ ఒత్తిడిలో మనం ఎలా ఆడుతున్నాం అన్నదే అసలు సామర్థ్యం కదా అద్భుతమైన ఉదాహరణ చెప్పారు మనం రోజువారిగా పొలంలోనో బజార్లోనో ఉన్నప్పుడు ఎదురయ్యే సంఘటనలే ఈ అసలు మ్యాచ్ అన్నమాట కరెక్ట్ ఏదైనా భయమో కోపమో వచ్చినప్పుడు ఒక్క క్షణం ఆగు నా లోపల ఇప్పుడు ఏం జరుగుతోంది ఈ ఉద్రేకాన్ని చూస్తున్నది ఎవరు అని
(11:37) గమనించాలి. అంటే రోజంతా పనులన్నీ మానేసి కళ్ళు మూసుకొని కూర్చోవాల్సిన అవసరం లేదు. అవసరమే లేదు పొలం పనులు చేసుకోవచ్చు వ్యాపారాలు చేసుకోవచ్చు కానీ లోపల ఆ సాక్షి భావాన్ని నిలుపుకోవడానికి ప్రయత్నించడమే అసలైన సవాలు ఉమ్ ఇక్కడ ప్రాక్టికల్ గా ఎదురయ్యే ఒక విషయం అడుగుతాను అడగండి మనం ఈ సాక్షి భావంతో ప్రశాంతంగా ఉన్నాం అనుకుందాం ఎవరైనా వచ్చి మన మీద అరుస్తున్న మనం తిరిగి అరవకుండా చూస్తూ ఉన్నాం అవును దీనివల్ల వాళ్ళు మనల్ని పిరికి వాళ్ళు అనుకోరా మనల్ని ఇంకా ఎక్కువ అణచివేసే ప్రమాదం లేదా ఇది చాలా ముఖ్యమైన ప్రశ్న ముందుగా సాక్షిగా ఉండటం అంటే చేతగానితనం
(12:12) కాదు అది అపారమైన అంతర్గత శక్తి ఎలా అంటారు ఎవరో ఒక మాట అనగానే వాళ్ళ కంట్రోల్ లోకి వెళ్ళిపోయి అరిచేయడం బలహీనత వాళ్ళ మాటల ప్రభావానికి లోను కాకుండా స్థిరంగా నిలబడడం నిజమైన బలం ఓహో మరి ఇంకోవైపు నేను ప్రశాంతంగా మారడం వల్ల నా చుట్టూ ఉన్న 10 మందిని నేను మార్చగలనా ఇక్కడే మనం చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. నేను ప్రశాంతంగా ఉన్నాను కాబట్టి 10 మందిని మార్చేయాలి అనుకోవడం కూడా మళ్ళీ ఒక రకమైన అహంకారమే అవుతుంది.
(12:40) అవునా అది కూడా అహంకారమేనా అవును ఈ ప్రకృతి నుంచి మనం ఒక పాఠం నేర్చుకోవచ్చు వర్షం ఉదాహరణ తీసుకోండి ఆ చెప్పండి వర్షం కురిసేటప్పుడు ఇది పేదవాడి పొలం ఇది ధనవంతుడి ఇల్లు అని చూస్తుందా లేదు కదా కదా సమానంగా కురుస్తుంది. కరెక్ట్ అది తన స్వభావం ప్రకారం కురుస్తుంది. ఎవరు దాన్ని ఎలా స్వీకరిస్తారో అది వాళ్ళ నేల స్వభావాన్ని బట్టి ఉంటుంది.
(13:05) నిజమే వర్షం తన పని తను చేసుకుపోతుంది. అలాగే ఇంకో ఉదాహరణ ఒక సాధారణ ఇనుపు ముక్కకు సరైన ప్రభావం తగిలినప్పుడు అది వాటంతట అదే అయస్కాంతంగా మారుతుంది కదా అవును మారుతుంది. అయస్కాంతం ఎవరిని నా దగ్గరకు రండి అని బలవంతంగా లాగదు. కరెక్ట్ తన స్వభావంతో అది ఇనుమును ఆకర్షించుకుంటుంది. మనిషి కూడా అంతే సరైన సాధనతో ఎరుకతో జీవిస్తున్నప్పుడు ఆ వ్యక్తిలో ఒక అద్భుతమైన ప్రశాంతత నెలకుంటుంది.
(13:29) వాళ్ళు మాట్లాడే మాటల్లో ఒక స్పష్టత వస్తుంది. అంటే ఒక గొడవ జరుగుతున్నప్పుడు ఒక వ్యక్తి ప్రశాంతంగా ఉండటం చూసి అవతలి వాళ్ళ కోపం కూడా చల్లారుతుంది అంటారా? కచ్చితంగా వాళ్ళ జీవన విధానమే ఇతరులకు ఒక ఆదర్శంగా మారుతుంది. మనం ప్రశాంతంగా ఉంటే అదే 10 మందికి ఉదాహరణ అవుతుంది తప్ప ఎవరిని బలవంతంగా మార్చాల్సిన అవసరం లేదు. ఎంత గొప్పగా చెప్పారు అంటే మన చేతల్లోని ప్రశాంతతే మన చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని చల్లబరుస్తుంది అన్నమాట అవును మరి ఇదంతా సాధిస్తూ పోతే ఈ ప్రయాణం అంతిమంగా ఎక్కడికి దారితీస్తుంది మనలో ఎలాంటి మార్పు వస్తుంది ఇదంతా సాధన చేస్తూ ముందుకు
(14:02) వెళ్తున్నప్పుడు అప్పటివరకు ఇదంతా నేనే చేశాను నావల్లే ఈ పొలం పండుతోంది అనే అహంకారం ఉంటుంది కదా అవును అందరికీ ఉంటుంది అది అది నెమ్మదిగా కరిగిపోతుంది. దాని స్థానంలో నా ద్వారా ఈ పని జరుగుతోంది అనే ఒక గొప్ప వినయం పుడుతుంది. అబ్బా అంటే ఎదుటి మనిషిలోనూ ఈ సృష్టిలోని ప్రతి అణువులోనూ ఒకే చైతన్యాన్ని చూడటం మొదలవుతుందా కరెక్ట్ ఇక్కడే సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనలోని అత్యున్నత సత్యం మనకు అర్థమవుతుంది.
(14:31) ఆ సత్యం ఏమిటి? అదేంటంటే విశ్వంలో నేనున్నాను నా అనుభవంలో విశ్వం ఉంది. విశ్వంలో నేనున్నాను నా అనుభవంలో విశ్వం ఉంది. వినడానికి చాలా లోతుగా ఉంది దీన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి సాధారణంగా మనం ఏమనుకుంటాం ఈ అనంతమైన విశ్వంలో మనం ఒక చిన్న బిందువు లాంటి వాళ్ళం అనుకుంటాం కదా అవును అలాగే అనుకుంటాం. కానీ కొంచెం నిదానంగా ఆలోచించండి.
(14:58) ఈ విశ్వమంతా సూర్యుడు చంద్రుడు ఇదంతా మన చైతన్యం ద్వారానే మనకు తెలుస్తుంది కదా అంటే మన ఎరుక ద్వారానే అంటారు. అవును ఉదాహరణకు మనం సృహతప్పి పడిపోయామ అనుకోండి అప్పుడు ఈ విశ్వం ఎక్కడుంది మనక అదంతా శూన్యమే కదా కరెక్ట్ మనకఏమీ తెలియదు అప్పుడు అంటే మన ఎరుక లేకపోతే ఈ విశ్వం ఉన్నట్లే మనకు తెలియదు. మనం చూస్తున్న ఈ బయట ప్రపంచం అంతా మన అంతరంగంలోని చైతన్యం పైనే ఆధారపడి ఉంది.
(15:26) అద్భుతం బయట వెతుకుతున్నదంతా తన లోపలే ఉందని తెలుసుకుంటాడు అన్నమాట. కచ్చితంగా అదే అంతిమ సత్యం. ఇదంతా విన్నాక ఈ సత్యాల గురించి మనందరం చాలా తీవ్రంగా ఆలోచించాల్సిందే కదా అవును కచ్చితంగా ఆలోచించాలి. ఈరోజు మనం మాట్లాడుకున్న సద్గురు పూలాజీ బాబాజీ గారి బోధనల సారాంశం ఒక్కటే మనం కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడు దొరికిన ఆ నిశశబ్దాన్ని కళ్ళు తెరిచి ఈ లోకంలో జీవిస్తున్న ప్రతి క్షణంలో నిలబెట్టుకోవాలి.
(15:53) అది నిజమైన సాధన. ఇదంతా విన్న తర్వాత మనకు అనిపించేది ఒకటే రేపు ఉదయం ఎవరైనా మన మీద అకారణంగా కోప్పడినప్పుడు పాత అలవాటు ప్రకారం తిరిగి ఆవేశపడకుండా కేవలం ఒక్క సెకండ్ పాటు అవును ఒక్క క్షణం ఒక్కటంటే ఒక్క సెకం ఆగి ఆ కోపం ఎలా పుడుతోందో ఒక సాక్షిలా గమనిస్తే ఎలా ఉంటుంది ఆ ఒక్క క్షణం విరామం మన జీవితాన్ని ఎలా మార్చేస్తుందో కదా ఇదొక చిన్న ప్రయోగం ఆలోచించాల్సిన విషయమే కచ్చితంగా ప్రయత్నించి చూడాల్సిన విషయం ఈ లోతైన చర్చ మనందరి ఆలోచనలకు పదును పెడుతుందని ఆశిస్తూ ముగిద్దాం.
(16:28) అద్భుతమైన విషయాలు పంచుకున్నందుకు చాలా ధన్యవాదాలు.
No comments:
Post a Comment