ఒకరిపై అంతటి మమకారం ఎందుకు కలుగుతుంది? | అష్టావక్ర గీత
Author Name:Dharma Prachin Yatra
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@DharmaPrachinYatra125
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=n_obtZg0Alc
Title: ఒకరిపై అంతటి మమకారం ఎందుకు కలుగుతుంది? | అష్టావక్ర గీత
Author Name: Dharma Prachin Yatra
Description: Why do we feel so attached to someone? | Ashtavakra Geeta
Why do we feel so attached to a person? Why does the mind repeatedly think about them when we form an attachment to someone? These questions can be thought of not only from an emotional perspective, but also from a spiritual perspective.
In this video, inspired by the Ashtavakra Geeta, we will examine the relationship between attachment, attachment, hope, mind, and introspection in a simple way. Based on the self-knowledge perspective found in the Ashtavakra Geeta, this video provides an opportunity to think about why we rely so much on people or relationships.
✨ The topics you will explore in this video are:
• How attachment to a person is formed
• The relationship between attachment and mind
• How hopes can affect attachment
• How to look at relationships more understandingly
• A spiritual perspective to understand our feelings through introspection
🙏 A small thought
Every relationship in our life teaches us something. Loving or respecting someone is different; Losing our freedom in that relationship is different. By observing that difference, we have the opportunity to understand our mind more deeply.
If this video is useful for introspection, like it. Share your thoughts in the comments. Subscribe to the channel for such spiritual, philosophical and Ashtavakra Geeta-based content. You can share this video with those you like.
Transcript:
(00:00) జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు ఓ అష్టావక్ర ఈ ప్రపంచంలోని ఏ వస్తువు శాశ్వతం కాదని మనిషికి తెలుసు బంధాలు మారవచ్చని పరిస్థితులు మారవచ్చని మనుషులు మారవచ్చని అతనికి తెలుసు అయినప్పటికీ మనసు ఒక వ్యక్తితో ఎంతగా పెనవేసుకుపోతుందంటే వారు లేకుండా జీవించడం కష్టంగా అనిపిస్తుంది. ఒకరి జ్ఞాపకం పదే పదే వస్తుంది.
(00:31) వారి ప్రవర్తన యొక్క ప్రభావం మనసుపై గంటల తరబడి ఉంటుంది. వారు దగ్గరగా ఉంటే మనసు సంతోషిస్తుంది. దూరమైతే లోపల ఏదో శూన్యంగా అనిపిస్తుంది. ఎవరితోనైనా ఏర్పడిన ఈ అనుబంధం అసలు ఎందుకు అంతం కాదో నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను. ఒకవేళ మనసు ఒకరితో చాలా ఎక్కువగా బంధం పెంచుకుంటే ఆ అనుబంధాన్ని ఎలా తొలగించుకోవాలో దయచేసి చెప్పండి. అందుకు అష్టావక్రుడు ఇలా బదిలిచ్చాడు.
(01:03) రాజా అనుబంధాన్ని అంతం చేయడానికి ముందు ఆ అనుబంధం అసలు ఎలా పుడుతుందో అర్థం చేసుకోవడం అవసరం. నీకు ఆ వ్యక్తితో చాలా అనుబంధం ఉందని నువ్వు అంటావు. కానీ కొంచెం నీ అంతరంగంలోకి తొంగి చూడు నిజంగా నీకు ఆ వ్యక్తితో అనుబంధం ఉందా లేదేదా ఆ వ్యక్తి నుండి లభించే సుఖం భద్రత ఆత్మీయత మరియు నీ గుర్తింపుతో అనుబంధం ఉందా నువ్వు ఒక వ్యక్తిని కేవలం ఒక వ్యక్తిగా మాత్రమే పట్టుకోవు.
(01:42) నువ్వు వారితో నీ అనేక ఊహలను ముడి పెడతావు. వారు ఎప్పుడూ నాతోనే ఉంటారని నువ్వు అనుకుంటావు. వారు నన్ను ఎప్పటికీ వదిలి పెట్టరని నన్ను అర్థం చేసుకుంటారని నా ఇష్టానుసారం నడుచుకుంటారని నువ్వు భావిస్తావు. మరియు నిజమైన వ్యక్తి నీ కల్పనకు అనుగుణంగా ప్రవర్తించినప్పుడు నీకు దుఃఖం కలుగుతుంది. అందుకే రాజా అనుబంధం తరుచుగా వ్యక్తి పై కంటే మన కల్పన పైనే ఎక్కువగా ఉంటుంది.
(02:15) జనకుడు అడుగుతున్నాడు అయితే ప్రేమ మరియు అనుబంధం వేరువేరా అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు వాటి మధ్య చాలా లోతైన తేడా ఉంది. ఎక్కడ ప్రేమ ఉంటుందో, అక్కడ ఎదుటి ఎదుటి వారికి స్వేచ్ఛను ఇచ్చే సామర్థ్యం ఉంటుంది. కానీ ఎక్కడ అనుబంధం ఉంటుందో, అక్కడ లోపల ఒక డిమాండ్ దాగి ఉంటుంది. నేను ఎలా కోరుకుంటున్నానో నువ్వు అలాగే ఉండాలి అని. ప్రేమ నువ్వు సంతోషంగా ఉండు అని చెబుతుంది.
(02:47) అనుబంధం నువ్వు నాతోనే ఉండు అప్పుడే నేను సంతోషంగా ఉంటాను అని చెబుతుంది. ప్రేమలో ఇచ్చే భావన ఉంటుంది. అనుబంధంలో పొందాలనే కోరిక దాగి ఉంటుంది. మరియు ఆ పొందాలనే కోరిక తీరనప్పుడు అదే అనుబంధం క్రమంగా భయం అసూయ కోపం మరియు దుఃఖంగా మారుతుంది. జనకుడు అడుగుతున్నాడు కానీ అష్టావక్రా నా జీవితంలో ఒక వ్యక్తి చాలా ముఖ్యమైన వారుగా మారితే వారి నుండి నా మనసును ఎలా దూరం చేసుకోవాలి? నేను ఎంతగా మర్చిపోవాలి అనుకుంటే అంతగా వారి జ్ఞాపకమే వస్తుంది.
(03:30) అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు ఇదే మొదటి పొరపాటు రాజా నువ్వు ఎవరినైతే మర్చిపోవాలి అనుకుంటున్నావో వారినే నీ లోపల పదే పదే గుర్తు చేసుకుంటున్నావు. నేను వారి గురించి ఆలోచించకూడదు అని నువ్వు అంటావు. కానీ మనసు వెంటనే అదే వ్యక్తి చిత్రాన్ని సృష్టిస్తుంది. అందుకే అనుబంధాన్ని బలవంతంగా తెంచుకోకు దానితో యుద్ధం చేయకు కేవలం నీ మనసును గమనించు గమనించు ఆ వ్యక్తి జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడు వెంటనే ఆ జ్ఞాపకం వెంట పరిగెత్తకండి.
(04:07) కేవలం నాలో ఇప్పుడు ఆ జ్ఞాపకం కలుగుతోంది అని మాత్రమే గమనించండి. ఆ తర్వాత ఆ జ్ఞాపకంతో ఎలాంటి భావన ముడిపడి ఉందో చూడండి. అది ఒంటరితనం పట్ల భయమా కోల్పోతామనే భయమా ఆమోదం పొందాలనే అవసరమా ఆ వ్యక్తి తిరిగి రావాలనే కోరిక లేదా నన్ను ఎలా వదిలేశారు అని అహంకారం చెబుతోందా కేవలం గమనిస్తూ ఉండండి. జనకుడు ఇలా అడుగుతాడు అయితే కేవలం చూడటం వల్ల అనుబంధం ముగిసిపోతుందా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతాడు నువ్వు దేనినైనా పూర్తి ఎరుకతో చూసినప్పుడు దాని
(04:54) వెనుక దాగి ఉన్న మూలం కనిపించడం ప్రారంభం అవుతుంది. రాజా నీకు ఒక వ్యక్తి చాలా గుర్తుకు వస్తున్నారని అనుకుందాం. నాకు వారి లోటు తెలుస్తోందని నువ్వు అంటావు. కానీ కాస్త లోతుగా గమనించు బహుశా నీకు ఆ వ్యక్తి లోటు కాదు వారితో ఉన్నప్పుడు నువ్వు అనుభవించిన నీ స్థితికి సంబంధించిన లోటును భావిస్తున్నావు. వారు నీతో ఉన్నప్పుడు నువ్వు నిన్ను వారు నీతో ఉన్నప్పుడు నువ్వు నిన్ను ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తిగా భావించే వాడివి.
(05:30) వారు నీకు ఇచ్చిన ఆ ప్రాముఖ్యతకు, ఆ ఆత్మీయతకు నువ్వు తెలియకుండానే బానిసవయ్యావు. ఇప్పుడు వారు లేరు కాబట్టి ఆ భద్రత భావం దూరమై నేను ఒంటరివాడిని అని నీకు అనిపిస్తోంది. ఇప్పుడు వారు లేరు కాబట్టి నేను ఒంటరివాడిని అని నీకు అనిపిస్తోంది. కాబట్టి అసలైన సమస్య కేవలం ఆ వ్యక్తి వెళ్ళిపోవడం కాదు. సమస్య ఏమిటంటే నీ సంతోషం యొక్క తాళం చెవిని నువ్వు మరొకరి చేతిలో పెట్టావు.
(06:05) అప్పుడు జనకుడు ఇలా అడుగుతాడు. అయితే ఎవరైనా వెళ్ళిపోయినప్పుడు మనసు ముక్కలైపోవడానికి ఇదే కారణమా? అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు. అవును ఎందుకంటే నువ్వు నీ సుఖానికి ఆధారాన్ని బయట ఏర్పరచుకున్నావు. వారు ఉంటే నేను సంతోషంగా ఉంటానని. నువ్వు అన్నావు ఇప్పుడు వారు లేరు కాబట్టి నా సంతోషం కూడా పోయిందని నీ మనసు చెబుతోంది. కానీ రాజా నీ సంతోషం వేరొక వ్యక్తి రాక వల్ల పుడితే ఆ వ్యక్తి వెళ్ళిపోవడంతో అది అంతం కూడా కావచ్చు.
(06:42) బాహ్య వస్తువు పై ఆధారపడిన సుఖం శాశ్వతం ఎలా అవుతుంది? అందుకే అష్టావక్రుడు నిన్ను ఆ వ్యక్తిని వదిలేయమని చెప్పడం లేదు. ఆయన నిన్ను నీ ఆధారపడే తత్వాన్ని గమనించమని చెబుతున్నాడు. జనకుడు అంటున్నాడు కానీ మనసు పదే పదే ఆ వ్యక్తి దగ్గరికే వెళుతోంది. అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు ఎందుకంటే మనసుకు అది అలవాటుగా మారిపోయింది.
(07:10) నువ్వు రోజూ నడిచే దారి మనసులో లోతుగా ముద్రించుకు పోతుంది. అలాగే ఒక వ్యక్తి గురించి పదే పదే ఆలోచించడం వారితో ముడిపడి ఉన్న జ్ఞాపకాలను నెమరు వేసుకోవటం పాత సంభాషణలను గుర్తు చేసుకోవడం ఇవన్నీ అలాగే ఒక వ్యక్తి గురించి పదేపదే ఆలోచోచించడం వారితో ముడిపడి ఉన్న జ్ఞాపకాలను నెమరు వేసుకోవటం పాత సంభాషణలను గుర్తు చేసుకోవటం ఇవన్నీ మనసులో ఒక మార్గాన్ని ఏర్పరిచాయి.
(07:40) అడవిలో రోజూ నడిచే దారి ఎంత స్పష్టంగా మారుతుందో మనసులో ఈ జ్ఞాపకాల దారి కూడా అంతే బలపడుతుంది. ఇప్పుడు ఆ మార్గాన్ని విచ్చినం చేయటానికి నువ్వు పోరాడాల్సిన పని లేదు ఇప్పుడు ఆ మార్గాన్ని విచ్చినం చేయడానికి నువ్వు పోరాడాల్సిన పని లేదు మనసు అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడల్లా దాన్ని పట్టుకోకు కేవలం గమనించు వారు తిరిగి వస్తే బాగుండు అని మనసు అంటోంది నువ్వు గమనించు వారు నాతో ఎందుకు ఇలా చేశారు అని మనసు అంటోంది నువ్వు గమనించు నేను వారి లేకుండా ఉండలేను అని మనసు అంటోంది నువ్వు మళ్ళనించు మరియు మళ్ళీ గమనించు మరియు లోపలి నుండి కేవలము ఇంతవరకే
(08:29) తెలుసుకో ఇది నా మనసులో మెదులుతోంది. కానీ నేను కేవలం ఈ ఆలోచనను మాత్రమే కాదు అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు రాజా ఏ రోజైతే నువ్వు ఒక వ్యక్తిని కోల్పోతామనే భయంతో కాకుండా వారిని స్వతంత్రంగా చూడగలిగే సామర్థ్యంతో ప్రేమిస్తావో ఆ రోజు ఈ బంధం బలహీన పడడం మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే నిజమైన వైరాగ్యం అంటే ఒక వ్యక్తిని ద్వేషించడం కాదు వైరాగ్యం అంటే ప్రేమ ఉండాలి కానీ దానిపై వ్యామోహం నశించాలి.
(09:06) మీరు ఎవరినైనా ఇష్టపడవచ్చు కానీ వారు లేకుండా మీ అస్తిత్వం అసంపూర్ణం అని భావించకండి. మీరు ఎవరితోనైనా కలిసి జీవించవచ్చు. కానీ మీ మనశశాంతిని వారి ప్రవర్తనపై ఆధారపడేలా చేసుకోకండి. మీరు ఎవరినైనా ప్రేమించవచ్చు. కానీ వారిని మీ ఆస్తిగా లేదా సొంతం అని భావించకండి. అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే ఎవరినైతే కోల్పోతానని మీరు భయపడుతున్నారో ముందు వారిని మీ మనసులో బంధించడం మానేయండి.
(09:42) అయితే అనుబంధాన్ని అంతం చేయడానికి మొదటి అడుగు ఏమిటి అని జనకుడు అడుగుతాడు. దానికి అష్టావక్రుడు మొదటి అడుగు ఏమిటంటే ఆ అనుబంధాన్ని అంతం చేయడానికి ప్రయత్నించవద్దు అని చెబుతాడు. ముందుగా ఆ వ్యామోహాన్ని గమనించండి. మీరు ఎవరిని పట్టుకొని వేలాడుతున్నారో చూడండి. మీరు వారి నుండి ఏమి కోరుకుంటున్నారో చూడండి. వారిని కోల్పోతామనే భయం మీకు ఎందుకు ఉందో గమనించండి.
(10:14) మీ సంతోషం దేనిపై ఆధారపడి ఉందో చూడండి. ఆ తర్వాత మిమ్మల్ని మీరే ప్రశ్నించుకోండి. ఏ వ్యక్తినైతే నా సంతోషానికి కారణం అని నేను భావిస్తున్నానో నా చైతన్యం వారికంటే ముందు నుంచే లేదా ఇక్కడి నుంచే మీలో ఒక కొత్త దృక్పథం జన్మిస్తుంది. అప్పుడు మీకు అర్థం అవుతుంది మీరు దేనినైతే ప్రేమ అని భావించి పట్టుకున్నారో అందులో ప్రేమ ఎంత ఉందో మరియు భయం ఎంత ఉందో తెలుసుకునే సమయం ఆసన్నమైందని ఇదే ఆత్మ పరిశీలన ఇదే వ్యామోహం నుండి విముక్తికి నాంది జనకుడు ఇలా అన్నాడు.
(10:56) హే అష్టావక్ర వ్యామోహాన్ని వదులుకోవడానికి ముందు దానిని గమనించడం అవసరమని మీరు చెప్పారు. కానీ ఒక విషయం నాకు ఇంకా కష్టంగానే ఉంది. నేను ఒక వ్యక్తిని చాలా ప్రేమిస్తూ వారిపై శ్రద్ధ వహిస్తూ వారి కష్ట సుఖాలకు ప్రభావితం అవుతుంటే అది ప్రేమ లేక వ్యామోహమా అని నేను ఎలా తెలుసుకోవాలి కొన్నిసార్లు నేను ప్రేమిస్తున్నానని అనిపిస్తుంది కానీ అదే వ్యక్తి నాకు దూరమైనప్పుడు నాలో అశాంతి మొదలవుతుంది.
(11:33) ఇది ప్రేమేనా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు. రాజా ఎక్కడ ప్రేమ ఉంటుందో అక్కడ ఎదుటివారి ఉనికిని ఉన్నదున్నట్లుగా అంగీకరించే సామర్థ్యం ఉంటుంది. ఎక్కడ వ్యామోహం ఉంటుందో అక్కడ ఈ వ్యక్తి నన్ను ఎక్కడ వదిలిపెట్టి వెళ్తాడో అనే ఒక సూక్ష్మమైన భయం లోపల దాగి ఉంటుంది. ఆ భయాన్ని జాగ్రత్తగా గమనించు. ప్రేమ నువ్వు ఎలా ఉన్నావో అలాగే ఉండు అని చెబుతుంది.
(12:09) కానీ వ్యామోహం నేను కోరుకున్నట్లుగా నువ్వు ఉండాలి అని అంటుంది. ప్రేమ స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది. ప్రేమ స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది. వ్యామోహం అధికారాన్ని కోరుకుంటుంది. అరచేతిలో నీటిని సున్నితంగా పట్టుకుంటే అది అక్కడే ఉంటుంది. కానీ పిడికిలి బిగించి బిగికిలి బిగించి బంధించాలనుకుంటే ఆ నీరు జారిపోతుంది. ప్రేమలో ఎదుటివారి సంతోషం ముఖ్యం.
(12:39) కానీ వ్యామోహంలో ఎదుటివారి ప్రవర్తనే నీ సంతోషానికి కారణం అవుతుంది. ప్రేమలో ఎదుటివారి సంతోషం ముఖ్యం. కానీ వ్యామోహంలో ఎదుటివారి ప్రవర్తనే నీ సంతోషానికి కారణం అవుతుంది. కాబట్టి ఏ వ్యక్తి పట్ల అయినా మీ మనసును గమనించినప్పుడు మిమ్మల్ని మీరు ఒక ప్రశ్న వేసుకోండి. ఒకవేళ ఆ వ్యక్తి నా కోరిక ప్రకారం ప్రవర్తించకపోతే అప్పుడు కూడా నేను అతనికి మంచి జరగాలని కోరుకోగలనగలనా దీనికి సమాధానం చెప్పడం కష్టమైతే అక్కడ ప్రేమతో పాటు వ్యామోహం కూడా ఉన్నట్లు అర్థం.
(13:21) అప్పుడు జనకుడు అయితే ఈ వ్యామోహానికి మూల కారణం భయమేనా? అని అడుగుతాడు. దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా సమాధానం ఇస్తాడు. భయం మరియు కోరిక రెండు కారణమే నువ్వు ఎవరినైనా కోరుకుంటావు ఆపై వారు నీకు ఎల్లప్పుడూ దక్కాలని మనసు చెబుతుంది. అప్పుడు వారిని కోల్పోతామనే భయం కలుగుతుంది. భయం నుండి పట్టుదనం పుడుతుంది. పట్టుదనం నుండి అధికారం అధికారం నుండి అంచనాలు పుడతాయి.
(13:52) ఆ అంచతాయి. ఆ అంచనాలు నెరవేరకపోతే నిరాశ నిరాశ నుండి కోపం మరియు కోపం తర్వాత దుఃఖం కలుగుతాయి. చూసావా రాజా ఒక చిన్న వ్యామోహం ఎలా దుఃఖాల పరంపరను సృష్టిస్తుందో అప్పుడు జనకుడు మళ్ళీ ఇలా అడుగుతాడు కానీ నేను ఎవరినైనా వదిలేస్తే ఆ వ్యక్తి నా జీవితం నుండి వెళ్ళిపోతే దానిని వైరాగ్యం అంటారా అష్టావక్రుడు ఇలా అంటాడు కాదు ఒక వ్యక్తికి దూరంగా వెళ్ళిపోవడం వైరాగ్యం కాదు నువ్వు ఎవరికైనా వేల మైళల దూరంలో ఉన్నప్పటికీ పగలు రాత్రి వారి గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండవచ్చు అలాగే ఒక వ్యక్తి నీ పక్కనే ఉన్నప్పటికీ నీ మనసుపై ఎలాంటి
(14:40) అధికారం చెలాయించకపోవడం కూడా సాధ్యమే కాబట్టి దూరం అనేది శరీరానికి సంబంధించినది కాదు మనసు ఏర్పరచుకునే పట్టుకు సంబంధించినది వైరాగ్యం అంటే ఆ వ్యక్తి ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు ప్రేమ దూరంగా ఉన్నప్పుడు శాంతి కలిగి ఉండటం దక్కితే కృతజ్ఞత దక్కకపోతే ఎలాంటి ఫిర్యాదు లేకపోవటం తోడుంటే ఆనందం ఒంటరిగా ఉంటే అసంపూర్తిగా ఉన్నామనే భావన లేకపోవటం ఇదే ఆంతరంగిక స్వేచ్ఛ జనకుడు ఇలా అంటాడు కానీ అత్యంత ప్రియమైన వ్యక్తి దూరమైనప్పుడు వారి జ్ఞాపకాలను ఎలా అదుపు చేసుకోవాలి అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతాడు జ్ఞాపకాలను
(15:26) నియంత్రించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు వారి జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడు దానిని గమనించు కానీ నేను దీని గురించి ఆలోచించకూడదు అని మనసుతో చెప్పవద్దు జ్ఞాపకం వస్తోందని కేవలం గమనించు ఆ జ్ఞాపకంతో పాటు ఏమి జరుగుతోందో చూడు కళ్ళు చెమర్చుతున్నాయా మనసు పాత క్షణాలను గుర్తు చేసుకుంటుందా వారు తిరిగి రావాలని నువ్వు ఊహించుకుంటున్నావా వారు లేకుండా నా జీవితం అసంపూర్ణం అని మనసు చెబుతోందా వీటన్నింటిని గమనించు అలాగే అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే వీటిలో దేనిని వెంటనే సత్యమని నమ్మవద్దు మనసు ఎన్నో విషయాలు చెబుతుంది కానీ మనసు చెప్పేదంతా
(16:15) ఎప్పుడూ సత్యం కాదు జనకుడు అంటాడు అలాగైతే నేను వారి లేకుండా బతకలేను అని మనసు చెప్పినప్పుడు నేను ఏమి చేయాలి అష్టావక్రుడు చెబుతాడు ఆ వాక్యాన్ని కూడా గమనించు మరియు దీనిని ఎవరు చెబుతున్నారు అని ప్రశ్నించుకో శరీరమా మనసా అహంకారమా లేదా ఏదైనా పాత అలవాటా తర్వాత నీ జీవితాన్ని చూసుకో ఆ వ్యక్తి రాకముందు కూడా నువ్వు ఉన్నావు వారు రాకముందు కూడా నువ్వు శ్వాస తీసుకు కున్నావు వారు రాకముందు కూడా నువ్వు జీవితాన్ని జీవించావు.
(16:57) ఒకవేళ ఎప్పుడైనా ఆ వ్యక్తి వెళ్ళిపోయినా నీలోని చైతన్యం ఆ క్షణమే అంతం కాదు బాధ కలుగుతుంది. శూన్యత అనిపిస్తుంది. కానీ దాని లోపల కూడా ఒక సాక్షి ఉంటూనే ఉంటాడు. ఆ సాక్షినే గుర్తించు జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు అయితే నేను నా భావాలను అణచివేసుకుని సాక్షిగా మారాలా? అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. లేదు రాజా అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. లేదు రాజా భావాలను అణచివేయడం ఆత్మ పరిశీలన కాదు అణచివేసిన భావాలు ఎప్పటికైనా మరింత బలంగా బయటకు వస్తాయి.
(17:39) ఏడుపు వస్తే ఏడవచ్చు. బాధ ఉంటే ఆ బాధను అనుభవించు కానీ ఆ బాధతో నిన్ను నీవు ముడి పెట్టుకోకు. ఏడుపు వస్తే ఏడవచ్చు బాధ ఉంటే ఆ బాధను అనుభవించు కానీ ఆ బాధతో నిన్ను నీవు ముడి పెట్టుకోకు నేనే బాధను అని అనుకోకు దానికి బదులుగా నాలో బాధ ఉంది అని గమనించు ఈ చిన్న వ్యత్యాసం చాలా లోతైనది మొదటి స్థితిలో నీవు బాధలో కూరుకుపోతావు రెండవ స్థితిలో నీవు ఆ బాధను కేవలం తెలుసు సుకుంటూ ఉంటావు అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు రాజా మరొక విషయం అర్థం చేసుకో తరుచుగా మనిషి ఒక
(18:27) వ్యక్తిని కాదు వారితో ముడిపడి ఉండిపడి ఉన్న తన కథను పట్టుకొని వేలాడుతుంటాడు. మనం ఇన్ని సంవత్సరాలు కలిసి ఉన్నాము. వారు నాకు ఆ మాట ఇచ్చారు. వారు నాకోసం ఎంతో చేశారు. నేను వారి కోసం ఎంతో త్యాగం చేశాను అని అనుకుంటాడు. ఇవన్నీ జ్ఞాపకాలు మాత్రమే జ్ఞాపకం చెడ్డదేమీ కాదు కానీ ఆ జ్ఞాపకం నీ వర్తమానాన్ని నియంత్రించడం మొదలుపెడితే అది వ్యామోహంగా మారుతుంది.
(18:59) అందుకే గతాన్ని చెరిపి వేయాల్సిన అవసరం లేదు. నేను గతాన్ని గుర్తు చేసుకుంటున్నానా లేక గతమే నన్ను నడిపిస్తోందా అని మాత్రమే గమనించు. జనకుడు ఇలా అడిగాడు ఒకవేళ ఎదుటి వ్యక్తి నన్ను గాయపరిస్తే అప్పుడు కూడా వ్యామోహాన్ని విడిచిపెట్టి ప్రేమను నిలబెట్టుకోవాలా అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ప్రేమ అంటే నీవు అన్యాయాన్ని సహిస్తూ ఉండడం కాదు ఒకరిపై వ్యామోహాన్ని వదులుకోవడం మరియు నీ సరిహద్దులను వదిలేయడం రెండు వేరు వేరు విషయాలు ఏదైనా సంబంధంలో పదే పదే గాయపడుతుంటే అప్రమత్తంగా ఉండి దూరం పాటించడం కూడా అవసరం కావచ్చు కానీ దూరంగా
(19:45) ఉంటున్న న్నప్పుడు కూడా మనసులో పగను పెంచుకోకండి నేను అతన్ని నాశనం చేస్తాను అని అనుకుంటే అప్పుడు శరీరం దూరంగా ఉన్నప్పటికీ మనసు ఇంకా ఆ వ్యక్తికే కట్టుబడి ఉంటుంది. నిజమైన విముక్తి అంటే ఎలాంటి ద్వేషం లేకుండా మీరు ముందుకు సాగలగడమే జనకుడు అడుగుతున్నాడు అంటే ఒక వ్యక్తిని క్షమించడం కూడా బంధారం నుండి విముక్తి పొందడంలో భాగమేనా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు క్షమాపణ అనేది ముందుగా ఎదుటి వారి కోసం కాదు క్షమాపణ అనేది ముందుగా ఎదుటి వారి కోసం కాదు మీ మనసు యొక్క స్వేచ్చ కోసం కోపం కూడా ఒక రకమైన వ్యామోహమే అని గుర్తుంచుకో మిమ్మల్ని
(20:33) గాయపరిచిన వ్యక్తిని మీరు రాత్రింబవళ్ళు మీ మనసులో మోస్తూ తిరుగుతున్నట్లయితే ఆ వ్యక్తి మీ ముందు లేకపోయినా మీ ద్వేషం ద్వారా మీ మనసుపై అతని అధికారం అలాగే ఉంటుంది. మిమ్మల్ని గాయపరిచిన వ్యక్తిని మీరు రాత్రింబవళ్ళు మీ మనసులో మోస్తూ తిరుగుతున్నట్లయితే ఆ వ్యక్తి మీ ముందు లేకపోయినా మీ మనసుపై అతని అధికారం అలాగే ఉంటుంది. మీరు అతని కర్మను మార్చలేరు.
(21:02) కానీ అతని కారణంగా మీ లోపల జరుగుతున్న సంఘర్షణను మీరు గమనించగలరు. జరిగింది నా జీవితంలో ఒక అనుభవం మాత్రమే కానీ నా పూర్తి జీవితం ఆ అనుభవం కాదు అని నెమ్మదిగా అర్థం చేసుకోగలరు. ఇక్కడి నుండే ఆ పట్టు సడలుతుంది. అప్పుడు జనకుడు ఒకవేళ నేను ఒక వ్యక్తిని ఎంతగానో ఇష్టపడితే వారిని ప్రేమించడం మానేయాలా అని అడిగాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు.
(21:33) లేదు రాజా ప్రేమను వదులుకోకండి మీ వ్యామోహాన్ని వదులుకోండి. ఈ వ్యత్యాసాన్నే అర్థం చేసుకోవాలి ఒకరిని ప్రేమించండి కానీ వారిని మీ సొత్తుగా భావించకండి ఒకరితో కలిసి ఉండండి కానీ మీ మనశశాంతిని వారికి అప్పగించకండి ఒకరి పట్ల శ్రద్ధ వహించండి కానీ మీ ఉనికిని వారి చేతుల్లో పెట్టకండి వారిని వదిలి నేను అసంపూర్ణుడిని అని నీకు ఎప్పుడైనా అనిపిస్తే అప్పుడే ఆగి నిన్ను నువ్వు గమనించుకో ఎందుకంటే అంటే నీ నిజమైన స్వరూపం ఏ వ్యక్తి రాకతో లేదా పోకతో పూర్తి లేదా అసంపూర్ణంగా మారదు.
(22:15) అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు. రాజా ఈ రోజు నుండి ఒక చిన్న అభ్యాసం చెయ్యి ఎవరి జ్ఞాపకమైనా చాలా తీవ్రంగా వచ్చినప్పుడు ప్రశాంతంగా కూర్చో కళ్ళు మూసుకో ఆ వ్యక్తి చిత్రాన్ని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించకు. కేవలం నీ లోపల కలుగుతున్న భావనను మాత్రమే గమనించు అప్పుడు ప్రశ్నించుకో నాకు నిజంగా ఈ వ్యక్తి అవసరమా లేదా వారితో ముడిపడి ఉన్న అనుభవాన్ని నేను పట్టుకోవాలి అనుకుంటున్నానా తర్వాత రెండవ ప్రశ్న ఈ వ్యక్తి నా జీవితంలో లేకపోయినా నేను నాలో ప్రశాంతంగా ఉండగలనా? మరియు గలనా మరియు మూడవది వారిని నా సొంతం చేసుకోకుండానే
(23:02) నేను వారిని ప్రేమించగలనా ఈ ప్రశ్నలకు వెంటనే సమాధానం ఇవ్వకు కేవలం ఆ ప్రశ్నలతో పాటు ప్రశాంతంగా ఉండు అప్పుడు జనకుడు ఇలా అన్నాడు హే అష్టావక్ర ఇప్పుడు నాకు అర్థమవుతుంది. అనుబంధం అనేది వేరొక వ్యక్తి వల్ల కలిగేది కాదు. నా సంతోషం వారి వనికిపై ఆధారపడి ఉందనే నాలోని భావన వల్లనే అని అని దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు దీన్ని గుర్తించడమే చాలా పెద్ద విషయం.
(23:37) రాజా నీ సంతోషం మరొకరి చేతిలో లేనప్పుడు సంబంధాలు అంతం కావు. సంబంధాల స్వరూపం మారిపోతుంది. నీ ప్రేమ ఒక డిమాండ్ కోరికలా మిగలదు. నీ సాన్నిహిత్యం ఒక అధికారంలా ఉండదు. నీ పట్టింపు భయంగా ఉండదు మరియు నీ సాంగత్యం బంధంగా మారదు. అప్పుడు ఎవరైనా నిన్ను పరిపూర్ణం చేస్తారని నువ్వు వారిని ప్రేమించవు. నువ్వు లోపలి నుండి పరిపూర్ణంగా ఉన్నావు కాబట్టి ఆ పరిపూర్ణత నుండి ప్రేమ ప్రవహిస్తుంది కాబట్టి నువ్వు ప్రేమిస్తావు.
(24:14) ఇదే అనుబంధం నుండి విముక్తి మరియు బహుశా అస్తావక్రుని దృష్టిలో దీనినే వైరాగ్యం వైపు వేసే మొదటి అడుగు అని చెప్పవచ్చు. ప్రపంచాన్ని వదిలిపెట్టడం కాదు ప్రపంచాన్ని పట్టుకోవడన్ని పట్టుకోవడం వదిలిపెట్టాలి. పట్టు వదిలినప్పుడు ప్రేమ మిగులుతుంది. అపేక్ష వదిలినప్పుడు శాంతి మిగులుతుంది. మరియు నాది అన్న భావన వదిలినప్పుడు మొదటిసారి నేనును చూసుకునే అవకాశం లభిస్తుంది.
(24:44) కాబట్టి మిత్రులారా అనుబంధాన్ని అంతం చేయడం అంటే ఒక వ్యక్తిని ద్వేషించడం లేదా వారిని మీ జీవితం నుండి తీసివేయడం కాదు. అసలు విషయం ఏమిటంటే ఆ వ్యక్తిపై మీ సంతోషం ఎంత ఆధారపడి ఉందో గమనించడం. ఎవరినైనా ప్రేమించండి కానీ వారిని మీ సొత్తుగా మార్చుకోకండి. ఎవరి గురించయనా శ్రద్ధ వహించండి కానీ మీ మనశశాంతిని వారి ప్రవర్తన చేతుల్లో పెట్టకండి.
(25:15) ఎవరితోనైనా కలిసి ఉండండి కానీ మీ ఉనికిని వారు ఉండటంపై ఆధారపడేలా చేసుకోకండి. ఎందుకంటే మీకు అనుబంధం ఉన్నది వ్యక్తులతో కాదు మీ అపేక్షలతోనే అని స్పష్టంగా అర్థమయ్యే రోజు వస్తుంది. ఆ రోజే లోపల ఏదో సడలడం మొదలవుతుంది మరియు నెమ్మదిగా అర్థమవుతుంది. ప్రేమ బంధించదు పట్టు బంధిస్తుంది. కాబట్టి తదుపరిసారి ఎవరైనా గుర్తొచ్చినప్పుడు ఎవరైనా విడిచిపెడతారనే భయం కలిగినప్పుడు లేదా మనసు ఎవరినైనా గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చున్నప్పుడు ఆ వ్యక్తి వెనక పరిగెత్తే ముందు ఒక్కసారి మీ లోపలికి చూసుకోండి. మిమ్మల్ని మీరు
(26:01) ప్రశ్నించుకోండి. నేను నిజంగా వారిని ప్రేమిస్తున్నానా లేక కోల్పోవడానికి భయపడుతున్నానా? బహుశా ఈ ఒక్క ప్రశ్న తో మీ లోపల ఒక కొత్త ప్రయాణం ప్రారంభం కావచ్చు. ఈ రోజు చెప్పిన ఈ మాట మీ మనసును తాకినట్లయితే వీడియోను లైక్ చేయండి, ఛానల్ ను సబ్స్క్రైబ్ చేయండి మరియు దీని అవసరం ఉన్న వారికి తప్పకుండా చేరవేయండి. తదుపరి వీడియోలో కలుద్దాం.
(26:30) అప్పటివరకు ఎవరిని పట్టుకోకండి. ఎవరి నుండి పారిపోకండి. కేవలం మిమ్మల్ని మీరు గమనిస్తూ ఉండండి. ఎందుకంటే లోపలి పట్టు సడలినప్పుడే ప్రేమ నిజంగా స్వతంత్రంగా ఉంటుంది. నిజమే కదా లోపలి పట్టు సడలినప్పుడే ప్రేమకు అసలైన స్వేచ్ఛ లభిస్తుంది. అష్టావక్రుడు మరియు జనక మహారాజు మధ్య జరిగిన ఈ అద్భుతమైన సంవాదం కేవలం ఒక పాత కథ కాదు.
(27:01) ఇది మనందరి జీవితాల్లో ప్రతిరోజు జరిగే ఒక ఆంతరంగిక పోరాటానికి సజీవ సాక్ష్యం. మన జీవిత ప్రయాణంలో ఎంతోమంది వస్తుంటారు వెళుతుంటారు. కానీ మనం మాత్రం ఆ బంధాలను ఆ పరిచయాలను శాశ్వతం చేసుకోవాలని తపన పడుతుంటాము. ఒక వ్యక్తి మనకు దూరమైతే మన ఉనికే శూన్యమైపోయిందని జీవితం నిరర్థకమైపోయిందని భయపడుతుంటాము. కానీ ఈ కథ మనకు ఒక పరమ సత్యాన్ని గుర్తు చేస్తోంది.
(27:37) మనం ఎవరినైతే మన ప్రాణంగా మన సంతోషంగా భావిస్తున్నామో వాస్తవానికి ఆ సంతోషం వారిలో లేదు. అది అరిలో లేదు. అది మనలోనే ఉంది. మన ఆనందానికి మూలం ఎప్పుడూ మన అంతరంగంలోనే దాగి ఉంటుంది. ఎప్పుడైతే మన సంతోషం మరొకరి చేతుల్లో లేదని మనం అంతర్గతంగా గ్రహిస్తామో అప్పుడే మనలో నిజమైన స్వేచ్ఛ ఉదయిస్తుంది. మనం తరుచుగా ప్రేమకు వ్యామోహానికి మధ్య ఉన్న సన్నని గీతను చెరిపేస్తుంటాము.
(28:11) ప్రేమించడం అంటే ఎదుటి వారిని మన గుప్పిట్లో బంధించడం కాదు వారిని వారిలాగే వికసించనివ్వడం అని అష్టావక్ర మహర్షి ఎంత అద్భుతంగా వివరించారో మీరు దేనినైనా గట్టిగా పట్టుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు అది మీ చేతుల్లో నుండి జారిపోవటమే కాదు ఆ ప్రయత్నం మీకు ఊహించని బాధను కూడా మిగులుస్తుంది. అదే దాన్ని అరచేతిలో సున్నితంగా ఉంచితే అది ఎప్పటికీ అక్కడే స్వేచ్చగా ఉంటుంది.
(28:43) బంధాల విషయంలో కూడా ఇదే నిజం. భయంతో కూడిన సంబంధం ఎప్పుడూ అభద్రతా భావాన్నే సృష్టిస్తుంది. వారు నన్ను వదిలి వెళితే నా పరిస్థితి ఏమిటి? అనే భయంతో జీవించేవాడు ఎప్పటికీ ప్రేమకి ప్రేమను పూర్తిగా ఆస్వాదించలేడు. ఏ బంధంలో అయితే అంచనాలు ఉండవో ఏ బంధంలో అయితే మరొకరిపై ఆధారపడే బలహీనత ఉండదో ఆ బంధం మాత్రమే కాలానికి ఎదురొడ్డి నిలబడుతుంది. వైరాగ్యం అంటే అడవులకు వెళ్ళిపోవటం కాదు సంసారంలో ఉంటూనే అందరితో కలిసి జీవిస్తూనే ఎవరికీ మానసికంగా బానిస కాకుండా ఉండటం.
(29:22) మనశశాంతిని ఎవరికీ తాకట్టు పెట్టకుండా పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా నిశ్చలంగా ఉండే అద్భుతమైన మానసిక స్థితే నిజమైన వైరాగ్యం. ఈ క్షణంలో ఒకసారి ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని మీ లోతుల్లోకి మీరు తొంగి చూడండి. మీరు ఎవరినైనా కోల్పోతామనే భయంతో బతుకుతున్నారా ఆ భయాన్ని గమనించండి. ఆ బంధం మీకు సంతోషాన్ని ఇస్తోందా లేక మీలో ఉన్న ప్రశాంతతను నిరంతరం దూరం చేస్తోందా అని మిమ్మల్ని మీరే ప్రశ్నించుకోండి.
(29:57) ఎదుటి వ్యక్తి ప్రవర్తన ఆధారంగా మీ మానసిక స్థితి పదే పదే మారుతుంటే మీరు స్వచ్ఛమైన ప్రేమలో లేరు. అదృశ్యమైన ఒక మానసిక బంధనంలో చిక్కుకున్నారు అని అర్థం జీవితంలో ఏదీ శాశ్వతం కాదు మనుషులు పరిస్థితులు బంధాలు అన్ని కాలం అనే ప్రవాహంలో మారుతూనే ఉంటాయి. ఆ ప్రవాహాన్ని ఆపాలని ప్రయత్నించడం మన అజ్ఞానమే అవుతుంది.
(30:31) ప్రవాహంతో పాటు ప్రశాంతంగా ప్రయాణించడం నేర్చుకోవాలి. మిమ్మల్ని మీరు ఒక విశాలమైన ఆకాశంలా భావించండి. ఆకాశంలో మేఘాలు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కానీ ఆకాశం మాత్రం ఎప్పటికీ స్వచ్ఛంగా తన అనంతమైన ఉనికిని కోల్పోకుండా అలాగే ఉంటుంది. మీ జీవితంలోకి వచ్చే మనుషులు ఆ మేఘాల లాంటి వారే వారు వచ్చినా, వెళ్ళినా మీలో ఉన్న మూల చైతన్యం మీ ఆత్మ స్వరూపం ఎప్పటికీ అసంపూర్ణం కాదు.
(31:07) మీరు పుట్టుకతోనే ఒక పరిపూర్ణమైన అస్తిత్వం ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న క్షణం నుండి మీ జీవితంలో ఒక కొత్త అద్భుతమైన అధ్యాయం మొదలవుతుంది. ఇకపై మీరు ఎవరితో ఉన్నా వారితో మీ సమయాన్ని ఒక వేడుకల ఆస్వాదిస్తారు. వారు ఉన్నప్పుడు కృతజ్ఞతతో ఉంటారు. ఒకవేళ వారు లేకపోయినా అదే ప్రశాంతతో ఉంటారు. ఇదే బంధనాలు లేని జీవనం ఇదే నిజమైన ఆత్మ జ్ఞానం అష్టావక్రుని ఈ అమృత వాక్కులు మీ హృదయంలోని చీకట్లను తొలగించి జ్ఞానపు వెలుగులను నింపాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.
(31:47) మీలో గూడు కట్టుకున్న భయాలన్నీ తొలగిపోయి స్వచ్ఛమైన నిష్కల్మషమైన ప్రేమ మీ అంతరంగంలో ఉద్భవించాలని ఆశిస్తున్నాను. దేనిపైన వ్యామోహం లేకుండా అందరినీ ప్రేమిస్తూ సాగిపోయే అద్భుతమైన ప్రశాంతమైన జీవితం మీ సొంతం కావాలి. మీరు కోల్పోతామనే భయంతో కాకుండా దేనిపైన వ్యామోహం లేకుండా అందరినీ ప్రేమిస్తూ సాగిపోయే అద్భుతమైన ప్రశాంతమైన జీవితం మీ సొంతం కావాలి.
(32:18) ఎందుకంటే మనుషుల నుండి పారిపోవటం విరాగి లక్షణం కాదు వారితో ఉంటూనే మానసికంగా స్వతంత్రంగా ఉండటమే నిజమైన వైరాగ్యం మీరు కోల్పోతామనే భయంతో కాకుండా ఇచ్చే ఉద్దేశ్యంతో ప్రేమను పంచుతారని ఆశిస్తున్నాను. మీ అంతరంగం ఎప్పుడూ ఏ పరిస్థితుల్లోనూ చెదరని శాంతితో నిండి ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉండండి స్వేచ్ఛగా జీవించండి మరియు మీ లోపలి అంతులేని చైతన్యాన్ని మేల్కొలుపుకుంటూ ఆనందంగా సాగిపోండి.
(32:57) సర్వేజన సుఖినో భవంతు.
Author Name:Dharma Prachin Yatra
Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@DharmaPrachinYatra125
Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=n_obtZg0Alc
Title: ఒకరిపై అంతటి మమకారం ఎందుకు కలుగుతుంది? | అష్టావక్ర గీత
Author Name: Dharma Prachin Yatra
Description: Why do we feel so attached to someone? | Ashtavakra Geeta
Why do we feel so attached to a person? Why does the mind repeatedly think about them when we form an attachment to someone? These questions can be thought of not only from an emotional perspective, but also from a spiritual perspective.
In this video, inspired by the Ashtavakra Geeta, we will examine the relationship between attachment, attachment, hope, mind, and introspection in a simple way. Based on the self-knowledge perspective found in the Ashtavakra Geeta, this video provides an opportunity to think about why we rely so much on people or relationships.
✨ The topics you will explore in this video are:
• How attachment to a person is formed
• The relationship between attachment and mind
• How hopes can affect attachment
• How to look at relationships more understandingly
• A spiritual perspective to understand our feelings through introspection
🙏 A small thought
Every relationship in our life teaches us something. Loving or respecting someone is different; Losing our freedom in that relationship is different. By observing that difference, we have the opportunity to understand our mind more deeply.
If this video is useful for introspection, like it. Share your thoughts in the comments. Subscribe to the channel for such spiritual, philosophical and Ashtavakra Geeta-based content. You can share this video with those you like.
Transcript:
(00:00) జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు ఓ అష్టావక్ర ఈ ప్రపంచంలోని ఏ వస్తువు శాశ్వతం కాదని మనిషికి తెలుసు బంధాలు మారవచ్చని పరిస్థితులు మారవచ్చని మనుషులు మారవచ్చని అతనికి తెలుసు అయినప్పటికీ మనసు ఒక వ్యక్తితో ఎంతగా పెనవేసుకుపోతుందంటే వారు లేకుండా జీవించడం కష్టంగా అనిపిస్తుంది. ఒకరి జ్ఞాపకం పదే పదే వస్తుంది.
(00:31) వారి ప్రవర్తన యొక్క ప్రభావం మనసుపై గంటల తరబడి ఉంటుంది. వారు దగ్గరగా ఉంటే మనసు సంతోషిస్తుంది. దూరమైతే లోపల ఏదో శూన్యంగా అనిపిస్తుంది. ఎవరితోనైనా ఏర్పడిన ఈ అనుబంధం అసలు ఎందుకు అంతం కాదో నేను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను. ఒకవేళ మనసు ఒకరితో చాలా ఎక్కువగా బంధం పెంచుకుంటే ఆ అనుబంధాన్ని ఎలా తొలగించుకోవాలో దయచేసి చెప్పండి. అందుకు అష్టావక్రుడు ఇలా బదిలిచ్చాడు.
(01:03) రాజా అనుబంధాన్ని అంతం చేయడానికి ముందు ఆ అనుబంధం అసలు ఎలా పుడుతుందో అర్థం చేసుకోవడం అవసరం. నీకు ఆ వ్యక్తితో చాలా అనుబంధం ఉందని నువ్వు అంటావు. కానీ కొంచెం నీ అంతరంగంలోకి తొంగి చూడు నిజంగా నీకు ఆ వ్యక్తితో అనుబంధం ఉందా లేదేదా ఆ వ్యక్తి నుండి లభించే సుఖం భద్రత ఆత్మీయత మరియు నీ గుర్తింపుతో అనుబంధం ఉందా నువ్వు ఒక వ్యక్తిని కేవలం ఒక వ్యక్తిగా మాత్రమే పట్టుకోవు.
(01:42) నువ్వు వారితో నీ అనేక ఊహలను ముడి పెడతావు. వారు ఎప్పుడూ నాతోనే ఉంటారని నువ్వు అనుకుంటావు. వారు నన్ను ఎప్పటికీ వదిలి పెట్టరని నన్ను అర్థం చేసుకుంటారని నా ఇష్టానుసారం నడుచుకుంటారని నువ్వు భావిస్తావు. మరియు నిజమైన వ్యక్తి నీ కల్పనకు అనుగుణంగా ప్రవర్తించినప్పుడు నీకు దుఃఖం కలుగుతుంది. అందుకే రాజా అనుబంధం తరుచుగా వ్యక్తి పై కంటే మన కల్పన పైనే ఎక్కువగా ఉంటుంది.
(02:15) జనకుడు అడుగుతున్నాడు అయితే ప్రేమ మరియు అనుబంధం వేరువేరా అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు వాటి మధ్య చాలా లోతైన తేడా ఉంది. ఎక్కడ ప్రేమ ఉంటుందో, అక్కడ ఎదుటి ఎదుటి వారికి స్వేచ్ఛను ఇచ్చే సామర్థ్యం ఉంటుంది. కానీ ఎక్కడ అనుబంధం ఉంటుందో, అక్కడ లోపల ఒక డిమాండ్ దాగి ఉంటుంది. నేను ఎలా కోరుకుంటున్నానో నువ్వు అలాగే ఉండాలి అని. ప్రేమ నువ్వు సంతోషంగా ఉండు అని చెబుతుంది.
(02:47) అనుబంధం నువ్వు నాతోనే ఉండు అప్పుడే నేను సంతోషంగా ఉంటాను అని చెబుతుంది. ప్రేమలో ఇచ్చే భావన ఉంటుంది. అనుబంధంలో పొందాలనే కోరిక దాగి ఉంటుంది. మరియు ఆ పొందాలనే కోరిక తీరనప్పుడు అదే అనుబంధం క్రమంగా భయం అసూయ కోపం మరియు దుఃఖంగా మారుతుంది. జనకుడు అడుగుతున్నాడు కానీ అష్టావక్రా నా జీవితంలో ఒక వ్యక్తి చాలా ముఖ్యమైన వారుగా మారితే వారి నుండి నా మనసును ఎలా దూరం చేసుకోవాలి? నేను ఎంతగా మర్చిపోవాలి అనుకుంటే అంతగా వారి జ్ఞాపకమే వస్తుంది.
(03:30) అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు ఇదే మొదటి పొరపాటు రాజా నువ్వు ఎవరినైతే మర్చిపోవాలి అనుకుంటున్నావో వారినే నీ లోపల పదే పదే గుర్తు చేసుకుంటున్నావు. నేను వారి గురించి ఆలోచించకూడదు అని నువ్వు అంటావు. కానీ మనసు వెంటనే అదే వ్యక్తి చిత్రాన్ని సృష్టిస్తుంది. అందుకే అనుబంధాన్ని బలవంతంగా తెంచుకోకు దానితో యుద్ధం చేయకు కేవలం నీ మనసును గమనించు గమనించు ఆ వ్యక్తి జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడు వెంటనే ఆ జ్ఞాపకం వెంట పరిగెత్తకండి.
(04:07) కేవలం నాలో ఇప్పుడు ఆ జ్ఞాపకం కలుగుతోంది అని మాత్రమే గమనించండి. ఆ తర్వాత ఆ జ్ఞాపకంతో ఎలాంటి భావన ముడిపడి ఉందో చూడండి. అది ఒంటరితనం పట్ల భయమా కోల్పోతామనే భయమా ఆమోదం పొందాలనే అవసరమా ఆ వ్యక్తి తిరిగి రావాలనే కోరిక లేదా నన్ను ఎలా వదిలేశారు అని అహంకారం చెబుతోందా కేవలం గమనిస్తూ ఉండండి. జనకుడు ఇలా అడుగుతాడు అయితే కేవలం చూడటం వల్ల అనుబంధం ముగిసిపోతుందా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతాడు నువ్వు దేనినైనా పూర్తి ఎరుకతో చూసినప్పుడు దాని
(04:54) వెనుక దాగి ఉన్న మూలం కనిపించడం ప్రారంభం అవుతుంది. రాజా నీకు ఒక వ్యక్తి చాలా గుర్తుకు వస్తున్నారని అనుకుందాం. నాకు వారి లోటు తెలుస్తోందని నువ్వు అంటావు. కానీ కాస్త లోతుగా గమనించు బహుశా నీకు ఆ వ్యక్తి లోటు కాదు వారితో ఉన్నప్పుడు నువ్వు అనుభవించిన నీ స్థితికి సంబంధించిన లోటును భావిస్తున్నావు. వారు నీతో ఉన్నప్పుడు నువ్వు నిన్ను వారు నీతో ఉన్నప్పుడు నువ్వు నిన్ను ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తిగా భావించే వాడివి.
(05:30) వారు నీకు ఇచ్చిన ఆ ప్రాముఖ్యతకు, ఆ ఆత్మీయతకు నువ్వు తెలియకుండానే బానిసవయ్యావు. ఇప్పుడు వారు లేరు కాబట్టి ఆ భద్రత భావం దూరమై నేను ఒంటరివాడిని అని నీకు అనిపిస్తోంది. ఇప్పుడు వారు లేరు కాబట్టి నేను ఒంటరివాడిని అని నీకు అనిపిస్తోంది. కాబట్టి అసలైన సమస్య కేవలం ఆ వ్యక్తి వెళ్ళిపోవడం కాదు. సమస్య ఏమిటంటే నీ సంతోషం యొక్క తాళం చెవిని నువ్వు మరొకరి చేతిలో పెట్టావు.
(06:05) అప్పుడు జనకుడు ఇలా అడుగుతాడు. అయితే ఎవరైనా వెళ్ళిపోయినప్పుడు మనసు ముక్కలైపోవడానికి ఇదే కారణమా? అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు. అవును ఎందుకంటే నువ్వు నీ సుఖానికి ఆధారాన్ని బయట ఏర్పరచుకున్నావు. వారు ఉంటే నేను సంతోషంగా ఉంటానని. నువ్వు అన్నావు ఇప్పుడు వారు లేరు కాబట్టి నా సంతోషం కూడా పోయిందని నీ మనసు చెబుతోంది. కానీ రాజా నీ సంతోషం వేరొక వ్యక్తి రాక వల్ల పుడితే ఆ వ్యక్తి వెళ్ళిపోవడంతో అది అంతం కూడా కావచ్చు.
(06:42) బాహ్య వస్తువు పై ఆధారపడిన సుఖం శాశ్వతం ఎలా అవుతుంది? అందుకే అష్టావక్రుడు నిన్ను ఆ వ్యక్తిని వదిలేయమని చెప్పడం లేదు. ఆయన నిన్ను నీ ఆధారపడే తత్వాన్ని గమనించమని చెబుతున్నాడు. జనకుడు అంటున్నాడు కానీ మనసు పదే పదే ఆ వ్యక్తి దగ్గరికే వెళుతోంది. అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు ఎందుకంటే మనసుకు అది అలవాటుగా మారిపోయింది.
(07:10) నువ్వు రోజూ నడిచే దారి మనసులో లోతుగా ముద్రించుకు పోతుంది. అలాగే ఒక వ్యక్తి గురించి పదే పదే ఆలోచించడం వారితో ముడిపడి ఉన్న జ్ఞాపకాలను నెమరు వేసుకోవటం పాత సంభాషణలను గుర్తు చేసుకోవడం ఇవన్నీ అలాగే ఒక వ్యక్తి గురించి పదేపదే ఆలోచోచించడం వారితో ముడిపడి ఉన్న జ్ఞాపకాలను నెమరు వేసుకోవటం పాత సంభాషణలను గుర్తు చేసుకోవటం ఇవన్నీ మనసులో ఒక మార్గాన్ని ఏర్పరిచాయి.
(07:40) అడవిలో రోజూ నడిచే దారి ఎంత స్పష్టంగా మారుతుందో మనసులో ఈ జ్ఞాపకాల దారి కూడా అంతే బలపడుతుంది. ఇప్పుడు ఆ మార్గాన్ని విచ్చినం చేయటానికి నువ్వు పోరాడాల్సిన పని లేదు ఇప్పుడు ఆ మార్గాన్ని విచ్చినం చేయడానికి నువ్వు పోరాడాల్సిన పని లేదు మనసు అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడల్లా దాన్ని పట్టుకోకు కేవలం గమనించు వారు తిరిగి వస్తే బాగుండు అని మనసు అంటోంది నువ్వు గమనించు వారు నాతో ఎందుకు ఇలా చేశారు అని మనసు అంటోంది నువ్వు గమనించు నేను వారి లేకుండా ఉండలేను అని మనసు అంటోంది నువ్వు మళ్ళనించు మరియు మళ్ళీ గమనించు మరియు లోపలి నుండి కేవలము ఇంతవరకే
(08:29) తెలుసుకో ఇది నా మనసులో మెదులుతోంది. కానీ నేను కేవలం ఈ ఆలోచనను మాత్రమే కాదు అష్టావక్రుడు అంటున్నాడు రాజా ఏ రోజైతే నువ్వు ఒక వ్యక్తిని కోల్పోతామనే భయంతో కాకుండా వారిని స్వతంత్రంగా చూడగలిగే సామర్థ్యంతో ప్రేమిస్తావో ఆ రోజు ఈ బంధం బలహీన పడడం మొదలవుతుంది. ఎందుకంటే నిజమైన వైరాగ్యం అంటే ఒక వ్యక్తిని ద్వేషించడం కాదు వైరాగ్యం అంటే ప్రేమ ఉండాలి కానీ దానిపై వ్యామోహం నశించాలి.
(09:06) మీరు ఎవరినైనా ఇష్టపడవచ్చు కానీ వారు లేకుండా మీ అస్తిత్వం అసంపూర్ణం అని భావించకండి. మీరు ఎవరితోనైనా కలిసి జీవించవచ్చు. కానీ మీ మనశశాంతిని వారి ప్రవర్తనపై ఆధారపడేలా చేసుకోకండి. మీరు ఎవరినైనా ప్రేమించవచ్చు. కానీ వారిని మీ ఆస్తిగా లేదా సొంతం అని భావించకండి. అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే ఎవరినైతే కోల్పోతానని మీరు భయపడుతున్నారో ముందు వారిని మీ మనసులో బంధించడం మానేయండి.
(09:42) అయితే అనుబంధాన్ని అంతం చేయడానికి మొదటి అడుగు ఏమిటి అని జనకుడు అడుగుతాడు. దానికి అష్టావక్రుడు మొదటి అడుగు ఏమిటంటే ఆ అనుబంధాన్ని అంతం చేయడానికి ప్రయత్నించవద్దు అని చెబుతాడు. ముందుగా ఆ వ్యామోహాన్ని గమనించండి. మీరు ఎవరిని పట్టుకొని వేలాడుతున్నారో చూడండి. మీరు వారి నుండి ఏమి కోరుకుంటున్నారో చూడండి. వారిని కోల్పోతామనే భయం మీకు ఎందుకు ఉందో గమనించండి.
(10:14) మీ సంతోషం దేనిపై ఆధారపడి ఉందో చూడండి. ఆ తర్వాత మిమ్మల్ని మీరే ప్రశ్నించుకోండి. ఏ వ్యక్తినైతే నా సంతోషానికి కారణం అని నేను భావిస్తున్నానో నా చైతన్యం వారికంటే ముందు నుంచే లేదా ఇక్కడి నుంచే మీలో ఒక కొత్త దృక్పథం జన్మిస్తుంది. అప్పుడు మీకు అర్థం అవుతుంది మీరు దేనినైతే ప్రేమ అని భావించి పట్టుకున్నారో అందులో ప్రేమ ఎంత ఉందో మరియు భయం ఎంత ఉందో తెలుసుకునే సమయం ఆసన్నమైందని ఇదే ఆత్మ పరిశీలన ఇదే వ్యామోహం నుండి విముక్తికి నాంది జనకుడు ఇలా అన్నాడు.
(10:56) హే అష్టావక్ర వ్యామోహాన్ని వదులుకోవడానికి ముందు దానిని గమనించడం అవసరమని మీరు చెప్పారు. కానీ ఒక విషయం నాకు ఇంకా కష్టంగానే ఉంది. నేను ఒక వ్యక్తిని చాలా ప్రేమిస్తూ వారిపై శ్రద్ధ వహిస్తూ వారి కష్ట సుఖాలకు ప్రభావితం అవుతుంటే అది ప్రేమ లేక వ్యామోహమా అని నేను ఎలా తెలుసుకోవాలి కొన్నిసార్లు నేను ప్రేమిస్తున్నానని అనిపిస్తుంది కానీ అదే వ్యక్తి నాకు దూరమైనప్పుడు నాలో అశాంతి మొదలవుతుంది.
(11:33) ఇది ప్రేమేనా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు. రాజా ఎక్కడ ప్రేమ ఉంటుందో అక్కడ ఎదుటివారి ఉనికిని ఉన్నదున్నట్లుగా అంగీకరించే సామర్థ్యం ఉంటుంది. ఎక్కడ వ్యామోహం ఉంటుందో అక్కడ ఈ వ్యక్తి నన్ను ఎక్కడ వదిలిపెట్టి వెళ్తాడో అనే ఒక సూక్ష్మమైన భయం లోపల దాగి ఉంటుంది. ఆ భయాన్ని జాగ్రత్తగా గమనించు. ప్రేమ నువ్వు ఎలా ఉన్నావో అలాగే ఉండు అని చెబుతుంది.
(12:09) కానీ వ్యామోహం నేను కోరుకున్నట్లుగా నువ్వు ఉండాలి అని అంటుంది. ప్రేమ స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది. ప్రేమ స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది. వ్యామోహం అధికారాన్ని కోరుకుంటుంది. అరచేతిలో నీటిని సున్నితంగా పట్టుకుంటే అది అక్కడే ఉంటుంది. కానీ పిడికిలి బిగించి బిగికిలి బిగించి బంధించాలనుకుంటే ఆ నీరు జారిపోతుంది. ప్రేమలో ఎదుటివారి సంతోషం ముఖ్యం.
(12:39) కానీ వ్యామోహంలో ఎదుటివారి ప్రవర్తనే నీ సంతోషానికి కారణం అవుతుంది. ప్రేమలో ఎదుటివారి సంతోషం ముఖ్యం. కానీ వ్యామోహంలో ఎదుటివారి ప్రవర్తనే నీ సంతోషానికి కారణం అవుతుంది. కాబట్టి ఏ వ్యక్తి పట్ల అయినా మీ మనసును గమనించినప్పుడు మిమ్మల్ని మీరు ఒక ప్రశ్న వేసుకోండి. ఒకవేళ ఆ వ్యక్తి నా కోరిక ప్రకారం ప్రవర్తించకపోతే అప్పుడు కూడా నేను అతనికి మంచి జరగాలని కోరుకోగలనగలనా దీనికి సమాధానం చెప్పడం కష్టమైతే అక్కడ ప్రేమతో పాటు వ్యామోహం కూడా ఉన్నట్లు అర్థం.
(13:21) అప్పుడు జనకుడు అయితే ఈ వ్యామోహానికి మూల కారణం భయమేనా? అని అడుగుతాడు. దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా సమాధానం ఇస్తాడు. భయం మరియు కోరిక రెండు కారణమే నువ్వు ఎవరినైనా కోరుకుంటావు ఆపై వారు నీకు ఎల్లప్పుడూ దక్కాలని మనసు చెబుతుంది. అప్పుడు వారిని కోల్పోతామనే భయం కలుగుతుంది. భయం నుండి పట్టుదనం పుడుతుంది. పట్టుదనం నుండి అధికారం అధికారం నుండి అంచనాలు పుడతాయి.
(13:52) ఆ అంచతాయి. ఆ అంచనాలు నెరవేరకపోతే నిరాశ నిరాశ నుండి కోపం మరియు కోపం తర్వాత దుఃఖం కలుగుతాయి. చూసావా రాజా ఒక చిన్న వ్యామోహం ఎలా దుఃఖాల పరంపరను సృష్టిస్తుందో అప్పుడు జనకుడు మళ్ళీ ఇలా అడుగుతాడు కానీ నేను ఎవరినైనా వదిలేస్తే ఆ వ్యక్తి నా జీవితం నుండి వెళ్ళిపోతే దానిని వైరాగ్యం అంటారా అష్టావక్రుడు ఇలా అంటాడు కాదు ఒక వ్యక్తికి దూరంగా వెళ్ళిపోవడం వైరాగ్యం కాదు నువ్వు ఎవరికైనా వేల మైళల దూరంలో ఉన్నప్పటికీ పగలు రాత్రి వారి గురించే ఆలోచిస్తూ ఉండవచ్చు అలాగే ఒక వ్యక్తి నీ పక్కనే ఉన్నప్పటికీ నీ మనసుపై ఎలాంటి
(14:40) అధికారం చెలాయించకపోవడం కూడా సాధ్యమే కాబట్టి దూరం అనేది శరీరానికి సంబంధించినది కాదు మనసు ఏర్పరచుకునే పట్టుకు సంబంధించినది వైరాగ్యం అంటే ఆ వ్యక్తి ఎదురుగా ఉన్నప్పుడు ప్రేమ దూరంగా ఉన్నప్పుడు శాంతి కలిగి ఉండటం దక్కితే కృతజ్ఞత దక్కకపోతే ఎలాంటి ఫిర్యాదు లేకపోవటం తోడుంటే ఆనందం ఒంటరిగా ఉంటే అసంపూర్తిగా ఉన్నామనే భావన లేకపోవటం ఇదే ఆంతరంగిక స్వేచ్ఛ జనకుడు ఇలా అంటాడు కానీ అత్యంత ప్రియమైన వ్యక్తి దూరమైనప్పుడు వారి జ్ఞాపకాలను ఎలా అదుపు చేసుకోవాలి అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతాడు జ్ఞాపకాలను
(15:26) నియంత్రించుకోవాల్సిన అవసరం లేదు వారి జ్ఞాపకం వచ్చినప్పుడు దానిని గమనించు కానీ నేను దీని గురించి ఆలోచించకూడదు అని మనసుతో చెప్పవద్దు జ్ఞాపకం వస్తోందని కేవలం గమనించు ఆ జ్ఞాపకంతో పాటు ఏమి జరుగుతోందో చూడు కళ్ళు చెమర్చుతున్నాయా మనసు పాత క్షణాలను గుర్తు చేసుకుంటుందా వారు తిరిగి రావాలని నువ్వు ఊహించుకుంటున్నావా వారు లేకుండా నా జీవితం అసంపూర్ణం అని మనసు చెబుతోందా వీటన్నింటిని గమనించు అలాగే అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే వీటిలో దేనిని వెంటనే సత్యమని నమ్మవద్దు మనసు ఎన్నో విషయాలు చెబుతుంది కానీ మనసు చెప్పేదంతా
(16:15) ఎప్పుడూ సత్యం కాదు జనకుడు అంటాడు అలాగైతే నేను వారి లేకుండా బతకలేను అని మనసు చెప్పినప్పుడు నేను ఏమి చేయాలి అష్టావక్రుడు చెబుతాడు ఆ వాక్యాన్ని కూడా గమనించు మరియు దీనిని ఎవరు చెబుతున్నారు అని ప్రశ్నించుకో శరీరమా మనసా అహంకారమా లేదా ఏదైనా పాత అలవాటా తర్వాత నీ జీవితాన్ని చూసుకో ఆ వ్యక్తి రాకముందు కూడా నువ్వు ఉన్నావు వారు రాకముందు కూడా నువ్వు శ్వాస తీసుకు కున్నావు వారు రాకముందు కూడా నువ్వు జీవితాన్ని జీవించావు.
(16:57) ఒకవేళ ఎప్పుడైనా ఆ వ్యక్తి వెళ్ళిపోయినా నీలోని చైతన్యం ఆ క్షణమే అంతం కాదు బాధ కలుగుతుంది. శూన్యత అనిపిస్తుంది. కానీ దాని లోపల కూడా ఒక సాక్షి ఉంటూనే ఉంటాడు. ఆ సాక్షినే గుర్తించు జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు అయితే నేను నా భావాలను అణచివేసుకుని సాక్షిగా మారాలా? అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. లేదు రాజా అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు. లేదు రాజా భావాలను అణచివేయడం ఆత్మ పరిశీలన కాదు అణచివేసిన భావాలు ఎప్పటికైనా మరింత బలంగా బయటకు వస్తాయి.
(17:39) ఏడుపు వస్తే ఏడవచ్చు. బాధ ఉంటే ఆ బాధను అనుభవించు కానీ ఆ బాధతో నిన్ను నీవు ముడి పెట్టుకోకు. ఏడుపు వస్తే ఏడవచ్చు బాధ ఉంటే ఆ బాధను అనుభవించు కానీ ఆ బాధతో నిన్ను నీవు ముడి పెట్టుకోకు నేనే బాధను అని అనుకోకు దానికి బదులుగా నాలో బాధ ఉంది అని గమనించు ఈ చిన్న వ్యత్యాసం చాలా లోతైనది మొదటి స్థితిలో నీవు బాధలో కూరుకుపోతావు రెండవ స్థితిలో నీవు ఆ బాధను కేవలం తెలుసు సుకుంటూ ఉంటావు అష్టావక్రుడు ఇంకా ఇలా అన్నాడు రాజా మరొక విషయం అర్థం చేసుకో తరుచుగా మనిషి ఒక
(18:27) వ్యక్తిని కాదు వారితో ముడిపడి ఉండిపడి ఉన్న తన కథను పట్టుకొని వేలాడుతుంటాడు. మనం ఇన్ని సంవత్సరాలు కలిసి ఉన్నాము. వారు నాకు ఆ మాట ఇచ్చారు. వారు నాకోసం ఎంతో చేశారు. నేను వారి కోసం ఎంతో త్యాగం చేశాను అని అనుకుంటాడు. ఇవన్నీ జ్ఞాపకాలు మాత్రమే జ్ఞాపకం చెడ్డదేమీ కాదు కానీ ఆ జ్ఞాపకం నీ వర్తమానాన్ని నియంత్రించడం మొదలుపెడితే అది వ్యామోహంగా మారుతుంది.
(18:59) అందుకే గతాన్ని చెరిపి వేయాల్సిన అవసరం లేదు. నేను గతాన్ని గుర్తు చేసుకుంటున్నానా లేక గతమే నన్ను నడిపిస్తోందా అని మాత్రమే గమనించు. జనకుడు ఇలా అడిగాడు ఒకవేళ ఎదుటి వ్యక్తి నన్ను గాయపరిస్తే అప్పుడు కూడా వ్యామోహాన్ని విడిచిపెట్టి ప్రేమను నిలబెట్టుకోవాలా అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు ప్రేమ అంటే నీవు అన్యాయాన్ని సహిస్తూ ఉండడం కాదు ఒకరిపై వ్యామోహాన్ని వదులుకోవడం మరియు నీ సరిహద్దులను వదిలేయడం రెండు వేరు వేరు విషయాలు ఏదైనా సంబంధంలో పదే పదే గాయపడుతుంటే అప్రమత్తంగా ఉండి దూరం పాటించడం కూడా అవసరం కావచ్చు కానీ దూరంగా
(19:45) ఉంటున్న న్నప్పుడు కూడా మనసులో పగను పెంచుకోకండి నేను అతన్ని నాశనం చేస్తాను అని అనుకుంటే అప్పుడు శరీరం దూరంగా ఉన్నప్పటికీ మనసు ఇంకా ఆ వ్యక్తికే కట్టుబడి ఉంటుంది. నిజమైన విముక్తి అంటే ఎలాంటి ద్వేషం లేకుండా మీరు ముందుకు సాగలగడమే జనకుడు అడుగుతున్నాడు అంటే ఒక వ్యక్తిని క్షమించడం కూడా బంధారం నుండి విముక్తి పొందడంలో భాగమేనా దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు క్షమాపణ అనేది ముందుగా ఎదుటి వారి కోసం కాదు క్షమాపణ అనేది ముందుగా ఎదుటి వారి కోసం కాదు మీ మనసు యొక్క స్వేచ్చ కోసం కోపం కూడా ఒక రకమైన వ్యామోహమే అని గుర్తుంచుకో మిమ్మల్ని
(20:33) గాయపరిచిన వ్యక్తిని మీరు రాత్రింబవళ్ళు మీ మనసులో మోస్తూ తిరుగుతున్నట్లయితే ఆ వ్యక్తి మీ ముందు లేకపోయినా మీ ద్వేషం ద్వారా మీ మనసుపై అతని అధికారం అలాగే ఉంటుంది. మిమ్మల్ని గాయపరిచిన వ్యక్తిని మీరు రాత్రింబవళ్ళు మీ మనసులో మోస్తూ తిరుగుతున్నట్లయితే ఆ వ్యక్తి మీ ముందు లేకపోయినా మీ మనసుపై అతని అధికారం అలాగే ఉంటుంది. మీరు అతని కర్మను మార్చలేరు.
(21:02) కానీ అతని కారణంగా మీ లోపల జరుగుతున్న సంఘర్షణను మీరు గమనించగలరు. జరిగింది నా జీవితంలో ఒక అనుభవం మాత్రమే కానీ నా పూర్తి జీవితం ఆ అనుభవం కాదు అని నెమ్మదిగా అర్థం చేసుకోగలరు. ఇక్కడి నుండే ఆ పట్టు సడలుతుంది. అప్పుడు జనకుడు ఒకవేళ నేను ఒక వ్యక్తిని ఎంతగానో ఇష్టపడితే వారిని ప్రేమించడం మానేయాలా అని అడిగాడు. అష్టావక్రుడు ఇలా చెబుతున్నాడు.
(21:33) లేదు రాజా ప్రేమను వదులుకోకండి మీ వ్యామోహాన్ని వదులుకోండి. ఈ వ్యత్యాసాన్నే అర్థం చేసుకోవాలి ఒకరిని ప్రేమించండి కానీ వారిని మీ సొత్తుగా భావించకండి ఒకరితో కలిసి ఉండండి కానీ మీ మనశశాంతిని వారికి అప్పగించకండి ఒకరి పట్ల శ్రద్ధ వహించండి కానీ మీ ఉనికిని వారి చేతుల్లో పెట్టకండి వారిని వదిలి నేను అసంపూర్ణుడిని అని నీకు ఎప్పుడైనా అనిపిస్తే అప్పుడే ఆగి నిన్ను నువ్వు గమనించుకో ఎందుకంటే అంటే నీ నిజమైన స్వరూపం ఏ వ్యక్తి రాకతో లేదా పోకతో పూర్తి లేదా అసంపూర్ణంగా మారదు.
(22:15) అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు. రాజా ఈ రోజు నుండి ఒక చిన్న అభ్యాసం చెయ్యి ఎవరి జ్ఞాపకమైనా చాలా తీవ్రంగా వచ్చినప్పుడు ప్రశాంతంగా కూర్చో కళ్ళు మూసుకో ఆ వ్యక్తి చిత్రాన్ని పట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించకు. కేవలం నీ లోపల కలుగుతున్న భావనను మాత్రమే గమనించు అప్పుడు ప్రశ్నించుకో నాకు నిజంగా ఈ వ్యక్తి అవసరమా లేదా వారితో ముడిపడి ఉన్న అనుభవాన్ని నేను పట్టుకోవాలి అనుకుంటున్నానా తర్వాత రెండవ ప్రశ్న ఈ వ్యక్తి నా జీవితంలో లేకపోయినా నేను నాలో ప్రశాంతంగా ఉండగలనా? మరియు గలనా మరియు మూడవది వారిని నా సొంతం చేసుకోకుండానే
(23:02) నేను వారిని ప్రేమించగలనా ఈ ప్రశ్నలకు వెంటనే సమాధానం ఇవ్వకు కేవలం ఆ ప్రశ్నలతో పాటు ప్రశాంతంగా ఉండు అప్పుడు జనకుడు ఇలా అన్నాడు హే అష్టావక్ర ఇప్పుడు నాకు అర్థమవుతుంది. అనుబంధం అనేది వేరొక వ్యక్తి వల్ల కలిగేది కాదు. నా సంతోషం వారి వనికిపై ఆధారపడి ఉందనే నాలోని భావన వల్లనే అని అని దానికి అష్టావక్రుడు ఇలా అన్నాడు దీన్ని గుర్తించడమే చాలా పెద్ద విషయం.
(23:37) రాజా నీ సంతోషం మరొకరి చేతిలో లేనప్పుడు సంబంధాలు అంతం కావు. సంబంధాల స్వరూపం మారిపోతుంది. నీ ప్రేమ ఒక డిమాండ్ కోరికలా మిగలదు. నీ సాన్నిహిత్యం ఒక అధికారంలా ఉండదు. నీ పట్టింపు భయంగా ఉండదు మరియు నీ సాంగత్యం బంధంగా మారదు. అప్పుడు ఎవరైనా నిన్ను పరిపూర్ణం చేస్తారని నువ్వు వారిని ప్రేమించవు. నువ్వు లోపలి నుండి పరిపూర్ణంగా ఉన్నావు కాబట్టి ఆ పరిపూర్ణత నుండి ప్రేమ ప్రవహిస్తుంది కాబట్టి నువ్వు ప్రేమిస్తావు.
(24:14) ఇదే అనుబంధం నుండి విముక్తి మరియు బహుశా అస్తావక్రుని దృష్టిలో దీనినే వైరాగ్యం వైపు వేసే మొదటి అడుగు అని చెప్పవచ్చు. ప్రపంచాన్ని వదిలిపెట్టడం కాదు ప్రపంచాన్ని పట్టుకోవడన్ని పట్టుకోవడం వదిలిపెట్టాలి. పట్టు వదిలినప్పుడు ప్రేమ మిగులుతుంది. అపేక్ష వదిలినప్పుడు శాంతి మిగులుతుంది. మరియు నాది అన్న భావన వదిలినప్పుడు మొదటిసారి నేనును చూసుకునే అవకాశం లభిస్తుంది.
(24:44) కాబట్టి మిత్రులారా అనుబంధాన్ని అంతం చేయడం అంటే ఒక వ్యక్తిని ద్వేషించడం లేదా వారిని మీ జీవితం నుండి తీసివేయడం కాదు. అసలు విషయం ఏమిటంటే ఆ వ్యక్తిపై మీ సంతోషం ఎంత ఆధారపడి ఉందో గమనించడం. ఎవరినైనా ప్రేమించండి కానీ వారిని మీ సొత్తుగా మార్చుకోకండి. ఎవరి గురించయనా శ్రద్ధ వహించండి కానీ మీ మనశశాంతిని వారి ప్రవర్తన చేతుల్లో పెట్టకండి.
(25:15) ఎవరితోనైనా కలిసి ఉండండి కానీ మీ ఉనికిని వారు ఉండటంపై ఆధారపడేలా చేసుకోకండి. ఎందుకంటే మీకు అనుబంధం ఉన్నది వ్యక్తులతో కాదు మీ అపేక్షలతోనే అని స్పష్టంగా అర్థమయ్యే రోజు వస్తుంది. ఆ రోజే లోపల ఏదో సడలడం మొదలవుతుంది మరియు నెమ్మదిగా అర్థమవుతుంది. ప్రేమ బంధించదు పట్టు బంధిస్తుంది. కాబట్టి తదుపరిసారి ఎవరైనా గుర్తొచ్చినప్పుడు ఎవరైనా విడిచిపెడతారనే భయం కలిగినప్పుడు లేదా మనసు ఎవరినైనా గట్టిగా పట్టుకుని కూర్చున్నప్పుడు ఆ వ్యక్తి వెనక పరిగెత్తే ముందు ఒక్కసారి మీ లోపలికి చూసుకోండి. మిమ్మల్ని మీరు
(26:01) ప్రశ్నించుకోండి. నేను నిజంగా వారిని ప్రేమిస్తున్నానా లేక కోల్పోవడానికి భయపడుతున్నానా? బహుశా ఈ ఒక్క ప్రశ్న తో మీ లోపల ఒక కొత్త ప్రయాణం ప్రారంభం కావచ్చు. ఈ రోజు చెప్పిన ఈ మాట మీ మనసును తాకినట్లయితే వీడియోను లైక్ చేయండి, ఛానల్ ను సబ్స్క్రైబ్ చేయండి మరియు దీని అవసరం ఉన్న వారికి తప్పకుండా చేరవేయండి. తదుపరి వీడియోలో కలుద్దాం.
(26:30) అప్పటివరకు ఎవరిని పట్టుకోకండి. ఎవరి నుండి పారిపోకండి. కేవలం మిమ్మల్ని మీరు గమనిస్తూ ఉండండి. ఎందుకంటే లోపలి పట్టు సడలినప్పుడే ప్రేమ నిజంగా స్వతంత్రంగా ఉంటుంది. నిజమే కదా లోపలి పట్టు సడలినప్పుడే ప్రేమకు అసలైన స్వేచ్ఛ లభిస్తుంది. అష్టావక్రుడు మరియు జనక మహారాజు మధ్య జరిగిన ఈ అద్భుతమైన సంవాదం కేవలం ఒక పాత కథ కాదు.
(27:01) ఇది మనందరి జీవితాల్లో ప్రతిరోజు జరిగే ఒక ఆంతరంగిక పోరాటానికి సజీవ సాక్ష్యం. మన జీవిత ప్రయాణంలో ఎంతోమంది వస్తుంటారు వెళుతుంటారు. కానీ మనం మాత్రం ఆ బంధాలను ఆ పరిచయాలను శాశ్వతం చేసుకోవాలని తపన పడుతుంటాము. ఒక వ్యక్తి మనకు దూరమైతే మన ఉనికే శూన్యమైపోయిందని జీవితం నిరర్థకమైపోయిందని భయపడుతుంటాము. కానీ ఈ కథ మనకు ఒక పరమ సత్యాన్ని గుర్తు చేస్తోంది.
(27:37) మనం ఎవరినైతే మన ప్రాణంగా మన సంతోషంగా భావిస్తున్నామో వాస్తవానికి ఆ సంతోషం వారిలో లేదు. అది అరిలో లేదు. అది మనలోనే ఉంది. మన ఆనందానికి మూలం ఎప్పుడూ మన అంతరంగంలోనే దాగి ఉంటుంది. ఎప్పుడైతే మన సంతోషం మరొకరి చేతుల్లో లేదని మనం అంతర్గతంగా గ్రహిస్తామో అప్పుడే మనలో నిజమైన స్వేచ్ఛ ఉదయిస్తుంది. మనం తరుచుగా ప్రేమకు వ్యామోహానికి మధ్య ఉన్న సన్నని గీతను చెరిపేస్తుంటాము.
(28:11) ప్రేమించడం అంటే ఎదుటి వారిని మన గుప్పిట్లో బంధించడం కాదు వారిని వారిలాగే వికసించనివ్వడం అని అష్టావక్ర మహర్షి ఎంత అద్భుతంగా వివరించారో మీరు దేనినైనా గట్టిగా పట్టుకోవాలని ప్రయత్నించినప్పుడు అది మీ చేతుల్లో నుండి జారిపోవటమే కాదు ఆ ప్రయత్నం మీకు ఊహించని బాధను కూడా మిగులుస్తుంది. అదే దాన్ని అరచేతిలో సున్నితంగా ఉంచితే అది ఎప్పటికీ అక్కడే స్వేచ్చగా ఉంటుంది.
(28:43) బంధాల విషయంలో కూడా ఇదే నిజం. భయంతో కూడిన సంబంధం ఎప్పుడూ అభద్రతా భావాన్నే సృష్టిస్తుంది. వారు నన్ను వదిలి వెళితే నా పరిస్థితి ఏమిటి? అనే భయంతో జీవించేవాడు ఎప్పటికీ ప్రేమకి ప్రేమను పూర్తిగా ఆస్వాదించలేడు. ఏ బంధంలో అయితే అంచనాలు ఉండవో ఏ బంధంలో అయితే మరొకరిపై ఆధారపడే బలహీనత ఉండదో ఆ బంధం మాత్రమే కాలానికి ఎదురొడ్డి నిలబడుతుంది. వైరాగ్యం అంటే అడవులకు వెళ్ళిపోవటం కాదు సంసారంలో ఉంటూనే అందరితో కలిసి జీవిస్తూనే ఎవరికీ మానసికంగా బానిస కాకుండా ఉండటం.
(29:22) మనశశాంతిని ఎవరికీ తాకట్టు పెట్టకుండా పరిస్థితులు ఎలా ఉన్నా నిశ్చలంగా ఉండే అద్భుతమైన మానసిక స్థితే నిజమైన వైరాగ్యం. ఈ క్షణంలో ఒకసారి ప్రశాంతంగా కళ్ళు మూసుకుని మీ లోతుల్లోకి మీరు తొంగి చూడండి. మీరు ఎవరినైనా కోల్పోతామనే భయంతో బతుకుతున్నారా ఆ భయాన్ని గమనించండి. ఆ బంధం మీకు సంతోషాన్ని ఇస్తోందా లేక మీలో ఉన్న ప్రశాంతతను నిరంతరం దూరం చేస్తోందా అని మిమ్మల్ని మీరే ప్రశ్నించుకోండి.
(29:57) ఎదుటి వ్యక్తి ప్రవర్తన ఆధారంగా మీ మానసిక స్థితి పదే పదే మారుతుంటే మీరు స్వచ్ఛమైన ప్రేమలో లేరు. అదృశ్యమైన ఒక మానసిక బంధనంలో చిక్కుకున్నారు అని అర్థం జీవితంలో ఏదీ శాశ్వతం కాదు మనుషులు పరిస్థితులు బంధాలు అన్ని కాలం అనే ప్రవాహంలో మారుతూనే ఉంటాయి. ఆ ప్రవాహాన్ని ఆపాలని ప్రయత్నించడం మన అజ్ఞానమే అవుతుంది.
(30:31) ప్రవాహంతో పాటు ప్రశాంతంగా ప్రయాణించడం నేర్చుకోవాలి. మిమ్మల్ని మీరు ఒక విశాలమైన ఆకాశంలా భావించండి. ఆకాశంలో మేఘాలు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి. కానీ ఆకాశం మాత్రం ఎప్పటికీ స్వచ్ఛంగా తన అనంతమైన ఉనికిని కోల్పోకుండా అలాగే ఉంటుంది. మీ జీవితంలోకి వచ్చే మనుషులు ఆ మేఘాల లాంటి వారే వారు వచ్చినా, వెళ్ళినా మీలో ఉన్న మూల చైతన్యం మీ ఆత్మ స్వరూపం ఎప్పటికీ అసంపూర్ణం కాదు.
(31:07) మీరు పుట్టుకతోనే ఒక పరిపూర్ణమైన అస్తిత్వం ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకున్న క్షణం నుండి మీ జీవితంలో ఒక కొత్త అద్భుతమైన అధ్యాయం మొదలవుతుంది. ఇకపై మీరు ఎవరితో ఉన్నా వారితో మీ సమయాన్ని ఒక వేడుకల ఆస్వాదిస్తారు. వారు ఉన్నప్పుడు కృతజ్ఞతతో ఉంటారు. ఒకవేళ వారు లేకపోయినా అదే ప్రశాంతతో ఉంటారు. ఇదే బంధనాలు లేని జీవనం ఇదే నిజమైన ఆత్మ జ్ఞానం అష్టావక్రుని ఈ అమృత వాక్కులు మీ హృదయంలోని చీకట్లను తొలగించి జ్ఞానపు వెలుగులను నింపాలని మనసారా కోరుకుంటున్నాను.
(31:47) మీలో గూడు కట్టుకున్న భయాలన్నీ తొలగిపోయి స్వచ్ఛమైన నిష్కల్మషమైన ప్రేమ మీ అంతరంగంలో ఉద్భవించాలని ఆశిస్తున్నాను. దేనిపైన వ్యామోహం లేకుండా అందరినీ ప్రేమిస్తూ సాగిపోయే అద్భుతమైన ప్రశాంతమైన జీవితం మీ సొంతం కావాలి. మీరు కోల్పోతామనే భయంతో కాకుండా దేనిపైన వ్యామోహం లేకుండా అందరినీ ప్రేమిస్తూ సాగిపోయే అద్భుతమైన ప్రశాంతమైన జీవితం మీ సొంతం కావాలి.
(32:18) ఎందుకంటే మనుషుల నుండి పారిపోవటం విరాగి లక్షణం కాదు వారితో ఉంటూనే మానసికంగా స్వతంత్రంగా ఉండటమే నిజమైన వైరాగ్యం మీరు కోల్పోతామనే భయంతో కాకుండా ఇచ్చే ఉద్దేశ్యంతో ప్రేమను పంచుతారని ఆశిస్తున్నాను. మీ అంతరంగం ఎప్పుడూ ఏ పరిస్థితుల్లోనూ చెదరని శాంతితో నిండి ఉండాలని ప్రార్థిస్తున్నాను. ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉండండి స్వేచ్ఛగా జీవించండి మరియు మీ లోపలి అంతులేని చైతన్యాన్ని మేల్కొలుపుకుంటూ ఆనందంగా సాగిపోండి.
(32:57) సర్వేజన సుఖినో భవంతు.
No comments:
Post a Comment