*నాలుక కత్తరించిన పిచుక (జపాన్ జానపద కథ)* - 

డా.ఎం. హరి కిషన్-కర్నూలు-9441032212

**********************

జపాన్ లోని చిన్న పల్లెటూరులో ఒక ముసలాయన, ఆయన పెళ్ళాం నివసించేవాళ్ళు. ముసలాయన చాలా మంచోడు. ఊరిలో ఎవరికి ఏ ఆపద వచ్చినా పరిగెత్తుకొనిపోయి చేతనైన సాయం చేసేవాడు. బాగా కష్టపడి పని చేసేవాడు. కానీ ముసలామె అట్లా కాదు. కోపిష్టి. పరమ గయ్యాలి. కోపం ఎప్పుడూ ముక్కు మీదనే ఉండేది. చీటికిమాటికి చిన్న చిన్న వాటికే మొగున్ని పట్టుకొని నోటికొచ్చినట్టు తిట్టేది. చుట్టుపక్కల అందరితోనూ తగవులు పెట్టుకునేది. పెద్దా చిన్నా తేడాలేకుండా నోటికి ఎంతొస్తే అంత మాట్లాడేది. ముసలాయన చాలావరకు ఇంట్లో నోరు తెరిచేవాడు కాదు. తన పని తాను మౌనంగా చేసుకుంటూ గమ్మున ఉండేవాడు.

ఆ ముసలాయనకు ఒకరోజు ఇంటికి వస్తావుంటే దారిలో ఒక చిన్న పిచ్చుకపిల్ల కనపడింది. దాని రెక్కలకు దెబ్బ తగలడంతో అది ఎగరలేక అల్లాడిపోతా వుంది. దానిని ఇంటికితెచ్చి బాగా మందుపూసి, గింజలు తినిపించి, నీళ్లు తాపించాడు. కొద్దిరోజులకు దానికి దెబ్బలన్నీ తగ్గిపోయాయి. ఆ ముసలాయనకు పిల్లలు లేరు. దాంతో ఆ పిచ్చుకనే సొంతబిడ్డలా భావిస్తూ అల్లారుముద్దుగా చూసుకోసాగాడు. చిన్నచిన్న మాటలు నేర్పించసాగాడు. ప్రతిరోజు పొలంనుంచి రాగానే దాంతో కబుర్లు చెప్పేవాడు. కడుపునిండా గింజలు తినిపించేవాడు. ప్రేమగా వీపుపై నిమురుతూ నిద్రపుచ్చేవాడు. ఆ చిన్ని పిచ్చుక ఎప్పుడూ ముసలాయన వెంటే తిరుగుతూ భుజంమీద వాలుతూ ఉండేది.

కానీ ఆ ముసలామెకు ఆ పిచ్చుక అంటే అస్సలు ఇష్టం లేదు. "ఈ పనికిమాలిన పిట్ట ఇల్లంతా గలీజు చేస్తూ ఉంది. ఎప్పుడూ కిచకిచమని అరుస్తూ విసుగు తెప్పిస్తోంది. నీకు వండి పెట్టడమే ఎక్కువ అనుకుంటే ఇది మరొకటి. దీని పీడ ఎప్పుడు విరగడవుతుందో ఏమో" అంటూ తిట్టుకునేది. దగ్గరికి అసలు రానిచ్చేది కాదు.

ఒకరోజు ఎప్పటిలాగే ముసలాయన పొద్దున్నే పొలానికి పోయాడు. ముసలామె తినడానికి తీయని పాయసం చేసుకుంది. దాన్ని ఒక గిన్నెలో వేసుకొని తినడానికి కూర్చుంది. అదే సమయంలో పక్కింటి ఆమె పిలిస్తే ఆ గిన్నెను అక్కడేవున్న గట్టుమీద పెట్టి బయటికి పోయింది. సరిగ్గా ఆ సమయంలోనే ఆ చిన్ని పిచ్చుక అక్కడికి వచ్చింది. గిన్నెలో పాయసం చూసింది. "ఆహా... అది తన కోసమే చేసి ఆ గట్టుమీద పెట్టారు" అనుకుంది. దాంతో సంబరంగా ఆ గిన్నె దగ్గరికిపోయి నెమ్మదిగా ఒక్కొక్క చుక్క చప్పరిస్తా పాయసం మొత్తం తాగేసింది. కాసేపటికి ఆ ముసలామె అక్కడికి వచ్చి చూస్తే ఇంకేముంది... గిన్నెలో పాయసం కనపడలేదు. పొరపాటున ఎక్కడన్నా పెట్టానేమోనని చుట్టూ వెతికింది. పిచుక తాగేసిందని అర్థం అయింది. దాంతో ఆమెకు కోపం ముంచుకు వచ్చింది.

ఇది చూసిన పిచ్చుక భయపడుతూ కిందికివచ్చి "అమ్మా... పొరపాటయింది. నాకోసం ఉంచారేమో అనుకుని తాగేశాను. ఈ చిన్న పొరపాటుకు మన్నించండి" అని వేడుకుంది. ముసలామె కోపంతో రగిలిపోయింది. "నా పాయసాన్ని నా అనుమతి లేకుండా తింటావా... వుండు నీ పని చెబుతా" అంటూ దాన్ని గట్టిగా పట్టుకుంది.

"ఈ నాలికతోనే కదా నా తీయని పాయసాన్ని దొంగతనంగా తాగింది. ఇప్పుడు చూడు... ఇంకెప్పుడూ నీవు తాగకుండా ఏం చేస్తానో" అంటూ కత్తెర తీసుకొచ్చి దాని నాలుకను కత్తిరించి వేసింది. పాపం అది బాధతో విలవిలలాడుతూ వుంటే "ఇంకో నిమిషం గనక నువ్వు ఇక్కడ ఉన్నావనుకో ఈసారి ఏకంగా నీ పీకనే కత్తిరిస్తా... పో ఇక్కన్నుంచి" అంటూ తరిమివేసింది. పాపమా పిచ్చుక కళ్ళనీళ్ళతో, కారుతున్న రక్తంతో అక్కడినుంచి ఎగిరిపోయింది.

సాయంకాలం ముసలాయన పొలంనుంచి ఎప్పటిలాగే ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. ఇంట్లోకి రాగానే రివ్వున ఎగిరొచ్చి భుజం మీద వాలే చిన్ని పిచ్చుక ఆ రోజు కనపడలేదు. ఇంటి లోపలంతా వెతికాడు. బయట చూశాడు. కనబడిన వాళ్లందరినీ అడిగాడు. పిచుక కనబడక పిచ్చిపట్టిన వానిలా అయిపోయాడు. పెళ్ళాం దగ్గరికి వచ్చి కళ్ళనీళ్లు పెట్టుకుని "నిజం చెప్పు... నా చిన్ని పిచ్చుక ఏమైంది. ఏం చేశావు" అని అడిగాడు.

అప్పుడు ఆ ముసలామె "ఆ దొంగ పిచ్చుక... నేను ఎంతో ఇష్టంగా చేసుకున్న పాయసాన్ని ఒక్క చుక్కకూడా మిగలకుండా తాగేసింది. అందుకే కోపంతో దాని నాలుక కత్తిరించి ఇంట్లోంచి తరిమేశాను. నాకెదురు చెబితే ఆ పిచ్చుకకే కాదు నీకు కూడా అదే గతి పడుతుంది. జాగ్రత్త" అంటూ హెచ్చరించింది. ఆ ముసలాయనకు ఆమె ఎదిరించే శక్తి లేదు. పాపం బాధతో కళ్ళనీళ్లు పెట్టుకొని ఆ చిన్నారి పిచ్చుకను వెతుక్కుంటా బయలుదేరాడు.

"నాలుక లేని ఆ చిన్న పిచ్చుక ఇక ఎప్పటికీ కిచకిచలాడ లేదేమో... పాపం ఆ బాధను అది ఎలా భరించిందో... ఆదుకునేవాళ్ళు ఎవరూ లేక ఎక్కడికి పోయిందో... ఎలా ఉందో..." అని బాధపడుతూ ఇల్లు ఇల్లు తిరిగాడు. వీధి వీధి వెతికాడు. కనపడిన అందరిని అడిగాడు. ఎవరూ చెప్పలేకపోయారు. అట్లా వెతుక్కుంటా పక్కనేవున్న అడవిలోకి అడుగు పెట్టాడు.

నీళ్లు, నిద్ర, తిండి... ఏదీ పట్టించుకోలేదు. వెతుకుతూనే ఉన్నాడు. అడుగుకోసారి "ఓ నా ప్రియమైన పిచ్చుకా... ఎక్కడున్నావు. ఎలా ఉన్నావు. మీ నాన్నని వచ్చాను. ఒక్కసారి కనబడు తల్లీ. ఈసారి గుండెల్లో పెట్టుకొని కాపాడుకుంటాను" అంటూ అరవసాగాడు. నిమిషాలు గంటలవుతున్నాయి. గంటలు రోజులవుతున్నాయి. రోజులు వారాలవుతున్నాయి. కానీ... ఆ పిచ్చుక మాత్రం ఎక్కడా కనబడడం లేదు. అయినా ఆ ముసలాయన పట్టు వదలడం లేదు. అడవంతా జల్లెడ పట్టసాగాడు. ఒకరోజు ఒక చెరువు దగ్గర పిలుస్తా పోతావుంటే తనకెంతో ఇష్టమైన పిచ్చుక రెక్కల చప్పుడు వినిపించింది. సంబరంగా ఆగిపోయి చుట్టూ చూడసాగాడు. అంతలో ఆ పిట్ట ఒక చెట్టుమీద నుంచి ఎగురుతూ వచ్చి ఆ ముసలాయన భుజం మీద వాలింది.

దానిని రెండు చేతులలోకి తీసుకొని ఆప్యాయంగా తలని నిమురుతూ "ఎలా వున్నావు తల్లీ... నువ్వు కనిపించక పిచ్చిపట్టిన వానిలా తిరుగుతావున్నా... నీ నాలుక ఇప్పుడు ఎలా ఉంది" అని ఆప్యాయంగా అడిగాడు. ఆ చిన్ని పిచ్చుక చిరునవ్వు నవ్వి "పరవాలేదు నాన్నా... ఇప్పుడు కొత్త నాలుక వచ్చింది. ఇంతదూరం నా కోసం వచ్చావు. తప్పనిసరిగా మా ఇంటికి వచ్చి నేను ఇచ్చే విందును తీసుకొని పో" అంటూ ఆ పిచ్చుక అతని కళ్ళముందే ఒక అందమైన దేవకన్యలాగా మారిపోయింది. అదిచూసి ఆ ముసలాయన నోట మాట రాలేదు. "ఇన్ని రోజులు నాతో వున్నది ఈ దేవకన్యనా" అని ఆశ్చర్యపోయాడు.

అప్పుడు ఆ దేవకన్య "గాయపడిన నన్ను కాపాడి కన్నతండ్రిలా ఆప్యాయంగా చూసుకున్నావు. అందుకే నిన్ను వదిలి రాలేకపోయాను" అంటూ చేయి పట్టుకుని తన ఇంటికి తీసుకెళ్ళింది. తన అమ్మానాన్నలను పరిచయం చేసింది. ఆ రోజు అతనికి రకరకాల ఆహార పదార్థాలతో గొప్ప విందును ఇచ్చారు. తర్వాతరోజు ఆ ముసలాయన సంతోషంగా "నీకు ఏం జరిగిందో... ఎలా వున్నావో అని ఇన్నిరోజులు భయపడిపోయాను. ఇప్పుడు నా మనసంతా చాలా తేలికగా సంతోషంగా ఉంది. నువ్వెక్కడున్నా పెదవులపై చిరునవ్వుతో ఇలాగే కమ్మగా కలకాలం బ్రతుకు. ఇక నేను పోయొస్తా" అన్నాడు.

ఆ దేవకన్య రెండు చెక్కపెట్టెలు తెచ్చింది. ఒకటి పెద్దగా వుంటే మరొకటి చిన్నగా ఉంది. "నాన్నా... ఈ రెండింటిలో నీకు నచ్చింది తీసుకొని నా గుర్తుగా ఉంచుకో" అంది. ముసలాయన చిరునవ్వు నవ్వి "తల్లీ... నేను చివరిదశలో ఉన్నాను. నీ పెదవులపై చిరునవ్వు, నీ మొహంలో ఆనందం తప్ప ఏ కానుకలు నాకు సంతోషాన్ని ఇవ్వవు. కానీ నీ గుర్తుగా ఈ చిన్న పెట్టె తీసుకుంటాను. దీన్ని చూసినప్పుడల్లా నీ చల్లని కళ్ళు, కిచకిచలాడే నవ్వులు గుర్తుకొస్తాయి" అంటూ చిన్న పెట్టెను తీసుకున్నాడు. పదేపదే కూతురులాంటి ఆ దేవకన్యను వెనక్కి తిరిగి చూస్తూ భారమైన హృదయంతో ఇంటికి చేరుకున్నాడు.

చాలారోజుల తర్వాత ఇంటికి వచ్చిన ముసలాయనను చూసి ముసలామెకు చాలా కోపం వచ్చింది. "చెప్పాపెట్టకుండా ఎక్కడికి పోయావు. అక్కడనే చచ్చినా బాగుండేది. పది నిమిషాలు ఏడ్చి పాయసం చేసుకుని తినేదాన్ని" అంటూ తిట్టినతిట్టు తిట్టకుండా తిట్టింది. అంతలో ఆమెకు ఆ ముసలాయన చేతిలో పెట్టె కనపడింది. "ఏముంది ఆ పెట్టెలో. ఎవరిచ్చారు" అంటూ గుంజుకుంది. ముసలాయన జరిగిందంతా చెప్పాడు. "అబ్బో... అయితే ఆ నాలుక కత్తిరించిన పిచ్చుక పెద్ద దేవకన్య అన్నమాట. చూద్దాం నీ ముద్దుల కూతురు ఏం బహుమతి ఇచ్చిందో" అంటూ ఆ పెట్టెను తెరిచింది.

అంతే... కళ్ళు జిగేలుమన్నాయి. లోపల అత్యంత విలువైన వజ్రాలు, రత్నాలు, మణులు, మాణిక్యాలు ధగధగా మెరిసిపోతా కనబడ్డాయి. వాటిని చూస్తానే ఆమె కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో పెద్దగయ్యాయి. మొహం ఆనందంతో వెలిగిపోయింది. కానీ ఆ ఆనందం ఐదు నిమిషాలలోనే ఆవిరిపోయింది. "ఒరేయ్... తెలివితక్కువ ముసలోడా... ఈ దరిద్రపు చిన్న పెట్టె బదులు, ఆ పెద్దపెట్టెను తెచ్చింటే, మనం పదితరాలు కాలుమీద కాలేసుకుని వందమంది సేవకులను పెట్టుకుని హాయిగా బతుకుతుంటిమి కదా. చేతికందిన చక్కని అవకాశాన్ని జారవిడిచావు. ఆ పిచ్చుక వుండే చోటు ఎక్కడో చెప్పు. నేను పోయి ఆ పెద్ద పెట్టె తీసుకొని వస్తా" అంటూ దారి కనుక్కొని బయలుదేరింది.

అడవిలో చెప్పిన గుర్తుల ప్రకారం వెతుక్కుంటా ఆఖరికి ఆ పిచ్చుక వున్న ఇంటికి చేరుకొని తలుపు తట్టింది. లోపలినుంచి ఆమెను చూడగానే ఆ దేవకన్య అమ్మానాన్నల కళ్ళు ఎరుపెక్కాయి. తన కూతురు నాలుక కిరాతకంగా కోసిన రాక్షసి ఇదే కదా అని పళ్ళు పటపటలాడాయి. అంతలో దేవకన్య అక్కడికి వచ్చింది. "ఈ ముసలామె ఎంత రాక్షసురాలైనా నన్ను ఎంతో ప్రేమించి కన్నతండ్రిలా చూసుకున్నా ఆ ముసలాయన పెళ్ళాం. ఆమెను ఒక్కమాట కూడా అనొద్దు" అంటూ మాట తీసుకొని తలుపు తెరిచింది. ప్రేమగా లోపలికి ఆహ్వానించింది.

ఆ ముసలామె ఆ పిచ్చుకను చూడగానే దొంగప్రేమ చూపించింది. "అయ్యో నా చిన్ని పిచ్చుకా... ఎలా వున్నావు తల్లీ... ఎన్ని రోజులైంది నిన్ను చూసి. పొరపాటున ఆవేశంతో నేను చేసిన పనికి ఎంత బాధ పడుతున్నానో తెలుసా. తప్పు తెలుసుకుని నీకు నయం చేయడానికి వెతకని చోటు అంటూ లేదు. తిరగని వీధి అంటూ లేదు. ఆఖరికి ఇక్కడ కనబడ్డావు" అంటూ దొంగ ఏడుపులు ఏడ్చింది. బంగారు పిచ్చుక ఆమెను లోపలికి పిలిచింది. అమ్మానాన్నలను పరిచయం చేసింది. రకరకాల తినుబండారాలతో విందుభోజనం పెట్టింది.

తర్వాతరోజు తిరిగి పోయేటప్పుడు రెండు చెక్కపెట్టెలు తెచ్చి ముందుపెట్టింది. ఒకటేమో చిన్నది. మరొకటేమో చాలా పెద్దది. "అమ్మా... నీకు బహుమతిగా ఈ రెండింటిలో ఏది కావలిస్తే అది తీసుకో" అంది. అందుకోసమే ఎదురు చూస్తావున్న ఆ ఆశపోతు ముసల్ది వెంటనే పెద్దపెట్టె తీసుకొని సంబరంగా ఇంటికి బయలుదేరింది.

కొంచెందూరం పోగానే ఆ పెట్టెలో ఏమున్నాయో చూడాలనిపించింది. వెంటనే పెట్టె దించి సంబరంగా మూత తెరిచింది. అంతే... భయంతో గట్టిగా కెవ్వుమని కేక పెట్టింది. లోపల భయంకరమైన ఒంటికన్ను రాక్షసుడు చేతిలో పెద్ద కొరడాతో ఉన్నాడు. ఆమె పెట్టె తెరవడం ఆలస్యం బయటకు దూకి ఆమె జుట్టు పట్టుకొని వంగబెట్టి దభీదభీమని నాలుగు గుద్దులు గుద్దాడు. ముసలామె భయంతో వణికిపోతూ పారిపోతుంటే కొరడా తీసుకొని కొట్టినచోట కొట్టకుండా ఒళ్లంతా వాతలు పడేటట్లు కొడుతూ ఇంటివరకు తరిమాడు. "ఇంకొకసారి ఎప్పుడన్నా నోరుతెరిచి నీ మొగున్ని ఒక్కమాట అన్నా, బాధపెట్టినా మరలా తిరిగి వస్తా. ఈసారి కొట్టడం కాదు... మరలా జన్మలో నోరు తెరిచి మాట్లాడకుండా నీ నాలుక కత్తిరించి తీసుకుపోతా. జాగ్రత్త. నీకు ఇదే చివరి అవకాశం" అని చెప్పాడు. అంతే... ఆ రోజునుంచి ఆ ముసలామె మరలా ఎప్పుడూ ఎవరినీ నోరెత్తి ఒక్కమాట అనలేదు. బుద్ధిగా ఉండసాగింది.

**********************

డా.ఎం. హరి కిషన్-కర్నూలు-9441032212

**********************

కథ నచ్చితే SHARE చేయండి. రచయిత పేరు మార్చకండి. తీసేయకండి.