Lord Sri Krishna Reveals the Secret of Desires | శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ బోధించిన కోరికల రహస్యం | భగవద్గీత

Lord Sri Krishna Reveals the Secret of Desires | శ్రీకృష్ణ పరమాత్మ బోధించిన కోరికల రహస్యం | భగవద్గీత

Author Name:The Wisdom Compass

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@TheWisdomCompass

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=E1EdD-X1TMc



Transcript:
(00:05) కోరిక తృప్తిని వాగ్దానం చేస్తుంది. కానీ మరింత లోతైన తపనను మిగులుస్తుంది. ఆ ఈ మాట వినగానే లోపలేదో తెలియని ఒక కదలిక మొదలవుతుంది కదా కచ్చితంగా మొదలవుతుంది. ఇది ప్రాచీన భారతదేశానికి చెందిన మహోన్నత మార్గదర్శి శ్రీకృష్ణుడు భగవద్గీతలో చెప్పిన ఒక అత్యంత శక్తివంతమైన సత్యం అవును అంటే వేల సంవత్సరాల క్రితం చెప్పిన మాట అయినా కూడా అది ఈనాటి ఆధునిక మానవ మనస్తత్వానికి అర్థం పడుతుంది.
(00:34) అందుకే ఈరోజు మనం ఈ లోతైన విశ్లేషణలో ఈ వాక్యం వెనుక ఉన్న అసలు రహస్యాన్ని ఛేదించబోతున్నాం. నిజమే ఎందుకంటే కాలాలు మారినా మనుషులు మారినా మన మనసును నడిపించే ఆ కోరికల స్వభావం మాత్రం ఏ మాత్రం మారలేదు. కరెక్ట్ బేసిక్ గా మనం ఒక లక్ష్యాన్ని సాధించినప్పుడు అంటే దశాబ్దాలుగా కలలు కన్నా ఒక సొంత ఇల్లు కొనుక్కున్నప్పుడు లేదా ఆఫీస్ లో ఎప్పటినుంచో ఎదురుచూస్తున్న ఆ పెద్ద ప్రమోషన్ వచ్చినప్పుడు ఆ సాధించిన మొదటి క్షణం భలే ప్రశాంతంగా ఉంటుంది కదా అవును ఆ ఒక్క క్షణంలో జీవితంలో ఇక ఏ వెలితీ లేదు అంత సంపూర్ణమైపోయింది అనిపిస్తుంది ఒక గొప్ప నిశ్శబ్దం
(01:12) ఆవహిస్తుంది. పుడుతుంది. మ్ ఇక్కడే మనం కోరికల అసలు స్వభావాన్ని చాలా జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకోవాలి. మనం ఒక విశాలమైన సత్యం వైపు అడుగులేస్తున్నాం ఇప్పుడు ఇదొక సాధారణ మానసిక స్థితి కాదు ఇదొక అత్యంత లోతైన మాయ మాయ అంటారా అంటే కోరిక మనకు చేసే ఆ వాగ్దానం అంతా ఒక భ్రమ అంటారా ప్రతి కోరిక మన చెవిలో ఇది సాధిస్తే నీకు పూర్ణత్వం వస్తుంది అని చెప్తుంది కదా ఆ వాగ్దానం అంతా నూటికి నూరు పాళ్ళు అబద్ధమే కోరిక ఎప్పుడూ ఒక అద్భుతమైన వాగ్దానంతో వస్తుంది.
(01:46) కానీ ఆ వాగ్దానం ఎప్పటికీ ఏనాటికి నెరవేరదు. అది తనను తాను శాశ్వతంగా ఉంచుకోవడానికి సృష్టించుకున్న ఒక వలయం మాత్రమే. మ్ అంటే అది తృప్తి పరచడానికి రూపొందించబడిన యంత్రాంగం కాదన్నమాట. ఎగజక్ట్లీ కోరిక అనేది ఎలా ఉంటుందంటే ఒక ఎడారిలో దాహంతో అల్లాడిపోతున్న వ్యక్తి ఆ దాహం తీర్చుకోవడానికి ఉప్పునీరు తాగడం లాంటిది. వావ్ ఉప్పునీరు తాగితే ఆ క్షణానికి గొంతు తడిపినట్లు అనిపిస్తుంది.
(02:10) కానీ లోపల కణాలను మరింత ఎండబెట్టేస్తుంది కదా సరిగ్గా చెప్పారు ఉప్పునీరు తాగిన వెంటనే దాహం తీరినట్లు ఒక చిన్న భ్రమ కలుగుతుంది. కానీ ఆ నీరు శరీరంలోకి వెళ్ళిన వెంటనే ఏం జరుగుతుంది? దాహం తీరకపోగా అది మరింత భయంకరంగా పెరుగుతుంది. అంటే మండుతున్న మంటల్లో ఆవు నెయ్యి పోయడం లాంటిది అని కూడా చెప్పొచ్చా? కచ్చితంగా మంటల్లో నెయ్యి పోసినప్పుడు ఆ క్షణానికి మంట చల్లారినట్లు అనిపించినా ఆ వెంటనే అది మరింత ఉగ్రంగా మరింత ఎత్తుకు రగులుకుంటుంది కదా మనం ఒక వస్తువు సాధించినప్పుడు కూడా మనసులో జరిగేది అక్షరాల ఇదే ఆ ఆనందం ఎక్కువసేపు నిలవకపోవడానికి కారణం
(02:49) ఇదే అన్నమాట. అవును దీని వెనుక ఒక బలమైన మానసిక సూత్రం ఉంది. ఒక కోరికను తీర్చిన వెంటనే మనలో ఒక రకమైన ఆవేశం విరామం లేని పరుగు మొదలవుతుంది. ఏది ఏమైనా ఇంకా సాధించాలి అనే ఒక ఉద్రేకం దాన్నే ప్రాచీన తత్వ శాస్త్రంలో రజోగుణం అంటారు. అంటే నిరంతరమైన కదిలిక అశాంతి. అవును ఆ పరుగు పూర్తఅయ్యాక లేదా ఆ వస్తువు దొరికాక కొన్ని రోజులకు అది పాతపడిపోతుంది.
(03:16) అప్పుడు మనలో ఏమి చేయబుద్ధి కాని ఒక రకమైన అలసట ఒక వెలితి మిగులుతుంది. తీవ్రమైన అసంతృప్తి దాన్నే తామస గుణం అంటారా కరెక్ట్ అంటే కోరిక తీరిన తర్వాత మనకు శాంతి దొరకదు. కేవలం ఈ రజోగుణపు పరుగు తామస గుణపు అసంతృప్తి మాత్రమే మిగులుతాయి. ఎంత తీరిస్తే అంతగా తన రూపాన్ని మార్చుకుని అది మరింత లోతైన తపనగా మారుతుంది. ఇది వింటుంటే చాలా లోతైన నిజం అనిపిస్తుంది.
(03:48) కానీ నాకో బలమైన సందేహం వస్తుంది ఇక్కడ. ఆ చెప్పండి అసలు కోరికలు లేకుండా జీవితంలో ముందుకు వెళ్ళడం ఎలా సాధ్యం? అంటే రేపు ఉదయం నిద్రలేచి ఒక పని చేయడానికి మన వృత్తిలో ఒక లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకోవడానికి ఏదో ఒక ప్రేరణ ఉండాలి కదా ఇది చాలా సహజమైన మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్న. కోరికను పూర్తిగా వదిలేయమంటే అది జీవితాన్ని వదులుకోవడం లాంటిది కదా ఏ కోరిక లేకపోతే అసలు ఎదుగుదలేము ఉంటుంది ఇది ఒక రకమైన స్తబ్దతకు దారి తీస్తుందేమో అన్న భయం కలుగుతుంది.
(04:18) ఇక్కడే మనం ఒక విషయాన్ని చాలా స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలి. శ్రీకృష్ణుడు ఎక్కడా జీవితాన్ని వదులుకోమని చెప్పలేదు. ఆయన కర్మ చేయొద్దు అని కానీ బాధ్యతలు మానేసి అడవులకు వెళ్ళిపోమని కానీ చెప్పలేదు. ఆ అంటే పాలు పంచుకోవడం వేరు, బానిస అవ్వడం వేరు. ఎగజాక్ట్లీ ఆయన కేవలం కోరికల వెనుక ఉన్న యంత్రాంగాన్ని ఆ మానసిక మెకానిజం ను మాత్రమే అర్థం చేసుకోమన్నాడు.
(04:42) కోరికల పట్ల ఎరుక లేకుండా అచేతనంగా ఉండటం వాటికి బానిస అవ్వడమే అసలైన సమస్య మ్ కర్మను విడిచిపెట్టమని కాదు ఆయన బోధన ఆ చేసే పని ఫలితం మీద ఉన్న పిచ్చి పరుగును విడిచిపెట్టమని అవును కానీ ఇక్కడ చాలా మంది గ్రహించని ఒక అసలు నిజం దాగి ఉంది. ఈ కోరికల వెనుకున్న అసలు కారణం ఆ మానసిక మూలం ఏమిటో తెలిస్తే మన ఆలోచన విధానమే పూర్తిగా మారిపోతుంది.
(05:05) ఆహా అసలు కారణం ఏమిటి కోరికల బాహ్య స్వభావాన్ని మనం చూసాం అవి ఉప్పు నీరు లాంటివి మంటలో పోసిన నెయ్యి లాంటివి అని చాలా స్పష్టంగా అర్థమైంది. కానీ అసలు అవి మన మనసులో ఎందుకు అంత బలంగా పుడతాయి ప్రతి కోరిక వెనుక మన మనసులోనే అత్యంత లోతైన పొరల్లో ఒక బలమైన మానసిక మూలం ఉంది. అదే నేను సరిపోను అనే అసంపూర్ణ భావన నేను సరిపోను అంటే నాలో ఏదో లోపం ఉంది అని ఫీల్ అవ్వడమా అవును నేను అసంపూర్ణుడిని అనే ఒక అంతర్గత భావన పుట్టినప్పటి నుండి సమాజం పరిస్థితులు మన మనసులో ఒక భ్రమను నాటుతూ వస్తాయి.
(05:46) భవిష్యత్తులో నువ్వు ఆ స్థాయికి చేరితేనే ఆ సంపాదన ఉంటేనే నీకు సమాజంలో విలువ ఉంటుంది అని అప్పుడే నీకు శాంతి దొరుకుతుంది అని మనసు నిరంతరం ఒక భ్రమను సృష్టిస్తూ ఉంటుంది కదా కచ్చితంగా ఈ అసంపూర్ణ భావన వల్ల మనం ఎప్పుడూ వర్తమానాన్ని వదిలేసి భవిష్యత్తు కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటాము. ఉదాహరణకు ఆధునిక జీవితాన్ని చూద్దాం. సోషల్ మీడియాలో ఎవరో ఒకరి విజయాన్ని చూస్తాం.
(06:12) ఆ వారి జీవితాన్ని చూసి మన జీవితం చాలా చిన్నది అనిపిస్తుంది. వెంటనే ఒక వెలితి మొదలవుతుంది. నిజమే భవిష్యత్తులో నాకు ఈ వస్తువు వస్తే నాకంటూ ఒక పెద్ద ఇల్లు ఉంటే నా బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ ఇంత ఉంటే నేను ఆనందంగా ఉంటాను అని ఆనందాన్ని ఎప్పుడూ వాయిదా వేస్తుంటాము. అంటే మనం నిరంతరం ఏదో అవుతూనే ఉంటాము కానీ ఎప్పటికీ ప్రశాంతంగా ఈ క్షణంలో ఉండలేము అన్నమాట.
(06:41) అవును ఆనందాన్ని భవిష్యత్తుకి వాయిదా వేయడమే ఈ మానసిక వలయం ఇది ఒక అంతులేని పరుగు దొరికిన వెంటనే మళ్ళీ ఇంకేదో కావాలనే వెలితి ఆగండి మీరు చెప్తున్నది వింటుంటే నాకు ఒకటి గుర్తొస్తుంది అంటే మనం ఒక గమ్యం లేని ప్రయాణం చేస్తున్నట్లే కదా ఇది కచ్చితంగా ఎడారిలో ఎండమావుల వెనక పరిగట్టడం లాంటిదే వావ్ ఎంత చక్కటి పోలిక చెప్పారు ఎగజక్ట్లీ అదే జరుగుతోంది.
(07:05) ఎక్కడో దూరాన నీళ్లు ఉన్నాయని ఒక వ్యక్తి ఎండలో పరిగెడతాడు. తీర అక్కడికి వెళ్ళాక చూస్తే అక్కడ ఇసుక తప్ప ఏమీ ఉండదు. ఆ నీళ్లు మాయమైపోయి అక్కడి నుండి మరో 10 కిలోమీటర్ల దూరంలో కనిపిస్తాయి. అవును మళ్ళీ పరిగెడతాడు మళ్ళీ ఎండమావి ముందుకు జరుగుతూనే ఉంటుంది. ఈ నిరంతర పరుగులో అనంతమైన ప్రయాణంలోనే మనిషి జీవితం మొత్తం గడిచిపోతుంది. ఇది ఎంత భయంకరమైన సత్యం మన లోపల మనసు అనే ఎడారిలో జరిగేది కూడా ఇదేనా సరిగ్గా అదే ఆ ఎండమావి వెనుక పరిగెత్తడమే మన కండిషనింగ్ మన అలవాటు.
(07:39) మనం బయట ప్రపంచంలో ఒక వస్తువునో పదవినో చూసి అది దొరికితే మన లోపలి వెలితి తీరిపోతుందని బలంగా నమ్ముతాము. కానీ ఆ వెలితి బయట ప్రపంచంలో లేదు అది మన మనసు సృష్టించిన భ్రమ మాత్రమే కదా ఎక్సాక్ట్లీ ఇక్కడ ఒక చాలా సూక్ష్మమైన రహస్యం ఉంది గమనించండి. ఒక లక్ష్యం సాధించగానే మనం ఎప్పటి నుంచో కోరుకున్న కారు కొన్న వెంటనే ఆ క్షణంలో మనసు ఒక అద్భుతమైన నిశశబ్దంలోకి వెళుతుంది.
(08:06) అవును ఎందుకంటే ఆ క్షణంలో నాకు ఇది కావాలి అనే పరుగు ఆగిపోయింది కాబట్టి కరెక్ట్ ఆ ఆగిన క్షణంలో వచ్చే ఆనందాన్ని చూసి మనం ఏమనుకుంటామంటే ఓహో ఈ కారు వల్ల నాకు ఈ ఆనందం వచ్చింది అని పొరబడతాము. ఆహా అంటే అది వస్తువు వల్ల వచ్చిన ఆనందం కాదు కోరిక ఆగినందువల్ల మనసు ఆగినందువల్ల మన లోపలి నుండి పెళ్లు బిక్కిన ప్రశాంతత అది అవును కానీ ఈ సత్యం తెలియక మనసు మళ్ళీ మొదలవుతుంది.
(08:35) కారు పాతబడగానే మళ్ళీ కొత్త ఎండమావిని సృష్టిస్తుంది. ఇల్లు కావాలంటుంది. ఇది బయటి ప్రపంచం మన మీద రుద్దిన గొలుసు కాదు. ఉ మన అంతరంగంలో మనమే స్వయంగా సృష్టించుకున్న సంకెళ్లు అన్నమాట. ఖచ్చితంగా ఈ ఎండమావుల వలయంలో దశాబ్దాల తరబడి చిక్కుకుపోవడం వల్లే మనిషి జీవితాంతం అలిసిపోయి ఉంటాడు. ఈ మానసిక వలయాన్ని ఆ భ్రమను ఇప్పుడు చాలా స్పష్టంగా అర్థం చేసుకున్నాము.
(09:00) అసలు ఆనందం బయట లేదు పరిగెత్తడంలో అర్థం లేదు అది మన మనసు ఆగిన క్షణంలో మన లోపల పుట్టేదే అని తెలిసింది. అవును కానీ వాస్తవిక జీవితంలోకి వద్దాం. దైనందిన జీవితంలో దీన్ని ఎదుర్కోవటం ఎలా? రోజు ఆఫీస్ లో పోటీని తట్టుకోవాలి కుటుంబంలో సంబంధాలు నిలబెట్టుకోవాలి పిల్లల భవిష్యత్తు కోసం ఆర్థికంగా ఎదగాలి. అవును ఇవన్నీ ప్రాపంచిక బాధ్యతలే ఈ వాస్తవిక జీవితంలో ఉంటూనే దీన్ని ఆచరించడం సాధ్యమేనా ఇది కేవలం హిమాలయాలకు వెళ్ళిన వారికో సన్యాసులకో మాత్రమే సాధ్యమయ్యే విషయం లాగా అనిపిస్తుంది కదా లేనే లేదు ఇది ప్రతి సాధారణ మనిషికి ప్రతి ఒక్కరికి సాధ్యమే. పైగా ప్రాపంచిక
(09:40) జీవితంలో ఈ దైనందిన ఒత్తిళ్ల మధ్య ఉన్నవారికే ఈ తత్వం అత్యంత అవసరం. ఆ అంటే దైనందిన జీవితంలో దీన్ని అప్లై చేయొచ్చు అంటారా పకమైన అద్భుతమైన పరిష్కారం వస్తుంది. నిష్కామ కర్మ అంటే కోరికను బలవంతంగా అణచివేయడం కాదు. బలవంతంగా అణచివేస్తే అది మనసు పొరల్లో దాగి ఉండి మరో రూపంలో మరింత వికృతంగా బయటకు వస్తుంది కదా ఎగజక్ట్లీ దానికి బదులుగా దాన్ని ఒక సాక్షిలా గమనించడం నేర్చుకోవాలి.
(10:08) ఏ ఫలితం మీద ఆధారపడకుండా పని చేయడమే నిష్కామ కర్మ. ఉదాహరణకు ఒక ఆధునిక పరిస్థితిలోకి వెళ్దాం. ఆ చెప్పండి ఆఫీస్ లో ఒక ప్రమోషన్ కావాలి అనుకుందాం. ఆ ప్రమోషన్ వస్తేనే నేను విలువైన వ్యక్తిని అది రాకపోతే నా జీవితం వృధ అనే భయంతో పని చేస్తే అది ఒక యాచకుడి స్థితి. బేసిక్ గా యాచకుడు అంటే బెగ్గర్ లాగా అన్నమాట.
(10:31) ఆ ఫలితం రాకపోతే మానసికంగా కుప్పకూలిపోతారు కదా. అవును కానీ నా వృత్తి పట్ల నాకు అంకిత భావం ఉంది. నా బాధ్యతను అత్యున్నతంగా నిర్వర్తిస్తాను ఎందుకంటే పని చేయడం నా స్వభావం అని పని చేస్తే అది యజమాని స్థితి. వావ్ యజమాని అంటే మాస్టర్ అక్కడ విజయం వచ్చినా రాకపోయినా అంతర్గత ప్రశాంతత చెదిరిపోదు అన్నమాట. కరెక్ట్ సంబంధాలలో కూడా అంతే. ఎవరో ఒకరు నా జీవితంలోకి వస్తే నన్ను సంపూర్ణుడిని చేస్తారు అని వెతకడం ఒక యాచకుడు స్థితి.
(11:00) దానికి బదులు నేను ఇప్పటికే పూర్ణంగా ఉన్నాను నాలోని ప్రేమను పంచుకోవడానికి బంధంలోకి వెళ్తున్నాను అని అనుకోవాలి కదా కచ్చితంగా ఆర్థిక విజయం కోసం ఆధునిక సదుపాయాల కోసం కష్టపడాలి కానీ మన అంతర్గత భద్రతను మన శాంతిని ఆ డబ్బుకు లేదా వస్తువుకు తాకట్టు పెట్టకూడదు. సిద్ధాంతపరంగా వినడానికి ఇది చాలా బాగుంది.
(11:22) యాచకుడి స్థితి నుండి యజమాని స్థితికి మారడం అనేది అద్భుతమైన మార్పు కానీ నాకో ప్రాక్టికల్ అయిన ప్రశ్న ఉంది. అడగండి ఉదాహరణకు ఒక రోజు మనం చాలా ఒత్తిడిలో ఉన్నాము. హటాత్తుగా ఒక కొత్త స్మార్ట్ ఫోన్ కొనాలనే బలమైన కోరిక మనసులో పుట్టింది. లేదా ఆఫీస్ లో విపరీతమైన కోపం వచ్చి ఒక మాట అనేయాలనే ఉద్రేకం వచ్చింది. ఉమ్ సహజంగా జరిగేదే ఇది. ఆ క్షణంలో ఆ కోరిక ఒక వరద ప్రవాహంలా వచ్చినప్పుడు దానిలో కొట్టుకోపోకుండా గట్టు మీద నిలబడి సాక్షిగా చూడటం ఎలా సాధ్యమవుతుంది ఉద్రేకంలో ఉన్నప్పుడు సాక్షిగా మారడం అంత సులభం కాదు కదా నిజమే వరద ప్రవాహంలో ఉన్నప్పుడు గట్టు మీద నిలబడినట్లు చూడటం కష్టమే కానీ దానికి ఒకే
(12:00) ఒక అద్భుతమైన మార్గం ఉంది. ఆ ఆయుధం పేరు ఆగిపోవడం అంటే ఒక చిన్న పాజ్ ఆగిపోవడం అంటే ఆ క్షణంలో ఏం చేయకుండా ఒక పాజ్ ఇవ్వడం అంటారా అవును కోరిక పుట్టిన వెంటనే ఆటోమేటిక్ గా ప్రతిస్పందించకూడదు. ఒక వస్తువు కొనాలనిపించినా లేదా కోపం వచ్చి ఒక మాట అనాలనిపించినా వెంటనే చర్యకు ఉపక్రమించకుండా ఒక చిన్న విరామం ఇవ్వాలి. ఆ ఆగిన క్షణంలోనే ఆ చిన్న విరామంలోనే అసలైన స్వేచ్ఛ దాగి ఉంది.
(12:28) ఎక్జాక్ట్లీ ఒక బలమైన కోరిక రాగానే దాని వెంటపడకుండా ఒక అడుగు వెనక్కి వేసి దీర్ఘంగా శ్వాస తీసుకొని గమనించాలి. ఈ కోరిక నాకు ఏమిస్తుందని వాగ్దానం చేస్తుందని గతంలో ఇలాంటి వస్తువులు కొన్నప్పుడు ఆ వాగ్దానాలు శాశ్వతంగా నిజమయ్యా ఇది నిజంగా నా అసంపూర్ణతను తీరుస్తుందా అని ప్రశ్నించుకోవాలి కదా అవును కేవలం గమనించాలి ఆ చిన్న విరామం ఆ స్పేస్ మనలో ఒక ఎరుకను తీసుకొస్తుంది.
(12:56) ఆ అవేర్నెస్ వచ్చినప్పుడు మనం ఆ కోరికను ఒక దూరం నుండి చూస్తాం. అప్పుడు కోరిక ఉంటుంది అవసరం ఉంటే ఆ వస్తువు కొంటాం లేదా పని చేస్తాం కానీ దాని పట్ల ఆరాటం భయం ఉండవు. ఖచ్చితంగా మనం అందులో పాలుపంచుకుంటాం కానీ చిక్కుకోము ఒక యాచకుడు స్థాయి నుండి మన భావోద్వేగాలపై పూర్తి పట్టున్న యజమాని స్థాయికి ఎదగడం అనేది మనం తీసుకునే ఈ చిన్న పాజ్ తోనే మొదలవుతుంది.
(13:20) వావ్ ఈ పాజ్ ఈ ఎరుక ద్వారా రోజువారి జీవితంలో కచ్చితంగా ఒక గొప్ప స్థిరత్వం వస్తుందని అర్థమవుతుంది. ఇది మన ఆలోచనా విధానాన్ని పూర్తిగా ప్రక్షాళన చేస్తుంది కదా అవును క్రమంగా ఈ అభ్యాసం మన స్వభావంగా మారిపోతుంది. కానీ ఇక్కడ నన్ను ఇంకో ప్రశ్న తొలిచి వేస్తుంది. ఈ విరామం ద్వారా మనం కోరికలను గమనిస్తున్నాం బాగానే ఉంది. కానీ మనం ఇందాక మాట్లాడుకున్నాం కదా మన కోరికలన్నింటికీ మూలం నేను సరిపోను అనే భావన అని అవును అనుకున్నాం.
(13:48) ఈ పాజ్ చేయడం వల్ల తాత్కాలికంగా ఆగుతాం. కానీ నేను సరిపోను అనేది ఒకవేళ అబద్ధం అయితే మరి అసలైన నిజం ఏమిటి? మన ఉనికికి సంబంధించిన అసలైన ఆధారం ఏమిటి? హ ఇది చాలా అద్భుతమైన ప్రశ్న. ఈ ప్రయాణానికి అత్యున్నత పరాకాష్ట అసలైన శిఖరం అక్కడే ఉంది. అదే అద్వైత వేదాంతం. అద్వైత వేదాంతం అంటే కేవలం మానసిక స్థాయిలోనే కాకుండా ఈ విశ్లేషణను అత్యున్నత తాత్విక సత్యంతో అనుసంధానించడం అన్నమాట.
(14:20) ఖచ్చితంగా ఇందాక మనం అనుకున్నాం కదా కోరికల మూలం అసంపూర్ణత నాలో ఏదో లోపం ఉంది అనే భావన అని అద్వైతం చాలా లోతుగా కళ్ళు తెరిపించేలా ఏం చెబుతుందంటే ఆ అసంపూర్ణత అనేది వాస్తవం కాదు అంటే అదిఒక భ్రమనా అవును అది కేవలం మనసు సృష్టించిన ఒక భ్రమ మన అసలైన స్వభావం మన ఆత్మ ఇప్పటికే పూర్ణం దానికి ఏది కలపాల్సిన అవసరం లేదు దాని నుండి ఏది తీసివేయలేము అంటే సత్ చిత్ ఆనంద ఉనికి చైతన్యం ఆనందం అనేవే అంటారా అవును అవే మన స్వభావం మనం భవిష్యత్తులో ఏదో సాధించి తెచ్చుకోవాల్సినవి కావు.
(14:56) దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక గొప్ప పోలిక చూద్దాం. మనం ఒక అనంతమైన సముద్రం లాంటి వాళ్ళం కానీ మనసు భ్రమలో పడి తనను తాను ఒక చిన్న అలగా భావిస్తుంది. ఒక చిన్న అల అంటే వేవ్ లాగా అన్నమాట. నేను చాలా చిన్నదాన్ని నాకు ఇంకా నీరు కావాలి పక్కనున్న ఆలకంటే నేను పెద్దది అవ్వాలి అని ఆరాటపడుతుంది కదా ఎగజక్ట్లీ ఆ ఒడ్డును తాకాలి అప్పుడే నేను గొప్పదాన్ని అవుతాను అనే భయాలు కోరికలు పోటీలు ఉంటాయి ఆలకి కానీ ఆ అల ఎప్పుడైతే ఒక క్షణం ఆగి తన లోతుల్లోకి చూసుకుంటుందో ఆ అప్పుడు తాను కేవలం ఒక చిన్న అల కాదు ఈ విశాలమైన సముద్రమే నేనని గుర్తిస్తుంది.
(15:35) అవును ఆ గుర్తింపు వచ్చినప్పుడు దానికి ఏమి కావాలి ఒక సముద్రానికి నీటి కోసం వెతకాల్సిన అవసరం ఉందా అస్సలు లేదు కదా లేదు అలాగే మన ఆనందాన్ని ప్రశాంతతను మనం బయట వస్తువుల్లో మనుషుల్లో వెతకడం అంటే సముద్రం నీటి కోసం వెతకడం లాంటిది ఒక వ్యక్తి తన సొంత నీడను పట్టుకోవడానికి పరిగెత్తడం లాంటిది. వావ్ అద్భుతం నిజంగా ఇది ఒక అద్భుతమైన సత్యం సముద్రం నీటి కోసం వెతకడం సొంత నీడను పట్టుకోవడానికి పరిగెత్తడం అనేది వింటుంటే లోపల ఏదో కదిలిపోతుంది ఎంత గొప్ప పోలిక అవును నీడ వెనుక ఎంత పరిగెత్తినా పట్టుబడదు అది ఎప్పుడు మనతోనే మనలోనే ఉంటుంది. అంటే మనం దేనికోసం అయితే
(16:14) జీవితమంతా ప్రాకులాడుతున్నామో ఏ ఆనందం కోసం ఈ ఉప్పు నీటి కోరికల వలయంలో ఇన్నేళ్లుగా చిక్కుకున్నామో ఆ ఆనందం ఇప్పటికే మనమే అన్నమాట నూటికి నూరు పాళ్ళు మనమే ఆనందం ఎక్కడో బయట భవిష్యత్తులో లేదు మనమే ఆ ఆనందం ఈ ఒక్క విషయం మనసు పొరలోకి వెళ్తే అసలు జీవితం మీద ఉన్న భారమంతా ఆరాటం అంతా ఒకేసారి ఆవిరైపోయినట్లు అనిపిస్తోంది కదా మనం కోరుకుంటున్న వస్తువులన్నీ ఆ సముద్రం ముందు చాలా చిన్నవిగా కనిపిస్తున్నాయి.
(16:44) సరిగ్గా అదే జరుగుతోంది. ఆ లోతైన సత్యాన్ని ఆ ఎరుకను హృదయపూర్వకంగా గుర్తించినప్పుడు దానంతట అదే కోరికల భారం తొలగిపోతుంది. బలవంతంగా కోరికలను వదలాల్సిన అవసరం లేదు. ఉ చీకటిని తరిమి కొట్టడానికి మనం కత్తులతో యుద్ధం చేయం కదా కేవలం ఒక చిన్న దీపం వెలిగిస్తాం. కరెక్ట్ ఆ అద్వైత సత్యమే ఆ ఆత్మజ్ఞానమే ఆ దీపం నేను ఇప్పటికే పూర్ణంగా ఉన్నాను అనే ఎరుకతో జీవించడం మొదలు పెడితే దైనందిన జీవితంలో మనం చేసే ప్రతి పని ఒక ఆనందపు వ్యక్తీకరణ అవుతుంది.
(17:17) ఆనందం కోసం పని చేయడం మానేసి ఆనందంగా పని చేస్తాం. దేనికోసమో ప్రాకులాడే అవసరం ఉండదు. అవును ఆ స్థితిలో ఒక అనిర్వచనీయమైన అనంతమైన శాంతి ఉంటుంది. ప్రశాంతత కోసం వెతకడం ఆగిపోయి ప్రశాంతత నుండి జీవించడం మొదలవుతుంది. ఆశించే యాచకుడు నుండి పంచిపెట్టే యజమానిగా మారడం అంటే ఇదే ఇదే శ్రీకృష్ణుడు గీతలో చూపించిన అత్యున్నత స్వేచ్ఛ.
(17:46) మానవాళ్ళకి ఇచ్చిన గొప్ప బహుమతి అన్నమాట. ఖచ్చితంగా ఈ లోతైన విశ్లేషణ సారాంశాన్ని ఒక్కసారి మననం చేసుకుంటే కోరిక ఎప్పుడూ భవిష్యత్తును వాగ్దానం చేస్తోంది. రేపు ఆనందంగా ఉంటావు రేపు పూర్ణం అవుతావు అని చెబుతూనే ఉంటుంది. ఆ పరుగులో పడితే ఉప్పునీరు తాగినట్లే అవును కానీ శ్రీకృష్ణుడు మనల్ని ఎల్లప్పుడూ వర్తమానంలోకి ఆహ్వానిస్తున్నాడు.
(18:09) [గురకలు] ఈ క్షణంలో మనం ఉన్న స్థితిలోనే మనం పూర్ణులమే అని గుర్తు చేస్తున్నాడు. ఈ సత్యాన్ని ప్రతిరోజు ప్రతిక్షణం ఆచరించడం ద్వారా ఒక చిన్న పాజ్ ఇచ్చి సాక్షి భావనను పెంచుకోవడం ద్వారా మనం ఆ నిశ్చలమైన స్థితిని చేరుకోవచ్చు. ఆ కోరికల భ్రమ నుండి శాశ్వతంగా బయట పడొచ్చు. నిజమే ఇక్కడ ఆచరణ అత్యంత ముఖ్యం. మనసు పదే పదే పాత అలవాటు ప్రకారం ఆ కోరికల వలయంలోకి లాగుతూ ఉంటుంది.
(18:38) కానీ ప్రతిసారి ఆ పాజ్ ఇవ్వడం ద్వారా ఆ వలయాన్ని ఛేదించవచ్చు. క్రమక్రమంగా ఆ ఎరుక మన స్వభావంగా మారి మనలోని అసలైన శక్తి ఒక అద్భుతమైన ప్రశాంతత మేల్కొంటాయి. ఖచ్చితంగా మేల్కొంటాయి. ఈ అద్భుతమైన మనసును ప్రశాంతపరిచే తాత్విక ప్రయాణాన్ని ముగించే ముందు వింటున్న ప్రతి ఒక్కరిలో ఒక సరికొత్త ఆలోచనను రేకెత్తించాలనుకుంటున్నాను. తదుపరిసారి ఒక కోరిక తీరిన వెంటనే ఎప్పటి నుంచో సాధించాలనుకున్నది సాధించిన క్షణంలో మనసు పడే హడావిడిని ఒక్క క్షణం పక్కన పెట్టండి.
(19:11) మ్ ఆ క్షణంలో లోపల కలిగే ఆ కొద్దిపాటి విరామాన్ని ఆ నిశ్శబ్దాన్ని గమనించండి. నిజానికి ఆ నిశ్శబ్దమే మన అసలైన స్వభావం. చాలా అందమైన ధ్యానపూర్వకమైన ముగింపు. ఆ నిశ్శబ్దంలోనే మన జీవితానికి కావాల్సిన అసలైన సమాధానాలన్నీ ఉన్నాయి. ఆ శూన్యంలోనే సంపూర్ణత దాగి ఉంది. ఈ తాత్విక ప్రయాణం ఆ అంతర్గత ప్రశాంతతను మేల్కొల్పాలని ఆశిస్తూ సెలవు తీసుకుందాం. మరొక అద్భుతమైన ప్రయాణం తో మళ్ళీ కలుద్దాం.
(19:39) ప్రశాంతంగా ఉండండి మీలోని నిశశబ్దంలో ఉన్న ఆ సత్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ ఉండండి.