Kabir on Why Looking Within Ends Conflict | కబీర్ చెబుతున్నాడు: లోపల చూడటం ఎలా ఘర్షణను ముగిస్తుంది

Kabir on Why Looking Within Ends Conflict | కబీర్ చెబుతున్నాడు: లోపల చూడటం ఎలా ఘర్షణను ముగిస్తుంది

Author Name:The Wisdom Compass

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@TheWisdomCompass

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=Mj9WZEGWVJM



Transcript:
(00:05) ప్రపంచంలో ఉన్న చెడు కోసం భూతద్దం పెట్టి వెతికినప్పుడు ఏమి దొరకకపోవడం కానీ ఒక్కసారి మనలోకి మనం తొంగి చూసుకుంటే అసలైన చీకటి కనిపించడం ఈ విచిత్రమైన పరిస్థితి ఎందుకు వస్తుంది బాహ్య ప్రపంచంలోని తప్పులను వెతికే క్రమంలో మనం దేన్ని కోల్పోతున్నాం మ్ ఒక్కసారి ఆలోచిద్దాం. కచ్చితంగా ఆలోచించాల్సిన విషయమే ఇది. మనం ఎప్పుడు లోపాలను బయటే వెతుకుతుంటాం కదా కానీ అసలు సమస్య మన చూసే దృష్టిలోనే ఉంటే ఎలా ఉంటుంది? ఈరోజు మనం చేయబోయే ఈ లోతైన విశ్లేషణ సరిగ్గా ఇదే అంశం మీద.
(00:41) 15వ శతాబ్దపు వారణాసికి చెందిన గొప్ప తాత్వికుడు నేతకారుడు అయిన కబీర్దాస్ చెప్పిన ఒక అద్భుతమైన వాక్యం చుట్టూ మన ఈనాటి చర్చ సాగుతుంది. అవును ఆయన చెప్పిన ఆ ఒక్క వాక్యం మనుషుల ఆలోచన విధానాన్నే మార్చేస్తుంది. రైట్ ఆయన ఏమన్నారంటే లోకమంతా చెడ్డవారి కోసం వెతికాను కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు. నాలోకి నేను తొంగి చూసుకుంటే నాకంటే చెడ్డవారు ఎవరూ లేరని తెలిసింది అని కబీర్ ఎప్పుడు మతం ఆచారాలు అనే ముసుగులను తీసేసి సత్యం అనే అద్దంలో మనల్ని మనం చూసుకునేలా చేశారు.
(01:16) ఆయన చెప్పిన ఈ తత్వం నేటి సమాజానికి ముఖ్యంగా మన రోజువాలి జీవితంలో మనం ఎదుర్కొనే సంఘర్షణలకు ఎలా అన్వయించుకోవచ్చో ఈరోజు విడమర్చి చూద్దాం. హమ్ మనం ఆయన వాక్యాన్ని గమనిస్తే అసలు మనం నిరంతరం బయట వెతికే ఆ చెడు బహుశా బయట ఎక్కడా లేదేమో అనే ఒక లోతైన ప్రశ్న ఇక్కడ ఉద్భవిస్తుంది. ఒకసారి గమనించండి మనం ఉదయం నిద్ర లేవగానే చేసే మొదటి పని ఫోన్ చూడటం.
(01:38) ఆ ఫోన్ చూడగానే అంటే మన మనసు ఆటోమేటిక్ గా ఒక స్పామ్ ఫిల్టర్ లాగా పని చేయడం మొదలు పెడుతుంది కూడా హా అవును స్పామ్ ఫిల్టర్ లాగా మనుషులను డివైడ్ చేసేస్తుంది. కరెక్ట్ ఈ నాయకుడు అవినీతిపరుడు ఆ ఇన్ఫ్లయెన్సర్ ఫేక్ ఆఫీస్ లో ఆ కొలీగ్ చాలా స్వార్థపరుడు ఇలా మన మెదడు మనుషులను విభజిస్తూ పోతుంది. ఈ చెడ్డవారిని వెతకడం అనేది మనకు తెలియకుండానే ఒక యాంత్రికమైన అలవాటుగా మారిపోయింది.
(02:05) దీన్ని ఒక చిన్న ఉదాహరణతో చూద్దాం. ఒక దట్టమైన చీకటి అడవిలో మనం ఒక ఫ్లాష్ లైట్ పట్టుకొని వెళ్తున్నాం అనుకోండి ఆ ఫ్లాష్ లైట్ వేసి కేవలం ముళ్ళను మాత్రమే వెతుకుతూ పోతే ఆ అడవి మొత్తం ముళ్ళే ఉన్నాయని మనం భ్రమపడతాం. అవును ఎందుకంటే మనం చూసేది కేవలం ఆ ముళ్ళనే కాబట్టి ఎక్జక్ట్లీ కానీ అక్కడ పూలు ఉంటాయి పండ్ల చెట్లు ఉంటాయి ఎన్నో జీవరాశులు ఉంటాయి.
(02:26) మన ఫ్లాష్ లైట్ దేని మీద అయితే పడుతుందో అదే ప్రపంచం అనిపిస్తుంది. మన మనసులో కూడా ఈ లోపాలను వెతికే ఒక సాఫ్ట్వేర్ బ్యాక్గ్రౌండ్ లో రన్ అవుతున్నప్పుడు ప్రపంచం మొత్తం అలాగే కనిపిస్తుంది. ఇది ప్రపంచం యొక్క తప్పు కాదు మనం ఆ ఫ్లాష్ లైట్ ని ఎటువైపు పట్టుకున్నామ అనే దానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆ ముళ్ళు అడవిలో లేవని కాదు కానీ మనం కేవలం వాటినే వెతుకుతున్నాం కాబట్టి అడవి మొత్తం ముళ్లే అనే ఒక నిర్ధారణకు వచ్చేస్తున్నాం.
(02:52) ఇక్కడ ఈ స్పామ్ ఫిల్టర్ అనేది చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది. ఎందుకంటే నేను నా వ్యక్తిగత జీవితంలో ఒక విషయాన్ని గమనించాను. ఆహా చెప్పండి నా బాస్ గురించి కానీ లేదా నాకు నచ్చని ఒక కొలీగ్ గురించి కానీ నేను విపరీతంగా విమర్శించినప్పుడు లేదా వాళ్ళ తప్పులను ఎత్తి చూపినప్పుడు ఆశ్చర్యకరంగా నాకు లోపడ చాలా ప్రశాంతంగా లేదా ఒక రకమైన సంతృప్తిగా అనిపిస్తుంది.
(03:16) వాళ్ళు తప్పు చేశారని చెప్పడం వలన నాకు ఎందుకు అంత మంచి ఫీలింగ్ వస్తుందో నాకు అర్థం కాలేదు. అంటే నేను కేవలం నా అహాన్ని నా ఈగోని రక్షించుకోవడానికి ఇలా చేస్తున్నాను అనిపిస్తుంది. ఇది చాలా గొప్ప ప్రశ్న. దీనికి కారణం పూర్తిగా మన జీవశాస్త్రంలో అంటే న్యూరో సైన్స్ లో దాగి ఉంది. ఇక్కడ అసలు మెకానిజం ఏమిటంటే ఎప్పుడైతే మనం బయట ఒక తప్పును లేదా ఒక చెడ్డ వ్యక్తిని గుర్తిస్తామో అప్పుడు మన మెదడులో డోపమైన్ అనే ఒక రసాయనం విడుదలవుతుంది.
(03:42) ఓ అంటే ఒక రకమైన కెమికల్ రివార్డ్ అన్నమాట. ఖచ్చితంగా ఇది మనకు తాత్కాలికంగా ఒక రసాయన ఉపసమనాన్ని ఒక హైన్ ఇస్తుంది. పరిణామ క్రమంలో ఆదిమానవుల కాలంలో ఒక గుంపులో ఎవరు ప్రమాదకరో ఎవరు నియమాలు ఉల్లంఘిస్తున్నారో గుర్తించడం అనేది ప్రాణరక్షణకు చాలా అవసరం కదా అలా గుర్తించిన వారికి మెదడు నువ్వు సరైన పని చేశవు నువ్వు సురక్షితంగా ఉన్నావు అని చెప్పడానికి ఈ డోపమైన్ ని రివార్డ్ గా ఇచ్చేది.
(04:10) రైట్ అప్పట్లో అది ప్రాణాలను కాపాడేది కాబట్టి అవును కానీ ఇప్పుడు మనం అడవుల్లో లేం క్రూర మృగాల మధ్య లేయం ఒక ఆఫీస్ లోనో ఒక సోషల్ మీడియా ప్లాట్ఫామ్ లోనో ఉన్నాం. అయినా సరే నేను సరైన వాడిని వారు తప్పు అనే ఒక భావన మనకు అదే పాతకాలపు భద్రతని ఇస్తుంది. దీనినే రైచస్ ఇండినేషన్ అంటే నైతిక ఆగ్రహం అంటారు.
(04:34) మన లోపల ఉన్న ఏదో ఒక అసంతృప్తిని భయాన్ని కప్పి పుచ్చడానికి ఇతరులను బలి పశువులను చేస్తాం. ఎదుటి వారిని కిందికి లాగినప్పుడు మనం ఆటోమేటిక్ గా పైన ఉన్నామ అనే ఒక భ్రమ కలుగుతుంది. ఎంత విచిత్రం కదా ఎదుటివారి తప్పుల మీద మన ప్రశాంతత ఆధారపడి ఉండటం అయితే ఇక్కడే ఒక సూక్ష్మమైన రహస్యం దాగి ఉంది. ఈ ప్రశాంతత కేవలం కొన్ని నిమిషాలు మాత్రమే ఉంటుంది.
(05:00) అది శాశ్వతం కాదు అందుకే మరుసటి రోజు మళ్ళీ ఇంకొకరిలో తప్పు వెతకాల్సిన అవసరం వస్తుంది. మనకు తెలియకుండానే ఇదొక వ్యసనంగా మారిపోతుంది. వావ్ అంటే మన మెదడు ఒక ప్రాచీనమైన సర్వైవల్ మెకానిజం ని ఉపయోగించుకొని ఇప్పుడు మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళపై ప్రయోగిస్తోంది అన్నమాట. ఇది అర్థమయ్యాక ఒక మీటింగ్ లో ఎవరైనా మనల్ని మాట్లాడనివ్వకుండా అడ్డుకుంటే మనం వెంటనే వాళ్ళకు పొగరు అని ఎందుకు లేబిల్ వేసేస్తామో క్లియర్ గా తెలుస్తోంది.
(05:25) ఆ క్షణంలో వాళ్ళకు పొగరు అని డిసైడ్ చేయడం ద్వారా మన మెదడు ఆ సమస్యను క్లోజ్ చేసి మనల్ని మనం సేఫ్ గా ఉంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. హ్మ్ అక్షరాల అదే జరుగుతోంది. అయితే ఇక్కడ ఒక వినూతనమైన ఆలోచనను ఒక థాట్ ఎక్స్పెరిమెంట్ ని ప్రవేశపెడదాం అనుకుంటున్నాను. మనం ఎవరి మీదైనా ఏ తీర్పు చెప్పినా దానికి ముందు నా కథలో అని జోడిస్తే ఎలా ఉంటుంది ఆ అంటే నా కథలో వాళ్ళు ఇలాంటివారు అనా అవును ఉదాహరణకు నా కథలో అతను స్వార్ధపరుడు లేదా నా కథలో ఆమెకు పొగరు ఇలా అనుకున్నప్పుడు ఆ వాక్యం వెనుక ఉన్న తీవ్రత పూర్తిగా మారిపోతుంది కదా ఇది ఒక రకంగా మద్ర రుక్క కోణాన్ని మనమే
(06:06) గమనించినట్లు అవుతుంది. చాలా అద్భుతమైన థాట్ ఎక్స్పెరిమెంట్ ఇది. ఆ మూడు పదాలు నా కథలో అని చేర్చగానే బాధ్యత మొత్తం మన మీదకు వస్తుంది. వాస్తవానికి మనం ప్రపంచాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్లుగా చూడటం లేదు. మనం ఎలా ఉన్నామో ప్రపంచాన్ని అలా చూస్తున్నాం. మనందరిలోనూ నేనే తటస్థమైన కొలమానాన్ని ఐ యామ్ ద న్యూటసల్ స్టాండర్డ్ అనే ఒక బలమైన భ్రమ నాటుకుపోయింది.
(06:28) నేనే కొలమానాన్ని అనుకోవడం చాలా ప్రమాదకరం కదా కచ్చితంగా మనమే ఒక పర్ఫెక్ట్ జీరో పాయింట్ దగ్గర ఉన్నామని మిగతా ప్రపంచం అంతా మన కొలబద్దకు అనుగుణంగా ప్రవర్తించాలని మనం ఆశిస్తాం. ఎదుటి వారిలో ఉండే కాన్ఫిడెన్స్ మనకు పొగరుగా ఎందుకు కనిపిస్తోందంటే బహుశా మనం లోపల చిన్నబోయి అభద్రత భావంతో ఉన్నాము కాబట్టి ఆ క్షణంలో వారు ఎందుకు అలా మాట్లాడుతున్నారో వారి గతానుభవాలు ఏమిటో వారి భయాలు ఏమిటో మనకు తెలియదు.
(06:58) మనకు తెలిసిన ఒకే ఒక్క ఫ్రేమ్ లో వాళ్ళను బంధించి తీర్పిచ్చేస్తాం. అంటే మన లోపల మనం ప్రాసెస్ చేసుకొని అసంతృప్తికి వేసుకునే ముసుగే ఈ తీర్పులు అన్నమాట. ఈ నా కథలో అనే ఫిల్టర్ వాడటం వల్ల ఆ స్పామ్ ఫిల్టర్ ని మనం రీప్రోగ్రామ్ చేస్తున్నాం. ఇక్కడే నాకు కబీర్ చెప్పిన వాక్యం మీద ఒక చిన్న సందేహం వస్తుంది. అడగండి నాకంటే చెడ్డవారు ఎవరూ లేరు అని కబీర్ అన్నప్పుడు ఆయన తనను తాను శిక్షించుకుంటున్నారా అంటే నేను చాలా పాపిని అని ఒక నైతిక అపరాధ భావంతో ఆ మాట అంటున్నారా ఎందుకంటే బయట వాళ్ళని జడ్జ్ చేయడం మానేసి మనల్ని మనం నిందించుకోవడం మొదలుపెడితే అది ఇంకా ప్రమాదం కదా! రైట్
(07:37) ఇది చాలామందికి వచ్చే సందేహమే కానీ మనం కబీర్ తత్వాన్ని ఆ కోణంలో చూడకూడదు ఆయన తనను తాను శిక్షించుకోవడం లేదు ఇక్కడ ఆయన వాడిన పదం లాస్ట్ లేదా చెడ్డవాడు అంటే రాక్షసుడు అని కాదు దిశ నిర్దేశం కోల్పోవడం అని అర్థం దిశా నిర్దేశం కోల్పోవడమా అంటే ఎలాగో ఒక వ్యక్తి ఉత్తరం వైపు వెళ్ళాలి కానీ దక్షిణాన వెళుతూ నేను ఖచ్చితంగా సరైన దారిలోనే ఉన్నాను అని బలంగా నమ్మడమే అసలైన కోల్పోవడం ఇదొక క్లోజ్డ్ ఫీడ్బ్యాక్ లూప్ లాంటిది కొత్త సమాచారాన్ని స్వీకరించడానికి మన మెదడు నిరాకరిస్తుంది.
(08:15) ఎందుకంటే మనం తప్పుదారిలో ఉన్నామని అంగీకరించడానికి చాలా మానసిక శక్తి అవసరం కదా అవును తప్పు ఒప్పుకోవడం ఇగోకి పెద్ద దెబ్బ ఖచ్చితంగా కబీర్ తనలో తాను చూసుకున్నప్పుడు ఒక అంతర్గత న్యాయస్థానం ఇన్నర్ కోర్ట్ రూమ్ నిరంతరం నడుస్తూ ఉండటాన్ని గమనించాడు. మనందరిలోనూ ఆ కోర్ట్ ఉంటుంది. అక్కడ మనమే జడ్జీ మనమే లాయర్ మనమే ప్రాసిక్యూటర్ ఈ న్యాయస్థానం ఎప్పుడూ సత్యాన్ని వెతకదు కేవలం తీర్పులను మాత్రమే ఇస్తుంది.
(08:47) ఎందుకంటే సత్యాన్ని వెతకడం కష్టం తీర్పుఇవ్వడం చాలా తేలిక. అవును జడ్జ్మెంట్ పాస్ చేయటం క్షణాల్లో జరిగిపోతుంది. తనలో ఉన్న ఈ నిర్విరామమైన తీర్పుల ప్రక్రియను ఆ మెకానిజం ని చూసి కబీర్ నేను దిశా నిర్దేశం కోల్పోయాను అన్నాడు. అది అపరాధ భావం కాదు అది ఒక అద్భుతమైన స్పష్టత. ఈ అంతర్గత న్యాయస్థానం గురించి మాట్లాడుతుంటే నాకుొక సరదా విషయం అదే సమయంలో చాలా నిజమైన విషయం గుర్తొస్తుంది.
(09:14) ఒకవేళ నా రూమ్మేట్ సింక్ లో గిన్నెలు కడగకుండా వదిలేస్తే నా అంతర్గత న్యాయస్థానంలో నేను ప్రపంచంలోనే అత్యుత్తమ ప్రాసిక్యూటర్ లాగా మారిపోతాను. హహా అవును అందరం అందే చూసారా వీరికి బాధ్యత లేదు క్రమశిక్షణ లేదు అని పెద్ద పెద్ద మాటలతో వాదించేస్తాను. అదే ఒకవేళ నేనే ఆ సింక్ లో గిన్నెలు వదిలేస్తే నాకంటే గొప్ప డిఫెన్స్ లాయర్ ఉండడు.
(09:39) పాపం ఈరోజు ఆఫీస్ లో చాలా పని ఒత్తిడి అలసిపోయాను కదా ఒకరోజు పర్లేదు అని నన్ను నేనే ఎంత సున్నితంగా వెనకేసుకొస్తానో ఇది పర్ఫెక్ట్ ఉదాహరణ మన కోర్టులో మనకొక రూల్ ఇతరులకు ఒక రూల్ అవును ఈ న్యాయస్థానం మనకు నచ్చినట్లు చట్టాలను ఎలా మార్చేస్తుందో చూస్తే ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది. అయితే ఈ తీర్పులు ఇచ్చే అలవాటు మన దైనందిన జీవితంలో ముఖ్యంగా మన ఆశయాలు బంధాల పైన ఎలాంటి ప్రభావం చూపుతుందో గమనించాలి.
(10:09) ఎందుకంటే ఈ కోట రూమ్ డ్రామా వల్ల మనం అనుకున్నంత సురక్షితంగా ఏమి ఉండట్లేదు కదా అసలు బంధాల్లోనే దీని ప్రభావం అత్యంత వినాశకరంగా ఉంటుంది. ఒక విషయం ఏమిటంటే బంధాల్లో మనం కేవలం ఎదుటి వ్యక్తితో గొడవ పడట్లేదు. మనం మన గతంలోని గాయాలతో మన అపరిష్కృతమైన భయాలతో అంటే అన్ప్రాసెస్డ్ హిస్టరీతో పోరాడుతున్నాం. మనం ఒక వ్యక్తి ప్రవర్తనకు విపరీతంగా రియాక్ట్ అవుతున్నామ అంటే అక్కడ వారు తప్పు చేశారని కాదు మనలోని ఒక పాత గాయం అక్కడ ట్రిగ్గర్ అయిందని అర్థం.
(10:42) అంటే ఎదుటివారు కేవలం ఒక అర్థం మాత్రమే అంటారా? ఖచ్చితంగా ఎదుటి వ్యక్తి ప్రవర్తన మనకు కోపం తెప్పిస్తుందంటే మనలో ఉన్న గుర్తింపు పొందాలనే ఆకలి దెబ్బ తింటోందని అర్థం మనం ఎదుటి వ్యక్తి ముసుగులో ఉన్న మన సొంత చరిత్రతో మాట్లాడుతున్నాం. ఇది అర్థం చేసుకోనంత కాలం ఆ ఫ్లాష్ లైట్ ని బయటే పెట్టి ఎదుటి వారిని మారుద్దామని ప్రయత్నిస్తూనే ఉంటాం.
(11:09) ఇది చాలా లోతైన పాయింట్ అంటే మనం ఎదుటివారిలో తప్పు వెతకడం వెనుక మనల్ని మనం కాపాడుకునే ఒక సైలెంట్ కాంట్రాక్ట్ ఉందన్నమాట. ఆఫీస్ లో మనకు ప్రమోషన్ రానప్పుడు మనం వెంటనే వ్యవస్థని నిందిస్తాం కదా సిస్టంలో పాలిటిక్స్ ఎక్కువ అని లేదా వాళ్ళకు పక్షపాతం అని అంటాం. అవును వెంటనే ఒక విలన్ ని సృష్టిస్తాం. బంధాల్లో కూడా అంతే భాగస్వామి చిన్న తప్పు చేస్తే వీళ్ళు మారరు ఈ బంధం సరిగ్గా లేదు అని తీర్పు ఇచ్చేస్తాం.
(11:40) మనం ఎదుటి వారికి చెప్పకుండానే మన మనసులో కొన్ని రూల్స్ రాసుకుంటాం. ఆ రూల్స్ వాళ్ళకు తెలియదు కానీ వారు ఆ గీత దాటగానే వాళ్ళను విలన్స్ గా చూస్తాం. ఎందుకంటే వాళ్ళతో ఓపెన్ గా మాట్లాడటం అంటే మన బలహీనతను బయట పెట్టడమే కదా దానికి బదులు వాళ్ళను విలన్ చేసి మనం బాధపడటం చాలా సురక్షితంగా అనిపిస్తుంది. ఈ నిశ్శబ్ద ఒప్పందాల వల్లే బంధాల్లో ఎక్కువ బాధ కలుగుతుంది.
(12:06) ఎవరికీ చెప్పని ఆ కాంట్రాక్ట్ రూల్స్ ని ఎదుటివారు బ్రేక్ చేసినప్పుడు మనం వాళ్ళని దోషులుగా నిలబెడతాం. ఆశయాల సాధనలో వైఫల్యం ఎదురైనప్పుడు కూడా మన అహాన్ని కాపాడుకోవడానికి మార్కెట్ ను సిస్టం ను విలన్స్ గా మారుస్తాం. ఎందుకంటే సిస్టం విలన్ అయితే మనం ఆటోమేటిక్ గా బాధితులం అవుతాం. బాధితులుగా ఉండటం అంటే విక్టిం కార్డు ప్లే చేయటం రైట్ బాధితులుగా ఉండటం మన ఈగో కి చాలా హాయిగా అనిపిస్తుంది.
(12:34) ఎలాంటి బాధ్యత తీసుకోవాల్సిన అవసరం ఉండదు కదా కానీ ఇలా విలన్స్ ని సృష్టించడం వల్ల మనం కొత్త విషయాలు నేర్చుకునే అవకాశాన్ని పూర్తిగా కోల్పోతాం. ముందే మనం అనుకున్న ఆ స్పామ్ ఫిల్టర్ ఇక్కడ కూడా ఆన్ అయిపోయి మనలో ఉన్న లోపాలను మనం చేసిన తప్పులను ఫిల్టర్ చేసి పారేస్తుంది. మనం ఎప్పటికీ ఆ కంఫర్ట్ జోన్ లోనే ఉండిపోతాం. బాధితులుగా ఉండటం ఈగోకి సురక్షితం అనేది నిజంగా చాలా కఠోరమైన సత్యం.
(13:01) మ్ ఇదంతా వినడానికి చాలా బాగుంది. తాత్వికంగా చాలా లోతుగా ఉంది. కానీ దీన్ని ఆచరణాత్మకంగా మన దైనందిన జీవితంలో ఎలా అప్లై చేయాలి? ఆ మంచి ప్రశ్న. ఉదాహరణకు ఎవరైనా మన మెసేజ్ కి గంటల తరబడి రిప్లై ఇవ్వకపోతే వెంటనే వాళ్ళకు మన పైన గౌరవం లేదు వాళ్ళు నన్ను ఇగ్నోర్ చేస్తున్నారు అనే ఆలోచన వస్తుంది. అటువంటి సమయంలో ఆ సంఘటనకు మన ఆలోచనకు మధ్య ఉన్న ఆ వ్యత్యాసాన్ని ఆ గ్యాప్ ని మనం ఎలా గుర్తించాలి ఆ సమయంలో ఈ తాత్వికత ఎలా ఉపయోగపడుతుంది? ఆ మెసేజ్ కి రిప్లై రాకపోవడం అనేది కేవలం ఒక సంఘటన అంతే దానికి మనం వాళ్లకు నా మీద గౌరవం లేదు అని వేసేది ఒక లేబుల్ ఈ రెండింటికి మధ్య ఒక
(13:44) చిన్న వ్యవధి ఉంటుంది ఆ చిన్న గ్యాప్ లోనే మన స్వేచ్ఛ మొత్తం దాగి ఉంది ఇక్కడ మనం అద్వైత వేదాంతం అందించే ఒక సూత్రాన్ని అన్వయించుకోవచ్చు అద్వైతం ప్రకారం చూస్తే ఎలా ఉంటుంది అద్వైతం ప్రకారం అన్వేషించే వాడు అన్వేషించబడే వస్తువు రెండు వేరు పేరు కాదు ఆ మెసేజ్ రిప్లై ఇవ్వని వ్యక్తి మనకు బయట ఉన్న శత్రువు కాదు మన లోపల ఉన్న అభద్రత భావమే ఆ స్క్రీన్ మీద ప్రతిబింబిస్తోంది.
(14:10) మనం ఆ సంఘటన జరిగిన వెంటనే తీర్పు చెప్పే జడ్జ్ కుర్చిలోనుంచి దిగిపోయి సాక్షి స్థానంలో అంటే విట్నెస్ పొజిషన్లో కూర్చోవాలి. సాక్షిగా మారడం అంటే కేవలం గమనించడం. అవును అంటే ఓహో నా మెదుడు ఇప్పుడు నన్ను కాపాడటానికి ఒక విలన్ని సృష్టిస్తోంది అని గమనించాలి. బయట ఉన్న చెడును వెతకడం మానేసినప్పుడు మన మెదడు వృధా చేస్తున్న ఆ శక్తి అంతా ఏమవుతుంది? ఆ శక్తి మన అంతరంగాన్ని ప్రకాశింపజేస్తోంది.
(14:40) అది మన స్పష్టతకు దారి తీస్తుంది. కొంచెం ఆగి ఆలోచిస్తే ఇది చాలా స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. ఆ జడ్జ్మెంట్ పాస్ చేసే ముందు ఒక్క సెకండ్ ఆగి ఆ గ్యాప్ ని గమనించి ఇది నా లేబుల్ మాత్రమే ఇది వాస్తవం కాదు అని మనకు మనం గుర్తు చేసుకోవడం అన్నమాట. జడ్జ్ సీటు నుండి సాక్షి సీటుకే మారడం. కరెక్ట్ అప్పుడు ఆ కోపం ఆ ఆవేశం వాళ్ళ మీద చూపించాల్సిన అవసరం రాదు.
(15:05) ఎందుకంటే అది వాళ్ళ సమస్య కాదు నా ఆలోచన విధానం అని అర్థమవుతుంది. అవును మనం ఆ సాక్షిగా మారినప్పుడు ప్రపంచంలో జరుగుతున్న ప్రతి తప్పును మనం సమర్ధించము. వాళ్ళు రిప్లై ఇవ్వకపోవడం వాళ్ళ నిర్లక్ష్యం కావచ్చు. కానీ ఆ నిర్లక్ష్యాన్ని మనం మన అహంతో మన గుర్తింపుతో ముడిపెట్టుకోము. అన్వేషించేవాడే సృష్టిస్తున్నాడు అని తెలిసినప్పుడు ఆ విభజన మాయమైపోతుంది.
(15:29) మంచి చెడు శత్రువు మిత్రుడు అనేవన్నీ మన దృష్టికోణం సృష్టించే భ్రమలేని అనుభవంలోకి వస్తుంది. అందుకే కబీర్ తత్వం అనేది కేవలం చదవడానికి కాదు జీవించడానికి ఒక గొప్ప సాధనం. ఈరోజు మనం తెలుసుకున్నది ఏమిటంటే ప్రపంచం మారలేదు మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులు కూడా మారలేదు కానీ వాళ్ళను చూసే మన దృష్టి మారాలి. చెడ్డవారు బయట లేరు అని తెలుసుకోవడం అంటే ప్రపంచంలో తప్పులు జరగట్లేదని కాదు ఆ తప్పులను మన అహంతో ముడిపెట్టి చూసే ఆ పాత సాఫ్ట్వేర్ ని అప్డేట్ చేసుకోవడం అప్పుడు మనం తీర్పులు లేకుండానే ఇతరులను సరిదిద్దగలం.
(16:03) ద్వేషం లేకుండానే మన బౌండరీలను రక్షించుకోగలం. ద్వేషం లేకుండా బౌండరీలను రక్షించుకోవడం అనేది మనం సాధించగల అత్యుత్తమమైన మానసిక స్థితి. లోపలికి చూసుకోవడం అంటే మనల్ని మనం శిక్షించుకోవడం కాదు మనల్ని మనం అర్థం చేసుకోవడం ఆ అర్థం చేసుకోవడంలోనే ఒక నిశ్శబ్దమైన విప్లవం ఉంది. ఈ లోతైన విశ్లేషణ ద్వారా మనకు అర్థమైన సారాంశం ఇదే రేపు ఉదయం మనం ఏదైనా ఒక చిన్న విషయానికి అసహనానికి గురైనప్పుడు లేదా ఎవరైన తీవ్రంగా విమర్శించబోయే ముందు ఒక్క క్షణం ఆగుదాం.
(16:40) ఆ సంఘటనకు మన ఆలోచనకు మధ్య ఉన్న ఆ గ్యాప్ ని గమనిద్దాం. ఆ కోపము ఆ విమర్శ వాళ్ళ మీద ఉందా లేదా మనలో మనం అంగీకరించడానికి భయపడుతున్న ఏదో ఒక లోపం మీద ఉందా అని మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకుందాం. బాహ్య ప్రపంచంలో సత్యాన్ని వెతకడం ఆపేసి మన అంతరంగంలో ఆ సత్యాన్ని ప్రతిష్టించుకుంటే అప్పుడు కబీర్ చెప్పిన అద్భుతమైన స్పష్టత మన సొంతం అవుతుంది.
(17:06) ఈ ప్రయాణంలో ఒక కొత్త దృష్టికోణం దొరికిందని ఆశిస్తున్నాం.