Schrödinger’s Ultimate Guide to Oneness | మనం అంతా ఒక్కటే! శ్రోడింగర్ చెప్పిన అసలు విశ్వం రహస్యం

Schrödinger’s Ultimate Guide to Oneness | మనం అంతా ఒక్కటే! శ్రోడింగర్ చెప్పిన అసలు విశ్వం రహస్యం

Author Name:The Wisdom Compass

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@TheWisdomCompass

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=AeCPgxqf-5k



Transcript:
(00:05) చరిత్రలో వాస్తవం అంటే ఏమిటి అని ఇంత లోతుగా అన్వేషించిన వాళ్ళు బహుశా చాలా అరుదు క్వాంటం ఫిజిక్స్ అనగానే మనకు వెంటనే ఆ షోడింగర్ స్కాట్ ప్రయోగం గుర్తొస్తుంది కదా అవును కచ్చితంగా చాలా ఫేమస్ అది అదే కానీ ఆ ప్రయోగాన్ని సృష్టించి నోబెల్ బహుమతి సాధించిన ఎర్విన్ షోడింగర్ ఆ తన జీవితంలో ఒక అద్భుతమైన నిజాన్ని నమ్మాడు అంటే ఈ సృష్టిలో పదార్థం అణువులు ఇవేవి ప్రాథమికం కాదు కేవలం చైతన్యం మాత్రమే నిజం అని ఆయన అన్నాడు.
(00:34) నిజంగా ఇది చాలా ఆసక్తికరమైన ప్రయాణం అండి అంటే ఒక పాశ్చాత్య శాస్త్రవేత్త ఎప్పుడూ ఆ మైక్రోస్కోప్ కింద కనిపించే వాస్తవాలనే నమ్ముతాడు అనుకుంటాం కదా అవును కదా మరి సైన్స్ అంటేనే అది కానీ ఆయన అణువుల లోతుల్లోకి వెళ్ళే కొద్దీ సైన్స్ కు ఉన్న పరిమితులు ఆయనకు అర్థమయ్యాయి భౌతిక శాస్త్రం మనకు ప్రతిది ఎలా పని చేస్తుందో చెబుతోంది కానీ అది ఎందుకు అలా ఉందో చెప్పలేకపోతుంది అని ఆయన గ్రహించారు.
(01:00) ఓహో దేశాల తత్వశాస్త్రంలో ఆయనకు కొన్ని సమాధానాలు దొరికాయి. ఈరోజు ఈ లోతైన విశ్లేషణలో ఆ ఒక సైంటిస్ట్ మైండ్ తో ఆయన ఈ చైతన్యం అనే కాన్సెప్ట్ ని ఎలా డీకోడ్ చేశారో చూద్దాం. తప్పకుండా అసలు షోడింగారు రాసిన పత్రాల్లో ఒక కోర్ట్ నన్ను ఆ చాలా ఆలోచింపజేసింది. ఏంటది? అదే చైతన్యాన్ని భౌతిక పరంగా వివరించలేము ఎందుకంటే చైతన్యమే అన్నింటికీ మూలం అని ఆయన అన్నాడు.
(01:30) ఇది వినడానికి బాగానే ఉంది కానీ కొంచెం లాజికల్ గా ఆలోచిస్తే మన బ్రెయిన్ లో ఉండే ఆ న్యూరాన్స్ కదలడం వల్లే కదా మనకు ఆలోచనలు వస్తాయి. కరెక్ట్ సాధారణంగా అందరూ అదే అనుకుంటారు. అవును మరి అలాంటప్పుడు సైన్స్ దాన్ని ఎందుకు వివరించలేదు అంటారు? అంటే పదార్థం నుంచే కదా ఆలోచన పుడుతోంది. మీరు అడిగింది చాలా వాలిడ్ పాయింట్ అంటే మెజారిటీ సైంటిస్టులు నమ్మేది కూడా ఇదే మెదడు అనేది ఒక జనరేటర్ లాంటిదని ఆ అది పని చేస్తున్నప్పుడు అందులోనుంచి కరెంట్ లాగా ఈ చైతన్యం లేదా మనసు పుడుతుందని వాళ్ళు అనుకుంటారు.
(02:05) అంతే కదా మరి అని శ్రోడింగర్ చెప్పేది ఏంటంటే ఆ సైన్స్ మెకానిజం ని వివరిస్తుంది కానీ అనుభవాన్ని కాదు ఒక చిన్న ఉదాహరణ చూద్దాం చెప్పండి మీరు సముద్రం ఒడ్డున నిలబడి సూర్యాస్తమయాన్ని చూస్తున్నారు అనుకుందాం. ఆ ఎర్రటి వెలుగు మీ కంటి రెటీనా మీద ఎలా పడుతుంది అక్కడ నుంచి నర్వ్స్ ద్వారా మెదడుకు సిగ్నల్స్ ఎలా వెళ్తున్నాయి ఆ అక్కడ ఏ కెమికల్స్ రిలీజ్ అవుతున్నాయి ఇదంతా సైన్స్ పిన్ టు పిన్ చెప్పగలదు.
(02:31) రైట్ కానీ ఆ సూర్యాస్తమయం చూసినప్పుడు మీ లోపల కలిగే ఆ అందమైన అనుభూతి ఉంది చూసారా ఆ ఫీలింగ్ ఆ అనుభవం ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో దాన్ని ఏ ఈక్వేషన్ తోనూ కొలవలేము కదా అబ్బా వాట్ ఏ పాయింట్ అంటే మెకానిజం వేరు ఆ మెకానిజం ని ఫీల్ అవుతున్న ఆ అనుభవం వేరు అంటారు. కచ్చితంగా దీన్ని నాకు ఉదాహరణతో కనెక్ట్ చేయాలనిపిస్తుంది.
(02:56) అంటే ఒక సినిమా థియేటర్ లో ప్రొజెక్టర్ ఉందనుకుందాం. ఆ ప్రొజెక్టర్ లో ఫిల్మ ఎలా తిరుగుతోంది లెన్స్ లోనుంచి లైట్ ఎలా బయటక వస్తుంది అనేది సైన్స్ వివరిస్తుంది. అవును అది బ్రెయిన్ లాంటిది కానీ అసలు ఆ తెర మీద పడుతున్న బొమ్మలను ఆ ఎమోషన్ ని చూసి ఫీల్ అవుతున్న ఆ వెలుగు ఉందే ఆ అదే చైతన్యం ఆ వెలుగు లేకుంటే అసలు సినిమానే లేదు కదా భలే చెప్పారు అద్భుతమైన పోలిక ఇది.
(03:19) షిరోడింగారి దృష్టిలో మన మెదడు చైతన్యాన్ని ఉత్పత్తి చేసే యంత్రం కాదు. మీరు చెప్పిన ఆ సినిమా థియేటర్ ఉదాహరణలో ఆ వెలుగు ప్రొజెక్టర్ లోంచి పుట్టడం లేదు. ఓహో ఆ వెలుగు లోపలే ఈ ప్రోజెక్టర్, ఈ థియేటర్, ఈ ప్రపంచం అంతా ఉనికిలో ఉంది. అంటే భౌతిక ప్రపంచం చైతన్యాన్ని సృష్టించలేదు. చైతన్యం అనే ఆధారభూమిక మీదనే ఈ భౌతిక ప్రపంచం అంతా నడుస్తోంది.
(03:45) ఒక్క నిమిషం ఆగండి. ఇది కొంచెం ఆ మైండ్ బెండింగ్ గా ఉంది. చెప్పండి. పదార్థం నుంచి చైతన్యం రాలేదు చైతన్యంలోనే పదార్థం ఉంది అంటే మనం రోజువారి జీవితంలో మన గురించి మనం అనుకుంటున్నదంతా తప్పేనా అంటే ఏ రకంగా అదే నేను ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ ని అనో లేదా నేను ఒక తండ్రిని నాకు కోపం ఎక్కువ ఇలా మనల్ని మనం డిఫైన్ చేసుకుంటాం కదా ఇదంతా ఒక భ్రమ అంటారా ఒక రకంగా భ్రమే ఎందుకంటే మనం ఎప్పుడూ ఆ సినిమా తెర మీద మారుతున్న పాత్రలని నేను అనుకుంటాం నిజమే చూడండి మీ వయసుపఏళ్ళు ఉన్నప్పుడు మీ ఆలోచన వేరు ఇప్పుడు వేరు మీ శరీరం మారిపోయింది మీ ఎమోషన్స్ మారిపోయాయి మీ ఐడెంటిటీ
(04:26) మారిపోయింది. అవును చాలా మారాను. కానీ వీటన్నింటిని ఒక కామన్ పాయింట్ నుంచి గమనిస్తున్న ఒక గమనిక మీలో ఉంది కదా ఆ అవును ఉంది. ఎప్పుడూ స్థిరంగా ఉండే ఆ గమనించే తత్వమే అసలైన మీరు ఈ విషయం అర్థమైతే జీవితంలో మనం అనుభవించే స్ట్రెస్ ఆందోళన చాలా వరకు కరిగిపోతాయి. ఎందుకంటే మారుతున్న ఏది మనం కాదు అని మనకు అర్థమైపోతుంది. వావ్ నిజంగా ఇది చాలా రిలీఫ్ ఇచ్చే థాట్ నా కెరియర్ లో ఫెయిల్యూర్ వచ్చినా ఆ ఇంకేదైనా జరిగినా అది తెరమీద బొమ్మల వరకే ఆ ప్రొజెక్టర్ లైట్ ని ఏమి చేయలేవు అని తెలిస్తే చాలా ప్రశాంతత వస్తుంది.
(05:03) ఖచ్చితంగా అయితే ఇక్కడే నాకు ఇంకొక పెద్ద డౌట్ వస్తుంది. అడగండి. శ్రోడింగారు తన పత్రాల్లో ఈ విశ్వంలో ఉన్న మనుషుల సంఖ్య కేవలం ఒకటే బహుళత్వం అనేది కేవలం పైకి కనిపించేది మాత్రమే అని అన్నారు కదా ఒక్కటేనా సృష్టిలో ఉన్నది ఒకటే మైండ్ అయితే ఇప్పుడు నా బుర్రలో ఏమి నడుస్తుందో మీకు తెలియాలి కదా మీకు నాకు ఒకే చైతన్యం ఉన్నప్పుడు నా జ్ఞాపకాలు మీ జ్ఞాపకాలు ఎందుకు వేరుగా ఉన్నాయి ఇది చాలా లాజికల్ గా వచ్చే సందేహం అంటే దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మనకు అద్వైత వేదాంతం గురించి తెలుసు కదా ఆ అందులోని ఒక చక్క చక్కటి ఉదాహరణను చూద్దాం చెప్పండి వింటాను
(05:40) ఒక పెద్ద మైదానంలో ఆ 100 వేరు వేరు బకెట్లలో నీళ్లు పోసి పెట్టారు అనుకుందాం. ఓకే రాత్రిపూట ఆకాశంలో పౌర్ణమి చంద్రుడు ఉన్నాడు. మీరు ఆ బకెట్ల దగ్గరికి వెళ్లి చూస్తే ప్రతి బకెట్లోనూ మీకు ఒక చంద్రుడు కనిపిస్తాడు. మ్ అలాగని పైన ఆకాశంలో 100 చంద్రులు ఉన్నట్టా? కాదు కదా ఉన్నది ఒకటే చంద్రుడు. కరెక్ట్ ఉన్నది ఒకటే చంద్రుడు కానీ 100 వేరు వేరు బకెట్లలో ఆ నీటి స్వభావాన్ని బట్టి ప్రతిబింబిస్తున్నాడు.
(06:08) అబ్బా వాట్ ఆన్ ఎగ్జాంపుల్ అంటే ఇక్కడ బకెట్ అనేది మన శరీరం అందులో ఉన్న నీరు అనేది మన బ్రెయిన్ లో ఉండే జ్ఞాపకాలు ఆలోచనలు అన్నమాట కచ్చితంగా ఆ చంద్రుడే మన అందరిలో ఉన్న చైతన్యం మీ బకెట్ లో ఉన్న నీరు వేరు మీ జ్ఞాపకాలు మీ జెనటిక్స్ మీ అనుభవాలు వేరు కాబట్టి ఆ ప్రతిబింబం మీకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన ఐడెంటిటీని ఇస్తుంది. ఓహో అర్థమైంది అర్థమైంది నా బకెట్ లో నీరు నా జ్ఞాపకాలతో ఉంటుంది.
(06:33) అందుకే మీ ఆలోచనలు నాకు తెలియవు. నా ఆలోచనలు మీకు తెలియవు. హార్డ్వేర్ వేరుగా ఉంది, సాఫ్ట్వేర్ వేరుగా ఉంది. కానీ దానికి పవర్ ఇస్తున్న కరెంట్ ఆ చైతన్యం మాత్రం విశ్వమంతటా ఒక్కటే మనం చైతన్యాన్ని ఎప్పుడూ ఏకవచనంలోనే అనుభవిస్తాము అని ఆయన గట్టిగా నమ్మింది అందుకే. ఆ బకెట్ల ఉదాహరణ నిజంగా ఆ నా ఆలోచన విధానాన్ని పూర్తిగా మార్చేసింది.
(06:55) అంటే పైటి మనం 8 వందల కోట్ల మంది వేరు వేరు మనుషుల్లా కనిపిస్తున్నా మన లోపల చూస్తున్న ఆ కాంతి ఒక్కటే అన్నమాట. అవును అదే లోటైన సత్యం. ఇది తెలిస్తే అసలు ప్రపంచంలో ఎవరితోన మనకు శత్రుత్వం ఉండదు కదా మనం ఎందుకు ఒకరినొకరు మోసం చేసుకోవాలి ఒకరికి సహాయం చేయడం అంటే నాకు నేనే సహాయం చేసుకోవడం ఎగజక్ట్లీ పక్కవాడిని తొక్కేసి నేను పై వెళ్ళాలి అన్న ఆకాంక్ష ఎంత సిల్లీగా అనిపిస్తుందో కదా ఇప్పుడు అదే దీని అసలైన ప్రాక్టికల్ అప్లికేషన్ అండి షోడింగర్ లాంటి ఒక సైంటిస్ట్ ఈ ఫిలాసఫీని ఎందుకు అంతగా ఓన్ చేసుకున్నాడు అంటే ఇది మనుషుల్లో అద్భుతమైన సహానుభూతిని
(07:31) పెంచుతుంది. అంటే ఎంపతీ అంటారు. అవును మీరు ఇంకొక వ్యక్తిని చూసినప్పుడు వాడు నాకంటే తక్కువ లేదా నాకంటే ఎక్కువ అనే జడ్జ్మెంట్ పోయి ఆ నాలో ఉన్న చంద్రుడే వాడి బకెట్ లో కూడా కనిపిస్తున్నాడు అని ఒక కనెక్షన్ ఏర్పడుతుంది. అప్పుడు ద్వేషం, అసూయ వాటంతట అవే మాయమైపోతాయి. భలే చెప్పారు అయితే ఈ ఫిలాసఫీ లోనే ఇంకొక ముఖ్యమైన పాయింట్ ని షోడింగర్ టచ్ చేశాడు.
(07:56) సబ్జెక్టు మరియు ఆబ్జెక్ట్ అంటే సృష్టిని గమనించేవాడు మరియు సృష్టి ఈ రెండు వేరు కాదు అన్నాడు కదా అవును అన్నాడు ఆయన మాటల్లోనే చెప్పాలంటే సైన్సు సృష్టించే ఈ భౌతిక ప్రపంచానికి మనం చెందము మనం అందులో లేము మనం బయట ఉన్నాము మనం కేవలం వీక్షకులం మాత్రమే అంటే స్పెక్టేటర్స్ అని ఆయన ఉద్దేశం ఇది కొంచెం వివరిస్తారా తప్పకుండా ఇది కొంచెం ఆ లోతైన విషయం మనం సాధారణంగా ఏమనుకుంటాం ఈ అనంతమైన విశ్వల్లో పాలపుంత గలాక్సీలో భూమి అనే చిన్న గ్రహం మీద నేను ఒక చిన్న ధూలికణం లాంటి వాడిని అనుకుంటాం.
(08:33) అవును అలాగే అనుకుంటాం కదా మనం చాలా చిన్నవాళ్ళం అని అంటే ఈ సృష్టిలో మనం ఒక భాగం అనుకుంటాం. కానీ ఆయన ఉద్దేశంలో మీరు విశ్వంలో ఒక భాగం కాదు అసలు మీ చైతన్యంలోనే ఈ విశ్వమంతా ఇమిడి ఉంది. మైండ్ బ్లోయింగ్ అసలు దీన్ని ఎలా అర్థం చేసుకోవచ్చుఅంటే ఆ కెమెరా తాను తీసే ఫోటోలో ఎలాగైతే కనిపించదో కన్ను తాను చూసే ప్రపంచాన్ని ఎలాగైతే చూడలేదో అలాగే ఈ దృశ్యాన్నంతా సాధ్యం చేస్తున్న ఆ చైతన్యం కూడా భౌతిక ప్రపంచంలో ఒక వస్తువులా దొరకదు.
(09:07) అది ఈ ఆటను చూస్తున్న వీక్షకుడు మాత్రమే. ప్రాక్టికల్ లైఫ్ లో ఇది ఎలా సాధ్యంఅండి మీరు కెమెరా అన్నారు వీక్షకుడు అన్నారు బాగానే ఉంది కానీ రియాలిటీ వేరు కదా అంటే మీ ఉద్దేశ్యం అదే ఉదయం లేవగానే ఆఫీస్ కి వెళ్ళాలి అక్కడ బాస్ అరుస్తాడు ఆ ట్రాఫిక్ లో బైక్ నడుపుతుంటే ఎవడో వచ్చి గుద్దుతాడు బీపి పెరిగిపోతుంది అవును రొటీన్ లైఫ్ ప్రాబ్లమ్స్ అలాంటి సెకండ్ లో ఆ టెన్షన్ ను ఆ కోపాన్ని పక్కన పెట్టి నేను కేవలం వీక్షకుడిని ఇదంతా నా చైతన్యంలో జరుగుతున్న ఒక ఆట అని ఎలా అనుకోంగలం ఒక సన్యాసిలా అడవికి వెళ్ళిపోయి కళ్ళు మూసుకుంటే తప్ప ఈ స్పెక్టేటర్ కాన్సెప్ట్ మనలాంటి వాళ్ళకు
(09:46) ప్రాక్టికల్ గా వర్కవుట్ కాదేమో అనిపిస్తుంది. మీరు అడిగింది నూటికి నూరు పాళ్ళు అందరికీ వచ్చే ప్రాక్టికల్ డౌట్ అండి వీక్షకుడిగా ఉండటం అంటే అడవికి పారిపోవటం కాదు బాధ్యతలను వదిలేయటం కూడా కాదు. మరి ఎలా మీ బాస్ అరుస్తున్నప్పుడు లేదా ట్రాఫిక్ లో చెక్కుకున్నప్పుడు మీరు లోతల ఎలా ఫీల్ అవుతున్నారో గమనించండి.
(10:06) సాధారణంగా మనం ఆ కోపంతో ఐడెంటిఫై అయిపోతాం. నాకు కోపం వస్తుంది నా పరువు పోయింది అని ఫీల్ అవుతాం. అవును కచ్చితంగా అలాగే ఫీల్ అవుతాం. కానీ స్పెక్టేటర్ గా ఉండటం అంటే ఆ మీరు ఒక రోడ్ లాంటివారు అని ఊహించుకోండి. ట్రాఫిక్ కార్లు, లారీలు ఆ రోడ్డు మీద వెళ్తూ ఉంటాయి. రోడ్డు వాటిని ఆపదు వాటితో పాటు తాను పరిగెత్తదు కేవలం ఆధారంగా ఉంటుంది. అంటే నా బాస్ నా మీద అరుస్తున్నప్పుడు ఆ నా పరువు పోతోందని బాధపడకుండా ఓహో నా బాస్ అరుస్తున్నాడు దానివల్ల నా శరీరంలో హార్ట్ బీట్ పెరుగుతోంది నా బుర్రలో కోపం పుడుతోందని నన్ను నేను మూడో వ్యక్తిలా గమనించాలంటారా?
(10:46) కచ్చితంగా దాన్నే మనం నిజమైన మైండ్ ఫుల్ నెస్ అంటాము. కష్టకాలంలో ఎవరైనా మిమ్మల్ని బాధ పెట్టినప్పుడు ఆ బాధను అనుభవిస్తున్నది కేవలం మీ అహంకారం మీ మెదడు మాత్రమేనని ఆ అసలైన నేను దానికి అతీతంగా ఉన్న ఒక వీక్షకుడిని అని గమనించడం. ఇది వినడానికి చాలా బాగుంది కానీ ప్రాక్టీస్ చేయాలి. అవును ఆ ఒక్క సెకండ్ మీరు ఆ గ్యాప్ మెయింటైన్ చేయగలిగితే ఆ ఎమోషన్ కి మీరు బానిస అవ్వరు.
(11:13) మీరు ఆ నాటకంలో యాక్ట్ చేస్తూనే ఉంటారు. మీ బాస్ కి ఏం సమాధానం చెప్పాలో చెప్తారు కానీ లోపల మాత్రం ఆ నాటకాన్ని బయట నుంచి చూస్తున్న ప్రేక్షకుడిలా కంప్లీట్ గా డిటాచ్ అయి ఉంటారు. పరిస్థితులు మిమ్మల్ని ఇక ఆందోళనకు గురి చేయలేవు. ఇది చాలా పవర్ఫుల్ గా ఉంది. రియాక్ట్ అవ్వడానికి రెస్పాండ్ అవ్వడానికి మధ్య ఉన్న గ్యాప్ నే మీరు వీక్షకుడు అంటున్నారు.
(11:32) ఎగజక్ట్లీ సరే ఇంకొక ఇంట్రెస్టింగ్ పాయింట్ ని టచ్ చేద్దాం. ఒక టాక్ సైంటిస్ట్ అయుండి కూడా ఆ సైన్స్ కు ఉన్న లిమిటేషన్స్ గురించి షోడింగర్ చాలా ఓపెన్ గా మాట్లాడారు. అవును చాలాసార్లు ప్రస్తావించారు. ఒక మాట ఏమన్నారంటే సంగీతం మనల్ని ఎందుకు ఆనందపరుస్తుందో ఒక పాత పాట మన కంటతడి ఎందుకు పెట్టిస్తుందో సైన్స్ ఒక్క ముక్క కూడా చెప్పలేదు అని ఆయన అనడం వెనుక ఉన్న ఉద్దేశం ఏంటి? ఇందాక మనం అనుకున్నాం ఆ అనుభవం కాన్సెప్ట్ కి ఇది కొనసాగింపు.
(12:04) సైన్స్ అనేది ఫ్రీక్వెన్సీని సౌండ్ వేవ్స్ ని కొలవగలదు అది కేవలం కొలవగలిగే వాటిని మాత్రమే గుర్తిస్తుంది. కానీ మీరు మీ చిన్ననాటి స్నేహితుడితో కలిసి విన్న ఒక పాత ఇళయరాజ పాట విన్నప్పుడు మీ మనసులో ఏదో తెలియని ఒక బరువు ఒక తీయని బాధ ఆ ఒక ఆనందం అన్ని కలిసి వస్తాయి చూసారా దాన్ని ఏ ఈక్వేషన్ కొలవగలదు. నిజమే దాన్ని కొలవలేము. ఏ ఎంఆర్ఐ స్కానింగ్ లో ఆ ఎమోషన్ యొక్క అందం రికార్డ్ అవుతుందా అవ్వదు కదా ఓహో నాకు అర్థమవుతుంది.
(12:37) అంటే భౌతిక శాస్త్రం అనేది మనం చేరాల్సిన గమ్యానికి దారి చూపే ఒక మ్యాప్ లాంటిది అనుకోవచ్చు కానీ నిజమైన జీవితం సంతోషం కళ ఆ ఒక పాత స్నేహితుడిని కలిసినప్పుడు వచ్చే ఆనందం, నిశ్శబ్దం ఇవన్నీ ఆ మ్యాప్ లో ప్రయాణించడం లాంటివి. చాలా చక్కగా చెప్పారు మనం కేవలం మ్యాప్ పట్టుకొని కూర్చుంటే ప్రయాణం చేసిన అనుభూతి రాదు కదా కొలవలేనివి ఎన్నో మన జీవితానికి అసలైన అర్థాన్ని ఇస్తాయి అని ఆయన చెప్పారన్నమాట మీరు చెప్పిన మ్యాప్ మరియు జర్నీ పోలిక చాలా పర్ఫెక్ట్ గా సరిపోయింది.
(13:12) భౌతిక శాస్త్రం మనకు కంఫర్ట్ ని ఇస్తుంది. టెక్నాలజీని ఇస్తుంది. కానీ జీవితానికి అర్థాన్ని ఇవ్వదు. అవును నిజమే. ఇక్కడే సమయం యొక్క స్వభావం గురించి కూడా శ్రోడింగర్ ఒక అద్భుతమైన మాట అన్నారు. అంతం లేనిది వర్తమానం మాత్రమే అని ఆయన స్పష్టంగా చెప్పారు. సైన్స్ గతం భవిష్యత్తు అంటూ ఎన్నో చెబుతుంది కదా కానీ ఎక్స్పీరియన్స్ పరంగా చూస్తే ప్రెసెంట్ కి మాత్రమే ఎండ్ లేదు అని ఆయన భావించారు.
(13:37) వర్తమానమే నిజం అంటారు. సరే ఆ కానీ ప్రాక్టికల్ గా ఆలోచిస్తే నిన్నటి నా తప్పుల వల్ల రేపు నేను ఫేస్ చేయబోయే ప్రాబ్లమ్స్ కూడా నిజమే కదా అంటే మీకు ఫ్యూచర్ మీద ఆందోళన ఉందంటున్నారా అంతే కదా నాకు నెక్స్ట్ మంత్ ఈఎంఐ కట్టాలి అది ఫ్యూచర్ ఆ దానికి నేను భయపడటం నిజమే కదా మరి గతం భవిష్యత్తు లేవని ఎలా అంటాం ఇక్కడే లాజిక్ ని కొంచెం సూక్ష్మంగా చూడాలి మీరు నిన్న చేసిన తప్పు ఎప్పుడు జరిగింది అది జరిగినప్పుడు కూడా అది ఇప్పుడే కదా నిన్న అనేది మీ జ్ఞాపకంలో మాత్ర మాత్రమే ఉంది ఆ అవును రేపు మీరు కట్టబోయే ఈఎంఐ ఎప్పుడు కడతారు రేపు వచ్చినా సరే అది ఇప్పుడుగానే
(14:15) వస్తుంది కదా భవిష్యత్తు అనేది కేవలం మీ మెదడు చేసుకుంటున్న ఒక ప్రొజెక్షన్ మాత్రమే మనిషి ఎప్పుడూ ఎక్కడ ఇప్పుడు అనే క్షణం బయట ఒక్క సెకండ్ కూడా జీవించలేడు. ఏ అనుభవమైనా సరే అది ఎప్పుడు ప్రెజెంట్ లోనే జరుగుతుంది. అందుకే దానికి అంతం లేదు. వావ్ గతం అనేది ఒక జ్ఞాపకం భవిష్యత్తు అనేది ఒక ఊహ రెండు మన బ్రెయిన్ లో ఆడుతున్న ప్లే బ్యాక్ లేదా ఫార్వర్డ్ టేపుల్ మాత్రమే రికార్డింగ్ జరిగేది మాత్రం ఎప్పుడూ లైవ్ లో ఈ క్షణంలో మాత్రమే ఎగజాక్ట్లీ ఇది అర్థమైతే దైనందిన జీవితంలో సగం టెన్షన్లు మాయమైపోతాయి మనం ఎప్పుడూ జరిగిపోయిన దాని గురించి బాధపడుతూ లేదా
(14:54) జరగబోయే దాని గురించి భయపడుతూ ఆ మన చేతుల్లో ఉన్న ఈ క్షణాన్ని చంపేస్తూ ఉంటాం. అవును ఉదయం పూట ఆకాశం రంగులు మారడాన్ని గమనించడం ఒక కాఫీ తాగుతున్నప్పుడు పూర్తిగా ఆ రుచిని ఆస్వాదించడం ఆ మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళతో ఫోన్ పక్కన పెట్టి మనస్ఫూర్తిగా మాట్లాడడం ఇవేవి భవిష్యత్తు కోసమో గతం కోసమో కాదు ఈ క్షణంలో బతకడమే అసలైన జీవితం.
(15:16) కరెక్ట్ ష్రోడింగర్ లాంటి ఒక అత్యున్నత స్థాయి సైంటిస్ట్ క్వాంటం మెకానిక్స్ తో ప్రపంచాన్ని ఊపేసిన మనిషి. ఆ చివరిది ఈ సింపుల్ ఎటర్నల్ ప్రెసెంట్ లోనే జీవిత సత్యం ఉందని చెప్పడం మామూలి విషయం కాదు. ఇది వింటుంటే అనిపిస్తోంది ఆ ఆయన సైన్స్ ని వదిలేసి ఏదో ఆధ్యాత్మిక వేత్తగా మారిపోలేదు. ఆయన సైన్స్ ని మరింత నిజాయితీగా ఇంకా లోతుగా అన్వేషించాడు.
(15:40) అణువుల ప్రపంచం వెనుకున్నది వేరు వేరు మొక్కలు కాదు అంతా ఒక్కటే చైతన్యం అని ఆయన సైంటిఫిక్ గానే గుర్తించాడు. నిజమే విజ్ఞానశాస్త్రం అనేది మన ముందున్న కిటికీ ఎలా పని చేస్తుందో చెప్తే ఆ కిటికీ లోంచి చూస్తున్నది ఎవరు అని అద్వైత వేదాంతం అడుగుతుంది. ఆయన రెండిటిని బ్యూటిఫుల్ గా కలిపేశారు. అవును అల్టిమేట్ గా ఆయన చెప్పింది ఇదే మనం సృష్టిలో ఒక చిన్న మొక్క కాదు మనలోనే సృష్టి అంతా ఉంది.
(16:08) ఆ ఫీలింగ్ ఒక మనిషికి వస్తే ఇక వాడికి మరణం అంటే భయం ఉండదు జీవితం అంటే ఆందోళన ఉండదు. ఖచ్చితంగా సరే ఆ ఈ మొత్తం డిస్కషన్ ఆ కోట్స్ ఆయన నోట్స్ చదివాక నాకు ఒక క్రేజీ ఐడియా తట్టింది. ఈ సెషన్ ముగించే ముందు అది ఒకసారి మీతో షేర్ చేయాలనిపిస్తుంది. చెప్పండి చెప్పండి ఏంటది? ఇందాక మనం ఆ 100 బకెట్ల ఉదాహరణ మాట్లాడుకున్నాం కదా మనందరిలో ఉన్న ఆ ఒకే చైతన్యం ప్రస్తుతం భూమిపై ఉన్న 800 కోట్ల కళ్ళ ద్వారా ఈ సృష్టిని ఈ అందాన్ని ఒకేసారి చూస్తుంది.
(16:40) ఆయా శరీరాల బకెట్లను బట్టి రకరకాలుగా ఫీల్ అవుతుంది. అవును కరెక్ట్ అయితే ఒక వ్యక్తిగా నా శరీర ప్రయాణం ముగిసిపోయి నా కళ్ళు శాశ్వతంగా మూసుకున్న తర్వాత ఆ చంద్రుడు అంటే ఆ చైతన్యం ఇంకెవరి కళ్ళ ద్వారానో ఇంకేదో జీవి కళ్ళ ద్వారానో ఈ అద్భుతమైన సృష్టిని గమనిస్తూనే ఉంటాడు కదా అది ఎప్పుడు ఏదో ఒక రూపంలో ఈ సృష్టిని గమనిస్తూనే ఉంటే ఇక నాకుఇక మరణం ఎక్కడఉంది మనం నిజంగా ఎప్పటికీ అంతం లేని వాళ్ళమా అబ్బా అది నిజంగా రోమాలు నిక్కబోర్చుకునే ఆలోచన అండి మీరు అన్నట్లు మరణం అనేది కేవలం బకెట్ పగిలిపోవడం మాత్రమే ఆ చంద్రుడికి ఆ వెలుగుకి ఎలాంటి మరణం లేదు.
(17:19) మనం మనల్ని ఆ బకెట్ తో ఐడెంటిఫై చేసుకోవడం మానేసి ఆ అనంతమైన చైతన్యంగా చూసుకుంటే ఈ విశ్వంలో మనం ఎప్పటికీ సజీవంగానే ఉంటాం. అద్భుతం మనం మొదట్లో ఒక పెట్టెలో ఉన్న స్లోడింగర్స్ పిల్లి గురించి మాట్లాడుకున్నాం కదా సైన్స్ ఎప్పుడూ ఆ పెట్టె లోపల ఏముందో అని వెతుకుతుంది. బహుశా ఆ పెట్టెలో ఉండి గమనింపబడుతున్న పిల్లి లాంటి వాళ్ళం కాదు మనం.
(17:42) ఈ సృష్టి అనే విశాలమైన పెట్టెను బయట ఉండి చూస్తున్న ఆ గమనించే వెలుగులం మనం అవును ఆ వెలుగు ఎప్పటికీ ఆరిపోదు. కచ్చితంగా ఈ ప్రశాంతమైన అద్భుతమైన భావనతో ఇవాల్టి లోతైన విశ్లేషణకు ముగింపు పలుకుదాం.