మనం ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో ఉన్నా కూడా, పాత సంస్కారాల వల్ల మనసు అప్పుడప్పుడు బయట ప్రపంచం వైపు పరిగెడుతుంటుంది.

​భగవద్గీతలో శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ అన్నట్లుగా...

​"అసంశయం మహాబాహో 

మనో దుర్నిగ్రహం చలమ్ | 

అభ్యాసేన తు కౌంతేయ 

వైరాగ్యేణ చ గృహ్యతే ||"

 *మనసును మళ్ళించే మార్గం* 

​ *గమనించడం* (Witnessing): మనసు బయట విషయాల మీదకు వెళ్లినప్పుడు "నేను తప్పు చేస్తున్నాను" అని బాధపడకూడదు. "ఓహో, మనసు ఇప్పుడు ఆలోచనల వైపు వెళ్తోంది" అని ఒక సాక్షిగా గమనించాలి.

​ *సున్నితత్వం* (Gentleness): మొండి పట్టుదలతో మనసును ఆపాలని చూస్తే అది ఇంకా ఎక్కువ తిరుగుబాటు చేస్తుంది. ఒక చిన్న పిల్లాడిని బుజ్జగించి దారికి తెచ్చినట్లుగా, మనసును నెమ్మదిగా వెనక్కి తీసుకురావాలి.

 *లంగరు* (The Anchor): సముద్రంలో పడవ కొట్టుకుపోకుండా లంగరు ఎలా కాపాడుతుందో, ఈ సంసార సాగరంలో మనసు కొట్టుకుపోకుండా ఉండటానికి " *జై శ్రీరామ్* " వంటి నామస్మరణ లేదా శ్వాస మీద ధ్యానం ఒక లంగరులా పనిచేస్తాయి.

మనసు పదే పదే బయటకు వెళ్తున్నా సరే, ఓపికగా దాన్ని వెనక్కి తీసుకురావడమే నిజమైన సాధన. మేఘాలు సూర్యుడిని కాసేపు కమ్మేసినా, సూర్యుడు ఎక్కడికీ పోడు... అలాగే ఆలోచనలు ప్రశాంతతను మరుగున పరిచినా, మీ అసలు స్వభావమైన ఆనందం మీలోనే ఉంటుంది.

http://youtube.com/post/UgkxnzuofHs6j7tUoqnl_FeBkzLFf7Im_x3o?si=m8Vh9U5VtE8Lq83I