శిల్పి మరియు రాయి

​ఒక ఊరిలో ఒక గొప్ప శిల్పి ఉండేవాడు. అతను దేవుని విగ్రహాలు తయారుచేయడంలో ఎంతో పేరుపొందాడు. ఒకరోజు విగ్రహం చెక్కడానికి మంచి రాయి కోసం సమీపంలోని కొండల్లోకి వెళ్లాడు.

​అక్కడ అతనికి రెండు పెద్ద రాళ్లు కనిపించాయి. వాటిలో మొదటి రాయిని చూసి, దానిపై ఉలి (Chisel) పెట్టి దెబ్బ కొట్టడం ప్రారంభించాడు.

​అప్పుడు ఆ మొదటి రాయి బిగ్గరగా, "అయ్యో! నన్ను వదిలేయ్.. ఆ ఉలి దెబ్బల నొప్పి నేను భరించలేకపోతున్నాను. నన్ను చెక్కవద్దు!" అని ఏడ్చింది. శిల్పి జాలిపడి ఆ రాయిని అలాగే వదిలేసి, పక్కనే ఉన్న రెండో రాయి దగ్గరకు వెళ్లాడు.

​శిల్పి రెండో రాయిపై ఉలి పెట్టి చెక్కడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ రాయి ఎంతో ఓపికగా దెబ్బలన్నీ భరించింది. కొద్దిరోజుల్లోనే శిల్పి ఆ రెండో రాయిని ఎంతో అందమైన దేవుని విగ్రహంగా తీర్చిదిద్దాడు.

​గుడిలో స్థానం

​కొద్దిరోజుల తర్వాత, ఆ ఊరి ప్రజలు ఒక కొత్త గుడి కట్టి, శిల్పి దగ్గర ఉన్న ఆ అందమైన దేవుని విగ్రహాన్ని కొనుగోలు చేసి గుడిలోని గర్భగుడిలో ప్రతిష్టించారు.

​అయితే, కొబ్బరికాయలు కొట్టడానికి ఒక గట్టి రాయి కావాలని ప్రజలు శిల్పిని అడగగా... శిల్పి కొండపై వదిలేసిన ఆ మొదటి రాయిని తెచ్చి గుడి గుమ్మం దగ్గర పెట్టాడు.

​రెండో రాయి (విగ్రహం): గర్భగుడిలో ఉండి అందరి పూజలు, పూలమాలలు, నైవేద్యాలు అందుకుంటోంది.

​మొదటి రాయి: గుడి గుమ్మం దగ్గర ఉండి, రోజూ వచ్చే భక్తుల చేతిలో కొబ్బరికాయ దెబ్బలు తింటోంది.

​ఒకరోజు రాత్రి, మొదటి రాయి బాధపడుతూ రెండో రాయితో, "నువ్వేమో అందరిచేత పూజలు అందుకుంటున్నావు, నేనేమో రోజూ కొబ్బరికాయ దెబ్బలు తింటున్నాను.. నా రాత ఇంతేనా?" అంది.

​అప్పుడు రెండో రాయి చిరునవ్వుతో ఇలా అంది:

"శిల్పి ఉలి దెబ్బలు కొట్టినప్పుడు నేను ఆ కొద్దిరోజుల నొప్పిని, కష్టాన్ని ఓపికగా భరించాను, అందుకే ఈరోజు పూజలు అందుకుంటున్నాను. నువ్వు ఆ రోజు కష్టపడటానికి భయపడ్డావు.. అందుకే ఈరోజు ప్రతి ఒక్కరి చేతిలో దెబ్బలు తింటున్నావు."

​నీతి: "జీవితంలో విజయం సాధించాలంటే ప్రారంభంలో వచ్చే కష్టాలను, శ్రమను ఓపికగా భరించాలి. కష్టపడటానికి భయపడితే, జీవితాంతం ఇబ్బందులు పడాల్సి వస్తుంది."