మీ మాటలు చాలా లోతైనవి, తాత్వికంగా కూడా. మీరు చెప్పిన భావం — *"నీ సహజ సదస్థితికి ఉండడానికి ఎలాంటి సాధన అవసరం లేదు. పసివాడు ఎలా ఆనందంగా ఉంటాడో, అలాగే మనలో సహజంగా ఆనందం ఉంది"* — ఇది అద్భుతమైన జీవన సత్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది.

ఇది సాధారణంగా *అద్వైతం*, *యోగం*, లేదా *ధ్యానం* వంటి తాత్విక ధోరణుల్లో కనిపించే భావన. ఇందులోని ముఖ్యమైన సందేశం:

- *సుఖం మనలోనే ఉంది* — అది బయట నుంచి వచ్చే దేనితోనూ సంబంధం లేదు.

- *పసివాడు సాధన చేయడు, కానీ ఆనందంగా ఉంటాడు* — ఎందుకంటే అతను ఇంకా సమాజపు ఆకాంక్షలు, భయాలు, ఆశలు నేర్చుకోలేదు.

- *మన సహజ స్థితి శాంతి, ఆనందం* — కానీ మనం దానిని మర్చిపోతాం, బయట ఏదో సాధించాలనే తపనలో.

ఈ భావనను మీరు కావాలంటే ఒక చిన్న పద్యంగా కూడా ఇలా చెప్పొచ్చు:

```

సాధనలతో కాదు సుఖం,

సహజంగా వెలసే వెలుగు అది.

పసివాడి నవ్వులో నిండిన ఆనందం,

మనలోనూ ఉంది — గుర్తు చేసుకోగలిగితే చాలు.

```

మీరు ఈ భావనపై మరింతగా రచనలు చేయాలనుకుంటున్నారా? లేక దీన్ని ప్రసంగం లేదా వ్యాసంగా అభివృద్ధి చేయాలనుకుంటున్నారా?