Liberation is NOT Through Action | మోక్షం కర్మ ద్వారా సిద్ధించదు | Adi Shankaracharya's deep Wisdom

Liberation is NOT Through Action | మోక్షం కర్మ ద్వారా సిద్ధించదు | Adi Shankaracharya's deep Wisdom

Author Name:The Wisdom Compass

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@TheWisdomCompass

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=QyyEDdKwCVQ



Transcript:
(00:05) మోక్షం కర్మ ద్వారా సిద్ధించదు అది కేవలం ఆత్మజ్ఞానానుభూతి ద్వారానే లభిస్తుంది. వావ్ ఈ ఒక్క వాక్యం మనం ఎప్పటినుంచో నమ్ముతున్న విషయాలను పూర్తిగా తలకెందులు చేస్తుంది కదా నిజమే ఎంత కష్టపడితే అంత ఫలితం వస్తుంది. మనం ఎంతగా శ్రమిస్తే అంత గొప్ప స్థితికి చేరుకుంటామ అనేది మన నర నరాల్లో జీర్ణించుకుపోయిన నమ్మకం. కచ్చితంగా మన చదువు ఉద్యోగం చివరికి మనం వెతుక్కునే ఆ ప్రశాంతత అన్ని ఈ ఏదో ఒకటి చేయడం అనే పునాది పైన నిలబడి ఉన్నాయి.
(00:37) హ్మ్ కానీ సడన్ గా నువ్వు ఎన్ని పనులు చేసినా సరే ఆ పరుగు నీకు నిజమైన విముక్తిని ఇవ్వలేదు అని ఒక గంభీరమైన స్వరం చెబుతోంది. వినగానే అసలు ఈ వాక్యం వెనుక ఉన్న సత్యం ఏమిటో తెలుసుకోవాలనే ఉత్సుకత కలుగుతోంది కదా అవును ఆ స్వరం ఎవడిదో కాదు ఎనిమిదవ శతాబ్దంలో కేరళాలో జన్మించిన గొప్ప భారతీయ తత్వవేత్త అద్వైత వేదాంతాన్ని ప్రపంచానికి చాటి చెప్పిన ఆదిశంకరాచార్యుల వారిది.
(01:03) ఓహో ఆదిశంకరాచార్యుల వారు అన్నమాట. అవును ఆయన బోధనలు ఏదో పాతకాలపు గ్రంథాలకే పరిమితం అనుకుంటే పొరపాటే నిరంతరం ఏదో సాధించాలని పరుగులు పెడుతూ డిప్రెషన్ బారిన పడుతున్న ఈ ఆధునిక సమాజానికి ఆయన మాటలు చాలా అవసరం అంటే ఆయన ఉద్దేశ్యంలో మనం బయట సాధించే విజయాలు పనుల వల్ల దక్కేది కేవలం తాత్కాలిక సంతోషమే అంటారా సరిగ్గా చెప్పారు.
(01:28) ఇక్కడ మనం అర్థం చేసుకోవాల్సిన అసలు విషయం ఏంటంటే ఈ వాక్యాలు మనల్ని భయపెట్టడానికి కాదు మనల్ని మనం మేల్కొల్పడానికి ఆ ఇక్కడే నాకు ఒక పెద్ద సందేహం వస్తుంది. అడగండి ఈ మాట వింటుంటే ఒక రకమైన భయం కూడా కలుగుతోంది. ఇన్నాళ్ళు మనం పడిన కష్టమంతా మన లక్ష్యాల కోసం చేసిన పోరాటం అంతా వృధా అయిపోయిందా అనిపిస్తోంది. అసలు శంకరాచార్యుల వారు కర్మ అని దేన్ని అంటున్నారు ఇది చాలా సహజమైన సందేహం.
(01:53) ఇక్కడ ఆయన ఉద్దేశించిన కర్మ అంటే ఆ కేవలం శారీరక పనులు మాత్రమే కాదు అంటే మానసిక స్థితి కూడానా అవును కర్మ అనేది ఒక మానసిక స్థితి యాంత్రికంగా చేసే పూజలు సమాజంలో గుర్తింపు కోసం చేసే దానధర్మాలు చివరికి నేను రోజుకు రెండు గంటల ధ్యానం చేస్తున్నాను అని ఫీల్ అయ్యే అహంకారం కూడా కర్మ కిందకే వస్తుంది. ఎందుకంటే ఇవన్నీ ద్వందత్వంలో జరుగుతాయి.
(02:20) ద్వంద్వత్వం అంటే ఇక్కడ నాకు నేను చేసే పనికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసం అంటారా కరెక్ట్ ద్వంద్త్వం అంటే అక్కడ మూడు విషయాలు ఉంటాయి చేసేవాడు చేయబడే పని ఆ పని ద్వారా భవిష్యత్తులో ఆశించే ఫలితం కర్మ ఎప్పుడు ఈ కాలానికి కారణానికి లోబడి ఉంటుంది. ఓహో అంటే మనం ఎప్పుడూ ఈరోజు ఈ పని చేస్తే రేపు నాకు ఆ సంతోషం వస్తుంది అనే లెక్కల్లో ఉంటామ అన్నమాట.
(02:46) అదే కదా మనం ఎప్పుడూ చేసేది కానీ మోక్షం లేదా విముక్తి అనేది కాలానికి లోబడి ఉండేది కాదు అది భవిష్యత్తులో సాధించే బహుమతి అంతకంటే కాదు. కర్మలు శాశ్వతమైన శాంతిని ఇవ్వలేవు. ఇది వింటుంటే నాకు ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణ గుర్తొస్తుంది. ఒక వ్యక్తి గాఢ నిద్రలో ఉండి భయంకరమైన పీడకల కంటున్నాడో అనుకుందాం. ఉమ్ కలలో ఒక దట్టమైన అడవిలో ఉండి పులి తరుముకొస్తుంటే అవును ప్రాణభయంతో ఎంత వేగంగా పరిగెత్తితే అంత త్వరగా బయట పడొచ్చు అని అతని ఆలోచన.
(03:19) అతను కలలో చెమటలు కక్కుతూ ఆయాస పడుతున్నాడు. ఆ వ్యక్తి పడుతున్న కష్టం అంతా ఇంతా కాదు కానీ ఇక్కడ మనం గమనించాల్సిన లాజిక్ ఒకటి ఉంది. అతను ఎంత వేగంగా పరిగెత్తినా ఆ పరుగు వల్ల అతనికి నిజమైన ప్రయోజనం ఉందా? లేదు కదా ఎందుకంటే ఆ పరుగు ఆ అడవి పులి అన్ని కలలోని భాగాలే అద్భుతం కలలో చేసే ఏ పని అతన్ని ఆ కల నుంచి బయట పడేలా చేయలేదు. అంటే అతను చేయాల్సిందల్లా కలలో మరింత వేగంగా పరిగెత్తడం కాదు కళ్ళు తెరిచి మేల్కొనడం.
(03:49) అదే అసలైన పాయింట్. మేల్కొలుపు అనేది ఒక కొత్త పరుగు కాదు. కేవలం ఒక స్థితి మార్పు. అలాగే ఈ ప్రపంచం అనే భ్రమలో మనం ఎన్ని పనులు చేసినా ఆ నిజమైన ప్రశాంతతను పట్టుకోలేము. ఎందుకంటే ఆ పనులు కూడా భ్రమలో భాగమే వావ్ అంటే సమస్యను పరిష్కరించడం కాదు అసలు సమస్యే లేదని గ్రహించడం అన్నమాట అవును తాత్కాలికమైన పనుల ద్వారా శాశ్వతమైన శాంతిని ఎలా పొందగలం చెప్పండి కానీ ఇక్కడ ఇంకో చిక్కు ప్రశ్న ఉంది.
(04:20) అసలు మనం ఏ బంధనాల్లోనూ లేనప్పుడు మనం దేని నుంచి విముక్తి పొందాలి మనం ఫ్రీగానే ఉన్నాం కదా అనిపిస్తుంది. చాలా లోతైన ప్రశ్నే ఇది ఇదే చాలా మందిని గందరగోళానికి గురి చేసే విషయం కూడా మనం బందీలం కాదనే సత్యాన్ని గుర్తించకపోవడమే మన అసలైన బంధనం అంటే జ్ఞానం ద్వారా రియలైజ్ అవ్వడం అన్నమాట అవును మోక్షం అనేది ఎక్కడి నుంచో కొత్తగా తెచ్చుకునేది కాదు ఎప్పటి నుంచో ఉన్న సత్యాన్ని గుర్తించడం నేను అసంపూర్ణుడిని నాకేదో తక్కువైంది అనే తప్పుడు నమ్మకమే మన అశాంతికి కారణం కచ్చితంగా ఈ విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక చిన్న కథ చూద్దాం ఆ మన కళ్ళద్దాల కథే దీనికి
(04:59) సరిగ్గా సరిపోతుంది కదా ఒక వ్యక్తి తన కళ్ళద్దాలను తల పైనే పెట్టుకొని అవి ఎక్కడో పోయాలి అని ఇల్లంతా వెతుకుతుంటాడు. ఉమ్ సోఫా కింద పుస్తకాల వెనుక ఫ్రిడ్జ్ లో కూడా వెతుకుతాడు. అవును ఎంత వెతికినా దొరకవు. కంగారు పెరిగిపోయి తన వెతుకులాట అనే కర్మను మరింత వేగవంతం చేస్తాడు. ఇక్కడ అతని మానసిక స్థితిని గమనిస్తే అతను ఎంత వెతుకుతున్నాడో అంత డిప్రెషన్ కు లోనవుతున్నాడు.
(05:28) ఎందుకంటే సమస్య వెతకడంలో లేదు కదా కచ్చితంగా పరిష్కారం ఆ వెతకడం అనే పనిలో లేదు అవి తన తలపైనే ఉన్నాయని ఒక్క క్షణం ప్రశాంతంగా నిలబడి గుర్తించడమే ఇక్కడ పరిష్కారం. ఆ గుర్తింపే ఆత్మజ్ఞానం ఎంత చక్కగా చెప్పారు. మన అస్తిత్వం కోసం కూడా మనం ఇలాగే వెతుకుతున్నాం. అద్వైత వేదాంతంలో దీనికోసం సముద్రం మరియు అల ఉదాహరణను చాలా అద్భుతంగా వివరిస్తారు. ఆ అలల ఉదాహరణ నాకు చాలా ఇష్టం.
(05:55) ఒక చిన్న హల సముద్రంలో పుట్టింది. దానికి నేను ఎంత చిన్నదాన్ని నేను ఎలాగైనా సముద్రాన్ని చేరుకోవాలి అనే కోరిక పుట్టింది. పాపం ఆ అల ప్రయాళం మొదలుపెట్టి ఎన్నో తీరాలను తాకుతుంది. వేరే పెద్దాలల దగ్గరికి వెళ్లి సలహాలు అణగుతుంది. అంటే మనలాగే ఒక సక్సెస్ మంత్ర కోసం వెతుకుతుందన్నమాట. నిజమే అది సముద్రాన్ని ఒక డెస్టినేషన్ లాగా చూస్తోంది.
(06:18) ఎక్కడ అంతరించి పోతుందో అని భయపడుతూనే ఉంటుంది. కానీ ఎంత కష్టపట్టినా అది సముద్రాన్ని సాధించలేదు. ఎందుకంటే సాధించడానికి సముద్రం దానికంటే వేరుగా ఎక్కడా లేదు కదా. కరెక్ట్ ఒక్క ప్రశాంతమైన క్షణంలో ఆ అల తన పరుగులు ఆపి తన లోపలికి తాను చూసుకున్నప్పుడు ఒక అద్భుతమైన సత్యం తెలుస్తుంది. నేనే సముద్రాన్ని అని గ్రహిస్తుంది. ఆ క్షణంలో ఆ అలకు కలిగే ఊరట ఊహించుకుంటేనే చాలా గొప్పగా అనిపిస్తుంది.
(06:49) అది అలగా ఉన్నందుకు బాధపడదు. అవును ఆ క్షణమే దాని వెతుకులాట ముగుస్తుంది. ఇక్కడ అల కొత్తగా సముద్రంగా మారలేదు. ఉనికిని గుర్తించింది అదే ఆత్మజ్ఞానం ఒక్క నిమిషం ఇక్కడే నాకు ఒక బలమైన సందేహం వస్తుంది. ఆ చెప్పండి ఆ అలా సముద్రం తానొక్కటే అని తెలుసుకున్నంత మాత్రాన ప్రవహించడం ఆపేస్తుందా అలాగే మనం కూడా అంతా ఒకటే నేనే బ్రహ్మాన్ని అని తెలుసుకుంటే పనులు చేయడం మానేయాలా బాధ్యతలు వదిలేయాలా ఇది ఎప్పుడూ వచ్చే అతి పెద్ద అపార్థం అండి.
(07:24) శంకరాచార్యుల వారు ఎక్కడా పనులు మానేసి అడవుల్లోకి వెళ్ళిపోమని చెప్పలేదు. కర్మను వదిలేయమని ఆయన అనలేదు. అంటే పనులు చేస్తూనే విముక్తి పొందొచ్చు అంటారా అందరూ పనులు వదిలేస్తే లోకం ఎలా నడుస్తుంది కదా కచ్చితంగా దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి చీకట్లో తాడును చూసి పాము అని భయపడే వ్యక్తి ఉదాహరణ చూద్దాం. ఆ మసక చీకటిలో నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే దారిలో ఉన్న తాడును పాము అనుకుంటాడు.
(07:47) అవును భయంతో గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది. పారిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తాడు లేదా ఆ పామును కొట్టడానికి రాళ్లుు విసురుతాడు. ఇక్కడ ఆ రాళ్ళు విసరడం అనేది అతను చేస్తున్న కర్మ అన్నమాట. కరెక్ట్ కానీ అతను ఎన్ని రాళ్ళు విసిరినా అతని లోపలి భయం పూర్తిగా పోదు. ఎందుకంటే అక్కడ పామే లేదు. అతని సమస్య అది తాడు మాత్రమే అని తెలియని అజ్ఞానం.
(08:11) ఎవరో వచ్చి టార్చ్ లైట్ వేసి చూపిస్తే అది పాము కాదు కేవలం తాడు మాత్రమే అని తెలుసుకుంటాడు కదా ఆ వెలుతురే ఆత్మజ్ఞానం జ్ఞానం రాగానే పనులు చేయడం ఆగిపోదు కానీ పనుల వెనుక ఉన్న భయం ఆగిపోతుంది. కర్మను వదిలేయడం కాదు కర్మ చేస్తున్నప్పుడు ఉండే బాధను వదిలేయడం. వావ్! నాకు ఇప్పుడు చాలా స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. కర్మ చేయడం మానేయడం కాదు, కర్మను చూసే దృక్కోణాన్ని మార్చుకోవడం.
(08:40) కానీ ఇది ఆచరణలో ఎలా సాధ్యం అంటారు? ఎలాగంటే రోజువారి జీవితంలో కోపం లేదా బాధ వచ్చినప్పుడు ఎలా రియాక్ట్ అవుతామ అనేది ముఖ్యం. నిజమే ఆఫీసులో గొడవ జరిగితేనో, ప్రమోషన్ రాకపోతేనో, కోపం రావడం సహజం కదా? అప్పుడు ఈ వేదాంతం ఎలా ఉపయోగపడుతుంది? ఇక్కడే మనకు సాక్షి భావం అనే గొప్ప సాధన ఉపయోగపడుతుంది. కోపం వచ్చినప్పుడు నేను కోపంగా ఉన్నాను అనుకోకుండా ఒక ప్రేక్షకుడిలా ఆ కోపాన్ని గమనించాలి.
(09:08) ఓహో అంటే ఆ భావోద్వేగాలకు మనకు మధ్య ఒక మానసికమైన దూరాన్ని సృష్టించడం అన్నమాట. గమనించేవాడు వేరు ఆ కోపం వేరు అంటారా సరిగ్గా చెప్పారు మీరు ఆకాశం అయితే మీ భావోద్వేగాలు ఆకాశంలో వచ్చే మబ్బు లాంటివి మబ్బు వల్ల ఆకాశానికి ఏమైనా నష్టం ఉందా లేదు కదా లేదు మబ్బులు వస్తుంటాయి పోతుంటాయి ఆకాశం అలానే ఉంటుంది. అలాగే మనం పనులు చేయాలి బాధ్యతలు నిర్వర్తించాలి కానీ నేను పరిమితమైన దేహాన్ని కాదు నేను స్వచ్ఛమైన చైతన్యాన్ని అని గ్రహించాలి.
(09:46) అప్పుడు మన నిర్ణయాలు భయం నుండి కాకుండా వివేకం నుండి వస్తాయి. వావ్ నేను ఆకాశాన్ని నా ఆలోచనలు మబ్బులు మాత్రమే అని అనుకుంటే ఎంతటి ఒత్తిడి నుంచైనా సులభంగా బయటపడొచ్చు సరే ఇదంతా బాగుంది కానీ దీనంతటికీ మూలమైన ఆ అద్వైత సిద్ధాంతం గురించి కొంచెం వివరిస్తారా అడుగులు వేయడం అంటే అసలు అర్థం ఏమిటి అనేది మనం తెలుసుకోవాలి. ఇక్కడే మనం అద్వైత వేదాంతం యొక్క అత్యున్నత శిఖరానికి చేరుకుంటాం.
(10:13) ఆ అత్యున్నత స్థాయి గురించి వినాలని చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. శంకరాచార్యుల వారు ప్రతిపాదించిన సారాంశాన్ని కేవలం సగం శ్లోకంలో చెప్పొచ్చు బ్రహ్మ సత్యం జగన్మిత్య జీవో బ్రహ్మైవ నాపరః అంటే ఈ అనంతమైన పరిపూర్ణ చైతన్యం మాత్రమే సత్యం ఈ జగత్తు అంతా మిత్య అనా అవును ప్రతి జీవి లోపల ఉన్న ఆత్మ ఆ బ్రహ్మం కన్నా వేరు కాదు అని అర్థం. ఒక్క నిమిషం ఇక్కడ జగన్మిత్య అనే పదం చాలా కన్ఫ్యూజ్ చేస్తుంది కదా ఈ ప్రపంచంంతా భ్రమ దీనికి విలువే లేదు అంటే కాస్త నిరాశగా అనిపించదు మనం చూస్తున్నదంతా అబద్ధమేనా చాలా మంచి పాయింట్ అడిగారు ఇక్కడ మిత్య అంటే అసలు లేదు అని కాదు ఒక మ్యాజిక్
(10:51) ట్రిక్ కాగా మాయమైపోతుంది అని కాదు మిత్య అంటే శాశ్వతం కానిది అని అర్థం అంటే నిరంతరం మార్పుకు లోనయ్యేది అనా అవును ఈరోజు ఉన్నట్లు రేపు ఉండదు కదా ఏది ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదో దాన్ని దాన్ని అంతిమ సత్యం అని ఎలా అంటాం అందుకే అది మిత్య కానీ ఆ మార్పులన్నిటి వెనుక స్థిరంగా ఉండే ఒక చైతన్యం ఉంది అదే బ్రహ్మం ఓహో అంటే మనం ఈ మారుతున్న ప్రపంచమే శాశ్వతం అనుకని ఒక పరిమితమైన జీవులం అని భ్రమిస్తున్నామ అన్నమాట అదే అవిద్య లేదా అజ్ఞానం అర్థమైంది ప్రపంచం ఉంది కానీ మనం అనుకుంటున్న శాశ్వత రూపంలో లేదు మరి ఈ అజ్ఞానపు పొరలు తొలగిపోవడానికి ఏం చేయాలి
(11:34) దానికి ఏదైనా పద్ధతి ఉందా ఉంది మన శాస్త్రాలు దీనికోసం మూడు ముఖ్యమైన దశలను సూచించాయి. అవి శ్రవణ మనన నిదిధ్యాసన శ్రవణ అంటే ముందుగా సత్యాన్ని వినడం చదవడం కదా ఈరోజు మనం చేస్తున్నది అదే అవును కానీ విన్నంత మాత్రాన జీవితం మారిపోదు కదా విని వదిలేస్తే అది కేవలం సమాచారం లాగే మిగిలిపోతుంది. అందుకే రెండవ దశ మనన అంటే విన్నదాన్ని మనసులో లోతుగా విశ్లేషించడం.
(12:03) ఎలా విశ్లేషించాలి అంటారు ఉదాహరణకు ఎవరైనా మిమ్మల్ని మాటలతో అవమానించారు అనుకోండి అప్పుడు మీరు ఒంటరిగా కూర్చొని అసలు ఇక్కడ అవమానింపబడింది ఎవరు అని ప్రశ్నించుకోవాలి. నా శరీరమా? కాదు నా చైతన్యమా? చైతన్యాన్ని ఎవ్వరూ అవమానించలేరు. అంటే గాయపడింది కేవలం నా అహంకారం మాత్రమేనని విశ్లేషించుకోవాలి. కరెక్ట్ ఈ లోతైన విశ్లేషణనే మనన.
(12:31) ఇక మూడవ దశ నిధి ధ్యాసన. అంటే ఆ విశ్లేషణ ద్వారా తెలుసుకున్న సత్యంలోనే నిరంతరం లీనమై ధ్యానం చేయడం. అంటే నేను అనంతమైన చైతన్యాన్ని అనే భావనలో స్థిరపడటం కదా. అవును ఈ ప్రక్రియ ద్వారా అజ్ఞానం పూర్తిగా తొలగిపోయినప్పుడు ఆ అనంతమైన బ్రహ్మం మన లోపలి ఆత్మ ఒక్కటే అనే సత్యం తెలుస్తుంది. దీన్నే ఉపనిషత్తులు తత్వం అసి అంటాయి.
(13:00) తత్వం అసి నీవే అది వింటుంటేనే మనసులో ఆ బరువు దిగిపోయినట్లు ఒక ప్రశాంతత ఆవహిస్తోంది. ఈ స్థితిలో చేరుకోవాల్సిన గమ్యం ప్రయాణించే సాధకుడు ఇద్దరూ ఒక్కటే అయిపోతారు. ఆ క్షణంలో మిగిలేది కేవలం స్వచ్ఛమైన సచ్చిదానంద స్థితి మాత్రమే. నిజంగా ఈ లోతైన అన్వేషణ మనసును తేలికపరుస్తుంది. కర్మ అనేది మనల్ని సన్నద్ధం చేస్తోంది. మనం చేసే నిస్వార్థమైన పనులు సత్యాన్ని స్వీకరించేందుకు ఒక స్వచ్ఛమైన క్షేత్రాన్ని సిద్ధం చేస్తాయి.
(13:29) అవును కానీ అంతిమంగా మనల్ని నిద్రలేపేది పనులు కాదు ఆత్మ జ్ఞానమే. మోక్షం అనేది మనం జీవితాంతం కష్టపడి సంపాదించుకునే పదవి కాదు మన ప్రస్తుత స్వభావం. కళ్ళగాలు ఎక్కడికి పోలేదు మన తలపైనే ఉన్నాయి అంటారు. ఆ అనుభూతే విముక్తి ఇక్కడ మనం ముగించే ముందు ఒక చిన్న ఆలోచనను మీ ముందు ఉంచాలనుకుంటున్నాను. బాహ్య ప్రపంచాన్ని మార్చడానికి మనం చేసే పనులన్నీ భ్రమయితే ఈ విశ్వ నాటకంలో మనం ధరించే పాత్రలకు ఉన్న నిజమైన అర్థం ఏమిటి? అంటే అంతా భ్రమే అయినప్పుడు ఈ నాటకం దేనికి అని మీ ఉద్దేశమా? అవును సముద్రం ఎప్పుడూ సముద్రమే అయినప్పుడు ఒక చిన్న అలకు
(14:11) ఉప్పొంగే స్వేచ్ఛ ఎందుకు ఇవ్వబడింది? బహుశా ఆ ఆటలో కూడా మనం చూడలేని ఒక అద్భుతమైన పరమార్థం ఉందేమో దాన్ని ఒక భారంగా కాకుండా ఒక లీల లాగా చూడగలిగితే మనం చేసే పనులు బంధనాలు కావు అవే మన ఆనందానికి వ్యక్తీకరణలు అవుతాయి. ఖచ్చితంగా యమైన భావనతో ఈనాటి మన అన్వేషణను ముగిద్దాం. మీ అంతరంగపు లోతులను ఎప్పటికీ అన్వేషిస్తూనే ఉండండి.
(14:36) ఆ సత్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూనే ఉండండి. అత్యంత ప్రశాంతమైన ఆ ఆత్మ సత్యంలోనే నిలవండి సెలవు