ఆనందం బయట లేదు! 😳 నీ బాధకు అసలు కారణం ఇదే Arthur Schopenhauer Wisdom of Life Telugu @UnlockThought1

ఆనందం బయట లేదు! 😳 నీ బాధకు అసలు కారణం ఇదే Arthur Schopenhauer Wisdom of Life Telugu @UnlockThought1

Author Name:Unlock Thought

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@UnlockThought1

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=ZWk_paViva8



Transcript:
(00:00) బేసిక్ గా మనం ఒక విచిత్రమైన పరిస్థితి గురించి ఆలోచిద్దాం. ఒక వ్యక్తి జీవితాంతం కష్టపడి పైసా పైసా కూడబెట్టి తన కలల ఇల్లు కొంటాడు అనుకుందాం. ఓ అది చాలా మందికి ఉండే పెద్ద కల కదా కరెక్ట్ అయితే ఆ ఇంట్లో ఒక అడుగు పెట్టిన మొదటి రోజు ఆ అతనికి భూమ్మీద స్వర్గం దొరికినంత ఆనందం కలుగుతుంది. ఒక గొప్ప ఫీలింగ్ వస్తుంది. అవును ఆ క్షణం చాలా స్పెషల్ గా ఉంటుంది.
(00:25) కానీ రెండో రోజు ఉదయం బాల్కనీలోకి వచ్చి [సంగీతం] చూసేసరికి పక్కనే ఒక పెద్ద స్థలంలో తన ఇంటికంటే రెండింతల పెద్దదైన ఒక భవనం నిర్మాణం మొదలవుతుంది. అప్పుడేం జరుగుతుంది ఆ ఆనందం అంతా ఒక్కసారిగా ఆవిరైపోతుంది. ఎక్జక్ట్లీ అతనున్న ఇల్లు అదే దాని అందం అదే భౌతికంగా ఒక్క ఇటుక కూడా మారలేదు. కానీ నిన్నటివరకు స్వర్గంలో అనిపించిన ఆ ఇల్లు ఒక్కసారిగా చాలా చిన్నదిగా కనిపించడం మొదలవుతుంది.
(00:53) అంటే భౌతికంగా ఏమి మారకపోయినా ఆనందం మాత్రం పోయింది. ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది అసలు రైట్ సరిగ్గా ఇదే ప్రశ్న [సంగీతం] ఆ దాదాపు 200 సంవత్సరాల క్రితం ఒక గొప్ప తత్వవేత్తను [సంగీతం] తొలిచివేసింది. ఈరోజు మనం మన ఈ లోతైన విశ్లేషణలో అన్లాక్ థాట్ అనే మూల సమాచారం నుండి మాట్లాడుకోబోయేది ఆయన సిద్ధాంతాల గురించే వావ్ 200 ఏళ్ల క్రితమా ఎవరు ఆయన ఆయన పేరు ఆర్థర్ షోపెన్హోవర్ [సంగీతం] బేసిక్ గా ఆనందం అనేది ఒక వస్తువు ద్వారానో లేదా ఒక గమ్యాన్ని చేరుకోవడం ద్వారానో భౌతికంగా దొరికేది కాదని [సంగీతం] ఆయన చెప్పారు.
(01:34) ఆ అది పూర్తిగా మన మనసు నిర్మించుకునే ఒక అంతర్బద్ధత స్థితి అని చాలా [సంగీతం] స్పష్టంగా వివరించారు ఆయన అంటే ఆనందం కోసం బయట వెతకడం మానేసి లోపల వెతకాలి అని ఒక పాతకాలపు వేదాంతం లాగా అనిపిస్తుంది కదా ఇది వినడానికి కొంచెం అలాగే అనిపిస్తుంది కానీ ఇది కేవలం వేదాంతం కాదు ఆధునిక ప్రపంచంలో ముఖ్యంగా మనం నిరంతరం ఇతరులతో పోల్చుకునే ఈ సోషల్ మీడియా కాలంలో ఆయన ఆలోచనలు ఎంత పర్ఫెక్ట్ గా సరిపోతాయో ఈ మూల సమాచారం చాలా లోతుగా గా చర్చిస్తోంది.
(02:03) ఉమ్ చాలామంది ఆనందాన్నే ఒక గమ్యంగా చూస్తారు కదా ఫలానా ఉద్యోగం వస్తే ఆనందం బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ పెరిగితే సంతోషం అని భవిష్యత్తు మీద ఒక కండిషన్ పెట్టుకుంటారు. కరెక్ట్ ఒక శరతు పెట్టుకొని బతుకుతారు. కానీ షోపెన్ హోవర్ ఏమంటారంటే మనిషి జీవితాన్ని నిర్ణయించేది బయట ఉన్న ప్రపంచం కాదు ఆ ప్రపంచాన్ని చూసి అతని మనసు మాత్రమే అంటారు.
(02:28) ఇది వినడానికి చాలా బాగుంది కానీ ప్రాక్టికల్ గా ఇది ఎంతవరకు సాధ్యం అంటారు అంటే మీ ఉద్దేశం ఉదాహరణకు తినడానికి తిమ్మి లేని ఒక పేదవాడి దగ్గరికి వెళ్లి నీ బాధంతా నీ మనసులోనే ఉంది నీ దృక్పదం మార్చుకో అంత ఆనందంగా ఉంటుందని చెప్తే అది ఎంతవరకు కరెక్ట్ ఇది కేవలం కడుపు నిండిన వాళ్ళకు డబ్బున్న వాళ్ళకు మాత్రమే సరిపోయే ఫిలాసఫీ లాగా అనిపించడం లేదా ఇది చాలా వాాలిడ్ పాయింట్ ఇక్కడే మనం షోపెన్ హావర్ చెప్పిన విషయాన్ని [సంగీతం] కొంచెం సూక్ష్మంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
(02:56) ఆయన మనిషికి ఉండే కనీస భౌతిక అవసరాలను ఆకలిని ఎక్కడా కొట్టి పారేయలేదు. ఓ అలానా అవును మూల సమాచారం కూడా ఈ విషయాన్ని చాలా [సంగీతం] స్పష్టంగా వివరిస్తోంది. ఆకలి నివాసం లాంటి బేసిక్ అవసరాలు తీరకపోవటం వల్ల వచ్చేది కచ్చితంగా భౌతికమైన బాధే అది వాస్తవం. రైట్ కానీ [సంగీతం] ఆ కనీస అవసరాలు తీరిన తర్వాత కూడా మనిషి ఎందుకు నిరంతరం అసంతృప్తితో రగిలిపోతున్నాడు అసలు సమస్య [సంగీతం] అక్కడే మొదలవుతుంది.
(03:25) మన విచారంలో 90% భౌతిక లేమి వల్ల రావడం లేదు. మరి దేని వల్ల వస్తుంది? మానసికమైన పోలికల వల్ల మాత్రమే వస్తుంది. ఒకే కంపెనీలో ఒకే జీతంతో ఒకే విధమైన కష్టాలుఉన్న [సంగీతం] ఇద్దరు వ్యక్తుల్లో ఒకరు ఎంతో ప్రశాంతంగా మరొకరు నిరంతరం చిరాకుగా ఉండటానికి కారణం వాళ్ళ బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ కాదు. వాళ్ళు తమ పరిస్థితులను [సంగీతం] ప్రాసెస్ చేసే ఆ ఆలోచనా విధానమే వాళ్ళ వాస్తవాన్ని నిర్ణయిస్తోంది.
(03:50) ఆహా అంటే బేసిక్ నీడ్స్ తీరిపోయిన తర్వాత మన మెదురా ఆడే నాటకం గురించే విశ్లేషణ అంతా అన్నమాట. ఎక్జక్ట్లీ దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఆధునిక టెక్నాలజీకి సంబంధించిన ఒక ఉదాహరణ తీసుకుందాం. ఇద్దరు వ్యక్తుల చేతిలో ఒకే రకమైన స్మార్ట్ ఫోన్ ఉందనుకుందాం. ఓకే బయట ప్రపంచం ఇచ్చిన హార్డ్వేర్ ఇద్దరికీ ఒక్కటే ఒక వ్యక్తి ఆ ఫోన్ ని ఉపయోగించి ప్రపంచంలోని కొత్త విషయాలు నేర్చుకుంటాడు.
(04:15) తన స్కిల్స్ [సంగీతం] పెంచుకుంటాడు. రైట్ పాజిటివ్ గా వాడుతున్నాడు. అవును కానీ మరొక వ్యక్తి అదే ఫోన్ పట్టుకుని గంటల తరబడి ఇతరుల జీవితాలను చూస్తూ పనికి రాని విషయాలపై సమయం వృధా చేస్తూ కుమిలిపోతుంటాడు. ఫోన్ ఒక్కటే అయినా ఇద్దరి ఎక్స్పీరియన్స్ పూర్తిగా మారిపోయింది కదా కచ్చితంగా ఆ ఫోన్ అనేది బయటి ప్రపంచం అయితే [సంగీతం] అందులో వాళ్ళు వాడుతున్న విధానం అంటే ఆ లోపలి ఆపరేటింగ్ సిస్టం మన మనసు లాంటిది.
(04:42) [సంగీతం] భలే చెప్పారు ఆపరేటింగ్ సిస్టం. అవును హార్డ్వేర్ ఎంత అద్భుతంగా ఉన్నా లోపలి ఓఎస్ సరిగ్గా లేకపోతే ఆ పరికరం వల్ల ఎలాంటి ఉపయోగం ఉండదు కదా మనిషి జీవితం కూడా అంతే [సంగీతం] మన చుట్టూ ఎంత సంపద ఉన్నా మనల్ని ప్రేమించే వాళ్ళు ఎంతమంది ఉన్నా మన మనసు అనే లెన్స్ సరిగ్గా లేకపోతే బయట [సంగీతం] వాస్తవం ఎప్పుడూ వక్రీకరించబడే కనిపిస్తుంది.
(05:05) ఉమ్ నిజమే ప్రపంచాన్ని మార్చడానికి బయట వస్తువులను పోగు చేయడానికి [సంగీతం] మన జీవితకాలం అంతా వెచ్చిస్తాం కానీ ఆ ప్రపంచాన్ని చూసే మన దృష్టిని మార్చుకోవడానికి [సంగీతం] మాత్రం కనీస సమయం కేటాయించమని ఈ సోర్సెస్ మనల్ని హెచ్చరిస్తున్నాయి. సరే బేసిక్ గా ఆనందం అనేది మనలోనే ఉంది ఆంతరికంగా మనం దాన్ని సెట్ చేసుకోవాలి అనే పాయింట్ వరకు బాగానే ఉంది.
(05:28) కానీ థియరీకి ప్రాక్టికల్ లైఫ్ కి మధ్య ఎప్పుడూ ఒక పెద్ద గ్యాప్ ఉంటుంది కదా కచ్చితంగా ఉంటుంది. మనకు ఈ విషయాలన్నీ తెలుసు మన ఆనందం మన చేతుల్లోనే ఉందని బుక్ చదివినప్పుడు తెలుస్తుంది. అయినా సరే మనం ఎందుకు ఎప్పుడు ఏదో ఒక వెలితితో బాధపడుతుంటాం. ముఖ్యంగా [సంగీతం] ఈ ఆధునిక యుగంలో మన మనసును బలవంతంగా బయటకు లాగి పక్క [సంగీతం] వాళ్ళతో పోల్చుకునేలా చేస్తున్న ఆ అదృశ్య శక్తి ఏమిటి? దానికి మన మెదడు ఎందుకు అంత ఈజీగా లొంగిపోతుంది.
(05:55) దీనికి సమాధానం తెలుసుకోవాలంటే ఆ మనం హ్యూమన్ ఎవల్యూషన్ ని అంటే మన మెదడు నిర్మాణాన్ని కొంచెం లోతుగా అర్థం చేసుకోవాలి. ప్రాచీన కాలంలో అడవుల్లో మనిషి ఒక చిన్న గుంపులో జీవించేవాడు. అవును ఒక చిన్న ట్రైబ్ లాగా రైట్ ఆ గుంపులో తనకంటే ఇతరులు మెరుగ్గా ఉన్నారా తనకు తగిన గుర్తింపు ఉందా అని చూసుకోవడం అప్పట్లో ప్రాణరక్షణకు చాలా అవసరం.
(06:21) అది బతకడానికి మెదడుకు ఉన్న ఒక సహజ లక్షణం. సర్వైవల్ ఇన్స్టింట్ అంటా కదా అలా అన్నమాట. ఎక్జక్ట్లీ కానీ ఆధునిక ప్రపంచంలో ఏమైంది సోషల్ మీడియా పుణ్యం అని ఆ చిన్న గుంపు కాస్త కోట్లాది మందిగా మారిపోయింది. నిజమే ఇప్పుడు మన మెదడు తన చుట్టూ ఉన్న 10 మందితో కాదు ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న అత్యంత అందమైన అత్యంత సంపన్నమైన వేలాది మందితో తనను తాను పోల్చుకుంటుంది.
(06:46) ఈ ఆర్టిఫిషియల్ పోలికల వలయం నుండి బయట పడటం మెదడుకు చాలా కష్టమైన పని. వన్ మినిట్ ఇక్కడే నాకుఒ పెద్ద డౌట్ వస్తుంది. సోషల్ మీడియాలో మనం చూసేదంతా నిజం కాదని మనకు స్పష్టంగా తెలుసు [సంగీతం] కదా తెలుసు అవును ఒకరు పెట్టిన ఫోటో వెనుక 10 ఫిల్టర్లు ఉంటాయని వాళ్ళు కేవలం తమ జీవితంలోని ఆ బెస్ట్ [సంగీతం] మూమెంట్స్ ని హైలైటరీలీ మాత్రమే ప్రపంచానికి చూపిస్తున్నారని మన లాజికల్ బ్రెయిన్ కి తెలుసు.
(07:08) కరెక్ట్ అయినా సరే వాళ్ళ ఆనందాన్ని చూసి మన జీవితం ఎందుకు ఇంత సాధారణంగా ఉందని మన ఎమోషన్స్ ఎందుకు కుంగిపోతాయి [సంగీతం] తెలివైన మెదడు కూడా ఆ ఫోటోల మాయలో ఎందుకు పడిపోతుంది ఎందుకంటే ఆ మన మెదడులోని భావోద్వేగాలను కంట్రోల్ చేసే భాగం లాజిక్ కంటే చాలా వేగంగా పనిచేస్తుంది. మూల సమాచారం ఈ విషయాన్ని చాలా అద్భుతంగా వివరించింది. ఎలా చెప్పింది? ఇతరుల జీవితంలో ఎంచుకున్న అత్యుత్తమ దృశ్యాలను అంటే కేవలం సక్సెస్ ని మాత్రమే చూస్తూ వాటితో మనం మొత్తం జీవితాన్ని మన తెర వెనుక కష్టాలను బేరీజు వేసుకుంటాం.
(07:45) బేసిక్ గా ఇతరుల కథలోని చివరి అధ్యాయాన్ని చూసి మన కథలోని మొదటి అధ్యాయానికి మనమే ఒక తప్పుడు జడ్జ్మెంట్ ఇచ్చేస్తాం. వావ్ ఇది చాలా పవర్ఫుల్ పాయింట్ ఇతరుల లాస్ట్ చాప్టర్ తో మన ఫస్ట్ చాప్టర్ ని పోల్చుకోవడం. [సంగీతం] అవును ఆ ఒక్క ఫోటోలో ఉన్న చిరునవ్వు వెనుక ఎన్ని నిద్రలేని రాత్రులు ఉన్నాయో ఆ విజయం వెనుక ఎన్ని ఫెయిల్యూర్స్ ఉన్నాయో మన కంటికి కనిపించవు.
(08:09) పూర్తి ఇన్ఫర్మేషన్ లేకుండానే మనల్ని మనం తక్కువ చేసుకునే ఒక డేంజరస్ అలవాటు ఇది. ఆ పోలిక అనే పదాన్ని పట్టుకుంటే మూల సమాచారంలో దీని గురించి చెప్పిన ఒక రెస్టారెంట్ ఉదాహరణ నన్ను నిజంగా ఆశ్చర్యపరిచింది. అవును ఆ స్టోరీ చాలా బాగుంటుంది. ఇందాక మనం స్టార్టింగ్ లో మాట్లాడుకున్న ఇంటి ఉదాహరణ లాగానే ఇది ఉంటుంది. ఒక వ్యక్తి చాలా ఆకలితో ఉంటాడు.
(08:30) తన ముందున్న నార్మల్ భోజనం అతనికి ఎంతో రుచిగా అనిపిస్తుంది. మ్ ప్రతి ముద్దను ఆస్వాదిస్తూ తింటుంటాడు. అకస్మార్తుగా పక్క టేబుల్ మీద ఉన్న వ్యక్తికి తనకంటే ఖలీదైన ఎంతో కలర్ఫుల్ గా ఉన్న వంటకం వస్తుంది. రైట్ అప్పుడు దృష్టి మారుతుంది. ఎగజక్ట్లీ వెంటనే ఈ వ్యక్తి దృష్టి ఆ వంటకం మీద పడుతుంది. అప్పటివరకు అద్భుతంగా అనిపించిన తన భోజనం సడన్ గా చప్పగా అనిపించడం మొదలవుతుంది.
(08:54) ఇక్కడ భౌతికంగా భోజనం రుచి మారలేదు. ఆ అతని ఆకలి తీరిపోలేదు. కేవలం అతని ఫోకస్ మారింది. కరెక్ట్ ఒక అనుభవం పట్ల మనకున్న ఆనందాన్ని పక్కవాడితో పోలిక ఎలా సైలెంట్ గా దొంగిలిస్తుందో చెప్పడానికి ఇంతకంటే మంచి ఎగ్జాంపుల్ ఉండదు. నిజంగా అదిఒక సైలెంట్ [సంగీతం] తీఫ్ లాంటిది. అవును ఇక్కడే మనం మనసు చేసే ఒక మాయను గమనించాలి.
(09:17) మనం బాధపడేది మనకు ఆనందం లేనందుకు కాదు పక్కవాడికి మనకంటే ఎక్కువ ఆనందం ఉందేమో అన్న భయంతో ఆ కరెక్ట్ ఈ మూలంలో ఉన్న మరో చిన్న కథ దీన్ని ఇంకా లోతుగా వివరిస్తుంది. ఒక చిన్న ఇంట్లో ఉండే వ్యక్తి తన ఫ్రెండ్ కొన్న కోట్లు విలువ చేసే భవనాన్ని చూసి ప్రతిరోజు అసూయ పడుతుంటాడు. ఆ ఇంట్లో [సంగీతం] ఉంటే లైఫ్ ఎంత పీస్ ఫుల్ గా ఉంటుందో కదా అని కలలు కంటాడు.
(09:38) మ్ సాధారణంగా జరిగేది. కానీ వాస్తవానికి ఆ [సంగీతం] పెద్ద ఇంట్లో ఉన్న వ్యక్తి విపరీతమైన మానసిక ఒత్తిడితో ఫ్యామిలీ [సంగీతం] ప్రాబ్లమ్స్ తో నరకం అనుభవిస్తున్నాడని ఈ చిన్న ఇంట్లో ఉన్న వ్యక్తికి తెలియదు. ఇక్కడ ఒకరు చూస్తున్నది కేవలం ఇటుకలు గోడలతో కట్టిన ఒక ఫిజికల్ స్ట్రక్చర్ ని మాత్రమే. ఆ లోపల జరిగే ఎమోషనల్ స్ట్రగుల్స్ బయటకి కనిపించవు కదా కచ్చితంగా మనం ఒక ఇల్యూజన్ ని చూసి మన రియాలిటీని బ్లేమ్ చేసుకుంటూ ఉంటాం.
(10:05) ఇది వింటుంటే నాకు షోపెన్ హోవర్ చెప్పిన మరో స్ట్రాంగ్ స్టేట్మెంట్ [సంగీతం] గుర్తుకొస్తుంది. ఇతరుల అభిప్రాయాల కోసం జీవించే వ్యక్తి తన జీవితానికి తాను యజమాని కాదు అంటారు ఆయన. చాలా నిజం అది [సంగీతం] అంటే మనం మన ఎమోషన్స్ తాలూకు రిమోట్ కంట్రోల్ ని ఇతరుల చేతుల్లో మరియు ముఖ్యంగా మనకు ముఖం కూడా తెలియని వ్యక్తుల చేతుల్లో పెట్టేస్తున్నామా అనిపిస్తుంది.
(10:28) మనం ఒక పోస్ట్ పెడితే [సంగీతం] 100 మంది లైక్ చేస్తేనే మనకు ఆనందం. ఒక్కరు నెగిటివ్ గా కామెంట్ చేసినా రోజంతా డిప్రెషన్ ఆ ఇదొక రకమైన బానిసత్వం లాగా లేదా కచ్చితంగా ఇదొక మానసిక బానిసత్వమే మన వాల్యూ ని స్క్రీన్ పై కనిపించే ఆ లైక్స్ [సంగీతం] అండ్ వ్యూస్ తో డిసైడ్ చేసుకోవడం అత్యంత ప్రమాదకరం. రైట్ ఆ నంబర్స్ మన క్యారెక్టర్ ని మన టాలెంట్ ని ఏమాత్రం కొలవలేవు.
(10:56) కానీ మనం ఆ అబద్ధపు కొలమానాలకు అడిక్ట్ [సంగీతం] అయిపోయి మన ఇన్నర్ పీస్ ని నాశనం చేసుకుంటున్నాం. మన కంట్రోల్ మన దగ్గర లేనప్పుడు [సంగీతం] ఎప్పుడూ ఎవరో ఒకరి అప్రూవల్ కోసం ఎదురుచూస్తున్నప్పుడు ఈ ఇన్సెక్యూరిటీ తప్పక వస్తుంది. మ్ బేసిక్ గా మనసు ఎప్పుడైతే బయటి ప్రపంచం చుట్టూ ఎక్కువగా తిరుగుతుందో అప్పుడు లోతలి ప్రశాంతత క్రమంగా తగ్గిపోతుంది.
(11:18) ఓకే అయితే ఇక్కడ ఒక డిఫరెంట్ ఆర్గ్యుమెంట్ ని నేను తీసుకురావాలనుకుంటున్నాను. [సంగీతం] అసలు పోలిక అనేది ఎప్పుడూ చెడ్డదేనా అంటే అంటే పక్కవాడితో పోల్చుకోకపోతే నేను ఇంకా ఇంప్రూవ్ అవ్వాలి అనే తపన ఎలా పుడుతుంది ఒకవేళ అందరూ తమలో తాము సాటిస్ఫై అయిపోయి ఉండిపోతే ఆ సొసైటీలో కాంపిటీషన్ [సంగీతం] ఎలా ఉంటుంది కొత్త ఇన్నోవేషన్స్ ఎలా వస్తాయి ఈ పోలిక కదా మనల్ని ముందుకు నడిపించే ఫ్యూయల్ ఇది చాలా లాజికల్ క్వశ్చన్ ఇక్కడ మనం రెండు రకాల పోలికల మధ్య ఉన్న డిఫరెన్స్ ని గమనించాలి.
(11:51) మొదటిది ఆరోగ్యకరమైన స్ఫూర్తి రెండవది విషపూరితమైన అసూయ ్ ఇన్స్పిరేషన్ వర్సెస్ ఎన్వి రైట్ ఒకరి సక్సెస్ ని చూసి ఇన్స్పైర్ అయి మనం కూడా మన స్కిల్స్ ని మెరుగుపరుచుకోవడానికి ట్రై చేయడం చాలా హెల్తీ అది మనల్ని పని వైపు నడిపిస్తుంది. ఓకే కానీ మోడరన్ డే కంపారిజన్ అలా ఉండటం లేదు. అది మనల్ని డీ యాక్టివేట్ చేస్తోంది. ఇతరుల విజయాలను చూసి మనం నేర్చుకోవడం కంటే నాకెందుకు రాలేదు వాడికి ఎందుకు వచ్చింది [సంగీతం] అని కుమిలిపోవడం ఎక్కువగా జరుగుతోంది కదా అవును అది చాలా కామన్ అయిపోయింది.
(12:24) ఈ రకమైన విషపూరితమైన పోలిక మన గ్రోత్ కి ఉపయోగపడకపోగా మనలో ఉన్న క్రియేటివిటీని కూడా చంపేస్తుంది. చాలా స్పష్టంగా వివరించారు. స్ఫూర్తి అనేది మనల్ని అడుగు ముందుకు వేసేలా చేస్తుంది. అసూయ అనేది మనల్ని ఉన్నచోటే ఆగిపోయి బాధపడేలా చేస్తుంది. ఎక్సాక్ట్లీ సరే పోలిక అనేది మన మెదడుకున్న సహజమైన లక్షణం అని మనకు [సంగీతం] అర్థమైంది.
(12:48) అది ఎప్పుడూ తన వ్యాల్యూని కొలవడానికి ఒక స్కేల్ ని వెతుకుతూనే ఉంటుంది. ఆ సహజ లక్షణాన్ని ఆపడం ఇంపాసిబుల్ అని కూడా తెలిసింది. మరి అలాంటప్పుడు దీన్ని సరైన మార్గంలో ఎలా వాడాలి? ఈ అసంతృప్తి వలయం నుండి బయట పడడానికి సొల్యూషన్ ఏంటి? ఇక్కడే మన ఆలోచన విధానంలో ఒక పెద్ద షిఫ్ట్ రావాలి. ప్రపంచంలో ఎప్పుడూ మనకంటే ముందున్న వారు ఉంటారు ఆ అలాగే మనకంటే వెనుకబడిన వారు కూడా ఉంటారు.
(13:14) బయట వ్యక్తులతో పోల్చుకుంటూ పోతే దానికి ఎండ్ ఉండదు. అవును అదొక ఇన్ఫినిట్ లూప్ [సంగీతం] అందుకే మన దృష్టిని బయట నుండి లోపలికి తిప్పాలి. మన కొలమానం పక్కవాడు కాకూడదు. [సంగీతం] నిన్నటి మనమే మనకు కొలమానం కావాలి. వావ్ నిన్నటి మనమే ఈరోజు మనకి బెంచ్మార్క్ [సంగీతం] అంటారు. కరెక్ట్ నిన్నటి నా క్యారెక్టర్ కంటే ఈరోజు నా క్యారెక్టర్ కొంచెమైనా బెటర్ అయిందా నిన్నటికంటే ఈరోజు నాలో కోపం తగ్గిందా ఏదైనా కొత్త విషయం నేర్చుకున్నానా ఇవి మనం [సంగీతం] వేసుకోవాల్సిన ప్రశ్నలు.
(13:45) ఈ ఇంటర్నల్ కంపారిజన్ మాత్రమే మనకు రియల్ గ్రోత్ ని ప్రశాంతతని ఇస్తుంది. అద్భుతం అంటే ఇది ఎలా ఉందంటే ఒక పెద్ద గ్రౌండ్ లో వేలాది మందితో కలిసి రన్నింగ్ రేస్ లో పాల్గొనడం మానేసి పక్కవాడు ఎంత ఫాస్ట్ గా పరిగెడుతున్నాడో చూసి టెన్షన్ పడడం మానేసి ఖచ్చితంగా దీన్ని మనం ఎలా చెప్పవచ్చు ఆ పబ్లిక్ రేస్ లో నుంచి బయటక వచ్చి మన [సంగీతం] ఇంట్లో ఉన్న ఒక ట్రెడ్మిల్ మీద మనకు మనం ఒంటరిగా పరిగెత్తడం లాంటిది.
(14:09) సూపర్ అనాలజీ ఇది ట్రెడ్మిల్ పైన మనమే ఉంటాం. అవును అక్కడ మన పక్కన ఎవరు ఉండరు. మన దృష్టి అంతా మన బ్రీతింగ్ మీద మన అడుగుల మీద నిన్న మనం సాధించిన రికార్డుని ఈరోజు ఎలా క్రాస్ చేయాలి అనే దాని మీద మాత్రమే ఉంటుంది. మన ప్రయాణం మనతోనే జరుగుతుంది. అక్కడ గెలుపు మనదే ఓటమి మనదే అన్నమాట. రైట్ ఈ రకమైన పోలిక మనల్ని ఎమోషనల్ గా చాలా స్ట్రాంగ్ చేస్తుంది.
(14:32) చాలా చక్కటి ఉదాహరణ. ఇదంతా వింటుంటే అసలైన సంపద అంటే ఏమిటో ఒక కొత్త మీనింగ్ దొరికినట్లు ఉంది. మ్ మనం బ్యాంక్ అకౌంట్స్ లో ఉన్న డబ్బును వేసుకునే బ్రాండెడ్ బట్టలను రియల్ వెల్త్ అనుకుంటాం. మ్ అది బ్రహ్మ మాత్రమే అవును ఒక చిన్న ఎకనామిక్ క్రైసిస్ వస్తే ఇవన్నీ మాయమైపోతాయి. ఎవ్వరూ దొంగిలించలేని నిజమైన సంపంటే మన వ్యక్తిత్వం మన నిలకడైన ఆలోచనలు ఆ క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో కూడా మనం మెయింటైన్ చేసే ఇన్నర్ పీస్ మాత్రమే అనిపిస్తుంది.
(15:02) కరెక్ట్ గా చెప్పారు. బయట ప్రపంచం ఎంత డిస్టర్బ్డ్ గా ఉన్నా లోపలి ప్రపంచం ప్రశాంతంగా ఉంటే ఎలాంటి సమస్యనైనా ఫేస్ చేయగలం. [సంగీతం] అందుకే ఈ మూల సమాచారం చివరిలో ఒక ఆసక్తికరమైన ప్రయోగాన్ని మన ముందు ఉంచారు. ఓ ప్రయోగమా ఏంటది [సంగీతం] రాబోయే ఏడు రోజుల పాటు ఒక చిన్న టాస్క్ చేయమని వాళ్ళు ఛాలెంజ్ చేస్తున్నారు. ఈ వారం రోజుల పాటు ఇతరుల సక్సెస్ తో మీ జీవితాన్ని పోల్చుకోవడం ఆపేయాలి.
(15:28) మ్ కొంచెం కష్టమే కానీ ట్రై చేయొచ్చు. ఆన్లైన్ లో కనిపించే ఆ షో ఆఫ్ ని చూసి మీ రియాలిటీకి జడ్జ్మెంట్ పాస్ చేయడం మానేయండి. కేవలం మీ పనులపై మీ ఆలోచనలపై మాత్రమే ఫోకస్ చేయండి అని చెబుతున్నారు. ఇలా చేస్తే ప్రపంచాన్ని చూసే దృష్టి ఎంత పీస్ ఫుల్ గా మారుతోందో మీకే అర్థమవుతుంది అని ఆ సోర్స్ లో సవాలు విసురుతున్నారు. డెఫినెట్ గా ట్రై చేయాల్సిన ఛాలెంజ్ ఇది.
(15:53) అలాగే మనం పరిగెడుతున్న ఈ డబ్బు పేరు హోదా లాంటివి [సంగీతం] నిజంగా మనకు ఆనందాన్ని ఇస్తున్నాయా లేక మనకు తెలియకుండానే మన కాళ్ళకు అదృశ్యమైన సంకెళ్లుు [సంగీతం] వేస్తున్నాయా అని ఒకసారి లోతుగా ఆలోచించుకోమంటున్నారు. అది నిజంగా ఆలోచించాల్సిన విషయమే సరే ఈ మొత్తం విశ్లేషణను బేస్ చేసుకొని నా మనసులో మెదిలిన ఒక థాట్ ని ఇక్కడ షేర్ చేయాలనుకుంటున్నాను.
(16:17) చెప్పండి మన మనసే మన ప్రపంచాన్ని నిర్మిస్తుంది అని షోపెన్ హోవర్ చెప్పారు కదా ఒకవేళ అదే నిజమైతే మన జీవితంలో ఎదురయ్యే అతి పెద్ద వైఫల్యాలను మనం చూసే విధానాన్ని కూడా మార్చుకోవచ్చు కదా అంటే ఫెయిల్యూర్స్ ని చూసే పర్స్పెక్టివ్ అంటారా అవును బేసిక్ గా ఒక ఫెయిల్యూర్ ఎదురైనప్పుడు దానిని మనకు పడిన ఒక పెద్ద శిక్షగా భావిస్తాం మనం ప్రపంచం మొత్తం మనకు అగైనెస్ట్ గా పనిచేస్తుందని కుమిలిపోతాం.
(16:44) రైట్ వైఫల్యాన్ని ఒక పనిష్మెంట్ గా చూసినప్పుడు మనసు పూర్తిగా కుంచించుకుపోతుంది. [సంగీతం] ఒక రకమైన ఆత్మన్యూనతా భావం వస్తుంది. ఆ నేను దేనికి పనికిరాను అనే ఒక కంక్లూజన్ కి వచ్చేస్తాం. సరిగ్గా అదే కానీ ఈ ఫిలాసఫీ ప్రకారం ఆ శిక్షను మనం ఒక రకమైన ట్రైనింగ్ గా అంటే ఒక శిక్షణగా ఎందుకు మార్చుకోకూడదు వావ్ శిక్షను శిక్షణగా మార్చుకోవడం అవును ప్రతి ఓటమిని ప్రతి కష్టాన్ని భవిష్యత్తులో మనకు రాబోయే పెద్ద సవాలను ఫేస్ చేయడానికి ఆ ప్రకృతి మనక ఇస్తున్న ఒక కఠినమైన శిక్షణగా మన మనసును ఎందుకు ప్రోగ్రాం్ చేసుకోకూడదు ఇది థాట్ ప్రాసెస్ లో వచ్చే ఒక అద్భుతమైన మార్పు ఎప్పుడైతే మనం కష్టాన్ని ట్రైనింగ్
(17:22) గా చూస్తామో [సంగీతం] అందులో ఉన్న పెయిన్ మాయమైపోయి దాని వెనుక ఉన్న లెసన్ మాత్రమే మనకు కనిపిస్తుంది. కరెక్ట్ కదా అవును ఆ క్షణమే ఆ అనుభవం తాలుకు [సంగీతం] భారం తగ్గిపోయి దాని వాల్యూ పెరుగుతుంది. మన పర్స్పెక్టివ్ మారిన మరుక్షణమే మన వాస్తవం ఎంత అద్భుతంగా మారుతుందో చెప్పడానికి ఇదొక గొప్ప ఎగ్జాంపుల్. నిజమే మన కళ్ళ ముందున్న పరిస్థితులు అవే కావచ్చు మన ముందున్న కష్టాలు అవే కావచ్చు కానీ వాటిని ఫేస్ చేసే మన ఇన్నర్ స్ట్రెంగ్త్ మాత్రం డబల్ అవుతుంది.
(17:51) కచ్చితంగా బేసిక్ గా మనం ఏ ఆనందం కోసం అయితే ఏ పీస్ కోసం అయితే ఎప్పుడో ఫ్యూచర్ లో దొరుకుతుందని వెయిట్ చేస్తున్నామో ఆ ఆనందం బయట ఏ వస్తువులోనూ లేదు. ఆ ప్రశాంతత ఏ డెస్టినేషన్ లోనూ దాగిలేదు. అవును అది మనలోనే ఉంది. ఎక్సాక్ట్లీ మన ఆలోచన నిర్మాణంలోనే సెట్ అయి ఉంది. బయట ప్రపంచం కేవలం ఒక రిఫ్లెక్షన్ మాత్రమే అసలు విషయం మన మనసు ఈ రోజు విశ్లేషించిన ఈ లోతైన తత్వ శాస్త్రం బహుశా ప్రతి ఒక్కరిని తమలో తాము ఒకసారి ప్రశ్నించుకునేలా చేస్తుందని [సంగీతం] ఆశిద్దాం.
(18:25) ఈ సరికొత్త ప్రశ్నలను ఎవరికి వారు అన్వేషించుకోవాలని కోరుకుంటూ ఈనాటి లోతైన విశ్లేషణను ఇక్కడితో ముగిద్దాం. ఆనందం అనేది రీచ్ అవ్వాల్సిన గమ్యం కాదు. అది ప్రపంచాన్ని చూసే ఒక విధానం మాత్రమే అని గుర్తుంచుకుంటూ సెలవు తీసుకుందాం.