ఒకవేళ ఈ రాత్రి దేవుడు మీ ముందుకు వస్తే... ఈ ఒక్క ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పగలరా? #drpasupathirajgurejala

ఒకవేళ ఈ రాత్రి దేవుడు మీ ముందుకు వస్తే... ఈ ఒక్క ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పగలరా? #drpasupathirajgurejala

Author Name:Dr_Pasupathi_Raj_Gurejala

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@Dr_Pasupathi_Raj_Gurejala

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=prhQRJE2_Nk



Transcript:
(00:00) ఒక్కసారి ఊహించండి ఈ రాత్రి మీరు గాఢ నిద్రలో ఉన్నప్పుడు అకస్మాత్తుగా మీ ముందు ఒక ప్రకాశవంతమైన వెలుగు ప్రత్యక్షమైంది. ఆ వెలుగులో నుంచి ఒక దివ్య స్వరం వినిపించింది. మీరు భయపడుతూ కళ్ళు తెరిచారు. మీ ఎదుట దేవుడు నిలబడి ఉన్నాడు. ఆ క్షణంలో మీరు ఏమి చేస్తారు చేతులు జోడిస్తారా నమస్కరిస్తారా మీ కోరికల జాబితా చెప్పడం ప్రారంభిస్తారా ఆరోగ్యం కావాలని, డబ్బు కావాలని, సంతోషం కావాలని, కుటుంబం బాగుండాలని అడుగుతారా? చాలా మంది అదే చేస్తారు కానీ ఒకవేళ దేవుడు మీ మాటలన్నింటిని ఆపేసి మీ జీవితాన్ని మార్చేసే ఒకే ఒక్క ప్రశ్న అడిగితే నువ్వు
(00:33) జీవితాంతం నన్ను పూజించావు కానీ నాలోని ఒక్క గుణాన్నైనా నీ జీవితంలోకి తీసుకువచ్చావా అని అడిగితే మీ దగ్గర సమాధానం ఉంటుందా నిజాయితీగా చెప్పండి ఉంటుందా ఈ ప్రశ్న వినడానికి చాలా చిన్నదిగా అనిపించవచ్చు కానీ ఇందులో దాగి ఉన్న అర్థం చాలా పెద్దది ఎందుకంటే ఇది మీ పూజ గురించి కాదు మీ జీవితం గురించి మీరు ఎన్ని గుడులు తిరిగారు అన్నది కాదు మీరు ఎలాంటి మనిషిగా మారారున్నది మీరు ఎన్ని దీపాలు వెలిగించారు అన్నది కాదు మీరు ఎంతమంది జీవితాల్లో వెలుగుని నింపారన్నది మీరు ఎన్ని హారతులు ఇచ్చారన్నది కాదు మీ ప్రవర్తన ఎంత పవిత్రంగా ఉందన్నది. ఒకవేళ ఈ
(01:06) ప్రశ్నకు మనం సమాధానం చెప్పలేకపోతే బహుశా మనం భక్తి యొక్క అసలు అర్థాన్ని ఎక్కడో మధ్యలో కోల్పోయి ఉండవచ్చు. మనం చిన్నప్పటి నుంచి ఒక విషయం నేర్చుకుంటూ పెరిగాం. దేవుని పూజించాలి. దేవుని గౌరవించాలి. దేవుని నమ్మాలి. ఇందులో ఎలాంటి తప్పు లేదు. నిజానికి విశ్వాసం మనిషికి ఆశను ఇస్తుంది. ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. కష్టకాలంలో నిలబడే శక్తిని ఇస్తుంది.
(01:28) కానీ ఒక ప్రశ్న మాత్రం ఎప్పుడూ అడగలేదు. దేవుడిని పూజించడం వెనుక అసలు ఉద్దేశం ఏమిటి? దేవుడు నిజంగా మనం ప్రతిరోజు పూలు పెట్టాలని కోరుకున్నాడా లేక ఆయన జీవించిన విలువలను మన జీవితంలో చూడాలని కోరుకున్నాడా? చరిత్రను తిరిగేస్తే ఒక ఆశ్చర్యకరమైన విషయం కనిపిస్తుంది. ప్రపంచంలోని ప్రతి గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయం ప్రతి ఋషి ప్రతి అవతారం ప్రతి జ్ఞాని ఒకే సత్యాన్ని వేరు వేరు మాటల్లో చెప్పారు.
(01:53) సత్యంగా జీవించు ధర్మాన్ని ఆచరించు కష్టపడి పని చేయు జ్ఞానాన్ని వెతుకు బలహీనుడికి తోడుగా నిలబడు నీ జీవితమే నీ సందేశంగా ఉండాలి. కానీ మనిషి ఒక విచిత్రమైన పని చేశాడు. బోధనను వదిలి బోధించిన వ్యక్తినే పట్టుకున్నాడు. విలువలను వదిలి వాటి చిహ్నాలను పట్టుకున్నాడు. జీవన విధానాన్ని వదిలి ఆచారాన్ని మాత్రమే పట్టుకున్నాడు. ఇక్కడే సమస్య మొదలైంది.
(02:14) ఒక గురువు తన శిష్యుడికి ఈట నేర్పాడు అనుకోండి సంవత్సరాల పాటు సాధన చేయించాడు. నీళ్ళల్లో ఎలా నిలబడాలో ఎలా ఈదాలో, ఎలా ప్రాణాన్ని కాపాడుకోవాలో నేర్పించాడు. కానీ శిష్యుడు ఆ విద్యను నేర్చుకోకుండా గురువు ఫోటోకు ప్రతిరోజు పూలు పెడుతున్నాడు. హారతి ఇస్తున్నాడు. నమస్కరిస్తున్నాడు. కానీ నీళ్లలోకి దిగడానికి మాత్రం భయపడుతున్నాడు. అప్పుడు ఆ గురువు సంతోషిస్తాడా కచ్చితంగా కాదు ఎందుకంటే గురువు కోరుకున్నది తన ఫోటోకు పూలు కాదు తన శిష్యుడు జీవితంలో నిలబడాలని తన బోధనను ఉపయోగించాలని దేవతల విషయంలో కూడా ఇదే సత్యం వర్తిస్తుంది.
(02:47) బహుశా మనం దేవుని అర్థం చేసుకోవడంలో ఒక చిన్న పొరపాటు చేశం. దేవుని మన కోరికలు తీర్చే శక్తిగా మాత్రమే చూశం. కానీ మనల్ని మార్చే గురువుగా చూడడం మర్చిపోయాం. అందుకే పూజలు పెరిగాయి కానీ వ్యక్తిత్వం అంతగా మారలేదు దేవాలయాలు పెరిగాయి కానీ ధర్మం అదే వేగంతో పెరగలేదు ప్రార్థనలు పెరిగాయి కానీ బాధ్యతలు తగ్గిపోయాయి భక్తి పెరిగింది కానీ ఆ భక్తి ప్రవర్తనలో కనిపించే సందర్భాలు తగ్గిపోయాయి ఇదే మనం నిజాయితీగా ఆలోచించాల్సిన విషయం ఒక్కసారి హనుమంతుడి జీవితాన్ని గుర్తు చేసుకోండి.
(03:17) ఆయనను ఎందుకు ప్రపంచం అంత గౌరవిస్తుంది కేవలం ఆయనకు అపారమైన శారీరక బలం ఉందని కాదు తన బలం మీద అహంకారం లేని మహా వ్యక్తి కాబట్టి తన శక్తిని స్వార్థం కోసం కాదు ధర్మం కోసం ఉపయోగించిన మహావీరుడు కాబట్టి తన విజయాన్ని తనదిగా చెప్పుకోకుండా ప్రతి విజయాన్ని శ్రీరాముడి సేవగా భావించిన వినయశీలి కాబట్టి నిజానికి హనుమంతుడి గొప్పతనం ఆయన కండరాల్లో లేదు ఆయన వ్యక్తిత్వంలో ఉంది.
(03:42) ఆయన శరీరంలో లేదు ఆయన చైతన్యంలో ఉంది. ఆయన బలంలో లేదు ఆయన భక్తిలో ఉంది కానీ ఆ భక్తి కూడా చేతులు జోడించి నిలబడే భక్తి కాదు కర్తవ్యాన్ని ప్రాణం కంటే గొప్పదిగా భావించే భక్తి హనుమంతుడు సముద్రం దాటిన సంఘటనను మనం చిన్నప్పటి నుంచి వింటూనే ఉన్నాం. కానీ ఆ కథలో దాగి ఉన్న అసలు సందేశాన్ని చాలా మంది గమనించరు. సముద్రం ఆయన కోసం రెండుగా చీలిపోలేదు.
(04:05) ఆకాశం నుంచి ఒక వంతెన కూడా దిగలేదు. అద్భుతం జరిగి ఆయనను లంకకు చేర్చలేదు. ముందు ఆయన తనలో దాగి ఉన్న శక్తిని గుర్తించాడు. తన భయాన్ని జయించాడు. తన లక్ష్యాన్ని స్పష్టంగా చూశాడు. తర్వాత తన సంపూర్ణ శక్తితో ఒక్క దూకుడు దూకాడు. అదే రామాయణం చెప్పిన గొప్ప సత్యం దేవుడు నీలో శక్తిని ఉంచుతాడు. కానీ ఆ శక్తిని మేల్కొలిపేది నీ సంకల్పం, నీ కృషి, [సంగీతం] నీ ధైర్యం ఒక్కసారి మనల్ని మనమే ప్రశ్నించుకుందాం.
(04:30) మనం హనుమంతుని పూజిస్తున్నామా లేక హనుమంతుడి విగ్రహాన్ని మాత్రమే పూజిస్తున్నామా? ఈ రెండు ప్రశ్నలు ఒకటేలా అనిపించవచ్చు. కానీ వాటి మధ్య ఆకాశానికి భూమికి ఉన్నంత తేడా ఉంది. హనుమంతుడిని నిజంగా పూజించడం అంటే ఆయన లాగా శరీరాన్ని దృఢంగా ఉంచుకోవడం, మనసును స్థిరంగా ఉంచుకోవడం, మాట మీద నిలబడడం, తల్లిదండ్రులను గౌరవించడం, సమాజానికి ఉపయోగపడడం, బలాన్ని బలహీనులను కాపాడడానికి ఉపయోగించడం.
(04:55) కానీ ఆయన విగ్రహాన్ని మాత్రమే పూజించడం అంటే కొద్దిసేపు నమస్కరించి బయటకు వచ్చి మళ్ళీ అదే కోపం, అదే అబద్ధం, అదే స్వార్థం, అదే బద్ధకం, అదే నిర్లక్ష్యంతో జీవించడం. ఇప్పుడు చెప్పండి ఈ రెండింటిలో హనుమంతుడికి నిజంగా ఇష్టమయ్యేది ఏది? అదేవిధంగా శ్రీకృష్ణుడి జీవితాన్ని చూడండి. భగవద్గీత ప్రపంచంలో అత్యంత గొప్ప తాత్విక గ్రంథాలలో ఒకటిగా ఎందుకు భావించబడుతోంది.
(05:18) అందులో అద్భుతాల కథలు ఎక్కువగా ఉన్నాయా? కాదు. అందులో జీవితం ఎలా జీవించాలో చెప్పిన శాశ్వత సూత్రాలు ఉన్నాయి. కురుక్షేత్రంలో అర్జునుడు ఆయుధం కింద పెట్టినప్పుడు శ్రీకృష్ణుడు అతని బదులు యుద్ధం చేయలేదు. నువ్వు కూర్చో నేను చూసుకుంటాను అని కూడా చెప్పలేదు. ఆయన అర్జునుడి భయాన్ని తొలగించాడు. సందేహాన్ని తొలగించాడు. కర్తవ్యాన్ని గుర్తు చేశాడు.
(05:39) కానీ యుద్ధం చేసింది అర్జునుడే ఎందుకంటే ధర్మం ఎప్పుడూ ఒక విషయమే చెబుతుంది. జ్ఞానం దారి చూపుతుంది. కానీ అడుగులు వేయాల్సింది మనమే. అందుకే భగవద్గీతలో కర్మణ్యేవాధికారస్తే మా ఫలేషు కదాచన అనే శ్లోకం వేల సంవత్సరాల తర్వాత కూడా అంతే శక్తివంతంగా వినిపిస్తుంది. ఈ ఒక్క వాక్యంలో మొత్తం జీవితం దాగి ఉంది. నీ అధికారం కర్మ మీద మాత్రమే. ఫలితం మీద కాదు గమనించండి.
(06:02) ఇక్కడ ఎక్కడా కర్మకు బదులుగా పూజను పెట్టలేదు. ఎందుకంటే ప్రకృతి కూడా అదే నియమంతో నడుస్తుంది. సూర్యుడు ప్రతి రోజూ ఉదయిస్తాడు. నది నిరంతరం ప్రవహిస్తుంది. చెట్టు నిరంతరం పెరుగుతుంది. ప్రకృతి తన కర్తవ్యాన్ని ఒక్కరోజు కూడా వదలదు. అందుకే ప్రకృతి జీవాన్ని సృష్టిస్తుంది. అదే నియమాన్ని మనిషి జీవితానికి కూడా గీత వర్తింపజేసింది.
(06:23) లక్ష్మీదేవి గురించి కూడా మనం చాలాసార్లు అసలు అర్థాన్ని మర్చిపోతాం. చాలా మందికి లక్ష్మి అంటే డబ్బు మాత్రమే కానీ భారతీయ తత్వశాస్త్రంలో లక్ష్మి అంటే కేవలం సంపద కాదు పరిశుభ్రత, క్రమశిక్షణ, శ్రమ, దానం, సద్గుణం, సమతుల్య జీవనం ఇవన్నీ లక్ష్మీ స్వరూపాలే. అందుకే పూర్వీకులు లక్ష్మీ నిలిచే ఇల్లు అని చెప్పినప్పుడు వారు బంగారం నిండిన ఇంటిని ఉద్దేశించలేదు.
(06:47) పరస్పర గౌరవం ఉన్న ఇంటిని ఉద్దేశించారు. శుభ్రత ఉన్న ఇంటిని ఉద్దేశించారు. నిజాయితీగా సంపాదించే కుటుంబాన్ని ఉద్దేశించారు. ప్రేమ క్రమశిక్షణ బాధ్యత ఉన్న జీవితాన్నే లక్ష్మి నిలిచే స్థలంగా చూశారు. కానీ కాలక్రమంలో మనం లక్ష్మీ తత్వాన్ని ఒక కోరికగా మార్చేసాం. దీపం పెడితే ధనం వస్తుందని నమ్మాం. కానీ ధనాన్ని నిలబెట్టే అలవాట్లను పెంచుకోవడం మర్చిపోయాం.
(07:07) నిజాయితీ లేకుండా సంపాదించిన సంపద శాంతిని ఇవ్వదు. క్రమశిక్షణ లేకుండా వచ్చిన సంపద నిలవదు. దానం చేయని సంపద విలువను కోల్పోతుంది. వివేకం లేని సంపద మనిషినే బానిసగా మార్చేస్తుంది. అందుకే లక్ష్మి అనేది కేవలం చేతిలో ఉండే డబ్బు కాదు మన జీవితంలో కనిపించే విలువల సమాహారం అదే లక్ష్మీదేవి యొక్క అసలు తత్వం ఇప్పుడు సరస్వతీ దేవిని గురించి ఆలోచిద్దాం.
(07:29) ప్రతి సంవత్సరం విద్యారంభం రోజు పుస్తకాలకు పూలు పెడతాం. సరస్వతీ దేవిని ప్రార్థిస్తాం. పరీక్షలకు ముందు ఆలయాలకు వెళ్తాం. ఇందులో తప్పు ఏమీ లేదు. కానీ ఒక ప్రశ్న మాత్రం తప్పకుండా అడగాలి. సరస్వతిని నిజంగా గౌరవించడం అంటే ఏమిటి పుస్తకానికి నమస్కరించడమా లేక పుస్తకాన్ని తెరిచి చదవడమా జ్ఞానాన్ని పూజించడమా లేక జ్ఞానాన్ని జీవితంలో ఉపయోగించడమా ఒక విద్యార్థి ప్రతి రోజు పుస్తకానికి హారతి ఇస్తూ ఒక పేజీ కూడా చదవకపోతే అతనికి జ్ఞానం వస్తుందా రాదు ఎందుకంటే సరస్వతి అనేది కేవలం ఒక దేవతా రూపం మాత్రమే కాదు నిరంతరం నేర్చుకోవాలని తపన ప్రశ్నించే
(08:04) ధైర్యం సత్యాన్ని వెతికే మనసు అదే నిజమైన సరస్వతి అందుకే ఉపనిషత్తులు మనిషిని అందంగా నమ్మమని చెప్పలేదు. ప్రశ్నించమని చెప్పాయి అన్వేషించమని చెప్పాయి తెలుసుకోమని చెప్పాయి అనుభవించమని చెప్పాయి. మన ఋషులు అడవుల్లో కూర్చొని కేవలం ప్రార్థనలు చేయలేదు. ప్రకృతిని పరిశీలించారు. మనసును పరిశీలించారు. విశ్వాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి జీవితాన్ని అంకితం చేశారు.
(08:28) అందుకే భారతీయ ఆధ్యాత్మికతలో జ్ఞానానికి అంతటి గొప్ప స్థానం వచ్చింది. నిజమైన భక్తి ఎప్పుడూ జ్ఞానానికి శత్రువు కాదు. నిజమైన భక్తి జ్ఞానాన్ని మరింత లోతుగా చేస్తుంది. ఇప్పుడు ఒక క్షణం మన సమాజాన్ని గమనించండి. ఆరోగ్యం కోసం ప్రార్థించే మనుషులు చాలా మంది ఉన్నారు. కానీ ఆరోగ్యాన్ని కాపాడే అలవాట్లు పాటించేవారు ఎంతమంది? సంపద కోసం ప్రార్థించేవారు ఎంతో మంది ఉన్నారు.
(08:52) కానీ నిజాయితీగా సంపాదించి వివేకంగా ఖర్చు చేసి పొదుపు చేసేవారు ఎంతమంది? పిల్లలు బాగా చదవాలని కోరుకునే తల్లిదండ్రులు చాలామంది ఉన్నారు. కానీ వాళ్ళలో చదవాలనే ఆసక్తిని పెంచడానికి సమయం కేటాయించేవారు ఎంతమంది? మన కోరికలు పెద్దవిగా మారాయి. కానీ వాటికి తగిన కర్తవ్యాలు మాత్రం చిన్నవిగా మారిపోయాయి. ఇదే అసలు సమస్య. ఒక రైతు విత్తనం వేయకుండా పంట కోసం ప్రార్థిస్తే ప్రకృతి అతనికి పంట ఇస్తుందా? ఒక వైద్యుడు చదవకుండా శస్త్ర చికిత్స చేయగలడా? ఒక క్రీడాకారుడు సాధన చేయకుండా పథకం గెలవగలడా? ఒక సంగీత విద్వాంసుడు అభ్యాసం చేయకుండా గొప్ప సంగీతాన్ని సృష్టించగలడా?
(09:26) ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానం ఒక్కటే కాదు ఎందుకంటే ఈ విశ్వం ఒక గొప్ప నియమంతో నడుస్తుంది. ముందుగా కర్మ తరువాత ఫలితం ఇదే ప్రకృతి ధర్మం ఇదే భగవద్గీత చెప్పిన ధర్మం ఇదే జీవితం చెప్పే ధర్మం అసలు పూజకు విలువ ఎప్పుడు వస్తుందో తెలుసా అది మన ప్రవర్తనలో కనిపించినప్పుడు దేవాలయంలో నమస్కరించిన తర్వాత కూడా మనం అబద్ధం చెప్పకుండా ఉంటే హనుమంతుని పూజించిన తర్వాత కూడా మన బలాన్ని ఇతరులకు సహాయం చేయడానికి ఉపయోగిస్తే సరస్వతిని ప్రార్థించిన తర్వాత కూడా ప్రతిరోజు కొత్త విషయం నేర్చుకుంటే లక్ష్మిని ఆరాధించిన తర్వాత కూడా నిజాయితీని వదలకుండా ఉంటే
(10:01) శ్రీరాముడిని గౌరవిం తర్వాత కూడా మాట మీద నిలబడితే శ్రీకృష్ణుడిని ప్రేమించిన తర్వాత కూడా ధర్మం కోసం కఠినమైన నిర్ణయాలు తీసుకుంటే అప్పుడు మాత్రమే పూజ ఒక ఆచారం నుంచి జీవితంగా మారుతుంది. అదే నిజమైన ఆరాధన. అదే నిజమైన భక్తి. అయితే ఇప్పుడు మొదట అడిగిన ప్రశ్న దగ్గరికే మళ్ళీ వెళ్దాం. ఒకవేళ ఈ రాత్రి దేవుడు నిజంగా మీ ముందు ప్రత్యక్షమైతే ఆయన మీ జీవితాన్ని మొత్తం నిశ్శబ్దంగా చూసి చివరికి ఒక చిరునవ్వుతో నువ్వు నన్ను ఎన్నిసార్లు పూజించావో నేను లెక్కపెట్టలేదు.
(10:30) నువ్వు ఎన్ని గుడులు తిరిగావో కూడా నేను లెక్క పెట్టలేదు కానీ నాలోని ఒక్క గుణాన్నైనా నీ జీవితంలో నిలబెట్టావా అని మాత్రం చూశాను అని చెబితే ఆ క్షణంలో మీ సమాధానం ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పేది మీ మాటలు కాదు మీ జీవితం ఎందుకంటే మనిషి నోరు ఏదైనా చెప్పగలరు. కానీ అతని ప్రవర్తన మాత్రం నిజాన్ని మాత్రమే చెబుతుంది.
(10:49) బహుశా అందుకే మన పూర్వీకులు దేవుణ్ణి కేవలం గుడిలో బంధించలేదు. గాలిలో చూశారు నీటిలో చూశారు అగ్నిలో చూశారు చెట్టులో చూశారు ప్రతి జీవిలో చూశారు చివరికి మనిషి హృదయంలో కూడా చూశారు ఎందుకంటే దైవత్వం అంటే ఒక విగ్రహం మాత్రమే కాదు ఒక జీవన విధానం ఒక ఆలోచనా విధానం ఒక వ్యక్తిత్వం ఒక చైతన్యం మనం దేవుడిని ఎంత గొప్పగా ఆరాధించాం అన్నది కంటే దేవుడు బోధించిన విలువలను ఎంత నిజాయితీగా జీవించాం అన్నదే చివరికి మన జీవితాన్ని నిర్ణయిస్తుంది.
(11:17) ఈ ప్రపంచంలో ఒక మంచి మనిషిగా జీవించడం అంత సులభం కాదు. నిజాయితీగా ఉండడం కష్టం. ధర్మం కోసం నిలబడడం కష్టం. కోపాన్ని జయించడం కష్టం. స్వార్థాన్ని వదిలేయడం కష్టం. క్రమశిక్షణతో జీవించడం కష్టం. అందుకే పూజ చేయడం చాలా సులభంగా అనిపిస్తుంది. కానీ సనాతన ధర్మం ఎప్పుడూ సులభమైన మార్గాన్ని చూపలేదు. అది పరివర్తన మార్గాన్ని చూపింది.
(11:39) మనిషిని బయట నుంచి కాదు లోపల నుంచి మార్చే మార్గాన్ని చూపింది. అదే రామాయణం చెప్పింది అదే మహాభారతం చెప్పింది అదే భగవద్గీత చెప్పింది. అదే ఉపనిషత్తులు చెప్పాయి. కాబట్టి ఈ రోజు నుంచి దేవాలయానికి వెళ్ళిన ప్రతిసారి ఒక కోరిక అడగడానికి ముందు ఒక నిర్ణయం తీసుకోండి. హనుమంతుడి ముందు నిలబడి నేను బలహీనతకు బానిసగా ఉండను అని చెప్పండి. శ్రీరాముడి ముందు నిలబడి నేను మాట మీద నిలబడతాను అని చెప్పండి.
(12:03) శ్రీకృష్ణుడి ముందు నిలబడి ధర్మం కోసం భయపడకుండా నిర్ణయాలు తీసుకుంటాను అని చెప్పండి. సరస్వతి ముందు నిలబడి ప్రతిరోజు ఏదో ఒక కొత్త విషయం నేర్చుకుంటాను అని చెప్పండి. లక్ష్మీదేవి ముందు నిలబడి నిజాయితీగా సంపాదిస్తాను ధర్మబద్ధంగా జీవిస్తాను ఇతరులతో పంచుకుంటాను అని చెప్పండి. ఆ రోజు నుంచి మీ ప్రార్థన పెదవులతో కాదు మీ జీవితంతో ప్రారంభం అవుతుంది.
(12:24) చివరిగా ఒక విషయాన్ని ఎప్పటికీ మర్చిపోవద్దు. దేవుడిని గొప్పవాడిగా నిరూపించేది మన పూజ కాదు దేవుడు బోధించిన విలువలను జీవించే మన ప్రవర్తనే దేవాలయంలో వెలిగించే దీపం కొన్ని గంటలు మాత్రమే వెలుగుతుంది కానీ ఒక మనిషి జీవితంలో వెలిగే సత్యం ధర్మం దయ నిజాయితీ క్రమశిక్షణ సేవా భావం ఇవి తరాల వరకు వెలుగుతూనే ఉంటాయి బహుశా అదే నిజమైన ప్రసాదం అదే నిజమైన ఆరాధన అదే నిజమైన భక్తి అందుకే మళ్ళీ అదే మొదటి ప్రశ్నతో ముగిద్దాం ఒకవేళ ఈ క్షణమే దేవుడు మీ ముందు నిలబడి నువ్వు నన్ను పూజించావు అది నాకు తెలుసు కానీ నువ్వు నన్ను అనుసరించావా అని అడిగితే మీ సమాధానం ఏమిటి? ఆ సమాధానాన్ని
(13:01) ఈరోజు మాటలతో చెప్పకండి. మీ జీవితంతో చెప్పండి. ఎందుకంటే చివరికి దేవుడు వినేది మన ప్రార్థనల శబ్దాన్ని కాదు మన కర్మల ప్రతిధ్వనిని చూడేది మన చేతుల్లోని పూలను కాదు. మన హృదయంలోని ధర్మాన్ని. గుర్తుంచుకునేది మనం ఎన్నిసార్లు నమస్కరించామో కాదు. మనవల్ల ఎన్ని జీవితాలు వెలుగునింపబడ్డాయో అదే నిజమైన పూజ. అదే నిజమైన భక్తి. అదే నిజమైన సనాతన ధర్మం.