Sunday, October 4, 2026

అష్టావక్ర గీత | ఆత్మజ్ఞానం, అద్వైతం మరియు జీవిత పరమార్థం

అష్టావక్ర గీత | ఆత్మజ్ఞానం, అద్వైతం మరియు జీవిత పరమార్థం

Author Name:Lakshmi Lok Yatra

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@LakshmiLokYatra75

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=iivuN39IUsQ





Title: అష్టావక్ర గీత | ఆత్మజ్ఞానం, అద్వైతం మరియు జీవిత పరమార్థం

Author Name: Lakshmi Lok Yatra

Description: అష్టావక్ర గీత | ఆత్మజ్ఞానం, అద్వైతం మరియు జీవిత పరమార్థం

🌿 అష్టావక్ర గీత – ఆత్మజ్ఞానం, అద్వైతం మరియు జీవిత పరమార్థం

మనిషి జీవితంలో ఎన్నో ప్రశ్నలు ఎదురవుతుంటాయి. నేను ఎవరు? ఈ శరీరమేనా నేను? మనస్సుకు, ఆత్మకు మధ్య ఉన్న సంబంధం ఏమిటి? నిజమైన స్వేచ్ఛ అంటే ఏమిటి?

ఈ లోతైన ఆధ్యాత్మిక ప్రశ్నలకు భారతీయ అద్వైత వేదాంత సంప్రదాయంలో అష్టావక్ర గీతకు ఒక ప్రత్యేకమైన స్థానం ఉంది.

📖 ఈ వీడియోలో ఏమి తెలుసుకుంటారు?

అష్టావక్ర గీతలోని ఆత్మజ్ఞానం, అద్వైత తత్వం, సాక్షీభావం మరియు ఆత్మస్వరూపం వంటి ముఖ్యమైన ఆధ్యాత్మిక అంశాలను సరళమైన తెలుగులో తెలుసుకుందాం.

ఈ ప్రాచీన ఆధ్యాత్మిక గ్రంథం ద్వారా మనిషి తన నిజమైన స్వరూపాన్ని ఎలా విచారించుకోవాలో, బంధనాలు మరియు విముక్తి గురించి అద్వైత తత్వం ఏమి వివరిస్తుందో పరిశీలిద్దాం.

✨ ఈ వీడియో ద్వారా మీరు తెలుసుకోగల విషయాలు:

🔹 అష్టావక్ర గీత యొక్క ఆధ్యాత్మిక ప్రాధాన్యత ఏమిటి?

🔹 నేను ఎవరు అనే ఆత్మవిచారణ యొక్క లోతైన అర్థం ఏమిటి?

🔹 అద్వైత వేదాంతం ప్రకారం ఆత్మస్వరూపం అంటే ఏమిటి?

🔹 సాక్షీభావం మరియు మనస్సు మధ్య సంబంధం ఏమిటి?

🔹 బంధనం, ముక్తి మరియు ఆత్మజ్ఞానం గురించి అష్టావక్ర గీత ఏమి బోధిస్తుంది?

🙏 ఒక ఆధ్యాత్మిక సందేశం

నిజమైన జ్ఞానం అనేది కేవలం సమాచారాన్ని తెలుసుకోవడం మాత్రమే కాదు. మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకోవడం, మన ఆలోచనలను పరిశీలించడం మరియు జీవితాన్ని మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవడం కూడా ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ముఖ్యమైన భాగాలు.

అష్టావక్ర గీతలోని బోధనలు మనలో ఆత్మవిచారణ పట్ల ఆసక్తిని పెంపొందించడానికి ఒక మార్గదర్శకంగా నిలుస్తాయి.

🔔 మీకు మా వీడియో నచ్చితే:

👍 వీడియోను Like చేయండి.

📲 ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని కోరుకునే మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో Share చేయండి.

🙏 ఇలాంటి మరిన్ని ఆధ్యాత్మిక వీడియోల కోసం మా Channel ను Subscribe చేయండి.

💬 అష్టావక్ర గీతలోని ఏ బోధన మీకు ఎక్కువగా ఆలోచింపజేసిందో Comment ద్వారా తెలియజేయండి.

మీ అందరికీ ఆత్మజ్ఞానం, శాంతి మరియు సద్బుద్ధి కలగాలని కోరుకుంటున్నాము.

హరే కృష్ణ 🙏 హర హర మహాదేవ 🙏

Transcript:
(00:00) అష్టావక్రగీత చాలా పురాతనమైన లోతైన మరి మరియు చిన్న పుస్తకం. వేదాలు ఉపనిషత్తుల సారాంశాన్ని అత్యంత సరళంగా బట్టబయలు చేసే అరుదైన గ్రంథం ఇది. ఇందులో ప్రధానంగా ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నారు. వ్యక్తులు ఉన్నారు. సత్యం మరియు విముక్తిని అర్థం చేసుకోవాలనుకునే జనక మహారాజు ఒకరు కాగా రెండవ వారు ఆయన ప్రశ్నలకు సమాధానాలు ఇచ్చే అష్టావక్ర మహర్షి జనక మహారాజు ఇలా అడుగుతారు.
(00:36) జ్ఞానం ఎలా లభిస్తుంది? విముక్తి ఎలా కలుగుతుంది? మరియు మనస్ఫూర్తిగా అన్నింటిని ఎలా వదిలి పెట్టగలం ప్రభు దయచేసి చెప్పండి అష్టావక్రుడు జనక మహారాజుతో ఇలా అంటారు. రాజా నువ్వు నిజంగా విముక్తిని కోరుకుంటే ప్రాపంచిక భోగాలను విషంలా వదిలిపెట్టు. సహనం, సరళత, దయ, సంతోషం, తృప్తి మరియు సత్యాన్ని అమృతంలా స్వీకరించు. నువ్వు భూమివి కావు. నీరువి కావు, అగ్నివి కావు.
(01:14) గాలివి కావు, ఆకాశానివి కూడా కావు. వీట అన్నింటికీ నిజమైన సాక్షివి నువ్వే నువ్వు కేవలం ఆత్మవు దాని రూపం కేవలం జ్ఞానమే రాజా నువ్వు నీ శరీరాన్ని నీకంటే వేరుగా భావించి కేవలం జ్ఞానంలో విశ్రమిస్తే ఈ క్షణమే నువ్వు స్వేచ్ఛగా ప్రశాంతంగా మరియు ఆనందంగా మారుతావు. నీకు ఏ కులము లేదు ఏ ఆశ్రమము లేదు నిన్ను కళ్ళతో గుర్తించలేము నువ్వు వేరుగా ఉన్నావు నిరాకారుడివి మరియు అందరికీ [సంగీతం] సాక్షివి కాబట్టి సంతోషంగా ఉండు ధర్మం, అధర్మం, సుఖం, దుఃఖం ఇవన్నీ మనసుకు సంబంధించినవి. వీటితో నీకు
(02:03) ఎలాంటి సంబంధం లేదు. నువ్వు ఏదీ చేసేవాడివి కర్తవు కావు. దేనిని అనుభవించేవాడివి భోక్తవు కావు. నువ్వు ఎప్పటి నుండో స్వేచ్ఛగానే ఉన్నావు. నువ్వు అన్నింటిని చూసేవాడివి మరియు అన్నింటి నుండి స్వేచ్ఛ పొందిన వాడివి. నీకున్న ఒకే ఒక్క బంధం ఏమిటంటే నువ్వు వేరొకరిని చూస్తున్నానని అనుకోవడమే మరియు నేనే చేస్తున్నాను అని భ్రమపడటమే.
(02:33) నేనే చేస్తున్నాను అనే నేనే చేస్తున్నాను అనే భావన ఒక పెద్ద విషం లాంటిది. మన జీవితంలో సగం ఒత్తిడికి భయాలకు కారణం కూడా అన్నీ మనమే నడిపిస్తున్నామనే ఈ అహంకారమే నేను కర్తను కాను కేవలం సాక్షిని అని నమ్మి లాంటిది నేను కర్తను కాను అని నమ్మి ఈ జ్ఞానం అనే అమృతాన్ని తాగితే నువ్వు ఆనందంగా ఉంటావు. నేను ఏకైక శుద్ధజ్ఞానాన్ని అని నీకు పూర్తిగా విశ్వాసం కలిగినప్పుడు అజ్ఞానం అనే అడవి కాలిపోయి నువ్వు స్వేచ్ఛను పొంది ఆనందంగా ఉంటావు.
(03:15) తాడును చూసి పాము అనుకున్నట్లు ఈ [సంగీతం] ప్రపంచంంతా కేవలం ఒక కల్పన మాత్రమే అక్కడ కేవలం ఆనంద సముద్రం మాత్రమే ఉంది. నువ్వే ఆ జ్ఞానానివి కాబట్టి సంతోషించు తాను స్వతంత్రుని అని అనుకునేవాడు నిజంగానే స్వతంత్రుడు బంధించబడి ఉన్నానని అనుకునేవాడు బంధనంలోనే ఉంటాడు. నువ్వు ఎలా ఆలోచిస్తే అలాగే తయారవుతావు. ఆత్మ అన్నింటిని చూస్తోంది.
(03:46) [సంగీతం] అంతటా ఉంది. సంపూర్ణమైనది ఏకైకమైనది స్వతంత్రమైనది మరియు జ్ఞాన రూపమైనది. దానికి కోరికలు లేవు అది ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. కానీ తప్పుడు ఆలోచనల వల్ల అది ఈ సంసారంలో ఇరుక్కున్నట్లుగా అనిపిస్తుంది. నిన్ను నువ్వు స్థిరమైన అద్వైతమైన ఏకైక [సంగీతం] జ్ఞానంగా భావించు నేను వేరు అనే భావనను వదిలేయి. బయట మరియు లోపల అనే ఆలోచనలను కూడా విడిచిపెట్టు నువ్వు కేవలం శరీర బంధనంలో చిక్కుకుపోయావు.
(04:24) కానీ నువ్వు సాక్షాత్తు జ్ఞానానివి జ్ఞానం అనే కత్తితో ఈ బంధాన్ని తెంచుకొని ఆనందంగా ఉండు నువ్వు దేనికి అంటని వాడివి అడివి అన్నింటికీ అతీతుడివి [సంగీతం] ఏమీ చేయని వాడివి స్వయం ప్రకాశానివి మరియు పూర్తిగా స్వచ్ఛమైన వాడివి నీ మనసును ఒకే చోట నిలపలేకపోవడమే నీకున్న ఏకైక బంధనం ఈ ప్రపంచం ంతా నీతోనే నిండి ఉంది. అంతా నీలోనే దాగి ఉంది.
(04:57) నువ్వు స్వచ్ఛమైన మేల్కొన్న జ్ఞానానివి కాబట్టి ఎప్పుడూ సంకుచిత ఆలోచనల్లో పడకు ఎలాంటి అంచనాలు లేకుండా మార్పు లేకుండా పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉండు. నువ్వు లోతైన జ్ఞానం కలవాడివి పూర్తిగా స్థిరమైన వాడివి. నీ నిజమైన జ్ఞానం మీదే నిలబడి ఉండు. ఏది సాకారమో ఆకారం ఉన్నదో అది అబద్ధం. ఏది నిరాకారమో ఆకారం లేనిదో అదే సత్యం.
(05:30) ఈ విషయాన్ని నువ్వు అర్థం చేసుకున్నప్పుడు ఇకపై జనన మరణాల చక్రం అనేది ఉండదు. అద్దంలో ముఖం కనిపిస్తున్నప్పటికీ అది అద్దంలోనే ఉన్నట్లు అలాగే ఈ శరీరానికి లోపల బయట కూడా అదే ఆత్మ నిండి [సంగీతం] ఉంది. భగవంతుడు అనగా పరమాత్మ అంతటా వ్యాపించి ఉన్నాడు. గాలి అన్ని చోట్ల కుండ లోపల మరియు బయట ఎలా అయితే ఉంటుందో అలాగే బ్రహ్మం అనగా పరమాత్మ అందరిలోనూ ఎల్లప్పుడూ నిరంతరంగా ఉన్నాడు.
(06:04) అష్టావక్రునితో రాజర్షి జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు ఆహా నేను శుద్ధుడను నేను శాంతి స్వరూపుడను జ్ఞాన స్వరూపుడను ప్రకృతికి అతీతుడను [సంగీతం] ఇన్ని రోజులు కేవలం మాయ మాత్రమే నన్ను భ్రమలో ఉంచింది. దేని చేతనైతే నేను నా శరీరాన్ని ప్రకాశింప చేస్తున్నానో అలాగే ఈ సమస్త లోకం కూడా నా చేతనే ప్రకాశింపబడుతుంది. కాబట్టి ఈ [సంగీతం] ప్రపంచం అంతా నాదే లేదా నాది కానిది ఏదీ [సంగీతం] లేదు.
(06:40) శరీరంతో పాటు ఈ ప్రపంచాన్ని వదిలిపెట్టి ఇప్పుడు నేను కేవలం పరమాత్మను మాత్రమే చూస్తున్నాను. నీటి నుండి అలలు నురగ, బుడగలు ఎలాగైతే వేరు కావో అలాగే ఆత్మ నుండి ఈ ప్రపంచం వేరు కాదు. వస్త్రం కేవలం దారంతో ఎలా తయారవుతుందో అలాగే ఈ ప్రపంచం అంతా కూడా కేవలం ఆత్మతోనే తయారయింది. పంచదార ఎలాగైతే ఒకే రసంతో తయారవుతుందో అలాగే ఈ ప్రపంచం నాలోనే ఏర్పడింది మరియు నేనే అన్ని చోట్ల ఉన్నాను.
(07:22) ఆత్మను తెలుసుకోకపోవటం వల్లే ఈ ప్రపంచం కనిపిస్తుంది. ఆత్మను తెలుసుకున్న తర్వాత ఏదీ కనిపించదు. ఎలాగైతే తాడును స్పష్టంగా తెరుచుకున్నప్పుడు అందులో కనిపించిన పాము భ్రమ మాయం అవుతుందో అలాగా ప్రకాశమే నా నిజ స్వరూపం నేను దానికి భిన్నంగా లేను. ఈ ప్రపంచం ప్రకాశిస్తున్నప్పుడు నేనే ప్రకాశిస్తాను. ఆహా నా అజ్ఞానపు ఆలోచనల వల్లే ఈ ప్రపంచం ఇలా కనిపిస్తోంది.
(07:55) ఆల్చిప్పను చూసి వెండి అనుకోవటం లేదా తాడును చూసి పాము అనుకోవటం లేదా నీటిలో సూర్యుని కాంతి పరావర్తనం లాంటిది. నా నుండే ఈ ప్రపంచం ఉద్భవిస్తుంది. మరియు నాలోనే లయమైపోతుంది. ఎలాగైతే మట్టి నుండి కుండ నీటి నుండి అలా బంగారం నుండి కంకణం వస్తాయో అలాగా ఆహా ఎప్పటికీ నాశనం లేని అంతం లేని నాకు నేను నమస్కరించుకుంటున్నాను. ఈ ప్రపంచంంతా నశించిపోవచ్చు కానీ నేను శాశ్వతంగా ఉంటాను.
(08:35) ఆహా శరీరం ఉన్నప్పటికీ ఏకైక స్వరూపంగా ఉన్న నాకు నేనే నమస్కరించుకుంటున్నాను. నేను ఎక్కడికి వెళ్లేవాడిని కాను వచ్చేవాడిని కాను నేను అన్ని చోట్ల వ్యాపించి ఉన్నాను. ఆహా నా అంతటి తేజోవంతుడు మరొకరు లేరు నాకు నేను నమస్కరించుకుంటున్నాను. దేహాన్ని తాకకుండానే ఇంతటి విశాలమైన ప్రపంచాన్ని నేను ధరించి ఉన్నాను. అద్భుతం నాకు నేనే నమస్కరించుకుంటున్నాను.
(09:06) నాదంటూ ఏమీ లేదు లేదా అంతా నాదేనా ఏది ఆలోచించగలమో ఏది మాట్లాడగలమో అదంతా నాదే జ్ఞానం జ్ఞాత మరియు జ్ఞాత మరియు జ్ఞేయం తెలుసుకోబడే వస్తువు ఇవన్నీ వేరువేరు కావు కేవలం అజ్ఞానం గ్రహింపు వల్లే అవి వేరువేరుగా కనిపిస్తాయి. కానీ నేను ఏకైక మరియు పరిపూర్ణమైన శుద్ధ స్వరూపుడిని. ద్వైతమే దుఃఖానికి మూలం దీనికి వేరే చికిత్స ఏమీ లేదు కనిపిస్తున్నదంతా అబద్ధమే [సంగీతం] మిద్యే నేను ఒక్కడినే సత్యమైన జ్ఞానాన్ని
(09:52) నేను అన్నింటికీ అతీతుడిని నేను కేవలం జ్ఞానాన్ని మాత్రమే నా నిజ స్వరూపం పట్ల అవగాహన లేకపోవటం వల్ల నాపై నేను వేరు వేరు గుర్తింపులను ఆపాదించుకున్నాను. నేను ఎప్పుడైతే ఈ విషయాన్ని గురించి నిరంతరం ఆలోచిస్తానో అప్పుడు నా మనసు పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారుతుంది. మరియు ఎటువంటి ఆలోచన మిగలదు. నాకు బంధనం లేదు ముక్తి లేదు అంతా కేవలం ఒక భ్రమ మాత్రమే అది ఎవరి మద్దతు లేకుండానే శాంతించిపోయింది.
(10:29) ఆహా ఈ ప్రపంచంంతా నాలోనే నివసిస్తోంది. [సంగీతం] కానీ నిజానికి నాలో ఏమీ లేదు. ఈ మొత్తం ప్రపంచం మరియు నా శరీరం అన్నీ శూన్యమే ఈ విషయం పూర్తిగా స్పష్టమైంది. నేను కేవలం శుద్ధమైన జ్ఞానాన్ని మాత్రమే కాబట్టి నేను ఇంకేమి ఆలోచించాలి లేదా ఇంకేమి ఊహించాలి శరీరం స్వర్గం నరకం బంధం ముక్తి భయం ఇవన్నీ కేవలం ఊహలు మాత్రమే నేను కేవలం జ్ఞానాన్ని నేను ఏమీ చేయాల్సిన అవసరం లేదు.
(11:11) నేను అందరి మధ్య ఉన్నప్పుడు కూడా నాకు ఎలాంటి భేదభావం కనిపించదు. నా మనసు ఒక అరణ్యం వలె పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారిపోయింది. ఇప్పుడు నాకు ఏది ఆకర్షణీయంగా అనిపించడం లేదు. నేను ఈ శరీరాన్ని కాదు ఈ శరీరం నాది కాదు నేను ఒక జీవిని కాను నేను కేవలం చైతన్యాన్ని కాన్షియస్నెస్ ని నా అతి పెద్ద బంధం ఏమిటంటే నేను జీవితంపై అనుబంధం అటాచ్మెంట్ కలిగి ఉండటమే ఆహా నేను ఒక అనంతమైన సముద్రాన్ని నా నా మనసు అనే గాలి వీచినప్పుడు ఈ ప్రపంచమంతా వేరు వేరువేరు
(11:56) అలల మాదిరిగా నాలో వెంటనే ఉద్భవిస్తుంది. అంటే మనలో ఆలోచనలు మొదలైన క్షణమే భయాలు కోరికలు కూడా పుడతాయి. నా మనసు మైండ్ [సంగీతం] యొక్క గాలి ఎప్పుడైతే శాంతిస్తుందో ఈ ప్రపంచమంతా వేరు వేరు అలల మాదిరిగా నాలో వెంటనే ఉద్భవిస్తుంది. నా మనసు మైండ్ యొక్క గాలి ఎప్పుడైతే శాంతిస్తుందో అప్పుడు ఈ ప్రపంచంఅంతా కూడా నాలో ప్రశాంతంగా లయమైపోతుంది.
(12:29) తమ ఇష్టానుసారం తమ జీవితాన్ని నడిపేవారు వారి పడవ ఈ అనంతమైన సముద్రంలో మునిగిపోతుంది. ఆహా నేనే ఆ అనంత సముద్రాన్ని ఇందులో జీవులు అలల్లా పైకి లేస్తాయి పడతాయి ఆడుకుంటాయి ఆపై [సంగీతం] మళ్ళీ ఆ సముద్రంలోనే కలిసిపోతాయి. అష్టావక్రుడు జనకుడితో ఇలా అంటాడు ఎప్పుడైతే నిన్ను నీవు ఏకైక అంతులేని చైతన్యంగా అర్థం చేసుకుంటావో అప్పుడు నీకు డబ్బు లేదా భౌతిక వస్తువుల పట్ల ఏమాత్రం ఆసక్తి ఉండదు.
(13:09) ఆత్మను అర్థం [సంగీతం] చేసుకోకపోవడం వల్లే మనిషికి ఈ సంసార చక్రంలో ఆనందం దొరుకుతుంది. ముత్యాన్ని చూసి వెండి అనుకునే మనుషులు ఎలాగైతే ఆశపడతారో అలాగే ఈ ప్రపంచమంతా నాలో అలల్లా ప్రకాశిస్తుంది. నేనే సమస్తం అని నాకు తెలిసినప్పుడు నేను ఎందుకు విచారంగా పారిపోవాలి మనిషి తనను [సంగీతం] తాను పూర్తిగా స్వచ్ఛమైన పవిత్రమైన అందమైన చైతన్యంగా భావించినప్పటికీ ఆ తరువాత కూడా అతను దేహం పట్ల ఆకర్షితుడైతే అతని అసలైన తేజస్సు నశించిపోతుంది.
(13:48) ఒక మహా పురుషుడు లేదా జ్ఞాని తనను తాను అన్ని జీవులలో మరియు అన్ని జీవులను [సంగీతం] తనలో చూసులో చూసుకున్నప్పుడు కూడా అప్పుడప్పుడు మమకారం లేదా అనుబంధం కలుగుతుంది. పరమ అద్వైతంలో నిలబడి ముక్తిని కోరుకునే వారు కూడా కొన్నిసార్లు చిన్న చిన్న కోరికల వలలో పడిపోతారు. ఒకరికి జ్ఞానం లభించిన తర్వాత కూడా బలహీనపడి చిన్న చిన్న కోరికల గురించి ఆలోచిస్తారు.
(14:19) మరణం సమీపిస్తున్న కూడా ఆందోళన చెందుతారు. ప్రపంచాన్ని వదిలేసి ప్రతి దాన్ని నిస్సంగంగా చూడగలిగే వివేకవంతుడికి కూడా ఒక్కోసారి ముక్తి అంటే భయం వేస్తుంది. అతను ఆహారం తిన్నా లేదా దుఃఖాన్ని అనుభవించినా ఎప్పుడూ తనను తాను ఆత్మను మాత్రమే చూసుకుంటాడు. అతనికి సంతోషం కలగదు కోపం రాదు. జ్ఞాని అయినవాడు తన శరీరాన్ని కూడా వేరొకరి శరీరంగానే భావిస్తాడు.
(14:49) పొగట్తలు లేదా విమర్శలు విన్నా అతని మనసు చలించదు. ఈ ప్రపంచాన్ని ఒక మాయలా చూసేవాడు పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారిపోతాడు. మరణం ఎదురుగా నిలబడిన అతను భయపడడు. మనసులో సమస్తాన్ని వదిలేసినవాడు ఆశలకు అతీతంగా హృదయం ఉన్నవాడు కేవలం ఆత్మజ్ఞానంలోనే ఆనందాన్ని పొందేవాడిని ఎవరితోనూ పోల్చలేము. ఇదంతా కనిపిస్తున్నప్పటికీ నిజానికి ఏమీ లేదని తన స్వభావంతో తెలుసుకున్న వాడికి దేనినైనా స్వీకరించడం లేదా వదిలివేయటం అనేవి ఏమాత్రం పట్టింపు ఉండదు.
(15:30) తన లోపల ఉన్న పాపాలను సుఖ దుఃఖాలను వదిలేసిన వాడికి ఏమీ లభించినా అది దుఃఖాన్ని గాని సంతోషాన్ని గాని ఇవ్వదు. జ్ఞానంతో రమించే వాడికి ప్రపంచమనే అలలలో చిక్కుకున్న సాధారణ ప్రజలతో ఎలాంటి పోలిక లేదు. దేవతలందరూ చేరుకోవాలనుకునే స్థానానికి ఒక యోగి చేరుకున్నా అతనికి అక్కడ ఎలాంటి ఆకర్షణ లేదా సంతోషం కలగదు. సమస్తం తెలిసిన వాడిని పుణ్యం లేదా పాపం అంటలేవు.
(16:04) సరిగ్గా ఆకాశాన్ని పొగతాక లేనట్టుగా ఈ ప్రపంచమంతా ఆత్మ మాత్రమే అని అర్థం చేసుకున్న వాడికి చుట్టూ ఏమీ జరుగుతున్న ఎలాంటి ఫరక్ పడదు. అతన్ని ఎవరూ ఆపలేరు. బ్రహ్మ నుండి ఒక చిన్న వస్తువు వరకు నాలుగు రకాల ప్రాణులన్నింటిని అర్థం చేసుకున్నవాడు అతనిలో ఏమి ఉన్నా అతనికి ఏమి జరిగినా వాటన్నింటికీ అతీతంగా ఉంటాడు. ఆత్మ ఒక్కటే అని అదే [సంగీతం] ఈ సమస్త ప్రపంచానికి యజమాని అని కొందరు మాత్రమే అర్థం చేసుకోగలరు.
(16:41) అది తెలిసినవాడు ఏదైనా చేయగలడు. అతనికి ఎక్కడ ఎలాంటి భయం [సంగీతం] లేదు. నీకు దేనిపైన ఎలాంటి వ్యామోహం లేదు. నీవు పూర్తిగా స్వచ్ఛమైన వాడివి. అయినా దేనినో వదిలి పెట్టాలని మాట్లాడలాడుతున్నావు. కేవలం మనసును శాంతపరుచుకో దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. సముద్రంలో నీటి బుడగలు ఎలా పుడతాయో అలాగే ఈ ప్రపంచం నీలో నుంచే ఉద్భవిస్తుంది. ఇది అర్థం చేసుకో.
(17:11) అంతే దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. ప్రపంచం కళ్ళ ముందు ఉన్నప్పటికీ తాడును చూసి పాము అని భ్రమించినట్లు వాస్తవానికి అందులో నిజం లేదు. అంతే దీనిలోనే సమస్తం ఇమిడిపోతుంది. సుఖ దుఃఖాలలో సమానంగా ఉండేవాడు ఎవరికైతే జీవితం మరియు మరణం రెండు ఒక్కటే అవుతాయో అతను [సంగీతం] దేనిని వదిలి పెట్టాల్సిన అవసరం లేదు. దీనిని పట్టుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
(17:44) దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. ఆ తర్వాత జనకుడు అష్టావక్రుడితో ఇలా అంటున్నాడు. నేను ఆకాశం వలె అనంతమైన వాడిని మరియు ఈ ప్రపంచం ఒక కొండ లాంటిది. ఇది తెలుసుకోవడమే నిజమైన జ్ఞానం. ఇక్కడ దేనిని వదిలి పెట్టకూడదు దేనిని పట్టుకోకూడదు. [సంగీతం] కేవలం దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. నేను సముద్రం లాంటి వాడిని మరియు ప్రపంచం [సంగీతం] దాని అలల లాంటిది ఇది తెలుసుకోవడమే నిజమైన జ్ఞానం వదిలి పెట్టడం లేదు పట్టుకోవడం లేదు.
(18:26) దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. నేను ముత్యం లాంటి వాడిని ప్రపంచం వెండి అనే భ్రమ లాంటిది. ఇది తెలుసుకోవడమే నిజమైన జ్ఞానం దేనిని వదిలి పెట్టకూడదు దేనిని పట్టుకోకూడదు దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. నేను అన్ని జీవులలో ఉన్నాను మరియు సమస్త జీవులు నాలో ఉన్నాయి. ఇది తెలుసుకోవడమే నిజమైన [సంగీతం] జ్ఞానం. దేనిని వదిలి పెట్టకూడదు దేనిని పట్టుకోకూడదు.
(19:00) దీనిలో దీనిలోనే అంతా లభిస్తుంది. నేను ఆనంద సముద్రాన్ని ఈ ప్రపంచం [సంగీతం] అనే పడవ కేవలం నా మనసు అనే గాలికి అటు ఇటు తిరుగుతోంది. నాకు దేనివల్ల ఎలాంటి ఇబ్బంది కలగదు. నేను ఆనంద సముద్రాన్ని ప్రపంచం అనే అల దాని స్వభావం కొద్దీ వస్తుంది మరియు వెళుతుంది. దీనివల్ల నాకు ఎలాంటి లాభము లేదు నష్టము లేదు. నేను ఆనంద సముద్రాన్ని ఈ ప్రపంచంంతా కేవలం ఒక ఆలోచన మాత్రమే నేను ఎలాంటి రూపం ఆకారం లేకుండా పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉన్నాను. ఇదే
(19:47) నాను. ఇదే నా అసలైన గుర్తింపు నా ఆత్మ ఎలాంటి భావోద్వేగాలకు లోబడి లేదు. నా ఉనికికి ఎలాంటి భావనలు అంటవు మరియు భావోద్వేగాలు కూడా ఆత్మలో లేవు. నేను ఆనంద స్వరూపుడను మరియు పవిత్రుడను. ఎటువంటి వ్యామోహం లేకుండా ఎటువంటి కోరిక లేకుండా పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉన్నాను. అంతే ఇదే నా గుర్తింపు నేను కేవలం చైతన్యాన్ని మాత్రమే ఈ ప్రపంచం అంతా ఒక కల లాంటిది ఇప్పుడు దేనినైనా పొందాలి లేదా వదిలి పెట్టాలి అని ఆలోచించడంలో అర్థం ఏమిటి? అష్టావక్రుడు ఇలా అంటున్నాడు. మనసు
(20:34) దేనినైనా కోరుకున్నప్పుడు బాధపడినప్పుడు దేనినైనా వదిలి పెట్టినప్పుడు లేదా పట్టుకున్నప్పుడు సంతోషించినప్పుడు లేదా కోపగించినప్పుడు బంధం ఏర్పడుతుంది. మనసు దేనిని కోరుకోనప్పుడు ఏమీ ఆలోచించనప్పుడు దేనిని వదిలి పెట్టనప్పుడు లేదా పట్టుకోనప్పుడు సంతోషించినప్పుడు సంతోషించనప్పుడు లేదా కోపగించనప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది.
(21:03) ఇక్కడ ముక్తి అంటే అడవులకు వెళ్లడం కాదు ఎక్కడ ఉన్నా పరిస్థితులకు బానిస కాకుండా ఉండటం మనసు ఏదైనా ఒక ఆలోచనలో చిక్కుకున్నప్పుడే బంధం మనసు ఏదైనా ఒక ఆలోచనలో చిక్కుకున్నప్పుడే బంధం మనసు అన్ని ఆలోచనల నుండి విడిపోయినప్పుడే ముక్తి నేను అనే భావన లేనప్పుడే ముక్తి నేను అనే భావన కలిగినప్పుడే బంధం వీలైనంత సులభంగా దేనిని పట్టుకోవద్దు దేనిని వదలద్దు అన్నింటిని వదిలేయండి.
(21:40) జరిగినది లేదా జరుగుతున్న పనులు లేదా వాటి వ్యతిరేక [సంగీతం] కర్మలు ఎప్పటికీ ప్రశాంతతను ఇవ్వవు. ఇది అర్థం చేసుకుని ఎటువంటి ఆశలు పెట్టుకోకుండా అన్నింటిని వదిలివేయాలి. ప్రపంచంలోని గందరగోళాన్ని చూసి ఒక అదృష్టవంతుని మనసులో జీవించాలనే కోరిక భోగాలు మరియు దేనినైనా సాధించాలనే కోరిక అంతరించిపోతాయి. ఇదంతా శాశ్వతం కాదు కేవలం తాత్కాలికం.
(22:10) ఇది మూడు రకాల దుఃఖాలతో నిండి ఉంది. ఇది వ్యర్థమైనది. నిందలకు మరియు విమర్శలకు అర్హమైనది. కాబట్టి దీనిని వదిలివేయడమే మంచిది. ఇది అర్థం [సంగీతం] చేసుకుంటే మనసు పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారుతుంది. కష్ట సుఖాలు లేని వయసు గాని సమయం గాని ఎక్కడ ఉంది? ద్వంద్వారు లేని చోటు ఎక్కడ ఉంది? వీటి అన్నింటిని విస్మరించి మీకు లభించిన దానితోనే సంతోషంగా [సంగీతం] ఉండండి. అప్పుడే మీకు ముక్తి లభిస్తుంది.
(22:47) ఎంతోమంది మహర్షులు ఎంతో మంది సాధువులు సన్యాసులు మరియు యోగులు ఉన్నారు. వేరు వేరు అభిప్రాయాలను కలిగి ఉండటం చూసి అందరి మనసు విచారానికి గురవుతుంది. ఎవరైనా చైతన్యాన్ని గుర్తిస్తే [సంగీతం] కాన్షియస్నెస్ ను గ్రహిస్తే అతడు అందరిని ఈ సంసార సాగరం నుండి దాటించగలడు. అతడే నిజమైన గురువు కాబట్టి ప్రతి వస్తువులో వచ్చే మార్పులను గమనిస్తూ అసలైన సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోండి.
(23:23) ఆ క్షణంలో మీరు బంధాల నుండి విముక్తులై [సంగీతం] మీ నిజ స్వరూపాన్ని పొందుతారు. కేవలం ఆలోచనే ఈ సంసారం ఆలోచనలన్నింటిని వదిలేయండి. ఎప్పుడైతే ఆలోచనలను వదిలేస్తారో అప్పుడే మీ మనసు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. సరిగ్గా ఇప్పుడు ఉన్నట్టుగానే శత్రువులైన కామం మరియు డబ్బు [సంగీతం] లాంటి పనికి రాని వాటిని వదిలేయండి. వీటివల్లే ధర్మం ఉన్నట్లయితే ఆ ధర్మాన్ని కూడా వదిలేయండి.
(23:55) ప్రతి చోట అనాసక్తంగా ఉదాసీనంగా ఉండండి. ఈ కొద్ది రోజుల స్నేహం భూమి డబ్బు ఇల్లు భార్య పిల్లలు ఇవన్నీ కలలు లేదా ఇంద్రజాలం లాంటివి ఎక్కడైతే కోరిక తృష్ణ ఉంటాయో అక్కడే సంసారం ఉందని అర్థం చేసుకోండి. సంపూర్ణ వైరాగ్యాన్ని సంపూర్ణ నిర్లిప్తతను డిటాచ్మెంట్ అలవర్చుకోండి. ఎటువంటి కోరికలు లేనప్పుడే ఆనందం దొరుకుతుంది. బంధం అనేది కేవలం కోరికల వల్లే ఏర్పడుతుంది.
(24:32) అది నశించినప్పుడు ముక్తి లభిస్తుంది. ఏదైనా ఒక దానిపై వ్యామోహం ఉన్నంతవరకు అటాచ్మెంట్ [సంగీతం] ఉన్నంతవరకు బంధం ఉంటుంది. కాబట్టి ఒకే ఒక చైతన్యం ఉంది. నువ్వే ఆ చైతన్యానివి ఈ ప్రపంచమంతా జడమైనది మరియు అబద్ధమైనది. అంతా వ్యర్థంని అర్థం చేసుకున్న తర్వాత దేనిని తెలుసుకోవాలనే కోరిక కూడా మిగలదు. ఆస్తి పాస్తులు భార్య పిల్లలు శారీరక సుఖాలు ఇవన్నీ పదే పదే నీ ప్రతి జన్మలోనూ నశిస్తూనే ఉన్నాయి.
(25:10) అయినా నువ్వు వాటికే అతుక్కుపోయి ఉన్నావు. డబ్బు మరియు కామం ఇవన్నీ మనసుకు ఎప్పుడూ [సంగీతం] శాంతిని ఇవ్వలేదు. కేవలం దుఃఖాన్నే మిగిల్చాయి. ఎన్నో జన్మలలో తనువు మనసు వాక్కులతో నువ్వు ఎంత దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తున్నావో కదా ఇక చాలు ఇప్పుడు అన్నింటిని వదిలేద్దాం. సమస్యలు మరియు వాటిలో వచ్చే మార్పులు అంతా ప్రకృతిలో భాగమే ఇది అర్థం చేసుకున్నవాడు ఎటువంటి మార్పు దుఃఖం లేకుండా ఆనందంగా శాంతిని పొందుతాడు.
(25:45) దేవుడే సమస్తాన్ని సృష్టించాడని మరేదీ లేదని నమ్మేవాడు అన్ని ఆశలను వదులుకుని ప్రసలను వదులుకొని ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. దేనికి అతుక్కుపోడు. కష్టమైనా సుఖమైనా కాలక్రమేణ అదృష్టాన్ని బట్టి జరుగుతాయి. సంతృప్తితో ఉన్నవాడికి ఎలాంటి కోరిక గాని దుఃఖం గాని ఉండవు. సుఖ దుఃఖాలు జనన మరణాలు అన్నీ విధి రాత ప్రకారమే జరుగుతాయి.
(26:15) ఏ పని చేసినా ఆందోళన లేకుండా చేసేవాడికి ఏ కర్మ అంటడదు. దుఃఖం కేవలం ఆందోళన వల్లనే వస్తుంది. మరే ఇతర కారణం వల్ల కాదు. ఎవరి మనసు అయితే ఆందోళన మరియు ఒత్తిడి లేకుండా ఉంటుందో వారు అన్ని చోట్ల సుఖశాంతులు పొందుతారు. అప్పుడు అన్ని కోరికలు నశిస్తాయి. జనక మహారాజు ఇలా అంటున్నాడు నేను శరీరాన్ని కాను ఈ శరీరం నాది కాదు నేను కేవలం చైతన్యాన్ని మాత్రమే ఈ దృఢ విశ్వాసం కలిగినప్పుడు మనిషికి [సంగీతం] ముక్తి లభిస్తుంది.
(26:56) ఏమీ జరిగినా జరగకపోయినా వాటన్నింటిని మర్చిపోతాడు. బ్రహ్మ నుండి ఒక చిన్న అణువు వరకు అంతా [సంగీతం] నేనే నేను అంతా అర్థం చేసుకున్నాను. నేను పూర్తిగా నిశ్చరుడను మార్పు లేని వాడిని స్వచ్ఛమైన వాడిని మరియు ప్రశాంతమైన వాడిని ఏదైనా లభించినా లభించకపోయినా ఎలాంటి చింత లేదు. ఈ ప్రపంచం విచిత్రంగా [సంగీతం] అనిపిస్తుంది.
(27:26) కానీ నిజానికి ఇదంతా శూన్యం. ఇది స్పష్టమైనప్పుడు మనిషి ఎటువంటి కోరికలు లేకుండా తనలోని ఆనందంతోనే సంతోషంగా ఉంటాడు. మొదట్లో శారీరక పనుల వల్ల నాకు అలసటగా అనిపించేది. [సంగీతం] ఆ తర్వాత మాట్లాడటం వల్ల కూడా అలసిపోయాను. ఆ తరువాత ఆలోచించడం వల్ల కూడా అలసట అనిపించింది. ఇప్పుడు నేను పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారాను. నాలో ఆనందం లేనప్పుడు మరియు నన్ను నేను కళ్ళతో చూసుకోలేనప్పుడు నా మనసు చెదిరిపోతుంది.
(28:01) లేదా ఒకే చోట స్థిరపడుతుంది. బస్ నేను ఇలాగే ఉంటున్నాను. ధ్యానం లేదా మనశశాంతి కొంచెం చెదిరినా ప్రపంచంలోని విషయాలన్నీ కేవలం ఆ శాంతి కోసమే అనిపిస్తాయి. ఇది అర్థం చేసుకొని నేను ఈ స్థితిలోనే జీవిస్తున్నాను. వదిలేయాలి లేదా పొందాలి అనే ఆసక్తి లేనప్పుడు సంతోషం మరియు దుఃఖం రెండూ ఒకేసారి అంతమవుతాయి. ఈరోజు నేను పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారాను.
(28:33) ఆశ్రమం ధ్యానం వంటి వాటిని మనసుతో స్వీకరించడం లేదా వదిలేయడం ఇవన్నీ చూసినా నాకు ఎలాంటి పట్టింపు లేదు. నేను కేవలం ప్రశాంతంగా ఉంటాను. యోగం కర్మలు అజ్ఞానం వలనే జరుగుతాయి. అలాగే ఏమీ చేయకూడదనే ఆలోచన కూడా అజ్ఞానం నుండే వస్తుంది. సత్యాన్ని అర్థం చేసుకున్నప్పుడు నేను పూర్తిగా ప్రశాంతంగా ఉంటాను. ఏదైనా ఒక విషయం గురించి ఆలోచించినా అది కేవలం ఆలోచనగానే మిగిలిపోతుంది.
(29:07) అందుకే [సంగీతం] అన్ని ఆలోచనలను వదిలేసి నేను ప్రశాంతంగా ఉంటాను. ఎవరైతే అన్నింటిని ఈ విధంగా చేస్తారో వారు తమ లక్ష్యాన్ని చేరుకుంటారు. ఎవరి స్వభావం ఇలా మారిపోతుందో వారి పని కూడా పూర్తవుతుంది. ఏమీ లేకుండా ఉండడం మరియు తనలో తాను శాంతిని పొందడం అనేది చాలా కష్టం. అన్నింటిని వదిలేసి నేను సంతోషంగా జీవిస్తున్నాను.
(29:34) [సంగీతం] కొన్నిసార్లు శరీరంలో కొన్నిసార్లు మాటల్లో మరికొన్నిసార్లు మనసులో కూడా అలసట వస్తుంది. వీటన్నింటిని వదిలిపెట్టి ఎవరైతే తమ లక్ష్యంపై స్థిరంగా ఉంటారో వారే సంతోషాన్ని పొందుతారు. జరిగిపోయిన దానికి ఎలాంటి విలువ లేదు. ఏదైతే చేయాలో దానిని మాత్రమే చేస్తూ నేను సంతోషంగా [సంగీతం] ఉంటాను. శరీరంలోనే నివసించే యోగి మనసు దేనిని పట్టుకోదు. దేనిని వదలదు.
(30:05) దొరికినా దొరకకపోయినా రెండింటిలోనూ నేను సంతోషంగానే ఉంటాను. నాకు డబ్బా లేదా నష్టమా నిలబడడమా నడవడమా లేదా నిద్రపోవడమా అనేది ఏది ముఖ్యం కాదు. నిలబడి ఉన్నా నడుస్తున్నానా లేదా నిద్రపోతున్నా నేను కేవలం సంతోషంగానే ఉంటాను. నిద్రపోవడం వల్ల ఎలాంటి నష్టం లేదు. కష్టపడడం వల్ల ఏమీ లభించదు. ప్రతి నష్టాన్ని మరియు ప్రతి సంతోషాన్ని వదిలేసి నేను ఆనందంగా జీవిస్తున్నాను.
(30:40) సుఖాన్ని లేదా దుఃఖాన్ని లేదా దుఃఖాన్ని [సంగీతం] కలిగించే వాటి అన్నింటిని చూసి మంచి మరియు చెడులను వదిలేసి నేను సంతోషంగా ఉంటాను. ఎవరి మనసైతే తన సహజ స్వభావం నుండి శూన్యమైపోతుందో అయినా ఆలోచించడం మొదలు పెడతాడో అతను నిద్రపోయి మేల్కున్నట్లుగా ఉంటాడు మరియు అన్నింటిని [సంగీతం] మర్చిపోతాడు. ఇప్పుడు నాకు డబ్బు మీద స్నేహితుల మీద ప్రపంచంలోని అన్ని వస్తువుల మీద ధ్యాస ఎక్కడుంది? నాలో ఎలాంటి [సంగీతం] కోరిక లేనప్పుడు అన్ని అంతమైపోతాయి.
(31:19) ఎవరికైనా తమ గురించి నిజమైన జ్ఞానం ఆత్మజ్ఞానం [సంగీతం] కలిగినప్పుడు బంధం లేదా విముక్తి మధ్య ఎలాంటి తేడా కనిపించదు. అప్పుడు నాకు స్వేచ్ఛను పొందారనే ఆందోళన ఉండదు. ఎవరి మనసులో అయితే ఎలాంటి గందరగోళంటే గందరగోళం ఉండదో వారు బయట తమకు నచ్చినట్లుగా ఉంటారు. మిగతా వారికి వారు గంధరగోళంలో ఉన్నట్టు అనిపించినా నిజానికి వారికి అంత స్పష్టంగా ఉంటుంది.
(31:52) ఎలా బోధించినా జ్ఞాని అయినవాడు సత్యాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకుంటాడు. కానీ ఇతరులు ఎప్పుడూ గంధరగోళంలోనే ఉంటారు. అష్టావక్రుడు ఏమంటున్నాడంటే ప్రపంచంలోని వస్తువుల పట్ల ఆసక్తి లేకపోవడమే ముక్తి వాటిలో [సంగీతం] ఆనందం వెతకడమే బంధం కేవలం ఈ ఒక్క జ్ఞానం చాలు నీ మనసుకు ఎలా అనిపిస్తే అలా జీవించు గొప్ప గొప్ప జ్ఞానులు కూడా నిజమైన సత్యాన్ని తెలుసుకున్న తర్వాత మౌనంగా ఉండిపోతారు.
(32:24) అందుకే కోరికలు ఉన్నవారు సైతం వాటన్నింటిని వదిలేస్తారు. నువ్వు శరీరం కాదు ఈ శరీరం నీది కాదు నువ్వు కర్తవు కావు భోక్తవు కావు అంటే చేసేవాడివి కావు అనుభవించేవాడివి కావు. నువ్వు కేవలం జ్ఞాన స్వరూపానివి. [సంగీతం] నువ్వు ఎల్లప్పుడూ సాక్షివి మాత్రమే కాబట్టి ఎలాంటి చింత లేకుండా ఆనందంగా జీవించు.
(32:57) ప్రేమ ఆనందంగా జీవించు సకల ప్రాణులలో నిన్ను నువ్వు చూసుకో అందరిని నీలో చూసుకో ఇది [సంగీతం] అర్థం చేసుకున్నప్పుడు అహంకారం ఉండదు నాది అనే భావన ఉండదు అప్పుడు నువ్వు ఆనందంగా ఉంటావు. సముద్రంలో అలల్లా ఈ ప్రపంచంంతా మెరుస్తోంది. ఆ సముద్రానివి నువ్వే ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు నీవు చైతన్య స్వరూపుడవు నా కుమారా దుఃఖ రహితుడవు కమ్ము విశ్వాసం ఉంచు విశ్వాసం ఉంచు ఇక్కడ ఎలాంటి భ్రమలకు గందరగోళానికి తావివ్వకు జ్ఞానం యొక్క నిజమైన స్వరూపం నీవే నీవు ప్రకృతికి అతీతుడవు. శరీరం గుణాలతో ఏర్పడినది
(33:42) [సంగీతం] అది వస్తుంది మరియు పోతుంది. కానీ ఆత్మకు రాకపోకరు లేవు. కాబట్టి నీవు దేనికోసం దుఃఖిస్తున్నావు? ఈ శరీరం ఎంతకాలం ఉన్నా లేదా ఇప్పుడే నశించిపోయినా నీకు ఎలాంటి లాభం కానీ నష్టం కానీ లేదు. ఎందుకంటే నీవు ఆకాశానివి. అక్కడ పుట్టుక కర్మ లేదా అహంకారం అనే ప్రశ్నకే తావు లేదు. నీవు చూస్తున్న ప్రతి దానిలో నీవే వేరు వేరు రూపాల్లో కనిపిస్తున్నావు.
(34:16) ఎలాగైతే బంగారంతో కంకణాలు కడియాలు లేదా పట్టీలు తయారు చేసినప్పటికీ అదంతా కేవలం బంగారమే అవుతుందో అలాగే నేను ఇది నేను అది కాదు అనే భేదభావపు ఆలోచనలను విడిచిపెట్టు సమస్తం ఆత్మయే అని అంగీకరించు ఎలాంటి ఆలోచనలు లేకుండా సంతోషంగా ఉండు నీ అజ్ఞానం వల్లే ఈ ప్రపంచంంతా ఉనికిలో ఉంది. నిజానికి వాస్తవానికి నువ్వు మాత్రమే ఉన్నావు.
(34:50) నీకు భిన్నంగా ఏ సంసారి గాని ఏ విరక్తుడు గాని లేడు ఏది ప్రాపంచికం వర్లీ కాదు ఏది అప్రాపంచికం నాన్ వర్లీ కాదు ఈ ప్రపంచం కేవలం ఒక భ్రమ ఇల్యూజన్ నిజానికి ఇదంతా ఏమీ లేదు. ఈ విషయం స్పష్టమైనప్పుడు మనిషి ఎలాంటి కోరికలు లేకుండా కేవలం తన ఆనందంలో తాను ఉంటాడు. గతం వర్తమానం భవిష్యత్తులన్నింటిలో ఉండేది ఒకే ఒక మహా సముద్రం నీకు బంధం లేదు మోక్షం లేదు నువ్వు అన్నీ సాధించావు కాబట్టి ఇక సంతోషంగా ఉండు.
(35:32) ఆలోచనలతో నీ మనసును ఇబ్బంది పెట్టకు. నీ మైండ్ ను థాట్స్ తో కలవర పెట్టకు. ప్రశాంతంగా మారి నీ నిజమైన ఆనందంలోనే సంతోషంగా ఉండు ధ్యానాన్ని [సంగీతం] కూడా వదిలేయ్ మనసులో దేనిని పట్టట్టుకొని ఉంచుకోకు నువ్వు ముందుగానే ముక్తుడివి ఇక ఎందుకు ఆలోచిస్తావు నాయనా ఎన్ని శాస్త్రాలు చదివినా విన్నా వాటన్నింటిని పూర్తిగా మర్చిపోయేంతవరకు నిజమైన శాంతి లభించదు.
(36:03) కర్మలు చేసినా భోగాలు అనుభవించినా లేదా ధ్యానం చేసినా మనసు విశ్లేషించడం సమీక్షించడం మానేసినప్పుడే [సంగీతం] నిజమైన శాంతి లభిస్తుంది. శ్రమతో అందరూ దుఃఖితులే కానీ అత్యంత అదృష్టవంతుడు మాత్రమే ఈ సులభమైన ఉపదేశాన్ని అర్థం చేసుకుని [సంగీతం] నిజమైన ఆనందాన్ని పొందుతాడు. కనురెప్పపాటు కాలం చేసే పనికి కూడా ఇబ్బంది పడేవాడి మనసు నిష్క్రియం అవుతుంది.
(36:35) అలాంటి వాడికే నిజమైన సుఖం దొరుకుతుంది. మరెవరికీ [సంగీతం] కాదు. మనసు ఇది చేశాను అది చేయలేదు అనే ఆలోచనల నుండి విముక్తమైనప్పుడు ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం రిలీజియన్, వెల్త్, డిజైర్, ఫ్రీడమ దేనిపైన అతనికి ఎలాంటి కోరిక ఉండదు. ప్రాపంచిక విషయాలను ఇష్టపడనివాడు విరక్తుడు డిటాచ్డ్ వాటిని ఎక్కువగా కోరుకునేవాడు రాగి అటాచ్డ్ కానీ [సంగీతం] దేనిని పట్టుకోకుండా దేనిని వదిలేయకుండా ఉండేవాడు విరక్తుడు కాదు రాగి కాదు వదిలి పెట్టడం లేదా పొందడం అనే భావన ఉన్నంత కాలం సంసార బీజం సజీవంగానే ఉంటుంది. ఆలోచనలు పూర్తిగా ఆగిపోయినప్పుడే
(37:23) నిజమైన స్వేచ్ఛ లభిస్తుంది. ఏదైనా ఒక వస్తువు పై మక్కువ ఉంటే రాగం ఏర్పడుతుంది. ఏదైనా వస్తువుతో అనుబంధం ఏర్పడినప్పుడు ఆకర్షణ పుడుతుంది. [సంగీతం] అదే వదిలేసినప్పుడు ద్వేషం కడుగుతుంది. వివేకవంతుడైన వ్యక్తి ఈ రెండింటికీ అతీతంగా ఒక చిన్న పిల్లవాడిలా [సంగీతం] ఉంటాడు. సంసారాన్ని దుఃఖంగా భావించి వదిలి వేయాలనుకునేవాడు రాగి అనుబంధం ఉన్నవాడు ప్రపంచాన్ని దుఃఖంగా భావించి వదిలివేయాలనుకునే వ్యక్తికి కూడా ఆ ప్రపంచంతో అనుబంధం ఉన్నట్లే కానీ ఎలాంటి వ్యామోహం లేనివాడు దుఃఖానికి కూడా అతీతుడు.
(38:07) ముక్తి పొందాననే అహంకారం లేదా శరీరంపై వ్యామోహం ఉన్న వ్యక్తి ఎవరైతే ఉంటారో అతడు జ్ఞాని కాదు యోగీ కాదు కేవలం దుఃఖాన్ని అనుభవించేవాడు మాత్రమే సాక్షాత్తు శివుడు విష్ణువు లేదా బ్రహ్మదేవుడు నీకు ఉపదేశం చేసినప్పటికీ సమస్తం మరిచిపోయినప్పుడే అసలైన ఆనందం దొరుకుతుంది. నిజమైన జ్ఞానం లేదా యోగఫలాన్ని పొందినవాడు ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉంటాడు. ఒంటరిగా ఉన్నా సంతోషంగానే ఉంటాడు.
(38:41) సత్యాన్ని తెలుసుకున్నవాడు ఈ లోకంలో ఎప్పటికీ విచారపడడు ఎందుకంటే అంతటా ఉన్నది ఒక్కటే ఆ ఒక్క పరమాత్మతోనే ఈ విశ్వమంతా నిండి ఉంది. చేదు ఆకులు ఏనుగుకు ఎలా సంతోషాన్ని ఇవ్వలేవో అలాగే ప్రపంచంలోని ఏ వస్తువు ఆ జ్ఞానికి ఆనందాన్ని ఇవ్వలేదు. భోగ భాగ్యాలలో చిక్కుకొని వాడు అలాగే దొరకని దాని కోసం ఆశపడని వాడు దొరకడం చాలా కష్టం. కొందరు భోగాలను కోరుకుంటారు.
(39:15) మరికొందరు ముక్తిని కోరుకుంటారు. కానీ ఈ రెండింటికీ అతీతంగా ఉండే వ్యక్తి చాలా అరుదుగా కనిపిస్తాడు. ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం బ్రతకడం లేదా చావడం అనేది ఒక గొప్ప వ్యక్తికి సమానమే. [సంగీతం] వీటిలో అతనికి వదిలి పెట్టడానికి లేదా పొందడానికి ఏమీ లేదు. ప్రపంచం అంతమైనా దేనిని కోరుకోనివాడు లేదా అది ఉన్నప్పటికీ దేనిపైన ద్వేషం పెంచుకోని వాడే నిజమైన అదృష్టవంతుడు.
(39:49) జ్ఞానం ద్వారా సమస్తం పొందినవాడు చూస్తున్నా వింటున్నా తాకుతున్నా వాసన చూస్తున్నా తింటున్నా ఏమీ చేస్తున్నా సంతోషంగానే ఉంటాడు. ఎవరి దృష్టి కోరికలు లేకుండా శూన్యం అయిపోతుందో అతని [సంగీతం] ప్రాపంచిక పనులన్నీ అర్థరహితమైపోతాయి. ఇంద్రియాలు కూడా అతనిపై ప్రభావం చూపవు. [సంగీతం] అతనిలో ఎప్పుడూ ఒక నిర్లిప్తత ఉంటుంది. అతనికి విరక్తి ఉండదు. అనుబంధం ఉండదు.
(40:20) అలాగని నిర్బంధపు నిర్లిప్తత ఉండదు. అతను ప్రాపంచిక దుఃఖాలకు పూర్తిగా అతీతుడు అవుతాడు. అతను మేల్కొనడు నిద్రపోడు కళ్ళు తెరవడు మూయడు అతను [సంగీతం] సంపూర్ణంగా విముక్తుడు అవుతాడు. అతను ఒక భిన్నమైన స్థితిలో ఉంటాడు. ప్రతి చోట తనలో తానే ఆనందాన్ని పొందుతూ అన్ని చోట్ల సంపూర్ణంగా అత్యంత స్వచ్ఛంగా ఉంటాడు.
(40:50) అన్ని కోరికలను వదిలేసినవాడే నిజమైన స్వేచ్ఛను పొందుతాడు. చూడటం వినడం తాకటం వాసన చూడటం తినడం తీసుకోవడం మాట్లాడటం నడవడం వంటి పనులన్నీ చేస్తున్నప్పటికీ ఏ వ్యక్తి అయితే మానసికంగా ముక్తుడో అతనే నిజమైన విముక్తుడు. అతను ఎవరిని [సంగీతం] నిందించడు పొగడడు సంతోషపడడు కోపగించుకోడు. అలాగే ఏదీ ఇవ్వడు ఏదీ తీసుకోడు. విముక్తుడైన మనిషి ప్రతి చోట పూర్తిగా నిర్లిప్తంగా ఉంటాడు.
(41:29) ప్రేమతో ఉన్న యువతిని చూసినా లేదా మృత్యువు కళ్ళెదుట నిలబడినా ఎవరి మనసైతే చలించదో అతనే ముక్తుడు సంతోషమైన బాధ అయినా పురుషుడైనా స్త్రీ అయినా విజయమైన అపజయమైన జ్ఞాని అయినవాడు అన్నింటిని ఒకవాడు అన్నింటిని ఒకే దృష్టితో సమభావంతో చూస్తాడు. హింస దయ అహంకారం సంకుచిత భావం ఆశ్చర్యం ఆశ్చర్యం ఆందోళన వంటివేవి ఉండవు. ప్రాపంచిక దుఃఖాలన్నీ సమసిపోయినప్పుడు మనిషిలో ఇవేవి మిగలవు.
(42:12) నిజంగా విముక్తి పొందినవాడు ప్రపంచంలోని వస్తువులను నిందించడు అలాగని వాటిని కోరుకోడు. అతని మనసు దేనికి అతుక్కోదు. సమాధి అసమాధి మంచి చెడు ఎవరి మనసైతే శూన్యమైపోయిందో వారికి వీటి వల్ల ఎలాంటి తేడా ఉండదు. అతడు ఎల్లప్పుడూ పూర్తి స్వేచ్ఛలో ఉంటాడు. అతనికి అహంకారం ఉండదు. నాది అనే మమకారం ఉండదు. కోరికలన్నీ నశించిపోతాయి. అయినా సరే అతడు కర్మలు చేస్తాడు కానీ వాస్తవానికి అతడుఏమీ చేయడు.
(42:49) ఎవరి మనసైతే అజ్ఞానం భ్రాంతి భయం లేకుండా పూర్తి జ్ఞానకాంతితో ఉంటుందో అతడు ఏ స్థితికి చేరుకున్నా అతని మనస్సు సంపూర్ణ ప్రశాంతతో ఉంటుంది. జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు. నిజమైన జ్ఞానం కలిగే వరకు ఇదంతా ఒక కలలాగే అనిపిస్తుంది. ప్రశాంతమైన ఆనందమయమైన ఆ ఏకైక పరమాత్మ స్వరూపానికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను. మనిషి అన్ని సాధించగలడు అనేక సుఖాలను పొందగలడు కానీ సమస్తాన్ని వదిలి పెట్టకుండా ఎవరూ ఎప్పటికీ నిజమైన సంతోషాన్ని పొందలేరు.
(43:29) జీవితంలో ఏదో చేయాలి అనే భారంతో రగిలిపోయే వారికి శాంతి అనే అమృతం ఎప్పటికీ [సంగీతం] దొరకదు. ఇదంతా కేవలం ఒక ఆలోచన మాత్రమే వాస్తవానికి ఏమీ లేదు. సత్యాన్ని గ్రహించిన వారికి దుఃఖం లేదా లేమి అనేదే ఉండదు. ఆత్మ యొక్క నిజమైన జ్ఞానం ఎక్కడో దూరాన లేదు చిన్నది కాదు అది ఎలాంటి భేదాలు లేకుండా ఎల్లప్పుడూ అత్యంత స్పష్టంగా ఉంటుంది. ఎవరైతే తమ భ్రమలన్నింటిని విడిచిపెట్టి తమ నిజ స్వరూపాన్ని చేరుకుంటారో వారు ఎలాంటి దుఃఖం లేకుండా ఏ అడ్డంకులు లేకుండా సంపూర్ణంగా ప్రకాశిస్తారు.
(44:13) అంతా మన ఆలోచనే ఆత్మ ఎల్లప్పుడూ స్వేచ్ఛగా విముక్తమై ఉంటుంది. ఇది అర్థం చేసుకున్న జ్ఞాని పిల్లవాడిలా దేనిని పట్టుకులాడడు ఆత్మే బ్రహ్మం ఆత్మే సర్వోన్నతమైనది మిగిలిందంతా కేవలం ఆలోచనే ఏ కోరిక లేనివాడు ఏమి తెలుసుకుంటాడు ఏమి మాట్లాడుతాడు ఏమి ధరిస్తాడో చెప్పండి మహర్షి అని అష్టావక్రుడు చెబుతున్నాడు నేను ఇది నేను అది కాదు అనే ఆలోచనలన్నీ నశించినప్పుడు అంతా ఆత్మే అవుతుంది.
(44:54) అప్పుడు యోగి మౌనంగా ఉండిపోతాడు. అతని మనసు చెదిరిపోదు అలాగని ఒకచోట లగ్నం కాదు అతనికి ఎక్కువ జ్ఞానం ఉండదు మూర్ఖత్వము ఉండదు. సుఖం లేదు దుఃఖం లేదు ఇవేవి ప్రశాంతమైన యోగిలో ఉండవు. రాజైనా సన్యాసి అయినా లాభమైనా నష్టమైనా జనం మధ్య ఉన్న అడవిలో ఉన్నా అన్నింటికీ అతీతుడైన వాడికి ఎలాంటి తేడా ఉండదు. ధర్మం ఎక్కడ కామం ఎక్కడ సంపద ఎక్కడ వివేకం ఎక్కడ జ్ఞానం ఎక్కడ ఎవరి మనసయతే ద్వంద్వాలన్నింటి నుంచి విముక్తి పొందిందో అతనికి ఇవన్నీ
(45:39) నిష్ప్రయోజనమే ఏ పని చేయాల్సిన అవసరం లేనివాడు మనసులో ఎలాంటి వ్యామోహం లేనివాడు జీవితం ఎలా వస్తే అలా జీవిస్తాడు. మోహం ఎక్కడ? సంసారం ఎక్కడ? ధ్యానం ఎక్కడ? ముక్తి ఎక్కడ ఆలోచనల [సంగీతం] హద్దులన్నింటిని దాటినవాడు ప్రశాంతతలో ఉండిపోతాడు. ఈ ప్రపంచం మొత్తాన్ని చూసినవాడు అదంతా శూన్యమే అని అనుకుంటాడు.
(46:09) ఏ కోరిక లేనివాడు చూస్తున్న ఏమీ చూడనట్టే ఉంటాడు. నిజమైన బ్రహ్మాన్ని ఆ పరమాత్మను చూసినవాడు నేనే బ్రహ్మను అని అనుకోవచ్చు కానీ ఏకత్వంలో నిలిచిన మనసు ఉన్నవాడు అసలు ఆలోచించనే ఆలోచించడు. ఆత్మకు సంబంధించిన భ్రమను గంధరగోళాన్ని చూసినవాడు దానిని నిరోధించాలని అనుకుంటాడు. కానీ ఎవరైతే ఉదాత్తుడో అతడు దారి తప్పడు ఏమీ చేయడు. జ్ఞాని అయినవాడు ఈ ప్రపంచంలో ఉంటూనే సమాధిలో ఉన్నట్టు గాని లేదా చెదిరిపోయినట్టు గాని కనిపించడు అతనికి ఏదీ అంటదు.
(46:50) ఆనందంగా ఉండేవాడు అన్నింటికీ అతీతంగా ఉంటాడు. అతడు ఏమి చేసినా ఈ ప్రపంచ దృష్టిలో అతడు ఏమీ చేయనట్టే సంతోషాన్ని కలిగించినా లేదా కలిగించకపోయినా తెలివైన వ్యక్తిపై ఎలాంటి ప్రభావం పడదు. అతను ఏమి చేసినా సంతోషంగానే ఉంటాడు. అతను కోరికల నుండి పూర్తిగా విముక్తుడు ఏ ఆసరా పైన ఆధారపడడు. గాలిలో స్వేచ్ఛగా ఊగే ఆకుల అతను ఉంటాడు. ప్రాపంచిక బంధాలకు అతీతుడైన వాడికి అసంతృప్తి కానీ దుఃఖం కానీ ఉండవు.
(47:27) అతను ఎంతో ప్రశాంతంగా నిశ్చలంగా మరియు దేహ స్పృహ లేని వాడిలా ప్రకాశిస్తాడు. [సంగీతం] అతనికి దేనిని వదిలేయాలనే కోరిక లేదు. అలాగని అంతమైపోతామనే భయం కూడా లేదు. అతను ఎల్లప్పుడూ తనలో తాను ఆనందంగా ఉంటాడు. అతని మనసు ప్రాపంచిక విషయాల నుండి పూర్తిగా ఖాళీ అయిపోయింది. అతను ఏమి చేసినా అతనికి మానం అవమానం గౌరవం అగౌరవం అనేవి ఉండవు.
(48:00) ఇదంతా శరీరం ద్వారా జరుగుతోందని గ్రహించినవాడు పని చేసినా లేదా చేయకపోయినా తాను ఏమీ చేయలేదనే భావిస్తాడు. మాటల్లో ఒకటి చెబుతూ పనుల్లో ఇంకొకటి చేసినప్పటికీ అతను చిన్న పిల్లల వలె ఎంతో అమాయకుడు మరియు నిర్దోషి అతను జీవితంలో స్వేచ్ఛగా సంతోషంగా ఉంటూ ఈ ప్రపంచంలో ఉన్నప్పటికీ ప్రత్యేకంగా ప్రకాశిస్తాడు అన్నీ ఆలోచించి ఆలోచించి అలసిపోయినవాడు ఇప్పుడు విశ్రాంతి స్థితికి చేరుకున్నాడు.
(48:35) ఇప్పుడు అతను ఏమీ ఆలోచించడు ఏమీ తెలుసుకోడు వినడు చూడడు అతనికి సమాధి లేదు అసమాధి లేదు మోక్ష లేదు మోక్షం కావాలనే కోరిక లేదు ఇంకేదీ లేదు. ఇదంతా కేవలం కల్పన ఊహ అని అర్థం చేసుకున్న వాడు ఎప్పుడూ ఆ పరబ్రహ్మంలో పరమాత్మలో మాత్రమే నివసిస్తాడు. ఎవరిలోనైతే ఇంకా అహంకారం ఉందో వారు ఏమీ చేసినా లేదా చేయకపోయినా అదంతా ఒకేలా ఉంటుంది.
(49:13) ఎవరి అహంకారం నశించిపోయిందో వారు ఏమి చేసినా అది ఏమీ చేయనట్లే ఎవరు విచారపడరో లేదా సంతోషపడరో ఎవరికి సంతోష పెట్టాలనే కోరిక లేదా సంతోష పెట్టకొట్టకూడదనే ఆలోచన ఉండదో వారి మనసు పూర్తిగా స్వేచ్ఛగా ఉంటుంది. ఎవరి మనసు ధ్యానంలో ఉంటూ ఏమీ [సంగీతం] చేయకుండా ఏ కారణం లేకుండా కేవలం ఉనికిని కలిగి ఉంటుందో వారే నిజంగా స్వేచ్ఛ పొందినవారు. నిజమైన జ్ఞానాన్ని విన్నా కూడా అర్థం చేసుకోలేని వ్యక్తి గంధరగోళానికి గురవుతాడు లేదా లోలోపల కుంగిపోతాడు.
(49:55) కానీ నిజంగా తెలివైనవాడు ఎప్పుడూ మూర్ఖుడు కాడు. ఏకాగ్రత లేదా నియంత్రణను కేవలం మూర్ఖుడు మాత్రమే పాటిస్తారు. కానీ తెలివైన వారు ఏ పని చేస్తున్నట్టు కనిపించరు. వారు పని చేస్తూ కూడా చేయనట్లుగా తమలో తాము ఒక కలలాగా జీవిస్తారు. మూర్ఖుడికి ఎప్పుడూ శాంతి దొరకదు. కేవలం సత్యం పట్ల స్పష్టమైన అవగాహన ఉన్న తెలివైన [సంగీతం] వ్యక్తికి మాత్రమే శాంతి లభిస్తుంది.
(50:27) స్వచ్ఛమైన ప్రబుద్ధమైన ప్రియమైన సంపూర్ణమైన మాయ మరియు రోగం లేని తమ నిజ స్వరూపాన్ని జనులు తెలుసుకోలేరు. అందుకే అందరూ శ్రమిస్తుంటారు. శ్రమతో ఎప్పుడూ మోక్షం దొరకదు ముక్తి లభించదు. మూర్ఖులు కేవలం కష్టపడటం దగ్గరే ఆగిపోతారు కానీ సత్యాన్ని గ్రహించినవాడు కేవలం జ్ఞానంతోనే స్వేచ్ఛ పొందుతాడు. మూర్ఖుడు ఆ పరమాత్మను [సంగీతం] ఆ బ్రహ్మాన్ని ఎప్పటికీ పొందలేడు.
(50:58) ఎందుకంటే అతడు దానిని పొందాలని ఆశపడతాడు. కానీ వివేకవంతుడు కోరుకోకుండానే సర్వోన్నతుడు అవుతాడు. ప్రాపంచిక విషయాలను పట్టుకోవడంలో మునిగిపోయే వారే ఈ సంసారాన్ని వృద్ధి చేస్తారు. వివేకవంతులు ఈ వాస్తవాన్ని గ్రహించి దానిని సమూలంగా ఛేదిస్తారు. మూర్ఖుడు ఎప్పటికీ శాంపటికీ శాంతిని [సంగీతం] పొందలేడు.
(51:26) ఎందుకంటే అతను ప్రశాంతంగా ఉండాలని తపన పడతాడు. కానీ సత్యాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకున్న వివేకవంతుడు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. వాడు చూసే ప్రతిదానిపై చిక్కుకుపోతాడు కానీ వివేకవంతులు తమను తాము ఎల్లప్పుడూ శాశ్వత స్వరూపులుగా చూసుకుంటారు. అజ్ఞాని దుఃఖంలో ఉండి తన మనసును నిరోధించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. [సంగీతం] కానీ తనలో తాను ఆనందించే వాడి శాంతి పూర్తిగా సహజంగా ఉంటుంది.
(51:58) కొందరు తామే అన్నింటిని సృష్టిస్తున్నామని అనుకుంటారు. కానీ [సంగీతం] వాస్తవానికి ఎవరూ ఏమీ సృష్టించరు. ఈ రెండింటికీ అతీతుడైనవాడు అత్యంత ప్రశాంతంగా అందుకే అందరూ [సంగీతం] శ్రమిస్తుంటారు. శ్రమతో ఎప్పుడూ మోక్షం దొరకదు ముక్తి లభించదు. మూర్ఖులు కేవలం కష్టపడడం దగ్గరే ఆగిపోతారు. కానీ సత్యాన్ని గ్రహించినవాడు కేవలం జ్ఞానంతోనే స్వేచ్ఛ పొందుతాడు.
(52:26) మూర్ఖుడు ఆ పరమాత్మ ఆ బ్రహ్మాన్ని ఎప్పటికీ పొందలేడు ఎందుకంటే అతడు దానిని పొందాలని ఆశపడతాడు కానీ వివేకవంతుడు కోరుకోకుండానే సర్వోన్నతుడు అవుతాడు. ప్రాపంచిక విషయాలను పట్టుకోవడంలో మునిగిపోయేవారే ఈ సంసారాన్ని వృద్ధి చేస్తారు. వివేకవంతులు ఈ వాస్తవాన్ని గ్రహించి దానిని సమూలంగా ఛేదిస్తారు. మూర్ఖుడు ఎప్పటికీ శాంతిని పొందలేడు.
(52:55) ఎందుకంటే అతను ప్రశాంతంగా ఉండాలని తపన పడతాడు. కానీ సత్యాన్ని స్పష్టంగా తెలుసుకున్న వివేకవంతుడు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. వాడు చూసే ప్రతిదానిపై చిక్కుకుపోతాడు కానీ వివేకవంతులు తమను తాము ఎల్లప్పుడూ [సంగీతం] శాశ్వత స్వరూపులుగా చూసుకుంటారు. అజ్ఞాని దుఃఖంలో ఉండి తన మనసును నిరోధించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు.
(53:21) [సంగీతం] కానీ తనలో తాను ఆనందించే వాడి శాంతి పూర్తిగా సహజంగా ఉంటుంది. కొందరు తామే అన్నింటిని సృష్టిస్తున్నామని అనుకుంటారు. కానీ వాస్తవానికి ఎవరూ ఏమీ సృష్టించరు. [సంగీతం] ఈ రెండింటికీ అతీతుడైనవాడు అత్యంత ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. తప్పుడు ఆలోచనలు గలవారు తమను తాము ఏకైక మరియు శుద్ధ అద్వైతులుగా భావిస్తారు కానీ వారు నిజమైన జ్ఞానాన్ని పొందలేరు.
(53:54) ఇదే భ్రమలో వారి జీవితమంతా గడిచిపోతుంది. ముక్తిని కోరుకునే వాడి మనసు ఎప్పుడూ ఏదో ఒక ఆధారం పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. కానీ [సంగీతం] నిజంగా స్వతంత్రుడైన వాడి మనసు ఎలాంటి ఆధారం లేకుండా కోరికలు లేకుండా ఉంటుంది. ప్రాపంచిక విషయాలను చూసి ప్రజలు భయపడతారు మరియు [సంగీతం] వెంటనే మనసును ఒకచోట నిలపడానికి ప్రయత్నిస్తారు. ఎప్పుడైతే కోరికలు నశించిపోతాయో అప్పుడు ప్రపంచ విషయాలన్నీ పూర్తిగా ప్రశాంతంగా మారుతాయి.
(54:25) కానీ నిజంగా స్వతంత్రంగా ఉన్నవారు మాత్రమే వాటిని నియంత్రించగలరు. [సంగీతం] సందేహించని వాడి మనసు ఎప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. చూస్తూ, వింటూ, తాకుతూ, వాసన చూస్తూ, తింటూ కూడా అతను సంతోషంగా ఉంటాడు. కేవలం సత్యాన్ని అసలైన విషయాన్ని వినడం ద్వారా ఎవరి మనసయతే స్వచ్ఛంగా మారుతుందో అతనికి మంచి లేదా చెడులకు బానిసగా ఉండే లక్షణం కనిపించదు.
(54:56) ఏ సమయానికి ఏ పని చేయాలో అది మంచిదైనా లేదా చెడ్డదైనా ఆ వ్యక్తి సూటిగా చేసేస్తాడు. అతని ప్రతి చర్య చిన్న పిల్లాడిలా చాలా సరళంగా ఉంటుంది. [సంగీతం] స్వేచ్ఛ వల్లే సంతోషం దొరుకుతుంది. స్వేచ్ఛ వల్లే అంతా లభిస్తుంది. స్వేచ్ఛ వల్లే అసలైన ఆనందం అత్యున్నత స్థానం లభిస్తాయి. తాను చేసేవాడిని కాదని అనుభవించేవాడిని భోక్తని కాదని ఏ మనిషి అయితే అర్థం చేసుకుంటాడో అప్పుడు మనసులోని సకల అలజడలు ముగిసిపోతాయి.
(55:30) ఒక మనిషి ఎలాంటి కోరిక లేకుండా పూర్తిగా సహజంగా ఉంటే అతని [సంగీతం] శాంతి అత్యంత భిన్నంగా ప్రకాశిస్తుంది. కానీ ఎవరి మనసులోనైతే కోరిక ఉంటుందో వాళ్ళ శాంతి కృత్రిమంగా ఉంటుంది. జ్ఞానులైన వారు గొప్ప సుఖాలను ఆనందిస్తారు లేదా పర్వతాలలో దాక్కుంటారు కానీ వాళ్ళ మనసు మాత్రం పూర్తిగా స్వేచ్ఛగా బంధాలకు అతీతంగా ఉంటుంది.
(56:00) జ్ఞాని అయినవాడు శాస్త్రాలను, దేవతలను, తీర్థాలను, స్త్రీలను, రాజులను అందరినీ చూస్తాడు. కానీ [సంగీతం] అతని హృదయంలో ఎలాంటి కామం ఉండదు. ఒక యోగిని నౌకరు, కొడుకు, భార్య, మనవడు లేదా బంధువులు నవ్వుతూ తిట్టినా సరే అతని మనసు చలించదు. జ్ఞాని సంతోషంగా ఉన్నా నిజంగా నిజంగా సంతోషించడు. దుఃఖంలో ఉన్నా నిజంగా దుఃఖించడు. ఈ భిన్నమైన స్థితిని ఆ స్థితిలో ఉన్నవారు మాత్రమే అర్థం చేసుకోగలరు.
(56:34) కేవలం [సంగీతం] చేయాలి అనే ఆలోచనే ఈ సంసారం బుద్ధిమంతులు దీనికి అతీతంగా ఉంటారు. వారి మనసు పూర్తిగా ప్రశాంతంగా రూపాలకు అతీతంగా మారుతుంది. మూర్ఖుడి మనసు ఏమీ చేయకపోయినా లోపల ఎప్పుడూ కలవరపడుతూనే ఉంటుంది. కానీ బుద్ధిమంతుడు ఎన్ని పనులు చేసినా ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. అతడు ఆనందంగా కూర్చుంటాడు ఆనందంగా నిద్రపోతాడు ఆనందంగా వస్తాడు ఆనందంగా వెళతాడు.
(57:10) ఆనందంగా మాట్లాడతాడు ఆనందంగా తింటాడు. ప్రతి పనిలోనూ ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. ఏ విషయము అతడిని బాధించలేని విధంగా అతని [సంగీతం] స్వభావం మారుతుంది. అతను సాధారణ మనుషుల్లాగే అన్ని చేస్తాడు కానీ లోతైన సరస్సు లాగా ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. మూర్ఖుడు అన్నీ వదిలేయాలని అనుకుంటాడు. అయినా అతని మనసు దేనికో ఒకదానికి ఆకర్షితమవుతూనే ఉంటుంది.
(57:42) కానీ బుద్ధిమంతుడు ఏ పని చేసినా దాని ఫలాన్ని వదిలేస్తాడు. చాలా వరకు వైరాగ్యం మూర్ఖులలోనే కనిపిస్తుంది. కానీ కోరికలన్నీ నశించిపోయిన వాడిలో అనుబంధం గాని విరక్తి గాని ఉండవు. మూర్ఖుడి దృష్టి ఎప్పుడూ ఆలోచనలలోనే చిక్కుకుని ఉంటుంది. కానీ [సంగీతం] తనలో తాను ఆనందంగా ఉండేవాడికి ఇవన్నీ సమానమే ఏ ముని అయితే ప్రతి పనిని చిన్న పిల్లాడిలా ఎలాంటి కోరిక లేకుండా చేస్తాడో అతను ఏది చేసినా ఆ కర్మలు అతనికి [సంగీతం] అంటుకోవు.
(58:21) తన నిజ స్వరూపాన్ని తెలుసుకున్న వ్యక్తే అత్యంత అదృష్టవంతుడు అతనికి అంతటా అంతా సమానమే. చూస్తూ వింటూ తాకుతూ వాసన చూస్తూ తింటూ కూడా అతను ఎలాంటి [సంగీతం] ఆందోళన లేకుండా ఉంటాడు. అతనికి సంసారం ఎక్కడ ఆడంబరం ఎక్కడ ఏదైనా పొందడం ఎక్కడ పొందొందే ప్రయత్నం ఎక్కడ? ఆకాశం లాగా అన్నింటికీ అతీతంగా ఉండే మనిషికి ఇవన్నీ వ్యర్థమే. సమస్తాన్ని వదిలేసినవాడే నిజంగా గెలిచాడు.
(58:56) ఎవరైతే సంపూర్ణుడో ఎవరి సమాధి అయితే సహజంగా ఎటువంటి ఆటంకం లేకుండా నిరంతరంగా కొనసాగుతుందో అతడు అత్యంత ఆనందంగా ఉన్నాడని వేరే చెప్పనవసరం లేదు. నిజమైన జ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్నవాడు భోగాలను లేదా మోక్షాన్ని కూడా కోరుకోడు. అతను [సంగీతం] అన్నింటిలోనూ ఎప్పుడూ నిశ్చింతగా ఉంటాడు. ఈ ప్రపంచంంతా కేవలం ఒక భ్రమ లేదా నామరూపాల ఆట మాత్రమే సంపూర్ణమైన స్పష్టమైన [సంగీతం] జ్ఞానంలో నిలిచి ఉండేవాడికి చేయడానికి ఇక ఏమీ మిగిలి ఉండదు.
(59:40) అంతా భ్రమే అంతా మాయే నిజానికి ఇక్కడ ఏమీ లేదు. ఈ విషయం స్పష్టమైతే మనిషి తన స్వచ్ఛమమైన కాంతిలో ప్రశాంతంగా లీనమైపోతాడు. తన నిజమైన తేజస్సులో ఉంటూ దేనిని ప్రత్యేకంగా చూడని వానికి ఎటువంటి నియమాలు లేవు. వైరాగ్యం లేదు త్యాగం లేదు. చివరకు శాంతితో కూడా పని లేదు. [సంగీతం] లోపలి నుండి ఎప్పుడూ ప్రకాశించేవాడు ప్రకృతిని కూడా పట్టించుకోడు.
(1:00:10) అతనికి బంధం లేదు, ముక్తి లేదు, సంతోషం లేదు, దుఃఖం లేదు. బుద్ధి పరిధిలో ఉన్న ఈ ప్రపంచంఅంతా కేవలం మాయ మాత్రమే నేను నాది అనే భావన కానీ ఎటువంటి కోరిక కానీ లేనివాడే నిజమైన తెలివైనవాడు ఎవరైతే తనను తాను ఎటువంటి దుఃఖం లేకుండా చూసుకుంటాడో అతనికి జ్ఞానం [సంగీతం] ప్రపంచం శరీరం లేదా నాది అనేవి ఏవి ఉండవు. ఒక మూర్ఖుడు తన మనసును అదుపులో ఉంచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తే అతను వెంటనే కలలు లేదా పనికిరాని [సంగీతం] ఆలోచనలలో చిక్కుకుంటాడు. కొందరు నిజం విన్న తర్వాత
(1:00:55) కూడా తమ మూర్ఖత్వాన్ని లేదా అజ్ఞానాన్ని వదులుకోరు. వారు ఎప్పుడూ ఆలోచనలలోనే ఇరుక్కుపోయి ఉంటారు. లోపలి నుండి తమ ఆసక్తులను వదులుకోలేరు. ఏ మనిషి అయితే జ్ఞానంతో అన్ని పనులను వదిలి వేస్తాడో అతను ప్రపంచం దృష్టిలో ఏదైనా చేస్తున్నట్లు కనిపించినప్పటికీ నిజానికి అతనికి చేయడానికి ఏమీ మిగిలి ఉండదు.
(1:01:25) ఏ మనిషి మనసు అయితే పూర్తిగా శాంతించిందో అతనికి చీకటి లేదు వెలుగు లేదు పొందాల్సింది లేదు కోల్పోవాల్సింది లేదు. అతను ఎప్పుడూ పూర్తిగా నిశ్చింతగా నిర్భయంగా ఉంటాడు. నిజమైన యోగికి ధైర్యం లేదా బుద్ధితో ఎలాంటి పని లేదు. అసలు కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదని తెలిసిన వాడికి భయం ఉండదు. భయం లేనప్పుడు నేను ధైర్యంగా ఉండాలి అని పదే పదే అనుకోవాల్సిన అవసరము ఉండదు.
(1:01:59) అందుకే నిర్భయంగా ఉండడంతో కూడా అతనికి పట్టింపు లేదు. బుద్ధితో ఎలాంటి పని లేదు [సంగీతం] నిర్భయంగా ఉండడంతో కూడా అతనికి పట్టింపు లేదు. అతని స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడం సాధ్యం కాదు. అతను [సంగీతం] అన్ని ఆలోచనలకు అతీతుడు. యోగి దృష్టిలో చూస్తే స్వర్గం నరకం జీవితంలో ముక్తి లాంటివి ఏవి లేవు అన్ని నిష్ప్రయోజనమే జ్ఞాని అయినవాడు దేనిని పొందాలని కోరుకోడు ఏదైనా దక్కకపోతే బాధపడడు అతని మనసు ప్రశాంతంగా అమృతంతో నిండి ఉంటుంది.
(1:02:36) కోరికలు లేనివాడు మంచిని పొగడడు చెడును విమర్శించడు సుఖ దుఃఖాలలో సమానంగా ఉంటాడు. అతనికి ఏ పనికి ఏ పని చేయాలన్న ఉద్దేశ్యం కనిపించదు. జ్ఞాని ప్రపంచాన్ని ద్వేషించడు అలాగే తనను తాను చూసుకోవాలనే కోరికను కూడా కలిగి ఉండడు. అతనికి సంతోషం అనే అహంకారం ఉండదు దుఃఖమఅనే భారం ఉండదు. అతను చనిపోయినవాడు కాదు బతికి ఉన్నవాడు కాదు.
(1:03:06) ఎవరితోనూ బంధం [సంగీతం] పెంచుకొని వాడు. భార్యా పిల్లల మీద వ్యామోహం లేనివాడు. దేనిపైన కోరిక లేనివాడు కనీసం తన శరీరం గురించి కూడా చింతించని ఆ బుద్ధుడు జ్ఞాని అందరికంటే తేజోవంతంగా ప్రకాశిస్తాడు. ఎక్కడైనా సరే మనసు ఆనందంగా ఉండేవాడు. జీవితం ఎలా వస్తే అలా [సంగీతం] జీవిస్తాడు. ఎక్కడికి కావాలంటే అక్కడికి వెళ్లి ప్రశాంతంగా నిద్రపోతాడు.
(1:03:37) శరీరం పడిపోయినా లేచినా జ్ఞానికి ఎలాంటి చింత ఉండదు. ఎందుకంటే అతను తన సహజ తత్వంలోనే విశ్రాంతిని పొందాడు. ఇప్పుడు మొత్తం ప్రపంచం అతని దృష్టిలో అదృశ్యమైపోయింది. దేనిని ఆశించనివాడు అన్నింటి నుంచి విరక్తి చెందినవాడు అన్ని చోట్ల ఒకేలా ఉండే ఆ జ్ఞానే అత్యంత సంతోషంగా ఉంటాడు. ఏది తనది కాదనుకునే ఆ జ్ఞాని [సంగీతం] మట్టి రాయి బంగారం అన్నింటిని ఒకేలా చూస్తాడు.
(1:04:12) హృదయంలోని ముడులన్నీ విడిపోయి మాలిన్యం అంతా తొలగిపోయి ఎక్కడైనా సరే ఏ పట్టింపు లేకుండా ఉండే అతని మనసులో ఎలాంటి కోరికలు ఉండవు. స్వేచ్ఛను పొంది సంతృప్తిగా ఉండే అతనిని ఎవరితోనూ పోల్చలేము. అన్ని తెలిసి కూడా ఏమీ తెలియనట్లే ఉంటాడు. అన్ని చూస్తూ కూడా ఏమీ చూడనట్లే ఉంటాడు. అన్ని మాట్లాడుతూనే ఏమీ మాట్లాడనట్లే ఉంటాడు. ఇటువంటి అద్భుతమైన స్థితిని కేవలం కోరికలు లేని విముక్తి పొందిన మనిషి మాత్రమే పొందగలడు.
(1:04:46) అతడు సాధువైనా లేదా రాజైనా కోరికలకు అతీతంగా ఎదిగిన వారికి మంచి చెడుల మధ్య వ్యత్యాసం కూడా అంతరించిపోతుంది. ఎవరి మనసునస అయితే పూర్తిగా స్వచ్ఛంగా నిజాయితీగా మారి పరిపూర్ణమైందో అతనికి ఏదీ తనది కాదు ఏదీ చిన్నది లేదా పెద్దది కాదు. అలాగే సత్యం పట్ల అతనికి ఒక స్థిరమైన అభిప్రాయం అంటూ ఏదీ ఉండదు. తనలో తాను ప్రశాంతతను పొందిన వాడికి ఎలాంటి ఆశలు లేదా దుఃఖాలు ఉండవు.
(1:05:22) అతని లోపల కలిగే అనుభూతిని ఎవరికీ మాటల్లో చెప్పలేము. ప్రతి క్షణం ఆనందంగా ఉండేవాడు నిద్రపోతున్నప్పుడు నిద్రపోడిపోడు కలలో కలలు కనడు మేల్కొని ఉన్నప్పుడు మేల్కొని ఉండడు అలాంటి [సంగీతం] జ్ఞాని ఎక్కడైనా సంతృప్తిగానే ఉంటాడు. జ్ఞాని అయినవాడు ఆలోచనల లోచనల నుండి కూడా విముక్తుడు అవుతాడు. ఇంద్రియాలు ఉన్నప్పటికీ ఇంద్రియాలు లేనివాడిలా ఉంటాడు.
(1:05:51) బుద్ధి ఉన్నా బుద్ధి లేనివాడిలా మనసు ఉన్నా మనసు లేనివాడిలా అహంకారం ఉన్నా అహంకారం లేనివాడిలా జీవిస్తాడు. అతనికి సుఖం లేదు దుఃఖం లేదు. అతడు మోక్షాన్ని కోరుకోడు [సంగీతం] మోక్షం కూడా ఉండదు. అతడు ఏమీ కాదు విచ్చిన్నమైన అతడు చెదిరిపోడు సమాధి స్థితిలో ఉన్నా సమాధిలో ఉన్నాననే అహంకారం ఉండదు. మూర్ఖత్వంలో మూర్ఖుడిగా ఉండడు జ్ఞాని అయినప్పటికీ జ్ఞానం ఉందనే గర్వం ఉండదు.
(1:06:27) ఎవరైతే స్వేచ్ఛగా తనలో తాను ప్రశాంతంగా ఉంటాడో అన్నీ చేస్తున్నప్పటికీ ఏ కోరిక లేకుండా అన్ని చోట్ల ఒకేలా ఉంటాడో అతడు ఏమి జరిగిందో లేదా ఏమి జరగలేదో దేనిని గుర్తుపెట్టుకోడు. ఎవరైనా పొగిడితే సంతోషించడు తిడితే కోపగించుకోడు. మరణం అంటే భయం ఉండదు. జీవితంలో ఎలాంటి సంతోషము వెతకడు. జనాల్లోకి పరుగెత్తడు అడవిలో దాక్కోడు ఎలా ఉన్నా ఎక్కడ ఉన్నా అతడు ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉంటాడు.
(1:07:03) జనకుడు ఇలా అంటున్నాడు నేను సత్యజ్ఞానాన్ని తెలుసుకున్నాను. నా మనసు నుండి అన్ని రకాల గందరగోళాలను తొలగించాను. ఇప్పుడు నాకు ధర్మం అన్నా కోరిక కామం అన్నా ఎలాంటి ప్రయోజనము లేదు. అజ్ఞానం లేదు జ్ఞానం లేదు ద్వైతం లేదు అద్వైతం లేదు ఇప్పుడు అంతా తన నిజ స్వరూపంలోనే ఉంది. గడిచిపోయినది ఏమీ లేదు రాబోయేది ఏమీ లేదు ప్రస్తుతం ఏమీ లేదు ఏ చోటు లేదు ఏ సమయము లేదు అంతా ఒకే ఒక నిజ స్వరూపంలో ఇమిడిపోయింది.
(1:07:43) ఆత్మకు అర్థం లేదు అనాత్మకు లేదు స్వయం లేదు స్వయం కానిది లేదు మంచి చెడు లేదు చింత లేదు నిశ్చింత కూడా లేదు అంతా ఆ నిజ స్వరూపంలోనే కలిసిపోయింది. కల లేదు గాఢ నిద్ర లేదు మెలుకువ లేదు తురీయ అవస్థ లేదు భయము లేదు అంతా ఒకే నిజ స్వరూపంలో ఉంది. ఏదీ దూరం కాదు దగ్గర కాదు బయట కాదు లోపల కాదు స్థూలం కాదు సూక్ష్మం కాదు అంతా ఒకే నిజ స్వరూపంలో ఉంది.
(1:08:26) చావు లేదు జీవితం లేదు ప్రపంచం లేదు ప్రాపంచిక విషయాలు లేవు ధ్యానం లేదు సమాధి లేదు అంతా ఒకే నిజ స్వరూపంలో ఉంది. ఇప్పుడు ధర్మం గురించి మాట్లాడటంలో అర్థం లేదు. యోగం గురించి లేదు జ్ఞానం గురించిన మాట లేదు. ఇప్పుడంతా తనలో తానే శాంతించిపోయింది. నా నిజ స్వరూపంలో ఈ ప్రాణులన్నీ లేవు. శరీరం లేదు ఇంద్రియాలు లేవు మనసు లేదు.
(1:08:56) శూన్యం లేదు నిరాశ కూడా లేదు ఏ శాస్త్రము మిగలలేదు ఆత్మజ్ఞానము లేదు మనసు మనసుకి వాసన రాహిత్యం లేదు తృప్తి లేదు త్యాగం కూడా లేదు నాలో ద్వైత [సంగీతం] భావం అంతా నశించిపోయింది. అవిద్యకు అర్థం లేదు విద్యకు అర్థం లేదు నేనంటూ ఎవరూ లేరు నాది అనడానికి ఏమీ లేదు బంధం లేదు ముక్తి లేదు నా నిజ స్వరూపానికి ఏ గుర్తింపు లేదు పాత కర్మలుఏమీ లేవు జీవన్ముక్తి లేదు దేహం వదిలిన తర్వాత ఏదీ లేదు సమస్తం [సంగీతం] ఒకే రూపంలో ఇమిడిపోయింది.
(1:09:39) కర్త లేడు భోక్త లేడు కర్మ లేదు కర్మ ఫలము లేదు అంతా దానంతటా అదే సంపూర్ణ శూన్యం ఎటువంటి గుణాలు లేనిది ఇక్కడ ప్రపంచం లేదు ముక్తి కోరేవాడు లేడు యోగి లేడేడు యోగి లేడు జ్ఞాని లేడు బద్ధుడు లేడు ముక్తుడు లేడు నేను నా నిజ స్వరూపంలోనే నా అద్వైత స్థితిలో ఉన్నాను సృష్టి లేదు వినాశనం లేదు పొందాల్సింది ఏమీ లేదు పొందే మార్గము లేదు.
(1:10:15) పొందేవాడు లేడు పొందిన దక్కేది ఏమీ లేదు. అంతా ఒకే రూపంలో ఉంది తెలుసుకునేవాడు లేడు తెలుసుకునే విధానం లేదు తెలుసుకోదగినది ఏమీ లేదు. జ్ఞానం లేదు ఉన్నది లేదు లేనిది లేదు. నేను ఎల్లప్పుడూ శుద్ధుడినే మనసు సంచలనం లేదు ఏకాగ్రత లేదు [సంగీతం] జ్ఞానము లేదు అజ్ఞానం లేదు సంతోషం లేదు దుఃఖం లేదు నేను ఎప్పుడూ కర్మ రహితుడిగానే ఉంటాను. ప్రాపంచిక పనులు లేవు వ్యవహారాలు లేవు వాస్తవిక రూపం లేదు సుఖం లేదు దుఃఖం లేదు నేను ఎల్లప్పుడూ ఆలోచనలు లేకుండా నిర్విచారంగా ఉంటాను. మాయ లేదు సంసారం
(1:11:01) లేదు ప్రేమ లేదు విరక్తి లేదు జీవుడు లేడు బ్రహ్మము లేదు నేను ఎల్లప్పుడూ స్వచ్ఛమైన శుద్ధుడినే ప్రారంభం లేదు వదిలి పెట్టడం లేదు ముక్తి లేదు బంధం లేదు నేను ఎల్లప్పుడూ నా [సంగీతం] నిజమైన అఖండమైన స్వరూపంలో ప్రశాంతంగా ఉంటాను. ఉపదేశం లేదు శాస్త్రంత్రం లేదు శిష్యుడు లేడు గురువు లేడు పురుషార్థం లేదు నేను ఎటువంటి ఆధారము లేని శివుడిని సర్వోన్నతుడిని [సంగీతం] ఉంది అనడానికి లేదు లేదు అనడానికి లేదు ఒకటి కాదు రెండు కాదు ఇక చెప్పడానికి ఏమీ లేదు నాకంటూ వేరుగా ఏదీ మిగలలేదు.
(1:11:49) జనకుడి నోట నుండి వచ్చిన ఈ అంతిమ సత్యంతో అక్కడ కేవలం అనంతమైన నిశశబ్దం మాత్రమే మిగిలిపోయింది. నాకంటూ వేరుగా ఏదీ మిగలలేదు [సంగీతం] అన్న ఆ ఒక్క మాటతో అస్తావక్ర గీత తన అత్యున్నత శిఖరానికి చేరుకుంది. ఇది కేవలం ఒక గురువు శిష్యుడి మధ్య జరిగిన సంభాషణ కాదు యుగయుగాలుగా మనిషి తనను తాను అన్వేషించుకునే క్రమంలో వెలువడిన అత్యంత స్వచ్ఛమైన [సంగీతం] లోతైన జ్ఞాన శ్రవంతి జనక మహారాజు పొందిన ఆ బ్రహ్మజ్ఞానం ఆత్మ సాక్షాత్కారం ఒక అద్భుతమైన శాంతికి ప్రతీక ఎక్కడైతే ప్రశ్నలు అంతమవుతాయో
(1:12:36) ఎక్కడైతే అన్వేషణ ముగుస్తుందో అక్కడే మనిషి తన నిజమైన ఉనికిని కనుగొంటాడు అని ఈ మహా గ్రంథం మనకు కళ్ళకు కట్టినట్టు చూపించింది. ఆ అద్వైత స్థితిలో ఇక దేనిని సాధించాల్సిన పని లేదు. దేనిని వదిలేయాల్సిన అవసరం లేదు. అంతా పరిపూర్ణంగా ప్రశాంతంగా తనలోనే ఇమిడిపోయి ఉన్నదన్న సత్యం మనిషికి జన్మ జన్మల బంధనాల నుండి విముక్తిని ప్రసాదిస్తుంది.
(1:13:09) ఈ కథను వింటున్న మీ మనసులో కూడా ఇప్పుడు ఒక తెలియని ప్రశాంతత ఒక స్పష్టత ఆవరించి ఉండవచ్చు. నిత్యజీవితంలో మనం ఎదుర్కునే ఒత్తిళ్లు భయాలు బంధాలు కోరికల సుడిగుండంలో పడి అసలు మనం ఎవరమనే సత్యాన్ని మర్చిపోతుంటాం. ఈ దేహమే నేనని ఈ బంధాలే శాశ్వతమని ఈ ఆస్తులు అంతస్తులు గౌరవ మర్యాదలే నా ఉనికి అని భ్రమపడుతూ అంతులేని పరుగు పందెంలో అలసిపోతుంటాం.
(1:13:43) కానీ అష్టావక్ర మహర్షి పలికిన ప్రతి అక్షరం మన మనసులోని ఆ అజ్ఞానపు పొరలను చీల్చుకుంటూ వస్తుంది. నువ్వు ఈ శరీరాన్ని కావు ఈ బంధాలు నీవి కావు నువ్వు కేవలం సాక్షివి స్వచ్ఛమైన చైతన్యానివి అని మన అంతరాత్మను మేలుకొలుపుతుంది. సుఖాలు వచ్చినప్పుడు ఉప్పొంగి పోవడం కష్టాలు వచ్చినప్పుడు కుంగిపోవడం అనేది కేవలం మనసు చేసే మాయ మాత్రమేనని నీ నిజ స్వరూపానికి ఏ దుఃఖము అంటదని ఈ జ్ఞానం మనకు ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది.
(1:14:23) నిజమైన స్వేచ్ఛ అంటే అడవులకు వెళ్లిపోవడం కాదు లేదా బాధ్యతలను వదిలేయడం కాదు. సంసారంలో ఉంటూనే తామరాకు మీద నీటి బొట్టుల దేనికి అంటకుండా జీవించడమే అసలైన విముక్తి అని జనకుడు తన అనుభవం ద్వారా మనకు నేర్పించాడు. జీవితంలో ఎదురయ్యే లాభ నష్టాలను మానవమానాలను ఒకేలా స్వీకరించగలిగే సమచిత్తాన్ని ఈ జ్ఞానం మనకు ప్రసాదిస్తుంది. నేను చేస్తున్నాను అనే అహంకారాన్ని ఇది నాది అనే మమకారాన్ని వదిలేసిననాడు మన హృదయం అనంతమైన ఆనంద సముద్రంగా మారుతుంది.
(1:15:01) బయట వెతుకుతున్న శాంతి నిజానికి మన లోపలే ఉందని మనమే ఆ [సంగీతం] శాంతి స్వరూపం అని గ్రహించిన క్షణమో జీవితంలో మరేదీ తక్కువగా అనిపించదు. ఈ జగత్తు అంతా ఒక నీటి బుడగ లాంటిదని నా నిజ స్వరూపం ఎప్పటికీ నాశనం లేని అనంతమైన చైతన్యమే అన్న సత్యం తెలిసినప్పుడు మృత్యువుకు కూడా భయపడాల్సిన అవసరం ఉండదు. తనను తాను తెలుసుకున్న మనిషి జీవితంలో ప్రతి క్షణాన్ని ఒక ఉత్సవంలా ఆస్వాదిస్తాడు.
(1:15:34) ఈ అద్భుతమైన ప్రయాణంలో మీరు మాతో కలిసి నడిచినందుకు ఈ జ్ఞానం [సంగీతం] అనే అమృతాన్ని మీ హృదయంలోకి స్వీకరించినందుకు ఎంతగానో సంతోషం. అష్టావక్రగీత కేవలం విని వదిలేసే కథ కాదు. అది మనల్ని మనం తిరిగి నిర్మించుకునే ఒక పవిత్రమైన జీవన విధానం. ప్రతిరోజు ఉదయం నిద్ర లేచినప్పుడు రాత్రి పడుకునే ముందు ఒక క్షణం కళ్ళు మూసుకుని నేను స్వచ్ఛమైన చైతన్యాన్ని నేను పరిపూర్ణమైన ఆనంద స్వరూపాన్ని అని గుర్తు చేసుకోండి.
(1:16:14) మీ చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచం ఎంత గందరగోళంగా ఉన్నా మీ లోపలి ప్రపంచం ఎల్లప్పుడూ నిశ్చలంగా నిర్మలంగా ఉండేలా చూసుకోండి. అహంకారం లేని ప్రేమను పంచుతూ ఫలాపేక్ష లేని కర్మను ఆచరిస్తూ ఈ జీవితం అనే కలను ఎంతో అందంగా గడపండి. [సంగీతం] పరిస్థితులు మిమ్మల్ని నియంత్రించే స్థాయి నుండి పరిస్థితులను చిరునవ్వుతో సాక్షిలా చూసే స్థాయికి మీ ప్రజ్ఞానం ఎదగాలి.
(1:16:42) మీ మనసులోని అలజడులన్నీ శాంతించిపోయి పరిపూర్ణమైన పరిపూర్ణమైన శాంతి అఖండమైన ఆనందం మీలో ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. ఆఫీసలో ఉన్న వ్యాపారంలో ఉన్న ఇంటి బాధ్యతల్లో ఉన్న మీ లోపలి ఈ ప్రశాంతతను ఎవరూ కదిలించలేని విధంగా మిమ్మల్ని మీరు తీర్చిదిద్దుకోండి. ఈ పరమ సత్యం [సంగీతం] మీ జీవితంలో ఒక కొత్త వెలుగును నింపాలని ఎల్లప్పుడూ నిలిచి ఉండాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను.
(1:17:20) ఈ పరమ సత్యం [సంగీతం] మీ జీవితంలో ఒక కొత్త వెలుగును నింపాలని మీ ఆలోచనలకు అద్భుతమైన స్పష్టతను ఇవ్వాలని ఆ పరమాత్మను ప్రార్థిస్తున్నాను. ఏ భయము లేని ఏ బంధము లేని ఆ స్వచ్ఛమైన జ్ఞాన జ్యోతి మీ ప్రతి అడుగులోనూ దారి చూపాలి. ఇంతటి లోతైన [సంగీతం] తత్వజ్ఞానాన్ని ఎంతో శ్రద్ధగా ఏకాగ్రతతో విన్న మీ అందరిలోని ఆ పవిత్రమైన ఆత్మ స్వరూపానికి శిరస్సు వంచి నమస్కరిస్తున్నాను.
(1:17:52) మీకు మీ కుటుంబానికి ఎల్లప్పుడూ శుభం కలగాలని మీ జీవితం సదా ప్రశాంతంగా సుఖమయంగా వెలసిల్లాలని ఆకాంక్షిస్తూ సర్వేజనాః సుఖినో భవంతు ఓం శాంతి శాంతి శాంతిఃి

No comments:

Post a Comment