ᴛᴇ | నిసర్గదత్త మహారాజ్ చెబుతున్నది: “నీవు ఏమి కాదో తెలుసుకో” | ఆత్మ విచారణ | జీవితం మార్చే జ్ఞానం

🟩 ᴛᴇ | నిసర్గదత్త మహారాజ్ చెబుతున్నది: “నీవు ఏమి కాదో తెలుసుకో” | ఆత్మ విచారణ | జీవితం మార్చే జ్ఞానం

Author Name:The Wisdom Compass

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@TheWisdomCompass

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=u9Ah8rX3vgc



Transcript:
(00:05) మన నిజంగా ఏమిటో తెలుసుకోవాలంటే ముందుగా మనం ఏమి కాదో శోధించాలి. ఎంత గంభీరమైన వాక్యం ఇది అవును నిసర్గదత్త మహారాజ్ చెప్పిన ఈ అత్యంత శక్తివంతమైన సూక్తితో ఈనాటి మన లోతైన విశ్లేషణను ప్రారంభిద్దాం. ఖచ్చితంగా ఆయన గురించి ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే 1897 లో మహారాష్ట్రలో పుట్టి ముంబైలో ఒక చిన్న దుకాణం నడుపుకుంటూనే అత్యున్నత అద్వైత వేదాంత సత్యాన్ని తెలుసుకున్న మహర్షి ఆయన అక్షరల ఆయన జీవితమే ఒక గొప్ప సందేశం ముఖ్యంగా ఆయన బోధనలో ఉన్న ఐ యామ్ దట్ అనే పుస్తకం ఆధునిక ప్రపంచపు గోలలో చిక్కుకున్న మనందరికీ ఎంత అవసరమో కదా నిజమే అయితే ఇక్కడ ఈ విశ్లేషణ ఉద్దేశాన్ని
(00:50) మనం మనం స్పష్టం చేసుకోవాలి. ఇది ఏదో కొత్త సమాచారాన్ని మెదల్లో నింపుకునే ప్రక్రియ కాదు. అంటే ఇది కొత్త విషయాలు నేర్చుకునే క్లాస్ కాదు అంటారు. అవును ఇది ఉన్న భ్రమలను తొలగించుకునే ప్రయాణం దీన్నే మనం హోలీ సబ్ట్రాక్షన్ అంటే పవిత్రంగా వదిలించుకోవడం అనొచ్చు. మనకు అదనంగా ఏదో జోడించుకోవడం కాదు ఇక్కడ జరిగేది. అంటే మనల్ని మనం కప్పి ఉంచుకున్న పనికిరాని ముసుగులను తీసేయడం.
(01:17) కరెక్ట్ మనం ఎప్పుడూ నేను ఇంకా ఏదో సాధించాలి అని పరిగెడుతుంటాం కానీ ముందు ఆ పరిగెత్తేది ఎవరో తెలుసుకోవడమే ఈ అంతర్గత అన్వేషణ లక్ష్యం భలే చెప్పారు ఈ హోలీ సబ్ట్రాక్షన్ వింటుంటే ఆధునిక జీవితంలో మనం మోస్తున్న బరువులు గుర్తొస్తున్నాయి. మ్ ఎలాంటి బరువులు అంటే ఉదయం లేచినప్పటి నుండి మనం ఎన్నో గుర్తింపులను మోస్తూ ఉంటాం కదా మన వృత్తి మన ఆశయాలు సమాజంలో మన స్థాయి మన అభద్రతా భావాలు ఖచ్చితంగా వీటన్నిటితో మనం ఒక పెద్ద పీకమేడను నిర్మించుకుంటూ ఉంటాం.
(01:51) ఒక చిన్న గాలి వీస్తే ఆ పీకమేడ ఎక్కడ కూలిపోతుందో అన్న భయంతో ప్రతిక్షణం బతుకుతూ ఉంటాం. అదే మన అహం చేసే అతి పెద్ద మాయ. ఇక్కడ మహారాజ్ చెప్పిన నేతి నేతి సిద్ధాంతాన్ని మనం అర్థం చేసుకోవాలి. నేతి నేతి అంటే ఇది కాదు అది కాదు అనే కదా అర్థం. అవును ఈ ప్రక్రియ సరిగ్గా ఒక ఉల్లిపాయ పొరలను వలవడం లాంటిది. ఉల్లిపాయను పొరలు పొరలుగా వల్చుకుంటూ పోతే లోపగా ఏమీ ఉండదు శూన్యం మాత్రమే ఉంటుంది.
(02:18) అలాగే మనం మన అబద్ధపు గుర్తింపులను ఒక్కొక్కటిగా విశ్లేషించి వదిలించుకోవాలి. కానీ ఇక్కడే ఒక ప్రాక్టికల్ సమస్య ఉంది. ఉల్లిపాయను వలుస్తుంటే కళ్ళు మండుతాయి కదా నిజమే అలాగే మన గుర్తింపులను వదిలించుకోవడం కూడా చాలా బాధాకరంగా ఉంటుంది. ఆ శూన్యతను చూసి మనం భయపడతాం. ఆ భయం మనకు కాదు ఆ భయం మన అహంకారినికి మాత్రమే ఎందుకంటే దానికి తన ఉనికి ప్రమాదంలో పడిందని తెలుసు కానీ ఇక్కడే అసలైన రహస్యం దాగి ఉంది కదా ఆ శూన్యతను దాటి ఎలా వెళ్ళాలి మనం ఏమి కాదో విశ్లేషించడం ఎలా మొదలుపెట్టాలి ముందుగా ఈ శరీరాన్ని తీసుకుందాం.
(03:00) ఈ శరీరం కాలానుగుణంగా మారుతూనే ఉంటుంది. బాల్యం నుండి ఇప్పటివరకు ఎన్నో మార్పులు వచ్చాయి. మరి నిరంతరం మారిపోయే ఈ శరీరం స్థిరమైన నేను ఎలా అవుతుంది? అంటే నేతి నేతి నేను ఈ శరీరం కాదు. కరెక్ట్ పోనీ మనం ఆలోచనలం అనుకుంటే ఆలోచనలు కూడా స్థిరంగా ఉండవు. అవును కదా ఆలోచనలు అనంతమైన ఆకాశంలో వెళ్లే మేఘాల్లాగా వస్తూ వెళుతూ ఉంటాయి. భావోద్వేగాలు సముద్రంపై వచ్చే అలల లాంటివి.
(03:27) చాలా చక్కటి ఉదాహరణ చెప్పారు. ఆకాశం ఆ మేఘాల వల్ల ఏమాత్రం ప్రభావితం అవుతుందా? లేదు నల్లటి మబ్బులు వచ్చినా ఆకాశం రంగు మారదు. అలాగే సముద్రపు లోతులు ఆ పైకి వచ్చే అలల వల్ల చెక్కు చెదరవు పైన ఎంత తుఫాను ఉన్నా మహాసముద్రం అట్టడుగున ఎప్పుడు ప్రశాంతమైన నిశ్శబ్దమే ఉంటుంది. ఆ నిశశబ్దమే మనలోని సాక్షి అంటారు. ఖచ్చితంగా లోపల ఉన్న ఆ సాక్షి ఎప్పుడు అలాగే ప్రశాంతంగా ఉంటుంది.
(03:56) అది కేవలం గమనిస్తుంది. ఈ సాక్షి భావన వింటుంటే నాకో దృశ్యం కళ్ళ ముందు మెదులుతోంది. ఈ జీవితమనే నాటకంలో మనం పాత్రలేము కాము ఆ వేదికను ప్రకాశింపజేసే వెలుగు మనం అద్భుతం ఆ వెలుగుకు పాత్రల బాధలు అంటవు విలన్ నటిస్తున్నప్పుడు వెలుగు ఎర్రగా మారదు హీరో నటిస్తున్నప్పుడు తెల్లగా మారదు అది కేవలం ప్రకాశిస్తుంది. ఈ దశలో కేవలం స్వచ్ఛమైన నేను ఉన్నాను అనే భావన మాత్రమే మిగులుతుందన్నమాట.
(04:24) అవును ఒక్క క్షణం వివే వాళ్ళందరం ఈ లోతైన సత్యాన్ని మనసులో నాటుకునేలా ప్రశాంతంగా ఆలోచిద్దాం. ఈ సాక్షి తత్వాన్ని అనుభూతి చెందుదాం. అయితే ఇక్కడే నా మనసు ఒక ప్రాక్టికల్ ప్రశ్న అడుగుతుంది. ఆకాశం సముద్రం ఉదాహరణలు బాగున్నాయి. కానీ వాస్తవ జీవితంలో ఇది ఎలా సాధ్యం అంటే రోజువారి జీవితంలోని సవాళ్లను ఎదుర్కునేటప్పుడా ఆము ఉదాహరణకు హైదరాబాద్ లేదా ముంబైలోని రద్దీగా ఉండే వీధిలో నడుస్తున్నాం అనుకుందాం.
(04:52) మ్ బయట భయంకరమైన హారణల గోల ట్రాఫిక్ ఆఫీస్ ఒత్తిడి బర్న్ట్ ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో ఆ ప్రశాంతమైన ఆకాశంలా ఎలా ఉండగలం ఈ తత్వశాస్త్రం హిమాలయాల్లో కూర్చునే వాళ్ళ కోసమే కాదు ఇలాంటి కాంక్రీట్ అడవుల్లో బతుకుతున్న మనకోసమే అది ఎలాగో కాస్త వివరిస్తారా ఆఫీస్ లో ఎవరైనా విమర్శించినప్పుడు లేదా కోపం వచ్చినప్పుడు వెంటనే స్పందించకుండా లోపల ఒక క్షణం ఆగిపోవాలి.
(05:17) ఆగిపోయి ఇది ఎవరికి జరుగుతోంది అని ప్రశ్నించుకోవాలి. ఆ విమర్శ మన అహాన్ని దెబ్బతీస్తుంది. కానీ మన నిజమైన స్వభావాన్ని ఆ ప్రశాంతమైన సాక్షిని ఎవరు తాకలేరు కదా వావ్ ఇది ఎవరికీ జరుగుతోంది అన్న ప్రశ్న చాలా శక్తివంతమైనది. అంటే మన పేకమేడ గుర్తింపుని విమర్శిస్తున్నారు కానీ అసలైన మనల్ని కాదు. కచ్చితంగా దీనివల్ల మనం కఠినంగా మారాం.
(05:41) పైగా ఒక అద్భుతమైన మార్పు వస్తుంది. ఎలాంటి మార్పు గాలి ఏ అడ్డంకి లేకుండా ఒక స్క్రీన్ గుండా ఎలా వెళ్ళిపోతుందో అలా మనం పారదర్శకంగా మారతాం. ఆ విమర్శలు కోపాలు మన గుండా అలా వెళ్ళిపోతాయి తప్ప మనల్ని గాయపరచలేవు. పారదర్శకంగా మారడం ఎంత చక్కటి మాట. మనం ఎప్పుడూ ఒక రాతి గోడలాగా ప్రతిదాన్ని ఆపాలని చూస్తాం అందుకే దెబ్బలు తింటాం.
(06:06) అవును కానీ దీని తర్వాత జరిగేది మన దృక్కోణాన్నే పూర్తిగా మార్చేస్తుంది కదా ఎలా అంటే మన ఆందోళనలు గాని వైఫల్యాలు గాని మన అస్తిత్వం కాదని అర్థమైనప్పుడు ఆ డిజిటల్ ఓవర్లోడ్ ఒంటరితనం ఇవన్నీ చాలా చిన్నవిగా అనిపిస్తాయి. కరెక్ట్ అవి కేవలం మన స్పృహ గుండా ప్రయాణించే అనుభవాలు మాత్రమే అని ఒక భరోసా వస్తుంది. మరి ఈ భరోసాను ఈ ప్రశాంతతను రోజువారి జీవితంలో ఆచరణలో పెట్టడం ఎలా ఉదయం లేసినప్పటి నుండి ఏం చేయాలి ఉదయం నిద్ర లేవగానే ఫోన్ కోసం ఉరుకులు పరుగులు పెట్టకుండా కనీసం ఒక్క నిమిషం శ్వాసను గమనించాలి.
(06:42) మ్ ఈ శ్వాసను ఎవరు గమనిస్తున్నారు అని అంతర్గతంగా ప్రశ్నించుకోవాలి. అద్దంలో ముఖం చూసుకున్నప్పుడు కూడా ఆ ముఖాన్ని చూస్తున్నది ఎవరో గుర్తు చేసుకోవాలి. అంటే ప్రతి క్షణంలోనూ ఆ సాక్షికి కనెక్ట్ అవ్వడం అన్నమాట. అవును ఇది ఒక పర్వతాన్ని ఎక్కడం లాంటి కష్టమైన పని కాదు ఒక ప్రశాంతమైన సరసులో నెమ్మదిగా లోతుగా మునిగిపోవడం లాంటిది.
(07:05) వింటుంటేనే చాలా హాయిగా అనిపిస్తుంది. ఈ ప్రయాణంలో కొన్నిసార్లు మనకు తెలియకుండానే కన్నీళ్లు వస్తుంటాయి కదా అవును ఆ కన్నీళ్లు బాధతో వచ్చేవి కావు. సొంత ఇంటికి చేరుకున్నామనే ఆనందంతో వచ్చే కన్నీళ్లు అక్షరాల ఎన్నో ఏళ్లుగా వెతుకుతున్న శాంతి దొరికినప్పటి భావోద్వేగం అది. ఎంత అద్భుతంగా చెప్పారో ఈ సుదీర్ఘమైన విశ్లేషణను ఒకసారి మనం సారాంశంగా చూస్తే మనం కేవలం ఈ అనంతమైన విశ్వంలో ఒక చిన్న బిందువు మాత్రమే కాదు ఆ బిందువులోనే ఇమిడి ఉన్న మహాసముద్రం మనం మన అబద్ధపు గుర్తింపులను కాల్చివేసిన తర్వాత మిగిలే స్వచ్ఛమైన స్పృహే మన నిజమైన ఇల్లు
(07:42) నిజంగా ఈ జ్ఞానం మన రోజువారి జీవితంలో ఆచరించినప్పుడు ఒక గొప్ప విముక్తి లభిస్తుంది. కచ్చితంగా ఆ స్పృహను పట్టుకున్నప్పుడు ఏ భయము మనల్ని బంధించలేదు. అయితే ఈనాటి ఈ లోతైన అన్వేషణను ముగించే ముందు ఈ చర్చకు కొనసాగింపుగా ఉండే ఒక సరికొత్త రేకెత్తించే ఆలోచనను వదిలి వెళ్ళాలనుకుంటున్నాను. చెప్పండి మనం భవిష్యత్తులో ఎక్కడో ఒక చోట దొరుకుతుందని వెతుకుతున్న ఆ శాంతి బహుశా మనం ప్రస్తుతం తప్పించుకుంటూ తిరుగుతున్న ఈ ఖాళీ నిశశబ్దంలోనే దాగి ఉందేమో మ్ చాలా లోతైన ప్రశ్న మనల్ని మనం పోగొట్టుకోవటమే అంటే మన ఈ అబద్ధపు గుర్తింపులను పూర్తిగా వదిలించుకోవడమే నిజంగా మనల్ని మనం
(08:24) కనుక్కోవడానికి ఉన్న ఏకైక మార్గం అయితే అద్భుతం ఈ ప్రశ్న వినే వాళ్ళందరిలో ఒక అంతర్గత ప్రయాణాన్ని మొదలు పెట్టాలని ఆశిస్తున్నాను. అవును ప్రతి ఒక్కరు వారిలోనే ఆ ప్రశాంతమైన సాక్షిని కలుసుకోవాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటూ సెలవు తీసుకుందాం.