Life@360 With Prof Dr. Sree Bhushan Raju, Nephrologist, NIMS | Amogh Deshapathi | Reflection Bharat

Life@360 With Prof Dr. Sree Bhushan Raju, Nephrologist, NIMS | Amogh Deshapathi | Reflection Bharat

Author Name:Reflection Bharat

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@ReflectionBharat

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=h34G-D4t89Y



Transcript:
(00:00) చూడండి కచ్చితంగా ఇది చూసిన తర్వాత సమాజాన్ని చూసేటటువంటి కోణం మారకపోతే నన్ను అడగండి. జ్ఞానం లేదురా నీకు అని తిడుతూ ఉంటాను మా పిల్లలకు జ్ఞానం అంటే ఏమిటి నాన్న అంటారు. అది తెలుసుకోవడానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నాను ఇంకా నేను అని చెప్తూ ఉంటాను నేను. ప్రాణం పోతున్నప్పుడు అంటే మీ పేషెంట్ రోగి మిమ్మల్ని అడిగినటువంటి చివరి కోరిక ఏదైనా ఉందా? రాజేందర్ చనిపోయే ముందు ఇంత ఆలస్యంగా వచ్చావురా నీకు బుద్ధి లేదురా అన్నాను నేను అంటే ఆలస్యంగా వచ్చినా మీరున్నారు కదా మీరున్నాక ఇంకా నాకేమిటి కష్టము.
(00:27) అని అలా తన్ని చూసి అలా కళ్ళు మూసి అలా పడిపోయాడు చనిపోయాడు ఒక క్షణంలోనే గొప్ప బ్రతుకు అంటూ ఏమ ఉండదు ఎవరిదీ కూడా బ్రతికి ఉండడమే చాలా గొప్ప ఎలా బతికే ఉండదు. అదరాత్రి రెండు గంటలకి ఒక కుటుంబంలో ఒక భర్త జస్ట్ 48 ఏళ్ళు ఉంటాడు. డయాబిటీస్ తో కిడ్నీ ఫెయిల్ అయి హార్ట్ ఫెయిల్ అయి చనిపోయినప్పుడు డిక్లేర్ చేసిన తర్వాత నేను ఆమె భార్యకి చెప్దామని బయటకి వచ్చినప్పుడు ఇంత పెద్ద పొడగాటి కార్డర్ లో మొత్తం చీకటి ఎవరూ లేరు ఒక చిన్న స్టూల్ బెంచ్ మీద ఇద్దరు పిల్లల్ని ఇలా పట్టుకొని ఆ తల్లి ఆమె ఏడుస్తోంది నా భర్త ఈ వయసులో చనిపోతే ఇంత పెద్ద పిల్లల్ని
(00:59) ఇద్దరు 12 13 ఏళ్ల పిల్లలే నేను ఎలా బ్రతకాలేదు దేవుడు ఎంత చెడ్డవాడు ఎట్టాగయ్యా శివ శివ నీవన్నీ వింటా ఆటలే పుట్టుక చావు యాతనాను రాసే నేను నుదుటి రాతలే మీరు ఆరోగ్యాన్ని సంపాదించుకోండి అనారోగ్యం మీకు వచ్చేస్తుంది ఆటోమేటిక్ గా ప్రకృతిలో వర్షాలు తుఫాన్లు ఎండలు బీబత్సాలు వచ్చినట్టుగానే శరీర ధర్మంలో ఒక భాగమే జబ్బులు కూడా రావడం డాక్టర్ కి భావోద్వేగాలు ఉండకూడదు భావోద్వేగం లేకపోతే మనిషేకాడ యాక్చువల్ గా అద్భుతమైన భావద్వేగాలు కలిగే సన్నివేశాలు ఎక్కడైనా జీవితంలో ప్రపంచంలో జరుగుతాయి అంటే కేవలం ఆసుపత్రిలోనే జరుగుతాయి.
(01:42) తల్లికి ఏమైనా పర్వాలేదు మీ ఇష్టం మీరేమైనా చేసుకోండి మాకే సంబంధం లేదు అయిపోయాక నాకు చెప్పండి తీసుకెళ్తాను పిల్లలు ఉంటారు మనసుని చంపుకొని తల్లిదండ్రులు కూడా ఉంటారు. నిజంగా ఏడ్చే వాళ్ళు ఉంటారు ఉత్తిగా ఏడిచే వాళ్ళు ఉంటారు వాళ్ళు చనిపోయినప్పుడు చూడండి ఇంతకంటే గొప్ప సమాచారం మీరు ఇక్కడ మాత్రమే చూస్తారు వీళ్ళందరినీ నేను చూశాను వీళ్ళందరిని చూశాను.
(02:04) తల్లి భారతి వందనం నీ ఇల్లే మానందనం మేమంతా నీ పిల్లలము నీ చల్లని ఒడిలో మల్లెలము తల్లి భారతి వందనం నీ ఇల్లే మా నందనం నమస్తే వెల్కమ్ టు రిఫ్లెక్షన్ భారత్ నేను మీ అమోక్ దేశపతి ఈరోజు లైఫ్ ఎట్ 360 లో భాగంగా ఒక అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తిత్వాన్ని నేను మీకు మన కెమెరా ద్వారా పరిచయం చేయబోతున్నాను ఎందుకంటే వారికి పరిచయం అవసరం లేదు.
(02:42) మీరందరూ రోజు పొద్దున్న నుంచి రాత్రి పడుకునే లోపు ఏదో సమయంలో ఏయ్ నీళ్లు మంచిగా తాగు లేకపోతే ఇంకేదో ఇంకోది చేయ నువ్వు బ్రతకాలంటే ఇది కావాలి నీకు అని చెప్పేసి అనేక అనేక సందర్భాల్లో మనం వద్దు అనుకున్నా సరే మన బ్రతుకు కోసం మనకంటే వారు ఎక్కువ తాపత్రేయ పడుతుంటారు. అది అర్థమవుతా ఉంటది. అయితే ఇది ఒక వైపు అండ్ నేను అంటే నాకు ఉండేటటువంటి చాలా కొద్ది రోజుల పరిచయం ఈ కొన్ని సంవత్సరాల పరిచయం వారి దగ్గర నుంచి చూసింది చాలా కొద్ది రోజుల పరిచయం చూస్తున్నప్పుడు నిజంగా ఒక డాక్టర్ ఇలా ఉంటే చాలా బాగుంటుంది కదా అని నాకు అనేక సందర్భాల్లో అనిపించింది. ఎందుకంటే
(03:14) దాదాపుగా ఇప్పుడు నా వయసు మీకు అర్థమైపోతది ఎంత ఉంటదో అయితే ఇన్ని సంవత్సరాల వయసులో ఖచ్చితంగా మనం అనేక అనేకమంది డాక్టర్స్ ని తప్పకుండా చూస్తాం. ఎంతో మందిని చూశాను కానీ వీరి దగ్గరికి వచ్చినప్పుడు అరే ఇలా ఉంటే బాగుంటుంది కదా అనిపించింది అంటే నాకు ఇంట్రడక్షన్ వేరేలా ఇవ్వాలని లేదు ఇలాగే ఇస్తా ఎందుకంటే వారి ఇంట్రడక్షన్ గురించి ఒకసారి మీరు గూగుల్ చేస్తే ఎన్నంటన్న వస్తాయి ఈ ఎపిసోడ్ మొత్తం అయిపోతది దానికి అండ్ అట్ సేమ్ టైం ఇప్పుడు నేను హాల్ లోపటికి ఎంటర్ అయ్యేటప్పుడు ఒక పెద్దాయన వచ్చారు.
(03:41) పెద్దాయన నేను బాబు నేను సంఘ కార్యకర్తని అండ్ రిటైర్డ్ బ్యాంక్ ఎంప్లాయిని అమోక్ దేశ్పత్తితో నాకు ఫోటో కావాలి అని చెప్పేసి ఒక ఫోటో దిగారు. దిగుతూ ఎక్కడికి వచ్చారమ్మా అంటే నేను సర్ సర్ ఇంటర్వ్యూ గురించి వచ్చామ అంటే అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తి అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తిత్వం అట్లాంటి మనుషులు మనకు దొరకడం కష్టం అమ్మ అద్భుతమైన పని చేస్తున్నారు మీరు వెళ్ళండి లోపటికి త్వరగా అన్నారు.
(04:04) సో ఇంతకుమించి ఇంకేం చెప్తాను నేను వారు శ్రీభూషణ రాజు గారు సర్ నమస్కారం నమస్తే ఎలా ఉన్నారు సార్ థాంక్యూ చాలా చాలా థాంక్యూ అండ్ సారీ కూడా చెప్పాలి ఎందుకంటే మీ బిజీ స్కెడ్యూల్ లో నిజంగా కొంత అంతరాయం మీకు కానీ మాకు అవసరం ఇది మాలాంటి వాళ్ళకి ఎంతో మందికి అవసరం ఈ మాటలు సరే ఈరోజు నిమ్స్ అనేటటువంటి ఒక అంటే దాదాపుగా రెండు తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఎక్కడెక్కడో ఉండేటటువంటి గ్రామాల్లో వచ్చేటటువంటి ప్రజలు ముఖ్యంగా అంటే ఒక కార్పొరేట్ స్థాయి వైద్యం వాళ్ళకి అంద చేయాలనేటువంటి ఒక ఉద్దేశంతో మొదలైనటువంటి నిమ్స్ లో ఈరోజు మీరు దాదాపుగా 20 సంవత్సరాలకు మించి
(04:42) 31 31 ఓ మై గాడ్ సారీ 31 సంవత్సరాల నుంచి వర్క్ చేస్తా ఉన్నారు. ఒక డిపార్ట్మెంట్ హెడ్ గా ప్రొఫెసర్ గా అండ్ నిత్యం అనేకమంది రోగులను మీరు చూస్తా ఉంటారు. అయితే అన్నిటికంటే ముందు నాకు ఒక ప్రశ్న మిమ్మల్ని అడగాలని ఉంది ఇక్కడ రాసుకోలేదు అది ఇంత పేషెన్సీ ఎందుకంటే నేను చూస్తున్నాను ఎన్ని ఏ సమయంలో వచ్చినా అది పొద్దున వచ్చినా మధ్యాహ్నం వచ్చినా రాత్రి వచ్చినా మీరు పేషెంట్ వాళ్ళు వచ్చినప్పుడు వాళ్ళతో మాట్లాడేటటువంటి విధానం గాన ఆ ఫస్ట్ అఫ్ ఆల్ వాళ్ళకి ఇచ్చేటటువంటి ధైర్యం గాన ఆ మీ నవ్వు చూస్తే సగం రోగం పోద్ది పక్క అసలు ఎలా ఎలా మీకు పాసిబుల్
(05:20) అవుతుంది ఇది అంటే మనిషి మనస్తత్వాలు వ్యక్తిత్వాలు ఏదో కాలానుగుణంగా మారుతూ ఉంటాయి అన్నప్పటికీ కూడా అది యాక్చువల్ గా నిర్మింపబడి ఉంటాయి మొదటి 10 15 16 సంవత్సరాల లోపల అందుకే అందరికీ చెప్తూ ఉంటాను ఒక మంచి బాల్యం ఉండడము ఆ బాల్యంలో అంత మంచివాళ్ళు దొరకడము కేవలం కుటుంబ నేపథ్యం ఒక్కటే కాదు చుట్టుపక్కల వాతావరణంలో ఉన్నటువంటి అనేకమంది మన తారసపడే అనేకమంది మనుషులు ఉంటారు కదా వాళ్ళ వ్యక్తిత్వాలు తెలుసో తెలియకో మన మీద ప్రభావం చూపిస్తాయి.
(05:47) నేను ఆ విధంగా చెప్పాలంటే నేను చాలా అదృష్టవంతునేమో అనిపిస్తూ ఉంటుంది అంటే అందరికీ ఉన్నటువంటి ఒక సాధారణ కుటుంబం అయినప్పటికీ కూడా అందులో అమ్మ నాన్న ఉంటారు అక్కయలు అన్నయలు అందరూ ఉంటారు. వాళ్ళతో పాటుగా ఒక మంచి స్కూల్లో అందులో మంచి టీచర్లు ఉండడం మంచి వాళ్ళై ఉండడం వాళ్ళంతా వాళ్ళు మనలో ఉన్నటువంటి వ్యక్తిత్వ వికాసానికి వాళ్ళు తోడుపడే విధంగా వాళ్ళ శ్రద్ధ వాళ్ళకి ఆలోచన ఉండడము చుట్టూ మన మన చుట్టూ ఉన్నటువంటి మనతో కలిసి చదువుకున్నటువంటి సహాధ్యాయులు అందరూ చాలా మంచి వాళ్ళై ఉండడము లేదా ఇంటి పక్కల చుట్టుపక్కల ఉన్నటువంటి మనుషులందరూ చాలా
(06:13) మంచి వాళ్ళ అంటే మనల్ని హర్ట్ చేయకుండాను మనల్ని కష్టపెట్టకుండాను మనల్ని చెడుగా అనుకుండగాను లేకపోతే చెడు ఒక వాతావరణం కల్పించకుండా మంచి వాళ్ళు ఉండడం అన్నది కాకతాళీయంగా నాకు చాలా కలిసి వచ్చింది. నా అదృష్టం ఏంటంటే నా జీవితంలో మొత్తం మంచి అద్భుతమైనటువంటి టీచర్లే ఉన్నారు. నా చిన్నప్పుడు స్కూల్ దగ్గర నుంచి నేను చిట్టి చివరి ఆల్ ఇండియా మెడికల్ సైన్సెస్ ఢిల్లీ ఎయిమ్స్ లో చదివేదాకా కూడా నాకు మంచి టీచర్లే ఉన్నారు గమత ఏంటంటే టీచర్ అనేది ఒక స్థాయిలాగా ఉంటుంది ఒక తరగతి వాళ్ళది టీచర్ అంటారు కానీ ఇప్పుడు నా స్టూడెంట్స్ కూడా ఉంటారు.
(06:40) వాళ్ళు కూడా నా టీచ్ చేసినట్టే ఉంటుంది నేను టీచ్ చేస్తుంటాను వాళ్ళు నాకు తెలియకుండా టీచ్ చేస్తారు. వాళ్ళు కూడా చాలా మంచిగా ఉన్నవాళ్ళు ఉంటారు. సో మన చుట్టూ మంచి వాళ్ళు ఉండడం అన్నది లేదా మన చుట్టూ మంచి వాళ్ళని ఒక మంచి పద్ధతిగా ఉండడం ఏర్పోవడం అన్నది మనకు చాలా అవసరం అవుతూ ఉంటుంది. ఎందుకంటే మన మనసుని తెలియకుండానే మనం ప్రభావితం చేస్తూ ఉంటుంది.
(06:59) నేను వెనక్కి తిరిగి చూస్తే నేను నిజంగా ఇలా ఉన్నానా అంటే నాకు నిజానికి నేను అంత మాట్లాడేవాడిని కాకపోవచ్చు నాకు నిజానికి నేను అంత ఇంట్రవర్ట్ గా ఉంటాను ఎక్కువగా చాలా బాగా మాట్లాడడము మనుషులు ఇష్టపడడం పెద్దగా చేయలేదు స్కూల్లో కానీ నాకు తెలియకుండా నేను చేసుకొని నేర్చుకున్నాను అన్న విషయం నాకు తర్వాత ఇప్పుడు అర్థం అవుతూ ఉంటుంది. అది బహుశా స్కూల్లో ఉన్న వాతావరణంలో మనం చేసే పని చదువుకోవాలి టీచర్లు ఇలా మాట్లాడించం నాతో నాకు నేను చాలా కాముగా ఉన్నప్పటికి కూడా నా చేత అనేక నాటకాలు ఆడించారు నా చేత వక్తుత్వ వక్తుత్వాలు నా చేత వ్యాసరచనలు అనేక పాటలు నాటకాలు డాన్స్ లు అవన్నీ కూడా
(07:29) చేయించారు యాక్చువల్ గా ఒక డాన్స్ తో అన్నీ చేశాను యాక్చువల్ గా నేను డాన్స్ వెనక పాటలు పాడాను. ఓకే అనేక నాటకాలు మళ్ళ వాటిని నేను డైరెక్ట్ చేయడాలు ఇవన్నీ నా పరిధిలో చాలా చిన్నగా అనిపించినవి అప్పుడు నాకు పెద్ద గొప్పగా కాదు. ప్లస్ వాళ్ళందరూ నాకు మంచి సాహిత్యానికి నాకు ఇంట్రడ్యూస్ చేశారు నన్ను ఆ సాహిత్యం అంతా కూడా బహుశా నాకు తెలియకుండా నాలో ఒక రకమైనటువంటి భావజాలం ఏర్పరిచిందని నేను అనుకుంటూ ఉంటాను.
(07:50) తదప అన్ని సాహిత్యాలు చదివాను అంటే రామాయణం భారత భాగవతం ఒకటే కాదు ఎట్లాగో మనం చదువుతాం. ప్రతి ఒక్కరి మనం చదవాల్సిందే అవి చదువుతాం కూడా కానీ ఇతరతర సాహిత్యాలు కూడా అన్ని చదవగలిగాను. ఏ సాహిత్యమైనా నవలా సాహిత్యం కావచ్చు ఇంకా అప్పుడు ఉన్నటువంటి అప్పుడు ఆ కాలానికి ఆధునిక సాహిత్యాలు చలంతో సహా ఏదైనా కూడా అన్ని సాహిత్యాలు చదివిన నేను వాటిలో మనకు తెలియకుండా మనకు రకమైనట్టు ఒక భావజాలం ఏర్పడుతుంది.
(08:10) బహుశా భావజాలం ప్రతి ఒక్క సాహిత్యం అంటే సమాజ హితం కోరేదే సాహిత్యం అనుకుంటే బహుశా అది నాకు తెలియకుండా వచ్చేసిందేమో అని ఇప్పుడు నేను వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటూ అనుకోవడం తప్ప ఆ క్షణం మనకేమీ తెలియదు. పిల్లలం కదా చేసుకుంటూ పొలోమన అలా పని చేసుకుంటూ పోతాము చదువుకుంటూ పోతాం కానీ ఒక వయసు వచ్చిన తర్వాత మన మీద వాటి ప్రభావం ఎంత గొప్పగా ఉంటుందో తెలుసుకుంటే మనకి ఆశ్చర్యం అవుతుంది.
(08:29) అందుకే నేను అందరికీ చెప్తాను. పిల్లల్ని తీసుకొచ్చి తల్లిని కూడా చెప్తాను. మీరు గొప్పగా మీరు వాడిని ఏదో పెద్ద కాన్వెంట్ లో చదిపించి గొప్పగానో లేకోతే వాడికి రకరకాల అన్ని కల్పించడం కాదు ఒక మంచి వాతావరణాన్ని సృష్టించండి చుట్టుపక్కల ఒక మంచి కుటుంబాన్ని ఇవ్వండి ఒక మంచి స్నేహితులను చూపించండి మంచి టీచర్లు గురువుల దగ్గర పిల్లలు పెరిగేటట్టుగా చూడండి ఒక మంచి అలవాట్లు చిన్న చిన్నగా నేర్పించండి.
(08:48) సమాజం మారుతోంది అంతా మారుతుంది అప్పుడు మరి ఇలాగే ఉండాలి పిల్లల చెప్తే బహుశా వాళ్ళు సమాజంలో ఉన్నటువంటి కొత్త నూతన పోకడలకి ఇంట్లో అమ్మ నాన్న చెప్తున్నటువంటి ఒక పాతకాలపు ఒక సంస్కృతి సంప్రదాయాలకి మధ్య ఉన్నటువంటి వైవిధ్యాన్ని గుర్తించలేక వాళ్ళు సతమతం అవుతారు సో అలా కాకుండా మీరు వాళ్ళని మంచిగా ఏది నిజమో ఏది కాదు ఏది సత్యమో ఏది సత్యమో విషయం తెలుసుకునే విధంగా జాగ్రత్తగా చెప్పండి వాళ్ళని కష్టపెట్టకుండా ఎందుకంటే రెండు ద్వైతీ భావంతో వాళ్ళు కష్టపడిపోతారు ఏది నిజమో తెలుసుకొని కాకుండా అలా చూడండి అని చెబుతూ ఉంటాను కానీ మంచి వాతావరణము పిల్ల
(09:17) పిల్లలకి మంచిగా చేస్తుందని ఇప్పటికి నేను చాలా బలంగా దృడంగా విశ్వసిస్తాను ఎందుకనింటే మామూలుగా సైకాలజీ ప్రకారంగా కూడా అలాగే ఉంటుంది. 15 16 సంవత్సరాలే మన మనస్తత్వాన్ని వ్యక్తిత్వాన్ని ఏర్పరుస్తాయి. ఆ తర్వాత అప్పు అప్పుడైతే మనకి ఏదైతే ఉంటాయో మనం దాన్ని ప్రాక్టీస్ చేస్తాం తర్వాత జీవితంలో మేము ఎంబిబిఎస్ లో ఎండి డిఎం లో అంతా చదువుకుంటాం ఇప్పుడంతా ప్రాక్టీస్ చేస్తాం అంటే నేను సరే టీచింగ్ లో ఉన్నాను కాబట్టి నేను ఇంకా చదువుకోవడానికి అవకాశం ఉంటుంది.
(09:38) ప్రైవేట్ లో ఉంటే అది ప్రాక్టీస్ చేస్తూనే పోతాం కదా అలాగే 15 16 సంవత్సరాలు చాలా మంచిది. ఇదైతే ఎవరైతే చూస్తున్నారో వాళ్ళు కూడా పిల్లల్ని ఒక మంచి వాతావరణాన్ని సృష్టించండి ఇంట్లో ఎప్పుడు అమ్మ నాన్నగా కొట్టుకుంటూ ఉండడం తిట్టుకుండడు వాళ్ళ వాళ్ళ ఆర్థిక సాంఘిక పరమైనటువంటి మనోభావాలకు సంబంధించిన విషయాలన్నీ పిల్లల ముందు చర్చించి వాళ్ళని కష్టపెట్టి వాళ్ళని కించపరుస్తూ నేర్పించే విధంగా ఉండకూడదు.
(09:59) ఎవరిని ఎక్కువ తక్కువలను చేయించడానికి ఉండదు సమాజంలో ప్లస్ మంచి పుస్తకాలు చదువుకునే విధంగాను మంచి వాళ్ళతో మాట్లాడే విధంగాను ఒక మంచి అన్ని విషయాలు ఒక మంచి సంగీతం వినడం కావచ్చు ఏదో ఒకటి మంచి పుస్తకం చదవడము ఒక మంచి వాళ్ళ కుటుంబానికి తీసుకెళ్లి వాళ్ళని పరిచయం చేయడం లాంటివి ఒక మంచి ప్రదేశాన్ని తీసుకెళ్లి వాళ్ళకి ప్రదేశాన్ని చూపించడం లాంటివి ఇలాంటివన్నీ చేస్తూ ఉంటే పిల్లల వ్యక్తిత్వ వికాసం పెరుగుతుంది పెద్దయ్యక వాళ్ళు చాలా మంచి వాళ్ళు అవుతారు.
(10:18) నేను మంచి వాడిని అయ్యా అన్నది కాల నిర్ణయిస్తుంది లేదా నాకు వ్యక్తిగతమైనటువంటిది అంటే నేను ఎటువంటి వాడిని అనేది నా వ్యక్తిగతమైనటువంటిది. మన వ్యక్తిగతంగా మనం ఎలా ఉన్నా కూడా సమాజాన్ని మనం ఎంత చేసాము ఏం చేస్తున్నామ అనేది తప్పకుండా అవసరం అవుతుంది. మంచి సాహిత్యం చెవ్వడం ద్వారా మాత్రమే మనుషులు మంచివాళ్ళు సమాజాన్న గురించి ఆలోచించగలిగే ఒక మంచి విచక్షణ జ్ఞానం వాళ్ళకి ఏర్పడుతున్నది అన్నది నా దృఢమైన ఆలోచన ఆలోచన ఎందుకు చెప్తున్నా అంటే అది ఏదైనా ఉండవచ్చు అది పోతన భాగవతం చదివితే నీకు వస్తుందా లేదా చలన సాహిత్యంలో విశ్వంలతో చదివితే వస్తుందా శ్రీ శ్రీ శ్రీ సాహిత్యం
(10:45) చదివితే నీకు ఉన్నటువంటి అక్కన్నటువంటి విప్లవ ధోరణతో ఏదైనా సరే అల్టిమేట్ గా ఏదైనా చివరికి వచ్చేది సమాజ హితమే సో మంచి సాహిత్యం చదవాలి మంచి మనుషులు ఉండాలి మాట్లాడగలగాలి ఇంకా వినగలగాలి ఇప్పుడు ఎవరు వింటున్నారు వినడం అన్నది చాలా కష్టమైనటువంటి కాలం ఇదంతా సో మంచి వాళ్ళ మాటలు వినగలగాలి. నేను స్టూడెంట్స్ కి చెప్తూ ఉంటాను నేను.
(11:04) మీరు స్లైడ్స్ చేసుకుంటారా ప్రెజెంటేషన్స్ చేసే ముందు మీరు ఒకసారి వెళ్లి వేరే అన్ని కాన్ఫెస్ట్ అటెండ్ అవ్వండి వాళ్ళు ఏం చెప్తున్నారు నాలెడ్జ్ చూడకండి. వాళ్ళు ఎలా ప్రెసెంట్ చేస్తున్నారో చూడండి ఒక స్లైడ్ ఎలా ప్రిపేర్ చేశారు అందులో ఉన్న కంటెంట్ ని వాళ్ళు ఎంత నిశబ్ద ఇంత చక్కగా చెప్పగలుగుతున్నారు అది చూస్తూ ఉండండి విని నేర్చుకోండి అంటుంటాను వినడం ద్వారా ఇప్పుడు వినడం కష్టంగా ఉంది కాబట్టి లేరు నేను అందరిది వింటూ ఉండేవాడిని బహుశా నేను ఎక్కువగా మాట్లాడకపోయేవాడిని ఆ కాలంలో నేను 30 ఏళ్ళు దాటిన తర్వాత బాగా పెద్దగా మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాను అంతకు ముందు
(11:27) నేను వింటూ ఉండేవాడిని అందరిని ఎవరని చెప్పినా వింటూ ఉండేవాడిని వాళ్ళ ఏదో ప్రత్యేకత ఉంది నేను అన్ని మీటింగ్స్ అటెండ్ అవ్వాలి అన్ని చోట వెళ్లి సభలు సమావేశాలు ఎక్కడున్నా విని ఊరికే వింటూ ఉండేవాడిని అంతే నేనేం పార్టిసిపేట్ చేసేది లేదు ఏమి లేదు మన కూడా ఫ్రీ గా ఉంటాయి సభలు సమావేశాలున్న ఒక్కొక్కరు ఒక శైలి ఒక పద్ధతి వాళ్ళు మాట్లాడే పద్ధతి అక్కడి నుంచి నేర్చుకొని మనం ఆకలింపు చేసుకుంటే గమతి ఏంటంటే మనం నేర్చుకుంటున్నాం అన్న విషయం మనకి తెలియదు మన భవిష్యత్తులో మనకి ఉపయోగపడి మనకి తెలియదు అది మన మస్తిష్కంలో ఎక్కడో ఒక మూల అలా నిష్క్రిప్తమై ఉంటుంది కదా అది
(11:53) ఎప్పుడో మన అవసరమైనప్పుడు అది బాహటంగా బహిర్గతం అవుతూ ఉంటుంది అది మనకు తెలిసిపోతుంది. సో ఒక వ్యక్తిని ఇలా పెంచుకుంటూ పోవడం అన్నది సమాజం యొక్క అవసరం. అంతకంటే మంచి వాళ్ళని తయారు చేసుకోవడం అనేది సమాజం యొక్క అవసరం. సో మంచి సమాజాన్ని సృష్టించుకుంటే మనకంతా మంచి వాళ్ళే వస్తారు అన్నది నేను బలంగా నమ్మే విశ్వసించే మాట చాలా బాగుంది సార్ అండ్ మీరు ఇంత చెప్తున్నప్పుడు కచ్చితంగా నాకు మీ అమ్మ నాన్న గురించి తెలుసుకోవాలని ఉంది.
(12:14) ఎందుకంటే ఒక అద్భుతమైనటువంటి క్యారెక్టర్ ఎక్కడి నుంచి మొదలవుద్ది అన్నప్పుడు బీజం అక్కడే పడుతుంది మీరు చెప్పారు ఫస్ట్ ఇప్పుడు చెప్తున్నప్పుడు మీరు పిల్లల దగ్గర ఏం చేయాలి ఏం చేయకూడదు ఏం చూపించాలి ఏం చూపించకూడదు ఇది వాస్తవం ఏదైతే అది జరుగుతలేదు ఈరోజు కాబట్టే చిన్న పిల్లల దగ్గర నుంచి వాళ్ళ మానసికంగా వాళ్ళు ఎదగలేకపోతున్నారు.
(12:33) చిన్న చిన్న సమస్యలను కూడా అంటే మనకు చిన్న సమస్యలుగా కనిపించేవి నార్మల్ గా కూడా చిన్న సమస్యలే అవి పెద్దగా ఊహించుకొని ఏకంగా ప్రాణాలు సైతం తీసుకొని ఎలా తయారవుతున్నారు చిన్న చిన్న పిల్లలు ఏదో ఏంటి ర్యాంక్ రాలేదని వీడియో గేమ్ కొనించలేదని తనకు ఇష్టమైనటువంటి కర్రీ ఇంట్లో చేయలేదని బయట క్రికెట్ ఆడతాను అంటే నాన్న వద్దన్నాడని లేకపోతే మార్క్స్ తక్కువ వచ్చాయని కొంతమంది ఫెయిల్ అయ్యారని ఇంకా దరిద్రం ఏంటంటే 600 కి 597 మార్కులు వచ్చాయి నాకు మూడు మార్కులు తగ్గాయని అండ్ అండ్ ఒక్కసారి మీ పేరెంట్స్ గురించి అంటే నేను పుట్టింది బోనగిరిలో అక్కడి నుంచి తర్వాత విద్యాభ్యాసం అంతా కూడా
(13:08) సాధారణంగా ప్రధానంగా నల్గొండ పట్టణంలో జరిగింది. తర్వాత ఏపిఆర్జసి నాగదున్ సాగర్ తర్వాత ఇక్కడ హైదరాబాద్ లో గాంధీ మెడికల్ కాలేజీలో ఎంబిబిఎస్ ఇక్కడ ఎండి ఎయిమ్స్ లోనూ తర్వాత ఢిల్లీ ఎయిమ్స్ లో నెఫ్రాలజీ చేసి వచ్చాను. అమ్మగారు హౌస్ వైఫ్ ఆవిడ నాన్న పంచాయతీ రాజ్ డిపార్ట్మెంట్ లోన జిల్లా పరిషత్లోన పని చేసేవారు నాకు ఇద్దరు అన్నయలు ఇద్దరు అక్కయలు ఇంట్లో చిన్నవాడిని అయ ఉండడం ఒక విధంగా అదృష్టమే ఎందుకంటే అందరూ ప్రేమ ప్రేమ పాత్రులం అవుతాం అందరికీ కూడా అందరూ నన్ను ప్రేమగా చూస్తారు కొంచెం గారభవంగా చూస్తారు ఇంట్లో గొప్పగా పని చేసినట్టు కాదు అనుకుంటాను
(13:38) నేను బహుశా ఎక్కువ పుస్తకాలు చదువుకుంటూ ఉండేవాడిని ఆ విధంగా పుస్తకాలు చదువుకోవడానికి ఒక ఒక మంచి నేపథ్యం ఏర్పడి ఇంట్లో చిన్నవాడు బహుశా ఇంట్లో పెద్ద కొడుకు అయి ఉంటే బహుశా అంత చదివి ఉండేవాడినేమో నాకు అనిపిస్తూ ఉంటుంది సాహిత్యం చదవకపోయి ఉండేవాడిని పెద్దవాళ్ళకి బాధ్యతలు ఎక్కువ ఉంటాయి ఎక్కువగా ఇంట్లో ఐదో వాడిని చిన్నవాడిని కాబట్టి నాకు పుస్తకాలు చదవడానికి అవకాశం ఉండింది.
(13:55) అయితే మా మదర్ హోమ్ మేకర్ అయి ఉండడము ఆమె ఇల్లు చూసుకుంటూ ఉండడము ఆమెకు సాహిత్యం పట్ల ఇష్టం ఉండడము ఆమెకి ఆమె కుటుంబ నేపథ్యంలో అందరూ రచయితలు కవులు పండితులు ఉండడంతో తను పుస్తకాలు బాగా చదివేది ఇంట్లో పుస్తకాలు ఉండేవి. సో నేను బాగా పుస్తకాలు చదువుతూ ఉండేవాడిని అయితే స్కూల్లో నా పైన టీచర్ ఉంటారు మాకు కరస్పాండ్ కట్టా రామచంద్ర రెడ్డి గారు అని ఉండేవారు ఆయన ఒక టీచర్ ఆయన చాలా అద్భుతమైన వ్యక్తి అంటే నాకు నాకు నా జీవితంలో తారసపడిన అనేకమంది చాలా మంది ఉంటారు చాలా అద్భుతమైన వ్యక్తులు అందులో చాలా సాధారణమైన వాళ్ళు అనిపించవచ్చు అందరూ టీచర్లు గురువులే కాకర్లేదు కొందరు సాధారణ
(14:27) వ్యక్తులు కూడా నాకు చాలా అద్భుతమైన వాళ్ళుగా కనిపిస్తారు. అందులో మొట్టమొదటి అద్భుతమైన వ్యక్తి ఉంటే అది తప్పకుండా ఆయన అవుతారు. ఆయన నన్ను ఒక 100 మంది పిల్లల్ని అలా చూసినప్పుడు అందులో చిన్నప్పటి గాంధీ మహాత్మా గాంధీ అన్న ఒక పాత్రకి అతను నన్ను సెలెక్ట్ చేశారు. సో మహాత్మా గాంధీ పాత్రలో మూడు అంకాలు ఉంటాయి అన్నట్టు ఒకటి వాళ్ళ మదర్ తో మాట్లాడేది ఒకటి అంకం ఉంటుంది వాళ్ళ ఇంట్లో పని చేసే ఒక వ్యక్తి అతను అతను స్కావెంజర్ ఉంటారు వాళ్ళ కుటుంబానికి దగ్గరగా ఉండి మాట్లాడడం ఇంకోటి అబద్ధం చెప్పకూడదు ఎంత తప్పు వచ్చినా ఎంత కష్టం వచ్చినా అని చెప్పి ఒక
(14:55) చిన్న మూడు అంకాలు ఉంటుందంట నేను ఐదవ తరగతిలో ఉన్నాను అంటే అంతమందిలో అనేక వందల మంది పిల్లల్ని సెలెక్ట్ చూసి అందులో నన్ను ఎందుకు సెలెక్ట్ చేశాడో నాకు తెలియదు ఏం చూసాడో కానీ సో నన్ను సెలెక్ట్ చేశాడు అక్కడి నుంచి ఇక వెనుతిరిగి చూసేది లేదు అనేక అవకాశాలు అన్నిట్లలో కూడా నన్ను నిలిచిపెట్టి మరి నా చేత ఇంగ్లీష్ లో తెలుగులోన హిందీలోన మాట్లాడించడము స్కూల్లో నేను ప్రతిరోజు పాఠశాల నాతో ప్రారంభమే నాతో ఎండ్ అయిపోయేది నేనే వందేమాతరము జనగణమన పాడేవాడిని రోజు కూడా ప్రతిజ్ఞ ఉంటుంది ప్రతిజ్ఞ అవన్నీ కూడా స్కూల్ సాంగ్ అని ఉంటుంది దాశది గారిది మాకు తల్లి భారతి వందనం అని
(15:24) ఇప్పుడు ఎవరు పాడటం లేదు దాశది మీరు ఇప్పుడు తల్లి భారతి వందనం నీ ఇల్లే మానందనం మేమంతా నీ పిల్లలము నీ చల్లని ఒడిలో మల్లెలము తల్లి భారతి వందనం నీ ఇల్లే మానందనం ఇది చాలా చిన్నది ఇది ప్రతి రోజు పాడేవాడిని అంటే ఇది ఇప్పుడు బహుశా 40 ఏళ్ళ అయి ఉంటుంది నేను పాడి 40 ఏళ్ళ తర్వాత ఇప్పుడు పాడాను యాక్చువల్ గా నాకు కొంచెం భయం కూడా వేసింది తప్పు పాడతానేమో వాల అనేసి అంటే అప్పుడు అలవాట్లు మనకి అంత ఈజీగా పో అని చెప్పడం కూడా అదిఒకటి సో మా మదర్ సాహిత్యం పట్ల ఇష్టం ఉండడము ఆ తను
(16:11) ఎప్పుడు చదువు వచ్చి చెప్తూ ఉండేది అంటే ఆ కాలంలో ఆడవాళ్ళకంతా చదువు మీద అంత ఉండేది వాళ్ళ ఇంట్లో అందరూ బాగా చదువుకునే వాళ్ళే కానీ వాళ్ళతో మగవాళ్ళు ఓకే సో ఆడపిల్లలు కంటే తొందరగా 12 13 పెళ్లి చేసేస్తారు కాబట్టి ఇంకా వీళ్ళ ఇంట్లో బహుశా చదిపించలేదు అత్తగారి ఇంట్లో తనని తనకి బాగా ఏడోతో అప్పుడు ఆపేసింది కదా సో అది సాహిత్యం చదువుతూ ఊరికే నాకు బాగా చెప్పడం అది చదవాలి ఇది చదవాలి మా ఇంట్లో అన్ని పుస్తకాలు ఉండేవి చాలా పుస్తకాలు ఉండేవి అన్నీ కథలన్నీ చదవాలి అప్పుడు మనకి ఎట్లా చందమామ బొమ్మరిల్లు బాలమిత్రవ అని వస్తూనే ఉంటాయి ఇత ఇంత మాగజైన్స్ కూడా
(16:38) వస్తూ ఉంటాయి న్యూస్ పేపర్ కూడా చదవడం అలవాటు నేను దాదాపుగా నాకు ఎనిమిదో తరత ఎనిమిద ఏళ్ల వయసులోనే నేను ఈనాడు రెగ్యులర్ గా చదవడం మొదలు పెట్టాను అన్ని పేపర్లో కూడా అట్లా కొంచెం రాజకీయ ప్రవేశం సామాజిక స్పృహ కూడా ఆ విధంగా కలగడానికి చాలా ఉపయోగపడతాయి పుస్తకాలు చదవడము స్కూల్లో ఈ వాతావరణము సో ఫాదర్ నన్ను అంటే ఆయన ఎందుకు ఇవన్నీ చదివితే నీకు ఏం ఓపెడుతది పుస్తకాలు చదువుతా అనేవారు కానీ ఇప్పుడు నేను వెనక్కి చూస్తే మా నాన్న అసలు తప్పు చెప్పాడేమో అనిపిస్తూ ఉంటుంది ఇప్పుడు అంటే సాహిత్యం చెవడం ద్వారా ప్రజలతో కమ్యూనికేషన్ ఒకటి వస్తుంది.
(17:06) బహుశా నేను ఇంకేదైనా ఉద్యోగంలో ఉంటే అది నాకు ఉపయోగపడేదో లేదో నాకు తెలియదు కానీ నేను ఫిజీషియన్ గా ఉన్నాను ఒక డాక్టర్ గా ఉన్నాను సో ఇప్పుడు నాకు మాట్లాడడానికి వాళ్ళ బాధ తెలుసుకొని కరెక్ట్ గా ఎఫెక్టివ్ గా కమ్యూనికేట్ చేయడానికి ఇప్పుడు మీకు చాలా క్లాసెస్ తీసుకోవడం అంద ఎఫెక్టివ్ కమ్యునికేషన్ ఎలా చేయాలి అంటూ చెప్తున్నారు ఇవన్నీ మాకు ఎవరు చెప్తారు మాకు తెలుసుకుంటూ నేర్చుకుంటూ పోవడమే అప్పుడు ఎందుకు ఇంత సాహిత్యం చదువుతావు నువ్వు పెద్దగా డాక్టర్ అవుదాం అనుకున్నావు కదా నీకు ఏమ అవసరం అవుతుంది అనే ఒక చాలా మంది ప్రశ్నించారు అందులో మా
(17:29) నాన్నగారు కూడా ఉన్నారు బట్ నేను ఎందుకు వాళ్ళ మాటలు అంత పట్టించుకోలేదు ఎవరిదీ కూడా డాక్టర్ వాలని నేను ఎయిత్ క్లాస్ లో ఆ సెవెంత్ ఎత్తు అంటే క్లాస్ లో ఒక టీచర్ మాకు శోభా టీచర్ ఉంటారు నా క్లాస్మేట్ వాళ్ళ అక్కగారు ఆవిడ ఆవిడ మీరందరూ ఏమవుతారు అనుకుంటున్నారు అనిఅంటే నేను లేచి నేను డాక్టర్ ఎందుకు అనింటే నేను ఏమో నా పేరుకి అది బాగుంటుందేమో అనిపించింది అని చెప్పాను కానీ ఆవిడ నిజంగా నువ్వు అవుతావు అన్నట్టుగా చెప్పింది యాక్చువల్ గా గమ్మతి ఏంటంటే అయ్యాను చెప్పిన వాళ్ళలో నేను ఒక్కడిని ఏం చెప్పానో అది అయ్యాను సో అది చెప్తున్నాను కదా మన చుట్టూ మంచి వాళ్ళు
(17:58) ఉండడు ఎందుకు అని గురించి చెప్తున్నాను నేను లేకపోతే చిన్న పిల్లాడికి ఏముంటుంది పిల్లవాడు పొగరుగా నా పేరు పక్కన నా పేరు ముందు డాక్టర్ బాగుంటుంది అని చెప్పేంత పోవర్కుండ పిల్లవాడికి ఏముంది అది కానీ ఆ వాతావరణం సృష్టించడం చూడండి ఆ ప్రశ్న అడగడం ఏంటి అలా అనిపించడం ఏంటి లేకపోతే ఒక టీచర్ అంత మందిలో నేను గుర్తించేసి తీసుకెళ్లి చెప్పడం ఏంటి ఒక రోజు నేను హిందీలో ఉపన్యాసం ఇస్తుంటే ఆ పేపర్ జారిపోయింది.
(18:18) రామచంద్ర రెడ్డి గారు అలాగే కూర్చున్నారు కూర్చుని నేను నించొం కిందకి వెళ్ళిపోదామా పారిపోదామా అని చూస్తున్నాను యాక్చువల్ గా చూస్తుంటే ఆ లించ అన్నారు. నేను నాకు తోచిన హిందీ మాట్లాడేసాను. నాకు అప్పుడు ఫస్ట్ మొదటిసారికి అర్థమయింది పేపర్ లేకుండా కూడా నేను మాట్లాడగలుగుతాను అనేసి ఆ తర్వాత నుంచి పేపర్ లేకుండా మాట్లాడడం నేను ట్రై చేశాను తర్వాత పేపర్ పక్కన పెట్టేసి నేను మనసులో ఊయించుకొని మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాను ఆ తర్వాత అసలు అక్కడ ఏమి ప్రిపేర్ కాకుండా వెళ్లి నిల్చొని అట్లాగే మాట్లాడుతూ ఇప్పటికే నా లెక్చర్స్ నేను క్లాసెస్ తీసుకుంటే కూడా
(18:45) నేనే ప్రిపేర్ అవ్వను నేను లెక్చర్స్ ఇచ్చినా కూడా నా స్టూడెంట్స్ స్లైడ్స్ చేస్తారు ఆ స్లైడ్ పెట్టి నేనే మాట్లాడిస్తూ ఉంటాను. అది బహుశా అక్కడి నుంచి వచ్చింది అంటే భయం పోగొట్టడం ఒక బెరుకు ఒక అందరి ముందు నిల్చొని మాట్లాడడానికి ఒక బెరుకు ఉంటుంది కానీ నాకు ఇప్పటికీ బాగా గుర్తు నా కాళ్ళు బాగా వణకుతూ ఉండేవి నా గొంతు ఎండిపోయినట్టుగా అయిపోయి గొంతు పొలమారి నాకు కొంచెం వణకుతున్నట్టుగా అయ్యేది నా వాయిస్ కూడా అది ఒకటి రోజు పొద్దుట సాయంత్రం తప్పకుండా నేను పాట పడాలి ప్లడ్జ్ చెప్పాలి ఆ ఇంగ్లీష్ లో తెలుగు రెండు రోజులు హిందీ ఇంగ్లీష్ తెలుగు అట్లా ఉండేది అన్నట్టు
(19:12) నేను ఇక ఇద్దరు అమ్మాయిలు కూడా ఉండేవాళ్ళు. మేము ముగ్గురం ఉండేది దానికోసం ఒక్క రోజు కూడా స్కూల్ ఎగొట్టలేదు నేను. నాకు 100కి 100 శాతం అటెండెన్స్ మళ్ళీ దానికి ప్రైజులు కూడా వచ్చాయి ప్రతి సంవత్సరం కూడా సో ఇవన్నీ ఇవన్నీ మనకి తెలియకుండా మన మీద ఎలా ప్రభావం చూపిస్తాయి అంటే ప్రతి రోజు క్రమశిక్షణగా ఉండడం రోజు స్కూల్ కి వెళ్ళడము కమ్యూనికేషన్ ఎటువంటి భయం వెరుకు లేకుండా మైక్ పట్టుకొని పాడడము మాట్లాడడము ఆ తర్వాత వ్యక్తు పోటీలో ప్రతి దాంట్లో కూడా నేను చాలా వాటిలో గెలవలేకపోవచ్చు కానీ ప్రతిసారి పార్టిసిపేట్ కూడా చేశాను అదిఒకటి పోరాట పట్టిమ అంటే గెలవడం అనేది
(19:39) ముఖ్యం ఏం కాదు సో మనం పద్ధతిగా ఉన్నామా లేదా మనం ప్రయత్నం చేసామా లేదా అన్న ఒకటి ముఖ్యం తెలియకుండా నాకు చెప్పడం ఈయన ఇప్పటికే చెప్తూ ఉంటాను నేను చాలా వాటిలో గెలవకపోవచ్చు తర్వాత కొన్ని కథలు రాసేయను కథలు చదివితే మనకి ఎక్కడో ఉంటుంది కదా ఆ కాలం అంతా ఇలాగే ఉండదు. ఇప్పటికంటే మత టీవీలు ఇవన్నీ ఉన్నాయి కాబట్టి ప్రజలు పిల్లలంతా డీవియేట్ అయిపోతున్నారు.
(19:54) వాళ్ళు ఉన్నటువంటి సృజనాత్మక శక్తి ఏదైతే ఉంటుందో అవి నెమ్మది నెమ్మదిగా తగ్గిపోతుంది. ఇంకా కొన్నేళ్ళ తర్వాత మీకు ఎటువంటి మీకు కవులు దొరకరు కొన్నేళ్ళ తర్వాత మంచి రచయితలు కనిపించరు నా బాధ కూడా ఒక 15 20 ఏళ్ళ తర్వాత మీరు చూడండి ఒక మంచి కవి కనిపించడు. ఎక్కడ చూడండి ఒక దాశరది ఒక నారాయణ రెడ్డి లాంటి కవులు కానీ ఒక సినీ కవులైన ఒక వేటూరు లాంటి వాళ్ళు కానీ ఎక్కడ దొరుకుతారు ఒక మంచి రచయితలు ఒక చలం కానీ వాళ్ళు ఎక్కడ దొరుకుతారు ఒక ఎదరపుడు సులోచన రాణి అనుకుందాం అలాంటి వాళ్ళని కనిపిస్తారా మనకి ఒక మంచి ఒక ఆధ్యాత్మిక వేత్తలు కనిపించారు సమాజంలో అంటే మనం
(20:22) సమాజాన్ని మార్చేసుకుంటున్నాం కదా కానీ అప్పుడున్న సమాజానికి అవన్నీ చాలా ప్రత్యేకమైనటువంటివి కాదు సాధారణమైనటువంటివి అందులో మేము పెరిగాం కాబట్టి ఆ భావజాలం అంతా మాకు తెలియకుండా నిబడీకృతం అయిపోతుంది ఎక్కడో చోట సో మళ్ళీ మళ్ళీ చెప్పేది ఒకటే స్కూల్లో వాతావరణంలో లో మన కుటుంబ వాతావరణం కూడా రెండు దగ్గర దగ్గరగా ఉండి ఒకేలాగా దాదాపుగా ఉండి అటువంటి విలువలే ఇంట్లో ఇంట్లో ఉన్నటువంటి విలే స్కూల్లో మరి సమాజంలో మన చుట్టుపక్కల కూడా అందరూ బాగా ఉండడం అసలు ఎవరో తెలియదు అందరినీ అత్తయ్య మామయ్య అని పిలిచేస్తాము పిన్ని బాబాయి అంటాం తాతయ్య అమ్మమ్మ
(20:50) అంటాము అటువంటి వాతావరణంలో ఉన్నప్పుడు మనకు తెలివి కూడా 10 మందితో ఎలా ఉంటాి అందుకే ఇప్పుడు నాకు వందల మంది చూస్తే నాకుంతా వేరే అనిపించారు వాళ్ళంతా నాకు తెలిసినట్టుగా నావాళ్ళ అన్నట్టుగా అనిపించే భావన ఒకటి పొద్దున్న నుంచి చూసి రాత్రి దాకా రాత్రి 321వ వ్యక్తి అనుకుందాం అతను కూడా అతను అతని చెప్పు అతనికే గొప్ప నేను పెద్ద గొప్ప ఎలా అవుతాను అతను గొప్ప అతను కూడా అలాగే చెప్పాలి ఒకటో వారు చూసినవాడిని 321 వాడిని కూడా అలాగే చెప్పాలి.
(21:14) ఈ భావజాలం ఎలా వస్తుంది అంటే ఇటువంటివి తెలియకుండా మనలో ఏర్పడినటువంటి వాతావరణం ఏర్పడినటువంటి ఒక ఇంప్రెషన్స్ మన మీద ఉండిపోతాయి కదా అవి ఎస్ నేను మిమ్మల్ని బాగా ఇన్ఫ్లయెన్స్ చేసినటువంటి సాహిత్యం ఏంటి అని చెప్తే ఏం చెప్తారు ఏదైనా ఒకటి అంటే సాహిత్యం చాలా ఉంటుంది అంటే నేను రోజు ఇప్పటికే చదువుకునియతే పోతన భాగవతం కానీ అది ఇన్ఫ్లయెన్స్ అనడానికి ఉండదు అది అంతర్గతం అయిపోతుంది కాబట్టి మంచి సాహిత్యం ఇంకా బాగా చదవాలి కవిత్వం అంటే మాత్రం దేవరకొండ బాలగంగాధర్ తిలెక్క అమృతం కూర్చున్న రాత్రి ఇది దాదాపుగా నా వయసులో ఉన్నవాళ్ళందరూ దాదాపుగా చెప్తారు ఇది ఎందుకంటే అది అది గమ్మత్త అయినది అంటే మనం
(21:44) సీసి చదువుతాను సి కూడా బాగా చదివాను కాకపోతే ఆ పద్యాలు అవన్నీ నేర్చుకున్న అవన్నీ ఉన్నప్పటికి కూడా ఏమవుతుందంటే ఆ సాహిత్యం మనలో ఒకటి ఉదృతం కలగచేస్తూ ఉంటుంది. అది ఆ వయసుకి అంత పెద్ద అవసరం అవుతుందా అంటే సమాజం పట్ల అంత ఆలోచన ఉంటుందా అన్నది కాదు అక్కడ అంత సమాజం పట్ల అవగాహన ఉండదు మనకి కాబట్టి శ్రీశ్రీ సాహిత్యం మిమ్మల్ని చదివి పెట్టుకున్నాం.
(22:04) కానీ పెరుగుతున్నటి వయసులో చుట్టూ ఉన్న అందాన్ని చూడాలని ఒకటి ఉంటుంది కదా సమాజం ప్రతి చోట అందమే చూడాలి. ఒక బయట ఆకాశంలో చూసినా నీకు అందులో అందమే కనిపించాలి. ఏదో ఆకాశము ఒక చంద్రుడు నక్షత్రాలు కాదు. బయట చూసినా కూడా ఒక చెట్టు దాని పైన పిట్ట అది పాడుతున్నటువంటి పాటలు కోయిల కూజితాలే వినిపించాలి అలాంటి పని చేయాలంటే ఇటువంటి సాహిత్యం కావాలి అటువంటి వయసులో చదివిన సాహిత్యము ఈ తను దేవరకొండ బాలగంగాధర్ తెల్లక అమృతం కూర్చున రాత్రి దాంట్లో నేను ఎప్పుడు నేర్చుకోవాలని అనుకోలేదు గమ్మత ఏంటంటే చదువుకోవాలనే అనుకున్నాను.
(22:32) గుర్తున్నాయి ఏమన్నా ఉన్నాయా సర్ అలా చదువుతున్నప్పుడు పెట్స్ లా గుర్తొస్తాయి కానీ అలా వద్దు అంటే దాన్ని పాడుకుంటేనే అలా చేస్తే నేను చాలా వరకు పద్యాలు కూడా కొన్ని నేను పాడలేను నాకు చాలా పద్యాలు వచ్చు కొన్ని వందల వేల పద్యాలు వచ్చు యక్చువల్ గా కాకపోతే ఏంటంటే కొన్ని గమ్మతి ఏంటో నాకు అవి రాలేదు నేను నేర్చుకోవాలని కూడా అనుకోలేదు కొన్ని పాటల్స్ అయితే అంతే నేను దాన్ని అలా అనుభవిస్తూ ఉంటాను అంతే దాంట్లోని మాధుర్యాన్ని నేర్చుకుంటే దాంట్లో డైల్యూట్ అయిపోతదో లేకపోతే దాంట్లో మంచితనాన్ని తగ్గించుకుంటానేమో భయంతో నేను అలా చేయను కానీ ఇప్పటికి ఈరోజు
(22:58) కూడా నా మంచం పక్కన అన్న దాని సోఫాలో అమృతం కూర్చన రాత్రి ఉంటుంది. అఫ్కోర్స్ ఇంకా కొన్ని వేరే కొన్ని కొత్త కొత్త పుస్తకాలు నేను కొనుకున్నవి నాకు ఇచ్చినవి అన్ని ఉంటాయి చదువుతుంటాను అది ఇంకా ఉంటుంది. గమ్మతి ఏంటంటే ఇప్పుడు చదివితే దాంట్లో నాకు కొత్తదనమే కనిపించకపోగా అది రెలవెంట్ అనిపించదు ఎందుకంటే మారిపోతాను కదా ఇప్పుడు 50 ఏళ్ళు దాటిన తర్వాత సమాజాన్ని మనుషులంతా చూసిన తర్వాత ఇంకోటంటే అవన్నీ కళ్ళల పట్టు కుచ్చులు పట్టుకొని జరిగిన వ్యక్తి అని చెప్తేను అమృతం ఇలా ధారగా కురుస్తుంది నా అక్షరాలు వెన్నెల్లో ఆడుకుని అందమైన అమ్మాయి
(23:27) లాంటివి అని చెప్పడం ఇవన్నీ చెప్తూఉంటే ఏంటంటే అవి ఎంత భావద్వేగం అప్పుడు అవసరం అవుతుంది కానీ ఇప్పుడు ఉందా అంటే మన బహుశా మన మనసు కొంచెం బండబారిపోతుంది కదా దానిలో ఉన్నటువంటి సున్నిత భావాలను తీసుకోవడం అనేది కొన్ని సందర్భాల్లో మనకు కుదరదేమో అనిపిస్తూ ఉంటుంది కాకపోతే ఇప్పటికి ఆ భయం పోగొట్టుకోవడానికి అంటే నేను మారలేదు నేను మారకూడదు నా సహజమైనటువంటి మనస్తత్వం ఏదైతే ఉందో దాన్ని మార్చుకోకూడదు అని ఉద్దేశంతో నేను ఇంకా అప్పుడప్పుడు చదువుతూ ఉంటాను ఆ భయానికి చదువుతూ ఉంటాను అంటే నేను నేనుగా ఉన్నానా కానీ నేను మారాను అనే విషయం
(23:51) తెలుస్తుంది. నాలో ఉన్నటువంటి కొన్ని సుంతమైన కొంత కొంత భావజాలం ఏదైతే ఉంటుందో అది కాలక్రమైన వయసు రీత్య కావచ్చు సమాజ రీత్య పోగడల వాళ్ళ కావచ్చు కొంచెం మొద్దుబారి బండబారినట్టుగా ఉంటుంది. అందుకే నిజం చెప్తాను. నేను ఒకప్పుడు నిమ్స్ లో ఫ్యాకల్టీ గా జాయిన్ అయినప్పుడు నేను ఇవ్వని పెద్ద తిట్టకపోయేవాడిని యక్చువల్ గా ఓకే తిట్టకపోయే వాడిని అంటే కసురుకోవడం కూడా అది ఇప్పుడు లేదు.
(24:11) ఇప్పుడు బహుశా వయసు పెరిగిందా హోదా పెరిగిందా మనసత్తాలు మారాయా కొందరి అప్పుడప్పుడైనా కొంచెం కష్టడం తిట్టడం చేస్తూ ఉంటాను. నేను చూసి నేను కాదు అనుకుంటాను ఇది నేను కాదు నేనెలా తిట్టాను అనుకుంటాను కానీ తిట్టడం ఈ సందర్భానికి అవసరం మళ్ళా నేను సమాధాన పరుచుకుంటాను. కానీ అది నేను కాదు అది యాక్చువల్ గా నా మనసుతో భిన్నంగా ఉంటుంది. ఈ పోగొట్టుకోకపోవడం కోసమే అప్పుడప్పుడు సాహిత్యం చదువుతూ ఉంటాను.
(24:28) ఇంకా నాకు ఇంకా చాలా మంచిది అంటారా నాకైతే ఎప్పటికైనా ఇంక నేను పొద్దున కూడా నా స్టూడెంట్స్ కి చెప్తున్నాను తొందరగా రిటైర్ అయిపోయిన తర్వాత ఎప్పుడైనా కూర్చుంటే రామాయణ భాష దగ్గరికి రాయాలి కానీ భాగవతం మీద రాస్తాను చాలా తక్కువ మంది రాస్తారు దాని మీద అంటే వాడిక భాషలో రాయాలి అంటే వాడికత భాష అంటే తొందరగా జనబాహుల్యానికి అందుతుంటుంది కదా మళ్ళా నేను మళ్ళ నా పాండిత్య ప్రకాశం అంతా దానిలో చూపించాను అనుకో అందరికీ అర్థం కాదు.
(24:49) అదేంటో అలా ఉండిపోయింది నేను చేయగలుగుతానో లేదో తెలియదు ఎందుకంటే నాకు తెలుగు బ్యాగ్రౌండ్ కాదు నాదంతా అన్ఫార్చునేట్లీ అంటే నేను ఇంటర్ లో తెలుగు తీసుకో మళ్ళీ తెలుగు మాకు ఎప్పుడూ ఉండదు కదా నేను చదివిన మెడిసిన్ లో మాకంతా ఇంగ్లీషే ఉంటుంది మేము ఇంగ్లీష్ లోనే పోతాం కాబట్టి ఇప్పటికీ అప్పుడప్పుడు చదవడం ద్వారా నిజానికి అంత గొప్పగా ఏం చదవటం లేదు పేపర్ తప్ప ఏదో అడపద నీకు ఎక్కువ పుస్తకం నాకు చదవాల్సింది చాలా ఉంటాయి నెఫ్రాలజీలో మెడిసిన్ లో మాకు బోల్డ్ అని జర్నల్స్ ఉంటాయి.
(25:10) అది చదివే క్రమంలో సాహిత్యం దూరమైనప్పటికీ కూడా ఇప్పటికీ ఏదైనా ఉంటే మాత్రం నా ఇంట్లో పోతన భాగవతం ఉంటుంది నన్ను తెలుసు ప్రపంచ సాహిత్యంలో పోతున్న అంత గొప్ప కవి ఇంకఎవరైనా వస్తారా అంటే మాత్రం రారణ గట్టిగా చెప్పగలుగుతాను నేను అది ట్రాన్స్లేషన్ అయిండవచ్చు వ్యాసుడు రాసిన దానికి ట్రాన్స్లేషన్ ఎప్పుడు కూడా ఒక భాషలో అంత స్పష్టంగా అంత చక్కగా రాయగలిగేది ఎవరైనా ఉండగలుగుతారా అంత అంత సున్నితమైన భావజాలం అంతా కూడా ఎంత సున్నితంగా ఉంటుందో పోతన భాగవతంలో ఏదైనా ఒక అంకం మీరు మాకోసం అంటే అన్ని పద్యాలు చాలా ఉంటాయి కదా పోతన పద్యాలు చాలా ఉంటాయి దాంట్లో
(25:38) పద్యాలు చాలా ఉంటాయి దానిలో ఏదైనా అంకం నచ్చింది భాగవతంలో అంటే గమత ఏంటంటే పద్యం కాకుండా ఒక గద్యం నచ్చింది నాకు బాగా పద్యాలన్నీ ఉంటాయి అందులో ఏదైనా అసలు ప్రతి ఒక్కటి అసలు ఒక్కొక్కటి ఒక కవిత్వం కండశక్కర అన్నట్టుగా ప్రతి ఒక్కటి అలా ఉంటుంది. ఇక్కడ అంటే చదివినప్పుడు నేను ఏంటంటే ఒక రోజు అది చదువుతూ నేను చాలా ఆగిపోయి మళ్ళీ మళ్ళీ ఆగుతూ మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకున్నా నేను ఇది ఇలా ఎవరైనా రాయగలుగుతారా అనేసి అదేంటంటే వర్ణన అది యాక్చువల్ పద్యం కాదు.
(26:01) ఓకే ఓకే అంటే ప్రహ్లాదుడు ఆ నరసింహ స్వామిని ఆ ప్రహ్లాదుడు చెప్తాడు ఈ స్తంభంలో ఉంటాడు ఉంటాడా అంటే ఉంటాడు అని చెప్తాడు అనగారు వెంటనే హిరం కశ్ప వెళ్లి స్తంభం పగ పగ పగ పగ పగ పలుకొట్టగానే అందులో నుంచి నరసింహ స్వామి బయటికి రావాలి. అది కనీసం ఒక ఐదారు పేజీల గద్యం అది వర్ణన ఎవరు వర్ణించగలుగుతారు అలాగా కాలు బయట పెట్టాడు ఆయన అంత కదులుతూ ఉంది ఆయన పట్టుకొని ఎట్లా అంటూ భీకరంగా వచ్చాడు మన ప్రహలాద సినిమాలో చూసిఉంటాము.
(26:25) ఇప్పటికి మీరు అనిమేషన్ లో మీరు చాలా మంది చేయగలుగుతారు మీరంతా కూడా మీరు హైటెక్ ఉంటారు కదా పిల్లలంతా కానీ అలా కాదు ఒక ఐదారు పేజీల వర్ణన ఉంటుంది. అంటే ప్రతి ఒక్క కదలిక ప్రతి ఒక్క సెకండ్ ని కూడా వర్ణిస్తారు అన్నట్టు అది భాష ఎంత కష్టంగా ఉంటుంది అని అంటే ప్రతి రెండు మూడు సెంటెన్సులకి ఆగిపోయి నాకు అర్థం కాలేదు చాలా వరకు ఎందుకంటే చాలా కష్టమైనటువంటి పదాలు అవన్నీ కూడా కానీ ఐదారు పేజీల వర్ణన కేవలం ఆ స్తంభం పగలడము నరసింహ స్వామి దానిలో నుంచి బయట కనిపించి అలా ఉండడం అన్న దాని మీద ఆయన కదులుతూ ఉంటే ఆయన జుట్టు ఎలా కదిలింది చెవిలో ఉన్న కుండలాలు ఎలా కదిలాయి మెడలో ఉన్నటువంటి
(26:54) నగలు ఎలా కదిలాయి ఆయన ఎటువంటి ఎక్స్ప్రెషన్ చెప్పాడు అతను కింద పిల్లవాడు ఎలా బయవేలుయి అతను ఎలా చూస్తున్నాడు భీకరంగా చూస్తూ ఇతను ఒక విభ్రాంతి చెంది హిరణ్య కశపుడు ఎలా చూస్తున్నాడో ఆ చిన్న పిల్లాడు అతనికి అర్థం కావట్లేదు స్తంభంపాలం ఏంటి విచిత్రాకృతిని పొంది ఇతను ఎవరు బయటికి వస్తున్నాడు అని చెప్పి అతను భయంతో అతను ఎలా చూస్తున్నాడు అనదాన్ని ఎంత గొప్పగా ఉంటుంది అంటే అది చాలా నేను చెప్తున్నాను ఒక ఐదఆరు పేజుల వర్ణన ఒక చిన్న సంఘటన ఇంత చిన్న సన్నివేశం అది ఒక స్తంభం వెళ్లి ఒక నరసింహాతారు బయటికి రావడం దాని మీద ఒక అన్ని పేజుల వర్ణన అన్నది అది చాలా
(27:23) అద్భుతం అది ఎవరైనా చేయగలుగుతారా అంటే నాకైతే కష్టం అనిపిస్తది ఎటువంటి ఈ సాహిత్యంలో కూడా అంత చిన్న సన్నివేశానికి అంత అద్భుతమైన వర్ణన ఎక్కడ ఉంట ంటే నాకు అనుమానమే ఎవరైనా చూపిస్తే నేను తలుస్తాను. సర్ బాగుంది బాగుంది చాలా బాగుంది. అయితే సర్ మీరు ఒకప్పుడు చదువుకున్నారు ఇప్పుడు చదువు చెప్తున్నారు రైట్ అప్పటికీ ఇప్పటికీ ఉండేటటువంటి తేడా ఏంటి అంటే అంటే తేడా ఏమన్నా మీరు అబ్సర్వ్ చేస్తున్నారా అంటే మీరు చదువుకున్నప్పుడు ఇదే డాక్టర్ అండ్ ప్రొఫెసర్ గా మీరు స్టూడెంట్స్ కి చెప్తున్నప్పుడు అంటే సమాజంలో ప్రతి అంశం మీద కూడా సమాజంలో జరుగుతున్నటువంటి అంశాల
(27:53) యొక్క ప్రభావం తెలియకుండానే ఉంటుంది. మనం దాన్ని ప్రశ్నించి మా కాలంలో అయితే ఇలా ఉండెను ఈ కాలంలో అయితే ఇలా ఉంటుంది అనుకోవడం మనం అందరం చేస్తాం. బహుశా నేను చిన్నగా ఉన్నప్పుడు తాతయ్యలు వాళ్ళందరూ కూడా మా కాలంలో బాగుండేను రా అబ్బి మీరంతా ఏంటి ఇలా ఉన్నారా అని ఉండవచ్చు ఇప్పుడు నేను కూడా మా స్టూడెంట్స్ ని మా కాలంలో మేము ఇలా ఉన్నాం మీరేంటరా ఇలా ఉన్నారు అనవచ్చు తరాలు మారిన తరాలు అంతరాలు ఒక్కలానే ఉంటాయి ఒక టీచర్ కి గురువుకు మధ్య ఉన్నటువంటివి కానీ మారుతూ ఉండవచ్చు మా టీచర్ నేను నా స్టూడెంట్స్ ఉన్నంత సాన్నిత్యంతో ఉండరు. ఉండలేదు కూడా వాళ్ళు
(28:21) వాళ్ళు చాలా పెద్దవాళ్ళుగా ఊహించేవాడిని నేను కాకపోతే ఏంటంటే అప్పుడప్పుడు నేను ఊహించుకుంటూ ఉంటాను. ఇప్పుడు నేను మా నాకు అత్యంత ఇష్టమైన ప్రొఫెసర్ అయితే ఎవరు ఉన్నారో అతన్ని నేను ఈ వయసులో ఉండగా నేను చూశను. కానీ అతను చాలా పెద్ద వ్యక్తి అతను అప్పటికే చాలా చాలా పెద్దవాడిలా ఉండేవాడు ఒక రకమైనటువంటి ఆరా ఉంటుంది కదా భయము పెద్ద ప్రొఫెసర్ అనేది మరి నేను అలా ఉండను నా స్టూడెంట్స్ అన్ని గట్టిగా పట్టుకుంటూ ఉంటాను తిడుతూ ఉంటాను కొడుతూ ఉంటాను చెవి మేలేస్తూ ఉంటాను ఇవన్నీ చేస్తుంటాను వాళ్ళని చూడగానే మనకు భయంతో ఇలా నిలిచిన వాళ్ళు ఇప్పుడు నా స్టూడెంట్స్ అలా
(28:48) చేయగలుగుతారు కానీ నాకు అంత అవసరం లేదు వాళ్ళు అలా చేయాలని నేను ఊహించను ఎస్ స్ టీచర్ కి స్టూడెంట్ కి మధ్య ఒక గురు శిష్య సంబంధం అంటారు కదా అది సమాజంలో ఉన్నటువంటి రకరకాల పోకడలు ఇక్కడ కూడా అద్దబడ్డాయి ఈ రిలేషన్స్ లో కాబట్టి కొంచెం తేడా ఉంటుంది కానీ అది ఇప్పటికైనా సున్నితమైన బంధమే ఒక మంచిగా ఉన్న భార్యా భర్త ఒక అమ్మ నాన్న ఒక తల్లిదండ్రులు పిల్లల మధ్య ఒక బంధం ఎలా ఉంటుందిఅంటే అది ఎన్నేళ్ళైనా అలాగే ఉంటుంది కదా మన అమ్మని ఇప్పుడు కొన్ని ఐదేళ్ళ జనరేషన్ తర్వాత కూడా తల్లిని తల్లిగా గొప్పగా చూసుకున్న సంస్కృతి మన దేశంలో ఎప్పటికే ఉంటుంది. సో గురు శిష్య
(29:18) సంబంధాలు ఆ కాలంలో కూడా అద్భుతంగా ఉండేవి ఇప్పటికి కూడా చాలా బాగున్నాయి. నేను వాళ్ళ కొత్త జనరేషన్ వాళ్ళు పిల్లల్ని టీచర్లని గౌరవించరు నేను చెప్తే లెక్క చేయరు నా మాట వినరు చదువు మీద శ్రద్ధ లేదు ఇవన్నీ ఊరికే వాళ్ళని తిడుతూ ఉంటాను నేను అంతే కానీ వాళ్ళు అంటే నాకు అంటే అవ్యాజ్యమైన ప్రేమ అభిమానం నాకు ఎప్పటికే ఉంటుంది ఎందుకంటే వాళ్ళు ఇప్పటికే నా దృష్టిలో వాళ్ళు ఇంకా నాకంటే చాలా బెటర్ గా ఉన్నారు అనిపిస్తది.
(29:39) ఎందుకంటే ఇంత నాకు అసలు డిస్ట్రాక్షన్స్ ఏవి మనకు టీవీలు ఉన్నాయా రీల్స్ ఉన్నాయా YouTube ఉన్నాయా ఇవన్నీ ఉన్నాయా ఇవన్నీ లేని కాల నేను చెప్తుంటాను ఇవన్నీ లేని కాలంలో నేను బాగా చదవడం పెద్ద గొప్ప కాదు ఇవన్నీ ఉన్న కాలంలో మీరు బాగా చదువుతున్నారు చూడు అందుకే మీరు చాలా మంచి వాళ్ళు అంటానురా నేను నాకంటే చాలా గొప్పవాళ్ళు మీరంతా కూడా ఎందుకంటే ఏముంది మాకు కష్టాలు ఏమున్నాయి అంత మంచిగా ఉన్నవాళ్ళు కదా ఇక్కడ చూడు ఎన్ని డిస్ట్రాక్షన్స్ వాళ్ళని ఎన్ని రకరకాల యాంగిల్స్ వాళ్ళు లాగుతూ ఉంటారు.
(30:01) ప్లస్ వాళ్ళ మీద ఎక్కువ ఎక్స్పెక్టేషన్స్ ఉంటాయి మా మీద ఎటువంటి ఎక్స్పెక్టేషన్స్ లేవు. అంటే నేను గొప్పగా సంపాదించాలని అమ్మనాన్ని అనలేదు. నేను గొప్పవాడిని కావాలని కూడా అనుకోలేదు. నేను ఢల్లీ కి వెళ్లి చదువుకుంటాను అన్న మా నాన్న అంత దూరం ఎందుకు చదువుకోవడం బిడ్డ ఇక్కడ ఏమ ఉండదు ఆ మాతం చదువు అన్నాడు ఆయన. అంటే అంత చదువుకోవడం అంత అవసరమా అన్నది వాళ్ళ ఉద్దేశం.
(30:18) ఇప్పుడు అలా కాదు ఇక్కడ ఈ దేశంలో ప్రతి మూలమూల పిల్లలు వెళ్ళగలుగుతున్నారు. వాళ్ళకి స్వేచ్ఛ విధానం అన్నది వాళ్ళ జీవితంలో ఒక అంతర్భాగం అయింది. అప్పుడు మేము చాలా కొంచెం కుచించుకుపోయినట్టుగా ఉండేవి మేము కొంచెం స్వేచ్ఛగా ఉండడానికి కష్టంగా అనిపించేది. బాటంగా మన అభిప్రాయాలు చెప్పడానికి కష్టంగా ఉండేది. ఇంకోటి ఏంటే మేము చాలా నిజాయితిగా నిక్కచ్చిగా ఉండేవాళ్ళం.
(30:36) సో టీచర్ల ముందు అలా అలాంటి ప్రదర్శన చేస్తే వాళ్ళు మంచిగా ఉంటారు అనుకునే భావన మనకు ఉండేది. ఇప్పుడు అలా కాదు నా స్టూడెంట్స్ పూర్తిగా నిజాయతిగా ఉంటారని నేను కోరుకోను ఉండాలని కోరుకొని ఉంటారని నేను అనుకోను. ఇట్స్ ఓకే నో ప్రాబ్లం. కాకపోతే వాళ్ళు పేషెంట్ పట్ల ట్రీట్మెంట్ పట్ల ఒక రకమైనటువంటి సరైన భావజాలం కలిగి సరైన పద్ధతిలో వెళ్తున్నారో లేదో మాత్రమే నేను చూడగలుగుతాను.
(30:53) నా పట్ల కానీ ఏమైనా కాదు. మా టీచర్లు వాళ్ళకి తెలియకుండా సమాజం పట్ల ఒక గౌరవాన్ని నేర్పించేవాళ్ళు ఇప్పుడు నేను నేర్పాల్సినంత అవసరం లేదు సమాజం పట్ల వాళ్ళ నిర్దిష్టమైన అభిప్రాయాలు వాళ్ళకి ఏర్పడి ఉన్నాయి. సో కాబట్టి నేను దాన్ని మార్చాలని పెద్దగా అనుకోను ఎందుకంటే పెద్ద పెద్ద పిల్లలు టీచ్ చేస్తాను. వాళ్ళంతా సుమారు 30 ఏళ్లకి అటు ఇటుగా ఉంటారు.
(31:08) సో ఈ వయసులో నేను వాళ్ళని మార్చగలుగుతానని అనుకోవడం అన్నది కల కాబట్టి గురుశిష్య సంబంధం ఉన్నటువంటి అద్భుతమైనటువంటి ఈ ఒక ప్రేమ ప్రవాహం అంటాం కదా అది ఎప్పటికీ ఉంటుంది అది మనం మార్చడానికి ఉండదు. అది మనకు తెలియకుండా వచ్చేస్తదని నా ఉద్దేశం. ఒక 20 30 ఏళ్ళు కాదు 40 ఏళ్ల తర్వాత కూడా ఈ గురు శిష్య సంబంధం అనే ఒక భావన ఎప్పటికైనా ఉంటుంది కాకపోతే రెండు వైపులా ఉండాలి అది గురువు కూడా అలాగే ఉండాలి గౌరవంగా ఉండాలి బాగుంది యక్చువల్గా మీరు చెప్తున్నది చాలా అద్భుతంగా అనిపిస్తుంది నాకు కానీ ప్రాక్టికల్ గా మనం బయట చూస్తున్నప్పుడు ఈ కార్పొరేట్ వ్యవస్థ ఏదైతే వచ్చిందో వచ్చిన
(31:39) తర్వాత అండ్ ఇప్పుడు ఒక గురువుకు శిష్యుడికి మధ్యలో ఉండేటటువంటి బంధం మీరు అనుకున్నంత క్లీన్ గా కనిపించట్లేదేమో అనిపిస్తుంది నాకు అండ్ వన్ మోర్ థింగ్ చాలా ఇన్సిడెంట్స్ చూస్తున్నాం సర్ ఇక్కడ అంటే లెక్చరర్స్ ని ఆ కొడుతున్నటువంటి స్టూడెంట్స్ కనబడుతున్నారు అండ్ స్టూడెంట్స్ ని అంటే అమ్మాయిల్ని ముఖ్యంగా అమ్మాయిలకి లైంగిక వేదింపులను గురిచేస్తున్నటువంటి టీచర్స్ కనిపెడుతున్నారు అట్లాంటి వార్తలు చాలా సందర్భాల్లో కనబడుతున్నాయి.
(32:07) అంటే ఒక గురు బేసిక్ గా ఇంట్లో కంటే కూడా పిల్లలు గురువు దగ్గర అంటే స్కూల్లో వాళ్ళ కళ్ళ ముందు చాలా ఎక్కువ సేపు ఉంటారు. ఇంట్లో ఏంటంటే పొద్దున్న లేసి బయట వెళ్లి మళ్ళీ రాత్రి వచ్చే పడుకోడానికే తల్లిదండ్రులు మిగిలిన సమయం అంతా కూడా వీళ్ళు ఎక్కువగా గడిపేది అక్కడే అట్లాంటి పాఠశాలలని కూడా నమ్మే స్థితి నుంచి కొంచెం దూరమైపోతున్నామేమో ఎక్కడ ఈ గ్యాప్ వస్తుంది అంటే మనం అంటే సమాజం మారుతున్నప్పుడు దాంట్లో ఉన్న మంచి చెడుని మనం విశ్లేషించుకోవాలి తప్ప ప్రశ్నించడానికి గొప్పగా ప్రశ్నించొచ్చు కానీ సమాధానం పెద్దగా దొరకదు రీజన్ చెప్తాను అంటే సాందీప మహర్షి దగ్గర చదివిన
(32:38) కృష్ణుడి కాలంలో లేకపోతే చండా మార్కు లాంటి అత్యంత కష్టమైనటువంటి టీచర్ల దగ్గర చదివినటువంటి ప్రహ్లాదులులాగా ఉండం అనేది సాధ్యం కాదు. మా కలలో కూడా అలాంటి చెండా మార్కులు లాంటి టీచర్లు ఉండేవాళ్లే కొట్టి కొట్టి పెట్టేవాళ్ళు ఇప్పుడు అంటే ఇప్పుడు పిల్లలు కొడితే మిమ్మల్ని తీసుకెళ్లి పోలీస్ స్టేషన్ లో పెడతారు తిట్టినా పెడుతున్నారు అలాంటిది అలాంటి మీరు అన్నట్టుగా కార్పొరేట్ కల్చర్ ఏంటంటే టీచర్లు కూడా మారారు అన్నది ఒకటి గుర్తుపెట్టుకోండి మీరు టీచర్ పిల్లలే కాదు అప్పుడు టీచర్లు నేను అందే చెప్తున్నాను ఈ ప్రేమ ప్రవాహం ఏదైతే ఉంటుందో గురు శిష్య సంబంధంలో అది
(33:02) నిరంతరాయంగా ప్రవహించాలి రెండు వైపులా కూడా అది రెండు వైపులా కూడా మనం ఆలోచించాలి టీచర్లు ఎంత దగ్గరగా అవుతున్నారు పిల్లలకి అంటే కేవలం వాళ్ళు దానిక ఉద్యోగంలా చూస్తున్నారు కానీ అది ఒక పెద్ద గౌరవప్రదమైనటువంటి ఒక వృత్తి అన్న అన్న విషయాన్ని గుర్తించడంలో కొంతమంది టీచర్లు తప్పు చేస్తున్నారు కాబట్టి ఇటువంటి సంఘటనలు అనేవి జరుగుతున్నాయి.
(33:18) కానీ కార్పొరేట్ లో కూడా చాలా బాగుంటుంది. అంటే మనం వాతావరణం భిన్నంగా ఉండం అనేది కాదు అక్కడ వాతావరణం ఒక చిన్న స్కూల్ లో ఉండడం వేరు కార్పొరేట్ కల్చర్ లో ఉండడం కానీ ఆ మధ్య ఉన్నటువంటి రిలేషన్ ఉంటుంది కదా నేర్పేవాడు నేర్చుకోబడేవాడు ఈ రండి ఒక బంధం ఉంటుంది కదా అది చక్కగా ఉంటుంది నేను అనుకుంటున్నాను అయితే మీరు అన్నట్టుగా ఈ పిల్లలక అన్నది నేను అసలు ఆశ్చర్యపోయాను నేను చాలా ఏళ్ళు సినిమాలు చూడలేదు యాక్చువల్ గా బోల్డ్ ఏళ్ళు సినిమాలు చూడలేదు.
(33:40) ఒకరోజు టీవీలలో చిన్న చిన్న బిట్స్ లాగా చూపిస్తూఉంటారు కదా అలా చూసినప్పుడు చూస్తున్నప్పుడు టీచర్ అక్కడ నిల్చుని ధర్మవర సుబ్రహ్మణ్యం అనుకుంటాను అక్కడ నుంచి ఏదో మాట్లాడుతుంటే అతని పిల్లలు కామెడీ చేసి జోక్ చేసి ఏడిపించడం చూసినప్పుడు నేను యాక్చువల్ గా షాక్ కి గురయ్యాను యాక్చువల్ గా నేను ఎందుకంటే నేను నా భావజాలం వేరు నేను అనుకున్నది వేరు అంతకుముందు నేను చాలా ఏళ్ళు సినిమాలు చూడలేదు కాబట్టి ఫస్ట్ టైం సినిమా చూసి ఇట్లాంటి చిన్న చిన్న బిట్ చూస్తే కళ్ళు తిరిగాయి.
(34:03) ఇదేంటి టీచర్ ఏంటి లెక్చరర్ అతను యక్చువల్గా టీచర్ లెక్చరర్ ని వేడిపించడం ఏంటి అతను ఒక కామెడీ పీస్ లా చేసి అంటే ఎగతాళి చేయడం ఏంటి అన్నదాన్ని నేను చాలా రోజులు నిభాయించుకోలేకపోయాను అసలు నిజంగా సినిమాలు చూడకూడదు అనుకున్నాను నేను మా ఇంట్లో నా ఫ్రెండ్స్ గురించి చెప్పారు ఏంటి ఇలా ఉన్నాయి లెక్చర్ పట్టుకొని వాళ్ళు ఏంటి అలా ఒక కామెడీ లాగా చేస్తూ అతన్ని అపహాస్యం చేస్తున్నారు అసలు అది టీచర్తో హాస్యం చేయటం లేదు హాస్యం అని మనకు అనిపిస్తుంది కానీ నిజానికి అతను ఒక లెక్చర్ అనబడి ఒక వృత్తిని అపహాస్యం చేస్తున్నాడు ఇదేంటి అనుకో నేను చాలా రోజులు సినిమా చూడలేదు
(34:28) బహుశా అది కాలక్రమ అది ఒక అంతర్భాగం అయిపోయినట్టుగా అయిపోయింది కానీ నేను చెప్తున్నాను అది చాలా చిన్న భాగం మాత్రమే. నిజానికి ఒక ప్రేమగా వీళ్ళందరూ చాలా చిన్న పిల్లలు లేత మనసులు ఉంటారు వీళ్ళంతా చిన్న పిల్లలు వాళ్ళనితో మంచిగా ఉండే టీచర్లు ఉంటే బహుశా పిల్లలు కూడా తిరిగి ఆధారంగా రెసిప్రోకేట్ చేస్తారని ఒకటి ఉద్దేశం.
(34:47) ఇంకోటి ఈ సంస్కారం కొంచెం ఇంట్లలో కూడా పిల్లలకి నేర్పాలి అమ్మ నాన్నలు వాళ్ళు బయటికి వెళ్తప్పుడు టీచర్లు ఉంటారు వాళ్ళ పట్ల మంచిగా ఉండాలి. ఒక మా స్కూల్ మా పిల్లలు చదివే స్కూల్ లో ఒక టీచర్ ఇంగ్లీష్ బాగా గొప్పగా నేర్పడం లేదని తను వాళ్ళందరి కలిసి కంప్లైంట్ ఇద్దాం అనుకున్నారు. సో మా మిస్సెస్ నన్ను అడిగితే నేను చెప్పాను నేను అటువంటి వాటికి నేను ఒప్పుకోను కంప్లైంట్ చేసే అధికారం మీకు లేదు టీచర్ ఎలా చెప్తుందో అలా చెప్పనివ్వండి.
(35:07) మీకు చెప్పడమే లేదండి కాదు చెప్తుంది కదా వాళ్ళకి ఒక్కరికి ఒక శైలి ఉంటుంది టీచర్లకి అది చెప్తే ఆ తర్వాత గమ్మతి ఏంటంటే ఒక వన్ ఇయర్ తర్వాత ఆ బృందావయ్య వచ్చేసి మీ వారు చెప్పిందే కరెక్ట్ ఆ టీచర్ చాలా మంచి టీచర్ అని చెప్పి చెప్పారు. మా ఆవిడ తను చెప్తున్నప్పుడు నాకు గుర్తు చెప్పాను నేను. అంటే టీచర్ అర్థం చేసుకోవడానికి కొంచెం సమయం పడుతుంది అందరూ ఒకే విధంగా తెలిచిన పుస్తకం లాగా ఉండరు.
(35:25) కొన్ని పుస్తకాలు కఠినంగా ఉంటాయి ఆ పుస్తకాలు చదవడం కఠినంగా ఉంటుంది కొందరు టీచర్లు కఠినమైన పుస్తకాలు లాంటి వాళ్ళు కొంచెం సమయం పడుతుంది అనేసి పిల్లలకు కూడా అది తెలియాలి పిల్లలు కూడా అందరూ ఒకేరక మనస్తత్వం కలిగి వాళ్ళ ఇంట్లో బ్యాక్గ్రౌండ్ వేరుగా ఉంటుంది అది మనం గుర్తుపెట్టాలి పిల్లలు తినకుండా వచ్చే ఒక చిన్న చిన్న కుటుంబంలో నుంచి పేద కుటుంబంలో వచ్చే పిల్లవాడు ఉంటాడు నువ్వు ఏది ఎక్కాలని సరిగా చెప్పడం లేదు నువ్వు కొట్టడానికి లేదు పాపం వాడు పొద్దుట ఏం తినకుండా వచ్చాడు వాడు నువ్వు ఒకట ఒకటి ఒక రెండు రెండు రెండు రెండు మూడు అని
(35:48) చెప్తుంటే వాడికి ఎక్కడ నేర్చుకుంటాడు వాడుంతా కూడా వాడిని ఎంత కొడితే మాత్రం వాడికి ఎంత ఉంటుంది వాడు తినేసి వస్తే కదా ఇప్పుడు నేను చెప్ చెప్తాను ఉదయం చక్కటి బ్రేక్ ఫాస్ట్ చేస్తే వాళ్ళ స్మాలిస్టిక్ పర్ఫార్మెన్స్ బాగా పెరుగుతుంది సైంటిఫికల్లీ ప్రూవ్ అయిన ఇదంతా సైన్స్ చెప్తోంది పొద్దు చక్కగా బ్రేక్ఫాస్ట్ చేయండిని ఎంతమంది పిల్లలు అలా అలా ఇంట్లో మంచి చక్కగా కడుపు అన్నం తిని వెళ్లి స్కూల్లో చదువుకుంటున్నారు వాళ్ళ పర్ఫార్మెన్స్ గొప్పగా ఉండడానికి టీచర్ల కూడా అది తెలియాలి ముఖ్యంగా గవర్నమెంట్ స్కూల్స్ చెప్పే టీచర్లక అందరికీ కూడా
(36:11) పిల్లల్ని బాగా చదువుకోమని చెప్పడం అనేది రకరకాల పద్ధతుల ద్వారా నేర్పించవచ్చు కానీ వాళ్ళని తిట్టడం హింసించడం అనేది ఇప్పుడు సమాజం మారుతోంది ఒకటి గురుశిష్య సంబంధాలు పెద్దగా ఉండవు కానీ ఒక మంచి మార్పు ఒక మంచి ఒక టీచర్ మా టీచర్ మా స్కూల్లో వాళ్ళు వేరే వేరే స్కూల్ కి గవర్నమెంట్ టాబ్ కి వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు మా స్కూల్ స్కూల్ అంతా ఏడ్చింది.
(36:28) ఇప్పటికే అతను నాకు టచ్ లో ఉన్నారు ఆ టీచర్ కూడా స్కూల్ స్కూల్ అంతా ఏడ్చింది తన కోసం ఇప్పుడు అలా చేయడం కొంచెం కష్టం కానీ ఇప్పటికే ఉంటుంది. నా మట్టుకు నేనైతే చాలా అంటే నా జీవితంలో కలిసిన అదృష్టాల్లో నా స్టూడెంట్స్ అందరూ కూడా అంటూ ఉంటాను నేను. ఎస్ నిజం నిజం బాగుంది అండ్ సర్ మీరు చదువుకుంటున్నప్పుడు అంటే సైన్స్ అండ్ ఈ ట్రీట్మెంట్స్ మెడిసిన్ ఇదంతా మీరు చదువుతున్నప్పుడు ఆ తర్వాత ఇప్పుడు ఏదైతే ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నప్పుడు ఒక మనిషిని తనకు వచ్చేటటువంటి ఆ వైద్యం చేస్తున్నప్పుడు దానికి దీనికి మధ్యలో ఉన్నటువంటి డిఫరెన్స్ చెప్పమంటే ఎలా చెప్తారు మీరు
(37:00) అంటే నేర్చుకున్నప్పుడు మనకి ఎంతసేపు కూడా మన జ్ఞానం కొత్తగా దీంట్లో ఏమ వస్తుంది అన్నట్టుగా ఉంటుంది. అది చదవడం ప్రాక్టీస్ లాంటిదే పైన ఎప్పుడు టీచర్లు ఉంటారు మాకు ఎప్పుడు మెడిసిన్ లో అంటే ఎంబిబిఎస్ కానీ ఎండి లో కానీ డిఎం లో కానీ పరివేక్షణ చాలా కఠినంగా ఉండేది అప్పుడు వాళ్ళందరూ చూస్తూ ఉండేవాళ్ళు అంటే ఎయిమ్స్ లో చదివేటప్పుడు మాత్రం మాకు ఎక్కువ కొంచెం స్వేచ్ఛ ఉండింది ఎప్పటికీ నాకు స్వేచ్ఛ ఉండేది లేకపోతే నేను తీసుకునేవాడిని ఎప్పుడు చెప్తాను స్వేచ్ఛగా లేని చోట మనకు భావజాలం ఏర్పడదు మనక అంటే ఒక నేర్చుకోవడానికి కష్టం అవుతుంది నా స్టూడెంట్స్ కూడా మీరు
(37:28) స్వేచ్ఛగా ఉండండి మీ స్వేచ్ఛగా నేను అడ్డు తగులుతున్నప్పుడో ఈ వాతావరణం మీకు అనుకూలించినప్పుడు నాకు చెప్పండి నేను దాన్ని మారుస్తాను కానీ స్వేచ్ఛగా చదువుకోండి స్వేచ్ఛగా నేర్చుకోండి అని చెప్తాను అది మాకు ఉండింది కాబట్టి ఇంత స్వేచ్ఛ ఇస్తే నిజానికి మీరు అంత కఠినంగా నేర్చుకునే అవకాశం ఉంటుంది. మనకు స్వేచ్ఛ కనపడుతూ ఉంటుంది కానీ మనం భయంతో ఇంకఎక్కువ బాగా చూస్తాము.
(37:46) ఎక్కువ స్వేచ్ ఇవ్వడం ద్వారా మేము కొంచెం బాగా అయ్యాం అంటే మంచిగా నేర్చుకోవడానికి అవకాశం వచ్చింది మాకు పేషెంట్స్ అందరినీ పేషెంట్స్ లా చూడకుండా వాళ్ళతో కూర్చొని మాట్లాడడము ఎంత అంటే అసలు బోల్డ్ ఎంత మంది నేను ఢిల్లీలో వచ్చేస్తే ఇప్పుడైతే పేషెంట్స్ అందరూ మీరు వెళ్ళొద్దు అని చెప్పారు పెద్ద పెద్ద వాళ్ళు సైతం అంటే కొన్ని రాష్ట్రాలకి ఉపముఖ్యమంత్రులుగా చేసిన వాళ్ళు మంత్రులుగా చేసిన వాళ్ళు పెద్ద పెద్ద ఆఫీసర్లు అలాంటి వాళ్ళు కూడా మా ప్రాసెస్ చెప్పారు ఈ పిల్లవాడిని పంపించకండి హైదరాబాద్ వెనక్కి ఇక్కడే పెట్టేసుకోండి మీ దగ్గరే అని చెప్పారు. పేషెంట్స్ అందరూ
(38:08) కూడా నేను వెళ్ళిపోతాను నా చదివే వచ్చేస్తున్నప్పుడు మీరు వెళ్ళొద్దు అన్నారు. కానీ నేను ఉద్దేశం అక్కడ ఏంటంటే నేర్చుకోవడం ఒకటే ఉంటుంది అక్కడే ప్రధానం భవిష్యత్ ఇలా ఉంటుందా అది మనం తెలుసుకోవడానికి ఉండదు. అంతా నేర్చుకొన తర్వాత ఇక్కడ ప్రాక్టీస్ డిఫరెంట్ గా ఉంటుంది. ప్రాక్టీస్ ఏంటంటే ఇక్కడ నేను నా జ్ఞానాన్ని ప్రదర్శించాను గుర్తుందా సర్ మీకు ఫస్ట్ పేషెంట్ మీరు ఎప్పుడు అంటే ప్రాక్టీస్ లోకి వచ్చిన తర్వాత ఫస్ట్ పేషెంట్ ని మీరు ఎవరు ట్రీట్ చేశారు ఆ టైం లో మీ సిచువేషన్ ప్రాక్టీస్ అంటే ఇక్కడికి వచ్చేసిన తర్వాత పేషెంట్స్ మనం ఓపీ లో రొటీన్ గా చూసేస్తాం
(38:34) కదా సో ఇంకా ఇది నాకు తెలిసిన వాతావరణం బహుశా నేను ఢిల్లీ లో చెప్పడం అది కరెక్ట్ అవుతాది అది కొత్త వాతావరణం అది కొత్త వాతావరణము భాష ఎక్కువగా ఉండదు నేను నా హిందీ వాళ్ళకి పెద్దగా అటే అర్థం కాదు. అందులో అంటే నాకు కొంచెం కష్టమైన సందర్భాలు ఏంటంటే మనం కమ్యూనికేషన్ అని చెప్తాం కదా నేను చాలా అద్భుతంగా కమ్యూనికేట్ చేస్తాను అనే ఒక ఒక గర్వం అనుకోవచ్చు అది నాలో ఉండింది.
(38:54) బహుశా అది నా భాష కాకపోయినా కూడా బాగా చేస్తాను హిందీలో కూడా అని ఒక కొత్తగా పెళ్లైన ఒక భార్యా భర్త వచ్చినప్పుడు ఆమెకి కిన్నీ బాయప్సీ చేశాను నేను చేసిన తర్వాత వాళ్ళకి కొత్త ప్యూర్ హిందీ అన్నట్టు వాళ్ళకి ఇంకా వేరే భాష రాదు కదా ఇంగ్లీష్ కూడా రాదు వాళ్ళకి సో ఆమె కిడ్నీ ఎట్ల ఇంత చెడ్డ జబ్బు అంటే దానికి మందు ఉండదు. బాగా అవకాశం కూడా లేదు వాళ్ళ ఒక ఎనిమిది ఆరు ఏడు నెలలు అయింది ఎనిమిది నెలలు ఎంతో అయింది పెళ్లియి ఆమె 18 20 ఏళ్లే ఉంటుంది ఆ అమ్మాయి వాడు 22 23 ఏళ్ళు ఉంటాడు అంతే ఇద్దరు చిన్న పిల్లలే సో ఆమెకి పైప్స్ ఇచ్చేసిన తర్వాత నేను చెప్పాలి నేను చెప్పాను హిందీలో
(39:23) చెప్పిన తర్వాత అతను చాలా సంతోషపడిపోయి నాకు షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చేసి థాంక్యూ డాక్టర్ గారు మేము మళ్ళా వచ్చి చూపించుకుంటామ అని చెప్పి వెళ్ళిపోతుంటే నేను పక్కన సిస్టర్ చూపితే ఇదేంటి నేను ట్రీట్మెంట్ లేదు అని కొన్ని నెలల కిడ్నీ పాడవుతుంది. ఈ ఆమె బాగాలేదు బాగుండదు అని నేను చెప్తే వీడేంటి నాకు థాంక్స్ చెప్పి చేయకండి ఇచ్చి ఆనందంగా పోతున్నాడు ఏంటి అని చెప్పి నేను చెప్పాను సిస్టర్ కి అంటే ఆ సిస్టర్ నా వైపు చూసి నేను చెప్ప నన్ను చెప్పమంటారా కొద్దిసేపు అంది అంటే ప్లీజ్ చెప్పండి మీరు చెప్పండి అన్నాను నాకు అప్పటికే అర్థం అవుతుంది నేనుేమనా తప్పు
(39:49) పలకనా నా భావనలో నా భాషలో ఏదో తప్పు ఉందా అనేసి వెంటనే అబ్బాయిని మళ్ళీ పిలిచింది తన సిస్టర్ తను బిహారీ సిస్టర్ హిందీ చాలా చక్కగా వస్తుంది కదా ఆమెకి ఆమె పిలిచి మళ్ళీ అతనికి చెప్పింది ఇది చాలా కష్టమైన జబ్బు ఆమె జీన్స్ లో ఉంది జబ్బుకి ఎటువంటి ట్రీట్మెంట్ ప్రపంచం మొత్తంలో లో ఎక్కడా లేదు. ఈ ట్రీట్మెంట్ తీసుకున్న ట్రీట్మెంట్ మేమ ఏది ఇచ్చినా అది కంటి తుడుపు చేరేలా ఉంటుంది మే ట్రీట్మెంట్ ఇవ్వగా ఇవ్వగా కిడ్నీ పాడవుతుంది.
(40:10) కిడ్నీ పాడైతే కూడా ఆమె కష్టం ఏంటంటే కిడ్నీ మార్చుకోవడం సులభం కాదు ఎందుకంటే ఆ కిడ్నీ కూడా మళ్ళీ జబ్బు మళ్ళా వస్తుంది. సో కాబట్టి అది ఇంత కష్టమైనటువంటి ఇష్టమైన జబ్బు అని ఆమె చెప్పింది. చెప్పగానే అతను వింటూ వింటూనే అసలు పెద్దగా ఏడ్చి కింద పడిపోయాడు అతను ఏడ్చి తర్వాత లేచి ఒక మూలకి నక్కి చాలాసేపు ఏడ్చాడు. ఎంత చక్కటి మంచివాడు అంటే తలుచుకుంటే బాధ అవుతుంది.
(40:28) దూరంగా వెళ్లి మూల గదిలో కూర్చొని చాలాసేపు వెక్కి వెక్కి ఏడ్చి మళ్ళీ వెళ్లి మొహం కడుక్కొని చాలా సాధారణంగా వెళ్లి ఆయన భార్యతో కూర్చొని మాట్లాడాడు. సో హి వాస్ సచ్ ఏ గుడ్ వండర్ఫుల్ పర్సన్ నేను అప్పటికి అపార్థం చేసుకున్నాను ఇంత దుర్మార్గుడు ఉన్నాడఏంటి నేను చెప్పాను చూసారా ఎనిమిది నెళలు తొమ్మిది నెలలే పెళ్లి అయింది కాబట్టి వాళ్ళఇద్దరి మధ్య ఒక రకమైనటువంటి ఒక భావోద్వి ఇంకా కలవలేదు కాబట్టి బహుశా అతను పట్టించుకోకుండా ఉన్నాడని ఒక తప్పు ఇంటర్ప్రిటేషన్ నేను చేసేసాను ఆల్రెడీ సిస్టర్ కి చెప్తూ అంటే ఎఫెక్టివ్ కమ్యూనికేషన్ డాక్టర్లకి ఎందుకు
(40:52) ఉండాలి అని చెప్పడానికి అంటే కేవలం మనకు భాష రావడం ఒకటే కాదు ఆ భావాన్ని స్పష్టంగా పలికించగలగాలి అంటే భావం చెప్పడం అని అంటే ఎదురు మనిషి మళ్ళ కష్టపెట్టకూడదు మళ్ళా నిష్టూరాలు ఆడకూడదు భాషలో మళ్ళ వాళ్ళు వాళ్ళ వాళ్ళు బాధపడినట్టుగా మనకు అనిపించకూడదు వాళ్ళని బాధ పెట్టకూడదు ప్లస్ నువ్వు చెడు చెప్పాలి అసలు డాక్టర్లు అంటేనే చాలా చెడు చెప్పేవాళ్ళే ఉంటారు మంచి చెప్పే వాళ్ళు చాలా తక్కువ మంది ఉంటారు అంటే జబ్బులు కదా మనం డీల్ చేసేదంతా కూడా కానీ అంత చెడును కూడా చాలా మంచి భాషలో చెప్పాలి కష్టపెట్టకుండా చెప్పాలి వాళ్ళు అపార్థం చేసుకోకూడదు
(41:20) వాళ్ళు సరిగా అర్థం చేసుకునే విధంగా చెప్పాలి గమ్మత ఏమిటంటే సో ఇన్ని ఇన్ని కష్ట నష్టాలు ఓ ద పీరియడ్ ఆఫ్ టైం మనకు వచ్చేస్తాయి కాలక్రమమైన చిన్న పిల్లలకి కొత్తగా ఉన్న పిల్లలకి ఈ మధ్య కాలంలో వచ్చే పిల్లలకి అది సాధ్యం కావడం లేదు అందుకే మీరు హాస్పిటల్స్ లో డాక్టర్ కి పేషెంట్ మధ్య క్లాష్ అయ్యే డాక్టర్ కొట్టారు అది అయింది ధ్వంసం చేశడు అని చెప్తూ ఉంటారు.
(41:38) అది డాక్టర్లు అందరూ మహా పండితులుఏమి కాదు. వాళ్ళు భాషా పండితులు కాదు వాళ్ళు పెద్ద సాహిత్యవేత్తలు కాదు స్పష్టంగా వాళ్ళకు ఉన్న భావాన్ని స్పష్టంగా వాళ్ళకి అర్థమయ్యే విధంగా చెప్పడం అంటూ సాధ్యం లేదు కాదు. కాబట్టి ప్రజలు కూడా వాళ్ళకి తెలియాలి డాక్టర్లు చిన్న ముక్కల్లో చిన్న నాలుగుైదు సెంటెన్స్ లో చెప్పినా కూడా దాన్ని ఎంతవరకు మీరు అర్థం చేసుకోవాలో అంత అర్థం చేసుకోండి అంతేకానీ వాళ్ళకు భూత భవిష్యత్ వర్తమాన కాలాలున్నీ కూడా అద్భుతంగా చెప్పి భవిష్యత్తులో జగ నాకు ముందు ఎందుకు చెప్పలేదు ఇతను చనిపోతాడని అని అడుగుతున్నా ఇంటెన్సివ్ కేర్ లో
(42:02) వెంటిలేటర్ పేషెంట్ చనిపోతాని చెప్పడానికి నీకు కామన్ సెన్సే ఉండాలి డాక్టర్ ఎందుకు చెప్పాలి ఆ విషయాన్ని ఇలాంటి చిన్న చిన్న సందర్భాల్లో అపార్థాలు చేసుకున్న సందర్భం ఉంటుంది. సో అది కాలక్రమమైన నేను కూడా అధిగమించడానికి సమయం పట్టింది ఎప్పటికీ చెప్తాను భాష రావాలి పేషెంట్ తో కమ్యూనికేట్ చేయడానికి భావం స్పష్టంగా ఉండగలగాలి అది నేను అప్పటి నుంచి కష్టపడుతూ బహుశా ఇన్నేళ్లల్లో ఒక రకంగా ఒక స్థితికి వచ్చాను అనిపిస్తూ ఉంటుంది నాకు అంతే ఎస్ రైటర్ అండ్ ఇక్కడికి వచ్చిన తర్వాత ఇప్పుడు నిమ్స్ లో మీరు అంటే ఫస్ట్ ఫస్ట్ ఇక్కడ డైరెక్ట్ నిమ్స్ లోనే జాయిన్
(42:28) అయ్యారు అవును ఫ్యాకల్టీ గా 25 ఏళ్ళ క్రితం ఫ్యాకల్టీ గా జాయిన్ అయ్యి చదువుకొని వెళ్ళిన తర్వాత 25 ఏళ్ళు నాకు ఇప్పుడు ఫ్యాకల్టీ గా 25 ఏళ్ళు ఓకే ఓకే అండ్ 25 ఏళ్ళ నుంచి ఇక్కడే ఉన్నారు కదా అండ్ అంటే అంటే ఒక అంటే కార్పొరేట్ వైపు చాలా మంది చూస్తున్నారు ఇప్పుడు హాస్పిటల్స్ ఎక్కడ చూసినా కూడా చాలా మన హైదరాబాద్ చుట్టూే విపరీతమైనటువంటి హాస్పిటల్స్ ఉన్నాయి.
(42:47) అండ్ మీరు 25 సంవత్సరాలుగా ఎందుకు నిమ్స్ లోనే ఉన్నారు నిమ్స్ ని పట్టుకునే ఎందుకు ఉన్నారు అంటే ఇది కూడా మళ్ళీ చిన్నప్పుడు బావజాలమే నాకు ఇత స్కూల్ హాస్పిటల్స్ లో డాక్టర్ డబ్బు తీసుకునే ఉండడం అన్న వచ్చినప్పుడు ఎందుకో నాకు నచ్చలేదు మా వద్దని కొన్ని సార్లు తీసుకెళ్ళినప్పుడు ఓ రోజు మా అక్కయ్య కూర్చు చెప్పి నువ్వు పెద్దగా డాక్టర్ అవుతా అన్నావు కదా పేదవాళ్ళని ఫ్రీగా చూడు అను పేదవాళ్ళని ఫ్రీగా చూడంటే మాకు అంత అర్థం కాదు అప్పటికి ఎనిమిదో తరగతి తొమ్మిదవ తరగతి ఉన్నాము అంటే అమో అని చెప్పాను ఆ తర్వాత ఆ మాట అన్నందుకు మా అక్కడ నన్ను తిట్టింది కూడా ఆ తర్వాత నేను
(43:12) ఎందుకు అన్నా నువ్వు ఎందుకు అంత సీరియస్ గా తీసుకున్నావ్ అని నన్ను తిట్టింది నేను ఎప్పుడు నిమస్ లో జాయిన్ అవుతాను అన్నప్పుడు నేనేదో జాబ్ గా అన్నాను లేదా చిన్న పిల్లని అంటే మాత్రం అంత సీరియస్ గా తీసుకొని గవర్నమెంట్ అంటావా అంటే నేను గవర్నమెంట్ ఇన్స్టిట్యూషన్ లో చదివాను కదా గాంధీలోన నిమ్స్ లోన తర్వాత ఎయిమ్స్ ఢిల్లీ అనేది పూర్తి గవర్నమెంట్ ఇన్స్టిట్యూషన్ ఆడికి వచ్చే పద్ధతిలో సైంటిఫిక్ గా కరెక్ట్ గా చేయడానికి ఉంటుంది.
(43:31) అది మనకి చాలా గొప్ప సాటిస్ఫాక్షన్ ఇస్తుంది నేను చెప్పాను కదా ఒక మంచి కవిత చదివితే కాసేపు భావోద్వేగంతో మనం అలా ఆగిపోతాం కదా అటువంటి భావన ఒక మంచి పేషెంట్ ని చూసినప్పుడు ఆ పేషెంట్ యొక్క స్థితిగత అర్థం చేసుకొని మంచి డయాగ్నోసిస్ చేస్తాం కదా ఒక కవిత ఒక మంచి కవిత చదివిన దానికంటే వంద రెట్లు ఆనందం మాకు కలుగుతుంది. అది కొంతమంది అనుభవిస్తారు దాన్ని బహుశా నాకు అది అనుభవించే అవకాశం దొరికింది.
(43:52) ఎందుకంటే గవర్నమెంట్ ఇన్స్టిట్యూషన్ లో అది సాధ్యమవుతుంది. ప్రైవేట్ లో సాధ్యం కాదని నేను చెప్పటం లేదు. అక్కడ ఉన్నటువంటి వాతావరణము పరిస్థితులు భిన్నంగా ఉంటాయి అక్కడ వచ్చే మనుషుల పోకడలు భిన్నంగా ఉంటాయి. ఇక్కడ వీళ్ళు అమాయకంగా ఉంటారు. ఇక్కడ జాయిన్ అయిన కొత్తలో నేను కాన్ఫరెన్స్ కి వెళ్ళవసిన తర్వాత ఆ నేను వచ్చిన తర్వాత నేను మామూలుగా నేను మామూలుగానే చూస్తున్నాను అనుకునేవాడిని అందరిలాగా నేను రొటీన్ గా పని చేసుకుంటూ పోతున్నాను.
(44:12) ఒక కాన్ఫరెన్స్ కి వెళ్లి మూడు రోజుల తర్వాత వచ్చేసిన తర్వాత పేషెంట్స్ కొంతమంది వచ్చేసి మీరు లాస్ట్ టైం మేము వచ్చినప్పుడు మీరు లేరండి ఇంటికి వెళ్ళిపోయాము అన్నారు. అంటే ఇంటికి వెళ్ళిపోవడం ఎందుకు ఇక్కడ డాక్టర్ చూపించుకొని వెళ్ళిపోవచ్చు కదా అన్నాను అంటే మీకే కదా చూపించుకోవాలి వాళ్ళకి ఎలా చూపించుకుంటా మాకు మీరే నచ్చారు మీకే చూపించుకుంటాం.
(44:25) నేను ఆశ్చర్యపోయాను నేనెవరిని ఒక చిన్న కుటుంబంలో ఇలా చదువుకొని ఇలా చదువుకొని వచ్చేసి ఏదో చదువుని ప్రాక్టీస్ చేసినట్టుగా అనుకున్నాను కానీ నాకేమంత ఇంపార్టెన్స్ ఉందని వీళ్ళు ఎక్కడ అంటే ఎక్కడి నుంచి వస్తున్నారు అంటే మేము శ్రీకాకుళం నుంచి శ్రీకాకులం నుంచి వస్తున్నారా మీరు వచ్చేసి మళ్ళీ వెనక్కి వెళ్ళిపోయారు అంటే వెనక్కి వెళ్ళిపోయాము మళ్ళా మీ కోసం ఈ వారం వచ్చామ అని చెప్పారు.
(44:41) నాకు చాలా భయం వేసింది ఇంత ఇలా ఉన్నారు ఏంటి అసలు వీళ్ళు ఎంత చిన్న డాక్టర్ ని నేను అసలు కొత్త నాకు అంత ఓప అనుభవం కూడా లేదు కదా ఇంకా నాకు చాలా జుట్టు కూడా ఉంది అప్పటికి ఇంకా సో జుట్టున్న చిన్న పిల్లాడిలో ఉన్న డాక్టర్ ని పట్టుకొని వీడి అనుభవం కోసం వీడి మాటల కోసం ఎక్కడో శ్రీకాకుల నుంచి మళ్ళా బస్ చార్జులు పెట్టుకొని వచ్చేసి నేను పరిశీలన చేసే ఒక ఒ000 రూపాయలకి నేను ఇచ్చే ఒక ఐదారు మందుల కోసం ఇంత దూరం వచ్చారా అన్నది ఆ తర్వాత అలాంటి సంఘటనలు చాలా చాలా జరిగాయి.
(45:02) కొన్ని సందర్భాల్లో మీట్ నాకు చాలా కోపం కూడా వస్తుంటుంది సమాజం మీద విరక్తి కలుగుతుంది పేషెంట్ మీద కోపం కలుగుతుంది ఇవ్వాళంతా మంచి వాళ్ళు కాదు వీళ్ళు ఏంటో చూసి అనిపించి అనుకుంటాను కదా అదేంటో కాకతాళి ఏమో దైవ కృపో నాకు తెలియదు కానీ ఎప్పుడైతే నేను అనుకుంటానో ఆ ఐదు నిమిషాల్లో మళ్ళ ఒక మంచి పేషెంట్ రావడమో నాకు దండం పెట్టడమో మీరు చాలా మంచి వాళ్ళు అనడం మీతో నేను చాలా బాగయ్యాను మేమ ఎప్పుడు నేను గుర్తు పెట్టుకుంటాను మీరు ఎప్పుడు ఇలాగే ఇక్కడే ఉండండి డాక్టర్ గారు నమస్కారం అరే ఇప్పుడే కదా కోపం చేసుకున్నాను ఇంత తొందరలోనే నా మనసు మార్చుకునే విధంగా చేస్తారు ఏంటంటే
(45:28) నేను ఎప్పుడ అనుకుంటాను ప్రకృతి ఆ విధంగా నా మీద అలా ప్రసారం చేస్తుంది ేమో నాకు తెలియదు కానీ కాల్పడిక భావజాలం అన్నది నా మనస్తత్వానికి కొంచెం వ్యతిరేకమైనటువంటిది. అంటే మనుషుల్ని అంటే నేను అది తప్పని నేను చెప్పటం లేదు అది కూడా మనకి కావాలి ఎందుకంటే సమాజంలో ఇప్పుడు 20% మంది పేషెంట్స్ ఎక్కువ కార్పొరేట్ వైపు వెళ్తారు.
(45:46) సో వాళ్ళు మంచి సేవ చేస్తున్నారు వాళ్ళు డాక్టర్లు వాళ్ళు సైన్స్ ఇస్తారు వాళ్ళు ట్రీట్మెంట్ ఇస్తారు. కానీ 80% ప్రజలని ఎవరు చూడాలి. 20% కూడా అటువంటి ఒకవేళ గొప్పగా చేద్దాం చేస్తున్నారు అనుకుందాం కార్పొరేట్ లో పర్వాలేదు వాళ్ళు ట్రీట్మెంట్ చికిస్తే వాళ్ళు చాలా గొప్పగా చేస్తున్నారుని అనుకుందాం. వాళ్ళు చాలా బాగా మాట్లాడుతారు చాలా మంచిగా ఉంటారు వాళ్ళు మంచి మంచి మందులు రాస్తారు చక్కగా చూస్తే అనుకుందాం.
(46:04) అది ఇక్కడ చేయడానికి తప్పు ఏమిటి డాక్టర్ గవర్నమెంట్ దాంట్లో ఉంటే మాత్రం మనం సూపర్ చూద్దాము నాలుగు మందులు రాసి పంపిద్దాం అంటే నేను ఎప్పుడు అంటుంటాను ఏదో నాలుగు మందులు రాయడానికో ఏదో నాలుగు మాటలు చెప్పడానికొని ఇక్కడ లేను అనేసి అంటే నేను చాలా మంది చాలా సిక్ పేషెంట్ తీసుకొస్తే కూడా చెప్తాను మీ జీవితంలో నేను కొత్త అధ్యాయాలు రాద్దాం అనుకుంటే మీరేంటండి వచ్చి చివరి పేజీ రాయించాలని చూస్తున్నారు నా చేత అంత సిక్ పేషెంట్ తీసుకురాకండి మా హాస్పిటల్ లో రిసోర్స్ తక్కువగా ఉంటాయి గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ సో నేను చూస్తే చివరి రెండు గంటలు నేను రాసి చిట్టి చివరి
(46:27) పేజ్ కి సైన్ పెట్టినట్టుగా ఉంటుంది. నేను కొత్త అధ్యాయాలే రాయాలంటాను గవర్నమెంట్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ లో అలాంటి కొన్ని బోర్డ్లన్ని వేల లక్షల మందికి కొత్త అధ్యాయాలు రాయడానికి వాళ్ళ జీవిత చరిత్రలో ప్రజల పేషెంట్స్ యొక్క కొత్త అధ్యాయాలు రావడానికి అవకాశం ఉంటుంది. స్పష్టంగా ఉంటుంది. ప్రభుత్వ ఆసుపత్రుల పట్ల చాలా మందికి ఒక రకమైనటువంటి తూష్ణీయ భావం అంటాం కదా తక్కువ భావం ఉంటుంది.
(46:46) ఉంది సార్ నిజ అది అది చాలా తప్పు అది బేసికలీ మీతో డాక్టర్ చాలా టైం స్పెండ్ చేయలేకపోతేనో ఆ అది అలా అనుకోవడానికి లేదు సైంటిఫిక్ గా మీకు ఎప్పుడూ ఎటువంటి అధర్మం జరగబడదు అక్కడ ఇప్పుడే ఇంతకుముందే మీరు చెప్పిన పిల్ల అతను వాళ్ళు యుఎస్ నుంచి వచ్చారు. అతను మేమైతే సీక్వెన్షియల్ గా చేస్తామో అతనికి చేయనే లేదు అది అవసరం కూడా లేదు అన్నారు.
(47:04) నిన్నను ట్రీట్మెంట్ అనేది ఈ ఒక్క రోజు మీకు సంబంధించింది కాదు నేను ఇవ్వబోయే ట్రీట్మెంట్ అనేది నీ పిల్లలకి మనవాళ్ళకి మనవాళ్ళకి కూడా చెందినట్టుగా నేను అనుకుంటాను. సో అప్పటిదాకా నేను ఆలోచించగలగాలి. ఒక 20 ఏళ్ల పిల్లవాడు ఇప్పుడు నా దగ్గర ఉంటే వాడు 30 ఏళ్లకి పెళ్లి చేసుకునేటట్టుగా చూడాలి వాడు వాడు ఉద్యోగం చేసినట్టుగా చూడాలి అలా చేసిన వాడికి వచ్చే కష్ట నష్టాలకి ఆరోగ్యం ఏ విధంగా అడ్డు పడుతుందో చూడాలి అడ్డు పడకుండా ఎలా చూడాలి ఇవన్నీ చేయాల్సిందే ఒక 28 ఏళ్ల పిల్లవాడికి పెళ్లి కావాల్సింది ఉంటుంది కదా నేను చూడాలి ఒక అమ్మాయి వస్తే ఆమె ప్రెగ్నెన్స ప్రెగ్నెన్సీ కావాలి
(47:29) ఆమెకి పిల్లలు కూడా చాలా సజావుగా ఈ జబ్బుతో సజావుగా ఆమె డెలివరీ జర చూడాలి అంటే ఇన్ని చూడమన్నది కేవలం నాలుగు మందులు రాస్తేనో నాలుగు మాటలతో వచ్చేది కాదు కదా సో కాబట్టి ఇది అన్ని చోట్ల జరుగుతూ ఉంటుంది ప్రైవేట్ లో జరుగుతుంది కార్పొరేట్ లో జరుగుతుంది నేను చెప్పేది కార్పొరేట్ ని గొప్ప అనండి తప్పేమీ లేదు. కానీ గవర్నమెంట్ దానిలో జరుగుతున్న సిస్టం చాలా తక్కువ స్థాయిద అనే ఒక భావన ఏదైతే ఉంటుందో అది కరెక్ట్ కాదు.
(47:49) ఎందుకంటే గుర్తుపెట్టుకోండి సమాజంలో 80% మంది ప్రజలు ఇప్పటికీ గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్కి వెళ్తారు గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్లో గోబ ఫెసిలిటీస్ ఉంటాయి నేను అలా నడుస్తూ ఈరోజు పొద్దులో కూడా గమతగా అనుకుంటున్నాను. ఆడంద నిల్చుని ఉన్నారు కూర్చుని ఉన్నారు అలా వెళ్ళ కుర్చీలు కూడా సరిగ్గా లేవు అన్ని చోట్ల చూసి మనకు అనిపిస్తుంటుంది.
(48:03) ఆయన ఏం ఆశించి వస్తారు ప్రజలంతా కేవలం తక్కువ డబ్బు అనా లేదు లేదు డాక్టర్ కి పేషెంట్ మధ్య ఒక నమ్మకం అనే ఒక పెద్ద వారధి ఉంటుంది కదా దానికోసం తప్పకుండా వస్తారు వాళ్ళు నాకు వచ్చే పేషెంట్స్ చాలా వరకు చాలా వరకు నిజాయతి కనిపిస్తూ ఉంటుంది. కొంతమంది అది వద్దునుకొని వెళ్ళిపోయే వాళ్ళు ఉంటారు కానీ నా దగ్గర ఉన్నంత కాలం వాళ్ళలో ఆ నిజాయితి నాకు అనిపిస్తూనే ఉంటుంది.
(48:22) ఒక 10 ఏళ్ళు చూసిన తర్వాత నేను వాళ్ళు ట్రాన్స్పోర్టేషన్ కోసం కార్పొరేట్ కి వెళ్ళిపోవచ్చు నాకేం ప్రాబ్లెం లేదు. కానీ ఆ 10 ఏళ్ళు నేను నిజాయతిగా చూస్తాను వాళ్ళు నా పట్ల చాలా నిజాయతిగా ఉంటారు. బహుశా కాలక్రమైనా వాళ్ళకి ప్రైవేట్ కి వెళ్లాల్సిన అవసరం ఏర్పడుతుందేమో కాబట్టి మోమెంటల్స్ చాలా బాగా ఉంటాయి. నాకైతే ఎప్పుడు ఇక్కడ వదిలిపెట్టి వేరే చోటికి వెళ్లి నాకు చాలా ఆఫర్స్ వస్తాయి మీరు అన్నట్టుగానే ఇది కార్పొరేట్ కల్చర్ కాబట్టి మనం కాదని అనుకోండి అది సమాజంలో మనం ఒక భాగం కాబట్టి మనకే వస్తాయి నిజం నిన్న పొద్దుట కూడా వచ్చింది.
(48:45) అయితే చెప్పిన ఏంటంటే అది నన్ను ఎందు అంత అట్రాక్ట్ చేయలేదు. ఎప్పుడు చేస్తుందో ఏ వయసులో చేస్తుందో చెప్పడం చాలా కష్టం. బహుశా ఒక వయసు ఒక జీవిత కాలాన్ని బహుశా అట్రాక్ట్ చేయకపోవచ్చు కూడా అయినా కూడా నేను నేను స నేను సంతోషంగా ఉన్నంత కాలం ఎక్కడున్నా కూడా ఏదో ఈ ట్రీట్మెంట్ ఇదంతా ఇచ్చుకుంటూ పోవడమే జీవిత పరమాధనత కాలం నాకు ఎటువంటి కష్టమో నష్టమో లేదు.
(49:01) సర్ అండ్ ఇప్పుడు మీరు చెప్తున్న దాని ప్రకారం నార్మల్ గా ఒక నార్మల్ వ్యక్తికి కావలసినవి రెండు ఒకటి వైద్యం రెండు విద్య ఈ రెండు కూడా ఉచితంగా ఇస్తే బాగుంటుంది అని చాలా మంది మాట్లాడుతుంటారు రాజకీయ నాయకులతో సహా కానీ ఎప్పుడైతే రాజకీయ నాయకులు అది చేయగలిగే సమర్థత అంటే అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత ఈ రెండు కాకుండా మిగిలిన పనులు చేస్తున్నారు అట్ ద సేమ్ టైం ప్రజలు కూడా అవసరం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఈ వైద్యం గురించి మాట్లాడుతారు ఎవరైతే నిమ్స్ హాస్పిటల్ లోకి వచ్చి బెడ్ మీద పడుకోవాలి అనే రోజు వారికి ఈ హాస్పిటల్ లో అది లేదు ఇది లేదు అనే విషయం
(49:34) గుర్తుకొస్తుంది తప్ప మిగిలిన రోజుల్లో వీటి గురించి మాట్లాడరు. అసలు వీటికి ఎటువంటి సొల్యూషన్ వస్తదా అసలు మీ ఉద్దేశం ఏంటి మీరు చూసిన ఎక్స్పీరియన్స్ లో మీ అంటే మీ ప్రశ్నలో రెండు భాగాలు ఉన్నాయి ఒకటి మనం ఎందుకు ఇటు పక్క వచ్చినప్పుడు వాటి గురించి ఆలోచించమ అనేసి ప్రజలందరూ అటు పక్క ఉన్నప్పుడు ఒక తీరుగా ఆలోచిస్తారు.
(49:52) ఇటు పక్క ఉన్నప్పుడు మన ఆలోచన విధానం సరలి అంతా మారిపోతూ ఉంటుంది. నిజానికి మీరు అనుకున్నట్టుగా అధికారంలో గొప్ప అధికారాలు ఏమి ఉండవు. ఇది మనం అనుకుంటాం అంతే అధికారం మనల్ని కొంచెం నెమ్మది చేస్తుంది అధికారం మనం తగ్గేలా చేస్తుంది అధికారం మనల్ని వదిగేలా చేస్తుంది. అధికారం మనకి సమాజాన్ని క్లియర్ గా చూపిస్తుంది. అధికారం మనకి వాస్తవికత ఏంటో చెప్తుంది మాట్లాడడం వేరు వాస్తవికత వేరు అధికారం నాకు గొప్పగా అధికారాలు నిజంగా అంటే నాలెడ్జ్ ఇస్ పవర్ అనేది ఒకటి మాత్రమే నిజము.
(50:19) పవర్ అంతా నాలెడ్జ్ వస్తున్నట్టుగా కనపడుతుంది అది కృత్రిమమైనటువంటి జ్ఞానం అంతా అది పవర్ ఇచ్చే జ్ఞానం చాలా తక్కువ నాలెడ్జ్ నిజంగా ఉండడమే పవర్ ఈ పవర్ అనేది నిజానికి గొప్పగా వాళ్ళకి అనిపించదు. చాలా సందర్భాల్లో నేను చూస్తూ ఉంటాను వాళ్ళు చాలా సహజంగా చాలా మంచి వాళ్ళు వాళ్ళంతా వాళ్ళు ఏదో చేద్దామని ఆవేశంలోనే ఉంటారు వాళ్ళంతా కూడా సమాజాన్ని మంచి చేయకపోతే వాళ్ళ నాయకులు ఎందుకు కావాలి కేవలం నాలుగు రాళ్ళు సంపాదించుకోవాలంటే వాళ్ళు తప్పదు కాబట్టి మానవ జన్మ ఎత్తారు కాబట్టి ఈ ఆంధ్రక జీవితంలో మనకు అవసరం కాబట్టి అనుకుండవచ్చు కానీ వాళ్ళందరికీ మంచి
(50:44) చేయాలని ఉంటుంది కాకపోతే దానికి రకరకాల అంశాలు ప్రభావితం చేస్తాయి కాబట్టి సంపూర్ణంగా చేయలేకపోతారు. ప్లస్ సమాజం ఒక రకమైనటువంటి ఒక చిక్కుముడు కాదు గానీ ఒక గొలుసు కట్టగా ఉంటుంది అన్నట్టు నువ్వు ఒక్కడివే వ్యక్తిత్వం కాదు ఒక్కడివే వ్యక్తివి కాదు ఆ గొలుసు కట్టలు చాలా మంది ఉంటారు. సో అందరూ ఒకరొకరు ప్రభావితం చేస్తూఉంటారు కాబట్టి ఇతనికి ఉన్నటువంటి పవర్ నిజంగా పవర్ కాదు వాళ్ళందరూ అనుకుంటేనే ఇతని పవర్ కాబట్టి అలా అనుకోవడం అనేది అందరూ అనుకోరు కదా అక్కడ మీకు అంశాలనేది సద్దుమనిగిపోతాయి.
(51:10) అక్కడ ఉన్నప్పుడు ఆవేశంగా నేను విద్యాను అది చేస్తాను హాస్పిటల్ ఇలా కట్టిస్తాను అనుకోవచ్చు గాక ఇక్కడికి వచ్చి కూర్చుంటే అవన్నీ జరగవు. సో అక్కడ ప్రాబ్లం జరుగుతూ ఉంటుంది అన్నట్టు రెండోది సమాజం మన తనక ఏం కావాలో తా నిర్మించుకుంటుంది. కోవిడ్ కాలంలో నేను చెప్పాను అవును మీరు చాలా అద్భుతమైనటువంటి ఎయిర్పోర్ట్ కావాలనుకున్నారు షాపింగ్ మాల్స్ కావాలనుకున్నారు సినిమా థియేటర్లు కావాలనుకున్నారు సో సమాజం మీకు అది ఇచ్చింది మీలో ఎంతమంది అద్భుతంగా ఒక సినిమా హాల్ ఒక సినిమా థియేటర్ లాగానో ఒక షాపింగ్ మాల్ లాగానో ఒక ఎయిర్పోర్ట్ లాగా ఉన్న గవర్నమెంట్ హాస్పిటల్ కావాలని నీలో
(51:37) ఎంతమంది అనుకున్నారు సో మీరు అనుకోలేదు కాబట్టి సమాజం ఇవ్వలేదు. ఇది అనుకోవడం మొదలు పెట్టండి సమాజం ఇస్తుంది సమాజం అంటే ఎవరు మనమే కదా మనలో వాళ్లే నాయకులు ప్రత్యేకంగా పుట్టారు కదా నాయకులు మనలోని భాగమే నిజానికి మనలో ఉన్నటువంటి ఒక అధికారం కావాలనో లేకపోతే ఒక పవర్ ఉంటే నేను నా తడాకా ఏంటో చూపిస్తాం అనుకునే ఒక ఇంకొక అంతర్ముఖంగా ఇంకొక వ్యక్తి ఉంటాడు కదా అతని స్వరూపం నాయకులు సో కాబట్టి మనం వాళ్ళు వేరు కాదు అంటే మనకి ఆ అధికారం రాలేదు వాళ్ళకి వచ్చింది ఎందుకంటే వాళ్ళు అటువంటి ప్రయత్నం చేసుకున్న వాళ్ళు సో వాళ్ళని కూడా మనం భిన్నంగా చూడాల్సిన
(52:05) అవసరం లేదు వాళ్ళు చేయలేకపోతున్నారు అంటే దానికి వేల వేల కారణాలు బహుష ఆ కారణాలు కరిగిపోడానికి కొన్ని నేలు పట్టవచ్చు గాక కానీ ఎవరిని మనం చెడ్డవాళ్ళు అనుకోవడానికి లేదు. కాబట్టి మంచి బహుశా ప్రజలందరూ మంచి ఆసుపత్రులు కావాలి మంచి రోడ్లు కావాలి మంచి అధికారులు కావాలి నిజాయితిగా ఉన్నవాళ్ళు కావాలి అలా అనుకున్నప్పుడు అంతా బాగుంటుంది కానీ ఇది ఊహాజనితమైనటువంటి ఒక కాల్పనిక భావన అని అనిపిస్తూ ఉంటుంది కొన్నిసార్లు ఎందుకంటే అది ఎలా జరుగుతుంది ఎప్పుడు జరుగుతుంది కానీ జరుగుతుంది కానీ జరగడానికి చాలా కాలం పడుతుంది అంటే ఇవన్నీ ఒక ఒక యుగాలు అంటాం
(52:34) కదా యుగాంతరం జరిగేదాకా జరుగుతున్నట్టు గాక అంటే ఇవి సమాజం రకరకాల కొత్త పోకడలు వచ్చినప్పుడల్లా మనకి ఇంకా కొత్త కష్టాలు వస్తూ ఉన్నాయి. ఇప్పుడు ఏ రా ఏదో కష్టాలు వచ్చాయి. మొన్న దాకా ఏదో టెక్నాలజీ వచ్చిందంటే టెక్నాలజీ హ్యాకింగ్ గీకింగ్ ఏదో అంటున్నారు కదా అని ప్రతి దాంట్లో కష్టాలు వస్తూనే ఉన్నాయి. అలాగ మీరు అన్నట్టుగా ఇంకో మూడో భాగం విద్యా వైద్యం ఉచితంగా ఉండాలని నాకు నేను బలంగా నమ్ముతాను.
(52:54) ఈ రెండు ఇవ్వండి ఒక అద్భుతమైనటువంటి విద్య ఇవ్వండి పిల్లలకి మీరు ఒక మంచి సమాజాన్ని మీరు పూనుకొని సృష్టించాల్సిన అవసరం లేదు మంచి సమాజం ఆటోమేటిక్ గా ఏర్పడుతుంది. ఒక మంచి వైద్యం చేయించండి. 20 ఏళ్ల పిల్లలు వైద్యం లేక చనిపోవడం ఏంటి? బహుశా వాళ్ళలో ఎంత గొప్ప వ్యక్తి ఉన్నాడేమో మనకేం తెలుసు ఒక స్వామి వివేకానందుడు ఉన్నాడేమో ఒక అరవిందో ఉన్నాడేమో ఒక జిడ్డు కృష్ణమూర్తి లాంటి సాధికుడు ఉన్నాడేమో ఒక మంచి ఐన్స్టన్ లాంటి శాస్త్రవేత్త ఉన్నాడేమో ఒక అద్భుతమైన వ్యక్తి అబ్దుల్ కలాం లా ఉన్నారేమో మనకేం తెలుసు వాళ్ళని ఎందుకు పోగొట్టుకోవాలి మనము సో కాబట్టి మంచి మంచి
(53:22) సమాజానికి కావాలనే ఉద్దేశం కావాలనుకుంటే మంచి సంస్థలు కావాలి ఒక మంచి కాలేజీలు యూనివర్సిటీస్ కావాలి ప్రభుత్వాలు అవి చేసినా సరిపోతుంది ఒక మంచి గొప్ప యూనివర్సిటీస్ తయారు చేయండి దాంట్లో ఉద్యావంతులని గొప్ప వాళ్ళని పెట్టండి వాళ్ళు గొప్ప వాళ్ళని తయారు చేస్తారు బహుశా సమాజం మనకు తెలియకుండా నిశశబ్దంగా బాగుపడుతుంది.
(53:39) మనం స్టేట్మెంట్లు ఇవ్వడం ద్వారానో నేను ఇన్ని వందల కోట్లు కేటాయించాను ఇది చేయడం అనది ఒక్కటి మాత్రమే కాదు. అక్కడ 100 కోట్లకి సైన్ పెట్టడంతో అయిపోదు అక్కడ దాన్ని ఆ విధంగా ఏ విధంగా తయారు చేస్తున్నామ 100 కోట్లకు దాని యొక్క ప్రతిఫలం బహుశా ఒక 100 వేల కోట్లు కావచ్చు అది గొప్పగా చేయడం ద్వారా కొన్నేళ్ల తర్వాత అంటున్నా అది మనుషుల రూపంలో ఉంటుంది డబ్బు రూపంలో ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
(53:57) సో కాబట్టి మంచి సంస్థలు ఏర్పరచుకోవడం అన్నది ప్రజలు కోరుకోవాలి. సో మంచి ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులు ఏర్పా ఏర్పరచాలని ప్రజలు కోరుకోవాలి కానీ కేవలం మేము ఉన్నటువంటి హైటెక్ నగరాలలో మాత్రమే అద్భుతమైన రోడ్లు ఉండాలి గొప్ప బిల్డింగ్లు ఉండాలి మనకు ఒక గొప్ప ఎయిర్పోర్ట్లు నేను అంటే వాటి ఉండకూడదని నేను కోరుకోవడం లేదు అవి ఉండడంలో తప్పు కూడా లేదు.
(54:13) అవన్నీ కూడా కావాలి కానీ ప్రాథమికంగా మంచి మంచి అద్భుతమైనటువంటి స్కూల్స్ కావాలి ఎక్కడైతే పిల్లలు చాలా స్వేచ్ఛగా చదువుకోగలగాలి. అలాగే పిల్లలు చాలా స్వేచ్ఛగా ఆడుకోగలగాలి ఎక్కడ దొరుకుతున్నాయి మన కల కూడా గ్రౌండ్ అనేటటువంటి పిల్లలందరూ ఒకప్పుడు మా కాలంలో ఒక్కడే క్లాసులో లావుగా ఉండేవాడు ఇప్పుడు క్లాస్ లో ఒక్కడు ఇద్దరు బక్కగా ఉంటున్నారు మిగతా వాళ్ళు లావుగానే ఉంటున్నారు పిల్లలకి శారీరక శ్రమ లేదు శారీరకంగా శ్రమ లేని చోట మానసిక వికాసం జరగబడదు పిల్లల్లో పిల్లలకి రెండు అందుకే పిల్లలు ఆడుకోవాలని చెప్పేది నేను వచ్చిన వాళ్ళ పిల్లలు చెప్తుంటాను అదేంటి డాక్టర్ గారు మీరు బాగా చదువుకోమని
(54:42) చెప్పాలి కదా అంటారు అమ్మ నాన్నలు అంటే నేనే చెప్పగలుగుతాను శారీరిక శారీరికంగా మీరు పిల్లలు బాగా కలిసిపోతేనే మానసిక వికాసం ఉంటుంది రెండు కలిసి కావండి పుస్తకాలు ఒకటే చదివితే కాదమ్మా ఫిజికల్ గా కూడా వాళ్ళు చాలా బాగా ఉండాలని చెప్తాను. సో రెండు మనం ఏర్పరచగలగాలి సమాజానికి. ఎస్ సర్ ఎస్ సర్ చాలా చాలా చాలా బాగుంది. అండ్ నెక్స్ట్ సర్ ఈ మధ్యకాలంలో ఒక స్టాండ్ అప్ కామెడీ అంటే మీరు చూసి ఉండరు నాకు తెలుసు ఎందుకంటే మీరు చాలా తక్కువ ఇటువైపు చూస్తారు.
(55:06) బట్ మేము చాలా వైరల్ అయిన వీడియో సర్ అండ్ నేను కూడా చూసి చాలా ఇబ్బందిగా ఫీల్ అయ్యాను. ఒక స్టాండ్ అప్ కామెడియన్ ఏదో కామెడీ చేస్తా ఉంటే కామెడీ షోలో ఒక యంగ్ డాక్టర్ తను ఎక్కడ కేఈఎం ముంబైకి సంబంధించినటువంటి డాక్టర్ దాంట్లో తను కూడా పార్టిసిపేట్ చేసింది. చేస్తున్నప్పుడు వీళ్ళు మాట్లాడుతున్నప్పుడు ఆ డాక్టర్ కూడా ఏదో కామిక్ గా మాట్లాడాలనే ఉద్దేశంతో తనేదో మీరు పోస్ట్మార్టం చేసేటప్పుడు అసలు ఇలాగే సీరియస్ గా ఉంటారా అలాంటి క్వశ్చన్ తను అడిగాడఅన్నమాట కమెడియన్ అడగగానే తను లేదు మేము చాలా జోవియల్ గా చేస్తాము జోవియల్ గా మీరు దేని గురించి మాట్లాడుకుంటారు అంటే ఆ
(55:36) అబ్బాయిలు ఉంటే వాళ్ళ పార్ట్స్ చిన్నగా ఉన్నాయా పెద్దగా ఉన్నాయా అసలు వాళ్ళ సైజ్ ఏంటి ఇట్లాంటివి మాట్లాడుతుంటాము అని చెప్పేసి చనిపోయినటువంటి వ్యక్తుల పైన పోస్ట్మార్టం చేసేటప్పుడు అని తన చాలా జాబియల్ గా చెప్పింది. చెప్పిన తర్వాత అది చాలా వైరల్ అయింది వైరల్ అయిన తర్వాత ఇప్పుడు తెలుసు కదా ఏ చిన్న విషయం అయినా సరే నిమిషాల్లో లక్షల మంది చూస్తున్నారు.
(55:55) చూసిన తర్వాత మళ్ళీ ఒక త్రీ డేస్ తర్వాత మళ్ళీ తను వచ్చి నేను అలా అనుకోలేదు నేను కామెడీ షో కి వెళ్ళడం ఫస్ట్ టైం సో నేనేదో అలా చెప్పాను అలా అది ఇది అని ఇతను ఏదో సంజాయిష వచ్చుకునే ప్రయత్నం చేసి ఆ తర్వాత ఆ యొక్క యూనివర్సిటీ నుంచి కూడా తనకి ఏదో చేశారు సస్పెండ్ చేయడం ఏదో అంటే ఎటువ ఎటువైపు వస్తున్నాం మనం స మా కాలంలో ఏంటంటే బాగా చదువుకోవడం కోసం మేము సమాజానికి దూరంగా బ్రతికేవాళ్ళం ఏమంటే సమాజానికి అంత గొప్పగా దగ్గరగా వెళ్ళకపోయేవాళ్ళం మాకు సమాజంలో ఇంత కష్టాలు నష్టాలు మెడికల్ స్టూడెంట్స్ ఒక కాలంలో అసలు తెలియదు చాలా మంది నా క్లాస్
(56:25) మేట్స్ కానీ వాళ్ళకి ఒక రైతులు ఎలా కష్టపడతారు రాగింగ్ లో మమ్మల్ని అడిగేవాళ్ళు ఆ ఎక్కడ వెళ్లి వస్తుందంటే బియ్యం చెట్లక వస్తుంది కదా అని ఎంబిబిఎస్ పిల్లలు ఫస్ట్ లో ఆన్సర్ చెప్పేవాళ్ళు అంటే సమాజానికి దూరంగా ఉంటూ చదువుకునేవాళ్ళు ఇప్పుడు అలా లేదు ఈ అమ్మాయి డాక్టర్ గా అనడం కంటే ఆమె మాట్లాడిన కంటెంట్ డాక్టర్ సంబంధించినప్పటికీ కూడా ఈ అమ్మాయి సమాజంలో ఉన్నటువంటి ఒక ఒకానొక వ్యక్తి అంటే సమాజం యొక్క ఒక నగ్న స్వరూపాన్ని ఆమె తన భాష ద్వారా ఎక్స్ప్రెషన్ చేసింది అన్నది నా ఉద్దేశం డాక్టర్ అనేది ఆ సందర్భం అక్కడ డాక్టర్ గా ఉంది కాబట్టి
(56:54) తప్పేమ లేదు అంటే ఒక విష్ణుకలత అనే ఒక ఆలోచన పద్ధతిలో ఒకటి ఉంటుంది కదా నిజం చెప్పాలంటే తప్పేమ ఉండకపోవచ్చు బహుశా అనుకుండవచ్చు ఎందుకంటే ప్రతి మనిషికి చుట్టుజడి పరిసరాలో జరిగే సంఘటనలని ఆ దృశ్యాల మీద ఒక అభిప్రాయం ఏర్పరచుకుంటారు. ప్రతిఒక్కటి తప్పేమ లేదు దాంట్లో ఒక అందంగా ఉన్న అమ్మాయిని చూస్తే అమ్మా అందంగా ఉన్నారు అనుకోవచ్చు ఒక వికృతంగా ఉన్నటువంటి స్వరూపాన్ని చూసి వికృతంగా ఉంది భయపడవచ్చు అసయంగా ఉన్నారు అసయంగా అనుకోవచ్చు తప్పేమీ లేదు దాంట్లో కానీ ప్రతిది మనం ఎక్స్ప్రెస్ చేయము.
(57:20) కదా ఈ అమ్మాయిలో తప్పు ఏమిటంటే ఈ రకమైనటువంటి పోకడలు ఉన్నటువంటి సమాజంలో ఈ అమ్మాయిది ఒకటి ఎందుకు తప్పుఅవుతుంది పైన ఒక పెద్ద మనిషి మాట్లాడుతున్నప్పుడు కింద నీచంగా మాట్లాడిన వాళ్ళ గురించి ఏంటి అది ఒక ఒక మర్మాయవాల గురించి మాట్లాడింది కాబట్టి మీకు అందులో చనిపోయిన డెడ్ బాడీ గురించి మాట్లాడింది అనే దాని మీద మీరు తప్పు అనుకుంటున్నారు కానీ బతికి ఉండి ఒక పెద్ద మనిషి మాట్లాడిన దాని మీద విశృంకలంగా విస్తృతంగా వాళ్ళని చెడ్డ మాటలు తిడుతూ వ్యాఖ్యానాలు చేస్తారు కదా వీళ్ళందరికీ ఒక ఒక సమగ్ర స్వరూపం ఆ అమ్మాయి ప్రతిగత ఏమి లేదు ఆ అమ్మాయి కాకపోతే కాంటెంట్ మెడికల్
(57:49) కాబట్టి మీరు మెడికల్ పోషన్ లో డాక్టర్లు చాలా సహృదయతతో ఉండాలి వాళ్ళు చాలా ఆదర్శ ప్రాయంగా ఉండాలి చాలా నైతికత కలిగి ఉండాలి అంటే అవన్నీ నిజమే నేను చెప్పేది కానీ మాట్లాడిన సందర్భం అది వేరు ఆ అమ్మాయిలో నాకు అనిపించిన తప్పు ఏమిటంటే ఆ అమ్మాయి ఎక్స్ప్రెస్ చేయకూడని ప్రదేశంలో ఎక్స్ప్రెస్ చేయకూడని సందర్భంలో ఆ గ్రూపులో ఎక్కడైతే చేయకూడని సందర్భం ప్రదేశం ఉందో మనుషుల మధ్య అది మాట్లాడింది.
(58:14) బహుశా మనసు తట్టి ఉండవచ్చు బహుశా అమ్మాయికి అక్కడ ఆగిపోయి ఉండాల్సింది. అంటే నేను చెప్తున్నది ఏంటంటే ఆ చిన్న విచక్షణ అంటాం కదా మాట్లాడాలి అనుకోవాలి కానీ మాట్లాడకూడదు అంటే మనసులో అనుకుంటే బహుశా ఆమెకు వృత్తం చూడొచ్చు అంటే పొద్దున బహుశా వాళ్ళు జోక్ చేసి ఉండొచ్చు వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ అంతా కూడా అది తప్పే నేను అంటాను. కాపోతే ఒకవేళ మనిషి అది తట్టినా కూడా మనసులో ఆమె ఫ్రెండ్స్ తో కూడా మాట్లాడకపోవచ్చు మనసులో అనుకో కానీ ఎక్స్ప్రెస్ చేసింది కదా అది చాలా తప్పు అంటే విచక్షణ జ్ఞానం అంటాం.
(58:34) మన మనసులో ఉన్న ప్రతి జ్ఞానాన్ని మనం ఎక్స్ప్రెస్ చేయడము విచక్షణ జ్ఞానాన్ని కలిపి దానికి ఒక ఆపేస్తాం మనం అది ఈ సమాజంలో ఇప్పుడు లేదు. నేను చూస్తున్న కామెంట్స్ ఒకతను ఒకతను టీవీ ప్రోగ్రాం నేను మాట్లాడినప్పుడు అతను బక్క చిక్కడానికి రకరకాల చిట్కాలు చెప్తే అవన్నీ తప్పు అని చెప్పాను. అతను కింద ఒకతను రాసాడు నువ్వే పందికొక్కులా ఉన్నావ్ నువ్వు పందిలో ఉన్నావ్ ఇతని దగ్గరికి వెళ్లి మందులు తీసుకో నువ్వు బాగుపడు అన్నాడు.
(58:55) అంటే నేను నవ్వుకున్నాను అన్నట్టు నన్ను అలా అనాల్సిన అవసరం అతనికి లేదు నిజానికి అతను అతను ఎవరో నేను తెలియదు. ఒకతను అన్నాడు నువ్వు వెళ్లి ప్రజల చేసి మోసం చేయ నీ కార్పొరేట్ హాస్పిటల్ కి వెళ్లి బాగా దోచుకో ప్రజల్ని అన్నాడు అంటే ఎక్కడ పని చేస్తాను కూడా అతనికి తెలియదు. ఇటుక అతను అజ్ఞానానికి సంబంధం లేదు. అది కూడా నేను పెద్ద బాధపడలేదు నిజానికి అతను అల్లన్నాడు అనేసి కాకపోతే ఏంటంటే ఎక్కడ మాట్లాడాలి ఎక్కడ మాట్లాడకూడదు ఎంతవరకు మాట్లాడాలి ఎంతవరకు మాట్లాడకూడదు ఏది మాట్లాడాలి ఏది మాట్లాడకూడదు ఏది నైతికత మాట్లాడడంలో ఏది అనైతికత అనే ఒక ఒక స్పష్టమైన భావజాలం
(59:21) ఉంటుంది కదా అది పిల్లల్లో లేదు. ఈ అమ్మాయి నా దృష్టిలో ఒక మెడికల్ స్టూడెంట్ కంటే కూడా ఈ సమాజంలో రిప్రసెంట్ చేసే ఒకానొక వ్యక్తి అన్నది నా ఉద్దేశం. అది నేర్చుకుంటే చాలు పిల్లలు. ఈ సందర్భే కాదు ఇంకా చాలా సందర్భాలు ఇలా ఉంటాయి ఇలాంటి వేలు వేలు మనం వింటుంటాము చూస్తుంటాము ఇవన్నీ ఉంటుంటాం కానీ ఇది చేయడం అనేది పాపకి అమ్మాయికి చాలా తప్పు కానీ కాలేజీ వాళ్ళు అలా చేశారంటే అది అలా అది కూడా కరెక్ట్ కాకపోవచ్చు అది బేసికల్ ఎందుకంటే వ్యక్తిగతమైన అభిప్రాయాలు చెప్పేటప్పుడు అది వాళ్ళ అమ్మ నాన్న బాధ్యత అవుతుంది కాలేజీ వాళ్ళకి శిక్షించాల్సిన అవసరం ఏమ లేదంటే కాలేజీ కి
(59:47) సంబంధించింది కాదు అది యాక్చువల్ గా నా ఉద్దేశం అది బహుశా దాని భిన్నభిప్రాయాలు ఉంటాయి దాంట్లో తప్పకుండా ఓకే సార్ అండ్ ఇంతకుముందు మీరు చెప్తున్నట్టుగానే ఏంటంటే కామెడీకి కూడా అర్థాలు మారిపోయాయి మీరు ధర్మ సుబ్రహ్మణ్యం గారి సినిమా గురించి చెప్పారు అండ్ ఈరోజు ఈ రోజు కూడా ఏంటంటే కాలేజ్ స్టూడెంట్స్ కావచ్చు స్కూల్లో కావచ్చు ఒక పిల్లాడిని మనతో ఒక ఫ్రెండ్స్ కావచ్చు ఒక నలుగురు ఫ్రెండ్స్ కలిస్తే దాంట్లో ఒకని టార్గెట్ చేస్తూ వాని పైన వాడు ఎలా ఉన్నాడు వాని శరీరం గురించి కావచ్చు వాడి అలవాట్ల గురించి కావచ్చు మాట్లాడడం వాడిని ఎగతాలి చేయడమే కామెడీ
(1:00:15) అయిపోయింది. వీడు హీరో అవ్వాలి అంటే పక్కాని ఎగతాలి చేయాలి అండ్ అలాంటివి టీవీ షోస్ కూడా అంతే ఆ ప్రతి దగ్గర ఎవరైనా కింద పడితే కచ్చితంగా మన ముందు బేసిక్ గా ఏందంటే మనం వెళ్లి ఆ కింద పడ్డవాడికి సహాయం చేయాలి కానీ సహాయం కంటే ముందు నవ్వొస్తది సమాజం ఎక్కడి నుంచి ఎక్కడికి వచ్చింది మీరు చెప్తున్నట్టు అండ్ శంకర్ తాద ఎంబిఏ సినిమా చూసారా సర్ మీరు నేను కొంచెం అంటే పూర్తిగా సినిమా థియేటర్ కి వెళ్లి చూడలేదు అక్కడక్కడ అక్కడక్కడ చూసారు చిరంజీవి గారు మూడు గంటలు సినిమా కూర్చొని చూడడానికి కొంచెం కష్టమైన పని అనిపిస్తది చాలా ఓకే ఓకే అయితే దాంట్లో దాదాపుగా ఏంటంటే ఆ
(1:00:46) మామాలకు సంబంధించిన వ్యవహారం నడుస్తా ఉంటది అయితే ఈ భావోద్వేగ అంటే డాక్టర్ కి డాక్టర్ కి భావోద్వేగాలు ఉండకూడదు అని చెప్పేసి ఆ మెడికల్ కాలేజ్ డీన్ ఎవరైతే ఉన్నారో తను చెప్తాడు అండ్ ఈ విషయం నేను చాలా సందర్భాల్లో బయట కూడా విన్నాను అండ్ చాలామంది బయటకి ఎక్స్ప్రెస్ కూడా చేయరు ఆ డాక్టర్స్ తో మాట్లాడుతున్నప్పుడు గాని అంటే ఈ భావోద్వేగాలు వేరు ఒక మనిషిని ఒక బాడీని మనం ఒక యంత్రం లాగే చూడాలి తప్ప నువ్వు భావోద్వేగాలని ఎప్పుడైతే పెడతావో దానిపైన నువ్వు సరైన ట్రీట్మెంట్ నువ్వు చేయలేవు అనేటటువంటి దాంట్లో ఆయన మాట్లాడుతా ఉంటాడు ఆ సినిమాలో కూడా బయట
(1:01:18) కూడా కొందరు అట్లాంటి మాటలు మాట్లాడుతుంటారు. అండ్ మీ ఉద్దేశం ప్రకారం ఒక డాక్టర్ వృత్తి చేస్తున్నటువంటి వాళ్ళకి భావోద్వేగాలతో అవసరం ఉందా భావోద్వేగాలను పక్కన పెట్టి కేవలం ఆ వ్యాధి పైన మాత్రమే మనం ఏంటి వ్యాధి వచ్చింది ఆ వ్యాధికి చికిత్స ఏంటి అది చేస్తే సరిపోతుంది అనుకుంటే సరిపోతుందా ఆ కాదు అంటే రెండిటి మధ్య ఉన్నటువంటి ఎల్లలు నిర్దిష్టంగా తను నిర్వచించుకోవాలి.
(1:01:41) భావోద్వేగం లేకపోతే మనిషే కాడు అసలు యక్చువల్ గా నేను ఎందుకు చెప్తాను కోపం దుఃఖం సంతోషం ఆనందం ఇవన్నీ కూడా ఉంటేనే నువ్వు ఇవన్నీ భావోద్వేగాలు ఉంటేనే నువ్వు స్పష్టమైనటువంటి మనిషి అవుతావ్ ఇవన్నీ లేకపోవడం అనేది చాలా తప్పు అవుతుంది. సమయ సందర్భాన్ని కాదు అత ఎవరు ఏమిటన్నది కాదు మనం ఒక చిన్న సినిమాలో ఒక తల్లి పిల్లని కోల్పోయి ఏడుస్తుంది కంటతడి పెడితేనే మనం కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటాం.
(1:02:00) అలాంటి మన ఎదురుగా జరుగుతున్న దాని పట్ల మనం మనకు అంటి అంటునట్టుగా ముట్టి ముట్టినట్టుగా నేను డాక్టర్ని కాబట్టి నేను ఎటువంటి ఎక్స్ప్రెస్ చేయకూడదు అన్నది కాదు యక్చువల్గా దాదాపుగా నాన నూటికి 70% మంది 70% మంది డాక్టర్లు ఆ సన్నివేశానికి కదిలిపోతారు. కొన్ని సందర్భంలో ఎక్స్ప్రెషన్ నేను చెప్పాను కదా ఎంతవరకు ఎక్స్ప్రెస్ చేయాలి ఎంతవరకు ఉండకూడదు అని ఒకటి ఉంటుంది.
(1:02:17) నా మట్టుకు నాకు అలాంటి సంఘటనలు ఇప్పటికీ నేను ఒక చిన్న సంఘటన చెప్తున్నానే నాకు నాకు ఒక్కసారిగా నా కొరకైనా కొంచెం గొంతు మారింది కళ్ళలో ఒక్కసారిగా అలా నీళ్లుు చిపిల్లినట్టుగా అయ్యాయి. ఎందుకు చెప్తున్నాను అంటే నేను తప్పుగా చెప్పాను కమ్యూనికేట్ చేసిన విషయం గురించి చెప్తే నాకు నాకు కొంచెం నేను రిపెంట్ కూడా అవుతుంటాను నేను అంత తప్పుగా కమ్యూనికేట్ చేయగలిగానా ఒకటైన సంఘటన నా జీవితంలో అని అయితే ఎందుకంటే ఇవన్నీ నేను చెప్పాలంటే మీకు అద్భుతమైన భావోద్వేగాలు కలిగే సన్నివేశాలు ఎక్కడనా జీవితంలో ప్రపంచంలో జరుగుతాయి అంటే కేవలం ఆసుపత్రిలోనే జరుగుతాయి. నేను
(1:02:44) చెప్తున్నాను తల్లి తల్లిని అలా వదిలేసి వెళ్ళిపోయిన పిల్లలు ఉంటారు పిల్లలు పట్టించుకోకుండా తల్లికి ఏమైనా పర్వాలేదు మీ ఇష్టం మీరు ఏమైనా చేసుకోండి మాకేం సంబంధం లేదు అయిపోయాక నాకు చెప్పండి తీసుకెళ్తాను పిల్లలు ఉంటారు. జబ్బును పడ్డ భార్యని పట్టించుకోవాల్సినంత అవసరం లేదు అనబడే కఠినమైన భర్తలు ఉంటారు. భర్త పాడైపోయాడు ఇంక రాడు వాడు చనిపోతాడు జబ్బు అన్నప్పుడు నా జీవితాన్ని ఎలా చూసుకోవాలి నేను నాకు చూసుకోవాలిఅని చెప్పుని స్వార్థంతో చూసే భార్యలు కూడా ఉంటారు.
(1:03:11) అలాగే పిల్లలు ఇక బాగాకారు అనుకున్నప్పుడు ఇక పిల్లవాడు నాకు గుదిబండలా అయిపోయాడు ఇక వీడిని వదిలించుకుంటేనే పోతేనే సరిపోతుంది అనుకునే ఒక గమత్తైన మనసుని చంపుకున్న తల్లిదండ్రులు కూడా ఉంటారు. అలాగే నిజంగా ఏడిచే వాళ్ళు ఉంటారు ఉత్తిగా ఏడిచే వాళ్ళు ఉంటారు వాళ్ళు చనిపోయినప్పుడు జబ్బు పట్ల పక్కన కూర్చున్న వాళ్ళు పక్కన మీ వాళ్లే వస్తారు కానీ వీడి వీడంత తింగరవాడు వీడికి తైలశా జరిగింది వీడికి జబ్బు రావడమే మంచిది అన్నట్టుగా ఒక ఎక్స్ప్రెషన్ ఇచ్చేవాళ్ళు కొందరు ఉంటారు.
(1:03:36) నిజాయితిగా అసలు ఏమంత సంబంధం లేకుండా అసలు తీసుకొచ్చి నిజాయతి డాక్టర్ గారు ఇతన్ని ఎలా బాగా కావాలో చెప్పండి నేను సహాయం చేస్తాను అంత అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తిత్వాలు వాళ్ళు కూడా ఉంటారు. చూడండి ఇంతకంటే గొప్ప సమాజాన్ని మీరు ప్రపంచంలో ఎక్కడ చూస్తారు ఇక్కడ ఇక్కడ మాత్రమే చూస్తారు వీళ్ళందరినీ నేను చూశను వీళ్ళందరినీ చూశను. నేను పుస్తకాలు రాయలేదు అంతే వీళ్ళ మీద అది నేను చేయడానికి నాకు సమయం ఉండదు కాబట్టి పుస్తకాలు రాయలేదు ప్రతి సంఘటన ప్రతి ఒక్క పేషెంట్ వాళ్ళ కుటుంబాలు మీరు వీడు ఎట్లాగో వీడు పెళ్లి కాలేదు వీడు బతకడు మీ ఇష్టం మీరు చూడండి అయిపోతే మాకు
(1:04:04) చెప్పండి మాకే సంబంధం లేదు మా ఆవిడ మా తమ్ముడు మా భర్త తమ్ముడు ఇతను ఇంట్లో ఎప్పుడు పట్టించుకోడు ఇలాగే గాలి తిరుగుతూ ఉంటాడు వీడు ఉంటే ఉన్నాడు లేకపోతే పోతాడు మాకు సంబంధం ఉండలేదు మేము పెట్టేసాము డాక్టర్ గారు ఏనా ప్రాబ్లం ఉంటే మాకు చెప్పండి మేము ఇంతకంటే ఖర్చు కూడా పెట్టలేమండి ఇతని మీద అని చెప్పి పెద్ద కార్లు వచ్చిన వాళ్ళు చెప్పిన డైలాలు కూడా ఉన్నాయి తల్లి తల్లిదండ్రులు నా లోసి వెళ్ళిపోయి పట్టించుకోకుండా ఉన్న వాళ్ళు కూడా ఉన్నారు ఒక ఒక్క నేను అంటాను ఒక్కడివే వచ్చావు నువ్వు ఎవరు రాలేదు నీతో అంటే ఎవరున్నారు ఎవరు లేరు నాకు అనుగని
(1:04:29) నాకు ఒక్కసారి కళ్ళల్లో నీళ్ళు వచ్చేస్తాయి ఒక్కడివే ఎలా ఉంటావ్ అంత దీనంగా మాట్లాడకు ఎవరో ఒక ఫ్రెండ్స్ ఎండ తెచ్చుకో పక్కింటి వాళ్ళని తెచ్చుకో ఒక 100 రూపాయలు ఇస్తే ఎవడో పిల్లవాడు ఖాళీగా బయట పోతున్నాడు నీతో రాడా ఇక పరీక్షలు తిరగడానికి అంటాను ఇలాంటివి ఎందుకు జరుగుతాయి అంటే ఇంత భావోద్వేగపరమైనటువంటి సంఘటనలు సన్నివేశాలు కేవలం ఆసుపత్రిలోనే జరుగుతాయి.
(1:04:46) ఆలోచించండి ఎక్కడ జరుగుతాయి షాపింగ్ మాల్లో జరుగుతాయా రోడ్ల మీద జరుగుతాయా టీవీ షోస్ లో జరుగుతాయా మీ బిగ్ బాస్ లో అంటుంటారు నా కాన్సెప్ట్ నాకు తెలియదు వినమే తప్ప అక్కడ జరుగుతాయా ఎక్కడ జరగవు ఇండ్లలో జరుగుతాయా ఇంలలో ఎందుకు జరుగుతాయి గొడవలు కొట్టుకుంటారు కానీ కొట్టుకోకుండా సామరస్యంగా ఉంటూ ఇంత పెద్ద సన్నివేశం ఇంత భావోద్వేగం సన్నివేశాలు జరిగి ఓన్లీ ఆసుపత్రిలోనే జరుగుతాయి.
(1:05:04) మేము వాటికి వాటికే నిలువెత్తు సాక్షాలం మేమే డాక్టర్లమి సో నిశశబ్దంగా వాళ్ళని చూస్తూ ఉంటాం. నేను 30 ఏళ్ల క్రితం ఇక్కడ కరిడర్ లో కూర్చుని రాదరాత్రి రెండు గంటలకి ఒక కుటుంబంలో ఒక భర్త జస్ట్ 48 ఏళ్ళు ఉంటాడు డయాబిటీస్ తో కిడ్నీ ఫెయిల్ అయి హార్ట్ ఫెయిల్ అయి చనిపోయినప్పుడు డిక్లేర్ చేసిన తర్వాత నేను ఆమె భార్యకి చెప్దామని బయటికి వచ్చినప్పుడు ఆమె ఇంత పెద్ద పొడగాటి కారిడార్ లో మొత్తం చీకటి ఉంది ఎవరూ లేరు ఒక చిన్న స్టూల్ బెంచ్ మీద ఇద్దరు పిల్లల్ని ఇలా పట్టుకొని ఆ తల్లి ఆమె ఏడుస్తోంది.
(1:05:31) నా భర్త ఈ వయసుతో చనిపోతే ఇంత పెద్ద పిల్లల్ని ఇద్దరు 12 13 ఏళ్ల పిల్లలే నేను ఎలా బ్రతకాలి దేవుడు ఇంత చెడ్డవాడు నాకెందుకు ఇంత శిక్ష వేసాడు ఇద్దరు పిల్లలని పట్టుకొని ఆమె ఏం చదువులేదు ఉద్యోగస్తురాలు కూడా కాదు ఏదో చిన్న కొద్ది యుదో అతను ఉన్నాడు. ఇలా పట్టుకొని ఆమె ఏడుస్తుంది నేను బయటికి వచ్చి ఇప్పుడు నేను ఏమని చెప్పాలి ఆమెకు అర్థమైిపోయింది అతను చనిపోయి ఉంటాడు అనేసి నేను చనిపోయాడు వార్తనే నేను చెప్పగలగాలి.
(1:05:51) సో అంత పెద్ద ఎర్లీ మార్నింగ్ ఎవరూ లేరు నా పైన అటు పక్క ఇటు పక్క కూడా ఎవరు లేరు సిస్టర్ చూసుకుంటుంది నోట్స్ రాసుకుంటుంది నేను బయటికి వచ్చి అలా నిలుచున్నాను ఇది నా కళ్ళ ముందు ఇది 30 ఏళ్ల క్రితం జరిగిన సంఘటన ఇదే ఆసుపత్రిలో అలా నిశబ్దంగా నా కళ్ళ ముందు ఉండింది నేను ఈ సంఘటన చాలా సందర్భాల్లో గుర్తు కూడా తెచ్చుకున్నాను ఎలా చెప్పాలి ఎలా ఇప్పుడు వాళ్ళు ఎలా ఉన్నారు ఏమిటని కూడా భయపడతాను కాకపోతే ఇవి కూడా జరుగుతూ ఉంటాయి.
(1:06:10) అలా భయపడే సందర్భంలో పిల్లలు ఏమవుతారో నేను చాలా భయపడేవాడిని చిన్న వయసులో తల్లి చనిపోతే కూతురు ఏమవుతుంది పెదగాల్సిన పెరుగుతున్న కొడుకుకి తండ్రి యొక్క ఆసర ఆలంబన కావాలి అతను లేకపోతే వీడి భావజాలం ఎలా చెడ్డగా అవుతుంది అనుకునేవాడిని కానీ గమతం ఏమిటంటే ప్రకృతి సమాజం చాలా గొప్పవి అద్భుతమైనటువంటివి నేను వాళ్ళని ఫాలో అప్ కూడా చేశాను.
(1:06:29) చాలా మందిని ఈ సంఘటన ఈ కుటుంబం కాదు చాలా మందిని చాలా మంది నిజానికి చాలా మంచిగా ఉన్నారు. అంటే ఒక సంఘటన చెడు సంఘటన జరగగానే మనం అక్కడే ఎండ్ అయిపోతుంది అనుకోవడానికి లేదు జీవితం ఒక చిన్న వయసు తండ్రి చనిపోతే పిల్లవాడు చెడ్డవాడు తాడుతాడో ఏదో సినిమాటిక్ గా వెళ్లి వాడు రౌడీ గుండా అవుతాడు అనుకోవాల్సిన అవసరం లేదు వాళ్ళందరూ చాలా పెరిగి పెద్దవాళ్ళయి ఇప్పటికి నా ఫాలో అప్లో అనేక కుటుంబాలు వాళ్ళ పిల్ల ఇప్పుడు లేరు ఆ పేషెంట్స్ కూడా లేరు చనిపోయే చాలా 15 20 ఏళ్లకు పైగా డాక్టర్ వాళ్ళు ఉంటారు.
(1:06:49) ఇప్పటికైనే వాళ్ళని చూస్తే వాళ్ళు పిల్లలు పెరిగారు పెద్దగాయ్యారు చాలా బాగున్నారు సెటిల్ అయ్యారు అంతా మంచిగా చక్కగా ఉందన్నట్టు అంటే సమయం ప్రతి ఒక్క దాన్ని అంటే సమయం నీకు కేవలం ఒక మంచి ఒక ఔషధం లాగా పనిచేయడమే కాదు నీకు ఒక గురువులాగా కూడా పనికొస్తుంది ఎన్ని నేర్పిస్తుంది అలా అనేసి ఇన్ని అద్భుతాలను చూసినప్పుడు ఇంకా ఆసుపత్రిలో ఉండే ఇక్కడ భావద్వేగాలు ఇంకఎక్కడ నిజం చెప్పాలంటే బయట ఎక్కడ మీ భావోద్వేగా అనిపిస్తది అది చాలా తప్పు రోడ్డు మీద నీకు వెళ్తున్న బైక్ అడ్డుగా వచ్చిన వాడిని నువ్వు లేచి పడాపడా కొడుతుంటావు కదా అది చెడ్డ భావోద్వేగం అది
(1:07:15) అది అనవసరమైన భావద్వేగం నిజానికి నీ కోపం రాదు నువ్వు మగవాడిని అనిపించుకోడానికి నేను చాలా గొప్పవాడిని అనిపించుకోవడానికి వాడు తప్పు చేశాడు కాబట్టి నా బైక్ అడ్డంగా వచ్చి వాడిని కొడతాను అనుకునే ఒక నీ చెడు భావోద్వేగానికి ప్రతీక వాడిని కొట్టావు. అది సరే అలాంటి అనవసరమైన జరుగుతూ ఉంటాయి. అవసరమైనటువంటి మనిషికి కావాల్సినటువంటి నిజమైన స్వచ్ఛమైన భావద్వేగాలు ఏమైనా ఉంటే అది ఆసుపత్రిలోనే జరుగుతాయి.
(1:07:35) సో కాబట్టి నేను వాటిని పెద్దగా నమ్మను డాక్టర్లందరికీ భావద్వేగాలు ఉండాల్సిందే చూడాలి చలించాలి బాధపడాలి దుఃఖపడాలి దుఃఖించాలి సంతోషపడాలి పేషెంట్స్ వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు తలుపు చివరిదాకా వెళ్లి ఒక క్షణం నన్ను చూసి బాగుంది బాగుంది అని మాట్లాడిన తర్వాత వెనక్కి వెళ్ళిపోతూ ఒకసారి తలుపు దగ్గర నుంచి మళ్ళ ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి నన్ను చూస్తారు కదా చాలా ప్రేమగా ఇట్ లుక్స్ సో గ్రేట్ బహుశా ఎవరు ఇస్తారు దానికి వాల్యూ ఉండదు దానికి అలాంటి సంఘటనలు నా జీవితంలో కొన్ని కోకలలుగా జరిగాయి దట్స్ వై ఐ డట్ వాంట్ టు లీవ్ దిస్ ప్రొఫెషన్ అండ్ ఐ డోంట్ వాంట్ టు ఎనీథింగ్ ఎల్స్ అదర్ దన్ దిస్ అండ్ ఐ
(1:08:06) డోంట్ టు బి ఎనీవేర్ ఎల్స్ అదర్ దన్ దిస్ ఇంకెక్కడైనా ఇలాంటి భావద్వేగం ఉండే సంఘట జరుగుతాయా లేని 70 ఏళ్ల వ్యక్తి వచ్చి కాళ్ళకి నమస్కారం పెడతాడు. అది ఎవరికి సాధ్యమవుతుంది నేను పెద్ద నాయకుడినా నేనేమన్నా నేను పెద్ద సెలబ్రిటీనా నేను రోజు కనిపించే సినిమాలో వత్తినా చిన్న ఆఫ్టర్ ఆల్ కాస్త చదువుకొని డిగ్రీలు పెట్టుకొని ఒక 100 మంది మంది చూసాను కాబట్టి అనుభవంతో ఏదో చెప్పాను అది బాగై ఉంటాడు బహుశా అది బాగవ్ళ ప్రకృతి ధర్మం అతనికి ఉండవచ్చు గాక నేను దానికి తోడుపడి ఉంటాను నేను ఎప్పుడు చెప్తాను నేను ఎవరిని బాగా చేయను పైన ఉంటే ఉంటుంది ప్రకృతి
(1:08:33) చేస్తుంది అంతే నువ్వు మంచిగా చూసుకుంటే నువ్వు బాగుంటావు నేను చిన్న దానితో తోడుపడతాను అంతే నేను అని చెప్తాను వాళ్ళు నమస్కారం పెట్టడం ఏంటి వాళ్ళు ఎంతో ఎంతో ఇవ్వడం ఏంటి నాకు ఎన్నని ఇస్తుంటారు ఎన్ని తినడానికి ఇస్తుంటారు తీసుకెళ్ళడానికి ఇస్తుంటారు కానీ హూ ఇస్ దిస్ ఫెలో యక్చువల్లీ అనిపిస్తూ ఉంటుంది కాబట్టి భావోద్వేగాలు లేని జీవితం తప్పువుతుంది.
(1:08:49) ప్లస్ భావోద్వేగాలు కలిగి ఉండడం వల్ల ద్వారా ప్రొఫెషన్ ని చాలా మంచిగా రాణించగలుగుతారు. ఎవరైనా వృత్తిపరంగా పిల్లలు కూడా నేను చెప్తాను మీరు కలిగి ఉండండి ఆ భావద్వేగాలని బాధ దుఃఖం క్రోధం నా కోపం తిడతాను కూడా తిట్టడం వల్ల నా బాధ వాడి వ్యక్తీకరిస్తాను నీ గురించి ఇలా ఆకృషం ఉందిరా నా మనసులో నువ్వు ఇంత చెడ్డవాడిలో ఎలా ఉన్నావురా నువ్వు బుద్ధి లేకుండా జ్ఞానం లేకుండా నా మాట చాలా ఒకటి సాధారణ నా భాష ఉంటుంది ఒకటి నీకు జ్ఞానం లేదురా నీకు అని తిడుతూ ఉంటాను మా పిల్లలు జ్ఞానం అంటే ఏమిటి నాన్న అంటారు అది తెలుసుకోవడానికే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను
(1:09:14) ఇంకా నేను అని చెప్తూ ఉంటాను నేను సో అలాగ అన్నట్టు అందరిని తిడుతూ ఉంటాను నేను ఆ తిట్టలో నా ఆక్రోశం ఉంటుంది. అది గుర్తించే వాళ్ళు కూడా కొంతమంది ఉంటారు అది అంటే నిజాయతిగా తిట్టగలగాలి మనము తిట్టాల్సిన అవసరం ఏముంటుంది అలా అన్నట్టు కాబట్టి భావద్వేగాలు ఉండాలి అది ఎవరైతే అన్నారో అది తప్పు అది నాన్న భావద్వేగం ఉండాల్సిందే మనుషులందరికీ కూడా డాక్టర్లు అతిథులు కాదు డాక్టర్లకి మాత్రమే స్పష్టంగా సహజంగా స్వచ్ఛంగా ఉండాలి నిజం నిజం ఒకసారి హాస్పిటల్ కి వచ్చి పోయిన తర్వాత నిజంగా చూసే ప్రపంచాన్ని చూసే దృకోణం కూడా మారుతా ఉంటది సార్ అండ్ మీరు
(1:09:43) ఇన్ని సంవత్సరాలు ఈ 37 సంవత్సరాల కెరీర్ లో మిమ్మల్ని మీరు మార్చుకున్నటువంటి సందర్భం ఏదైనా ఉందా ఇంతమందిని చూసి ఎంతో ఎన్నో వేల మందితో మాట్లాడి నిన్ను ట్రీట్ చేసి అంటే నేను వయసుతే వచ్చే పోకడలతో నేను కొంచెం మారినట్టుగా ఇంతకుముందు చెప్పాను కదా మారుతూ వస్తున్నాను నాకు అది నచ్చటం లేదు. నేను ఎక్కువగా రియాక్ట్ అయ్యి కొన్ని సందర్లు తిడుతున్నాను నేను వాళ్ళని పూర్తిగా తెలుసుకోలేకపోతున్నాను.
(1:10:02) కొంత పిల్లల్ని అర్థం చేసుకోవడం లేదు కొన్ని సందర్భాల్లో నేను కేవలం నా వైపు నుంచి ఆలోచిస్తున్నాను. వాళ్ళ వైపు నుంచి ఆలోచించడం లేదు. కొంచెం తమాయించుకొని చూస్తే బహుశా వాళ్ళ గురించి ఆలోచిస్తే అది కరెక్ట్ ఏమో అనిపిస్తుంది. అలాంటి సంఘటనలు కూడా చాలా జరిగాయి యాక్చువల్ గా నాకు నేను కోపంతో వాళ్ళు తప్పు అనుకొని వాళ్ళని తిట్టడము నేను తప్పు ఇంతకుముందు నేను ఇంటర్ప్రిటేషన్ తప్పుగా చేసినట్టుగా అలాంటి సంఘటనలు చాలా సాధారణంగా జరుగుతూ ఉంటాయి.
(1:10:21) కొన్ని సందర్భాలు నేను చాలా రిపెంట్ అవుతాను. కొన్ని సార్లు నేను కరెక్ట్ చేసుకునే అవకాశం తిరిగి మళ్ళీ వాళ్ళు వచ్చినప్పుడు నాకు జరిగింది. కొన్ని సందర్భాల్లో వాళ్ళు రాలేదు. కానీ నాకు ఎప్పటికీ కొన్ని సందర్భాల్లో వాళ్ళు గుర్తు బాధ అవుతూ ఉంటుంది. బహుశా నేను అలా కాకుండా ఇంకా కొంచెం ఇంకా కొంచెం మంచిగా చెప్పి ఉండాల్సిందేమో వాళ్ళకి కొంచెం ఎక్స్ప్లెయిన్ కరెక్ట్ గా చేసి ఉండాల్సిందేమో వాళ్ళకి నా పట్ల కోపం కలగకుండా చూసుకుంటూ ఉండాల్సిందేమో అనిపిస్తుంది.
(1:10:40) Google అని వచ్చేసిన తర్వాత చాలా మంది Google లో కొన్ని సార్లు రాస్తుంటారు కదా చదివినప్పుడు నేను నవ్వుకుంటూ ఉంటాను నేను దానికి ఆన్సర్ ఇవ్వగలుగుతాను నేనే కరెక్ట్ అనబడే భావంతో నేను ఆన్సర్ ఇవ్వగలుగుతాను. కరెక్ట్ అది అది జరిగిపోయిన సంఘటన నేను వాళ్ళకి ఎక్స్ప్లనేషన్ ఇవ్వడం అనేది కరెక్ట్ కాదు ప్లస్ నేను దాంట్లో నుంచి నేర్చుకున్నానా నేను నేర్చుకున్నాను బహుశా అటువంటి సంఘటన మళ్ళా జరిగినప్పుడు నేను చాలా జరిగాను అలాగా నేను చదువుతూ ఉంటాను నిజంగా గవర్నమెంట్ దాంట్లో ఉంటానుగ రివ్యూస్ నాకు అసలు అవసరం లేదు బేసికల్లీ నేను అసలు అది ఉపయోగం కూడా పడవు ప్లస్ గుర్తుపెట్టుకోండి
(1:11:04) Google రివ్యూస్ నా మీద 300 మంది రాశారు అనుకోండి నేను ఇన్నేళ్లలో ఒక రోజులో 300 మందిని చూస్తాను నేను అంటే చూడండి 300 రోజులు 300 మనుషులు అలా ఒక 25 సంవత్సరాలు చూడండి ఇన్ని ఎన్ని లక్షల మంది అవుతారు కదా అందరూ రాయ అంటే మూడ అంటే ఒక రోజు నేను చూడగలిగే పేషెంట్స్ Google లో రివీ చేశారు. కానీ ఒక శాంపుల్ సర్వే అనువంతా ఉడికిందా అంటే అనువంతా చూడక్కర్లేదు.
(1:11:25) ఒక 300 మందిలో 275 మంది నన్ను మెచ్చుకుంటే ఒక 25 మంది నన్ను తిట్టారు అనుకుందాం. ఆ 25 మంది కూడా ఏం రాస్తున్నా నేను చదువుతూ ఉంటాను నాకేమ అవసరం నాకేమి డబ్బు వచ్చేది కాదు కదా ఇద వ్యాపార దృక్పదం కాదు కదా ఇక్కడ నేను ఎట్లాగో పేషెంట్ చూడాల్సిందే 300 మంది నాకు వస్తూనే ఉంటారు. కానీ పోతూ పోతూ వాళ్ళు అనుకున్నవి ఏమిటి అన్న విషయం నేను కరెక్ట్ చేసుకోవడానికి వీలువుతుందా అనదానికి వస్తే నేను అవి చూస్తాను.
(1:11:43) దాన్ని నేను కరెక్ట్ చేసుకున్న సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి చాలా చాలా ఉన్నాయి. అంటే కొంతమంది పిల్లల్ని నేను బహుశా నేను చెప్పాను కదా మా వయసులో మేము ఇలా ఉన్నాము మీ వయసులో అలా కాదు మీరంతా గమగా ఉన్నారు చెడ్డగా ఉన్నారు మా కాలం డిఫరెంట్ గా ఉండింది అనే ఒక భావజాల అప్పుడప్పుడు నన్ను నాలో ప్రవేశిస్తూ ఉంటుంది అది అలా వచ్చినప్పుడల్లా నేను వాళ్ళు ప్రవేశించగా నేను వాళ్ళని కోపంతో తిట్టేస్తాను మీరంతా ఇలాగే ఉంటారని అలా తిట్టిన సందర్భాల్లో వాళ్ళు వెళ్లి నేను చాలా చెడ్డవాని గూగు లో రాసిన తర్వాత ఇది కరెక్టేనా నేనే బహుశా తప్పు కావచ్చు అంత చిన్న పిల్లల్ని లోకం
(1:12:11) తెలియని పిల్లల్ని 22 23 ఏళ్ల పిల్లల్ని నా అంత మెచూరిటీతో ఇన్ని లక్షల మందిని చూసిన అనుభవంతో నేను వాళ్ళని తిడితే వాడు ఎంత చిన్న పిల్లవాడు వాడిని అలా అనాల్సిన అవసరం ఏమ వచ్చిందని నేను ఆ తర్వాత జరిగిన అటువంటి సంఘటనలు నాకు చాలా వచ్చాయి ప్రతిసారి నన్ను నేను అంటే నిభాయించుకున్నాను నేను నేను అలా చేయకూడదు అని చెప్పి ఆలోచించుకున్నాను అది ఒకటి చాలు అంటే ఆ పిల్లలు రాసిన వాళ్ళందరూ కరెక్ట్ అని చెప్పడం లేదు నేనే తప్పు అని చెప్పడం లేదు.
(1:12:33) ఆ పిల్లలు వాళ్ళకి అది వాళ్ళ వాళ్ళకి ఒక అభిప్రాయం అది దాన్ని గౌరవించి నన్ను నేను మార్చుకోవాలని మీరు అన్నారు కదా మార్చుకున్నారు అంటే నేను ప్రత్యక్ష మార్చుకుంటూనే ఉంటాను ప్రతి సందర్భంలో తప్పు జరిగినప్పుడల్లా అంటే ఒక మనిషి అంతర్ముఖుడిగా ఉండాల్సిన అవసరం ఉంటుంది. అంటే మనిషికి ఒక మనోనేత్రం అంట ఒకటి ఉండాలి అది ఎప్పుడు స్పష్టంగా మన మనస్తత్వంలో వచ్చే మార్పులను బేరీజు వేస్తూ చూస్తూ మనం చెబుతూ ఉండాలి.
(1:12:52) అలా చెప్తున్నప్పుడు అనుమానం మార్చుకునే అవకాశం ఉంటుంది. నాకు ఇంకా చాలా ఏళ్ల వయసు ఉందేమో ఇంకా చాలా లక్షల మందిని చూడాల్సిన అవసరం కూడా ఉంది ప్రకృతి ప్రకృతి కరణిస్తే సో కాబట్టి అంటే నేర్చుకునే అవకాశము నన్ను నేను కరెక్ట్ చేసుకునే అవకాశం ఉన్నప్పుడు మాత్రం దాన్ని వదులుకునే అవకాశం ఎప్పటికీ ఉండదు.
(1:13:07) ఇంకా స్టూడెంట్స్ నుంచి నేను ఎప్పటికీ నేర్చుకుంటూనే ఉంటాను కదా రోజు నాకు తెలియని కాన్సెప్ట్ చెప్తూ ఉంటారు. నాకు తెలియని చెప్తూ గమ్మతి ఏంటంటే పేషెంట్స్ నుంచే నేను బోలతో నేర్చుకుంటాను. అది ఇక్కడ ఉన్నటువంటి ఒక అదృష్టం అది నేర్చుకోవడం అన్నది. ప్రతి పేషెంట్ వెళ్తూ వెళ్ళిపోతూ మనక ఒక చిన్న జీవితం గురించి కానీ సైన్స్ గురించి కానీ ఒక సత్యం చెప్పి వెళ్తాడు అంటాను జీవితం అంటే బహుశా తిట్టి వెళ్తారు అనుకుందాం అది జీవితం గురించి చెప్తాడు సత్యమా సైన్సే చెప్తుంది ఒకటి నేర్చుకుంటాను కదా కొత్తగా విశ్లేషించి జబ్బుని పెడతాం కదా చెప్పాను కదా ఒక మంచి డయాగ్నోసిస్ చేస్తే ఒక
(1:13:30) భావోద్వేగంతో ఆ రోజు నాకు కొంచెం నిద్ర పట్టదు సరిగ్గా అంటే ఇంత గొప్పదాన్ని నేనే తల భుజం తట్టుకుంటాను ఆహా ఇంత బాగా డయాగ్నోస్ చేశాను ఇలాంటివి చాలా వేలలుగా జరుగుతాయి కానీ ప్రతిదాన్ని నేను కొత్తదనం అన్నట్టుగా ఆస్వాదిస్తాను బహుశా అలా ఆస్వాదించకపోతే ఇంతమందిని చూడడము ఇన్ని గంటలు చూడడం అనేది సాధ్యం కాదన్నది నా ఉద్దేశం ఎస్ ఎస్ అండ్ ఒకటి సార్ ఇప్పుడు శారీరకంగా ఉండేటటువంటి నొప్పి మానసికంగా ఉండేటటువంటి భయం ఈ రెండిటిలో ఏది డేంజర్ అంటారు.
(1:13:55) శారీరకంగా ఉన్నటువంటి నొప్పిని తక్షణం మనకి దానికి ఒక ఉపశమనం కలగాలి నేను చెప్తాను అన్ని భావోద్వేగాల కష్టమైనది నొప్పి అంటాను నేను చెప్తాను అది నా సహజమైన డైలాగ్ ఇదంతా నొప్పికి తక్షణం ఉపశమనం కలగాలి. చాలా మంది పేషెంట్స్ డాక్టర్లు దేవుళలో ఎందుకు అనిపిస్తాడు అంటే వాడు విలువిలాడుతూ వచ్చినప్పుడు ఎమర్జెన్సీకి ఒక ఇంజెక్షన్ ఇవ్వగానే బాగవుతాడు కదా వెంటనే వాడు ఇట్రి నమస్కారం పెడతాడు.
(1:14:16) ఆర్ఎంపి డాక్టర్లు ఎందుకు చాలా మంది బాగా చూస్తారు పల్లెటూర్లలో అంటే ఆర్ఎంపీలు పెద్ద గొప్ప డాక్టర్లు ఏమీ కాదు కానీ వాళ్ళు మీకు వచ్చిన నొప్పిని ఆక్షన్ లో ఏదో ఒక మందో మాయ వేసి ఇంజెక్షన్లు మేము ఇచ్చే ఇంజెక్షన్ వాళ్ళు ఇస్తారు నొప్పి తగ్గుతుంది. మానసికమైనటువంటి వేదన అంటారా అది మనిషి నెమ్మదిగా కబలించి వేస్తూ ఉంటుంది. దానికి మందులు అంటూ ఉండదు.
(1:14:33) నేను చెప్తాను జబ్బు నీ శరీరం వరకే పెట్టుకో మనసు దాకా తీసుకెళ్ళకు మనసు దాదాకా వెళ్ళావా అది మందులు లేని పరిస్థితి వస్తుంది కష్టపడుతుంది కాబట్టి జబ్బుని శీరం వరకే పెట్టండి. దాన్ని మనసులోకి లాక్కోకండి అని చెప్తూ ఉంటాను. మానసిక వేదన చాలా కష్టపెడుతుంది కాబట్టి కాబట్టే డాక్టర్లు అంటూ ఉన్నారు నేనే చెప్తాను డాక్టర్ అంటే నాలుగు మందులు రాసేవాడు కాదురా నీలో ఉన్నటువంటి ఒక చెడుని ఒక భావజాలం రూపంలో ఉన్న దాన్ని తొలగించడానికి చేసే ప్రయత్నం నాలుగు మంచి మాటలు కూడా ఉంటాయి.
(1:14:55) సో మీరు కేవలం నాలుగు మందుల కోసం నా దగ్గరికి రాకండి ఒక మంచి మాటలు మిమ్మల్ని మార్చగలిగితే అది కూడా వినిపోండి అంటాను నేను కనుక దాన్ని తీసుకునే వాళ్ళు చాలా తక్కువ మంది అవుతున్నారు రోజు రోజు ఎస్ అండ్ ప్రాణం బేసిక్ గా అన్నింటికంటే విలువైంది ముఖ్యమైనది అని మనం మాట్లాడతాం కదా ఆ ప్రాణానికి మీరు ఇచ్చేటటువంటి నిర్వచనం ఏంటి? ప్రాణానికి నిర్వచనం అంటే నేను డాక్టర్ గా చెప్పగలిందే బ్రతికి ఉండడమే నేను ఇప్పుడు చెప్తాను గొప్ప గొప్ప బ్రతుకు అంటూ ఏమ ఉండదు ఎవరిదీ కూడా సాధారణ బ్రతుకులే అందరివి ఉంటాయి.
(1:15:22) బ్రతికి ఉండడమే చాలా గొప్ప ఎలా బ్రతికేమని ఉండదు. సో జబ్బుతో జీవించడం ఒక కళ్ళ నువ్వు నేర్చుకుంటే బ్రతికి ఉంటావు అదే ప్రాణంతో ఉండడం ప్రాణం పోయిన తర్వాత సమాజము ప్రకృతి వేరుతో మనకు సంబంధం ఉండదు కాబట్టి బ్రతికి ఉండడమే ఏది బతుకు ఇంత కష్టాలతో నేను ఎందుకు బ్రతకాలంటే కష్టం నువ్వు అనుకుంటే కాదనుకో ఒకసారి అంటాను నువ్వు నువ్వు చేయించలే చేయలేను అనుకుంటావు కదా చేయల అనుకోవడంతో నువ్వు చనిపోవడం మొదలవుతూ ఉంటుంది అప్పుడు ప్రాణం పోతున్నట్టే అవుతుంది.
(1:15:45) సో బ్రతికి ఉండడమే చాలా గొప్ప నేను చెప్తాను ఈ జబ్బుతో నేను చెప్తాను ఇది జీవించి ఉండడం అంటేనే ఒక యుద్ధం కదా అందులో ఈ ఈ జబ్బు రావడం అనేది ఇంకా పెద్ద యుద్ధం అవుతుంది. మేము డాక్టర్ గా నేనేం చెప్తాను నువ్వు జీవించడానికి బ్రతికి ఉండడానికి ప్రాణంతో ఉండడానికి కావలసినటువంటి ఆ యుద్ధాన్ని చేసే ప్రక్రియలో ఆ యుద్ధ కళ్ళ నేను నీకు నేర్పిస్తాను అంతేగని నీకు యుద్ధమే లేదు యుద్ధమే రాదు అని చెప్పి అబద్ధాన్ని నేను చెప్పను కానీ యుద్ధం ఉంటుంది సో బతికి ఉండండి ప్రాణంతో ఉండండి అంటాను ప్రాణం మీద తీపు లేనిది ఎవరికి ఉంటుంది మనిషే పుట్టావా ఇంక నువ్వు బ్రతకడానికి కావాల్సిన అన్ని చేసుకోవాలి గొప్ప బతుకం
(1:16:14) నేను చాలా గొప్పగా బతకాలంటే మీ అందరికీ ఉంటుంది దురాశ వెంటనే జబ్బులన్నీ పోవాలి ఒక నాలుగు మందులతో కాదు ఒక్క మందితో పోవాలి అది ఒక రూపాయే ఉండాలి డాక్టర్ దగ్గర మళ్ళీ రాకూడద డాక్టర్ మే మ్ చూడకూడదు వెంటనే బాగైపోవాలని ఉంటుంది కానీ ప్రాణంతో ఉండడమే చాలా ముఖ్యం. బ్రతకడం అంత గొప్ప బతుకులు ఏమ ఉండదు. ఒక పెద్ద ఆకాశహాల మేములో ఉన్నటువంటి వ్యక్తి బాగా ఉన్నట్టుగా ఉంటుంది.
(1:16:33) రోడ్డు పక్క రైల్వే ట్రాక్ పట్ల చిన్న గుడ్డులో ఉన్న వ్యక్తి కూడా చాలా ఆనందంగానే పడుకుంటాడు ఆనందంగా నిద్రపోతాడు కదా సో కాబట్టి మనం మంచిగా ఉంటూ మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళతో మంచిగా ఉండగలిగి ఒకరి మీద ఆధారపడకుండా ఒకరిని ఇది ఇది ఒక ఐడియలిస్టిక్ గా అనిపిస్తూ ఉంటుంది కానీ అది అనుకుంటే అది అసాధ్యమైనటువంటి వ్యక్తి ఏం కాదు కష్టం ఏమి కాదు.
(1:16:49) ప్రాణం అనేది అద్భుతమైనటువంటిది మనం బ్రతికి ఉండడమే చాలా గొప్ప మనిషే పుట్టడం అనేది బహుశా అనేక వరాల్లో ఇంకా చాలా గొప్పది కాబట్టి బ్రతికి ఉండడమే నా దృష్టిలో ప్రాణము అండ్ ఆ ప్రాణం పోతున్నప్పుడు ఆ ప్రాణం పోతున్నప్పుడు ఎవరైనా అంటే మీ పేషెంట్ రోగి మిమ్మల్ని అడిగినటువంటి చివరి కోరిక ఏదైనా ఉందా ఇలాంటి సంఘటనలు చాలా జరిగాయి చివరి కోరిక కొన్ని డైలాగ్స్ కూడా నాకు ఇంకా బాగా గుర్తున్నాయి.
(1:17:12) చాలామంది ఒక పిల్లవాడు రాజేందర్ చనిపోయే ముందు నేను అక్కడికి వెళ్లి చూశాను వాడు కొన్ని తప్పులు చేశాడు అంటే పిల్లలంటే పేషెంట్స్ తప్పులు చేస్తూనే ఉంటారు మాకు తెలుస్తాయి కానీ నేను సర్ది చెప్పలేని నేను సరి చేయలేనటువంటి తప్పులు వాడు చేసినప్పుడు వాడిదిలే తప్పు అవుతుంది ఆ తప్పులు నాకు భాగస్వామయం ఉంటుంది కదా సో ఇంత ఆలస్యంగా వచ్చావురా నీకు బుద్ధి లేదురా అన్నా నేను అంటే ఆలస్యంగా వచ్చిన మీరు ఉన్నారు కదా మీరున్నాక ఇంకా నాకేమిటి కష్టం మీరు నన్ను చూసుకుంటారు కదా అని అలా అలా నన్ను చూసి అలా కళ్ళు మూసి అలా పడిపోయాడు చనిపోయాడు ఒక్క క్షణంలోనే బహుశా నేను చాలా ఏళ్ళ తర్వాత నన్ను ఎవరనా ఒక ఒక
(1:17:47) ముసలివాడిని అయిన తర్వాత అడిగితే కూడా నేను ఆ సంఘటన చెప్తాను. అంటే వాడికి అంత చివరిదాకా ఎంత భరోసా చూడండి వాడు చాలా ఆలస్యంగా వచ్చినా కూడా అలా చాలాసార్లు ఆలస్యంగా వచ్చాడు వాడి ప్రతిసారి బాగయ్యాడు. ఇప్పుడు కూడా ఆలస్యంగా వచ్చాడు కానీ దొరికిపోయాడు కాలానికి సమయానికి ప్రాణానికి సో ఆ డైలాగ్ చెప్పాడు ఇలాంటివి చాలా ఉంటాయి.
(1:18:07) ఇంకా కోరిక ఇలా చాలా మంది నన్ను అడిగిన వాళ్ళు ఉంటారు నా పిల్లలు పెళ్లి అయ్యేదాకా నన్ను బాగా పెట్టండి అనేసి నా కొడుకు పెళ్లి కావాలి అమ్మాయి పెళ్లి కావాలి నన్ను బాగా పెట్టండి అనిఅంటే నేను వాళ్ళద్దరు పెళ్ళీలు అటెండ్ కూడా అయ్యాను అక్కడ సేయి మీద గట్టిగా పట్టుకొని ఇప్పుడైనా నా మాట వింటావా అన్నాను అంటే ఇప్పటికే వింటాను నా బాధ్యతలు పోయాయి ఇలాంటివి నాకు చాలా ఉంటాయి.
(1:18:23) నేను చెప్తాను నీ జీవితంలో ఏం సాధించదలుచుకున్నావ్ పిల్లలు నా భుజం మీద పెట్టి ఒక యంగ్ పిల్లవాడు 22 ఏళ్ల పిల్లవాడు ఇంజనీరింగ్ జస్ట్ అయిపోతున్న నా ఫ్రెండ్స్ అందరూ అమెరికాకి వెళ్ళిపోతున్నారు నేను మాత్రం ఇక్కడే జబ్బుతో ఇక్కడే ఉండాలా ఇలాగ అయిపోలా నేను ఎక్కడికి వెళ్ళలేనా నన్ను పట్టుకొని ఏడ్చినవాడు ఉన్నాడు. మరి ఇప్పుడు అమెరికాలోనే ఉన్నాడు అంటే ఎందుకు చెప్తున్నాను అంటే అవన్నీ వాళ్ళని చూసినప్పుడు నాకు ఆ సంఘటనలు గుర్తొస్తాయి.
(1:18:42) వాళ్ళు వాళ్ళ జీవితాశయలా చెప్తారు నేను చెప్తాను నీ జీవితంలో ఏద చేయాలి సాధించాలి అనుకుంటావో దాన్ని జబ్బు వల్ల నువ్వు ఆగిపోవాల్సిన అవసరం లేదు ఈ జబ్బే కదా ఏ జబ్బుతో ఆగిపోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఉమ్ నువ్వు సైమటేనియస్ గా ఈ జబ్బుని చేతిలో పట్టుకొని ముందుకు నడుస్తూ నీ జీవితంలో ఎక్కడికి వెళ్ళాలో అక్కడికి వెళ్తూ ఉండు ఈ జబ్బు నీతో పాటు వస్తుంది.
(1:18:58) ఆ జబ్బుతో జీవించే కళనే నేను నీకు నేర్పిస్తాను అంటాను అది చాలా అవసరం అవుతుంది కూడా చాలా మందికి భవిష్యత్తు వాడిని వాళ్ళకి తెలియదు భవిష్యత్తు ఇలా ఉంటుందని వాళ్ళకి తెలియదు. కానీ నాకు తెలుసు ఆ జబ్బు ఎలా ఉంటుంది అనేసి నిజం చెప్పండి నాకు పూర్తిగా తెలియదు. ఎందుకంటే వ్యక్తులు భిన్నంగా ఉంటారు శేర ధర్మాలు భిన్నంగా ఉంటాయి. జబ్బులు కొన్ని సందర్భాల్లో భిన్నంగా ప్రవర్తిస్తాయి.
(1:19:14) అప్పుడు వాడు సడన్ గా మధ్యలో చనిపోవచ్చు కూడా నేను చెప్పిన మాట డైలాగ్ తప్పు కూడా కావచ్చు. కానీ అది నా ఉద్దేశం కాదు చెప్పడం వాళ్ళ భవిష్యత్తు ఇలా ఉంటుంది గొప్పగా ఉంటుందని 100 మందిలో 70% మంది బాగైన విషయాన్నే చెప్పాలి తప్ప 10% 20% పాడైపోయిన విషయాన్ని నియతనికి ఎందుకు చెప్పాలి అది అవసరం కూడా లేదు. సో అలా చెప్తారు అలా చెప్పిన సందర్భాల్లో చాలా మంది బాగైన వాళ్ళు నన్ను పట్టుకొని ఓ పిల్లవాడు డాక్టర్ గారు ఇంకా వన్ వీక్ లో నాకు పెళ్లి అవుతుంది ఈ జబ్బుతో మీరు నాకు ట్రీట్మెంట్ ఇస్తున్నారు మీరు చెప్పండి పెళ్లి చేసుకో అంటేనే నేను చేసుకుంటాను వద్దుఅని చెప్పండి నేను వెళ్లి వాళ్ళకి
(1:19:39) దండం పెట్టి నేను పెళ్లి చేసుకోను నాకు ఇలా జబ్బు ఉంది కాబట్టి అంటే నేను అన్నాను ఈ జబ్బుతో నువ్వు జీవిస్తావు ఈ జబ్బుతోనే చాలా చివరివాడవే ముసలితనంలో మరణిస్తావు అప్పటి దాకా జబ్బు నీతో ఉంటుంది కానీ అందరూ చేసే ధర్మాలు ప్రకృతిగా ప్రకృతి సాంఘికంగా ఏం చేయాలో అది చెయ్ అందులో పెళ్లి ఒక భాగం అది పెద్ద గొప్ప అనుకోకు కానీ పెళ్లి ఒక భాగం అది కూడా నువ్వు చేసుకోవాల్సిందే పెళ్లి చేసుకున్నాడు పెద్దవాడు అయ్యాడు పిల్లలు పుట్టారు వాడు చాలా వెళ్ళాడు అమెరికాకి అంత వచ్చాడు ఇప్పటికి వాడు చాలా బాగానే ఉన్నాడు.
(1:20:01) కి ఫస్ రాసి చేసుకో అది వేరే విషయము కానీ జీవించి ఉన్నాడు నేను చెప్పాను ప్రాణంతో ఉన్నాడు జీవించి ఉన్నాడు జీవించి ఉండడమే మనకి చాలా ముఖ్యం గొప్ప జీవితాలు బ్రహ్మాండంగా జీవితాలు అధోగతిపాల జీవితాలు అంటూ ఏమీ ఉండవు అత్యంత పేదవాడు చాలా నీచంగా నికృష్టంగా ఉన్నాడు వాడు చాలా కష్టంగా ఉన్నాడు జైల్లో మగ్గుతున్నాడు అని అనుకుందాం.
(1:20:19) కానీ అది కూడా చాలా గొప్ప ఎందుకంటే వాడు ప్రాణంతో ఉన్నవాడు కాబట్టి సో ఇక్కడ కూడా జీవితాలన్నీ మనం ఈ విధంగా చూడాల్సిన అవసరం వస్తుంది. వీళ్ళు ఎంతమంది అలాంటి చెప్పిన సందర్భాలు తర్వాత వాళ్ళ చాలా సులభంగా జరిగిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి కాబట్టి నాకు ఎప్పుడు అనిపిస్తుంటుంది కాలం ముందుకు వెళ్తే ఇంకా చాలా బాగుంటుంది. ఈ క్షణం మాత్రం కష్టం ఇలా కనపడుతూ ఉంటుంది కానీ ముందుకు వెళ్లి కలిసి చూడండి.
(1:20:37) ఇది నేను చాలా మంది చెప్పాను ఈరోజు నువ్వు భయపడు ఏడువు ఈ రాత్రంతా ఏడువు నాకేం బాధ లేదు. నువ్వు కుమిలి కుమిలి ఏడు నాకు కష్టపడను కానీ గుర్తుపెట్టుకో రేపు తెల్లారగానే మంచి అయిపోయే సందర్భం వస్తుంది కానీ ఇప్పుడు తెల్లవారుతున్న దాని గురించి కొంచెం ఓపికగా చూడాలి. ఈ రేపు పొద్దునే తెల్లారవాల్సిన అవసరం లేదు కొంచెం ఉండను ఇలాంటి సంఘటనలు సందర్భాలు చాలా జరిగాయి.
(1:20:54) వాళ్ళ జీవితాశయాలు చాలా మంది నెరవేర్చుకునే వాళ్ళు ఉన్నారు నాకు అది చాలా సందర్భంలో మంచి కూడా అనిపించింది. నలుగురు ఆడపిల్లలు ఉన్న తండ్రి ట్రాన్స్ప కొన్నేళ్లే బ్రతికాడు కానీ నలుగురు ఆడపిల్లలు పెళ్ళీలు చేసేసాడు. ఆయన జీవితాశయం నిజానికి అదేను. సో జబ్బుల్ని మనము మనస్ఫూర్తిగా తీసుకోవాల్సినంత అవసరం ఏమి ఉండదు.
(1:21:11) ఆ జబ్బులతో జీవించే కళ్ళ మాత్రమే మనం నేర్చుకోవాలి అది అందరికీ సులభం కాదు అదే కష్టం అవుతుంది నేను చెప్పినంత సులభం వాళ్ళకి కాదు కొంతమంది నాకు చెప్పడం సులభం కాదు కానీ వాళ్ళు దాన్ని పాటించడం సులభం కాదు చాలాసార్లు జబ్బులకు మనం దొరికిపోతాం చాలా సందర్భాల్లో ఒకే జబ్బుతో కొంతమంది నేను చెప్తాను కొందరు క్యాన్సర్ జయించిన వాళ్ళు ఉంటారు కిడ్నీ జబ్బు జయించిన వాళ్ళు ఉంటారు మరి వాళ్ళఎవరు అంటే వాళ్ళు వాళ్ళు మానసికంగా అంత దృడంగా బలంగా అనుకున్నారు వాళ్ళు జయించాలని నువ్వు అనుకోవడం లేదు కాబట్టి నువ్వు చేయలేకపోతున్నావ్ చూసుకో ఒకసారి అంటుంటాను నేను సో ఇవన్నీ మనకు
(1:21:35) అవసరం అవుతాయి జీవితంలో ఎస్ డాక్టర్ అండ్ మామూలుగా ఇప్పుడు కరోనా అనేటటువంటిది వచ్చింది ఒక పాండమిక్ భారత ప్రపంచం మొత్తం కూడా అంటే ఒక జీవిత కాలంలో అట్లాంటిది మళ్ళీ చూస్తామో లేదో తెలియదు చూడకూడదని అనుకుంటా అట్లాంటి ఒక పాండమిక్ వచ్చింది ఆ కరోనా వచ్చిన తర్వాత కరోనా రాకముందు అంటే మీరు సమాజంలో మీరు చూసినటువంటి మార్పు ఏదైనా ఉందా పోనీ ఆ కరోనా వచ్చినప్పుడు ఇలాంటి మార్పు ఏదైనా ఉంటే బాగుంటుంది అని మీరు అనుకున్నది ఏదైనా ఉందా నేను ఇప్పుడు దీన్ని విశ్లేషించుకుంటూ ఉంటాను కరోనా సమాజానికి ఒక మంచి ఒక చెడు చేసింది అనేసి చెడు ఏంటంటే మంచి చెప్దామా
(1:22:09) ఫస్ట్ మంచితో మొదలు పెడితే చాలా మంచిది ప్రజలకి కొంచెం ఆరోగ్యం పట్ల ఒక రకమైనటువంటి ఆరోగ్యం ఎప్పుడైనా అనిశ్చితి ఉంటుంది ఆరోగ్య విషయంలో మారొచ్చు కాబట్టి చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాల్సిన అవసరం ఉందని ఒక విషయాన్ని చాలా మందికి చాలా మందికి తెలిసింది కొంతమందికి తెలియదు అది వేరే విషయం చాలా మందికి తెలిసింది. ఇంకోటి రెండో భాగం ఏమిటంటే దాంట్లో వాళ్ళు దాన్ని తప్పుగా అన్వయించుకున్నారు అందరూ కూడా ఆ కాసింతనే నిజమైన సైన్స్ జ్ఞానం అనుకున్నారు అది కూడా చాలా తప్పు కాబట్టి వాళ్ళు నేను నాకు తెలిసిపోయిందని మందులు వాడుకోవడమో లేకపోతే ఇంతే ఉంటుంది కదా
(1:22:36) దీంట్లో ఏముంది అనుకోవడం నేను దాన్ని విశ్లేషిస్తున్నాను అప్పుడు ఇలా ఉంది కాబట్టి అప్పుడు నేర్చుకున్నారు కదా దీన్ని విశ్లేషించడం జబ్బులు లక్షణాలని మందులని అది కంటిన్యూ చేస్తున్నారు నిజానికి అది అంత అవసరం లేదు. నేను కొన్ని వేల సార్లు విమానం ఎక్కుంటాను విమానం ఎలా ముందుకు వెళ్తుందో నాకు తెలియదు ఇప్పటి దాకా చదవలేదు దాని గురించి నాకు అంత అవసరం లేని వ్యక్తి విషయం అది మా విమానం కదిలినప్పుడల్లా కొంప తీసి నన్ను స్ట్రెయిట్ గా తీసుకెళ్లి ఢల్లీ లో కాకుండా పక్క తీసుకెళ్లి బాంబే లో దింపుతాడా అయితా అనుకునే అవకాశం కూడా నాకు లేదు ఎందుకంటే నేను ఆలోచించాను ఎందుకంటే
(1:23:00) నా పని కాదు అది ఎందుకంటే దానికి ఒక వ్యక్తులు ఉంటారు వాళ్ళని చూసుకుంటూ ఉంటారు. కానీ వీళ్ళందరూ డాక్టర్ల యొక్క వృత్తిలోకి పలకాయ ప్రవేశం చేసేసారు చాలా మంది సో అది చాలా కష్టంగా అనిపిస్తూ ఉంటుంది. ఇక నిజమైన మంచి నేను చెప్తాను. అంటే సమాజంలో ఉన్న సమయాన్ని అందరూ ఒకే విధంగా ఉపయోగించుక ఉపయోగించుకోరు కదా కొందరు కాలక్షేపంగా ముచ్చలు పెడతారు కొందరు పాటలు వింటారు కొందరు సాహిత్యం రాసుకుంటారు కొందరు సినిమా చూస్తారు కొందరు ఫ్రెండ్స్ తో తిరుగుతారు కొందరు గాలికి అలా తిరుగుతూ ఉంటారు.
(1:23:23) అలా జరుగుతున్న కాలంలో సైన్స్ లో అద్భుతమైనటువంటి ఒక మార్పులు జరిగాయి. బోలని జబ్బులకి రకరకాల మందుల రూపంలో కనిపెట్టబడింది ఈ సమయంలో ఈ నాలుగైదు ఏళ్లలో ఈ కరోనా సమయంలో వాళ్ళకి సమయం కలిసి వచ్చినట్టుగా అయింది అన్నట్టు సో కొత్త కొత్త విషయాలు కనిపెట్టే ప్రయత్నంలో సరెండీ అంటాం అంటే కాకతాళీయంగా కొత్త విషయాలు కనిపెట్టడం ఇప్పుడు ఎక్స్రే కనిపెట్టిన మేరీ క్యూరీ కూడా అలాగే ఏదో బల్లలో పెట్టి అది పెట్టిపోయిన తర్వాత చూసారుక చేతులు అచ్చలు అలాగే ఎక్స్రే ఎక్స్రే బోన్స్ కనపడ్డాయి.
(1:23:49) ఇదేంటని చూస్తే దాంట్లో ఎక్స్రేస్ ఉన్నాయి అని తెలిసింది రాంజెన్ కనిపెట్టింది మేడం క్యూరీ అది కనిపెట్టింది కదా రేడియేషన్ అంతా కూడా కనిపెట్టింది. అలాంటి సరండి ద్వారా ఏంటంటే కాకతాళయంగా అద్భుతాలు కనిపించడం అనేది కొన్ని సందర్భాల్లో ఇలా జరిగి అనేక జబ్బులు నిర్వచించబడ్డాయి. అనేక జబ్బులకు అద్భుతమైన మందులు కనిపెట్టబడ్డాయి.
(1:24:06) అసలు దీర్ఘకాలికంగా ఈ జబ్బులకు మందులు జీవితకాలంలో రావు అనుకున్నవి కూడా జరగబడ్డాయి. ఇవన్నీ నేను చూసినటువంటి అద్భుతం సైన్స్ లో నాకు ఇంకా భవిష్యత్తు పట్ల ఒక చెడు సంఘటనలో నుంచి ఇంత గొప్ప మంచి జరుగుతుంది బహుశా మంచి జరగడం కోసమే చెడు జరిగిందేమో అనిపించే విధంగా నాకు ఇప్పుడు ఇత్యకృత్యంగా జరుగుతూనే ఉంటాయి అవన్నీ నేను చూస్తూనే ఉంటాను అద్భుతాలని సైన్స్ లో కూడా అలా జరుగుతున్నాయి అన్నట్టు చెడు కొంచెం జరిగింది ఇంకోటి సమాజానికి అంటే నేను మళ్ళీ గొప్పగా వ్యాఖ్యానం చేయకూడదు.
(1:24:28) ప్రభుత్వాలు పెద్దగా ఏమి మారలేదు. అంటే ప్రజల యొక్క సమస్యల పట్ల ఆరోగ్య సమస్యల పట్ల మనం ద్రిడీగా ఉండాలని ప్రపంచంలో ఏ గొప్ప దేశం గొప్పగా ఏమ అనుకోలేదు. వాళ్ళు మళ్ళీ మొరాటరీ అయిపోయారు అంటే ఒక అన్ని ఆసుపత్రులలో కూడా ఆక్సిజన్ సిలిండర్లు ఉండాలి ఆక్సిజన్ లైన్ ఉండాలిఅని ఒక చిన్న విషయం నేర్చుకున్నామ అంటే ఇప్పటికి కూడా మీరు వెళ్లి చూస్తే అనేక ఆస్పత్రుల్లో బెడ్లు ఉంటాయి కానీ అక్కడ ఆక్సిజన్ సిలిండర్లు కానీ ఆక్సిజన్లు కానీ ఉండదు అనే నేర్చుకున్నట్టు అవుతుంది.
(1:24:50) అంటే చెప్తున్నది ఏంటంటే సూక్ష్మంగా నేర్చుకోతగ్గవి నేర్చుకున్నారు. నేర్చుకోవాల్సిన వాళ్ళు నేర్చుకోన్నారు. నేర్చుకోకూడదు అనుకున్న వాళ్ళు నేర్చుకోలేదు నేర్చుకునే అవకాశం లేని వాళ్ళు నేర్చుకోలేదు. సో సమాజం సమయం అదే నేర్పించింది వాళ్ళకి ఆ సమయంలో కాబట్టి కొంతమంది ప్రజలు సైన్స్ పట్ల ఒక గౌరవాన్ని నేర్చుకున్నారు.
(1:25:08) కొందరు నాయకులు ప్రభుత్వాలు అసలు ఏం పెద్ద గొప్ప నేర్చుకున్నట్టుగా కనిపించలేదు ఎందుకంటే చాలా వరకు ఆసుపత్రులలో పెద్ద మార్పులు ఏ దేశంలోనైనా ఒక దేశాన్ని అంటలేదు ప్రతి దేశంలో కూడా అలాగే జరుగుతుంది ఇప్పటికీ కూడా ఆఫ్రికా దేశాలు తీసుకుందాం ఉదాహరణకి అందులో కరోనా వచ్చిపోయిన తర్వాత ఎన్ని ఆసుపత్రులు చాలా గొప్పగా అయ్యాయి. మనస్ప మన దేశంలో కూడా మూలమూలకు ఉన్నటువంటి ఎన్ని ప్రభుత్వ ఆసుపత్రులలో డాక్టర్లు వెళ్లి చాలా జాగ్రత్తగా పనిచేస్తున్నారు ఆసుపత్రుల యొక్క సౌకర్యాలు ఏ విధంగా మెరుగుపడ్డాయి ఒక దాని మీద మనం తెలుసుకోగలుగుతామా అంటే ఎందుకు చెప్తున్నాను అంటే నేర్చుకోవాల్సిన అంశాల
(1:25:36) వరకే నేర్చుకున్నారు సినిమా సినిమాలు తీయడం నేర్చుకున్నారు పిల్లలు వీడియోలు తీయడం నేర్చుకున్నారు ముచ్చలు పెట్టడం నేర్చుకున్నారు కొంతమంది నాలాంటి వాళ్ళు మొట్టమొదటిసారిగా చపాతీలు చేయడం నేర్చుకున్నారు ఇవన్నీ నేర్చుకున్నారు అయిపోయింది కానీ నేర్చుకోకూడనివన్నీ నేర్చుకోవాల్సిన సైతం చాలా మంది నేర్చుకోలేదు ఆ సమయం చాలా గొప్పది యాక్చువల్ మళ్ళీ మళ్ళీ రాదు వందల వేలలో కానీ చెడున ఎందుకు చూడ చూడాలి దాంట్లో నుంచి మంచిది గ్రహించగలిగితే చాలా మంచిది కానీ చాలా మంది గ్రహించలేకపోయారు అన్నదే నా బాధ ఎస్ డాక్టర్ ఎస్ అండ్ మరొకటి ఇక్కడ శ్రీరామ నేను ఫస్ట్ టైం మీ క్యాబిన్ లోకి
(1:26:02) వచ్చినప్పుడు ఆ పలకపైన శ్రీరామ అని రాసి ఉంది. అది అసలు దాని వెనుకున్నటువంటి స్టోరీ ఏంటి నేను ఆ రోజు నుంచి తెలుసుకోవాలఅనుకుంటున్నాను బట్ అంత సమయం ఈరోజు దొరికింది నాకు చిన్నప్పటి నుంచి ఏ కొత్త పెన్ను తీసుకున్న ఏ పుస్తకం వచ్చిన ఫస్ట్ శ్రీరామ అని రాయడం అలవాటు పెన్నుతో రాసినప్పుడు రాసినప్పుడు పెన్ పని చేస్తుందో లేదో చూసుకుంటాం కదా నేను శ్రీరామ అని రాస్తాను.
(1:26:22) ఏదో కొంచెం వంకరగా నన్ను నన్ను నేను స్వయంగా కొన్ని సందర్భాల్లో నేను బాపు లాంటివి చిత్రకారణ అనుకున్నట్టుగా వయారాలు పోతూ హోయలు పోతూ వగలిపోతూ రకరకాల విన్యాసాలు చేస్తూ శ్రీరామ రాసుకోవడం అలవాటు ఏది వచ్చినా నాకు మొట్టమొదటిసారిగా అలా రాసుకుంటాను. 14 15 ఏళ్ళ క్రితం ఒకతను అలా తీసుకొచ్చి అలా ఇచ్చినప్పుడు పక్కన దాంతో పట్టి నేను శ్రీరామ రాసి ఏం చెప్పాలంటే నేను రాసి 14 15 ఏళ్ళ అవుతుంది అది ఆ పలుకపోయినా అవును దాని ఏదో దుమ్మ పడలేదో నాకు తెలియదు గమ్మతి ఏంటంటే నేను గది మార్చినప్పుడు వచ్చిన పిల్లవాడికి తెలుసుకోకుండా వాడు కూడా అనేక సామాన్లతో దాన్ని అలాగే
(1:26:49) తీసుకెళ్ళిపోయాడు. నేను అది కనిపించలేదు చాలా రోజులు భయపడి అది ఏమైందో అనుకోక నేను చాలా టెన్షన్ పడి అందులో అక్షరాలు చరిగిపోతాయేమని అనుకున్నాను. తర్వాత డబ్బాలు తీసిన తర్వాత అక్షరం అలాగే ఉంది దాన్ని అలాగే పెట్టుకున్నాను అది చెరగలేదు అలా నిలిచిపోయింది. అసలు ఆ స్లేట్ ఎందుకు తీసుకొచ్చి ఇచ్చారు మీకు ఒక పిల్లవాడు గౌరవంతో తెచ్చి ఇచ్చాడు ఓకే నాకనే ఇచ్చాడు ఇచ్చి ఒక పెన్సిల్ అద ఒక బల్పం కూడా ఇచ్చాడు ఆ బలవంతోనే రాసాను నేను అది చరిగిపోలేదు అలాగే ఉండింది అదేంటంటే అనేక వస్తువుల మధ్య పడిపోయినా కూడా అది కొంచెం ఈషన్ మాత్రం కూడా దాంట్లో
(1:27:18) కదలికి రాలేదు అది అలాగే ఉండిపోయింది. అదేనా 14 ఏళ్ళని చెప్తున్నాను నేను దా దాని వయసు 14 సంవత్సరాలు ఆ అక్షరాల వయసు అవును తర్వాత షూట్ చేయాలి చూపించాలి అందరికీ కూడా ఎస్ డాక్టర్ అయితే ఇప్పుడు ఆయుర్వేదం ఎందుకంటే భారతదేశం మనక ఇచ్చినటువంటి అనేక అనేక అద్భుతాల్లో ఆయుర్వేదం కూడా ఒకటి అంటూంటారు కానీ చాలా మంది ఇప్పుడు డాక్టర్స్ ఆయుర్వేదం యూస్ చేస్తున్నారు అంటే వద్దు అది పక్కన పెట్టేయండి ఫస్ట్ మీరు ఇది వాడండి దాని ద్వారా వచ్చేది ఏం లేదు అని చెప్పి ఎంతో మంది దగ్గర నేను విన్నాను అండ్ కొంతమంది డాక్టర్లు అయితే వాడొచ్చు అని అంటున్నారు. అసలు ఈ
(1:27:53) ఆయుర్వేదం పైన మీ అభిప్రాయం ఏంటి? అంటే అలోపతీ డాక్టర్ గా నేను అభిప్రాయాలు చెప్తే బహుశా సంపూర్ణంగా నేను సహజంగా చెప్పినట్టుగా ఉండదు బహుశా నేను కొంచెం అబద్ధాలు చెప్పవచ్చు లేదా నేను నాకు ఉన్నటువంటి ఒక రకమైనటువంటి శ్లేషతో చెప్పవచ్చు లేదా నేను సరిగ్గా చెప్పలేదని మీకు కానీ వినే వాళ్లకు కానీ అనిపించవచ్చు.
(1:28:10) కానీ ఒకటి చెప్తాను ఆయుర్వేదం అనేది చాలా మంది తప్పుగా మందులు ఇవ్వడం అనే ఒక భాగం అనుకుంటూ ఉంటారు. నేను ఎంతో చెప్పాను కదా డాక్టర్లు అంటే నాలుగు మందులు రాసేవాడే కాదు నేను అని చెప్తాను. ఆయుర్వేదం కూడా నాలుగు మందులు కాదు ఆయుర్వేదం అనేది ఆరోగ్యపరమైనటువంటి ఒక జీవన విధానానికి ఒక ప్రతిబింబం అది చాలా మంది అర్థం చేసుకోక ఆయుర్వేద డాట్ కి వెళ్తే ఆయన కొంచం రసాలు ఇచ్చాడు మొలకలు ఇచ్చాడు ఏదో మూలికలు ఇచ్చాడు అంటూ ఉంటారు.
(1:28:31) అది కాదు అది యాక్చువల్గా ఆయుర్వేదం అన్నది మన పూర్వీకులు అందరూ ప్రాక్టీస్ చేసిందే మా తాతలు చాలా మంది ఆయుర్వేద డాక్టర్లే ఉన్నారు. ఇప్పటికీ బాగా ఉంది అయితే ఆధునిక పోకడలు పోయినటువంటి వైద్య విజ్ఞానంలో శాస్త్రంలో అది తదనుగుణమైనటువంటి మార్పులు చేర్పులు తది చేసుకోలేకపోయింది. అలాగ కొన్నిటి వాటికి పెద్ద మార్పులు ఇప్పుడు చేయాల్సిన అవసరం ఉండదు కర్ణాటక మ్యూజిక్ అలాగే ఉంటుంది.
(1:28:52) కదా కానీ కర్ణాటక మ్యూజిక్ ని వాళ్ళు ఏదో ఇప్పుడు కొత్తగా మిక్సింగ్ రిమిక్సింగ్ అంటున్నారు కదా ఆ ఫ్యూజన్ ఆ ఫ్యూజన్ నాకు ఇలాంటివి తెలియదు. చేసి కొందరు చూపిస్తున్నారు కొందరు మంచి శాశ్వతంగా పాడగలిగే పిల్లలే దాన్ని భిన్నంగా చూపించగలుగుతున్నారు. అంటే వాళ్ళు సైతం ఆధునిక పోకడలకి అప్డేట్ అయ్యారు. కొన్ని సందర్భంలో అప్డేట్ కాకపోవడం అనేది కూడా మనకి తప్పుగా పరిణమిస్తుంది.
(1:29:12) ఇంకోటి అది ఒక రకమైనటువంటి నిర్దిష్ట భౌగోళిక పరిస్థితులకి మాత పరిమితమైనటువంటి శాస్త్రం. దాన్ని విశ్వవ్యాప్తం చేసే ప్రయత్నాలు ఎవరూ చేయలేదు. కానీ మామూలుగా అంటుంటారు కదా ఫస్ట్ ప్లాస్టిక్ సర్జరీ చేసింది సుశృతుడే మనవాళ్లే వీరికి సంబంధించి ఎక్కడో వేరే దేశాల్లో దాన్ని ఎందుకు కంటిన్యూ చేయలేకపోయాము మనము సుషుతులు మన ఎందుకు బోలంత మంది ఇప్పటికే సుశస్తులను చేసి ఉండాల్సింది కదా మనము అదే అది చేయలేకపోవడం అది చెప్తున్నాను నేను అదన్నీ నిజమే అవన్నీ నేను కాదని చెప్పడం లేదు కానీ ఆధునిక పోకడలు సమాజంలో మార్పుకు అనుగుణంగా జబ్బులకు అనుగుణంగా
(1:29:42) కొత్త కొత్త కొత్త విధానాలను కనిపెట్టే అవకాశం అందులో లేకపోవడానికి ప్రధాన కారణం ఏమిటంటే దాన్ని దాన్ని పాటించే వాళ్ళు తక్కువ తక్కువ ఉండడము వాళ్ళలో అటువంటి అభినివే దేశం వాళ్ళలో లేకపోవడము ప్లస్ ఆధునిక ఆధునిక వైద్యం ఏదైతే ఉందో మోడర్న్ మెడిసిన్ ఆర్ అలోపతి అంటుంటారు కదా అది ఒక ఒక ఉదృతంగా ప్రవించే విధంగా చొచ్చుకుపోయింది అన్నట అది మనిషి యొక్క ప్రతి ఒక్క చిన్న అవసరాన్ని గుర్తించింది.
(1:30:03) ప్రతి ఒక్క ప్రతి ఒక్క ఆకాంక్ష నెరవేర్చే ప్రయత్నాలు చేసింది చేస్తూంది ఇంకా నిత్యకృత్యంగా అది బీతవాటిలో కనిపించలేదు అందువల్లనే అవి వెనకప అది బహుశా బాగా గుర్తించకపోవడానికి ప్రధాన కారణం అని కానీ ఇప్పటికీ నేను నమ్ముతూ ఉంటాను ఆయుర్వేద శాస్త్రంలో చెప్పినటువంటి అనేక భావజాలాలు ఏదైతే ఉందో మనందరమ భారతీయులమే కాదు ప్రపంచంలో ఉన్నటువంటి అనేక దేశాల్లో ప్రజలందరూ కూడా వాడు నిత్యకృత్యంగా అవలంబించాల్సిన అవసరం ఉంది.
(1:30:26) అంటే డాక్టర్ అనేవాడు ఆ కాలంలో కూడా అంటే మన జబ్బులు మనకే వస్తున్నాయా మన పులి జబ్బులు రాలేదా వాళ్ళందరూ ఇప్పుడు ఫర్ ఎగ్జాంపుల్ టీబి అనుకుందాం క్షయ వ్యాధి క్షయవాది పోతే వందల వేల సంవత్సరాల నుంచి కూడా ఉంది కదా నేను మొన్న ఎక్కడో చదువుతున్నాను ఆ కాలంలో ఆ పాండురాజుకి క్షయతో చనిపోయాడు అన్నట్టుగా ఒక విచిత్ర వీరుడు విచిత్ర వీరుడు మన భారత వంశంలో ఒకటి ఉంటాయి అతను క్షయవాదితో చనిపోయాడు అన్నట్టుగా రాశారు అతను అది పుస్తకంలో రాశారు నేను నవ్వుకున్నాను బహుశా అప్పుడు ఉండవచ్చా అనేసి అతను చదివాడా క్షయ గురించి అనుకోవచ్చు బహుశా లక్షణాల బట్టి అత అతను ఉటంకించవచ్చు ఆ
(1:30:54) విధంగా అలాని కాబట్టి ఏంటంటే జబ్బులు ఎప్పటికీ ఉన్నాయి. అంటే కొంచెం చిన్న చిన్న పద్ధతులతో వాళ్ళందరూ బాగా చేసిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి. ఎందుకు 19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో కూడా టీవీ కి బందులు లేని కాలంలో కూడా టీవీ నుంచి మహాత్ముడే కోలుకున్నాడు కదా అలా చాలా మంది ఉన్నారు. అది ఎందుకు చెప్తున్నాను అంటే ఆధునిక పోకడలని మనిషి యొక్క అవసరాలని గుర్తించగలిగి మాత్రమే సమాజంలో నిలకడగా ఉంటాయి.
(1:31:16) ఒక గ్రామఫోన్ రికార్డు పెట్టుకొని నువ్వు చూసుకోవడం లేదు ఇప్పుడు నువ్వు కదా నీ ఆధునిక పోకడ ప్రకారం నువ్వు సులభంగా చేతులు పట్టుకొని పరిగెత్తగా నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్తే నీతో పాటు రావాలి. ల్యాండ్ లైన్ సైతం వెనకపడిపోయింది కదా ల్ాండ్ లైన్ ఎందుకు దొరకలేదు అంటే నువ్వు ఒక చోటికి అక్కడికి నువ్వు వెళ్లాలి నీ దగ్గరికి రాదు నీదో ఉండదు కానీ సెల్ ఫోన్ నీ చేతిలో ఉంటుంది సో నువ్వు గ్రాండ్ ఫోన్ రికార్డ్ తీసేసావు ఐపోడ్ పెట్టావు అది పెట్టావు లాంప్ లోన్ తీసేసి ఇప్పుడు నువ్వు సెల్ ఫోన్ పట్టుకున్నావ్ దీని మించి బహుశా చెవికి ఒక చిన్న పెట్టుకుంటే మాట్లాడగలిగేంత ఏమనా వస్తుందేమో మనకు తెలియదు కొత్త కొత్త వై
(1:31:40) అంటే ఏంటంటే కొత్తగా వచ్చిన దాన్ని మనిషి యొక్క అవసరాలను గుర్తించగలగాలి. నా దృష్టిలో అగ్గిపుల కనిపెట్టడమే చాలా గొప్ప అత్యద్భుతమైనటువంటి ఆవిష్కరణ దాని తర్వాత కొత్త కొత్త ఆవిష్కరణలు వచ్చాయి నువ్వు గ్యాస్ లో కనిపెట్టావు సిలిండర్ కనిపెట్టావు ఇలా పెట్టగానే గ్యాస్ వెలిగేటట్టు చేసావు అన్నీ ఓకే కాదని చెప్పడం లేదు కానీ అద్భుతమైన ఆవిష్కరణలు ఇప్పుడు కొత్తగానే ఉంటాయి.
(1:31:58) మన పూర్వీకులని కొన్ని వేల వేల సంవత్సరాలుగా ఆరోగ్యంగా పెట్టగలిగి వాళ్ళ జీవితాలని అద్భుతంగా మార్చి మనదాకా తీసుకొచ్చేసి కొత్త పోకడలు ఆధునిక వైద్యం చేర్చినటువంటి మొదలుగా చేసిందంతా ఆయుర్వేదమే సో కాబట్టి దానినుంచి వచ్చింది మనం దాన్ని అప్డేట్ చేసుకోలేకపోయాం అప్డేట్ చేస్తే తప్పేమ లేదు అప్డేట్ చేయడం మాత్రమే కాదు దాన్ని విశ్వవ్యాప్తం చేయగలగాలి అంటే అంత గొప్ప శుభగలు దానికి శాస్త్రీయత దానికి అందించాలి అద్దగలగాలి అప్పుడు అది విశ్వవ్యాప్తం అయిపోతే అప్పుడు అదికి నచ్చుతుంది.
(1:32:23) నిజానికి మనిషి మంచి చేసేదే కదా వైద్యం దానికి పేరేదైతే ఏమిటి పేరేదైతే ఏమిటి అంటే ఆయుర్వేదం అంటే ఏంటి హోమియో అంటే ఏంటఏంటి ఈ అలోపతి అంటే ఏంటి ఏది పేర్లతో ఏముంది పెన్నిది పేషెంట్ బాగుండడము వ్యక్తి బాగుండడము అంటే అనారోగ్యం దూరగా చేయగలిగేవి కానీ ఆరోగ్యం అంటే ప్రజలకి ఎప్పుడూ చెప్తుంటాను నేను మా వాళ్ళకి మీరు ఆరోగ్యాన్ని సంపాదించుకోండి అనారోగ్యం మీకు వచ్చేస్తుంది ఆటోమేటిక్ గా ప్రకృతిలో వర్షాలు తుఫాన్లు ఎండలు భీభత్సాలు వచ్చినట్టుగానే శరీర ధర్మంలో ఒక భాగమే జబ్బులు కూడా రావడం అది రాకుండా ఉండ కోరుకుంటే నువ్వు ఎండ ఎండ కొట్టకూడదు వర్షం రాకూడదు తుఫాన్ నువ్వు ఎవరు
(1:32:51) చెప్పడానికి తుఫాన్ రాకూడదు వరదలు రాకూడదు అంటే వస్తూనే ఉంటాయి కదా జబ్బులు కూడా వస్తాయి వాటితో జీవించగలిగే సామర్థ్యం నువ్వు నేర్చుకున్నావు కదా అంటే ప్రాణ నష్టం ఆస్తి నష్టం జరగకూడదు తుఫాన్ వస్తే అలాంటిది నీకు చూసుకో అంతే కానీ రాకూడదు అన్నట్టుగా ఉండకూడదు ఆరోగ్యాన్ని సంపాదించుకో నువ్వు ఆరోగ్యం సంపాదించుకోవడం మాత్రమే నువ్వు వరదల తుఫాన్లో ఆస్తి నష్టం ప్రాణనష్టం కాకుండా చూసుకోవడంతో సమానం వస్తుందప్పుడు దొరికిపోయావా అంటే నువ్వు అనారోగ్యం వాటెళ్ళింది నీకు అంతే సో అనారోగ్యం అని డాక్టర్ తీసే ప్రయత్నం చేస్తారు ఆరోగ్యం అనేది నువ్వే సంపాదించుకోవాలి నువ్వు 70
(1:33:16) ఎలా సంపాదించుకుంటావో ఆరోగ్యం సంపాదించ ఎప్పుడు 20లు 30లు 40 దాకా నువ్వు ఆరోగ్యాన్ని సంపాదించుకో డబ్బుతో పాటుగా ఆ తర్వాత నువ్వు సంపాదించిన డబ్బు నువ్వు ఎలా ఎంజాయ్ చేస్తావో తర్వాత జీవితంలో నువ్వు సంపాదించినటువంటి ఆరోగ్యం కూడితో కూడా నువ్వు 50లో 60లు 70లు 80లో ఆనంద పడతావు అని చెప్తాను. సో చాలా మంది తప్పు చేస్తారు అదే ఆరోగ్యాన్ని సంపాదించుకోవాలనుకో ఆరోగ్యంగా ఉన్నామని వాళ్ళు భ్రమిస్తారు నిజానికి అది భ్రమ నిజం కాదు ఆరోగ్యాన్ని మనం సంపాదించుకోవాలి.
(1:33:38) బాగుంది నేను దేవుడికి మీరు ఇచ్చే నిరోచనం ఏంటి? విశ్వవ్యాప్తమే కదా విశ్వమంతా నిండి ఉన్నది దైవత్వం అనేదానికి ఒక ప్రతీక దేవుడు ఎస్ ఎస్ సార్ అండ్ చాలా చాలా ధన్యవాదాలు అండ్ చివరిగా ఒక ప్రశ్న అడగగా సర్ నాకు అంటే ఫస్ట్ నుంచి ఆపుతున్నాను ఆ ప్రశ్నని అంటే మీరు చిన్నప్పుడు స్కూల్ దగ్గర నుంచి కాలేజెస్ లో కావచ్చు నాటకాలు వేశారు పాటలు పాడారు అండ్ ఎప్పుడో ఎనిమిదవ తరగతిలో మీ పేరు ముందు డాక్టర్ అనేటటువంటిది ఉంటే బాగుంటుంది అనే ఉద్దేశంతో ఫస్ట్ టైం మీకు డాక్టర్ అవ్వాలి అనేటువంటి ఒక ఆలోచన వచ్చింది ఫైనల్ గా డాక్టర్ అయ్యారు 31 సంవత్సరాలుగా డాక్టర్
(1:34:13) గానే ఉన్నారు. ఎప్పుడు ఈ మధ్య ఈ మధ్యలో ఎప్పుడు మీకు ఆర్టిస్ట్ కావాలని సినిమా వైపు వెళ్ళాలని ఇట్లా అట్లాంటి ఆలోచనలు ఎప్పుడు రాలేదా నార్మల్ అంటూ ఉంటారు కదా నాకు ఆఫర్స్ లాగా కొన్ని కొన్ని చిన్న చిన్న షార్ట్ ఫిలిమ్స్ లో అలా చేశాను గమ్మతి ఏమిటంటే ఒక షార్ట్ ఫిలిం లో నేను కిడ్నీ ఫెయిలర్ ట్రాన్స్పాంట్ చేసుకున్న వ్యక్తిగా నటించాను.
(1:34:34) ఓ ఊరికే అలాగా కగతాళి ఇంకా అలా నటించాల్సి వచ్చింది. ఇక మా ఆవిడ తర్వాత చెప్పింది మీరు ఏది ఎందులో మీరు నిష్నాతులో దాంట్లోనే ఉండండి రకరకాల ప్రయత్నాలు చేస్తే మీకు కష్టం అవుతుంది అంటే అందరూ భార్య చెప్పినట్టే వింటారు కాబట్టి నేను వినాలి కాబట్టి నేను ఇంకా మీకు అలాంటివన్నీ వద్దు అనుకున్నాను అంటే కొన్ని రంగాలు కష్టంగానే అంటే అవి భిన్నమైన రంగాలు దాంట్లో నిష్నాతులైన వ్యక్తులు తప్పకుండా ఉంటారు.
(1:34:54) నేను చాలా డాక్టర్ గా ఉండడము డాక్టర్ వైద్య రంగంలో నేను చాలా నిష్నాతును అనే గర్వం నాకు ఎలా ఉంటుందో నేను దాన్ని అనుభవిస్తున్నాను కదా అలా ఆ ఆయా రంగాల కోసం నేను చిన్నప్పుడు అనుకున్నాను ఎయిత్ క్లాస్ లో డాక్టర్ కావాలని అలాగా చాలా మంది చిన్నప్పుడు ఒక దర్శకుడు కావాలి, రచయిత కావాలి సినీ నటుడు కావాలి, నటి కావాలి సింగర్ కావాలనుకునే వాళ్ళు ఉంటారు కదా వాళ్ళు ఆ రంగంలో వాళ్ళు చాలా కష్టపడి పైకి వచ్చినటువంటి వాళ్ళు నేను కాకతాళింగా ఏదైనా వస్తే రావచ్చు గాక ఇప్పుడు జేవి సోమజ లాంటి వాళ్ళు 60 ఏళ్లకి కూడా ఒక శంకరాభరణం లాంటి సినిమాలో అప్పుడు
(1:35:19) మొట్టమొటిసారిగా ఆయన హీరో అయ్యారు యక్చువల్ గా నేను ఎప్పుడు అది జోక్ చేస్తూ ఉంటాను ఎవరనా ఉంటే బహుశా 60 ఏళ్ళు దాటిన తర్వాత శంకరాభరణటూ తీస్తే బహుశా నన్ను పెట్టుకుంటారేమో అని ఊరికే జోక్ గా చెప్తూ ఉంటాను అది అంటే సినిమా అని కాదు కానీ ఒక 56 ఏళ్ళు దాటిన తర్వాత భిన్నమైనటువంటి ప్రక్రియలు చేయడం అనేది మనిషికి ఆరోగ్యాన్ని ఇస్తుంది ఒక కొత్త భాష నేర్చుకోవడము కొత్త పనిచ్చి కొత్తగా మొదలు పెట్టడము అలాగా నా పేషెంట్ ఒక కిడ్నీ ఫెయిల్ అయిన తర్వాత అతను డయాలిసిస్ కి వచ్చిన తర్వాత వాళ్ళ ఆవిడ కంప్లైంట్ చేస్తుంది.
(1:35:48) చూడండి వద్దంటే కొత్త వెంచర్ వేస్తున్నాడు అందుకని ఆ పేషెంట్ ఆ వైపు చూసేసి డాక్టర్ గారు కొత్త వెంచర్ వేసాను ఇప్పుడు ఆదివారం ఖాళీగా ఉంటే వచ్చి చూసుకుంటారా అండి అంటే ఆమె అంటుంది ఈ 75 ఏళ్ల వయసులో ఈయనకేం పిచ్చి ఆ కొత్త వెంచర్ ఏంటి మీరు డాక్టర్ గారినే టైం వేస్ట్ చేస్తూ పిలుస్తున్నారు ఏంటి అంటే నేను నాకు చేయ తాపద్దు తాపొద్దు ఆయన చేయనివ్వండి అక్కడ డబ్బు సంపాదించిన మంది కాదు అతని తృష్ణ అతను తృష్ణ ఏంటంటే సమయం ఉంది కాబట్టి దాన్ని వాడుకోవడానికి తనదైన శైలో తనకు తల తెలిసిన పని ఒకటి చేద్దామని కోరుకోవడం సో కాబట్టి వయసుతో నిమిత్తం లేకుండా ఏదైనా ఉంటుంది. అంటే ఒక రంగం అని
(1:36:14) కాదు ఇం కొత్త కొత్తవి నేర్చుకుంటూ ఉండం అన్న ఒకటి ఉంటుంది కదా కొత్త పనులు చేయడం అన్నది మనసుకి కొత్తగా సుడోకు నేర్చుకుంటున్నారు కొంతమంది కొంత అప్పుడే పెయింటింగ్ నేర్చుకుంటున్నారు అంత సమయము తీరిక అలా ఉన్నప్పుడు కొత్త విషయాలు చేయడంలో తప్పేమ లేదు కాబట్టి అందులో ఒక భాగం అది కూడా ఒకటి కాబట్టి ఆలోచన అని కాదు కానీ అవకాశమే అంతే ఇంకేమీ లేదు.
(1:36:31) ఓకే ఓకే మీకు నచ్చిన డైరెక్టర్ ఎవరు సార్ నాకు నచ్చిన డైరెక్టర్స్ అంటే సినిమాలో చాలా మంది ఉంటారు. ఆ అంటే అందరూ ప్రఖ్యాతులైన వాళ్ళు విఖ్యాతులైన వాళ్లే అని ఉంటారు కాబట్టి అది చెప్పడం చాలా కష్టం అవుతుంది కానీ ఒక్కరి పేరు చెప్పమంటే సడన్ గా ఒక్కరి పేరు చెప్పాలంటే కేవి రెడ్డి కేవి రెడ్డి గారు సినిమా మాయబజారే మాయ బజార్ వారేవా బాగా నచ్చినటువంటి హీరో నేను చిన్నప్పటికి సూపర్ స్టార్ కృష్ణని ఇష్టపడుతూ ఉండేవాడిని ఓకే రీజన్ కూడా చెప్తాను యా అతను గొప్ప గొప్ప బ్రహ్మాండమైన నటుడు ఏమి కాదు.
(1:37:08) కానీ తనకు తాను ఎప్పుడు బాహటంగాను పద్ధతి ద్వారా గాన అంటే ఎక్స్ప్రెషన్స్ ద్వారా నేను గొప్ప నట్టుని ఎప్పుడు అతను చూపించుకోలేదు. అతని గమ్మత ఏంటంటే కొంచం బ్రహ్మాండమైన నటించే అవకాశాలు వచ్చే గొప్ప చిత్రాలు కూడా అతనికి ఏమీ రాలేదు. వచ్చిన అతను తన తగట్టుగా అంతవరకే చేశారు ఆయన అతను చాలా సహజమైనంగా అతను ఎలా ఉంటాడో తను అలాగే ఉంటాడు.
(1:37:27) ఎటువంటి భేషజా లేనటువంటి నటన నాకు వ్యక్తిగతంగా నాకు తెలియదు నేను చూసే అవకాశం లేదు కదా వాళ్ళని చూడలేము. కానీ అతను సహజంగా చాలా నార్మల్ ఒక వ్యక్తిలాగా మనకు తెలిసిన ఒక వ్యక్తిలాగా ఉన్నాడు తప్ప అతను ఎటువంటి హీరో ననో లేకపోతే గొప్ప నటుననో అతను ఎటువంటి భేషజాలకి పోలేదు కాబట్టి చిన్నప్పుడు నాకు అతను బాగా నచ్చేవాడు. ఇప్పటికి వెనక్కి తిరిగి చూస్తే కూడా నాకు అతని అతని వ్యక్తిత్వం మాకు వ్యక్తిగతంగా తెలియపోయినా కూడా అతను పాత్రల ద్వారా అతను అంటే అతను నటించిన పద్ధతి ద్వారా అతను చాలా మంచి వ్యక్తిత్వం కలవాడు అనిపిస్తాడు అందుకే నాకు అతను నచ్చుతాడు. అదంతా అందరూ నచ్చుతారు నాకు
(1:37:53) అసలు యాక్చువల్ గా ఎందుకంటే పాత్రలో వాళ్ళనే చూస్తాం వ్యక్తులను చూడం కదా పాత్రలను చూస్తాం. ఒక మల్లీశ్వరులు నాగరాజు పాత్రలో వేసిన ఎంటి రామారావు నాకు నచ్చుతాడు ఒక ఒక మాయాబజాలు వేసిన కృష్ణుడు నచ్చుతాడు ఒక పాండవ వనవాసంలో చేసిన భీముడు నచ్చుతాడు ఒక సీతా కల్యాణం చేసిన రావణాసురుడిగా నచ్చుతాడు కానీ అతను ఎంటి రామరావు ఎందుకు అనాలి మనము కదా ఒక మిశ్రమంలో ఒక చిన్న పిల్లవాడిలాగా నచ్చుతాడు నాగేశ్వరరావు నాగేశ్వరరావు ఎన్టీఆర్ కృష్ణ కంటే కూడా వాళ్ళ ఆ పాత్రల యొక్క స్వభావంలో వాళ్ళు వదిగి చేసింది ఉంటుంది కదా అవన్నీ నచ్చుతాయి అందుకే నాకు చాలా మంది
(1:38:18) నచ్చుతారు. నిజంగా చెప్పాలి అనిఅంటే నాకు మానసికంగా నాకు బాగా నచ్చేది చిత్తూరు వి నాగయ్య ఆయన మంచి అద్భుతమైనటువంటి సహజంగా ఉంటుంది కానీ ఈ కాలానికి అది సరిపడకపోవచ్చు కానీ విలక్షన్ వ్యక్తిత్వాన్ని అతను చిత్రాల ద్వారా మొట్టమొటిసారిగా చాలా బాగా చూపించగలిగాడు అన్నది నా ఉద్దేశం. కొత్తవాళ్ళు నాకు పెద్దగా ఎవరు తెలియదు నాకు నచ్చరు.
(1:38:35) ఓకే పొలిటిషియన్ పొలిటిషియన్స్ అంటే పొలిటిషియన్స్ కాంట్రవర్సీ అవుతుంది నాకు నెహ్రూ బాగా నచ్చుతారు. అటల్ బిహారీ వాజ్పేయి నచ్చుతారు. పివి నరసింహారావు నాకు నచ్చుతారు. ఇప్పుడు కాంటెంపరరీలు నాకు పెద్దగా నచ్చిన వాళ్ళు గొప్పగా అనిపించరు ఎందుకంటే వాళ్ళందరూ రాజకీయ నాయకులు కానీ వీళ్ళు నాకు ఒక వాళ్ళ వాళ్ళ భావజాలాన్ని చూపించగలిగారు అంటే ప్రదర్శించగలిగారు దాన్ని ఆమోదించగలిగారు ప్రజల చేత అంటే వాళ్ళు వాళ్ళుగా ఉన్నారు వాళ్ళ భావజాలం ప్రస్పుటంగా చెప్పగలిగారు చాలా మందికి అది నిజానికి తెలియలేదు వాళ్ళు కన్ఫ్యూజ్ అయ్యారా లేకపోతే వాళ్ళ వాళ్ళు నా మనస్తత్వం ఇది నేను దీన్ని మీకు
(1:39:08) చూపిస్తున్నా అనే వాళ్ళు చాలా తక్కువ మంది ఉంటారు. కానీ వీళ్ళు ఏంటంటే వాళ్ళ భావజాలం ఏదైతే ఉందో దాన్ని ప్రదర్శించి చూపించగలిగారు అంటే అంటే వాళ్ళు ఓపెన్ గా ఉన్నారని నా ఉద్దేశం బహుశా వాళ్ళు వాళ్ళ మనసుతో ఒక కవి అనుకుందాం అతని దాచుకోలేదు వాజ్పేయి లాంటి వాళ్ళు టీవీ నర్స్ చాలా నిశబ్దంగా ఉండి పని చేసుకుంటారు కదా అలాంటివి అలాంటి వాళ్ళు బాగా నచ్చుతారు నాకు సుష్మా స్వరాజు నచ్చుతారు ఆ వాక్చాతుర్యం నేను నా డిగ్రీ ఆమె చేతుల ద్వారా తీసుకున్నాను ఆవిడ అంటే ఆవిడ వాగ్దాటి కానీ ఆవిడ సహజంగా ఆవిడ మనసులో ఉన్న భావజాలంత స్పష్టంగా అంటే
(1:39:33) మనము వాళ్ళని వాళ్ళ అప్పుడప్పుడు అంటే రాజకీయ ప్రసారాల కాకుండా వాళ్ళు సహజంగా ఉన్న పరిస్థితిలో మాట్లా మాట్లాడిపట్టి వాళ్ళ మనస్తత్వాలను బేరీజు వేయాలి. టీవీలలోకి వచ్చినప్పుడు అందరూ చాలా గొప్పగా దేశకి నేతాలాగా మాట్లాడుతారు అది వేరే విషయం. కానీ వాళ్ళ మనస్తత్వాలు నిజంగా బయటపడే సందర్భాలు చాలా తక్కువ ఉండా అటువంటి సందర్భాలను బట్టి వాళ్ళు ఎలా బేరజ్ వేయాలి తప్ప ఏదో వాళ్ళు దేశానికి ఇన్ని చేశారా ఇన్ని కోట్ల రెవెన్యూ సంపాదించి పెట్టారా ఇన్ని రోడ్లు వేశారా ఇన్ని బిల్లులు కట్టారా అన్నది ఒకటే కాదు వీళ్ళు సహజంగా ఉన్నారు అనేది నా ఉద్దేశం.
(1:39:59) మీకు నచ్చిన ఫ్రీడమ ఫైటర్ నాకు ఎప్పుడైనా ఎప్పుడైనా మహాత్మా గాంధీ నచ్చుతారు. గాంధీ ఎందుకు అన్నది మీకు చాలా కాంట్రవర్షియల్ అవుతుంది. గాంధీ సేమ్ ఇదే కారణం నాకు కూడా అతను అతను చాలా సహజంగా ఉన్నాడు తనలో మంచి చెడుని దాచుకోలేదు. మంచిని ప్రదర్శించగలిగాడు అన్న వాళ్ళు చూస్తూఉంటారు కానీ చెడును కూడా దాచుకోలేదు చెడు సైతం నాలో ఇటువంటి చెడు ఉందని చెప్పగలిగాడు ఆ కాలంలో అప్పటి పరిస్థితులు ఇత్తానే చూడాలి తప్ప ఇప్పుడు ఆదిక పోగడలతో వాళ్ళని చూడడం తప్పు అవుతుంది.
(1:40:26) ఎందుకంటే అప్పుడు పరిస్థితులు ఇత్తానే మమ్మల్ని చూడాలి ఒక వందఏళ్ల తర్వాత భూషణ అప్డేటెడ్ గా ఉన్నాడఅని చెప్పడానికి వాళ్ళకి చాలా తప్పు ఎందుకంటే నేను నా పరిస్థితులు వేరు నేను నేను 70 లో పుట్టిన వాడిని సో నాచురల్ నేను 70 లో ఉన్నవాళ్ళ పెరిగిన వాతావరణం చెప్పగలుగుతాను. సో కాబట్టి మహాత్మా గాంధీ వాతావరణంలో అతని భావజాలం అంత అంత ప్రస్ఫుటంగా ఉండడం నాకు చాలా ఆశ్చర్యం అవుతూ ఉంటుంది.
(1:40:45) ఇన్ని ఆలోచనలు ఇంత భావజాలం ఎలా వచ్చింది అతనికి ఎన్ని పుస్తకాలు చదివితే వచ్చేది కాదు అంటే మా ప్రజలతో సమాజంతో మమేకం అయితే వచ్చేది. వాళ్ళు అది చేశారు ఇది చేశారు అన్న చిన్న చిన్న సంఘటనలు నాకు పెద్దగా అంత నచ్చకపోయినా కూడా వాళ్ళ వ్యక్తిత్వ విశ్లేషణ నాకు చాలా కరెక్ట్ గా నచ్చుతుంది. నచ్చిన దేవుడు శ్రీరాముడే ఎందుకంటే మళ్ళీ అదేను అతను సహజంగా ఉన్నాడు.
(1:41:03) ఓకే అసలు ఎటువంటి హోయల్ పోలేదు అబద్ధాలు చెప్ప అనుకోలేదు అంటే ఇలా ఉంటేనే ప్రజలు నచ్చుతారా అని పట్టించుకోవాలి అంటే నేను ఇలా ఉండడం కాకుండా ఇలా ఉండి చూపిస్తే నచ్చుతారు కృష్ణుడు చెడ్డని చెప్పడం లేదు కృష్ణుడు నాకు చాలా నచ్చుతాడు ఈ ఆధునిక పోకలు కృష్ణుడు నచ్చుతాడు కృష్ణుడు ఏంటంటే సమాజం నచ్చే పనులు చేశాడు. అంటే సమాజం నచ్చే విధంగా చేశాడు సమాజం నచ్చే విధంగా కనిపించే విధంగా చేశాడు.
(1:41:24) సో శ్రీరాముడు అలా కాదు శ్రీరాముడు తను ఎలా ఉన్నాడో అలా ఉన్నాడు నచ్చుతావా లేదా సంబంధం లేదు. భార్య వదిలిపెట్టాలి తన అనుకుండా వదిలిపెట్టాడు నీకు నచ్చలేదు అదేంటి అలా భార్య వదిలిపెడతాను వాళ్ళ పిల్లలే ప్రశ్నించాడు మనం చూస్తాం కదా వాళ్ళ ఎలా వదిలిపెడతావ అని ఏదో అది నిజమో సహజమో కాదో తెలియదు కానీ ఉత్తర రామాయణంలో రాశారు అనుకున్నా కూడా సినిమాలో మనం చూసాము పిల్లలే ప్రశ్నించారు.
(1:41:42) అతను అంటే ఎందుకు చెప్తున్నాను అంటే అతను సహజంగా ఉన్నాడు. సమాజం లో మంచి కనిపించే విధంగా చేయాలనుకునే భావన లేకపోవడం అనేది కరెక్ట్ ఎప్పుడైనా సహజంగా ఉండాలి అంటాను అంటే మనం ఎవరో ఏంటో వాళ్ళకి తెలియాలి నా స్టూడెంట్స్ కూడా నేను చెప్తాను నాలో మంచి మీరు చూడడం చెడు కూడా తెలుసుకోండి ఎందుకంటే అది నేను అది నేను సో నన్నే మీరు తెలుసుకోవాలనుకుంటే నాలో చెడు కూడా తెలియాలి సగమే తెలియకూడదు మంచి మాత్రం తెలిస్తే తప్పుపోతుంది.
(1:42:04) సో రాముడు సమాజం మెచ్చే విధంగా చేయాలని అనుకోలేదు తనకు నచ్చే విధంగా చేశాడు సమాజం మెచ్చుకుందా లేదా అన్నది అది ఇమిటీరియల్ తను పట్టించుకోలేదు అది అత సహజమైన అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తిత్వం అన్ని విధాలుగా కూడా డబ్బుకి మీరు ఇచ్చిన నియోజనం ఏంటి అవసరమైనటువంటి వ్యాపక మనుషులకి అది కానీ అది ఒకటే జీవితం కాదని చెప్తే మెటీరియలిస్టిక్ గా ఉంటుందేమో కానీ అది అత్యంత అవసరమైనటువంటి జీవితంలో అదికా ఆహారంలో మనం అన్నం తింటున్నప్పుడు ఉప్పు కారం ఆ అవన్నీ పులుపు అన్ని కావాలి కదా అదిఒక అధర్వులు అంటుంటాం మనిషి మనిషి జీవిత జీవితకాలంలో మనిషికి కావాల్సినటువంటి అధర్వుల్లో డబ్బు కూడా
(1:42:35) ఒకటి గుర్తుపెట్టుకోండి కేవలం ఉప్పు ఒకటే సరిపోదు కారం కూడా కావాలి పులుపు కూడా కావాలి సో అన్ని అధర్వులు కావాలి రుచులు కావాలి ఆ విధంగా మనిషికి కావాల్సిన వాటిలో డబ్బు కూడా ఒకటే డబ్బు కూడా ఒకటే డబ్బు మాత్రమే కాదు ఏకి మీ ఏ వరమా శాపమా ఫ్యూచర్ కి అంటే మిని వాడుకునే పద్ధతి పోకడలు కొత్తగా వస్తున్నాయి కాబట్టి గమ్మతి ఏంటంటే ఇప్పుడే అరగంట క్రితమే క్లాస్ లో మాట్లాడాను నేను ఏఏ కావాలి కొత్త పోకడలు మీరు కూడా నేర్చుకోండి దాన్ని వాడుకునే వాళ్ళని పట్టి ఉంటుంది.
(1:43:01) కత్తి ఎవరి చేతిలో ఉన్నదాన్ని పట్టి ఉంటుంది. కత్తి ఒక దుండగుడు చేతిలో ఉంటే అది శాపం అవుతుంది. కత్తి ఒక డాక్టర్ చేతిలో ఉంటే అది సర్జరీ అయి మంచిది అవుతుంది. సో కాబట్టి వాడుకునే దాన్ని పట్టే ఉంటుంది కాబట్టి దాన్ని మనం ఆ విధంగానే చాలా జాగ్రత్తగా వాడుకోవాల్సిన అవసరం ఉంటుంది. మీకు నచ్చిన కవి అంటే నేను చెప్పేసాను పోతన నాకు చాలా అద్భుతమైనటువంటి కవి అంటే ఇప్పుడు మీకు చాలా మందికి తెలియదు.
(1:43:25) అంటే అంత భావజాలం ఆ కాలంలో మళ్ళీ నేను ఆ కాలమే మాట్లాడుతున్నాను. అంటే వాళ్ళని వాళ్ళ కాలంతో చూడాలి తప్ప ఈ ఆధునిక కాలంతో మన దృష్టితో చూడకూడదు ఆ కాలం దృష్టితో వాళ్ళని చూడాలి. అప్పుడు చూసిన బహుశా నాకు అతనే నచ్చి ఉండేవాడు. బహుశా నచ్చకపోయేవాడేమో చెప్పలేము ఎందుకంటే నాకున్న భిన్న వాతావరణం ఉందేమో అప్పుడు నాకు తెలియదు కదా అప్పుడు అతను చూస్తే ఆ భావం కానీ ఆ భాష కానీ అంతే ఎప్పుడైనా భాష ఏదైనా పాండిత్యం అనేది సహజంగా సమాజంలోకి వెళ్ళాలి.
(1:43:48) నాకు ఇప్పటికీ నాకు అనుమానం వస్తుంది. నేను చాలా సుస్పమైన తెలుగులో మాట్లాడితే కొంతమంది పేషెంట్ కి అర్థం కాలేదు. ఆ బాగా చెప్పినవ దొర అని దండం పెట్టిపోయినవాడు అంటే నేను సరిగా చెప్పలేదేమో నా భాష వాళ్ళకి అర్థం కాలేదేమో అనుకుంటాను. అప్పుడున్న కాలంలో పండితుల అందరిలో కూడా పోతున్న చాలా సహజమైన భావజాలాన్ని చాలా సున్నితమైన పదాలతో ఒక ఆత్రేయ పాటను రాస్తారు కదా ఆత్రేయలాగా కవులందరూ నిజానికి సినిమా పాట రాసుకోవాల చాలా మహా పండితులే వాళ్ళంతా కూడా కానీ వా ప్రజలకు దగ్గరగా వెళ్ళే భాషల్లో రాశారు.
(1:44:13) పోతన ఆ కాలంలోనే రాశడు. అది కూడా ఇంత సంక్లిష్టమైనటువంటి భావాలని సంక్లిష్టమైనటువంటి సంఘటనలని భాగవతం అనేది చాలా భారతం రామాయణం వాటిలో కూడా అద్భుతమైనటువంటి అంటే పెద్దది సంక్లిష్టమైనది భాగవతమే దాన్ని చాలా సులభమైన భాషలో అర్థమైంటే ఒక పామరుడు చూసిన వాడికి అందులో పదాలు తెలియదు. కంజాక్షణకు గాని కాయంబు కాయమే అంటే కంజాక్షుడు ఏమిటి కాయం అంటే ఏమిటిని మనకి ఎలా తెల్లాసిన అవసరం ఉంది కానీ చెప్పే పద్ధతిలోనే వాడికి అర్థం అవుతుంది ఒక ఇది అనేసి అది అంత స్పష్టంగా చెప్పడం అంత సులభమైనటువంటి వాళ్ళకి ఎవరు టీచర్లు ఉన్నారు ఇంటర్నెట్ ఉందా డౌన్లోడ్ చేసుకోగలుగుతున్నాడా
(1:44:44) విన్నాడా విన్నాడా టీచర్లతో నేర్చుకున్నాడా అర్షాలు దిద్దాడా మార్కులు డిగ్రీలు పిహెచ్డిలు చేశడా ఏమీ లేదు ఇంట్లో కూర్చొని రాశడు ఆ కష్టాన్ని చూస్తే అతనే గొప్ప కవి అవుతాడు. అండ్ లాస్ట్ గా ఇంకొక పాట మీ ద్వారా మేము వినాలనుకుంటున్నాం. మీకు బాగా నచ్చినటువంటి అంటే ఓన్లీ పల్లవి కాదు పల్లవితో పాటు ఒక చరణం కలిపినటువంటి పాట అంటే నేను ఎక్కడ పోటీలో గాని ఎక్కడనా అడిగినా మాట్లా పాడేది నా స్టూడెంట్స్ కి నా ఫ్రెండ్స్ కి అందరికీ తెలిసింది.
(1:45:09) అందమే ఆనందం అని అందమే ఆనందం పాట ఒక రకమైనటువంటి ఒక సాహిత్యం అని కాదు అది ఒక రకమైనటువంటి ఆధ్యాత్మికత ఉంటుంది ఆ పాటలో అందులో మొత్తంలో కూడా మీకు అందం అంటే ఒక మెటీరియలిస్టిక్ థింగ్ మీద ఉంటుంది కానీ దానికి సంబంధించిన భావనే ఉంటుంది అందం అంటే అందం అనేది భావన మాత్రమే ఒక వ్యక్తి కాదు గమతి ఏంటంటే అక్కడ భార్య గురించి మాట్లాడిన ప్రియాల గురించి మాట్లాడిన ప్రియా అందాన్ని కూడా చెప్పరు చుట్టున్న వాతావరణం చాలా అద్భుతంగా ఉంటుంది.
(1:45:36) అందమే ఆనందం అంటే నాకు చాలా ఇష్టమైన పాట చాలా సార్లు పాడాను ఒకసారి అందమే ఆనందం అందమే ఆనందం ఆనందమే జీవిత మకరందం అందమే ఆనందం పడమట సంధ్యారాగం కుడియడమల కుసుమపరాగం పడమట సంధ్యారాగం కుడియడమల లకుసుమపరాగం ఒడిలో చెలిమోహన రాగం ఒడిలో చెలిమోహన రాగం జీవితమే మధురానురాగం జీవితమే మధురానురాగం
(1:46:23) అందమే ఆనందం ఆనందమే జీవితమకరందం అందమే ఆనందం ఇందులో ఎక్కడ ఎక్కడ కూడా చుట్టూ ఉన్న వాతావరణం అందాన్ని ధర్మగర్భంగా చెప్తాడు. చెలిలో ఒడిలో చెలి పడుకుంటే చెలి అందాన్ని మోహాన్ని చంద్రబిమ్మల్లా ఉందనో కుర్లు చాలా మేఘాల్లా ఉన్నాయని వర్ణించవచ్చు గాక ఆవిడ పాడిన మోహనరాగమే అద్భుతం అన్నాడు తప్ప చెలి అద్భుతం అనలేదు. అంటే మెటీరియలిస్టిక్ గా భౌతికమైనటువంటి విషయాలు కాకుండా వాటి వెనక నర్మగర్భంగా ఉన్నటువంటి ఒక ఆధ్యాత్మికతని ఈ పాట చాలా బాగా చెప్తుంది.
(1:46:58) నాకు చాలా ఇష్టమైంది నేను అలవకగా పాడగలుగుతాను కొంచెం కష్టమైన పాటని పాడగా పాడగా అనగా అనగరగా రాగా అతిశయచు అన్నట్టుగా నేను అలా పాడుతూ పోయాను కాబట్టి నాకు కొంచెం నచ్చుతుంది నాకు సులభంగా పాడగలుగుతాను. బాగుంది బాగుంది సార్ బాగుంది సార్ అంటే ఇన్ని ప్రశ్నలు అడిగి ఒక ప్రశ్న అడగకుండా ఇక్కడి నుంచి లేవకూడదు. కుటుంబం గురించి సార్ ఎందుకంటే ఇన్ని సంవత్సరాలు ఇంతమంది పేషెంట్లు ఇంత వ్యవస్థ ఇంటికంటే ఎక్కువ సమయం బయటే ఇదంతా జరగాలి అంటే కచ్చితంగా అవును ఒక బలమైన వెన్నుదన్గా ఉండే ఒక కుటుంబం బహుశా భారతదేశంలో ఉన్నటువంటి అద్భుతం ఏంటంటే ఒక కుటుంబ వ్యవస్థ అందరికీ
(1:47:30) చెప్తుంటాను పేషెంట్స్ కి కూడా ఒక మంచి కుటుంబం ఉన్నవాడు నా కిడ్నీ జబ్బులో బాగవుతాడు. నేను చెప్తాను నువ్వు పేషెంట్ బాగయ్యాడు అని చెప్తాను కదా నేను కాదురా నీకు ఒక మంచి కుటుంబం ఉంది నీ వెనక నీకు నీకు సహాయం చేయడానికి సపోర్టివ్ గా ఈ కష్టకాలంలో ఉంది అని నా భావిడ కంప్యూటర్ సైన్స్ చదివింది ఓకే ఎంసిఏ అంటాం కదా ఎంసిఏ చదివింది కానీ ఉద్యోగం రోల్ చేసి ఆపేసి ఉద్యోగం చేస్తాను హౌస్ వైఫ్ హోమ్ మేకర్ గా ఉంటుంది నాకు ఇద్దరు పిల్లలు వైష్ణవి వైష్ణవి గారు నా భార్య వైష్ణవి నాకు ఇద్దరు పిల్లలు మా పెద్ద పాప మహాలక్ష్మి మహాలక్ష్మి ఇప్పుడు
(1:47:56) మెడిసిన్ రెండో సంవత్సరం చదువుతుంది భాస్కర్ మెడికల్ కాలేజీలో ఆ తర్వాత 12 ఏళ్ల గ్యాప్ తో నాకు ఇంకొక పాప వెంకట మనోజ్ఞ మనోజ్ఞ ఇప్పుడు ఇప్పుడు థర్డ్ క్లాస్ చదువుతుంది. ఇద్దరు అమ్మాయిలు ప్రశాంతంగా ఉంటాను ఈక బాద్ర బందీలు గొడవలు గందరగోలాలు గట్టరని ఇంటికి ఏమి తీసుకెళ్ళను. ఇంటికి వెళ్ళనా ఏదో పాటలు వింటున్నావ్ సైత చదువుకుంటున్నావ్ వాళ్ళని తిడుతున్నావ్ వీళ్ళని తిడుతున్నావో ఇంట్లో వాళ్ళని తిడుతూ ఉంటాను.
(1:48:15) లేదంటే ఇక్కడ వచ్చినప్పుడు హాస్పిటల్ లో పేషెంట్ తిడుతూ ఉంటాను కదా అక్కడ ప్రశాంతంగానే ఉంటాను. ఆనందంగా ఉండడం అన్నది ఒక స్వాభావికమైనటువంటి అంశం. అది మనం కష్టంలో ఉన్నాం కాబట్టి ఆనందంగా ఉండకూడదు అని ఏమీ లే కష్టంలో కూడా ఆనందంగా కనిపించవచ్చు. కష్టాలు లేకుండా కుటుంబాలు ఉండవు కదా కష్టాలు ఉన్నటువంటి కుటుంబమే ఉంటుంది ఆరోగ్యపరంగా కానీ ఆర్థికంగా కానీ రకరకాలుగా వస్తాయి.
(1:48:33) కానీ వాడు మనం అనుభవించడం కోసమే మనం పుట్టామ అనుకోవడం అనేది ఒక అద్భుతం అలా అనుకుంటే సరిపోతుంది. అవి లేకుండా ఉంటే బహుశా ఇంత అద్భుతంగా జీవితం ఉండకపోవచ్చేమో ఎస్ సర్ ఎస్ సర్ అండ్ ఫైనల్ గా రిఫ్లెక్షన్ ప్రేక్షకులకి ఏం చెప్తారు సర్ ఒక్క మాట వినదగుని ఎవరు చెప్పినా అంటారు అంటే ఎవరు చెప్తే వినాలి అన్నది ఒక విచక్షణ ఎంతమంది చెప్తే వినాలి పోనీ ఎవరు ఏం చెప్తే వినాలి శ్రీభూషణ లాంటి ఒక వైద్యుడు కూర్చొని తన వ్యక్తిగత అంశాలు తనకి ఇష్టమైన నచ్చిన అంశాలు తనకి నచ్చిన సాహిత్యమైన వ్యక్తిగతమైనటువంటివి భావోద్యోగ పరమైనటువంటిదో సమాజానికి ఆయన చెప్పే సందేశాలు లాంటివి వినాలను అనేది
(1:49:05) పెద్ద ఇంపార్టెంట్ కాకపోవచ్చు. నేను షేర్ మార్కెట్ల గురించి మాట్లాడితే మీరు డెఫినెట్ గా వినరు. కాబట్టి ఎవరు చెప్తే ఏం వినాలనే విచక్షణ మనం కలిగి ఉండాలి. ఎవరి మాటను మనం నిజాయితీగా నిక్కచ్చిగా పాటించాల్సిన అవసరం ఉంటుంది అనుకుంటామో వినాలి అది ఎవరైనా పర్వాలేదు అమ్మ నాన్నలే అక్కర్లేదు గురువులే అక్కర్లేదు. మన పక్కన మెట్రో రైన్ లో మన పక్కన నిలుచుకొని నిశబ్దంగా కూర్చున్న వ్యక్తి కూడా మనం చెప్తే ఒక మంచి అయితే వినాలి.
(1:49:26) కానీ మంచా చెడా అన్నది మీ వ్యక్తిగత విచక్షణ అతను చెప్పడం అతను చెప్తాడు కదా అందులో మంచి చెడులు మాత్రమే ఉంటాయి. సో మంచి గ్రహించండి చెడుని వదిలేయండి నేను చెప్పిన వాటిలో మీకు నచ్చినవ అయితే వినండి నచ్చకపోయినా పర్వాలేదు విన్నారు కాబట్టి ఊరుకోండి అలాగే అందరినీ వినండి అందరిని వింటూ ఉండండి మీరు తిరిగి చెప్పాల్సిన అవసరం చాలా సందర్భాల్లో మనకు పెద్ద అట్టే అవసరం పడదు.
(1:49:46) మీ అభిప్రాయాలు సమాజానికి పెద్ద గొప్పగా అవసరం పడకపోవచ్చు చెప్పే అవకాశం కూడా నాకు దొరికినట్టుగా మీకు దొరకకపోవచ్చు అయినా కూడా వినండి అవసరమైనప్పుడు మాత్రమే మీ అభిప్రాయాలు విశ్లేషణ చెప్పండి. చాలా ఏళ్ళ తర్వాత ఇంత ఇన్నేళ్ల వయసులో ఆల్మోస్ట్ ఐదున్నర దశాబ్ద కాలం వయసులో నాకు ఇప్పుడు ఒక అవకాశం దొరికింది చెప్పడానికి మీకు కూడా వస్తుంది.
(1:50:04) కానీ అభిప్రాయాలు అడగకుండా చెప్పకండి మీరు వినండి వింటూ ఉండండి మీరు చాలా నేర్చుకుంటారు. నేర్చుకోవడమే జీవితం చివరిదాకా నేర్చుకోండి. అద్భుతం అద్భుతం అద్భుతం సార్ నేర్చుకోవడమే జీవితం చివరిదాకా నేర్చుకోండి. అండ్ ఈరోజు మీరు ఎన్ని నేర్చుకున్నారో తెలియదు నేనైతే చాలా నేర్చుకున్నాను ఒక్క విషయం చెప్పాలి ఒక విషయం ఖచ్చితంగా అంటే ఒక వ్యక్తిత్వం ఒక అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తిత్వం నేను స్టార్టింగ్ ఇంట్రోలో చెప్పాను.
(1:50:28) అట్లాంటి ఒక వ్యక్తి అండ్ ఇప్పుడు లాస్ట్ లో మనం చెప్పింది ఏంటి ఎవరి దగ్గర నుంచిఅయినా ఏదైనా సరే మంచి నేర్చుకోండి అని నిజంగా మీరు ఒకసారి మీ జీవితంలో హాస్పిటల్ బెడ్ పైన పడుకున్నా లేదా మీకు సంబంధించిన వాళ్ళు హాస్పిటల్ లో ఉండి మీరు ఆ బెడ్ చుట్టూ తిరుగుతున్న జీవితం అంటే ఏంటి అనే విషయం ఇంకో కోణంలో మనకు అర్థమవుతది. కొన్ని లక్షల మందిని అలా ట్రీట్ చేసి ఆ క్షణంలో వాళ్ళని చూసి 31 సంవత్సరాలుగా నిరంతరాయంగా ఇటువంటి పని చేసి ఒకసారి నిమ్స్ హాస్పిటల్ కి మీరు వచ్చి బయటకి వెళ్తే మీకు అర్థమవుతుంది.
(1:50:59) ఎన్నో ఒక ఒక్కో రోజులో కొన్ని వేల మంది దీనిలోకి వస్తూ ఉంటారు వెళ్తా ఉంటారు. ఒక్కొక్కరితో మాట్లాడుతున్నప్పుడు వాళ్ళ బాధలు కష్టాలు ఉండి లేక ఎక్కడెక్కడి నుంచో వచ్చి ఎవరి కోసమో వచ్చి ఎవరు లేకుండా ఒక్కరే వచ్చి ఒక్కొక్కరి జీవితం ఒక్కోలా ఉంటది అన్ని లక్షల మంది జీవితాలను చూసినటువంటి వ్యక్తి అది కూడా ఒక అద్భుతమైనటువంటి వ్యక్తిత్వం ఉన్నటువంటి వ్యక్తి మనతో పాటు ఒక గంటన్నర సమయం కేటాయించి ఎన్నో అద్భుతమైనటువంటి విషయాలను మనతో పాటు పంచుకున్నారు.
(1:51:31) ఖచ్చితంగా నేను ఈ ఇంటర్వ్యూ కంటే ఇంటర్వ్యూ ఎండ్ లో చెప్తున్నాను ఇది కానీ ఇది ఇంటర్వ్యూ స్టార్టింగ్ లోనే వేస్తాను. ఎందుకంటే ఇంటర్వ్యూ స్టార్టింగ్ లో వేస్తేనే మీకు అర్థమవుతుంది ఈ ఇంటర్వ్యూ ఎందుకు చూడాలని చూడండి కచ్చితంగా ఇది చూసిన తర్వాత సమాజాన్ని చూసేటటువంటి కోణం మారకపోతే నన్ను అడగండి మనం చూసేటటువంటి కోణం మారకపోతే నన్ను అడగండి అండ్ మరొకసారి చాలా చాలా థాంక్యూ సార్ ఒక అద్భుతమైనటువంటి అవకాశాన్ని మాకు ఇచ్చారు.
(1:51:54) ఇది నడుస్తూనే ఉండాలి మీతో మా ప్రయాణం అని మనస్పూర్తిగా ఆ తల్లిని కోరుకుంటున్నాం. థాంక్యూ సర్ థాంక్యూ జై హింద్