భ్రమలు వీడితే.. నీవే బ్రహ్మ! | Dharmavaram | Anand | SelfRealization | Inner God | PMC Telugu

భ్రమలు వీడితే.. నీవే బ్రహ్మ! | Dharmavaram | Anand | SelfRealization | Inner God | PMC Telugu

Author Name:PMC Telugu

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@PMCTelugu

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=RUFU-86Ggcs



Transcript:
(00:01) పిఎంసి ప్రేక్షకులకు నమస్కారం ఈరోజు మన ముందున్నారు బ్రహ్మర్షి దేవరపల్లి గోపాల్ రెడ్డి గారు నమస్తే సార్ బ్రహ్మర్షి దేవరపల్లి గోపాల్ రెడ్డి గారు పిరమిడ్ స్పిరిచువల్ సొసైటీస్ మూమెంట్ లో ఒక గొప్ప మాస్టర్ పత్రి సార్ ద్వారా మరి మొట్టమొదటి బ్రహ్మర్షి పిఎస్ఎస్ మూమెంట్ లో మరి వ్యవస్థాపకులు అయినటువంటి పత్రి సార్ అయితే సార్ తర్వాత ఆ స్థాయిలో ఆ యొక్క బ్రహ్మర్షి పదవిని అధిరోహించినటువంటి గొప్ప మాస్టర్ మన గోపాల్ రెడ్డి గారు ఈరోజు
(00:44) మనం ధర్మవరంలో మన సీనియర్ పిరమిడ్ మాస్టర్ వెంకటస్వామి గారి ఇంట్లో ఈ యొక్క ఎపిసోడ్ చేయబోతున్నాం. ఈ ఎపిసోడ్ ఎంత ఇంపార్టెంట్ అంటే భారతదేశం అంటే మనం ఏదైనా ప్రామాణికంగా తీసుకున్నప్పుడు భగవద్గీతను ప్రామాణికంగా తీసుకుంటాం మనం అటువంటి భగవద్గీతలో నాలుగు యోగాల గురించి చెప్పబడి ఉంది. జ్ఞాన యోగము, భక్తి యోగము, ధ్యాన యోగము, కర్మ యోగము ఈ యొక్క నాలుగు యోగాల గురించి మనం విశేషంగా మనం తెలుసుకోబోతున్నాం.
(01:23) ఇది అత్యంత ముఖ్యమైనటువంటి జ్ఞానం ఈ యొక్క జ్ఞానం మన దగ్గర ఉన్నప్పుడు మన యొక్క ఆత్మ ఎదుగుదల అది వేగవంతం అవుతుంది మరి అటువంటి అద్భుతమైనటువంటి ఎపిసోడ్ ఇది మరి ఇంకెందుకు ఆలస్యం సార్ మాటల్లో దీన్ని విశేషంగా తెలుసుకుందాం. సార్ మీ మాటల్లో ఈ యొక్క నాలుగు యోగాల గురించి భగవద్గీతలో ఫస్ట్ అర్జుని విషాద యోగం తర్వాత మొట్టమొదట అందించింది జ్ఞాన యోగం అంటే సాంఖ్యం సాంఖ్యం అంటే ఆత్మానాత్మ వివేకం ఎందుకు అంటే మోహం అనేది ఎక్కడ జనిస్తుంది అంటే అజ్ఞానం వల్లే జనిస్తుంది. అంటే
(02:12) ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చూడగలిగినటువంటి దృష్టి లోపం వల్లే జరుగుతది ఇది అంటే అది ఉన్నది ఉన్నట్టుగా చూడలేదు మనసు ఎప్పుడైతే ఆ బుద్ధికి సరైన జ్ఞానం అందనప్పుడు మాత్రమే అది ఉన్నది లేనట్టు లేనిది ఉన్నట్టు బ్రమిస్తుంది ఆ బ్రమ కలగడం తోటే అజ్ఞానం ఆ అజ్ఞానంతోటే జీవుడుగా జీవుడు బంధింపబడుతున్నాడు కాబట్టి ఆ మోహానికి గురయ్యాడు అర్జునుడు ఎవరు యుద్ధంలో రెండు సైన్యాల మధ్య రథం రథం నిలిపొని కృష్ణుని ఆర్డర్ వేశడు రెండు సైన్యాల మధ్య రథాన్ని నిలిపాడు రెండు సైన్యాల మధ్య రథాన్ని నిలపడంలో కూడా ఆయన
(02:58) తీసుకుపోయి ఎక్కడ పెట్టాడు అంటే భీష్మ ద్రోణాదుల ఎదుటే పెట్టాడు తీసుకుపోయి రథాన్ని ఒక్కసారి కౌరవ సైన్యాన్ని పాండవ సైన్యాన్ని వీక్షించాలి అని ఆయన అడిగాడు ఈయన అదేవిధంగా రథాన్ని నిలిపాడు. నిలిపిన తర్వాత రెండు సైన్యాల మధ్య నిలబడి మొత్తం ఆ వైపు సైన్యాన్ని ఈ వైపు సైన్యాన్ని చూశాడు. తన శత్రు సైన్యం వైపు ఎప్పుడైతే చూశాడో ఆ శత్రు సైన్యంలో ఉండేదంతా తన వల్లే తన వాళ్లే అంతా తన వాళ్లే ఆయన దుర్యోధనాదులు కూడా శత్రుత్వం వీళ్ళకు చెడు చేసి ఉండొచ్చు కానీ బంధువర్గంగా చూసుకుంటే వాళ్ళు కూడా ఒక వంశానికి చెందినోళ్లే ఒక
(03:44) కుటుంబానికి చెందినోళ్లే ఈ వ్యామోహం లేకపేదానికి ఏం పెద్ద సమస్య అవసరం లేదు అంతా తన అంతా వాళ్లే కనపడతారు నీకు నీకు ఆ మోహం వచ్చినప్పుడు అదే కనపడతాడు ఆయన క్షత్రియుడు ఆయనకు ఉండాల్సిన లక్షణం కాకుండా వేరే ఇతరతర ఈ బాంధవ్య లచ్చనం కనపడింది ఆయనకు ఆయన లచ్చనం ఏమంటే ఆయన శత్రువునికి సహజ లక్షణం ఏమ ఉండాలంటే అంటే శిష్ట రచ్చన దుష్ట శిక్షణ అవతలోడు బంధువా బంధువు కదా తనకు అనుకూలమా ప్రతికూలమా ఈ విషయాలు కాదు అవతలోడు ఎవడైనా దుష్టుడు అయితే వాని పైన వాడు శత్రువే క్షత్రియుని లచ్చనం ఉండాల్సింది అవతలోడు శిష్టుడు అయితే తనకు వ్యతిరేకమైన దగ్గర
(04:29) పెట్టుకోవాల్సిందే ఇది మరిచిపోయాడు ఆయన భీష్మ ద్రోవనాధులను చూసి అప్పటికి ఎందుకంటే చిన్నతనంలోనే తండ్రి పోవడంతో ఎంతో ఆదరించాడు భీష్ముడు తల్లి తండ్రికి మాదిరిగా చూశడు తర్వాత ద్రోణుడు తన కుమారుని కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించాడు. తన కుమారునికి నేర్పన విద్యలను కూడా నేర్పించాడు. ఆయన అన్నాడు నాకు అర్జునుడు ప్రేమ పుత్రుడు అని వీడు నా కామపుత్రుడు ఎవరు అశ్వర్థామ అశ్వత్తామ అశ్వర్థామ కామ పుత్రుడు వీడు నాకు ప్రేమ పుత్రుడు అనేవాడు.
(05:03) ఎందుకంటే ఆయన ఇష్టం అంత ఇష్టం ఇష్టమైనోడు అంటే అశ్వర్థామ మీద ప్రేమ ఉండదనేది కాదు అసలు వానితోనే ఆయనకు మృత్యువు అశ్వర్థామ లేదంటే ఈయన ఎప్పుడు ఆ వైపు ఉండేవాడు కాదు అశ్వర్థమ అంటే అంత ఇష్టమే అంత ఇష్టమైన అంతకంటే ఇష్టం అర్జునుడు అంత అద్భుతమైనటువంటి గురువు అంత అద్భుతమైనటువంటి తాత ఇంకా తర్వాత తర్వాత కృపాచార్యుడు గురువు తర్వాత తనకు కావలసినోళ్ళు ఎంతోమంది తన తండ్రులు మేనమామలు తన బంధువులు అందరినీ చూసేప్పటికి ఒకసారి మోహం ఆవహించింది.
(05:42) అది అట్లా ఇట్లా ఆవహించాలి ఆయనకు చేతులు వనికిపోయాయి అంత వీరాది వీరుడు ధీరవీరుడైన అర్జునుడే దీనహీనుడు అయిపోయాడు. అంత ధీరుడు అంటే అంత ధీరుడు ఇంతవరకు ఇన్ని యుద్ధాలు చేశడు ఎక్కడే గన ఆయన చెయి వనికింది కానీ బిల్లు జారింది గాని లేదు ఇక్కడ ఈ పరిస్థితిలో మాత్రం ఆయనకు గడగడల అట్లా వనికిపోయి అట్లా గాండవం జారిపోయింది భూమిమీద పడిపోయింది రథంలో కింద పడిపోయింది అది అంత ధీరవీరుడు కూడా దీనహీనుడు అయిపోయాడు ఎందుకంటే మోహం కమ్మింది వీళ్ళ ఎవరు అంతా నావాళ్ళు ఇంత పెంచి పెద్ద చేసిన ఈ తాతని చంపుకు చంపుకుల ఆయన ఉద్దేశం లో ఏమంటా ఈ ఏమంటాడు ఈ రాజ్యము వద్దు
(06:25) రాజ్యభోగము వద్దు నాకు అన్ని అన్ని వదిలేసేకి రెడీ నేను బిచ్చమఎత్తుకొనైనా జీవిస్తాను గానీ నేను ఈ విషయంలో నేను యుద్ధం చేయను అని కరాకండిగా చెప్పేసాడు కృష్ణునికి అంతవరకు ఎట్లా ఉన్నాడు ఎప్పుడెప్పుడు యుద్ధంలోకి పోదామా ఎప్పుడెప్పుడు యుద్ధం చేద్దామా శత్రువుని దునుమాడదామా అనే అంత పోర్సులో ఉండేవాడు ఒక్కసారి వాళ్ళని చూస్తేనే అంత మమకారం వృత్తి అనేది అంత బలంగా పనిచేస్తుంది మనిషికి అందుకే జ్ఞాని కావాల్సినోడికి మమకారం అనేదే పెద్ద శత్రువు ఆ శత్రువు ఆవహించింది అందుకే ఆయన దీనహీనుడు అయపోయాడు అప్పుడు ఆయనకు ఈ అజ్ఞానం ఏంది వాస్తవం ఏందో స్వధర్మం ఏమో
(07:11) ఆయన మరిచిపోయాడు స్వధర్మం ఆయనక ఏమంటే చత్రుడు శిష్ట రచన దుష్ట శిక్షణ భీష్మ ద్రోవనాధులు దుష్టులా అనేది కాదు వాళ్ళు శిష్టులే కావచ్చు ఆయన దుష్టులు యొక్క సహవాసం ఉంది వాళ్ళ వైపు వాళ్ళు నిలబడ్డారు కాబట్టి ఇంక వాళ్ళ కూడా దుష్టుల కింద లెక్క అధర్మం వైపు నిన్న అధర్మం వైపు దాంట్లో ఏమి ఏమాత్రం కూడా అనుమానం లేదు అయినా ఈయనకు అది అది అదే భ్రమ అనేది మనకు బ్రమ ఎట్లాగ అమ్ముతాది అంటే అది ఏ వైపు నుంచి వచ్చి మనిషిని ఆవహిస్తుందో తెలియదు అంతటి అర్జునునికే ఆవహించింది అంటే మన బోటలు ఎలా నూకుతుందో కూడా తెలియదు.
(07:49) ఎట్లా మారుస్తుందో కూడా తెలియదు ఆటివరకు అంత పోర్సులో పోయినోడు ఆ లెవెల్ చేసిన తర్వాత కృష్ణుడికి మార్గం ఏముంది చూసాడు దిక్కు తెలియదు దిక్కు తెలియని పరిస్థితిలో పడిపోయినాడు అనేది అర్థమయింది ఆయనకు అజ్ఞానంలో పడిపోయాడు అనేది ఇప్పుడు కావాల్సింది అతనికి ఆత్మబోధ తను ఎవరో తనకి తెలియాలి వాస్తవం ఏమో తెలియాలి స్వధర్మం ఏమో తెలియాలి పరధర్మం ఏమో తెలుసా స్వధర్మ పరధర్మాలకు మధ్య తేడా తెలియకపోతే కూడా వాడు సక్రమైన రూట్లో వచ్చే లేదు కాబట్టి ఆయన స్వధర్మం క్షత్రియుడు అయితే క్షాత్రం అంటే శిష్ట రచ్చన దుష్ట శిక్షన అయితే అది పోయి వ్యామోహంలోకి పడిపోయాడు కాబట్టి ఇప్పుడు జ్ఞానం బోధించాలి అందుకే
(08:27) ఫస్ట్ జ్ఞానయోగం బోధించిన తర్వాతే కర్మయోగం బోధిస్తాడు చాలామంది అభిప్రాయం ఏమంటే కృష్ణుడు జ్ఞానయోగం బోధించినప్పుడు అర్జునునికి తలకాయకి ఎక్కలేదు అది ఎక్కకపోవడం వల్ల తిరిగి కర్మయోగం బోధించాడు అంటారు. అది ఎట్టి పరిస్థితుల్లో కృష్ణుని విషయంలో జరిగే విషయం కాదు. ఆయనకు తెలియకపోవడం ఏంది జరిగేది తెలుసు జరగబోయేది తెలుసు జరుగుతానేది తెలుసు అన్ని తెలిసినటువంటి వానికి ఆ విషయంలో పొరపాటు పడతాడు అనేది లేదు అర్జునునికి ఏది ఇవ్వాలో ఫస్ట్ ఆ డోసే ఇచ్చాడు అదే ఆత్మ అనాత్మ వివేకం ఆత్మ అనాత్మ ఫస్ట్ నువ్వు అనాత్మవు కాదు ఆత్మవు అనే విషయంలో జ్ఞానయోగంలో సాంఖ్యంలో చాలా
(09:16) అద్భుతంగా చెప్పాడు భగవానుడు క్లైబ్యం అస్మగమపార్తనైతత్వ ఉపద్యతే క్షుద్రం హృదయ దౌర్బల్యం తక్తోతిష్ట పరంతప అంటాడు ఓ అర్జున నీవు పిరికితనమునకు లోను కావద్దు ఇది నీకు ఉచితము కాదు ఓ పరంతప క్షుద్రమైన హృదయ దౌర్బల్యమును వీడి యుద్ధమునకు సిద్ధము కమ్ము ఫస్ట్ డోస్ ఆయనకి ఎక్కిలా ఆ ఇంజెక్షన్ ఎక్కితేనే తెలియదు ఇది ఓ అర్జున నీవు పిరికితనమునకు లోను కావద్దు ఇది ఇది నీకు ఉచితము కాదు నీకు సంబంధించింది కాదు పిరికితనం అనేది నీకు రాకూడదు రాలే ఇంతవరకు ఇప్పుడు వచ్చింది.
(09:54) ఓ పరంతప హృదయ దౌర్బల్యమును వీడి యుద్ధమునకు సిద్ధము కమ్ము హృదయ దౌర్బల్యం అనేదే మానవునికి అతి నీచమైంది ఎక్కడ ఎంతటి దీరున్నైనా వీరున్నైనా అది పూర్తిగా కృంగదీస్తుంది. కాబట్టి ఈ గుణాన్ని ఇది నీకు తగింది కాదు నువ్వు మహా ప్రతాపవంతునివి పౌరుషశాలివి అటువంటి వానివి ఇంత దుర్బలత్వానికి రావడం కారణం ఏమంటే వాస్తవం నీకు తెలియకపోవడం వల్లే జ్ఞాని అనేవాడు సత్యనోనికి ఏడుస్తాడు బ్రతికినోనికి ఏడుస్తాడు అజ్ఞాని సచ్చినోనికి ఏడుస్తాడు బ్రతికినోనికి ఏడుతాడు ఇది వాడు ఉండకపోయే ఒక విషయంలో వాడిని అట్లా చూస్తాడు ఒక విషయంలో ఇట్లా చూస్తాడు ఈ రెండు ఎక్కడ
(10:39) వస్తాయి అంటే ఒకనికి స్వచ్ఛమైన బుద్ధి ఉండదు బుద్ధి శుద్ధమైతే తప్ప వాస్తవాన్ని గ్రహించలేదు శుద్ధ బుద్ధే వాస్తవాన్ని గ్రహిస్తుంది. మాలిన్యంతో కూడిన బుద్ధి మమకార అహంకార మమకారాలు గురైనటువంటి బుద్ధి నిర్ణయించుకోలేదు అసోచ్య నన్వసోచస్త్వం ప్రజ్ఞ వాదాంస బాసే గతాసు నగతాసుంచ నానుసోచంతి పండితాః ఓ అర్జున మహాజ్ఞాని వలె ధర్మ పన్నములు విప్పుచున్నావు ఏడవ గూడని వారి కొరకు విలపించుచు మూడును వలె ప్రవర్తించుచున్నావు విఘ్ఞులు లేక పండితులు సచ్చిన వారికిని బ్రతికిన వారికి కూడా దుఃఖింపరు ఓ అర్జున అసోచ్య నన్వసోచస్త్వం ప్రజ్ఞ వాదాంసభాసే
(11:24) గతాసు నగతాసుంచ నానుసోచంతి పండితాః ఓ అర్జున మహా జ్ఞాని వలె ధర్మ పన్నములు విప్పుచున్నావు వాళ్ళు నా తండ్రులు వాళ్ళు నా తాతలు వాళ్ళని చంపితే నాకు నరకం వస్తుంది. ఆ నరకాన్ని అనుభవించే కంటే నేను బిచ్చం ఎత్తుకైనా జీవించడం మేలు ఒకవేళ వాళ్ళని చంపితాను అనుకో గురువులను తండ్రులను తాతలను చంపిన తర్వాత ఆ రాజ్యం వస్తే గాని నేనుఏమ అనుభవిస్తాను ఆ రక్తపు కూడు నేను తినలేను నేను బిచ్చం ఎత్తుకొనియనా జీవిస్తాను అంటాడు బిచ్చం ఎత్తుకొని జీవించే స్వభావమా అర్జునుది రేపు అదే చెప్తాడు కృష్ణుడు రేపు నువ్వు
(12:09) అలా బజార్లోకి వచ్చి బిచ్చం ఎత్తుకున్నప్పుడు వాళ్ళు ఎవరెవడో హేలం చేస్తాడు. ఏ బుద్ధుడో మహావీరుని మాదిరి నువ్వు తలకాయ ఎంచుకొనివే కెపాస్టిటీనా నీకు నీ క్షాత్రం బుద్ధి ఉన్నిస్తుందా ఆ స్వభావం నిన్ను ఊరికే పెడుతుందా నువ్వు అనుకుంటాన్నావేమో నేను బిచ్చం ఎత్తుకొనియనా జీవిస్తాను నాకైతే నమ్మకం లేదు ఎందుకంటే అది ఎవడో నువ్వు మాట్లాడాల్సిన మాట కాదు ఎవడో మహావీరుడో బుద్ధుడో మాట్లాడితే దాన్ని ఒప్పుకోవచ్చు నీలాంటిోడు మాట్లాడితే ఒప్పుకునే మాట కాదు అది ఎందుకంటే నీది చేత్ర బుద్ధి ఓ మాట అంటే నీకు బుస్సమ అంటుంది ఆడ ఏది నీ చేతుల్లో నువ్వు ఉండాలను అనుకుంటాను నీ
(12:45) స్వభావం నీ స్వభావం నీకు నీకు తెలియకపోవచ్చోమో నాకేం తెలుసు కచ్చితంగా నీ స్వభావం ఏందనేది నువ్వు దీన్ని వదిలిపెట్టు ఇవి ఏంది ఒక జ్ఞాని వలే ధర్మ పన్నములు విప్పుచున్నావు ఏది మాటలు చూస్తే కోటలు దాడుతాండవి కాలు చూస్తే గడప దాటంలే ఎంత జ్ఞానం చెప్తాడవ అంటే నీ జ్ఞానం అంతా ఆ జ్ఞానం ఎందుకు పనికిరాని జ్ఞానమే అని చెప్పి కృష్ణుడు మందలించడంలోనే అంటాడు అప్పుడు ఆయన చెప్పిన తర్వాతనే ఆయనకు అవగాహన వచ్చింది.
(13:19) అప్పుడు కొంచెం ఆలోచించాడు. ఇందు పరమాత్మ చెప్పే మాటలు విన ఎప్పుడైతే ఆయన నోరు విప్పాడో అంతవరకు నోరు విప్పలే ఆయన అలా ఏడ్చుకుంటూనే చెప్పుకుంటూనే ఉన్నాడు వాళ్ళని చంపితే పాపం వస్తుంది వీళ్ళని చంపితే పాపం వస్తుంది నన్ను నరకానికి పోతా ఇవన్నీ మళల రాజ్యం వచ్చినా నేనేమ సుఖంగా ఉంటానా ఈ ఏడుపంతా ఏడ్చి ఏడ్చి ఏడ్చి ఏడిచి ఏడిచినంత వరకు ఆయన ఉరికేసి చూసుకుంటూనే ఉన్నాడు.
(13:45) తర్వాత ఇప్పుడు నోరు విప్పిన తర్వాత ఈ మాట చెప్పాడు. అప్పుడు అన్నాడు లాస్ట్ ఫైనల్ లో ఎప్పుడైతే కృష్ణుడు దీన్ని పూర్తిగా చెప్పాడో ఏం చెప్తున్నాడు గురునిహత్వాహి మహానుభావాన్ శ్రేయోభోక్తం బైచమపిహలోకే యత్వార్త కామాస్త గురునిహైవ బుంజియభోగా రుదిర ప్రతిదాన్ అంటాడు మహానుభావులైన గురుజనులను చంపకుండా బిచ్చంఎత్తుకొని నేను జీవించుట శ్రేయస్కరమే బిచ్చం ఎత్తుకొని జీవించిన శ్రేయ శ్రేయస్కరంగానే ఉంటుంది కానీ ఇది మాత్రం నాకు మంచిది కాదు ఈ చంపడం అనేది చేయడం అనేది నాకు నచ్చదు అని అరాకండిగా చెప్పిన తర్వాత ఈ కృష్ణుడు
(14:30) చెప్పిన మాటలకు ఆయన ఇన్స్పైర్ అప్పుడు చెప్తాడు కార్పణ్యదోసోపహతస్వభావః పృత్చామిత్వాం ధర్మ సమ్మోడచేతః యచ్రేయహ శాన్చితం బృహితన్మే శిష్యస్తేహం శాదిమాం త్వం ప్రసన్నం అంటాడు కృష్ణ కార్పణ్య దోషమునకు లోనై నా స్వభావమును కోల్ కోల్పోయి గిలగిలలాడుతున్నాను ధర్మాధర్మ విశిక్షణకు దూరమై నా కర్తవ్యము నిర్ణయించుకొనలేకున్నాను కనుక నాకు శ్రేయస్కరమైన దానిని నిశ్చయముగా తెలుపుము నేను నీకు శిష్యుడను శరణాగతుడను ఉపదేశింపుము ఎప్పుడు శరణు అన్నాడో అప్పుడు కృష్ణుడు జోక్యం చేసుకోవాల్సి వచ్చింది.
(15:11) కార్పణ్య దోషమునకు లోనై నా స్వభావమును కోల్పోయి నేను చేత్ర స్వభావము నన్ను కోల్పోయిన గిలగిలలాడుచున్నాను నిర్ణయించుకుంటే ఇది ఏది మంచో ఏది ఇచ్చాడో ఎంచుకోలేకపోతున్నా ఏది ధర్మమో ఏది అధర్మమో ఎంచుకోలేకపోతున్నా ధర్మధర్మ విశిక్షణ కోల్పోయా కార్పణ్య దోషమునకు లోనై నా స్వభావమును కోల్పోయి గిలగిలలాడుతున్నాను ధర్మధర్మ విశిక్షణకు దూరమై నా కర్తవ్యాన్ని నిర్ణయించుకొనలేకు న్నాను ఆ ధర్మం మీదో ఆ ధర్మం మీదో నిర్ణయించుకోలేక కర్తవ్యాన్ని నేను నిర్వర్తించలేకపోతున్నా కాబట్టి నాకు శ్రేయస్కరమైన దానిని నిశ్చయముగా తెలుపుము ఈ మాట చాలా అద్భుతమైన
(15:56) మాట చాలామంది శ్రేయస్సు అంటే శ్రేయోభిలాసులు అంటుంటాం మనం శ్రేయస్సు ప్రేయస్సు రెండు ఉంటాయి ప్రేయస్సు అంటే అనిత్యమైనవి అనిత్యమైన భోగాలన్నీ ప్రేయస్సులే ఓకే ఓకే నువ్వు నువ్వు ఎన్ని మేళ్లున్నా చెయి ఎన్ని ఎన్ని యజ్ఞాలన్న చేయి ఎన్ని యాగాలన్న చేయి ఏవైతే వచ్చిపోతాయో అవన్నీ ప్రేయస్సులే ప్రేయ కర్మలే యజ్ఞం చేస్తావు నువ్వు ఇప్పుడు పుణ్యం వస్తాది మళ్ల పైలోకాలకి పోతావ్ పుణ్యం అయిపోతాది మళ్లా కిందికి వస్తావు మళ్లా అజీరలోకి వస్తా అంటావు రావడం పోవడమే కాబట్టి శ్రేయ మార్గం నేను ఎంచుకోమంటే శ్రేయస్సు అంటే వచ్చిపోయేది కాదు ఒక్కసారి వచ్చింది అది పోదు అంటే
(16:39) నేను ఆత్మను అని నువ్వు గుర్తించినావా ఆత్మను అని గుర్తిస్తే అది శ్రేయస్సు ఓకే నీ స్వరూప జ్ఞానం పొందడమే నీకు శ్రేయస్సు ఇవన్నీ ప్రేయస్సులే ఏవి అంటే అనిత్యమైనవి అనిత్యమైనవి నిత్యమైనది ఓకే అందుకే ఫస్ట్ చెప్తాడు అయ్యా ఇవన్నీ ఏం కాదు ఏమంటాడు ఫస్ట్ యజ్ఞాలు చెయి యాగాలు చెయి వ్రతాలు చెయి దానాలు చెయి ధర్మాలు చెయి అని ఎన్నో చెప్తాడు కృష్ణుడు చేయమంటాడు దీనివల్ల నీకు శుభాలు వస్తాయి ఇహలోక సుఖాలు పరలోక సుఖాలు వస్తాయి పుణ్యకర్మలు అన్ని ఆచరించడం వల్ల ఇహలోక పరలోక సుఖాలు అన్నీ లభ్యం అయతాయి అయితే అవి ఏమైతాయి మళలా పోతాయి అదే చెప్తాడు
(17:18) ఫస్ట్ త్రైవిద్యమాం సోమపాహ పూతపాప యజ్ఞరిషవా స్వర్గతిం పార్తయంతే తే పుణ్యమాసాద్య సురేంద్రలోక అస్నంతి దివ్య దివిదేవ భోగా అని అంటాడు కొందరు మూడు వేదములను అధ్యయనమనర్చి యజ్ఞములచే నన్ను ఆరాధించి విగత పాపులై స్వర్గ ఫలములపేచింతురు అట్టివారు వారు పుణ్యకర్మ ప్రాబల్య వలన దేవలోకమునకు పోయి దేవేంద్ర భవనమునందు దివ్యములగు దేవభోగములు అనుభవింతురు ఈ లోకంలోనే కాదు పైలోకాల్లో కూడా దివ్యమైన భోగాలు అనుభవిస్తారు కొందరు మూడు వేదములను అధ్యయనం అనర్చి అంటే మూడు వేదాలు నా వేదాల్లో నాలుగు వేదాల్లో మూడు వేదాలంతా కర్మకాండే ఎక్కువ బోధిస్తాయి. ఈ అధ్యయనమే
(17:59) చేస్తాయి జ్ఞానకాండలోకి ప్రవేశించారు ఇప్పుడు మూడు కాండాలు ఉంటాయి. కర్మకాండ ఉపాసన కాండ జ్ఞానకాండ అంతా కర్మకాండంలోనే పోతారు మనిషి ప్రతి ఎవడో మహానుభావుడు తప్ప జ్ఞానకాండ వరకు ప్రవేశించే వాళ్ళు లేరు అసలు 90% అంతా కర్మకాండంలోనే ఉంటారు. ఇంకో 10 % అంద ఉపాసన మార్గంలో ఉంటారు ఉపాసన అంటే ఏదో మంత్రాన్నో ఒక జపాన్నో పట్టుకొని మనసును ఒక ధ్యానాన్నో పట్టుకొని మనసుని ఏకాగ్రం చేసుకుంటూ తర్వాత దాని పట్ల యోగ స్థితికి చేరుకోవడానికి ప్రయత్నం ఇంక లేదంటే యజ్ఞాలు యాగాలు దానాలు ధర్మాలు ఇవి చేసేవాళ్ళు ఎక్కువ ఉంటారు.
(18:38) అవును చేస్తారు ఊరికే చేసి దాన్ని ఫలితం ఆశించకోకుండా చేస్తే అది యోగంగా మారుతది. కర్మ యోగంగా మారాలంటే ఫలితాన్ని ఆశించకుండా చేసినప్పుడు యోగంగా మారుతాది. ఫలితాన్ని ఆశించినంత వరకు అది పుణ్యంగాన ఉంటాది పాపంగాన ఉంటది నువ్వు చేసే కర్మను బట్టి నువ్వు దుష్ట కర్మ చేస్తే పాపం వస్తుంది పుణ్య కర్మ చేస్తే పుణ్యం వస్తుంది. నువ్వు ఎప్పుడైతే దాన్ని ఫలాపేక్ష లేకుండా ఎవడైతే కర్మ ఆచరిస్తారో అప్పుడు యోగంగా మారుతది.
(19:11) అంతవరకు యోగం కాదు అది అదే మన పత్రి సార్ అంటుంటాడు భక్తిలో కూడా భక్తిని యోగం కాదు అది రోగం అని ఏమంట భక్తి యోగమే నేను కృష్ణుడు చెప్పింది తప్ప పత్రి సార్ భక్తి రోగం కాదు యోగం అని మనం మనం మనం చేసే లెవెల్లో అది రోగం ఏమంట ఏదో కోరుకొని గుడికి పోతాం టెంకాయ కొడతాం లేకపోతే పూజ చేస్తాం పూజ చేసి ఏదో ఒకటి కోరుకుంటా అంటాం కోరుకున్నంత వరకు అది రోగమే ఎందుకు రోగం ఇక నిన్ను విడుదల కానిది అది నిన్ను దాంట్లోన దీంట్లోన నూకుతానే ఉంటుంది అందుకే కొందరు మూడు వేదలను అధ్యయనమునచి యజ్ఞములచే నన్ను ఆరాధించి విగత పాపులై స్వర్గ ఫలమపిచ్చింతురు అట్టివారు వారి పుణ్యకర్మ ప్రాబల్యం వలన దేవలోకమునకు పోయి
(19:52) దేవేంద్ర భవనమునందు దివ్యములకు దేవభోగములు అనుభవింతురు అని చెప్పినోడు ఆడే నిలబడు అదే భగవద్గీతను అర్థం చేసుకోవాల్సింది ఇక్కడికి వచ్చి తండ్రి పైకి ఎక్కుతారు ఆకాశానికి అందరూ ఎందుకు నేను దానం చేసినాను నేను యజ్ఞం చేసినాను ని యాగం చేసిన ఇంతకంటే ఇంకేముంది ఈ ప్రపంచంలో ఇంతకంటే ఇంకా ఉత్తమమైనవి ఏమఉన్నాయి అన్నట్లుగానే ఉంటారు.
(20:15) అవును ఇక రెండో శ్లోకంలో ఏం చెప్తాడో తెలుసా తీసి అట్ట కిందికి పడేస్తాడు దాన్ని ఇంత ఆకాశానికి ఎత్తినాడు మూడు వేదాలను అధ్యయనమున యజ్ఞములచే నన్ను ఆరాధించి విగత పాపులై స్వర్గ ఫలములను ఆపిచ్చింతురు అట్టివారు వారు పుణ్యకర్మ ప్రాబల్యం వలన దేవలోకమునకు పోయి దేవేంద్ర భవనమునందు దివ్యములగు దేవభోగములను అనుభవింతురు అంటాడు రెండో శ్లోకంలోనే ఏమంటాడు తేత్వం భుక్త స్వర్గలోకం విశాలం చీనే పుణ్యే మర్త్యలోక విసంతి ఏవం త్రయి ధర్మ మను మనుప్రపన్న గతాగతం కామకామాలవంతే అంటాడు అట్టివారు విశాలమగు స్వర్గలోకమునందు స్వర్గ సుఖములు అనుభవించి పుణ్యము క్షీణించగా మర్త్య లోకమునకు తిరిగి
(20:53) వత్తురు ఇట్టి భోగపరులగు వారు వచ్చుచు పోవుచును అశాశ్వతమును సంసార హేతువునగు అల్ప ఫలములు నొందుదురు అంటాడు కానీ గొప్ప ఫలములు నొందుదురు అన్నాడు సంసారం అంటే పుట్టడం చావడం ఏమంటా శంకరాచార్యులు చెప్తారు కదా పునరపి జననం పునరపి మరణం పునరభి జనని జటరే శైనం యసంసారే బహుదుస్తారే కృపయా పారే పాహిమురారే పుడతాండా చస్తాండవ్ ఎన్నిసార్లు తల్లి గర్భంలోకి వచ్చావో ఎన్నిసార్లు తల్లికి గర్భసోకం మిగిల్చావో నువ్వు ఏం సాధించింది మళ్ళా వచ్చితివి పుణ్యము చేస్తావో లేకపోతే పాపము చేస్తావో మళ్ళా పోతివి మల్ల వస్తివి రావడం పోవడమే ఉంది కానీ ఇంకా సంసారం అంటే
(21:37) చానా మంది ఏమనుకుంటే భార్యా పిల్లలతో కాపురం చేయడం అనుకుంటారు. ఈ చావడము పుట్టడమే చావు పుట్టుకులే సంసారం ఇది ఎన్ని కోట్ల జన్మలు అయిందో ఇప్పటికి అలా కొనసాగుతానే ఉంది దీని పట్ల అవగాహన లేదు అర్థం కాలే అర్థమై దాని నుంచి బయట పడాలనేటువంటి ఆలోచనే రాలే నేను ఎందుకు వచ్చింది మానవ జన్మ 84 లక్షల జీవరాశుల్లో 83 లక్షల 999 జన్మలు ఇదే దాంట్లో మునిగితే వెళ్తాండి ఎందుకంటే అది దాలకు తెలియక అవి 83 లక్షల 99తో దానికి బుద్ధి లేదు ఆ ఒక్క జన్మ హైయెస్ట్ మానవ జన్మ ఉత్తమ జన్మ అంటారు కదా ఈ జన్మలోకి వచ్చి ఈ జన్మను కూడా వీడు వృత్తా చేసుకుంటున్నాడే
(22:20) అవి చేయడం విడిచిపెట్టు దానికి బుద్ధి లేదు 84 84 లక్షల జీవరాశుల్లో 8399 జన్మలకు దానికి బుద్ధి లేదు మానవ జన్మ ఉత్తమమైనది ఎందుకంట అంటే బుద్ధి ఉంది ఈ స్వేచ్ఛ ఉంది రెండు ఉన్నాయి బుద్ధి స్వేచ్ఛ అనేది ఈ జన్మకు మాత్రమే ఉన్నాయి మిగతా జన్మలకు ఆ పశుపచాదులకు అవి బుద్ధి లేదు వాళ్ళకి స్వేచ్ఛ లేదు. ఒక్క మానవునికి మాత్రమే బుద్ధి స్వేచ్ఛ ఉంది దాన్ని ఉపయోగించుకొని బయట పడల బహుబంధాల నుంచి వచ్చిన ఒక్క జన్మను ఉపయోగించుకుంటాన్నావ అంటే ఏమి ఉపయోగించుకోలే ఏం ప్రయోజనం వచ్చింది నీకు ప్రయోజనం ఏమి నీ మానవ జన్మకు వచ్చినదానికి ఏమి ఉత్తమమైన దానికి నువ్వు
(23:01) ఏమి ఉపయోగించుకున్నావు నువ్వు అని అడిగితే మన దగ్గర సమాధానమే లేదు 199 మంది దానికోసరమే దానికోసమే ఏం పడు తింటన్నాడు తాగుతాన్నాడు నిద్రపోతా అన్నాడు చస్తన్నాడు పుడతాన్నాడు ఏమి ఈయన ప్రయోజనం ఏమవచ్చింది జీవితంలో లేవు పశుపత్యాదులు కూడా అదే పని చేస్తాం ఒక ఇంద్రియ సుఖాలు ఇంద్రియ భోగాలు అనుభవించడం అంటే అవి కూడా మనిషితో పాటు దానిలోకి అన్ని సుఖాలు ఉన్నాయి అవును అవి తింటాం అవి తాగుతాండాయి అవి నిద్రపోతున్నాయి అవి పిల్లల్ని కంటాయి అవి పెద్ద చేస్తున్నాయి అవును అదే పని పని నువ్వు చేసి నువ్వు ఆ లెవెల్ లోనే నువ్వు మరణిస్తే నీకు ఏం ప్రయోజనం
(23:42) మానవ జన్మ ఏం ప్రయోజనం ఏది నేను గంగా కొంచెం స్టెప్ ఒక స్టెప్ ముందరిక వేసినోడు ఏమంటాడఅంటే నేను పుణ్యం చేసినాను అంటాడు పుణ్యం నువ్వేనా చేసింది భగవంతుని ఎదుట నిలబడినప్పుడు ఆయన అడిగే ప్రశ్నకు సమాధానం నువ్వు ఏం మానవ జన్మ నీకు ఇంత ఉత్తమమైన జన్మ ఇస్తే నువ్వు ఏం చేసి వచ్చినావు అంటాడు అనుకో ఆ నేను గొప్ప పుణ్యాలు చేసి వచ్చినాను అంటావ్ అంటే గొప్ప పుణ్యాలు నువ్వు మాత్రమే పుణ్యం చెయ్యాలి నీకంటే అంటే పశు పచ్చాదులు చెట్టు చేమలు కూడా ఇన్కార్ ఇన్కార్నేషన్ లో ఏడో ఉండాయి ఎనిక్కి ఉండే చెట్టు చేమ అవి కూడా పుణ్యం చేసివచ్చినాయి ఆ పని నేను చేసి వచ్చినాను అంటే నీకు
(24:21) ఇచ్చిన దానికి ఏం ప్రయోజనం ఇచ్చిన ప్రయోజనం పొందినావు నువ్వు నీకు ఎందుకు ఇవ్వాలిరా మానవ జన్మ అంటే ఏం చెప్తావ్ నీకు ఎందుకు ఇవ్వాల మానవ జన్మంగా తిరిగి నువ్వు ఆత్మజ్ఞానం కోసం తీసుకున్నావు జన్మ నువ్వు ఎన్నో సార్లు అప్లికేషన్ పెట్టుకుంటే నీ పుణ్యాన్ని ఎంతో కూడపెడితే నా పుణ్యాన్ని ఎంత మూటకట్టి నాకు మానవ జన్మ ఇస్తే నేను ముక్తిని పొందుతాను అని చెప్పి తీసుకుపోతివి నువ్వు పోయి ఆడు చేసింది ఏమంట నీకు ఎందుకు ఇవ్వాల మానవ జన్మ అంటే ఏం సమాధానం ఉండదు చాలా మందిలో సమాధానం ఉండదు ఈ పుణ్యం చేసి పుణ్యాత్ములకు కూడా సమాధానం లేదు ఆత్మజ్ఞానానికి సంబంధించిన ఎరుక మానవ జన్మ
(24:59) కలగనంతవరకు మానవ జన్మకు కూడా దానికి ఏమాత్రం ప్రయోజనం లేదు ఇదే అడుగుతాడు కచ్చితంగా నువ్వు ఎందుకు నువ్వు ఏం సంప సంపాదించినావు అంటే నేను పుణ్యాన్ని సంపాదించినాను అని కాదు ఆ పుణ్యాన్ని కూడా సంపాదించలేదు అనుకో చాలా మంది ఆ తినేకి తాగేకి నిద్రపోయేకి ఆ పసుపు పచ్చదలోనే మేలు అవన్న పుణ్యం కొంచెం పుణ్యం చేసుకుంటాయేమో ఎందుకంటే దానికి దాసుకునే బుద్ధి దోసుకునే బుద్ధి లేదు మనకు దాసుకునేది ఉంది దోసుకునేది ఉంది ఇక నువ్వు మానవ జన్మని నువ్వు ఉద్ధరించుకునేది ఏందఉంది ఇంకా నువ్వు ఏమ ఉద్ధరించుకున్నావ అంటే ఏం సమాధానం లేదు ఆ సమాధానం ఏందో అటు పోయినప్పుడే నీకు
(25:35) అర్థమవుతది అందుకే జ్ఞానం ఆ జ్ఞానం అనేది వస్తే గాని నువ్వు ముందుకు వెళ్ళలేవు అట్టివారు విశాలము స్వర్గలోకమందు స్వర్గ సుఖములను అనుభవించి పుణ్యం క్షీణించగా మర్త లోకమునకు తిరిగి వత్తురు ఇట్టి భోగపరుల వారు వచ్చుచు పోవుచునుండు అశాశ్వతమును సంసార హేతువున అల్ప ఫలములు నొందుదురు అల్ప ఫలాలు అంటే గొప్ప ఫలాలు అంటారు పుణ్యాన్ని కూడా ఏది ఇంకా పుణ్యాన్ని కూడా మనం ఇది పుణ్యమే హైయెస్ట్ అనుకునే లెవెల్ లో ఉంటాం ఈ పుణ్యాత్మలు కూడా తీసారు పక్కన పక్కన పెట్టే శక్తితో భగవానుడు అల్ప ఫలములు నొందుదురు గొప్ప ఫలములు నొందుదురు అన్నాడు ఏమి నీకు
(26:12) ప్రయోజనం అందింది అందుకే ఈడ అనింది ఈయన ఈయన అడిగింది కార్పణ్య దోషమునకు లోనై నా స్వభావమును కోల్పోయి గెలగిలలాడుచున్నాను ధర్మాధర్మ విశిక్షణకు దూరమై నా కర్తవ్యాన్ని నిర్ణయించుకొనలేకున్నాను కనుక నాకు శ్రేయస్కరమైన దాన్ని నిశ్చయముగా తెలుపుము ఈ పదం వచ్చిందా లాస్ట్ లో శ్రేయస్కరమైన ఆ పదం ఆడినాడు అది గ్రేట్ నిత్యమైనది ఆ నిత్యమైనది నాకు కావాలా నిత్యత్వాన్ని నీ గురించి నాకు చెప్పు అక్కడే ఈ జ్ఞాన యోగం ఆ సాంఖ్యము స్టార్ట్ అయితది.
(26:44) కాన్సెప్ట్ ప్రేయస్సు శ్రేయస్సు శ్రేయస్సు ప్రేయస్ అంటే ప్రేయ కర్మలు అంటే మనం ప్రేయ కర్మలు అంటే చాలా మందికి అర్థం కాదు మన పుణ్య కర్మలు అన్నీ కూడా ప్రేయస్సు లేకపోతాయి అనిత్యం అవును నిత్యమైంది శ్రేయస్సు శ్రేయస్ అదే యాజ్ఞవల్కుని యాజ్ఞవల్క మైత్రే సంవాదంలో స్వామి కార్పణ్య దోషము కార్పణ్య దోషం అంటే ఈ కార్పణ్యము అంటే ఏమి అంటే మానవ జన్మను తీసుకొని కూడా మానవ జన్మలోకి వచ్చి కూడా ఇంత బుద్ధిజనితమైన జన్మని తెచ్చుకొని కూడా ఏదో పసిపాదులు మాదిరిగా జీవించి చావడమే కార్పణ్యం
(27:28) ఓకే ఇప్పుడు కార్పణ్య దోషం అంటే కార్పణ్యం అంటే కొన్ని కొన్ని పదాల బట్టి లోభి అనేది అనేది కూడా వస్తుంది. ఇంద్రియ నిగ్రహం లేనివాడు అనేది కూడా వస్తుంది. ఇంద్రియ నిగ్రహం లేనోని కూడా కార్పణ్యుడు అంటారు. లోబిని కూడా కార్పణ్యుడు అంటాడు అర్జునుడు ఇంద్రియ విగ్రహం లేనివాడా ఇంద్రియ నిగ్రహం ఉండేవాడా లేనోడా ఎట్లా ఎట్లా ఉండాది ఇంద్రియ నిగ్రహం ఉండడానికి ఆయన గుర్తు ఏమంటే దేవలోకం పోయినప్పుడు సాక్షాత్తుగా ఎవరు మేనకాదేవి వచ్చి వరిస్తే నాకు పుత్రుని ప్రసాదించమంటే నాతో కలిసి పుత్రుని ప్రసాదించమంటే ఏమంటుంది ఆమె ఆయన ఏమంటాడో తెలుసా
(28:12) నేనే నీ పుత్రుని అనుకో తల్లి అంటాడు ఆడు కూడా అంత అప్సరశా స్త్రీ వచ్చిన ఇంద్రియాలని గ్రహించినాడు కాబట్టి అతని కార్పణ్యం ఉంది అనేక లేదు. నువ్వు లోభి అనేక లేదు లోభి అనేక ఎందుకు లేదంటే లోభి ఎప్పుడు ధనాన్ని ఆశిస్తాడు అన్నిటిని వదులుకుంటాడు బంధువులు చుట్టాలు వాళ్ళ పట్టాలు అనేదఏందో మనోడు తనోడు అనేది లేదు డబ్బు రాజ్యము పదవి అంటే వాడికి ఇంకా ఎవరినైనా ఎవనికైనా లాస్ట్ పెనం నైనా కూడా వదులుకునేకి సిద్ధమయ్యేతాడు ఇటువంటి లక్షణం లేదు ఎందుకంటే అతను త్రిలోకాధిపత్యమే నాకు లభించినప్పటికీ నాకు అవసరం లేదు వీళ్ళని చంపిన వచ్చిన పాపం పాపపు కూడా నాకు నాకు వద్దు
(28:52) అంటాన్నారు కాబట్టి ఇక్కడ లోబి అనేకి కూడా అవకాశం లేదు అవును ఈ రెండు దానిలో లేదు మరి ఇంకా అర్జునుడు ఏం చెప్తున్నాడు కార్పణ్య దోషమునకు లోనై నా స్వభావం కోల్పోయి గిలగిలలాడుతున్నాను ఏమంటా కార్పణ్యము ఈ అజ్ఞానమే కార్పణ్యం వాస్తవాన్ని వాస్తవంగా చూడలేకపోవడమే కార్పణ్య దోషం అంతకంటే కార్పణ్యం ఏమీ లేదు ఆ దోషంతోనే శరీరం లోకి రావడము పోవడము రావడము పోవడం ఎందుకు జరుగుతుంది అంటే అది పునరపి జననం పునరపి మరణం పునరపి జనని జటరే శైనం యహసంస సారే బహుదుస్తారే కృపయా పారే పాహి మురారి అంటాడు.
(29:27) ఈ సంసార సాముద్రం నుంచి బయట పడే తండ్రి అని అడుక్కొని వస్తాడు వాడేమో వీటికి వచ్చిన తర్వాత మళ్ళ అదే సంసారంలోనే అదే సంసారంలో తిరిగేకే ప్రయత్నిస్తూ ఉంటాడు కాబట్టి ఇది కాదు చాలా సింపుల్ గా చాలా బాగా చెప్పారు ఈ సంసార సముద్రం నుంచి దాటాలా ఎంతసేపు మనక ఏమంటది అనిత్యమైన దాని పైన ఆశ ఆసక్తి ఏముంటది మనకు మన భార్య మన పిల్లలు మన సంసారం మన ఇండ్లు వాకిళ్లు ఇవే వాస్తవం అనే ఇదే బ్రమే ఉంటది దీనికోసమే వచ్చినామ అన్నట్టుగా దీనికోసమే జీవిస్తామ అన్నట్టు కాతేకాంత కస్తే పుత్ర సంసారోయమీవ విచిత్రః కస్త్వం కత అయాతః తత్వం చింత తదఃప్రాంతః అంటాడు కాతేకాంత కస్తే పుత్ర
(30:18) సంసారోయ మతివ విచిత్రః కశ్యత్వం కకుతయతః తత్వం చింతయత తదఃభ్రాంత తత్వ చింతన చేయి వాస్తవం ఏమి అవాస్తవం ఏమని తెలుసుకో నిత్యమఏదో అనిత్యం ఏదో తెలుసుకో తెలుసుకొని దానినుంచి బయట పడడానికి ప్రయత్నించు ఎవరు నీ భార్య ఎవరు నీ పిల్లలు ఏది నీ ఆస్తి ఏది నీ ధనము ఏమి నీవి ఇవి ఎంతసేపు ఒకసారి అలా లేదు ఆలోచన చెయి సంసారం అనేది ఒక విచిత్రం అనేది చెప్పు అవి విచిత్రం కదా ఇది మనం అనుకుంటాం ఇంత విచిత్రంలోనే విచిత్రమైన జీవితమే జీవితాన్నాం ఒరిజినల్ జీవితం జీవించలే వాస్తవంగా మానవ జీవితం జీవించలే పశుపచ్చాదులు మాదిరి తింటాం తాగుతాండవ్ అవి కూడా మొహము దానితో అబుద్ధులతోన అవి
(31:05) ఎట్లా ప్రవర్తిస్తాం అవన్న దానిలకన్నా కొంచెం లైన్ ఉంది ఏంది కొంత స్థాయి వచ్చిన తర్వాత తన బిడ్డ రూతంతో ఎదుగుతానే కోడి కూడా దాన్ని దగ్గరికి రాని ఎరగతుంది పక్కకు అట్లా కాదు వీడు అవును చచ్చే వరకు బిడ్డలు వాళ్ళ వాళ్ళని తలుచుకుంటూ కూడా చచ్చే వాళ్ళు ఉన్నారు ధనాన్ని పట్టుకొని ధనాన్నే తలుచుకుంటూ చచ్చే వాళ్ళు ఉన్నాడు.
(31:26) అవన్నీ కొన్ని కొన్ని టయాలు వచ్చిన తర్వాత పక్కకన్నా పెడతాం మనం అది కూడా పెట్టడంలే ఎందుకంటే ప్రకృతి ఆధీనం అది అవి ఎందుక అవి కరెక్ట్ గానే ఉండాయి ఒక రకంగా పద్ధతుల్లో మనకు పద్ధతి ఈ స్వేచ్ఛ ఇచ్చినది ఈ జన్మకు మానవ జన్మకు స్వేచ్ఛ ఉంది అందుకే ఏమైనా చేస్తాం అంతే అందుకే దీనికోసమే జ్ఞానం కావాలనేది మూడు లోకాలలోనూ భవ బంధాల నుంచి నిన్ను దాటించగలిగేది ఏదైనా ఉంది అంటే అది సజ్జన సాంగత్యమే అంటాడు శంకరుడు కాతేకాంత ధనగతి చింత వాతులకిం తవనాస్తినియంత త్రిజగతి సజ్జన సంగతరేఖ భవతి భవార్ణనవు తరుణనే నవవుక అంటాడు.
(32:06) ఎవరు నీ భార్య ఎవరు నీ పిల్లలు ఏది నీ ధనము ఏది నీ ఆస్తి ఈ మూడు లోకాల నుంచి నిన్ను ఉద్ధరించగలిగేది ఏదైనా ఉందంటే అది సజ్జన సాంగత్యమే సత్పురుషుల సహవాసమే వాళ్ళ సహవాసం వల్లే నీకు వాస్తవ అనుభవంలోకి వస్తుంది అవగాహనలోకి వస్తుంది అవగాహనలోకి వస్తేనే నీ అనుభవంలోకి తెచ్చుకుంటావు లేదంటే నీకు మార్గమే లేదు అందుకే జ్ఞానదానం నువ్వు అన్నదానం చేసిన ఇంకో దానం చేసిన వాడుఎవడు బయట పడేక అవకాశం అయితే లేదు.
(32:41) వాడు తాత్కాలికంగా వానికి ప్రయోజనం కలుగుతుందే కానీ వానికి శాశ్వత ప్రయోజనం అనేది జ్ఞానంతోనే వస్తుంది. అందుకు జ్ఞానయోగం గొప్పతనం అంతా ఇంత కాదు ఎప్పుడైతే మనం దీన్ని అర్థం చేసుకుంటామో వాస్తవాన్ని గ్రహిస్తామో ఈ వ్యామోహాలన్నీ సడలిపోతాయి. ఆ జ్ఞానం ఎంతెంత అవగాహనలోకి వస్తుంటూ ఎంతెంత వింటా అంటామో ఇది ఒకనాటితో రెండు నాళ్ళతో వచ్చేది కాదు ఒక జన్మతో వస్తుంది అనే లేదు భగవానుడు అట్లా వాడే ఈ జన్మలో నీకు జ్ఞానం వచ్చి నువ్వు ముక్తిని పొందుతారా అనలే ఎందుకంటే స్వభావం అనేది అంత సులభంగా మారేది కాదు ఆ స్వభావాన్ని మార్చుకోవాలంటే దాన్ని ఎంత డీప్ గా వినాలో ఇప్పుడు వెంకటామయ్యతో
(33:26) మాట్లాడేటప్పుడు ఏం చెప్పా నాకు అంత అనుభూతి కలుగుతుంది అట్లా అనుభూతికిలో అది అది అర్థం అవ్వాల అంత అర్థం అయతే అనుభూతి వస్తుంది అర్థం కాకుండా ఊరికే అనుభూతి రాదు అంత ఏకాగ్రమైన చిత్తం కావాల అందుకే భగవద్గీత చెప్పినప్పుడు కూడా ఈ కృష్ణుడు అంత కొంత దూరం పోయిన తర్వాత ఏమంటాడు ఓ అర్జున ఈ గీతా శాస్త్రం ఏకాగ్ర చిత్తంతో వింటివా ఏకాగ్ర చిత్తంతో నువ్వు దీనిపైన నేను చెప్పే దాని పైన నీకు చూస్తుందా లేకపోతే ఏమనా బయటికి ఏమన్నా పాత అందా ఏకాగ్ర చిత్తంతో వింటివా ఓ ధనంజయ అజ్ఞాన జనితమైన నీ మోహము పూర్తిగా నశించినదా ఇది కరెక్ట్ గా నువ్వు విన్నావ అనుకో ఈ
(34:08) గీతా శాస్త్రాన్ని అజ్ఞాన జనితమైన నీ మొహం కచ్చితంగా పోతుంది ఏందంటే వాస్తవం ఏదో అవాస్తవం మీద తెలిచిన తర్వాత వాళ్ళ మీద నీకు వ్యామోహం ఎక్కడ ఉంటుంది నీకు వాళ్ళకి సంబంధం ఏంది అనేది నీకు అర్థమైపోతుంది నువ్వు ఎవరు అనేది నీకు అర్థమవుతుంది వాళ్ళు ఎవరు అనేది నీకు అర్థమవుతుంది అంటే ఆయన ఏమంటాడు పూర్తిగా నష్టోమోహః స్మృతిల లబ్ద తత్ ప్రసాదాన్మయచుత స్థితోస్మి గత సందేహ కరిశే వచనంతవ అంటాడు ఓ అచ్యుత నీ కృప వలన మోహం పూర్తిగా నశించినది స్మృతిని పొందితిని ఎరుక వచ్చింది నాకు ఇప్పుడు అంటే అవగాహన వచ్చింది అని నువ్వు నువ్వు చెప్పే మాటల
(34:47) వల్ల నాకు అవగాహన వచ్చింది సంశయ రహితుడనైతిని నీ సంశయాలు ఏంటి ఉంటాయి నేను ఎవరైనా నన్ను తెలిసిన తర్వాత నిత్యత్వాన్ని అర్థమయిన తర్వాత అంతట నేనే ఉన్నాను అన్న తర్వాత ఇంక ఎవరి మీద వ్యామోహం ఎవరి మీద రాగం ఎక్కడఉంది ద్వేషం ఎక్కడఉంది ఎవరి పైన రాగము ఎవరి పైన ద్వేషం అంతా నేనైనప్పుడు నాకు దేని పైన రాగం దేని పైన ద్వేషం రాగద్వేషాలు అనేది అజ్ఞానంలో ఉంటాయి అజ్ఞానం తొలిగిందా రాగద్వేషాలకు తావు లేదుఇంకా అందుకే అజ్ఞాన జనితమైన నీ మొహం పూర్తిగా నశించినదా అని అడిగినాడు ఆయన ఈయన ఏం చెప్తున్నాడు ఓ అచ్యుత నీ కృప వలన నా మోహం పూర్తిగా నశించినది
(35:32) ఇప్పుడు సంశయ రహితుడనైతిని ఏ సంశయము నాకు లేదు నీ ఆజ్ఞను తలదాల్చెదను ఆడు ఒప్పుకుంటాడు పూర్తిగా ఆడ అర్థమైతే అప్పుడు నువ్వు చెప్పింది వాస్తవం ఇప్పుడు నేను జేల్చిన పని నాకేం కర్తవ్యము శిష్ట రచన దుష్టశిక్షణ ఇప్పుడు దుష్టశిచన చేసేదే నా కర్తవ్యం కాబట్టి శిష్ట రచన చేసేదే నా కర్తవ్యము అవతల భీష్ముడా ద్రోనుడా కృపాచార్యుడా లేదా శత్రువా మిత్రుడా అనేది కాదు ఎవడు నీకు ఎవరు అధర్మపరులో వాళ్ళని చంపడం నీ కర్తవ్యం నువ్వు క్షేత్ర ధర్మ ప్రకారం నువ్వు వాళ్ళను చంపడం అందుకే చంపితే దాంట్లో పాపం లేదు అంతవరకు పాపం వస్తుంది అంటున్నాడు చంపకపోతే పాపం చంపితే పాపం వస్తుంది
(36:18) అంటాడు అర్జునుడు చంపకపోతే పాపం వస్తుంది అంటాడు కృష్ణుడు ఇద్దరికి ఎంత వైశమ్యం ఉంది అంటే అంత వైశమ్యం ఉంది వదులు దగ్గర దగ్గరే ఉన్నారు ఆయన స్థాయి ఎక్కడో పడిపోయేతుంది ఈయన స్థాయి ఎక్కడో పోతుంది ఆయన ఏమంటాడు చంపడము వాళ్ళని నాకు అతి అంత పెంచి పెద్ద చేసినోళ్ళను గురువులను చంపడము పాపం వస్తుంది నా ధర్మము అంటాడు ఈయన ఏమంటాడు కృష్ణుడు వాళ్ళని చంపకపోతేనే పాపం వస్తుంది వాళ్ళని చంపితేనే ధర్మము అంటాడు కృష్ణుడు ఇది అర్థం చేసుకునే కూడా అంత తేలిగ్గా ఉండదు నిజమే కదా మన బోటోళ్ళం కూడా అనుకుంటా నిజమే కదా పాపం అంత పెంచి పెద్ద చేసినవాళ్ళని ఎట్లా చంప తాడు చంపడం
(36:58) పాపమే కదా అనుకుంటాం మనం లేదు ఆయనకు స్వధర్మం అంటుంది ఎప్పుడైతే స్వధర్మాన్ని కోల్పోతామో అప్పుడు వచ్చేది పాపం కర్తవ్యతా దృష్టితో చేసేటటువంటి కర్మలకు పుణ్య పాప ఫలితాలు రెండు లేవు నీ కర్తవ్యాన్ని నువ్వు చెయి దాంట్లో పుణ్యము రాదు నీకు పాపము రాదు నీ కర్తవ్యం నువ్వు చెయి దానివల్ల ఏమవతుంది పుణ్యము పాపము లేకపోతే ఏం ప్రయోజనము ఏమవుతుందో తెలుసా పుణ్య పాపాలు బేరేజ్ చేయకోకుండా కర్మ చేసినప్పుడే చిత్తశుద్ధి కలిగేది నీ కర్తవ్యతదృష్టి కర్మ చేస్తే పాత వాసనలు డిలీట్ అవుతాయి.
(37:30) ఎవడికైనా కూడా ఏ కర్మ అయినా చెయి పాత వాసనలు డిలీట్ అవుతాయి కర్మ చేస్తే కర్మకు ఉండే గొప్ప లక్షణం ఏమంటే ఆ మైండ్ లో ఉండేటువంటి పాత వాసనను డిలీట్ చేస్తుంది నువ్వు మళల తిరిగి ఆశిస్తావే వచ్చి కొత్త వాసన చేరుతుంది ఫలితం కర్తవ్యత దృష్టితో చేస్తే లేదు కర్తవ్యం నాకు ఇది పని కాబట్టి నేను చేస్తాను అంటే లేదు నువ్వు అది చేసి నాకు ఇది కావాలన్నావ అనుకో ఆటోమేటిక్ గా ఆ వాసన వచ్చి మళ్ళ చేరుతది ఇది ఖాళీ అయిపోతాది అది మళ్ల భర్తి అయిపోతది అది ఎప్పుడు ఖాళీ కాదు ఎప్పుడు ఖాళీ కాదు నీలో ఆత్మజ్ఞానం ఉదయించదు నీ స్వరూప జ్ఞానం నీకు అనుభవానికి రావాలంటే
(38:08) బుద్ధి శుద్ధం అవ్వాల బుద్ధి శుద్ధమయ్యేకి అవకాశం ఇయలే నువ్వు అంతఃకరణ శుద్ధికి నువ్వు అవకాశమే ఇవ్వలే ఆడ చేస్తున్నావు అవి పోతున్నాయి మళ్ల కొత్తదాన్ని తెచ్చుకుంటున్నావు ఎక్కడ నీకు వస్తుంది జ్ఞానం జ్ఞానం ఎక్కడ వచ్చేక అవకాశం ఉంది చిత్తశుద్ధి లేకపోతే జ్ఞానోదయం అయ్యేక లేదు జ్ఞానం అంటే ఏమి ఇక్కడ తెలుసుకునేది కాదు స్వరూప రూపజ్ఞానం నువ్వు ఎవరో నీకు తెలియాలి తీరిలో నువ్వు అర్థమయింది నీకు అంటే అర్థమైంది అంతే గనీ నీ లోపల అనుభవం రాలే అనుభవం ఎందుకు రాలే ఎక్స్పీరియన్స్ నీ అనుభవంలోకి ఎందుకు రాలేదు అంటే అందుకు రాలే చిత్తశుద్ధి లేదు కాబట్టి
(38:43) చిత్తశుద్ధి లేదు కాబట్టి చిత్తశుద్ధి కలగాలంటే కర్మ చేయాలి ఫలితాన్ని ఆశించకూడదు అప్పుడే చిత్తశుద్ధి కలిగేకి అవకాశం ఉంది. అంత కీ పాయింట్ అంతా ఇక్కడ ఆ అంతే లైన్ ఇట్లా తిప్పినావ అనుకో బోల్టు ఆ పక్క బిగుసుకుంటుంది ఈ పక్క తిప్పినావ అనుకో ఊడిపోతుంది కర్మ ఏమ ఒకటే నువ్వు ఆ పక్క తిప్పుతాన్నావా ఈ పక్క తిప్పుతాండవా అనేది లైన్ అదే జ్ఞానం ఎంత సింపుల్ గా చెప్పారు అదే లైన్ ఆ తిప్పడమే ఒకటే పనే ఒకటే పని ఇట్లా తిప్పేది ఒకటే పని ఇట్లా తిప్పేది ఒకటే పనే ఇట్లా తిప్పితే తీసుకుంటుంది అట్లా తిప్పితే ఊడిపోతుంది ఇట్లా నువ్వు ఊడగొట్టుకుంటావా బంధింపబడ డతావా బంధం
(39:24) నుంచి బయట పడతావా అనేది నీ చేతుల్లోనే ఉందిది ఎంత సింపుల్గా చెప్పారు సార్ ఆ పాయింట్ మనకు అర్థమైతే జీవితం ధన్యం అయపోతుంది ఈజీగా అది అదే నువ్వు పని నువ్వు ఎగస్త ఏం చేయద్దు అంటాడు భగవానుడు చెప్పేదే నువ్వు ఎగస్తాలు నీకు వద్దే వద్దు ఏది వద్దు అట్లా తిప్పేది ఇట్లా తిప్పు ఇదే జ్ఞానం అజ్ఞానానికి అజ్ఞానానికి కొన్ని మధ్యలో ఉండ తేడా అదే నువ్వు ఇట్లా తిప్పుతాన్నావు అది తెలిసినప్పుడు ఇట్లా తిప్పుతావు అంతే అయిపోయింది ఊడిపోతుంది ఇట్లా తిప్పుతావు కాబట్టి బిగుసుకుంటాంది నువ్వే నువ్వే నిన్ను నువ్వే కర్పించుకుంటాడ దాంట్లో ఇది మనకు అర్థం అయితే ఆటోమేటిక్ గా జన్మధన్యం
(40:02) అయితది ఇది జ్ఞానయోగం ఆత్మానాత్మ వివేకం జ్ఞానయోగం కర్మయోగం కూడా చెప్పేసినట్టే ఇప్పుడు మనం కర్మలు ఎట్లా చేయాలనేది కర్మ కర్మయోగంలో ఫలితాన్ని ఆశించకుండా పని చేయాలి ఆత్మానా ఆత్మ వివేకం అంటే ఇది అనాత్మ ఆత్మ అని గుర్తించి ఈ శరీరాన్ని నేను కాదు మనసు నేను కాదు బుద్ధి నేను కాదు వీటికి సాక్షి స్వరూపం అనేటువంటి వాడు ఆత్మను అనేటటువంటి స్థాయి రావాల నేను ఆత్మను నాకు ఏ వికారాలు లేవు నాకు సుఖము లేదు దుఃఖము లేదు లాభము లేదు నష్టము లేదు వీటన్నిటికీ అతీతున్ని అనేటటువంటి అవగాహన రావాల ఇది నీకు ఒకటే నీకు ఈ మాటతోనే వస్తుంది నీ బుద్ధి అంత
(40:39) శుద్ధంగా ఉంటే వస్తుందేమో లేద ఇంతవరకు గ్రహిస్తుందో లేదో ఒక జన్మతో వస్తుందని కూడా భగవాను అనలే బహునాం జన్మనామంతే జ్ఞానవాన్మాం ప్రపద్యతే వాసుదేవ సర్వమితి సమహాత్మ సుదుర్లభః అంటాడు దుర్లభ అని కూడా అనడు సుదుర్లభః ఎన్నో జన్మల సాధనా ఫలితంగా ఒకానొక జ్ఞానోదయం అయితది అదియే వాని తుది జన్మ అది కూడా ఎట్లా ఉంటది జీవాత్మ పరమాత్మల కలయకే కాదు జగత్తును కూడా అనుభూతము నర్చుకుంటాడుత తన స్వరూప స్వరూపానుభూతే కాదు స్వస్వరూపానుభూతితో ఆనంద పడడమే కాదు మొత్తం సృష్టి మొత్తంలోనూ అనుభూతి చెందుతాడు అంతట్లోనూ భగవంతుడు చెట్టును చూసిన పుట్టను చూసిన గుట్టను చూసినఎక్క
(41:22) ఎక్కడ చూసినా ఆత్మానుభూతే కలుగుతది వానికి అంతటా భగవంతుడే కనపడతాడు భగవంతుడి కంటే అన్యంగా వేరేమీ కనపడదు ఆ స్థితికి రావడము సుదుర్లభః అంటాడు దుర్లభః అన్నాడు ఎన్ని జన్మలు మనం దీన్ని సాధన చేస్తూ చేస్తూ పోతే జ్ఞాన జ్ఞానాభ్యాసం అనేటటువంటిది బాగా పరిశుద్ధుని చేస్తుంది జ్ఞానం అనేది ఎంత పరిశుద్ధత అంటే ఇది నీకు అర్థమై దీన్ని శ్రవణ మనన నిధిదధ్యాసాలు అనేి జరుపుతా పోయినావ అనుకో ఈ శ్రవణం చేసి మనన చేసినామ అనుకో అనుభవానికి వస్తుంది ఇదిసనం శ్రవణం అంటే వినడం విన్నదాన్ని ఏకాగ్ర చిత్తంతో వినడం శ్రవణం ఏకాగ్ర చిత్తంతో ఊరికే చెవులతో వినడం కాదు ఊరికే సేవులతో
(42:03) అందరూ వింటారు పూర్తిగా దాన్ని ఏకాగ్ర చిత్తంతో నువ్వు రెండో ఆలోచన లేకుండా నేను చెప్తేనే ఆడ డివైడర్ ఉంది ఈ పక్కన వాళ్ళు వింటాన్నారంటే దాని పైన దృష్టి అన్ని సౌండ్లు వస్తానే దాన్ని పట్టుకోకుండా ఒకే దాని పైన దృష్టి సారించారే అది ఏకాగ్ర చిత్తం ఏకాగ్రతంతో అది ఏమంటాడు దాన్ని శ్రవణము అంటాడు తర్వాత విన్నదాన్ని తిరిగి మననం చేయాలి.
(42:29) రిపీట్ చేయాలి రిపీట్ నెమరు వేసుకుంటానే ఉండాలి అలా రిపీట్ చేయంగా చేయంగా చేయంగా నీకు శుద్ధి అయిపోతుంది అంతరంగం శుద్ధి అయిపోతుంది ఎప్పుడైతే నువ్వు మననం చేస్తూ ఉంటాడో అనిత్యమైన విషయాలపైన ఆసక్తి పోతుంది. ఇవన్నీ ఇవన్నీ శాశ్వతం కాదు కేవలము నా బ్రమ అనేది అర్థం అవ్వడమే ఈ బ్రహ్మ ఎంతెంత నీకు వాస్తవం ఎంతెంత అర్థం వుతుందో అంతంత బ్రమ పోయినట్టు లెక్క ఆటోమేటిక్గా ఆసక్తి ఉండదు ప్రపంచంలో ఉంటావు ప్రపంచంతోనే ఉంటావు ప్రపంచ విషయాలన్నీ చేస్తుంటావు అయినా నీకు దాని పట్ల ఆసక్తి మాత్రం ఉండదు అది ఆటోమేటిక్గా వెళ్ళిపోతుంది ఆ జ్ఞానం యొక్క పవర్ అజ్ఞాన కలశం జీవం
(43:10) జ్ఞానాభ్యాసాత్వి నిర్మలం కృత్వాజ్ఞానం స్వయం నస్త్ జల కథకరేను వత్త అంటాడు శంకరుడు చిల్లిగింజల పొడి మురికి నీటిని పరిశుద్ధం చేసి నీటి నీటిలోనే కలిసిపోతూ ఉన్నట్లుగా అజ్ఞానం చేత కలుస్తమైన జీవుని జ్ఞానాభ్యాసం అనేటటువంటిది బాగుగా పరిశుద్ధుని చేసి గురువు ఇచ్చిన జ్ఞానం తనంతట తానుగానే లీనమైపోతుంది. గురువు ఇచ్చిన గుణ జ్ఞానం కూడా ఉండదు ఇంకా ఏది నువ్వు ఎవరో నీకు అర్థం అయితే ఇంక దాంతో పని లేదు ఇప్పుడు మనం అటునుంచి ఇటుకి రావడానికి మనకు ప్రయాణం ఉంది వీటికి వచ్చిందే ఏం ప్రయాణం లేదు ఇంకా అవసరం లేదు ప్రయాణం మనం మన గమ్యం చేరిన కూర్చున్నాం
(43:49) అంతే అయిపోయింది అలా కూర్చ అయిపోతుంది. దాంతో ప్రయాణం లేదు చిల్లిగింజల పొడి ఉండేది పూర్వం చిల్లిగింజలన్నీ వస్తాయి అవి పొడి చేసి నీళ్లలోకి వేస్తే బురదనంతా ఒకసాటికి తీసుకొని బురదతో పాటు తను మునిగిపోతుంది కన్నిగా అయిపోతాయి నీళ్ళు ఆ బురదతో పాటు అది అంతా ఒకసాటి క్రోడీకరి అంతా సమకూర్చుకొని ఒసాటి ముద్ద చేసుకొని తీసుకొని వెళ్ళిపోతుంది లోపలికి ఓకే ఆ లోపలికి పోతే నీళ్ళు క్లీన్ అయితాయి అదేవిధంగా జ్ఞానాభ్యాసం అనేటువంటిది మనలో అజ్ఞానాన్నంతా తీసేసే వరకు అలా తీసుకుంటుంది ఏది శ్రవణము మననము మనం బాగా చేసినప్పుడు ఆ అజ్ఞానాన్ని అంతా ఒకసాటికి
(44:31) తీసుకుంటది. దీని మోహం లేకుండా తీసుకుపోయి కింద కూర్చోబెడుతుంది తీసుకపోతే ఇంకా నీకు నువ్వు ఎవరో నీకు అర్థమైపోద్ది అజ్ఞాన కలిసితమైన జీవుని జ్ఞానాభ్యాసం అనేటువంటిది ఆత్మబోధలో ఎంత అద్భుతంగా చెప్తాడో తెలుసా అది అనుభవానికి ఎట్లా వస్తుంది దానికి ఏమి కార ఆత్మ ఆత్మ అంటారు కదా ఆత్మని ఎట్లా నువ్వు అనుభవానికి తెచ్చుకోవాల అనుమాన ప్రమాణం నువ్వు ప్రత్యక్ష ప్రమాణం నీకు చేత కాలేదు అనుమాన ప్రమాణం అని పట్టుకో అంటాడు శంకరులు అనుమాన ప్రమాణం ఎట్లా మనం గాఢ నిద్రలోకి వెళ్తున్నాం కదా గాఢ నిద్రలో ఆడ లాభం ఉందా నష్టం ఉందా కష్టం ఉందా సుఖం ఉందా లేదంటే
(45:10) మిత్రుడు ఉన్నాడా శత్రువుడు ఉన్నాడా ఎవరంటారు ఆ ఏమ ఆడ లేదంటే నేను సావుకారిని అనేది ఉందా లేకపోతే నేను బిదోని అనేది ఉంది ఏది లేదు ఏది లేదు రాగేచ్చ సుఖ దుఃఖది బుద్ధౌ సత్యం ప్రవర్తతే సుసుప్తౌ నాస్తితాసే తస్మాత్ బుద్దేస్తునాత్మనః అంటాడు శంకరులు ప్రేమానురాగాలు కోరికలు సుఖ దుఃఖాలు మొదలైనవన్నీ బుద్ధి పని చేస్తూ ఉన్నంతవరకు అవన్నీ సత్యమైనవేదే అనే విధంగా తెలుస్తూనే ఉంటాయి.
(45:40) బుద్ధి పని చేయకుండా లయించిపోయిన గాఢ నిద్రా స్థితిలో ఆ గుణాలు ఏవి తెలియవు ఏమి శ్లోకం ఇది అసలు నీ ఆత్మానుభవం నీకు ఎట్లా నీ ఆ అనుభవం ఎట్లా ఉంటుంది అనేదానికి ఎంత ఉపమానం చెప్పాడు చూడు ఏమి ఉపమానం ఇది ఎంత అద్భుతమైన ఉపమానం అంటే ఆ నీకు గాఢ నిద్రలో సుఖములు ప్రేమానురాగాలు కోరికలు సుఖ దుఃఖాలు మొదలైన నవన్నీ కూడా బుద్ధి పని చేస్తూ ఉన్నంతవరకు అవన్నీ సత్యమైనవే అనే విధంగా తెలుస్తూనే ఉంటాయి.
(46:18) అవి నిజమే అనుకుంటాం అంతవరకు ఇప్పుడు భార్య నిజమే అనుకుంటాం భర్త నిజమే అనుకుంటారు పిల్లలు నిజమే అనుకుంటాం ఈ ఇల్లు నాది అనుకుంటాం ఈ ఆస్తులు నావ అనుకుంటాం మా ధనము నాది అనుకుంటాం ఇవన్నీ బుద్ధి పనిచేస్తున్నంతవరకే ఇవి నేను కోటీశ్వరుని అనుకుంటావు వాడు బీదోడు అనుకుంటావ్ నాకు కష్టం వచ్చింది అనుకుంటావు వాడు సుఖంగా ఉన్నాడు అనుకుంటావ్ ఈ సుఖము లేదు దుఃఖము లేదు లాభము లేదు నష్టము లేదు దరిద్రుడు లేదు ఐశ్వర్యవంతుడు లేదు ఏవి ఏ వికారాలు లేవు వాడ నిర్వికారం నువ్వు మాత్రమే ఉంటావు ఏ నువ్వు ఉండావు అనేదానికి గుర్తు లేదా అంటే ఏమయ్యా అంటే నేను గాఢంగా నిద్రపోయి పోలువ నిద్రపట్టిందంట ఆడా
(46:55) ఉండావు నువ్వు సత్యరూపంగా ఆడా ఉండావు జాగ్రత్తవస్థలోనే ఉండావు స్వప్నావస్థలో ఉన్నావు సుసుప్తవస్థలోనే ఉండవు మూడు అవస్థల్లోన మళ్ళా తిరిగి స్వప్నావస్థకు వస్తున్నావు మళ్ళా జాగ్రత్తవస్థకు ఈ త్రిపుటిలోనే తిరుగుతా ఉన్నావు ఈ మూడు అవస్థలు మూడు అవస్థలు దాటి నాలుగో దాంట్లోకి తురియంలోకి వెళ్ళలేను ఆడ తులియా స్థితి ఆ స్థితికి వెళ్ళాలంటే నువ్వు సాక్షిగా నిలబడాలి ఆడ కూడా సుశుప్తిలో కూడా ఇది కూడా దాన్ని కూడా నువ్వు సాత్యగా గమనించే స్థాయి ఉంటే నీ స్వరూప జ్ఞానం నీకు కలుగుతది.
(47:28) అటు పోయేప్పటికి నువ్వు స్మృతి కోల్పోతున్నావు విస్మృతిలో పడిపోతున్నావు నువ్వు అనుభవిస్తున్నావే గానీ స్వరూప జ్ఞానం అనుభవిస్తున్నావు స్వరూపానందాన్ని అనుభవిస్తున్నావే గనీ నీకు స్మృతితో అనుభవించాలి ఆ విస్మృతిలో పడిపోయినావు ఆ విస్మృతిని పోగొట్టుకో ఎరుకతో గమనించు నువ్వు ఎవరో నీకు తెలుస్తది నీ స్వరూప జ్ఞానం నీకు కలుగుతది అని చెప్పి ఎంత అద్భుతమైన పాయింట్ అందిస్తాడో ఆయన శంకరులు ఎంతసేపు నువ్వు ఈలో త్రిపుటిలోనే తిరుగుతాన్నావ్ ఎప్పుడైతే ఎతే ఇది అర్థం అవుతుందో అప్పుడు మాత్రమే జన్మ ధన్యం అవుతుంది ఇది ఇది అర్థమైతే చాలు ఈ ఒక్క శ్లోకం అర్థం వేసుకేసుకొని నువ్వు ఆ
(48:06) లెవెల్ను పట్టుకో ఏది ఆడ ఏదైతే సుశుప్తవస్థలో ఉందో అదే ఆ అవస్థను ఈడ నువ్వు పట్టుకో నీ బుద్ధి చిత్తం అహంకారం ఈ యొక్క ఇవన్నీ కలిసినప్పుడు అంతఃకరణంలో అంతఃకరణం ఉంది అయినా అంతఃకరణానికి సాక్షిగా ఉండి ఈడ ఈడ కూడా నువ్వు ఆ స్థితిలో ఉండు అప్పుడు నీకు ఆత్మ జ్ఞానం వచ్చినట్టు లెక్క నువ్వు త్రిపుటిని దాటినావు అనేదానికి గుర్తు అంటే అంతఃకరణం అతీతంగా అంతఃకరణానికి సాక్ష్యం కావాల ఈ సుఖ దుఃఖాలన్నీ అంతఃకరణం వరకే ప్రయాణం అంతఃకరణం దాటి ఆత్మ స్థితిలో ఏవి లేవు ఇవి ఎంతవరకు ప్రయాణిస్తాయి అంటే ఆ అంతఃకరణం వరకే ప్రయాణిస్తాయి పొయలో మండే మంట పొయలో మండే మంట పాత్రకు వేడి
(48:49) కలిగించచ్చు వికారం కలిగించచ్చు లేదా దాంట్లో ఉండి నీటికి వికారం కలిగించచ్చు లేదంటే దాంట్లో ఉండే వస్తువులకు వికారం కలిగించచ్చు దాంట్లో ఉన్న శూన్యానికి ఏ వికారము కలిగించలేదు. పాత్రలో శూన్యం ఉంటుందే దానికి ఏం వికారం కలిగిస్తుంది దాన్ని వేడి కలిగిస్తుందా దాన్ని ఏమనా మరిగిస్తుందా లేకపోతే దాన్ని కాల్చేస్తుందా ఏదనా మస్యాన్ని చుట్టుకుంటుందా దానికి ఆకాశం ఉందే ఆ పాత్రలో కూడా ఆకాశం ఖాళీ ఉంది కదా ఆ ఖాళీకి ఏమన్నా వికారం కలుగుతుంది దీనిలో ఇన్ని వికారాలు జరుగుతున్నాయి ఏది పొయ్యిలో మండే మంట పాత్రకు వికారం కలిగిస్తాది తర్వాత దాంట్లో ఉండే నీటికి
(49:24) వికారం కలిగిస్తాది తర్వాత దాంట్లో ఉండే వస్తువులకు వికారం కలిగిస్తాది అయినా దాంట్లో ఉన్న శూన్యానికి వికారం కలిగించదు ఆకాశానికే శూన్యంకే వికారం కలిగించలేదంటే చిదాకాశ స్వరూపమైన ఆత్మకు ఏవి వికారాలు కలిగిస్తాయి ఆత్మ సిదాకాశం అది సూక్ష్మాతి సూక్ష్మం ఆకాశం కంటే ఎంతో సూక్ష్మం ఎగజాంపుల్ అంతే అంతకంటే ఇంకేం కావట్లేదు అది నువ్వు అది రావాల నీకు అది నువ్వు ఇవి ఏవి కాదు నిన్ను ఏమి చేయలేవు ఇవి ఈ దుఃఖం ఉండకూడదు బాధ ఉండకూడదు భయం ఉండకూడదు ఉండకూడదు అంటే అది నువ్వు అని నువ్వు నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో అంటే అది నిన్ను నువ్వు తెలుసుకో అంటే అది నువ్వు అని
(50:07) తెలుసుకో ఇవేవి కాదని దీనిను దీని పట్ల పక్కన పెట్టు ఏమి విడిచిపెట్టనులే దాని దాన్ని దానిగా అర్థం చేసుకోను వదిలిపెట్టు ఆ దాని పైన మోహం వదులు ఈ ఇల్లు నాది ఈ వాక్యం నాది ఈ భూములు నాది నా భార్య నాది ఇవన్నీ అనిత్యాలను నిత్యాలని భ్రమిస్తున్నాము భ్రమ భ్రమను వదులు లు బ్రహ్మమే నువ్వు నువ్వు బ్రహ్మమ అని తెలియనంటే నువ్వు బ్రహ్మను వదలాలి నాయనా అంటాడు భగవానుడు బ్రహ్మ వదిలితే చాలు ఏ ఇవన్నీ వదలాల్సిన పనిలే దీనిల మీద ఉండేవి ఇవి నావి అనే బ్రహ్మ ఉందే ఆ బ్రమను వదిలితే చాలు ఇంలు విడిచిపెట్టాల్సిన పనిలే వాకలు విడిచి పెట్టాల్సిన పనిలే
(50:46) భార్యని విడిచిపెట్టాల్సిన పనిలే పిల్లల్ని విడిచిపెట్టి ఆ ఏదో అడుగులకు పోవాల్సిన పనిలే ఇది నువ్వు అర్థం చేసుకొని ఆ బ్రహ్మను వదిలిపెట్టి చాలు బ్రహ్మంగా నువ్వే బ్రహ్మం అని నీకు అర్థం అవుతుంది ఇదే ఆత్మజ్ఞానము ఇదే బ్రహ్మజ్ఞానము బ్రహ్మజ్ఞానం అంటే ఏమో యాదో ఎక్కడో ఉంటి ఎక్కడో ఎప్పుడో వచ్చేది కాదు ఇప్పుడే ఇక్కడే కామ క్రోధాలు లోభ మోహాలు ఇవేమ పుట్టావు ఇంక నీకు ఆ జ్ఞానం పూర్తిగా అవగాహనలోకి వచ్చి అనుభవంలోకి వచ్చిందనుకో ఈ మొహం పుట్టదు ఇంకా ఇది ఎప్పుడు నువ్వు చేస్తావో అప్పుడు నువ్వు నీ జన్మని ధన్యం చేసుకుంటావు ఏం ఉదాహరణలు ఇస్తాడు శంకరులు అబ్బబ్బబ్బా అసలు
(51:27) ఆయన ఒక్కొక్క పద్యము ఒక్కొక్క శ్లోకం చదువుతా అంటే మన తలకాయ కూడా ఖాళీ అయిపోతుంది. అజ్ఞానం అజ్ఞాన కలిసితమైన జీవుని జ్ఞానాభ్యాసం అనేటువంటిది బాగుగా పరిశుద్ధుని చేసి గురువు ఇచ్చిన జ్ఞానం తనంతట తానుగానే లేనమైపోతుంది ఇంకా అర్థమైన జ్ఞానంతో పనిలేదు ఎరుకు కలిగిన ఇంకఏం జ్ఞానంతో పని లేదు అది కలిగేంతవరకే మనకు వాస్తవం అర్థమైందా ఆ దాన్ని ఇంకా ఆ జ్ఞానంతో కూడా పనిలేదు.
(51:57) అంత పరిశుద్ధుని చేస్తుంది అంత లోతుగా నువ్వు డీప్ గా పోవాల్సి వస్తుంది అంత లోతుగా శ్రవణ మననాలు జరగాల్సి వస్తుంది. ఆ శ్రవణ మననాలలోనే ఉంది కథ అంతరంగం లేదంటే ధ్యానంలోన ఉంది ధ్యానంలో కూడా అంత తీక్షణంగా తీక్షణమైన చూపు కావాల ఇ ధ్యానయోగానికి వచ్చేటప్పటి తీక్షణమైన చూపు ఎంతెంత తీక్షణంగా నువ్వు చూడగలుగుతావో అంతంతగా దానిలోకి దూరమైతావు ఇప్పుడు నువ్వు గమనిస్తే దాన్ని ధ్యానంలో గమనిస్తుంటావు నొప్పి వచ్చింది నొప్పిని గమనిస్తూ ఉండి ఆడే నిలబెట్టి చూడి అది ఉండదు మాయమైపోతుంది ఉండదు దాని నుంచి నువ్వు దూరమవుతావు అది నువ్వు కాదు ఆ వికారాలన్నీ పోతాయి ధ్యానంలో కూర్చున్నప్పుడు కూడా శరీరము మనసు బుద్ధి
(52:36) అన్ని మాయమై ఆనంద స్థితులు చేరతాం అర్థమైపోతుంది. ఏ విధంగా అయితే గాఢ నిద్రలోకి పోయేటప్పుడు సుషుప్తవస్థ జాగ్రత్త నుంచి స్వప్నావస్థకు స్వప్నావస్థ నుంచి సుషుప్తికి వెళ్తాన్నామో ఇది పూర్తిగా ఎరుక కలిగించుకో ప్రతి అవస్థ మారేది నువ్వు గమనిస్తూ ఉండు ధ్యానం అంటే గమనించడం ప్రతి అవస్థలోనూ ఎరుకతో ఉండడమే చూస్తూ ఉండడమే కేవలం చూపు మాత్రమే ఉండాలి ఏ పేర్లు పెట్టొద్దు ఏ తీర్పులు ఇవ్వద్దు ఊరికే కేవలం చూపు మాత్రమే ఉంటే అది మాత్రమే ధ్యానం ఇది నొప్పి అని ఇది బాధఅని అని గన సంతోషం అని గన అది ఆనందం అని గాని ఏమీ ఉండకూడదు. కేవలం చూడడం మాత్రమే ఉండాల
(53:16) కేవలం చూస్తే మాత్రమే ఖాళీ అయిపోతుంది. కేవలం చూడకోకుండా నువ్వు ఏది ఏ భావం చేసినా ఆ భావమే అది అక్కడ పనిచేస్తుంది. ఈ విచారణ మార్గంలో జ్ఞాన మార్గంలో ఒక లెవెల్లో పోవచ్చు ధ్యాన మార్గంలో ఒక లెవెల్లో పోవచ్చు దాటొచ్చు విచారణ మార్గంలో ఈ లెవెల్లో దాటతాడు ఆ ధ్యాన మార్గంలో ఆ లెవెల్లో తీసినమైన చూపుతో దాటతాడు ఇక్కడ శ్రవణ మననాలతో దాడతాడు ఈ శరీరము నీ మనసు బుద్ధి చిత్త అహంకారం నేను కాదు అనేటటువంటి అవగాహనతో వాడు సాక్షి అయిపోతాడు ఆడ కేవలము దాన్ని చూస్తూ చూస్తూ చూస్తూ సాక్షిగా మారిపోతాడు అలా నిలబడిపోతాడు అప్పుడు అర్థంఅయపోతుంది ఆడ
(53:56) కూడా అర్థమవుతుంది ఈడ కూడా అర్థమవుతుంది దేహేంద్రియ మనోబుద్ధులు నేను కాదు అని అంతవరకు ఇవి నేను అనే ఆ భ్రమ ఉంటాది ఆ భ్రమను తొలగించుకోవాల ఆ భ్రమను తొలగించుకోవాలంటే ఈ రెండు మార్గాలు హైయెస్ట్ మార్గాలు కర్మయోగం అంటే కర్మ చేసి ఫలితాన్ని ఆశించినప్పుడు చిత్తశుద్ధి కలిగి వాడికే అవగాహన వచ్చేస్తుంది స్వరూప జ్ఞానం కలుగుతది.
(54:21) కర్మ ఇంకా భక్తి యోగం భక్తి అంటే చాలామందికి భక్తి అంటే అసలే తెలియదు ఏది ముక్కు ఉండేది భక్తి అనుకుంటారు కోరికలు కోరుకుండేది కోరికలకు కోరినంత వరకు అది భక్తి కింద రాదు ఆ భగవత్తత్వం నీకు అవగాహన లెక్క రాకపోయినంతవరకు నువ్వు అట్లే ఉంటావు తీరాబాయిలో కూడా కొంచెం మళలా కలిసితం ఉంటది అది కూడా అంటే కృష్ణునే భగవంతునిగా భావించింది ఆమె అంటే అట్ల లెక్క వేసుకుంటే వాళ్ళ యాంగిల్లో వేసుకుంటే కృష్ణుడు అంటే కృష్ణ అంటే కృష్ అంటే చైతన్య స్వరూపం అంటే మొత్తం అంతా నిండి ఉండేదని ఆ భావంలోకి వస్తుంది అంటే ఎందుకంటే కొన్నాళ్ళ ఆ రకమైన భక్తి చేస్తా వచ్చినోళ్ళ కూడక పూర్తి క్లారిటీ ఇస్తాను
(55:00) అంటాడు భగవానుడు భగవద్గీతలో ఓకే తేశాం సతతయుక్తానం భజితాం ప్రీతిపూర్వకం దదామి బుద్ధియోగం తమేనా మాముపాయంతతే అంటాడు ఎల్లప్పుడూ నా యందే మనసు గలవారై నన్నే భజించినట్టు వారికి దేనిచో వారు నన్ను పొందగలరో అట్టి జ్ఞానయోగమును వారికి ప్రసాదించెదను వాళ్ళకి అవగాహన కల్పిస్తాను అంటాడు ఎందుకంటే ఇక రెండో దాన్ని లేకుండా దాని మీందే ఏకాగ్రతో నిలబడిపోయింది అనుకో అప్పుడు వాడికి చిత్తం శుద్ధమైతుంది అప్పుడు జ్ఞానం ఉదయిస్తుంది జ్ఞానం ఉదయించినప్పుడు స్వరూప జ్ఞానం కలుగుతుంది.
(55:30) సింపుల్ గా చెప్పేది కదా అసలు నువ్వు అర్పించాల్లా నువ్వు ఏది ఇట్లా ఇట్లా పెట్టకూడదు చెయి చేది ఉండాలి కానీ తీసుకోండి రాకూడదు అలా నీ దగ్గర ఉండే సొత్తు ఏంది మనసు బుద్ధి చిత్త అహంకారాలు ఈ నాలుగు దాలను విడిచిపెట్టు అది భక్తి అవి అర్పించు ఎప్పుడు ఇప్పుడో అప్పుడో ఉన్నాడు అట్లా కాదు కంటిన్యూగా అర్పించేసేయ్ అది కాదనుకో ఏ పనే ఏ కర్మనా చేసి అంతా భగవంతు ఉంది నాది కాదను నాది అనొద్దు తస్మాత సర్వేసుకాలేసు మామునుస్మర యుద్యచ మయర్పిత మనోబుద్ధిహి మామే వైశత్య సంసయహ అంటాడు సర్వకాల సర్వావస్థల యందును నన్నే స్మరించుచు నీ కర్తవ్యము యుద్ధమనర్పుము
(56:12) ఇలా నీ మనోబుద్ధులు నాకు సమర్పించడం వలన నిశంశయముగా నన్నే పొందెదవు అంటాడు సర్వకాల సర్వావస్థల యందును నువ్వు ఏం పని చేస్తాను నేను చేస్తానుని భగవంతుని యొక్క కీ నేను చేస్తాను జరుగుతాంది అంతే ఈ పని నేను చేస్తాను అన్న అహంకారాన్ని పక్కన పెట్టు అంతా భగవంతుడు జరిపిస్తాన్నాడు నీకు సంబంధమే లేదు రైల్లో కూర్చున్నాడు మూట బరువు అవుతుంది రైలుక నెత్తిని పెట్టుకుంటే బరువు దానికి బరువు మోసేది రైలు నువ్వఏంటికి మొత్తం నెత్తిని పెట్టుకొని మనం మోసేది భగవంతుడు అయితే మన నెత్తిని పెట్టుకొని మనం బరువు అనుకుంటాం అసలు బరువు అనేదే లేదు భక్తునికి బరువు
(56:48) అనేది కనపడదు. భగవంతునికి అర్పించిన తర్వాత వానికి ఏం బరువు లేదు అందే అంటాడు ఆయన నేను సర్వాన్ని నా కీరా అని నేను అడుగుతా అంటే నీకు ఇచ్చి హాయిగా ఉండరంటే నిన్ను ఎత్తుకుంటా నెత్తిని అంటావు నేనేం చేస్తాను అంటాడు భగవానుడు నేను బరువు నెత్తిని పెట్టుకుంటాను అన్నప్పుడు నీ బరువు నువ్వే నెత్తిని పెట్టుకొని నాకు బరువు స్వామి అంటావు నాకు ఇయరా అని నేను అడుగుతాను నా చెయ్యి కింద అయింది నీ చెయ్యి పైన దిశనేరా ఇట్లా ఏది నీ మనోబుద్ధులు పడేయ ఇట్లా అయిపోయింది నీకు నువ్వు హ్యాపీ ఎంత గొప్ప ఉదాహరణ చెప్ప మీరు ట్రైన్ లో కూర్చొని బెతిక మీద బరువు పెట్టుకుంటే
(57:20) అజ్ఞానం ఇంత అజ్ఞానం అదే మనం ఇప్పుడు నెత్తి మీద బరువు అది దానికి బరువు కదా దానికి ఎవరికి బరువు నీకు బరువు అది రైలుకి బరువు కాదు అంత బరువు మోత నిన్నే మోస్తాంది ఇంకా నిన్ను నువ్వు మూట మోయలేదా ఇది అర్థం కాక సత్తానం అంతే మనము ఎప్పుడైతే మనం ఇది అర్థం అయతుందో ఆ జ్ఞానం అర్థమైనప్పుడు ఇంక దాన్ని ఈగ పక్కన పెడతాం ఆయన అన్ని ధర్మాలు నాకు వదిలేయన ఇదేమో వద్దు నీకు ఒక్కటి నిన్ను నెత్తిని పెట్టుకోవద్దు అంటాడు సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్యమాకం శరణం రజ అహంతో సర్వపాపేబో మోచస్మిమాసుచ సర్వ ధర్మములను పరిత్యజించి నన్నే శరణ పొందు నిన్ను సర్వ పాపముల నుండి ముక్తిని
(57:58) గావించి మోక్షం ప్రసాదించా కోటి జన్మలను పాపం చేసిండుకో కోటి జన్మల పాపం ఉన్నే నీకుేం పర్వాలే నాకు ఇచ్చేయ్ ఈ తీసుకుంటా నేను నువ్వు ఇయలేకపోతాను ఇప్పుడు నేనుేం చేస్తా నా పాపం కూడా నేను అంటావు నువ్వు ఇ నేనే భగవంతుడిగా ఏం చేస్తాడు మన పాపాన్ని కూడా మనం ఇచ్చేకి సిద్ధపడకుం నా పాపాన్ని నేనే తినాలంట ఇంకా ఇంక భగవంతుడు ఏం చేస్తాడు ఇంత లాస్ట్ ఫైనల్ ఇంత లెవెల్లో చెప్పినాడు సర్వధర్మాన్ పరిత్యజ్య అన్ని ధర్మాలను వదిలిపెట్టు నాకు అర్పించు నాకు సమర్పణగా అదే మనం ధ్యానంలో చేసే పని శరీరాన్ని మనసును బుద్ధిని అన్ని వదిలేసి ఆత్మతో అనుసంధానం అయతాం అది భక్తి ఆత్మతో
(58:36) అనుసంధానం అవ్వడమే భక్తి అన్నిటిని బుద్ధి అహంకార చిత్తహంకారాలు అన్నిటిని వదిలేసేదే భక్తి వాటిని వదిలేది భక్తి నువ్వు కోరేది భక్తి కాదు ఉపవాసాలని చేస్తా అంటారు మనోళ్ళు చాలామందికి ఉపవాసం అంటే ఏమో తెలియదు ఉప అంటే దగ్గరగా అని ఆవాసం అంటే నీ ఇంటికి దగ్గరగా నేను లేదు నువ్వు ఎవరు ఆత్మ నీ ఆత్మకు దగ్గరగా ఉండడమే ఉపవాసం అంటే ఇంద్రియాలను మనసును బుద్ధిని అన్ని వదిలిపెట్టి నీతో నువ్వు ఉండడమే ఉపవాసం ఇంద్రియ విషయాలు అన్నీ కూడా ఫుడ్డే నువ్వు ఏం తినే ఆహారమే కాదు ఫుడ్ చూడడము ఫుడ్డే అది అది కూడా ఆహారం కంటికి ఆహారం వినడం చెవికి ఆహారం నాలుకు రుచి చూడడం ఆహారం
(59:22) చర్మానికి స్పర్శించడం ఆహారం ఈ పంచేంద్రియాలు ఆహారాలే ఇవన్నీ పంచాహారాలే ఒక ఆహారమే కాదు నోట్లోకి పెట్టుకొని తినేదే కాదు చెవుతో వినడము కంటితో చూడడము అన్ని ఎందుకంటే కన్ను మూసేయ్ ఈ అన్ని ఇంద్రియాలను నువ్వు పూర్తిగా స్టాప్ చేస్తేనే నువ్వు నీ స్వరూపంతో అనుసంధానం అవుతావ్ ఇప్పుడు ధ్యానంలో అదే కదా జరిగేది అన్ని ఆగల ఉపవాసం ఏది శరీరం మీద దూమలోలతో అన్నే కనపడకూడదు నీకు ఎందుకంటే ఆ ఆహారం తీసుకోకూడదు స్పర్శ శబ్దం వినపడకూడదు గాఢ నిద్రలో ఎట్లయితే ఇవన్నీ ఈ ఆహారాలన్నీ మాయమైతాందా లేదా కన్ను చూస్తాందా చెవ్వు వింటాందా నేలకు రుచి చూస్తాందా ఇది శరీరం స్పర్శిస్తాందా
(1:00:08) చర్మము శబ్ద స్పర్శ రూప రసగంధాలు అన్నీ కూడా మాయమైతాందయ్యా అలా బుద్ధిపూర్వకంగా వీడే మాయం అర్థం చేసుకొని చెయి అది అర్థం కాకుండా అయితాంది ఇడ అర్థం చేసుకొని చెయి ఇది చేస్తే ఇది జ్ఞానం ఉపవాసం అంటే రియల్ గా ఈరోజు అర్థమయింది ఉపవాసం అంటే అది ఈ నువ్వు ఏం చేస్తాడ మనం ఏం చేస్తాన్నాము అన్నిటికీ ఆహారం పెడతాం అన్ని ఇంద్రియాలకు ఈ నాలుకు మాత్రం ఆహారం పెట్టం అది పెట్టమా అది కూడా కాదు అది కూడా సక్రమంగా నిర్వహించడంలే ఏమంటాడు ఈ పొద్దు శనివారం ఒక్కపొద్దు నేను అన్నం తినను ఏం తింటావ అంటే పూరీలు తింటా పూరీలు తింటే ఉపవాసమా ఇంకెవడో చెప్పినండి గురువు ఒక పండు మాత్రం
(1:00:51) తినొచ్చుఅని పండు అంటే ఏంది పండు అంటే ఇంతో నేను ఆకెలు తట్టుకోలే అని చెప్పి ఒక పనసపండు తెచ్చుకొని తిన్నంట అది ఉపవాసమే ఇప్పుడు వాస్తవంగా చెప్పాలంటే మనం ఉపవాసాల్లో అది ఇంకా ఎగస్ట్రా అయితాంది అసలైన ఉపవాసానికి అర్థమే తెలియకుండా పోయింది ఉప ఆవాసము అంటే అన్నిటిని ఎనికి తిప్పడం ఇంద్రియాల ఇంద్రియ విషయాలన్నీ ఎనికి మల్లించడమే ఆహారము అదే నిరాహార నిరాహారము అంటారు చూడు కరెక్ట్ నిరాహారం అనే విషయం అది ఒక్కొక్క విషయము అర్థం చేసుకుంటే అర్థం చేసుకుంటా పోతే కానీ మనకి అర్థం కాదు ఇప్పుడు ఏందది నువ్వు భక్తి యోగంలో సహజంగానే ఉపవాసం అనేది
(1:01:31) ఉంటుంది ఉపవాసం అంటే ఏదో ఫుడ్ మానేసి ఉండడం అనుకుంటుంటారు అందరు ఉపవాసంలో మనం ఇప్పుడు ఫుడ్ మానేసి ఉన్నప్పుడు ఇప్పుడన్నా ఒకసారి దీన్ని ఊరికే ఉంటాం అప్పుడు ఎట్లా ఉంటుందో తెలుసా మనసు తర్వాత తర్వాత తింటా అంటుంది దాని వైపే పరిగెత్తా అంటుంది దాని అనేది దాని వైపు పరిగెత్తా అంటుంది. ఇప్పుడైనా నోరు మూసుకొని ఎత్తే నోరు మూసుకొని ఉంటుంది అప్పుడు నోరు మూసుకోదు అది పరిగెత్తానే ఉంటది అన్ని ఇంద్రియాలతో పాటు అంతరేంద్రియనటువంటి మనసును కూడా పూర్తిగా సంయమనం చేయగలిగినప్పుడే దాన్ని పూర్ణ ఉపవాసం అంటారు మనసు కూడా పూర్తిగా అంతర్ముఖమైపోవాలి
(1:02:03) ఫస్ట్ టైం వింటున్నా పూర్ణ ఉపవాసం అనేది ఆ ఆ వర్డే ఫస్ట్ టైం వింటున్నా నేను నా లైఫ్ లో అది ఆ ఉపవాసాన్ని మనం అర్థం కాక ఆ విధంగా జీవిస్తాం ఈ భక్తి పేరుతో వాళ్ళ పేరుతో చెప్తాను అసలు అందుకే జ్ఞానం ఫస్ట్ కావాలనేది జ్ఞానం వచ్చిన తర్వాత ఏ కర్మనా చెయి అది వ్యవసాయం చెయి వ్యాపారం చెయ్ లేదంటే ఏ పనిఅనా చెయి అది ధర్మబద్ధంగానే ఉంటది అన్ని ధర్మాలను అది కరెక్ట్ గా ధర్మాన్ని అతిక్రమించదు అది జ్ఞానము ఎప్పుడు ధర్మాన్ని అతిక్రమించదు ధర్మంగానే ఉంటది ఎందుకంటే దానికి వాస్తవం తెలుసు ఆ శుద్ధ బుద్ధికి వాస్తవం తెలుస్తది రాగేచ సుఖ దుఃఖది బుద్ధౌ సత్యం ప్రవర్తితే
(1:02:41) సుసుప్తౌ నాస్తితాశ తస్మాత్ బుద్ధేస్తునాత్మనః ప్రేమానురాగ గలు కోరికలు సుఖ దుఃఖాలు మొదలైనవన్నీ కూడా బుద్ధి పని చేస్తూ ఉన్నంతవరకు అవన్నీ సత్యమైనవే విధంగా తెలుస్తూనే ఉంటాయి బుద్ధి పెని చేయకుండా లయించిపోయిన గాఢ నిద్రా స్థితిలో ఆ గుణాలు ఏవి తెలియవు అప్పుడు నీకు సంబంధం లేకుండా పోతుంది ఎట్లా పోతాంది ఈ వికారాలన్నీ ఎక్కడ పోయినాయి అప్పుడు కాబట్టి వికార స్థితిని దాటు ఆత్మ అంతటా ఉంది అంటాన్నాం అంతటా ఉంది ఎందుకు అనుభూతి చెందలేకపోతున్నావు సదా సర్వగతోపాత్మ నా సర్వత్ర బాసతే బుద్ధా వేవావసతే స్వచ్చేసు ప్రతిబింబవత్ అంటాడు ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ అంతటా వ్యాపించి
(1:03:23) ఉన్నప్పటికీ సర్వత్ర ఉన్నట్లు కనిపించడం లేదు పరిశుద్ధమైన అద్దంలో ప్రతిబింబం కనిపిస్తూ ఉన్నట్లు పరిశుద్ధమైన బుద్ధిలో మాత్రమే ఆత్మ ప్రకాశిస్తుంది. ఆత్మ ప్రకాశం మనకు ఎందుకు కలగలేదు అంటే బుద్ధి శుద్ధంగా లేదు శుద్ధమైన అద్దంలో మాత్రమే మన ప్రతిబింబం ఎట్లా కనిపిస్తుందో శుద్ధమైన బుద్ధిలో మాత్రమే ఆత్మ మనకు అనుభూతికి వస్తుంది ఏం ఉపమానం వాడాడు చూడు అద్దం ముందర పోయి నిలబడి మలిన మధ్య మందరం పోయి మన మాలిన్యంతో ఆ దుమ్ము దూసి దురిష్టమైనటువంటి ఆ అద్దం ముందు నిలబడితే మన రూపం మనకు స్పష్టంగా కనబడతది కనపడదు ఎప్పుడైతే అద్దం క్లీన్ గా ఉందనుకో మనం
(1:04:04) పోయి నిలబడినామ అంటే చిన్న డార్క్ కూడా ఆడ కనబడతది అది కూడా అంతే బుద్ధి శుద్ధంగా లేదు కాబట్టి అంతటా భగవంతుడు ఉన్నాడు అంతటా భగవంతుడు ఉన్నాడు చూడంటే ఆడ చూస్తాం బుద్ధి శుద్ధంగా లేదు శుద్ధమైన బుద్ధిలో అయితే కచ్చితంగా భగవంతుని దర్శనం అయతది ఆత్మానుభూతి కలుగుతది ఆనందము నువ్వు ఆనంద స్వరూపువి ఆనంద స్వరూపిని నాకు నాకు దుఃఖమే ఎందుకు ఉంది అంటే నీ బుద్ధి అపరిశుద్ధంగా ఉంది.
(1:04:27) అందుకు అది అనుభూతికి రాలే నీకు బుద్ధి శుద్ధం చెయ్ బుద్ధి శుద్ధం చేసేకే ఈ సాధనలన్నీ కర్మయోగమైనా జ్ఞాన యోగమైనా ధ్యాన యోగమైనా ఇవన్నీ శుద్ధికే వీటికి ఆ యోగాలన్నీ అయిపోయిన తర్వాత ఆటోమేటిక్ గా జ్ఞానోదయం అయిపోతుంది నీకు ఆ జ్ఞానోదయమే నీకు ఆ అనుభూతికి రావడమే జ్ఞానోదయము ఆ అనుభవమే వాస్తవం వాస్తవం ఉన్నది ఉన్నట్టుగా అనుభవానికి రావడమే జ్ఞానోదయము దీన్ని ఎంతెంతగా నువ్వు డీప్ గా తీసుకో ఫస్ట్ శుద్ధం చేయి మనకు సాధన చేయాలంటే టైం ఉండదు ఓపిక ఉండదు అన్నిటికీ టైం ఉంటుంది టీవీలు చూసేకి టైం ఉంటుంది సినిమాలు చూసేకి టైం ఉంటుంది మన భార్యా పిల్లలతో బాగా ఎంజాయ్ చేసేకి టైం
(1:05:10) ఉంటుంది అన్ని ఉంటాయి తినేకి టైం ఉంటుంది తాగేకి టైం ఉంటుంది. అయినా సాధనకు మాత్రం టైం లేదు. దీన్ని శుద్ధం చేసుకోవాలనేటువంటి ఆలోచన లేదు అసలు శుద్ధం అయితే గాని ఆత్మజ్ఞానం దైవాన్ని పొందాలి భగవంతుని పొందాలి అనుకుంటే మొత్తం దీన్ని ముందు శుద్ధం చేయాలనేటువంటిది కూడా ఎంతమందికి తెలుసంట ఇది యోగ సంస్కారం ద్వారానే యోగం ద్వారానే సంస్కరించుకోవాలని ఎంతమందికి తెలుసు దీన్ని ముందు ఆ చిత్తాన్ని శుద్ధం చేసుకుంటే గాని భగవత్ దర్శనం లేదని ఎంతమందికి తెలుసు తెలుసు అంటావా చాలామందికి తెలీదు ఎంతమందిని అడుగు ఎందుకు నీకు భగవంతుని నిరంతరము నిన్ను పూజ
(1:05:49) చేస్తాను అంటాడు నీకు భగవంతుడు ఎప్పుడైనా కనపడినాడా అనుభవం నీకు ఉందా అని అడుగు ఎవడనా నాకు ఉందేమో అంటాడేమో నేను పుట్టినప్పటి నుండి సచ్చే వరకు ధ్యానం ఆ గుళలో పద్దలు లేసినప్పటి నుంచి బొట్టు పెట్టుకుంటాండా నామాలు పెట్టుకుంటాండా టెంకాయలు కొడతాండా పూజలు చేస్తాండా నీకు భగవంతుని దర్శనం అయింది ధ్యానం నీ ఆత్మానందం ఆనందంలో ఉండాలి భగవంతుని దర్శనం అంటే కనపడటం కాదు ఊరికే సీన్ కనపడేది కాదు ఆనంద స్థితి స్వరూప జ్ఞానం అంటే ఆనందం ఆనందంలో ఉండావా నీకు దుఃఖం లేదా యోగం అనేది సమస్తమైన దుఃఖాలకు దూరం చేస్తుంది సర్వ దుఃఖానం హనరస్సోపజాయతే ప్రసన్న చేతసుబుద్ధి
(1:06:26) పర్యవతిష్టతే అంటాడు భగవద్గీతలో ఆత్మ నిర్మలమైన నిశ్చలం అయితే నీకు ఆనందం కలుగుతది అది చాంచల్యంగా ఉండని చెప్పు మనసు చాంచల్యంగా ఉండని చెప్పు అనుభూతి నీకు రాదు బుద్ధి ఎప్పుడు కదులుతానే ఉంటది ప్రసాదే సర్వ దుఃఖనాం హనిరసోపజాయతే ప్రసన్న చేతస హసిబుద్ధి పర్యవతిష్టతే అంటాడు మనసు నిర్మలమై ప్రశాంతముగా నున్నచో సర్వ దుఃఖములు నశించును ప్రసన్న మనస్కును బుద్ధి స్థిరమై ఉండును స్థిరమైన బుద్ధి కలిగినోనికి దుఃఖం అనేది లేదు ఆ బుద్ధి స్థిరంగా లేకపోవడం వల్లే అస్థిరం అవ్వడం వల్లే దుఃఖం ఉంది దుఃఖం అనేది లేదు నాయనా నువ్వు ఆనంద స్వరూపునివే అంటాడు భగవానుడు దాన్ని
(1:07:08) సిద్ధం శుద్ధం చేసుకో దాన్ని స్థిరం చెయ్ ఎప్పుడైతే మనసును బుద్ధిని నువ్వు స్థిరం చేస్ స్తావో ఆటోమేటిక్ గా అయిపోయింది అక్కడ ఆత్మజ్ఞానం నీకు కలుగుతది. దానం చేసేకే అవిశుద్ధం చేసేకే ఈ కర్మలన్నీ ఈ కర్మలు కూడా ఫలాపేచ్చ లేకుండా నువ్వు కేవలం కర్మ యోగంలో నువ్వు ఫలితాన్ని ఆశించకుండా కర్మ చెయ్ జ్ఞాన యోగంలో ఆత్మానాత్మ వివేకంతో అనాత్మ పట్ల ఆసక్తిని వదిలి ఉండు తర్వాత జ్ఞాన యోగంలో తీష్ణమైన చూపుతో మనోబుద్ధి చిత్తహంకారాలకు సాక్షిగా నిలబడు భక్తి యోగంలో అంతా భగవంతు నాదేమీ లేదని నిర్మలమై ఉండు అప్పుడు నీకు ముక్తి నాలుగు యోగాలు కూడా ఎక్కడికి తీసుకొచ్చినా వీటికి
(1:07:51) తీసుకొచ్చి పెడతాయి ఫస్ట్ లాస్ట్ కు భక్తిని భక్తిగా చూడలే కర్మని కర్మగా చూడలే ఏది ధ్యానాన్ని ధ్యానంగా చూడలే జ్ఞానాన్ని జ్ఞానంగా చూడలే అన్ని వ్యతిరేక దిశలో ఉన్నాయి ఏవి దీని గురించి అర్థం కాదు ఫస్ట్ జ్ఞానం కావాలా ప్రతిదాని గురించిన అవగాహన కావాల తర్వాత అజ్ఞానం తొలగించుకునేకి అవకాశం ఉంది అందుకే ఏం చెప్తాడు శంకర్ లాస్ట్ ఫైనల్ ది శంకర్ గారు చెప్పిన మాట వాస్తవం ఈ మూడు లోకాల్లోనూ బహుబంధాల నుంచి బయట పడేయగలిగేది ఏదైనా ఉందంటే అది సజ్జనుల సాంగత్యమే త్రిజగతి సజ్జన సంగతి రేఖ భవతి భవార్ణవ తరణేనక ఆ అంతే కాతేకాంతా ధనగతి చింత వాతులకిం తవ
(1:08:34) నాస్తినియంత త్రిజగతి సజ్జన సంగతి రేఖ భవతి భవార్నవ తరుణేనౌక అంటాడు ఇంతకంటే ఇంకా మార్గం లేదు నాయనా అని చెప్తాడు చూసారు కదండీ ఈరోజు మరి ఎంత అద్భుతమో ఇది ఇది మొత్తం ఎస్సెన్స్ అంతటిని నాలుగు యోగాలలో ఆ నాలుగు యోగాలయినటువంటి జ్ఞాన యోగము కర్మ యోగము భక్తి యోగము ధ్యాన యోగము రిమైన్ ఈ మూడు యోగాలకు కూడా జ్ఞానం ఉంటే గాని ఆ యోగాలలో పరిపక్వత రాదు.
(1:09:06) ఎంత సింపుల్ గా చెప్పేసారు సార్ ఈరోజు ముఖ్యంగా ఉపవాసము పూర్ణ ఉపవాసం ఉపవాసం అంటే తినకోకుండా ఉండడం అనేది మనందరికీ తెలుసు కానీ పూర్ణ ఉపవాసం ఉపవాసం కూడా కాదు ఉపవాసానికి అంటే మనతో మనం దగ్గరగా ఉండడం పూర్ణ ఉపవాసం అది కూడా ఇంద్రియాలన్నిటిని అంతర్ముఖం చేయ కన్ను ముక్కు చెవినాలుక ఇది చూసేది ఆహారమే స్వీకరించినట్టే చెవు స్వీకరించినట్టే నాట్ ఓన్లీ ఫుడ్ ఇంద్రియాలు అన్నింటిని కూడా అంతర్ముఖం చేయడం ఒక ఇంద్రియం కాదు ఒక ఇంద్రియాన్ని పట్టేస్తే కాదు అది కూడా బలవంతంగా అది అది అణచిపెడితే కాదు ఆ ఇంద్రియం కూడా అంతర్ముఖం అయిపోవాల ఈరోజు సమయభావం వల్ల తొందరగా క్లోజ్
(1:09:52) చేస్తున్నాం కానీ ఎంతో నిగూడమైనటువంటి అర్థము పరమార్థాలతో కూడుకొని ఉంది. ఈ ఎపిసోడు ఎంత అద్భుతమో ఎంత మహా అద్భుతమో సో మాస్టర్స్ ఇది మనకు ఈ విధంగా ఇంటర్వ్యూల రూపంలో సార్ మామూలుగా స్టేజ్ మీద ఎంతో అద్భుతంగా గీతాజ్ఞాన యజ్ఞాలు చేశారు. మరి ఇంటర్వ్యూల రూపంలో మరి ఇలా ప్రారంభించాం ఇది ప్రారంభం మాత్రమే ఇంకా ముందు ముందు అనేక ఎపిసోడ్ల ద్వారా ఎంతో మందికి భూమిమీద ఉన్న ప్రతి మనిషికి ఎన్నో రకాల సమస్యలతో బాధపడుతుంటారు.
(1:10:34) ఆ సమస్యలను తీసుకుంటూ ఈ సమస్యకు భగవద్గీతలో పరిష్కారం ఏంటి అనేటువంటి ఒక కొత్త కార్యక్రమానికి కూడా శ్రీకారం చుట్టాలన్న ఆలోచన వచ్చింది ఇది భగవద్గీత అన్నది అన్నిటికీ పరిష్కారం అయింది కాబట్టి మనం ఇందులో నుంచి ఈ భూమ్మీద ఉన్న ప్రతి మనిషికి ఉన్నటువంటి సమస్య ఏంటి ఆ సమస్యకు సొల్యూషన్ ఏంటి అనే కార్యక్రమాన్ని మనం ముందముందు చేసుకుందాం సార్ తో ఎంతో జ్ఞానాన్ని తెలుసుకుందాం మరి ఈరోజు ఎంతో ఎంతో అద్భుతమైనటువంటి ఈ పరమ ఈ మహా జ్ఞానాన్ని మనం తెలుసుకున్నాం.
(1:11:07) మరి నెక్స్ట్ ఎపిసోడ్ లో బ్రహ్మర్షి దేవరపల్లి గోపాల్ రెడ్డి సార్ ద్వారా ఇంకా మరిన్ని విశేషాలు మనం తెలుసుకుందాం అంతవరకు చూస్తూ ఉండండి పిరమిడ్ మెడిటేషన్ ఛానల్ థాంక్యూ వెరీ మచ్