🕉️ అ + ఉ + మ = ఓం--“సోఽహం” — అదే నేను silence is God #మాండూక్యోపనిషత్తు Day-4#ఉపనిషత్#వేదాంతం#నేను

🕉️ అ + ఉ + మ = ఓం--“సోఽహం” — అదే నేను silence is God #మాండూక్యోపనిషత్తు Day-4#ఉపనిషత్#వేదాంతం#నేను

Author Name:🪷 ఆనందోబ్రహ్మ " నిన్ను నీవు తెలుసుకో"Eternal Bliss

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@advaitam23

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=A3fPU9mscZI



Transcript:
(00:01) ప్రస్తుతం నా గొంతు మీరు వింటున్నారు కదా అలాగే మీరు కూర్చున్న కుర్చి కావచ్చు లేదా ప్రయాణిస్తున్న వాహనం తాలకు ఆ స్పర్శ మీకు బాగా తెలుస్తోంది. అవును ఖచ్చితంగా తెలుస్తోంది. రైట్ మీకు ఒక పేరు ఉంది ఒక గతం ఉంది రేపటి గురించి కొన్ని ప్రణాళికలు కూడా ఉన్నాయి. ఇదంతా చాలా స్పష్టమైన వాస్తవం అని మనం ఎప్పుడూ అనుకుంటూ ఉంటాం కదా కానీ ఒక్క క్షణం ఆలోచించండి.
(00:25) మ్ ఒకవేళ మనం అనుభవిస్తున్న ఈ భౌతిక ప్రపంచం మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులు ఆఖరికి మన ఐడెంటిటీతో సహా అంతా ఆ ఒక మహా అద్భుతమైన భ్రమ అయితే అంటే ఒక పెద్ద ఇల్యూషన్ అన్నమాట అవును మన మెదడు మన ఇంద్రియాలు కలిసి ఆడుతున్న ఒక సుదీర్ఘమైన నాటకంలో మనం కేవలం పాత్రధారులం మాత్రమే అయితే ఎలా ఉంటుంది వినడానికి ఏదో సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమా లాగా అనిపిస్తుంది కదా నిజమే చాలా మందికి మొదట అలాగే అనిపిస్తుంది.
(00:53) కానీ ఏంటంటే క్వాంటం ఫిజిక్స్ పుట్టడానికి వేలాది సంవత్సరాల క్రితమే ఈ సత్యాన్ని అత్యంత తార్కికంగా నిరూపించిన ఒక అద్భుతమైన తాత్విక విజ్ఞానం మనకు ఉంది. అదే అద్వైత వేదాంతం. అక్షరాల నిజం. ఈ రోజు మనం మన అస్తిత్వాన్ని ప్రశ్నించే ఒక గంభీరమైన ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించబోతున్నాం. ఈనాటి లోతైన విశ్లేషణకు స్వాగతం. మన అన్వేషణకు మూలం ది రోప్ అండ్ ది సర్పెంట్ గ్రంథం.
(01:18) అవును ముఖ్యంగా మాండుక్యోపనిషత్తు డేఫోర్ పార్ట్ వన్ లో ఉన్నాం కదా మనం అందులోని అ ఉ మ కలిస్తే ఓం అలాగే సోహం లాంటి గంభీరమైన చైతన్య విశ్లేషణను ఆధారం చేసుకొని ఈరోజు మనం చర్చించబోతున్నాం. ఖచ్చితంగా మీరు మొదట చెప్పిన ఈ ప్రశ్నలు, సందేహాలు బహుశా మానవ పరిణామ క్రమంలోనే అత్యంత మేధోపరమైన మైలురాళ్లు అని చెప్పొచ్చు. మ్ ఈరోజు మనం చర్చించబోయే ఈ మూల గ్రంథం కేవలం ఆ కొన్ని సిద్ధాంతాలను ప్రతిపాదించే పుస్తకం కాదు ఇదొక సుదీర్ఘమైన విద్యా సంప్రదాయానికి ప్రతీక అంటే ఒక పరంపర లాంటిదా అవును ఈ గ్రంథం ప్రారంభంలోనే ఒక అద్భుతమైన గురు పరంపర శ్లోకాన్ని ప్రస్తావించారు.
(02:01) నారాయణం పద్మభువం వశిష్టం శక్తించ తత్పుత్ర పరాశరంచ అంటూ సాగుతుంది ఆ శ్లోకం. వినడానికి చాలా బాగుంది. ఇది కేవలం పేర్ల జాబితా కాదు చూడండి సాక్షాత్తు ఆ నారాయణుడి దగ్గర మొదలై బ్రహ్మ వశిష్టుడు పరాశరుడు వ్యాసుడు శుఖ మహర్షి గౌడపాదులు ఓహో అంటే ఆదిశంకరాచార్యుల వరకు అన్నమాట అవును గోవింద భగవత్పాదులు మరియు సాక్షాత్తు శ్రీ ఆదిశంకరాచార్యుల వరకు ఈ జ్ఞానం ఒక తరం నుండి మరో తరానికి ఎలా ప్రవహించిందో ఇది చెబుతుంది.
(02:34) రైట్ చాలా గ్రేట్ కనెక్షన్ ఇది. అలాగే మండుక్యోపనిషత్తుకు సంబంధించిన శాంతి మంత్రాన్ని కూడా ఇక్కడ మనం గుర్తు చేసుకోవాలి. ఓం భద్రం కరుణేభిహి శృం దేవాహ అని ఉంటుంది. అంటే దాని అర్థం ఏంటి? అంటే మన చెవులతో మంచి విషయాలను విందాం మన కళ్ళతో సత్యాన్ని చూద్దాం అని అర్థం వస్తుంది. ఈ పరంపర గొప్పతనం ఏంటంటే ఇది కేవలం ఇన్ఫర్మేషన్ ని బదిలి చేయలేదు.
(02:58) మరి దేన్ని బదిలీ చేసింది అంటారు ఒక అనుభవాన్ని అంటే ఒక ఎక్స్పీరియన్స్ ని బదిలీ చేసింది. ఒక జీవన సత్యాన్ని తరతరాలుగా అందిస్తూ వచ్చింది. అది చాలా ముఖ్యమైన పాయింట్ అండి ఎందుకంటే వేదాంతం అనేది ఒక బిలీఫ్ సిస్టం కాదని నాకు అనిపిస్తుంది. కరెక్ట్ అది నమ్మకపు వ్యవస్థ కాదు అది ఒక ఎంక్వయిరీ ఒక అన్వేషణ సాధారణంగా మనం ఏదైనా విషయాన్ని చదివినప్పుడు అది మనకు తెలిసిన ఒక సమాచారంగా మారుతుంది కదా అవును జస్ట్ డేటా లాగా మన బ్రెయిన్ లో స్టోర్ అవుతుంది.
(03:28) కానీ వేదాంతాన్ని చదివినప్పుడు అది మనల్ని మనం చూసుకునే విధానాన్నే మార్చేయాలి అందుకే ఈ గురుపరంపర శ్లోకంలో మీరు చెప్పినట్లు కేవలం పేర్లు లేవు ఖచ్చితంగా లేవు ఆ అద్వయ ఆత్మను సాక్షాత్కరింపజేసుకున్న ఒక గొప్ప పరంపర ఉంది. సరే ఆ ఇక ఈ గ్రంథం మనకు అందిస్తున్న అసలు అన్వేషణలోకి వెళ్దాం. వెళ్దాం అద్వైతాన్ని విశ్లేషించడానికి ముఖ్యంగా మాండుకోపనిషత్తులోని గంభీరమైన తత్వాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి వాళ్ళు ఎంచుకున్న ఫ్రేమ్వర్క్ గురించి మాట్లాడదామా తప్పకుండా ముఖ్యంగా అధిష్టానం మరియు వికల్పం అనే రెండు ప్రాథమిక భావనల చుట్టూ ఈ చర్చ అంతా సాగుతుంది కదా అవును ఈ రెండు పదాలు చాలా కీలకం ఇక్కడ
(04:08) ఈ పదాలు వినడానికి కొంచెం సంస్కృత పదాలయినా కూడా బేసిక్ గా వీటి వెనుకున్న లాజిక్ చాలా ఆధునికమైనది అనిపిస్తుంది. అవును ఈ తత్వాన్ని అర్ధం చేసుకోవడానికి బేసిక్ గా మన బుద్ధిని చాలా పదునుగా ఉంచుకోవాలి. ఎందుకంటే మనం రోజు చూసే భౌతిక సత్యాలను ఇది పూర్తిగా సవాల్ చేస్తుంది. నిజమే మూల గ్రంధం ఈ రెండు పదాలను చాలా స్పష్టంగా నిర్వచించింది.
(04:36) ఒకటి అధిష్టానం దీనినే ఆస్పదం, ఆశ్రయం లేదా ఆధారం అని కూడా అంటారు. రైట్ ఆధారం అంటే బేస్ అన్నమాట. ఎక్జాక్ట్లీ రెండవది వికల్పం అసలు అధిష్టానం అంటే ఏంటంటే దేని ఆధారంగా అయితే ఒక భ్రమ లేదా ఒక దృశ్యం కనిపిస్తుందో అది అధిష్టానం ఓహో అంటే స్క్రీన్ లాంటిది అనవచ్చా అలా కూడా అనుకోవచ్చు దీని లక్షణం ఏంటంటే ఇది ఎప్పుడు ఒకేలా ఉంటుంది దీనిలో ఎలాంటి మార్పులు ఉండవు అంటే స్థిరంగా ఉంటుంది అన్నమాట అవును అందుకే దీనిని నిర్వికల్పం అంటారు అంటే మార్పు లేనిది ఇక రెండవది వికల్పం అంటే ఆ అధిష్టానం మీద మనకు ఏవైతే కల్పించబడి కనిపిస్తున్నాయో వాటిని వికల్పాలు అంటారు.
(05:18) ఒక రకంగా ఆలోపితం అవుతున్నాయో అంటాం కదా మనం కరెక్ట్ ఆరోపితమైనవన్నీ వికల్పాలే ఈ వికల్పాలతో కలిసినప్పుడు ఆ స్థిరమైన అధిష్టానాన్నే సవికల్పం అని కూడా వ్యవహరిస్తారు. ఈ కాన్సెప్ట్ ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఆ మూలంలో ఇచ్చిన ఆకాశం లేదా స్పేస్ ఉదాహరణ చాలా అద్భుతంగా ఉంటుందండి. చాలా పర్ఫెక్ట్ ఉదాహరణ అది. ఆకాశం అంటే కేవలం పైన కనిపించే నీలిరంగు ఆకాశం కాదు కదా అదొక స్పేస్ ఒక అనంతమైన డైమెన్షన్ అవును ఈ ఉదాహరణ ద్వారా అసలు అధిష్టానానికి వికల్పానికి ఉన్న సంబంధాన్ని ఎలా వివరించారు చూడండి మూల గ్రంథంలో రచయిత ఆకాశాన్ని ఎంచుకోవడానికి ఒక చాలా బలమైన కారణం ఉంది.
(06:00) మనకు తెలిసిన పంచభూతాలలో అతి సూక్ష్మమైనది ఏది? ఆకాశమే కదా. అవును సర్వవ్యాపకమైనది కూడా ఆకాశమే. ఇప్పుడు ఈ అనంతమైన ఆకాశం లేదా స్పేస్ అనేది అధిష్టానం అది నిర్వికల్పం అంటే దాంట్లో ఎలాంటి చేంజెస్ ఉండవు. అవును దానిలో దానికి ఎలాంటి భేదాలు లేవు. ఆకాశం అనేది ఒక ఖాళీ స్థలం లాంటిది బేసిక్ గా మీరు భారతదేశంలో చూస్తున్న ఆకాశం అమెరికాలో చూస్తున్న ఆకాశం వేరు వేరు కాదు కదా లేదు అంతా ఒకటే.
(06:30) ఆస్ట్రేలియాలో అయినా చంద్రమండలంలో అయినా సూర్యమండలంలో అయినా లేదా ఏవో కొన్ని కోట్ల కాంతి సంవత్సరాల దూరంలో ఉన్న మరొక గెలాక్సీలో అయినా సరే ఉన్నది ఒకటే ఆకాశం ఒకటే స్పేస్ కరెక్ట్ ఆ ఆకాశం ఎక్కడా మారదు దాని స్వరూపంలో ఎక్కడా తేడా రాదు అది తనంతట తానుగా ఎప్పుడూ నిర్వికల్పమే కానీ ఆ మనం ఆ అనంతమైన ఆకాశంలో గోడలు కడతాం కదా ఇల్లు కడతాం దేశాల మధ్య సరిహద్దులు కూడా గీస్తాం అవును గీస్తాం ఇది నా గది అంటాం. ఇది నీ ఇల్లు అంటాం.
(07:00) అంటే ఆ అనంతమైన స్పేస్ లో మనం కొన్ని బౌండరీస్ ని క్రియేట్ చేస్తున్నాం. సరిగ్గా చెప్పారు మీరు ఎప్పుడైతే గోడలు కట్టారో అప్పుడు ఆ గోడల మధ్య ఉన్న ఆకాశాన్ని ఏమంటారు? గది అంటారు. అవును ఇంకొన్ని గోడలు కట్టి దాన్ని హాల్ అంటారు. ఇంకో చోట వీధి అంటారు. ఈ గది, ఇల్లు, వీధి, పట్టణం, దేశం ఇవన్నీ ఏంటి? ఇవన్నీ మనం పెట్టుకున్న పేర్లు ఆకారాలు అవే వికల్పాలు అనంతమైన ఆకాశం మీద మీరు ప్రాజెక్ట్ చేసిన లేదా ఆరోపించిన భేదాలు ఇవి ఈ గోడల దృష్టితో చూసినప్పుడు మనం దాన్ని సవికల్పం అంటున్నాం.
(07:36) ఓహో అంటే గోడలతో కలిపి చూస్తే సవికల్పం అవును కానీ ఒక్కసారి ఆలోచించండి మీరు గోడలు కట్టడం వల్ల ఆకాశం ఏమైనా ముక్కలు అయిందా లేదు స్పేస్ ఎక్కడికి పోతుంది అది అలాగే ఉంటుంది కదా ఒకవేళ ఆ గోడలను కూల్చేస్తే ఆకాశం ఏమైనా కొత్తగా కలిసిపోతుందా లేదు గోడలు ఉన్నా లేకపోయినా ఆకాశం తన స్వరూపంలో తాను పూర్ణంగానే ఉంటుంది. చాలా స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది.
(08:01) ఇక్కడ ఇంకొక అద్భుతమైన తాత్విక ప్రశ్నను మూల గ్రంధం లేవనెత్తింది. వికల్పాలు అంటే ఈ గోడలు, భవనాలు, గ్రహాలు అన్నీ కూడా ఆకాశం మీద ఆధారపడి ఉన్నాయి కదా అవును ఒకవేళ ఆధారమైన ఆకాశం లేకుండా ఈ వికల్పాలు ఉండగలవా? అంటే స్పేస్ లేకుండా మేటర్ ఉండగలదా అని అడుగుతున్నారా? ఇది చాలా డీప్ క్వశ్చన్ అండి. అవును మీరు చెప్పినట్లు స్పేస్ లేకుండా మ్యాటర్ ఉండగలదా? సూర్యుడు ఉన్నాడు సూర్యమండలం అంతా ఎక్కడ ఉంది? ఆకాశంలోనే ఉంది.
(08:28) ఆకాశమే బేస్ దానికి సూర్యమండలానికి ఆకాశం ఒక కంటైనర్ లాంటిది అనుకుందాం. ఒకవేళ సూర్యుడు ఆకాశాన్ని వదిలేసి బయటక వచ్చే అనుకుంటే ఏమవుతుంది? అసలు ఆకాశం వదిలేసి బయటకు రావడం అనేది ఇంపాసిబుల్ కదా వస్తే అసలు సూర్యుడే ఉండడు. ఎగ్జాక్ట్లీ సూర్యమండలం ఇక ఉండదు శూన్యం అసలు అది ఒక వస్తువే కాకుండా పోతుంది. మైండ్ బ్లోయింగ్ లాజిక్ ఇది అంటే ఆధారం లేకుండా ఆరోపితమైన వస్తువుకు ఉనికి లేదు స్పేస్ లేకుండా మేటర్ కు ఉనికి లేదు.
(09:00) అవును ఈ విశ్వంలో ఉన్న ప్రతి భౌతిక వస్తువు ప్రతి నిర్మాణం ఆఖరికి మనం అత్యంత పటిష్టంగా నమ్మే మన శరీరాలు కూడా అంటే మన బాడీస్ కూడానా అవును మన శరీరాలు కూడా ఆ అనంతమైన అధిష్టానం మీద ఆధారపడి ఉన్న తాత్కాలిక వికల్పాలు మాత్రమేనని ఈ ఆకాశం ఉదాహరణ చాలా స్పష్టంగా చెబుతోంది. ఇది వింటుంటే మన రోజువారి జీవితం ఎంత సంకుచితమైనదో అనిపిస్తుందండి.
(09:25) నిజమే కదా మనం గీసుకున్న ఈ దేశాల సరిహద్దులు కావచ్చు మన సొంత ఇల్లు అనే అహంకారం కావచ్చు ఈ బౌండరీస్ అన్నీ కేవలం ఒక పెద్ద స్పేస్ లో మనం తీసుకున్న చిన్న చిన్న కల్పనలు మాత్రమే అవును అన్ని కల్పనలే ఒక అనంతమైన వాస్తవం ముందు మన ఈ భౌతిక నిర్మాణాలు ఎంత తాత్కాలికమో కదా అనిపిస్తోంది. కానీ ఇక్కడ నాకు ఒక చిన్న సందేహం వస్తుంది. అడగండి ఆకాశం అనేది చాలా పెద్ద కాన్సెప్ట్ బహుశా ఫిజిక్స్ తెలిసిన వాళ్ళకి లేదా ఖగోళ శాస్త్రం తెలిసిన వాళ్ళకి ఇది త్వరగా కనెక్ట్ అవుతుందేమో అవును కొంచెం సైంటిఫిక్ గా ఉంటుంది.
(10:00) కానీ సామాన్య మానవుడు దైనందిన జీవితంలో జరిగే ఆ భ్రమలను మనసుకు కలిగే భ్రాంతిని వివరించడానికి వేదాంతం కేవలం ఈ ఆకాశం ఉదాహరణ దగ్గరే ఆగిపోలేదు కదా లేదు ఖచ్చితంగా లేదు. భగవత్పాదులు అనగా ఆదిశంకరాచార్యులు సామాన్యులకు సైతం ఈ భ్రమ యొక్క పనితీరును అంటే మెకానిక్స్ ఆఫ్ ఇల్యూజన్ ని వివరించడానికి ఒక మంచి ఉదాహరణ తీసుకున్నారు.
(10:25) అదేంటి అదే అత్యంత ప్రాచూర్యం పొందిన అత్యంత సరళమైన రజ్జు సర్ప దృష్టాంతం అంటే తాడు పాము ఉదాహరణ ఓ అవును వేదాంతం అనగానే అందరికీ ముందుగా గుర్తొచ్చేది ఇదే అవును వేదాంతం చదివే ప్రతి ఒక్కరికి ఈ ఉదాహరణ సుపరిచితమే కానీ మూల గ్రంథం దీనిని కేవలం ఒక ఉదాహరణగా మాత్రమే వదిలేయకుండా దాని వెనుకున్న ఆదిభౌతిక శాస్త్రాన్ని అత్యంత లోతుగా విశ్లేషించింది.
(10:51) రైట్ చీకట్లో పడి ఉన్న తాడును చూసి పాము అని భ్రమపడటం అనేది ఒక క్లాసిక్ ఎగ్జాంపుల్ మనం చాలాసార్లు విన్నాము. విన్నాము కానీ దీన్ని మనం డీకోడ్ చేయాలి. అవుళ్ళు మన శ్రోతలకు కూడా దీని గురించి బాగానే తెలుసు కానీ మీరు అన్నట్లుగా ఈ సోర్స్ మెటీరియల్ ఆ భ్రమను ఎలా డీ కన్స్ట్రక్ట్ చేసిందో కొంచెం వివరిస్తారా అసలు ఆ బ్రమ అనేది ఎలా పనిచేస్తుంది మన బుర్రలో తప్పకుండా ఈ బ్రమ ఎలా పనిచేస్తుందో అర్థం చేసుకోవాలంటే మనం తాడు యొక్క అస్తిత్వాన్ని అలాగే పాము యొక్క అస్తిత్వాన్ని విడివిడిగా చూడాలి అంటే సపరేట్ గా చూడాలంటారు.
(11:23) అవును దారిలో ఒక తాడు పడి ఉంది అనుకుందాం. ఆ తాడు అక్కడ పడి ఉండి ఏం చేస్తుంది? ఏమి చేయటం లేదు జస్ట్ పడి ఉంది అంతే కరెక్ట్ ఏమి చేయటం లేదు అది కేవలం ఒక అధిష్టానంగా తన ఉనికిలో తానుంది. మూలంలో దీనిని స్వస్య భావః అన్నారు. స్వస్య భావః అంటే దాని ఉనికి దానిది అవును దాని స్వభావం లేదా ఉనికి దానిదే అది మీరు చూస్తున్నారా లేదా అని అసలు పట్టించుకోదు.
(11:49) రైట్ దాని అస్తిత్వం మీ ఇంద్రియాల మీద ఆధారపడి లేదు. మీరు దీపం పెట్టినా పెట్టకపోయినా అది తాడే కానీ మసక చీకటి కారణంగా మీరు ఆ తాడును చూసి పాము అనే భయపడ్డారు. అవును కంగారుపడిపోతాం. ఇప్పుడు చెప్పండి ఆ పాము ఎక్కడుంది ఆ పాము ఎక్కడుంది అంటే బేసిక్ గా అది నా బుర్రలో ఉంది. నా భయంలో ఉంది అని చెప్పొచ్చు.
(12:14) సరిగ్గా చెప్పారు కానీ ఆ క్షణంలో మీరు ఆ పాము బయట ఉందని అది మిమ్మల్ని కాటేస్తుందని బలంగా నమ్ముతున్నారు కదా అవును చెమట్లు కూడా పట్టేస్తాయి భయంతో మరి ఆ పాము అంటే ఆ వికల్పం ఎప్పుడు జన్మించింది ఎప్పుడు జన్మించింది అంటే నేను ఎప్పుడైతే ఆ తాడుని చూసి పొరబడ్డానో అప్పుడే కరెక్ట్ ఎప్పుడైతే మీ అజ్ఞానం ఆ తాడు యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని కప్పి వేసిందో దాన్నే ఆవరణ అంటారు వేదాంతంలో ఓహో ఆవరణ అంటే కప్పివేయడం అవును ఆ కప్పి వేసిన దాని మీద ఒక అబద్ధపు స్వరూపాన్ని మీరు ప్రొజెక్ట్ చేశారు.
(12:47) దాన్నే విక్షేప అంటారు. ఆవరణ విక్షేప ఇవి రెండ జరిగితే భ్రమ పుడుతుంది. అవును అప్పుడు ఆ పాము పుట్టింది మరి ఆ పాము అస్తిత్వం ఎవరిది మీ అజ్ఞానానిది మీరు ఆ తాడును చూడనంతసేపు అక్కడ పాము లేదు. మీరు చూసి పొరబడినప్పుడే పాము వచ్చింది. చాలా క్లియర్ గా ఉంది. ఇక్కడ ఇంకో అద్భుతం ఏంటంటే ఒకే తాడును నలుగురు మనుషులు చూశారనుకోండి ఒకడు దాన్ని పాము అనుకుంటాడు మరొకడు కర్ర ముక్క అనుకుంటాడు అవును చీకట్లో ఎవరి భయం వాళ్ళది ఇంకొకడు నీటి ధార అనుకుంటాడు భూమిలో పగులు అని ఇంకొకడు అనుకుంటాడు.
(13:22) ఎవరు ఏ భ్రమలో ఉంటే వాళ్ళ మైండ్సెట్ ని బట్టి ఆ భ్రమకు తగ్గ వికల్పం అక్కడ కనిపిస్తుంది. బ్యూటిఫుల్ దీన్ని మనం ఒక అద్భుతమైన మానసిక విశ్లేషణకు సైకలాజికల్ అనాలసిస్ కి అన్వయించవచ్చు అనిపిస్తుంది నాకు ఎలా అంటారు నేను ఒక చిన్న ఉదాహరణ చెప్తాను చూడండి మనం రోజు ఆఫీస్ లోనో జీవితంలోనో ఇలాంటి భ్రమలనే కదా క్రియేట్ చేసుకుంటున్నాం. అవును ఉదాహరణకు సాయంత్రం వేళ మీ బాస్ నుంచి ఒక చిన్న టెక్స్ట్ మెసేజ్ వచ్చింది అనుకుందాం.
(13:49) రేపు ఉదయం నా క్యాబిన్ లో కలుద్దాం అని ఓకే ఆ మెసేజ్ అనేది బేసిక్ గా కేవలం ఒక కమ్యూనికేషన్ అదిఒక తాడు లాంటి సాధారణ విషయం కదా అవును జస్ట్ ఒక ఇన్ఫర్మేషన్ కానీ మన మనసు అనే చీకట్లో మనకున్న ఆందోళన వల్ల ఆ చిన్న మెసేజ్ ని ఒక పెద్ద పాము లాగా ఊహించుకుంటాం మనం నిజమే చాలాసార్లు జరుగుతుంది ఇది. అయ్యో నేను ఏదైనా ప్రాజెక్ట్ తప్పు చేశానా నా ఉద్యోగం తీసేస్తారా నా మీద ఇంకేదైనా కంప్లైంట్ వచ్చిందా అంటూ రాత్రంతా నిద్రపోము.
(14:17) అవును టెన్షన్ పడిపోతాం. ఆ పాము మనల్ని రాత్రంతా భయపెడుతూనే ఉంటుంది. తీరా మరసటి రోజు ఉదయం బాస్ దగ్గరికి వెళ్ళగానే ఆయన నవ్వి ఏం లేదు నీకు ప్రమోషన్ ఇద్దామని పిలిచాను అనంగానే అప్పుడు రిలీఫ్ వస్తుంది. అవును అక్కడ జ్ఞానం అనే దీపం వెలిగింది. వెంటనే ఆ జాబ్ పోతుందనే భయం అంటే ఆ పాము మాయమైపోయి కేవలం ఒక సాధారణ మెసేజ్ అంటే తాడు మనకు స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
(14:44) ఉమ్ వేదాంతం చెప్పే వికల్పం అంటే ఇదే కదా మనం రోజువారి జీవితంలో ఫేస్ చేసేది. మీరు చెప్పిన ఈ ఉదాహరణ సైకాలజీ పరంగా అంటే మనస్తత్వ శాస్త్రం పరంగా చాలా అద్భుతంగా ఉంది. థాంక్యూ మన దైనందిన జీవితంలో మన ఆందోళనలు ఎలా లేని పాములను సృష్టిస్తాయో చెప్పడానికి ఇది బెస్ట్ ఎగ్జాంపుల్ కానీ ఇక్కడే మనం చాలా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. ఎందుకు మీరు ఇక్కడ ఒక పెద్ద సైద్ధాంతిక పొరపాటు చేశారు.
(15:12) పొరపాట నేనేం తప్పు చెప్పాను అద్వైత వేదాంతం అనేది కేవలం మానసిక చికిత్స కాదు అదొక సైకోథెరపీ కాదు అదొక ఆదిభౌతిక విప్లవం ఒక ఆంటోలాజికల్ రెవల్యూషన్ ఓహో అంటే నేను చెప్పిన లాజిక్ లో తప్పేముంది నా భయమే పాము కదా మీ భయం పామే అందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు కానీ వేదాంత దృష్టిలో చూసినప్పుడు కేవలం మీ భయమే కాదు మరేంటి ఆ టెక్స్ట్ మెసేజ్ ఆ ఫోన్ మీ బాస్ ఆఫీసు మీ కళ్ళు ఈ విషయాలను ప్రాసెస్ చేస్తున్న మీ మెదలు ఆఖరికి ఆ క్షణంలో ఉన్న కాలం ప్రదేశం ఇవన్నీ కూడానా అవును ఇవన్నీ కూడా పాములే ఇవన్నీ ఆరోపితమైన వికల్పాలే ఒక్క నిమిషం భయపెట్టేదా ఇదంతా వింటుంటే నిజంగానే కొంచెం భయం వేస్తుంది. అద్వైతం
(15:58) ప్రకారం భౌతిక ప్రపంచం అనేది అజ్ఞానం తొలగిపోయిన తర్వాత మిగిలే తాడు కాదు ఆ భౌతిక ప్రపంచం అంతా కూడా మరొక పెద్ద పాము మాత్రమే అంటే నేను నిజమనుకుంటున్న మెసేజ్ ఫోన్ కూడా బ్రమేనా అవును తాడు అంటే ఒకే ఒక్క శుద్ధ చైతన్యం ప్యూర్ కాన్షియస్నెస్ మనం చూస్తున్న ఈ సృష్టి అంతా అందులోని మంచి చెడు భయం ధైర్యం వస్తువులు మనుషులు అన్నీ అన్ని ఆ చైతన్యం మీద కల్పించబడ్డాయా అన్ని ఆ ఏకైక చైతన్యం మీద కల్పించబడిన మహా వికల్పాలు ఓ మై గాడ్ ఇది నిజంగానే బుద్ధిని స్తంభింపచేసే సత్యంఅండి నేను నా భ్రమలను మాత్రమే కాదు నా వాస్తవాలను కూడా ప్రశ్నించుకోవాలన్నమాట
(16:42) ఖచ్చితంగా నా చేతిలో ఉన్న ఫోన్ మాత్రమే కాదు బహుశా ఇప్పుడు మన మధ్య జరుగుతున్న ఈ సంభాషణ ఈ క్షణం కూడా ఒక వికల్పమేనని అద్వైతం చెబుతోందా అవునండి ఇది కూడా వికల్పమే ఇది ఎలా సాధ్యం అసలు ఈ స్థాయిలో ఆలోచించాలంటే ముందు ఈ ప్రపంచాన్ని అనుభవిస్తున్న ఈ ప్రపంచాన్ని చూస్తున్న ఆ నేను ఎవరో తెలుసుకోవాలి కదా ఎక్జాక్ట్లీ మీరు చాలా సరైన ప్రశ్న అడిగారు.
(17:09) అద్వైతం సాధించే అత్యున్నత శిఖరం ఇదే ఆ నేను గురించి మూల గ్రంథం ఏం చెప్తోంది. ఈ తాడుపాము ఉదాహరణను దాష్టాంతికానికి అంటే ఈ ఉదాహరణ దేనిని సూచిస్తుందో ఆ అసలు సత్యానికి అన్వయించినప్పుడే అసలు రహస్యం బయటపడుతుంది. రైట్ దాష్టాంతికం అంటే ద హిడెన్ రియాలిటీ అన్నమాట అవును ప్రపంచంలో మనం ఎవరిని కదిలిచ్చినా నేను అని మాట్లాడుతారు కదా అవును నేను చేశాను నేను వెళ్ళాను అంటారు.
(17:36) నేనంటే నా పేరు నా శరీరం నా ఉద్యోగం నా బంధాలు అని అనుకుంటారు. ఎన్ని శరీరాలు ఉంటే అన్ని నేనులు ఎన్ని ప్రాణాలు ఉంటే అన్ని నేనులు ఉన్నాయని మనం భ్రమపడుతున్నాం. అది భ్రమ ఎలా అవుతుంది ప్రతి మనిషికి ఒక నేను ఉంటుంది కదా అక్కడే ఉంది లాజిక్ ఈ వేదాంత గ్రంథం ఏమంటుందంటే మనసు మీద ఆలోచనల మీద ఆధారపడి ఉన్న ఈ నేను అనేది అసలైన నేను కాదు అదొక నకిలీ నేను నకిలీ నేను అవును వేదాంత పరిభాషలో దీనినే చిదాభాసుడు అంటారు.
(18:13) అంటే రిఫ్లెక్టెడ్ కాన్షస్నెస్ లేదా అహంకారం అంటారు. ఆగండి ఆగండి నా నేను నకిలీ నేనేనా నా శరీరం నా ఆలోచనలు నా జ్ఞాపకాలు ఇవన్నీ కలిపితేనే కదా నా అస్తిత్వం ఏర్పడింది. ఇదంతా ఒక నకిలి నేను లేదా అహంకారం అంటుంటే నా ఐడెంటిటీకే ముప్పు వచ్చినట్లు అనిపిస్తోందండి ఒక రకంగా నా ఎగ్జస్టెన్స్ నే క్వశ్చన్ చేస్తున్నట్లు ఉంది. మరి అసలైన నేను ఎక్కడుంది అసలైన నేను అనేది ఈ అనంత విశ్వంలో ఒక్కటే ఉంటుంది.
(18:46) దానికే అద్వయ ఆత్మ అని పేరు అద్వయ ఆత్మ అవును అద్వయం అంటే రెండవది లేనిది నా నేను మీ నేను వేరొకరి నేను ఇలా ఈ నేనులన్నీ వేరు వేరు కాదు అంటే అందరి నేను ఒకటేనా అవన్నీ కలుపుకొని ఒకే నేను ఉంటుంది. ఈ విషయం మన బుద్ధికి వెంటనే పట్టుబడదు. ఎందుకంటే మనం చిన్నప్పటి నుండి భౌతిక భేదాలను దేహాలను చూస్తూ పెరిగాం. అవును మనకి సపరేట్ గా ఉండటమే తెలుసు. దీనిని లోతుగా విశ్లేషించడానికి మూల గ్రంథంలో రచయిత ఒక అద్భుతమైన ఉదాహరణను ప్రస్తావించారు.
(19:24) అదే జలము లేదా నీరు మరియు గ్లాసుల ఉదాహరణ. ఓకే ఈ నీరు గ్లాసుల ఉదాహరణ ద్వారా ఈ బహుళనేనులకు ఆ ఏకైక ఆత్మకు మధ్య ఉన్న సంబంధాన్ని ఎలా డీకోడ్ చేశారో చెప్పండి. చూడండి మీరు ఒక పెద్ద పాత్రలో ఉన్న స్వచ్ఛమైన నీటిని తీసుకుని ఒక 10 వేరు వేరు గ్లాసుల్లో పోశారు అనుకుందాం. పోసాను ఓకే ఆ గ్లాసులు వేరు వేరు ఆకారాల్లో ఉన్నాయి. ఒకటి పొడవుగా ఒకటి వెడల్పుగా ఒకటి ఎర్ర రంగులో మరొకటి పచ్చరంగులో ఉన్నాయి.
(19:51) రైట్ డిఫరెంట్ సైజెస్ అండ్ కలర్స్ ఇప్పుడు ఒకవేళ ఆ గ్లాసులో ఉన్న నీటికి ప్రాణం వచ్చి మాట్లాడుతుంటే ఎలా ఉంటుందో జస్ట్ ఊహించండి. ఒక గ్లాస్ లోని నీరు ఏమంటుంది? నేను ఎర్రగా ఉన్నాను అంటుందేమో అవును మరొకటి నేను చాలా పొడవుగా ఉన్నాను ఇది నా నేను అంటుంది. మరొక గ్లాసు లోని నీరు నేను ఆకుపచ్చగా ఉన్నాను అంటుంది. అంటే ఆ నీరు ఆ గ్లాసు కు మాత్రమే పరిమితం అనుకొని గ్లాసు యొక్క లక్షణాలను తన లక్షణాలుగా భావిస్తుందన్నమాట.
(20:21) అద్భుతంగా చెప్పారు సరిగ్గా మన పరిస్థితి కూడా అదే మనం కూడా శరీరాలు అనే గ్లాసుల్లో ఉన్న చైతన్య రసం మైండ్ బ్లోయింగ్ కంపారిజన్ అండి ఇది. ఈ శరీరం నాది నా రంగు ఇది నా కులం ఇది నా దేశం ఇది అని మనం ఆ గ్లాసు లక్షణాలను నేను అనే చైతన్యానికి ఆపాదిస్తున్నాం. అద్భుతమైన విశ్లేషణ ఇది అంటే ఇప్పుడు ఆ 10 గ్లాసులను తీసుకువెళ్లి ఒకేసారి కింద వలకబోస్తే ఏమవుతుందో అదే సత్యం అంటారా అక్షరాలా అంతే ఆ 10 గ్లాసుల నీటిని కింద పోసేస్తే ఆ గ్లాసుల ఆకారాలు రంగులు అన్ని పోతాయి కదా అవును అన్ని కలిసిపోతాయి అన్ని కలిసిపోయి ఒకే ధారగా ప్రవహిస్తాయి.
(21:03) అప్పుడు ఆ ప్రవహిస్తున్నది ఏ జలం అది పొడవాటి జలమా ఎర్రటి జలమా కాదు కదా అది కేవలం నీరు దానికి ఆకారం లేదు అది కేవలం జలం అంతా ఒకటే జలం ఇక్కడ గ్లాసులు అంటే మన శరీరాలు లేదా ఉపాధులు అనేవి వేరు వేరు కానీ అందులో ఉన్న జలం ఆ చైతన్య రసం ఒక్కటే చాలా స్పష్టంగా ఉంది. ఏ గ్లాసు లో ఉన్న నీరు ఆ గ్లాసుకు మాత్రమే సంబంధించినది కాదు ఆ చైతన్యం అనేది విడదీయరానిది.
(21:35) ఇక్కడే గ్రంథకర్త భాష గురించి ఒక అద్భుతమైన ప్రస్తావన తెస్తారు. భాష గురించా ఏంటది? మనకు అసలు భాషాజ్ఞానం కూడా సరిగ్గా లేదని ఆయన అంటారు. భాష మన అవగాహనను ఎలా పరిమితం చేస్తుందో కొంచెం డీటెయిల్ గా చెప్పండి. మనకు భాషాజ్ఞానం లేదనడం వెనుక ఉన్న తాత్విక కోణం ఏమిటసలు? బేసిక్ గా మనం వ్యవహారంలో ఏమంటుంటాం? నీరు అంటాం కదా బహువచనంలో ఎప్పుడైనా నీరులు అంటామా? లేదు నీరు ఎప్పుడు ఏకవచనమే కదా మనం నీళ్ళు అంటాం కానీ అది ఫ్లూయిడ్ కాన్సెప్ట్ లో కరెక్ట్ ఇంగ్లీష్ లో కూడా వాటర్ అంటారు కానీ వాటర్స్ అని సాధారణంగా అనరు.
(22:12) ఒకవేళ ఇంగ్లీష్ లో ఎవరైనా ఇంటర్నేషనల్ వాటర్స్ అని వ్యవహరిస్తే దాని అర్థం ఏంటి? నదులనో సముద్రాలనో భూభాగాల ఆధారంగా విడదీసిన నీరు అని అర్థం వస్తుంది. అవును కానీ రసాయన శాస్త్రం అంటే కెమిస్ట్రీ ప్రకారం చూస్తే అదంతా H2O అనే ఒకే ఫార్ములా కదా అవును వాటర్స్ ఫార్ములా మారదు. ప్రపంచంలో పసిఫిక్ మహాసముద్రం, అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం, హిందూ మహాసముద్రం అని మనం ఎన్ని భౌగోళిక పేర్లు పెట్టుకున్నా గ్లోబ్ చూస్తే మొత్తం భూమండలాన్ని ఒకే సముద్రం చుట్టుముట్టి ఉంటుంది.
(22:44) భర్తహరి ఏమంటారంటే మృతిండం జలరేఖయ వలయితః అంటారు. అంటే ఈ మట్టి ముద్ద లాంటి భూమంతా ఒకే జలరేఖ చేత ఆవరించబడి ఉంది అని అర్థం. వావ్ మృతిండం అంటే మట్టి ముద్ద అవును వేలాది ఏళ్ల క్రితమే ఎలాంటి సాటిలైట్స్ లేని కాలంలోనే మన భారతీయ ఋషులకు భౌగోళికంగా తాత్వికంగా ఎంతటి స్పష్టమైన జ్ఞానం ఉందో చూడండి. నిజంగా గ్రేట్ అండి కాబట్టి పసిఫిక్ మహాసముద్రం అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం అని విడదీసి చూడటం ఎలాగైతే ఒక వ్యవహారిక సత్యమో అలాగే ఆత్మలు అంటే సోల్స్ అనడం కూడా కేవలం వ్యవహారం మాత్రమే.
(23:19) ఓహో అంటే మల్టిపుల్ సోల్స్ లేవంటారా? నీరులు అనడం ఎలా అబద్ధమో ఆత్మలు అనడం కూడా అంటే అబద్ధం పరమార్థంలో ఉన్నది ఒకే ఆత్మ ఇది వింటుంటే మన ఆలోచన పరిధి అమాంతం పెరిగిపోయినట్లు అనిపిస్తుందండి. అంటే నదిలో ప్రవహించే నీరు సముద్రంలో కెరటం పర్వతం మీద మంచుగడ్డ అవును గాలిలో ఆవిరి ఇవన్నీ పైకి వేరు వేరు భౌతిక రూపాల్లో వేరు వేరు పేర్లతో కనిపించిన లోపల ఉన్నది ఒకే H2O అయినట్లు ఈ ప్రపంచంలో ఉన్న 800 కోట్ల మనుషుల్లో కోట్లాది జంతువుల్లో కూడా అవును జంతువుల్లో చెట్లల్లో ఆఖరికి సూక్ష్మ జీవుల్లో ఈ అన్ని రూపాల్లో ప్రవహిస్తున్న చైతన్యం లేదా ఆ అసలైన నేను
(24:01) అనేది ఒకటే అక్షరాల ఒకటే నా నేను మీ నేను వేరు కాదు నేను నాలో నన్ను చూసుకోవడం ఎంత సత్యమో ఎదుటివారిలో నన్ను నేను చూసుకోవడం కూడా అంతే సత్యం. ఇదొక అద్భుతమైన సమైక్యత భావన అండి. నూటికిన శాతం కరెక్టు ఇదే అద్వైతం నా నేను మీ నేను అనేది ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో వ్యవహారానికి అంటే ఈ సృష్టి ఆట ఆడుకోవడానికి మాత్రమే పనికొస్తాయి. జస్ట్ ఒక ప్లే కోసం అన్నమాట.
(24:30) ఆత్మలు అనేకం అనుకోవటం మన అజ్ఞానం చీకట్లో ఉన్నది ఒకే తాడు కానీ అది చూసేవాడి అజ్ఞానాన్ని బట్టి పాముగా కర్రగా పెగులుగా ఎలా కనబడుతూ వికల్పితమై గోచరిస్తుందో అలాగే ఈ విశ్వమంతా కనిపిస్తోంది. అవును ఉన్నది ఒకటే అద్వయ ఆత్మ కానీ అది కోటానుకోట్ల ప్రాణులుగా కనిపిస్తోంది. ఈ నేను అనే స్వచ్ఛమైన స్ఫురణ ఆ ప్యూర్ అవేర్నెస్ తప్ప వేరొక అస్తిత్వం లేదు.
(24:56) వావ్ ఇప్పుడు మనం దృష్టాంతం అంటే ఆకాశం, తాడు, పాము ఉదాహరణ విశ్లేషించాం. దాష్టాంతికం అంటే నకిలీ నేను అసలు ఆత్మ విశ్లేషించాం. అవును మొదలి రెండు దశలు పూర్తయ్యాయి. ఈ దశలో మూల గ్రంథం మనల్ని అత్యంత కఠినమైన సంక్లిష్టమైన సమన్వయం అనే మూడవ అంకంలోకి తీసుకువెళ్తుంది. సమన్వయం అంటే ఈ ఉదాహరణలను ఈ సత్యాలను కలిపి వాస్తవ జీవితానికి అన్వయించడం రైట్ అవును ఈ దశను గ్రంథకర్త ఎందుకు కష్టం అన్నారు బుద్ధికి ఎందుకు భయం వేస్తుంది ఇక్కడ ఎందుకంటే ఇక్కడి నుండి అద్వైతం మన కంఫర్ట్ జోన్ ను పూర్తిగా నాశనం చేస్తుంది.
(25:35) ఇప్పటివరకు మనం ఏది వాస్తవం అని నమ్మి వెతుకుతున్నామో అదంతా బ్రమ అని నిర్మోహమాటంగా నిరూపిస్తుంది. ఓకే గ్రంథకర్త ఈ సమన్వయాన్ని వివరించడానికి మానవ అనుభవాన్ని బేసిక్ గా మూడు ప్రపంచాలుగా విభజించారు. ఏంటవి? మొదటిది భౌతిక ప్రపంచం లేదా రూప ప్రపంచం. ఇంగ్లీష్ లో ద వరల్డ్ ఆఫ్ థింగ్స్ వరల్డ్ ఆఫ్ థింగ్స్ ఓకే. అంటే మనం మన కళ్ళతో చూసే బయటి వస్తువులు పర్వతాలు నదులు మనుషులు కారులు అన్ని రెండవది భావ ప్రపంచం ద వరల్డ్ ఆఫ్ థాట్స్ మనసులో ఉండేవి అన్నమాట కరెక్ట్ కళ్ళు మూసుకుంటే మన మనసులో తిరిగే ఆలోచనలు జ్ఞాపకాలు ఊహలు కోపాలు ఇష్టాలు అన్ని ఈ ప్రపంచంలోకి వస్తాయి. థింగ్స్
(26:21) అయింది థాట్స్ అయింది మూడు ఏంటి మూడవది వాక్ ప్రపంచం ద వరల్డ్ ఆఫ్ వర్డ్స్ అంటే మనం నోరు తెరిచి మాట్లాడే శబ్దాలు భాష పేర్లు ఈ మూడు ప్రపంచాలే మన అస్తిత్వాన్ని పూర్తిగా నిర్వచిస్తున్నాయి. థింగ్స్ థాట్స్ అండ్ వర్డ్స్ చాలా లాజికల్ గా ఉంది ఈ డివిజన్ అయితే వీటికి మనం ఇందాక మాట్లాడుకున్న ఆత్మకు ఆ వికల్పాలకు సంబంధం ఏమిటి? ఇక్కడే అసలు ట్విస్ట్ ఉంది చూడండి మనం మాట్లాడే ప్రతి శబ్దం అంటే వాక్ ప్రపంచంలోని ప్రతి మాట బయట ఉన్న భౌతిక ప్రపంచంలోని ఒక వస్తువును ఖచ్చితంగా సూచిస్తుంది.
(26:57) ఒక ఎగ్జాంపుల్ చెప్తారా ఉదాహరణకు మీరు ఇల్లు అనే శబ్దం ఉచ్చరించగానే అది బయట ఉన్న ఒక భౌతికమైన ఇంటిని సూచిస్తుంది కదా అవును ఇల్లు అనగానే ఒక ఇమేజ్ వస్తుంది మనకి వీధి అంటే బయట ఉన్న వీధి అంటే మీరు మాట్లాడే ప్రతి మాటకు ఒక రూపం ఉంటుంది. ఇదంతా ఒకదానికిఒకటి ముడిపడి ఉంది కదా ఇంటర్ కనెక్టెడ్ ఇప్పుడు శంకరాచార్యులు మరియు మాండూక్య ఉపనిషత్తులోనే గౌడపాద కారికులు చెబుతున్న అత్యంత గంభీరమైన సత్యం ఏమిటో తెలుసా చెప్పండి నా బ్రెయిన్ ఇప్పటికే చాలా విషయాలను ప్రాసెస్ చేస్తుంది కానీ మీరు ఇంకా ఏదో పెద్ద బాంబ్ పేల్చబోతున్నారని నాకు అర్థమవుతుంది. అవును ఆ సత్యం ఏమిటంటే
(27:34) మీ ప్రాణము మీ ఇంద్రియాలు మీ మనసు మీరు చూసుకొని మురిసిపోయే ఈ శరీరం ఓకే మీ భార్య బిడ్డలు బంధువులు మిత్రులు ఇల్లు వాకిలి ఆస్తులు పాస్తులు సుఖం దుఃఖం ఈ సమస్త చరాచర జగత్తు అంతా ఇవన్నీ కూడానా ఈ పిండాండం బ్రహ్మాండం అంతా కూడా కేవలం ఆ నేను అనే శుద్ధ స్ఫురణ అంటే చైతన్యం వేసుకున్న వేషాలు మాత్రమే వేషాలా ఇవన్నీ ఆ చైతన్యం యొక్క వికల్పాలు మాత్రమే తాడు ఏ విధంగా పాముగా దండంగా కనిపించిందో ఆత్మ చైతన్యమే అంటే ఆ నేను అనే స్ఫురణే ఇల్లుగా బిడ్డలుగా సుఖ దుఃఖాలుగా సృష్టిగా కనిపిస్తోంది.
(28:12) అంటే మీరు చెప్పేది నిజానికి అక్కడ ఇల్లు లేదు బిడ్డలు లేరు మీరు లేరు ఉన్నది కేవలం ఒకే ఒక్క స్ఫురణ అవేర్నెస్ మాత్రమే ఒక్క నిమిషం ఆగండి దయచేసి ఇక్కడ బ్రేక్ వేయండి తాడు పాముగా కనిపించడం అనేది ఒక ఇల్యూషన్ ఒక భ్రమ అని నాకు పర్ఫెక్ట్ గా అర్థమయింది. ఓకే ఎందుకంటే ఆ భ్రమను నేను సరిదిద్దుకోగలను. నీరు అన్ని గ్లాసుల్లో ఒకటే అనేది కూడా లాజికల్ గా ఓకే కానీ ఇప్పుడు మీరేమంటున్నారు ఏమంటున్నాను నాకు వచ్చే భౌతికమైన నొప్పి ఆఖరికి ఇప్పుడు మనం చేస్తున్న ఈ డీప్ డైవ్ సంభాషణ ఇవన్నీ కూడా కేవలం నా చైతన్యం వేసుకున్న వేషాలేనా అవును ఇవన్నీ నిజంగా లేవా ఒకవేళ ఇవన్నీ లేకపోతే
(28:52) నాకు నొప్పి ఎలా కలుగుతోంది నాకు ఆకలి ఎలా వేస్తోంది నా బిడ్డ ఏడుస్తుంటే నాకు బాధ ఎందుకు కలుగుతోందండి ఇది అర్థం [గొంతు సవరించుకోవడం] చేసుకోవడం బుద్ధికి కేవలం పరీక్ష మాత్రమే కాదు అదొక తిరుగుబాటు లాగా ఉంది నాకైతే నా వాస్తవికతను మీరు పూర్తిగా జీరో చేస్తున్నారు. నేను అర్థం చేసుకోగలను మీ ఆవేశం మీ సందేహంనూటికినూ శాతం సహజమైనది.
(29:14) అవును కదా ఎవరికైనా ఇలాగే అనిపిస్తుంది. ఈ వేదాంతం విన్న ప్రతి మనిషికి ఎదురయ్యే మొదటి ప్రతిఘటన అంటే రెసిస్టెన్స్ ఇదే మీరు మీ శరీరంతో మీ బంధాలతో ఎంతగా తాదాత్ం చెందారంటే ఐడెంటిఫై అయ్యారంటే అవును అవి నిజం కావు అనగానే మీ అస్తిత్వమే కూలిపోతున్నట్లు అనిపిస్తుంది. అందుకే మూలంలో రచయిత స్పష్టంగా చెప్పారు. మహా పండితులు కూడా ఇది కేవలం భాషా జ్ఞానంతో పుస్తకాలు చదివితే వచ్చే భావజ్ఞానంతో అర్థం కాదని.
(29:40) మరి ఎలా అర్థమవుతుంది? దీనికి కావాల్సింది ఆత్మజ్ఞానం అంటే నా ప్రశ్నలకు సమాధానం లేదా ఇప్పుడు కేవలం ఆత్మజ్ఞానం వస్తేనే అర్థమవుతుందా దీన్ని కొంచెం తార్కికంగా సింప్లిఫై చేయగలరా ఎవరైనా మనం ఈ సత్యాన్ని ఎలా జీర్ణించుకోవాలి అసలు కచ్చితంగా తార్కికంగా విశ్లేషించవచ్చు దీనిని అర్థం చేసుకోవడానికి మాండుక్యపనిషత్తు ఒక అద్భుతమైన పద్ధతిని వాడింది ఇక్కడే మనకు డే ఫోర్ కాన్సెప్ట్ వస్తుంది అదేంటి అదే అవస్థాత్రయం విశ్లేషణ అంటే జాగ్రత్ స్వప్న సుషుప్తి అవస్థలు జాగ్రత్ అంటే మెలుకువ కదా స్వప్న అంటే కల అవును సుషుప్తి అంటే గాఢ నిద్ర ఇప్పుడు మీ
(30:17) ఉదాహరణ తీసుకుందాం. మీరు రాత్రి గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు. మీకు ఒక కల వస్తుంది డ్రీమ్ అన్నమాట ఓకే కల వస్తుంది అనుకుందాం. ఆ కలలో మీరు ఒక పెద్ద ఇల్లు కొన్నారు మీకు ఒక బిడ్డ పుట్టాడు ఆ కలలో మీకు ఒక యాక్సిడెంట్ అయి నొప్పి కూడా వచ్చింది అనుకుందాం. ఓకే ఆ కలలో ఉన్నంతసేపు ఆ ఇల్లు ఆ బిడ్డ ఆ నొప్పి మీకు వాస్తవం కాదా అవును కలలో ఉన్నప్పుడు అవన్నీ 100 శాతం నిజంలాగే అనిపిస్తాయి.
(30:45) మనం ఏడుస్తాం నొప్పి తెలుస్తుంది భయపడతాం. కరెక్ట్ మరి ఆ కలలో మీరు చూసిన ఇల్లు ఎక్కడి నుండి వచ్చింది? ఆ బిడ్డ ఎవరు? మీకు తగిలిన గాయం ఎవరు చేశారు? అంటే అది నా కల కదా బయట నుండి ఎవరైనా మెటీరియల్ తీసుకొచ్చి మీ కలలో ఇల్లు కట్టారా? లేదు కదా అంతా నా బ్రెయిన్ లోనే జరిగింది. చూసారా మీ మనసే ఇల్లుగా మారింది. మీ మనసే బిడ్డగా మారింది.
(31:10) మీ మనసే కారుగా మారి మీ మనసునే గుద్దింది. మీ మనసే నొప్పినే అనుభవించింది. ఓ మై గాడ్ ఆ స్వప్న ప్రపంచంలో ఉన్న సమస్తం అంటే ఆ వరల్డ్ ఆఫ్ థింగ్స్ థాట్స్ వర్డ్స్ అన్నీ కేవలం మీ చైతన్యం యొక్క వికల్పమే కదా అవును కదా వావ్ కలలో అంతా నా మైండ్ సృష్టిస్తున్నదే నేనే అబ్సర్వర్ ని నేనే అబ్సర్వ్ చేయబడుతున్న ప్రపంచాన్ని కూడా రెండు నేనే ఎక్జక్ట్లీ ఇప్పుడు మీరు ఉదయం నిద్ర లేచారు.
(31:37) నిద్ర లేవగానే ఏమంటారు అబ్బా అదంతా కేవలం కలాన్ ఊపిరి పీల్చుకుంటాను. ఎందుకంటే మీరు స్వప్నావస్థ నుండి జాగ్రత్తవస్థకు అంటే మెలకువకు మారారు కాబట్టి ఇప్పుడు అద్వైతం ఏం చెబుతుందంటే మీరు ఇప్పుడు ఏ ప్రపంచాన్ని వాస్తవం అనుకుంటున్నారో ఏ ఇంటిని ఏ బంధాలను నిజం అనుకుంటున్నారో ఈ జాగ్రత్త అవస్థ ఈ వేకింగ్ స్టేట్ కూడా మరొక సుదీర్ఘమైన కొంచెం ఎక్కువ నిలకడగా ఉన్నట్లు అనిపించే ఒక మహా స్వప్నం మాత్రమే ఏంటండీ ఈ మెలకువ కూడా ఒక కలేనా అవును బ్రహ్మ చైతన్యం లేదా ఆ అనంతమైన ఆకాశం లాంటి అధిష్టానం మీద ప్రాజెక్ట్ అవుతున్న ఒక కల ఈ విశ్వం మీరు ఆత్మజ్ఞానంలో మేల్కొన్నప్పుడు ఆ తురీ అవస్థలో
(32:23) చూసినప్పుడు తురీయ అవస్థ అంటే నాలుగవ స్టేట్ కదా అవును అందులో చూసినప్పుడు ఈ సమస్త సృష్టి తాడు మీద కనిపించిన పాము లాగా నిద్రలేచాక మాయమయ్యే కలలాగా కేవలం ఒక వికల్పంగా కనిపిస్తుంది. అమేజింగ్ ఇది నిజంగా నా ఆలోచనా సరళని పూర్తిగా మార్చేస్తోంది. కలలో నా చైతన్యమే ఇల్లుగా మారినప్పుడు మెలకువలో కూడా నా చైతన్యమే ఈ జగత్తుగా మారుతోందన్న లాజిక్ అద్భుతంగా సరిపోతోంది.
(32:51) అదే కదా వేదాంతం అంటే ఇదంతా చైతన్యం ఆడుకుంటున్న ఒక లీల అంటారా మరి ఇక్కడ తాడు ప్లేస్ లో మనం ఆత్మను పెట్టుకోవాలి. అప్పుడు ఈ ప్రపంచమంతా ఆ పాము లాగా ఒక వికల్పం అవుతుంది. పర్ఫెక్ట్ మీరు వేదాంత సారాన్ని పట్టుకున్నారు. ఇక్కడే అద్వైతంలోని అత్యున్నత శిఖరం లాంటి సిద్ధాంతం వస్తుంది. అదేంటి మాండుక్యో ఉపనిషత్తు గుండెకాయ లాంటి ఒక మహా వాక్యం మన ముందుకు వస్తుంది ఇక్కడే అదేంటంటే ప్రపంచం అంతా ఇలా వికల్పంగా కనిపిస్తున్నప్పుడు అసలు జ్ఞేయం అంటే తెలుసుకోబడే వస్తువు ఏది? ఆబ్జెక్ట్ ఆఫ్ నాలెడ్జ్ ఏది అని అడుగుతున్నారా అవును మనం దేన్ని తెలుసుకోవాలి దేనికోసం ఈ
(33:28) అన్వేషణ అంత అని ప్రశ్నించుకుంటే అద్వైతం ఇచ్చే సమాధానం జ్ఞానమే జ్ఞానమేనా అవును అంటే తెలుసుకునే చైతన్యమే జ్ఞేయం ఆ తెలుసుకునే చైతన్యమే తెలుసుకోబడే వస్తువు ఆంగ్లంలో దీనిని కాన్షస్నెస్ ఇట్సెల్ఫ్ ఇస్ ద ఆబ్జెక్ట్ టు బి నోన్ అంటారు. జ్ఞానమే జ్ఞేయం వావ్ జ్ఞానమే జ్ఞేయం అంటే చూసేవాడు చూడబడే వస్తువు రెండు ఒకటే అన్నమాట అబ్జర్వర్ మరియు అబ్సర్వ్ చేయబడేది వేరు వేరు కాదు ఇదొక అద్భుతమైన పూర్తి వలయం లాగా ఉంది కదా అవును నా ద్వారా నేను నా నేనే తెలుసుకుంటున్నాను అవును దృష్ట అంటే చూసేవాడు దృశ్యం అంటే చూడబడేది ఈ రెండు ఒకటే అని తెలుసుకోవడమే
(34:13) అద్వైతం అందుకే మాండోక్యోపనిషత్తు ఓంకారాన్ని అంటే ఓం ని ఇంత గొప్పగా విశ్లేషిస్తుంది. ఓం ని ఎలా విశ్లేషిస్తుంది ఆ ఓమ కదా అవును అకారం ఉకారం మకారం అంటే అ ప్లస్ ఉ ప్లస్ మ అనేవి జాగ్రత్ స్వప్న సుషుప్తి అవస్థలకు ప్రతీకులు ఈ మూడు వికల్పాలే ఓహో అంటే మెలుకువ కల నిద్ర మూడు ఆ మూడు అక్షరాలా కరెక్ట్ కానీ ఈ మూడింటి వెనక ఉందే ఒక నిశశబ్దం ఉంటుంది కదా ఓం అన్న తర్వాత వచ్చే ఆ సైలెన్స్ అవును సైలెన్స్ ఉంటుంది.
(34:46) ఆ తురి అవస్థే ఆత్మ అదే సోహం సోహం అంటే అదే నేను ఐ యామ్ దట్ విశ్వంలో వ్యాపించి ఉన్న చైతన్యము నాలో ఉన్న నేను అనే స్పృణ రెండు ఒకటే అనే అత్యున్నత స్పృహ అది. ఎంత అద్భుతమైన కాన్సెప్ట్ అండి ఇది. ఈ సత్యాన్ని వివరించినప్పుడు మూల గ్రంథ రచయిత గొంతులో అంతులేని ఆవేదన అదే సమయంలో అనంతమైన ఆశ కూడా కనిపిస్తాయి. ఆవేదన ఎందుకు ఆయన ఆశ ఏమిటి అసలు ఆయన ఆవేదన అంతా ఈ అజ్ఞానంలో కొట్టుమిట్టాడుతున్న మనుషులని చూసి అవును మనం చిన్న చిన్న వాటికే గొడవ పడుతుంటాం.
(35:24) ఒక తాడును చూసి పాము అని భయపడుతూ ఒకరినొకరు ద్వేషించుకుంటూ కొట్టుకుంటూ చంపుకుంటూ మానవాళ ఎంత నరకాన్ని సృష్టిస్తుందో చూసి ఆయన చాలా ఆవేదన పడతారు. నిజమే ఈ ప్రపంచం మొత్తం వచ్చి కూర్చొని వినాలి ఈ మాటల్ని మనుషులందరూ బాగుపడాలి అని ఆయన చాలా భావోద్వేగంతో అంటారు. అదొక గొప్ప కోరిక ఆయనది. ఎందుకంటే ప్రపంచమంతా ఒకే చైతన్యం అయినప్పుడు గ్లాసులు వేరైన నీరు ఒకటే అయినట్లు నాలో ఉన్నదే నీలో ఉన్నప్పుడు అవును నీలో ఉన్నదే ఆ చెట్టులో ఆ శత్రువులో కూడా ఉన్నప్పుడు ఇక అక్కడ బేదాలు ఎక్కడ ఉంటాయి చెప్పండి కోపాలు ఎక్కడ ఉంటాయి కులాలు మతాలు దేశాలు అనే ఈ గోడలు ఎక్కడ ఉంటాయి అన్ని కూలిపోతాయి కదా ఆ క్షణంలో
(36:02) ఈ అద్వైత భావం ప్రపంచంలో ఇంకెక్కడా దొరకదు ఏ మానవుడు ఊహించలేనంత గొప్పది ప్రతి సమస్యకు శాశ్వత పరిష్కారం చూపి పేది ఈ వేదాంతం అని ఆయన గర్వంగా చెబుతారు. నిజంగానే ఇది మాటలక అందని గొప్ప సత్యం అండి. మనం ఈనాటి విశ్లేషణ మొదలు పెట్టినప్పుడు బహుశా కేవలం ఏదో ఒక కొత్త ఫిలాసఫీ నేర్చుకుంటాం అనుకున్నాను నేను. కానీ ఇది కేవలం ఒక కొత్త ఇన్ఫర్మేషన్ కాదు మన అస్తిత్వాన్నే మన ఐడెంటిటీనే పునాదులతో సహా కుదిపేసి తిరిగి ఒక గొప్ప అనంతమైన స్థాయిలో నిర్మించే ఒక అద్భుతమైన ప్రయాణం లాగా మారింది నాకు.
(36:36) చాలా సంతోషం. నేను అనగానే కేవలం ఈ ఆరడుగుల శరీరం అనుకునే స్థాయి నుంచి నేనే ఆ అనంతమైన ఆకాశం లాంటి అధిష్టానాన్ని అనే స్థాయికి ఎదగడం అనేది చిన్న విషయం కాదు మనిషి తనను తాను ఎంత తక్కువ అంచనా వేసుకుంటున్నాదో కదా అనిపిస్తుంది. అది ముమ్మాటికి నిజం మన చుట్టూ మనం వేసుకున్న ఈ మానసిక గోడలు కావచ్చు భౌతిక సరిహద్దులని ఆ అనంతమైన ఆకాశంలో కేవలం వికల్పాలు మాత్రమేనని తెలుసుకోవడమే నిజమైన జ్ఞానం.
(37:06) అబ్సల్యూట్లీ ఆ గ్లాసులు వేరైనా అందులో ఉన్న జలం ఒక్కటేనని ఆ చైతన్య రసం ఒక్కటేనని తెలుసుకోవడమే అద్వైతం. రైట్ ఆ భయపెట్టే పాము వాస్తవానికి కేవలం ఒక తాడు మాత్రమేనని ఆ చీకటి అజ్ఞానం మాత్రమేనని తెలుసుకోవడమే వేదాంతం. దానికి మాందూక్యోపనిషత్ ఒక అద్భుతమైన దిక్సూచి లాగా పనిచేస్తుంది. సో ఈనాటి మన సుదీర్ఘమైన జ్ఞానాన్వేషణలో మనం తెలుసుకున్న సారాంశం ఏమిటంటే మన కళ్ళకు కనిపిస్తున్న ఈ సృష్టి ఈ భౌతిక ప్రపంచం అనే వికల్పాల వెనుక ఉన్న ఏకైక ఆధారం ఎప్పటికీ మారని ఆ నిర్వికల్పమైన సత్యం అద్వయ ఆత్మ మాత్రమే అవును గ్లాసులు వేరైన నీరు ఒకటే అయినట్లు మన బంధాలు భౌతిక వస్తువులు మనుషులు అన్ని
(37:50) వేరు వేరు రూపాల్లో కనిపిస్తున్న వాటన్నిటికీ మూలం ఒకే చైతన్యం ఒకే చైతన్యం ఏది అబ్సర్వర్ అంటే చూసేవాడు ఏది అబ్సర్వ్ చేయబడుతోందో అంటే చూడబడేది ఆ రెండు ఒకటే అని అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకోవడమే జ్ఞానమే జ్ఞేయం అదే సోహం కదా ఇంతకంటే గొప్ప ముగింపు ఏముంటుంది చెప్పండి అద్వైత సారాన్ని మీరు చాలా అద్భుతంగా క్రోడీకరించారు.
(38:20) థాంక్యూ చివరిగా శ్రోతలకు ఒక చిన్న కానీ అత్యంత బలమైన ఆలోచనను వదిలి ఈనాటి విశ్లేషణను ముగిద్దాం అనుకుంటున్నాను. తప్పకుండా ఈ సుదీర్ఘ చర్చ విన్న తర్వాత రేపు ఉదయం మీరు నిద్ర లేవగానే ఒకవేళ మీరు ఎవరినైనా తీవ్రంగా ద్వేషిస్తున్నా లేదా ఆఫీస్ లోనో ఇంట్లోనో ఏదైనా ఒక పెద్ద సమస్య మిమ్మల్ని ఒక పాములా భయపడుతున్న ఒక్క క్షణం అక్కడే ఆగి నిశశబ్దంగా ఆలోచించండి.
(38:46) ఆ వ్యక్తిలో ఉన్నది ఆ పరిస్థితిని సృష్టించినది దానిని అనుభవిస్తున్నది అంతా మీలోని అదే ఏకైక చైతన్యం యొక్క మరొక రూపం మాత్రమే అని గ్రహిస్తే అప్పుడు మీ కోపం మీ భయం ఎక్కడ ఉంటాయి? ఎక్కడ ఉండవు. తాడు తాడుగానే ఉన్నప్పుడు పాము భయం ఎందుకు మీ ముందున్న శత్రువు కూడా అంతిమ సత్యంలో మీరే అయినప్పుడు మీతో మీకే యుద్ధం ఎలా సాధ్యమండి? అసాధ్యం అక్కడ శత్రువే లేడు.
(39:16) అక్కడ మిగిలేది కేవలం అనంతమైన శాంతి అనంతమైన ప్రేమ మాత్రమే దీని గురించి లోతుగా ఆలోచించండి. మరొక అద్భుతమైన జ్ఞానాన్వేషణలో మళ్ళీ కలుద్దాం. ప్రతిరోజు మాట్లాడే మాటలు ఆ వాడే భాష, మనం పెట్టుకున్న పేర్లు ఇవేవి నిజానికి మనల్ని సత్యం వైపు నడిపించట్లేదు. పైగా అవి మనల్ని ఒక అంతు చిక్కని భ్రమలో బంధిస్తున్నాయి.
(39:43) వినడానికి చాలా వింతగా ఉంది బహుశా కొంచెం భయంగా కూడా ఉందా కానీ వేదాంతం చెప్పే అత్యంత కఠోరమైన నిజం ఇదే సరే దీన్ని విడమర్చి చూద్దాం ఈరోజు మనం చేయబోయే ఈ లోతైన విశ్లేషణలో బహుశా మన ప్రయాణంలోనే అత్యంత సంక్లిష్టమైన కానీ సమాధానం దొరికితే అత్యంత అద్భుతమైన ఒక వేదాంతపరమైన చర్చలోకి అడుగుపెడుతున్నాం. అవును చాలా ఇంట్రెస్టింగ్ టాపిక్ ఇది కదా ఈరోజు మన చర్చ అంతా మాండుక్యోపనిషత్తు ఓంకారం దానికి ముడిపడి ఉన్న సోహం ఆ అంటే అదే నేను అనే భావనల చుట్టూ సాగుతుంది.
(40:16) అసలు మనం చూస్తున్న ఈ భౌతిక ప్రపంచం నిజమేనా మనం మాట్లాడే ప్రతి మాట చేసే ప్రతి ఆలోచన ఎక్కడి నుంచి వస్తున్నాయి అవన్నీ ఆ ఒక్క ఓంకారం నుంచే ఎలా పుడుతున్నాయి అనే మూలాలను మనం తవ్వుకోబోతున్నాం. ఖచ్చితంగా హ్మ్ మనం రోజూ చూసే ఈ భౌతిక ప్రపంచం వెనుక ఉన్నా అసలు సత్యాన్ని అన్వేషించడానికి ఈ ఉపనిషత్తులు మనకు ఒక అద్భుతమైన మార్గాన్ని చూపిస్తాయి.
(40:41) ముఖ్యంగా చెప్పాలంటే ఈ మాండుకోపనిషత్తు గురించి మనం మాట్లాడుకోవాలి. రైట్ ఇది పరిమాణంలో చాలా చిన్నదైనప్పటికీ ఆ అత్యంత లోతైన వేదాంత సారాన్ని తనలో నింపుకుంది. సర్వ జగత్తుకు ఆధారమైనది ఆ ఓంకారమే అని అదే ఆత్మ స్వరూపం అని ఇది చాలా స్పష్టంగా చెప్తుంది. ఇక్కడ మనం అర్థం చేసుకోవాల్సిన ఒక అద్భుతమైన అద్వైత దృష్టాంతం ఉంది. అంటే ఒక ఎగ్జాంపుల్ అన్నమాట. అదే తాడు పాము కథ.
(41:08) తాడు పాము కథ అంటే చీకట్లో తాడుని చూసి పాము అనుకునే ఆ పాత ఉదాహరణే కదా. అవును అదే ఇది మనం చాలా చోట్ల విన్నాం కానీ దీన్ని ఈ ఉపనిషత్ కాంటెక్స్ట్ లో అంటే ఈ సందర్భంలో ఎలా అన్వయించుకోవాలి అసలు కనెక్షన్ ఏంటి? ఉమ్ ఇది చాలా సింపుల్ ఉదాహరణలా అనిపిస్తుంది కానీ దీని వెనుక ఉన్న తత్వం చాలా లోతైనది.
(41:30) ఒకసారి ఊహించుకోండి చీకట్లో లేదా మస్క వెలుతురులో దారిలో ఒక తాడు పడి ఉంది. దాన్ని చూడగానే మనకు పాము అనే భ్రమ కలుగుతుంది. అప్పుడు మన శరీరంలో ఏం జరుగుతుంది? ఆ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది చెమటలు పడతాయి భయంతో పరుగులు తీస్తాం కదా ఎగజాక్ట్లీ అంటే అక్కడ నిజంగా పాము లేదు ఉన్నది కేవలం తాడు మాత్రమే కానీ ఆ భయం ఆ చెమట ఆ పరుగు ఇవన్నీ నిజమే కదా నీ భయానికి కారణమైన పాము అబద్ధం కావచ్చు కానీ నీ భయం నిజం ఆ తాడుకు పాముకు ఎలాంటి సంబంధం ఉందో సత్యమైన ఆత్మకు మాయాపూరితమైన ఈ అనాత్మ ప్రపంచానికి అలాంటి సంబంధమే ఉంది.
(42:09) ఓహో అంటే తాడు ఆత్మ పాము ఈ ప్రపంచం అంటారా కరెక్ట్ ఇక్కడ చాలా సూక్ష్మమైన విషయం ఏంటంటే నీ జ్ఞానానికి అంటే నీ లోపల ఉన్న చైతన్యానికి మరియు ఈ ప్రపంచానికి మధ్య ఉన్న బంధం ఇదే సర్పానికి అంటే పాముకు ఆ తాడు ఎలా ఆధారమో ఈ మొత్తం ప్రపంచానికి మనం చూసే ఈ రంగుల వలయానికి ఆత్మ అలా ఆధారం ఆత్మ అనే తాడు మీద ప్రపంచం అనే పామును ఆరోపిస్తున్నాం మనం ఒక్క నిమిషం ఆగండి ఇది నమ్మడానికి కొంచెం కష్టంగా ఉంది ఎందుకు అంటే చీకట్లో తాడును చూసి పాము అనుకోవడం అనేది ఒక క్షణికమైన భ్రమ దానికి నేను భయపడతాను.
(42:47) కానీ కాసేపటికి వెలుతురు రాగానే అది తాడు అని తెలుస్తుంది. నేను వెంటనే రిలాక్స్ అవుతాను. అవును కానీ నా నిజ జీవితంలో అలా కాదు కదా మ్ నేను ఉదయం లేచినప్పటి నుంచి పడే కష్టం నాకు తగిలే దెబ్బలు నేను కట్టే ఇల్లు నేను తినే భోజనం ఇవి చీకట్లో పాములు కావే ఇవి పగటిపూట మిట్ట మధ్యాహ్నం కూడా నా కళ్ళకు కనిపిస్తున్న నేను అనుభవిస్తున్న భౌతిక నిజాలు నేను వేరు నాది వేరు అని మనం స్పష్టంగా బతుకుతున్నాం కదా నిజమే ప్రతి మనిషి ఫీల్ అయ్యేది ఇదే మరి అలాంటప్పుడు నా శరీరం నాది నా కారు నాది అని మనం బలంగా నమ్ముతాం దీన్ని భ్రమ అని ఎలా కొట్టి పారేస్తాం నా కళ్ళకు కనిపిస్తున్న ఈ భౌతిక వస్తువులు భ్రమ ఎలా
(43:26) అవుతాయి ఇది చాలా తార్కికమైన అవసరమైన ప్రశ్న మనం పడే కష్టం మనకు తగిలే దెబ్బ అబద్ధం అని వేదాంతం చెప్పట్లేదు ఇక్కడే మనం వ్యా వ్యావహారిక సత్యం అంటే ప్రాక్టికల్ రియాలిటీ మరియు పారమార్థిక సత్యం అంటే అబ్సొల్యూట్ రియాలిటీ అనే రెండు స్థాయిలను అర్థం చేసుకోవాలి. వ్యావహారిక సత్యం పారమార్థిక సత్యం ఓకే నువ్వు కాలికి దెబ్బ తగిలితే నొప్ప వస్తుందని అంటున్నావు కలలో పులి తరుముతుంటే ఆ కలలో పడే భయం అలసట కూడా నిజమే కదా ఆ కలలో ఉన్నంతసేపు అది 100 శాతం నిజంుంది.
(44:02) అలాగే ఈ భౌతిక ప్రపంచం అనే నిద్రలో ఉన్నంతసేపు ఇక్కడ జరిగే ప్రతిదీ నిజంగానే అనిపిస్తుంది. కానీ దీన్ని కొంచెం లోతుగా పారమార్థిక దృష్టితో ఆలోచిస్తే మనం మన మనసును క్లియర్ గా ఉంచుకుంటే మన ఇంద్రియాలు సృష్టించే వికల్పాలన్నీ అంటే ఇల్యూషన్స్ అన్ని తొలగిపోతాయి. అంటే మన మనసు ఒక భ్రమను క్రియేట్ చేస్తుంది అంటారా కచ్చితంగా ప్రాణాదులకన్నిటికీ అంటే మన ప్రాణం దేహం, మనసు వీటన్నిటికీ మూలమైనది ఒకే ఒక్కటి అదే అద్వయ ఆత్మ.
(44:30) అద్వయం అంటే రెండవది లేనిది అని అర్థం. రైట్ అంటే ఒకటే ఉన్నది అని అవును చీకటి పోయి వెలుతురు రాగానే అక్కడ పాము మాయమైపోయి తాడు ఎలా కనిపిస్తుందో మనసులోని అజ్ఞానం తొలగిపోవడానే ఈ ప్రపంచం అనే భ్రమ తొలగిపోయి అన్నింటికీ ఆధారమైన ఆత్మ మాత్రమే దర్శనం ఇస్తుంది. ఆ ఆత్మే నీవు అదే ఆ సోహం అబ్బా అంటే ఆ ఆత్మ అనే పునాది మీద మన మనసు ఈ ప్రపంచం అనే భవనాన్ని నిర్మించేసుకుంటుంది అన్నమాట.
(44:59) ఎక్జాక్ట్లీ కానీ ఇక్కడ నాకు ఇంకో పెద్ద సందేహం వస్తుంది. మనం అసలు ఈ ప్రపంచాన్ని ఎలా గుర్తిస్తున్నాం? పేర్ల ద్వారానే కదా మనం మూల సమాచారం ప్రకారం చూస్తే మొత్తం శబ్ద ప్రపంచానికి అంటే మనం మాట్లాడే వాక్ ప్రపంచం అంతటికీ ఆధారం ఓంకారం అని ఉంది. అ ఉ మ కలిపితే ఓం అని వింటుంటాం. అసలు ఈ ఓంకారానికి మనం పలికే మాటలకి సంబంధం ఏంటి? సరిగ్గా అడిగారు ఓంకారం అనేది కేవలం పూజలో వాడే ఒక మతపరమైన పదం కాదు అది ఒక పూర్తి శాస్త్రీయమైన ధ్వని శాస్త్రానికి సంబంధించిన మూలనాదం మనం ఓం అన్నప్పుడు అది మూడు అక్షరాల కలయిక అకారం ఉకారం మకారం అ ఉ మ ఓకే
(45:47) మనిషి శరీర నిర్మాణాన్ని మన స్వరపేటికను జాగ్రత్తగా గమనిస్తే ఈ అద్భుతం అర్థమవుతుంది. అనే శబ్దం ఎక్కడి నుంచి పుడుతుంది? అది గొంతు మూలంలో అంటే మన స్వరపేటిక ప్రారంభం నుంచి పుడుతుంది. నోరు తెర్చి పలికే మొట్టమొదటి శబ్దం అ అవును ఆ అక్షరం పలకాలంటే పెదాలు తగలాల్సిన అవసరం లేదు కేవలం నోరు తెరిచి గాలి వదిలితే చాలు కదా బహుశా అందుకే ప్రపంచంలో పుట్టిన ఏ బిడ్డ అయినా ముందుగా చేసే శబ్దం అదేనేమో కచ్చితంగా ఇక ఊ అనే శబ్దం పలకండి ఆ ధ్వని గొంతు నుంచి నోటి మధ్య భాగానికి ప్రయాణించి నాలుకను ముడుచుకునేలా చేసి పెదవుల వైపుగా వస్తుంది. అది ధ్వని యొక్క
(46:28) ప్రయాణానికి అంటే కంటిన్యూేషన్ కి సంకేతం. అంటే ధ్వని ముందుకు కదులుతోంది. రైట్ ఇక చివరిగా మ అనే శబ్దం పలిగినప్పుడు మన రెండు పెదాలు మూసుకుంటాయి. ధ్వని అక్కడితో ఆగిపోతుంది అంటే ధ్వని పుట్టుక అ ధ్వని ప్రయాణం లేదా స్థితి ఉ ధ్వని లయం లేదా ముగింపు మ వావ్ బ్రహ్మ అంటే సృష్టి విష్ణు అంటే స్థితి మహేశ్వర అంటే లయం అనే తత్వాలు ఈ మూడు అక్షరాల్లోనే ఉన్నాయి.
(47:02) ఈ భూమి మీద ఏ భాషలో ఏ పదం పలకాలన్నా ఈ మూడింటి మధ్యనే జరగాలి. గొంతు తెరుచుకోవడానికి పెదాలు మూసుకోవడానికి మధ్యలోనే ప్రపంచంలోని అన్ని భాషలు అన్ని మాటలు ఉన్నాయి. అందుకే ఓంకారం అనేది అన్ని శబ్దాలకు మూలం మనం ఏ మాట మాట్లాడినా దాని మూలనాదం ఓంకారమే. ఇదైతే నాకు గూస్ బంస్ తెప్పిస్తుంది. అంటే నేను ఇల్లు అన్నా చెట్టు అన్నా నేను పలికే ప్రతి పదం ఈ ఆ ఊ మ అనే ధ్వని ప్రయాణంలో ఒక భాగం మాత్రమే అన్నమాట.
(47:33) అవును ఆ మూడింటి పరిధి దాటి ఏ శబ్దము బయటకు రాలేదు. అయితే ఇక్కడ ఇంకో ప్రశ్న మనం పలికే శబ్దానికి ఆ వస్తువుకి మధ్య సంబంధం ఏంటి? ఇల్లు అనే పదం ఓంకారం యొక్క మరొక రూపమే అని ఎలా అంటారు ఇక్కడే వేదాంతం చాలా లాజికల్ గా ఆలోచిస్తోంది. శబ్దం అంటే మాట వేరు అర్థం అంటే పదార్థం వేరు ఉదాహరణకు మనం ప్రాణము అన్నప్పుడు ఆ శబ్దం గాలి లేదా శ్వాస అనే వస్తువును సూచిస్తుంది.
(48:03) ఆ ప్రాణము అనే పదం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది ఆ మూలనాదమైన ఓంకారం నుంచే కదా ఆలోచించండి అసలు ఈ శబ్దం ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది. ముందుగా అది మనసులో ఒక ఆలోచనగా పుడుతుంది. ఒక్క సెకండ్ అంటే మనం మాట్లాడే ముందు కచ్చితంగా మన మెదడులో ఆ ఆలోచన రూపు తిరిగిద్దుకుంటుంది అంటారు. కచ్చితంగా వినపడని శబ్దం ఆలోచన. లోపల మనకు మనం మాట్లాడుకునేదే ఆలోచన కదా ఎప్పుడైతే ఆ ఆలోచన గాలి ద్వారా బయటకు వస్తుందో అప్పుడు వినపడే ఆలోచన శబ్దం అవుతుంది.
(48:32) వినపడని శబ్దం ఆలోచన వినబడే ఆలోచన శబ్దం సూపర్ రెండూ శబ్దాలే. లోపలు ఉండే ఆలోచన బయటకు వస్తే మాట. ఈ రెండూ ఆ మూలమైన ఓంకారం యొక్క రూపాలే. ఈ వాక్ ప్రపంచం అంటే ప్రపంచంలోని మాటలన్నీ ఆ ఓంకారం మీదే ఆధారపడి ఉన్నాయి. మనం నీళ్ళు అన్నప్పుడు మన నోటిలో నీళ్లుు అనే శబ్దం ఉంటుంది కానీ నిజమైన భౌతిక నీళ్లు నోటిలో ఉండవు కదా శబ్దం కేవలం ఆ పదార్థం వైపు వేలు చూపిస్తుంది.
(49:03) కానీ ఆ శబ్దం పుట్టడానికి కారణం మాత్రం ఆత్మ చైతన్యమైన ఓంకారమే. ఎంత పవర్ఫుల్ విశ్లేషణ ఇది వినపడని శబ్దం ఆలోచన వినపడే ఆలోచన శబ్దం రెండు ఒకటే నాణానికి బొమ్మ బొరుసు లాంటివి అయితే ఇక్కడ మనం దొంగల గురించి మాట్లాడుకోవాలి. దొంగలా అవును మన మూల సమాచారంలో ఈ ప్రపంచాన్ని మన శరీరాన్ని మనసును వికల్పాలు లేదా ఒక రకంగా చెప్పాలంటే దొంగలు అని వర్ణించారు.
(49:30) అసలు ప్రాణం దేహం మనసు ఇవన్నీ దొంగలా ఇది ఎలా సాధ్యం దొంగతనం అనేది వేరే వాళ్ళ దగ్గర నుంచి వస్తువును లాక్కోవడం కదా నా మనసు నాకేం తమతనం చేస్తుంది. ఇక్కడే మనం మాయ ఎలా పని చేస్తుందో అర్థం చేసుకోవాలి. దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక అద్భుతమైన సినిమా ప్రాజెక్టర్ ఉదాహరణ తీసుకుందాం. ఒక థియేటర్ లో ప్రాజెక్టర్ లోపల అత్యంత స్వచ్ఛమైన తెల్లటి కాంతి ఉంటుంది కదా అవును ఉంటుంది.
(49:56) ఆ కాంతి ఏది పడితే అది చూపిస్తుందా లేదు అది కేవలం స్వచ్ఛమైన వెలుగు మాత్రమే కానీ దాని ముందు మనం ఫిల్మ రీల్ పెడతాం. ఆ రీల్ మీద రకరకాల బొమ్మలు, రంగులు, కథలు ఉంటాయి. ఆ స్వచ్ఛమైన కాంతి ఆ ఫిల్మ గుండా ప్రయాణించి ఆ తెర మీదకు వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ మనకు హీరో విలన్ కష్టాలు సంతోషాలు అన్ని కనిపిస్తాయి. మనం ఆ తెర మీద ఉన్న కథలో ఎంత లీనమైపోతామంటే వెనుక ఉన్న స్వచ్ఛమైన కాంతిని పూర్తిగా మర్చిపోతాము.
(50:27) వావ్ ఇది చాలా అద్భుతమైన ఉదాహరణ. రీల్ మరియు ఆ తెర మీద పడుతున్న బొమ్మలు ఆ ఫిల్మ రీల్ మన మనసన్నమాట అది మాయ. అది ఏం చేస్తోంది? ఆత్మ దగ్గర ఉన్న శక్తిని ఆ చైతన్యాన్ని అపహరించి తెరమీద ఒక అబద్ధపు ప్రపంచాన్ని సృష్టించి చూడు నేనే సత్యం ఈ ఏడుపే నిజం ఈ కోపమే నిజం అని మనల్ని భ్రమింపజేస్తుంది. భలే చెప్పారు అంటే ఆ కాంతి లేకపోతే ఆ సినిమా లేదు.
(50:58) కానీ సినిమా కాంతిని కప్పేస్తుంది. ఎగజక్ట్లీ ఇందాకటి తాడు పాము ఉదాహరణలో కూడా అంతే పాము దొంగ తాడు దగ్గర ఉన్న లక్షణాలను అంటే దాని పొడవును దాని వంకరను అది దొంగిలించి పాములాగా కనిపిస్తోంది. ప్రాణం దేహం మనసు అనేవి ఆత్మ యొక్క చైతన్యాన్ని అపహరించి తామే నిజమైన ప్రపంచం అని మనల్ని నమ్మిస్తున్నాయి. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు సరిగ్గా ఇదే చెప్పాడు.
(51:24) మాయ అపహరిత జ్ఞానాః అని అంటే మాయ మన జ్ఞానాన్ని అపహరిస్తుంది అని ఈ ప్రొజెక్టర్ ఉదాహరణ వింటుంటే ఆ మన మూల కథలో ఉన్న ఆ అద్భుతమైన శివపార్వతుల ఉదాహరణ ఎంత ఖచ్చితంగా సరిపోతుందో అర్థమవుతుంది. అవునా ఎలా? అంటే మన పురాణాలు ఈ కఠినమైన వేదాంతాన్ని సామాన్యులకు అర్థమయ్యేలా చెప్పడానికి ఎంత గొప్ప కథలను అల్లాయో కదా అనిపిస్తోంది. శివుడు ఒక కుటుంబ యజమాని అనుకుందాం.
(51:53) ఆయన ఆత్మ లేదా సత్యం ఆయన దగ్గర డబ్బు ఉంది అంటే జ్ఞానం లేదా చైతన్యం ఉంది. పార్వతీదేవిని ఇక్కడ మాయగా పోల్చారు. ఓహో ఆ కథ ఆ కోణంలో చూడొచ్చా అవును ఆ మాయ ఏం చేస్తుంది? శివుడికి తెలియకుండా ఆయన చైతన్యాన్ని అంటే ఆ డబ్బును తీసుకుంటుంది. ఆ అపహరించిన శక్తితో ఆమె సృష్టి చేస్తుంది. అంటే గణపతిని లేదా ఈ భౌతిక ప్రపంచాన్ని తయారు చేస్తుంది.
(52:25) యజమాని అయిన శివుడు ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. ఆయన ఏమీ చేయట్లేదు కేవలం ఉనికిగా ఉన్నాడు. కానీ ఈ మాయ మాత్రం ఆయన శక్తిని వాడుకొని ఇదంతా సృష్టిస్తుంది. భలే చెప్పారు నిజమే ఆ సృష్టించబడిన జగత్తే భ్రమ అంటే అది దొంగ ఎవరైతే సత్యాన్ని దొంగిలించి అసత్యంగా కనిపిస్తారో వారే దొంగ కదా ఈ ప్రపంచంఅంతా ఒక అబద్ధమని వేదాంతం అందుకే అంటుంది. సత్యమైన ఆత్మ యొక్క ఉనికిని వాడుకుంటూ తానొక ప్రత్యేకమైన ఉనికిని కలిగి ఉన్నానని నమ్మించే ప్రయత్నమే మాయ.
(52:59) కానీ ఈ వాదనను నేను కొంచెం ప్రశ్నించాలనుకుంటున్నాను. సరే ప్రపంచం అబద్ధం అని మీరు అంటున్నారు. ఆ భౌతిక రూపాలు శాశ్వతం కాదు కాబట్టి అవి మాయ అనుకుందాం. కానీ నేను వాడే శబ్దం ఎలా అబద్ధం అవుతుంది నేను ఇందాకటి నుంచి మాట్లాడుతూనే ఉన్నాను ఈ ధ్వని తరంగాలు భౌతికంగా ఉన్నట్టే కదా శబ్దం కూడా అబద్ధమేనా! దీనిని చాలా సులభంగా విశ్లేషించవచ్చు ఒక పదం లేదా శబ్దం ఎప్పుడూ ఒక పదార్థాన్ని సూచిస్తుంది కదా ప్రపంచమే అబద్ధమైనప్పుడు ఆ అబద్ధమైన ప్రపంచాన్ని సూచించే పదం సత్యం ఎలా అవుతుంది అంటే ప్రపంచం అబద్ధం కాబట్టి దాన్ని వర్ణించే పదం కూడా అబద్ధమే అంటారా అవును శబ్దం అబద్ధాన్ని లేదా తాత్కాలికమైన
(53:37) భౌతికతను చెబుతుంది కాబట్టి శబ్దం కూడా అబద్ధమే ఒక పదం కేవలం ఒక పదార్థాన్ని సూచించి మాయమైపోతుంది. దీన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి వేదాంతంలో కొన్ని క్లాసిక్ ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. గొడ్రాలి బిడ్డ, ఆకాశ పుష్పం, ఎండమావులు, కుందేటి కొమ్ము ఈ పదాలు ఎప్పుడైనా విన్నారా అవును ఇవన్నీ మనం తెలుగులో సాధారణంగా వాడే జాతీయాలు లేదా సామెతలు లాంటివే కదా అంటే లేని [గొంతు సవరించుకోవడం] వాటిని ఉన్నట్టుగా చెప్పడానికి వాడతాం.
(54:05) కానీ కొంచెం తార్కికంగా ఆలోచించండి. గొడ్రాలికి అంటే సంతానం కలగని మహిళకు బిడ్డ పుట్టడం అనేది అసాధ్యం. అంటే గొడ్రాలి బిడ్డ అనే పదం ఉంది కానీ ఆ పదార్థం సృష్టిలో లేదు కదా కరెక్ట్ ఆ వస్తువు లేదు అలాగే ఆకాశంలో పుష్పాలు పూయవు ఎండమావుల్లో నీరు ఉండదు కుందేలకు కొమ్ములు ఉండవు. ఈ పదాలు మనం పలుకుతున్నాం మన నోటి నుంచి శబ్దం వస్తుంది కానీ వాటికి సంబంధించిన పదార్థాలు నిజంగా ఈ సృష్టిలో లేవు కదా పదాలు వినబడుతున్నాయి కానీ వాటి అర్థం శూన్యం. అలాగే ప్రపంచం అనే పదం ఉంది.
(54:38) కానీ సత్యమైన పారమార్థిక దృష్టితో చూస్తే దానికి భౌతికమైన, శాశ్వతమైన ఉనికి లేదు. ఓహో అంటే నేను పలికే పదం కేవలం నా మనసు సృష్టించుకున్న ఒక అగ్రిమెంట్ మాత్రమే అన్నమాట. సరే ఇంకో అనుమానం నేను ఇల్లు అని పలికినప్పుడు ఆ పదం ఆ ఇంటిని చూపించి ఆకాశంలో కలిసిపోతుందా? అంటే ఒక పదం పలికిన తర్వాత ఆ శబ్దం నిశశబ్దం అంటే మౌనం ఎలా అవుతుంది? నేను పలికిన ఆ ధ్వని ఏమైపోతుంది? ఇది చాలా లోతైన పాయింట్ ఆ ధ్వని శాస్త్రం ప్రకారం నువ్వు ఇల్లుమని పలికినప్పుడు ఆ శబ్దం నా చెవికి చేరి నా మనసులో ఇల్లు అనే చిత్రాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఆ తర్వాత ధ్వని తరంగాలు
(55:19) ఏమవుతాయి? అవి వాతావరణంలో మౌనంలో లయమైపోతాయి కదా అవును మాయమైపోతాయి. ఆ శబ్దం వెనుకున్న మూలవేది నిశశబ్దమే కదా శబ్దం నిశశబ్దం నుంచే పుట్టి నిశశబ్దంలోకే వెళ్ళిపోతోంది. ఇందాకటి ఉదాహరణలో తాడును సూచించే పాము చివరికి తాడే అయిపోయినట్లు ఆత్మను సూచించే ఈ ప్రపంచం కూడా దాని మూలమైన ఆత్మే అయిపోతుంది.
(55:46) దీనిని బోధించే ఓంకారం కూడా చివరకు ఆత్మలోనే కలిసిపోతుంది. ఎందుకంటే ఓంకారం అనేది మన కాళలో గుచ్చుకున్న ముళ్ళు లాంటిది. ఒక్క నిమిషం కాళ్ళు గుచ్చుకున్న ముల్లా అదెలా ముళ్ళు గుచ్చుకుంటే నొప్పి కదా ఇక్కడ ఓంకారం ముళ్ళు ఎలా అవుతుంది పవిత్రమైన ఓంకారాన్ని ముళ్ళతో పోలుస్తున్నారా ఇది చాలా అందమైన ఉపమానం తప్పుక అర్థం చేసుకోకండి నీ కాళీలో ఒక ముళ్ళు గుచ్చుకుందనుకో దాన్ని తీయడానికి నువ్వు ఏం చేస్తావ్ ఆ చేత్తో రాకపోతే ఇంకో చిన్న ముళ్ళు లేదా పిన్నీస్ తీసుకుని ఆ మొదటి ముళ్ళును తీసేస్తాను.
(56:21) కరెక్ట్ తీసేసాక ఏం చేస్తావు ఆ ముళ్ళు తీయడానికి వాడిన రెండో ముళ్ళను కూడా పారేస్తావు కదా దాన్ని జాగ్రత్తగా దాచుకోవు కదా అవును కచ్చితంగా పారేస్తాను పనేమిటి ఇంకా దానితో సరిగ్గా అలాగే మనలో ఉన్నది అజ్ఞానం అనే మొదటి ముళ్ళు అది మనల్ని బాధిస్తుంది ఈ ప్రపంచం అంతా నిజమని నమ్మిస్తుంది. ఆ అజ్ఞానాన్ని తొలగించడానికి ఉపనిషత్తులు మనకఇచ్చిన అద్భుతమైన పరికరం అంటే ఈ రెండవ ముల్లు ఈ ఓంకారం లేదా వేదాంతం.
(56:48) వావ్ భలే ముడికట్టారే ఎప్పుడైతే ఆ అజ్ఞానం తొలగిపోయి నీవు ఆత్మ స్వరూపుడివి అని తెలుసుకుంటావో అప్పుడు ఈ ఓంకారాన్ని శబ్దాన్ని కూడా వదిలేయాలి. ఆ తర్వాత మిగిలేది కేవలం మౌనం అంటే అజ్ఞానం పోయిన తర్వాత జ్ఞానం అంటే ఈ శబ్దం కూడా మౌనంలో లీనమైపోవాలి ఆత్మలో కలిసిపోవాలి. అబ్బా ఎంత గొప్ప వివరణ. ముళ్ళును తీయడానికి వాడిన ముళ్ళును కూడా పారేయాలి.
(57:17) ఈ ఆలోచన నిజంగా మనసును పట్టి కుదిపేస్తోంది. అయితే ఇదంతా అర్థం చేసుకోవాలంటే ఉపనిషత్తుల పాత్ర ఏమిటి? మన మూల సమాచారంలో చాందోగ్యం బృహదారణ్యకం అనే రెండు మహాసముద్రాల గురించి చెప్పారు. వాటికంటే ముందు ఈ మాండూక్యం ఎందుకు చదవాలి అని కూడా ఒక ప్రశ్న ఉంది కదా అవును ముందుగా ఒక సూత్రం చెప్తాను వాచారంభనం వికారో నామధేయం అని ఉపనిషత్తుల్లో ఒక వాక్యం ఉంది.
(57:44) అంటే అర్థం. అంటే వికారం లేదా మార్పు అనేది కేవలం పేరు మాత్రమే ఏ మార్పు కూడా సత్యం కాదు ఉదాహరణకు ఒక మట్టి ముద్ద తీసుకొని దానితో ఒక కుండ చేసామ అనుకోండి కుండ అనేది దాని పేరు దాని రూపం కానీ దాన్ని పగలగొడితే అది మళ్ళీ మట్టే కదా నిజానికి అక్కడ ఉన్నది మట్టి మాత్రమే కదా అవును కుండ పగిలిపోయినా మట్టి అలాగే ఉంటుంది కదా ఎగజక్ట్లీ అలాగే ఈ ప్రపంచంలో మనం చూసే నామరూపాలు అంటే ఈ నదులు పర్వతాలు మనుషులు జంతువులు అన్ని కేవలం పేర్లు తాత్కాలిక రూప మాత్రమే సత్యం ఒక్కటే దీన్ని స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవడానికి మాండూక్యం ఒక నిచ్చన లాంటిది.
(58:20) ఒక నిచ్చన అంటే బేసిక్ ట్రైనింగ్ అన్నమాట దీన్ని నేను ఇలా ఊహించుకోవచ్చా ఆ చాందోగ్య ఉపనిషత్తు అనేది అట్లాంటిక్ మహాసముద్రం అనుకున్నాం. బృహదారణ్యకం అనేది అంతకంటే లోతైన పసిఫిక్ మహాసముద్రం లాంటిది అనుకుందాం. ఓకే ఈ రెండు మహాసముద్రాల్లో ఈత కొట్టాలంటే నేరుగా దూకేస్తే మునిగిపోతాం. దానికి ముందు మాండూక్యం అనే స్విమ్మింగ్ పూల్ లో డైవింగ్ ట్రైనింగ్ తీసుకోవాలి అంతే కదా 100 శాతం సరైన ఉపమానం చాందోగ్యం అనేది ఉపదేశ వాక్యం అంటే ఇది థియరీ క్లాస్ లాంటిది ఇది తత్వమసి అంటే అదే నీవు అని బోధిస్తుంది.
(59:02) ఆ పరమాత్మవు నీవే అని గురు శిష్యుడికి చేసే ఉపదేశం అది. రైట్ థియరీ క్లాస్ మరి బృహదారణ్యకం ఇక బృహదారణ్యకం అనేది అనుభవ వాక్యం ఇది ప్రాక్టికల్స్ లాంటిది ఇది అహం బ్రహ్మాస్మి అంటే నేనే బ్రహ్మను అని స్వయంగా అనుభవపూర్వకంగా తనలో తాను తెలుసుకునే అత్యున్నత స్థితిని వివరిస్తుంది. ఓహో ఈ రెండింటిని అంటే థియరీని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రాక్టికల్ గా అనుభూతి చెందడానికి కావలసిన పునాది లేదా మీరు అన్నట్లు ఆ స్విమ్మింగ్ పూల్ ట్రైనింగ్ గ్రౌండ్ ఈ మాండూక్యోపనిషత్తు ఇది చదివితే ఆ రెండు మహా సముద్రాల్లోకి వెళ్ళడానికి వాటిని తట్టుకోగల స్థిరత్వం మనకు లభిస్తుంది.
(59:40) భలే చెప్పారు థియరీ అండ్ ప్రాక్టికల్స్ కు ముందు బేసిక్ ఫౌండేషన్ మాండూక్యం. సరే ఇప్పుడు మన చర్చను మరింత లోతుకు తీసుకెళ్దాం. ఇక్కడ నాకు ఇంకో ఆసక్తికరమైన పదం కనిపించింది మన సమాచారంలో దామోదర తత్వం అని దామోదర తత్వం అవును నామభిర్ నామభిహి సర్వం సితం అని చెప్పారు అంటే ప్రపంచాన్ని తాళ్లతో కట్టేశారట ఆ తాళ్ళు ఏంటి నామాలు అంటే పేర్లు లేదా ఆలోచనలు ఇక్కడ దామోదరుడు అంటే ఉదరమునకు అంటే పొట్టకు తాడు కట్టబడినవాడు అని విన్నాను ఇది సాక్షాత్తు కృష్ణుడి పేరు కదా అవును దామము అంటే తాడు ఉదరము అంటే పొట్ట పొట్టకు తాడు కట్టబడినవాడు దామోదరుడు
(1:00:21) నాకు ఇక్కడ భాగవతంలో అత్యంత అందమైన ఘట్టం ఒకటి గుర్తొస్తుంది. బాలకృష్ణుడు ఇంట్లో అల్లరి చేస్తుంటే వెన్న దొంగిలిస్తుంటే యశోదాదేవి ఆయనకు బుద్ధి చెప్పాలని కోపంతో ఒక రోటికి కట్టేస్తుంది కదా అవును అందరికీ తెలిసిన కథే అది. ఆయన ఆ చిన్న తాడుతోనే ఆ పెద్ద రోటిని ఈడ్చుకుంటూ బయటకి వెళ్ళిపోతాడు. అలా వెళ్తూ వెళ్తూ పెరటిలో ఉన్న రెండు పెద్ద మర్రి చెట్ల అంటే యమలార్జున వృక్షాల మధ్య నుంచి దూరుతాడు.
(1:00:51) ఆ రోలు ఇరుక్కుపోయి ఆ చెట్లు వేళ్ళతో సహా కూలిపోతాయి. అప్పుడు ఆ చెట్లలో నుంచి శాపగ్రస్తులైన ఇద్దరు గంధర్వులు నలకూబర మణిగ్రీవులు శాప విమోచనం పొంది బయటకు వస్తారు. రైట్. ఇది వినడానికి చాలా అందమైన మధురమైన పౌరాణిక కథ. కానీ దీనికి మనం మాట్లాడుకుంటున్న ఈ కఠినమైన వేదాంత చర్చకు సంబంధం ఏంటి? దీన్ని మనం విశాల దృక్పదంతో లోతైన వేదాంత దృష్టితో చూస్తే ఈ కథ వెనుక ఒక మహా అద్భుతమైన తాత్విక రహస్యం దాగి ఉంది.
(1:01:23) ఇక్కడ కృష్ణుడు ఎవరు ఆయనే అనంతమైన పరమాత్మ ఆయనకు ఆది లేదు అంతం లేదు ఆయన ఒక భౌతిక రూపం కాదు నిర్గుణమైన ఆత్మతత్వం మరి యశోద ఎవరు మనలో ఉండే అజ్ఞానం లేదా భౌతికమైన మాతృ ప్రేమ ఆమె ఆ అనంతమైన పరమాత్మను ఎలా కట్టేసింది ఒక చిన్న తాడుతో ఆ ఉదరానికి చుట్టిన తాళ్ళు అంటే ఆ దామము ఏమిటో తెలుసా అవే మన ఆలోచనలు మన నామము మనం పెట్టుకునే పేర్లు ఒక్క నిమిషం అంటే మనం మన ఆలోచనలతో పరమాత్మను కట్టేస్తున్నామా ఎలా కచ్చితంగా మనం ఈ అనంతమైన ఆకారం లేని పరమాత్మను మన చిన్న ఆలోచనలు అనే తాళ్లతో బంధించేస్తున్నాం. ఈ సృష్టి మొత్తం ఒకటే
(1:02:08) చైతన్యం కానీ మనం ఏం చేస్తాం ఇది ఇల్లు ఇది చెట్టు ఇది నా శత్రువు ఇది నా మిత్రుడు ఇది నేను ఇది నాది అనే పేర్లు పెడతాం కదా లేబుల్స్ అన్నమాట అవును పేర్లు లేకుండా మనం బతకలేం కదా ఎప్పుడైతే నువ్వు ఒక అనంతమైన వస్తువుకు ఒక పేరు పెడతావో ఆ క్షణమే దాన్ని ఒక చిన్న ఫ్రేమ్లో బంధించేస్తావు. ఆ అనంత తత్వాన్ని పరిమితం చేస్తావు.
(1:02:33) మన ఆలోచనలే మన పేర్లే పరమాత్మను బంధించి ఈ నామరూప ప్రపంచంగా మనకు చూపిస్తున్నాయి. ఆ తాళ్ళను తెంచుకొని బయటకు రావడమే కృష్ణుడు ఆ రోలును లాక్కొని వచ్చి చెట్లను పడగొట్టడం ఆ చెట్లు మనలోని అహంకారం మమకారం అబ్బా మైండ్ బ్లోయింగ్ కనెక్షన్ ఇది అంటే పరమాత్మను బంధించే తాళ్ళు బయట ఎక్కడో లేవు ఇనుముతో చేసినవి కాదు మనం మెదడులో పుట్టే ఆలోచనలు మనం నిత్యం ప్రతి వస్తువుకు పెట్టుకునే పేర్లే ఆ తాళ్ళ అన్నమాట కరెక్ట్ మనం ఈ ప్రపంచానికి పేర్లు పెడుతూ ఆ పేర్లలో ఇరు ఇరుక్కుపోయి ఆ ప్రతి వస్తువులో ఉన్న అనంతమైన పరమాత్మను చూడలేకపోతున్నాం.
(1:03:12) ఎంత గొప్పగా సమన్వయం చేశారు. సరిగ్గా చెప్పారు మనం ప్రపంచం అని దేన్నైతే అంటున్నామో అది కేవలం నామం అంటే ఆలోచన మాత్రమే ఆ ఆలోచనలోనే ఈ మొత్తం భౌతిక ప్రపంచం ఉంది. అంతకుమించి వేరే ప్రపంచం ఎక్కడా లేదు. నువ్వు భయపడితే నీకు ప్రపంచం భయానకంగా కనిపిస్తుంది. నువ్వు ఆనందంగా ఉంటే ప్రపంచం సంతోషంగా కనిపిస్తుంది. అంటే నువ్వు ఏది ఆలోచిస్తే నీకు అదే ప్రపంచం.
(1:03:37) నా మనసు ఎలా ఉంటే ప్రపంచం అలా కనిపిస్తుంది. అంతే కదా ఎప్పుడైతే ఆలోచనలు పూర్తిగా ఆగిపోతాయో దీన్నే సమాధి స్థితి అంటారు కదా అప్పుడు ఆ నామరూప జగత్తు మాయమైపోయి కేవలం ఆ పరమాత్మ అంటే స్వచ్ఛమైన ఆత్మ మాత్రమే మిగులుతుంది. ఆలోచనలు ఆగితే ప్రపంచం మాయమైపోతుంది. ఇది వినడానికి సులభంగానే ఉంది కానీ అనుభవంలోకి తెచ్చుకోవడానికి జన్మలు పట్టొచ్చు.
(1:04:07) మరి ఇదంతా ఆ ఓంకారంలో ఎలా గుప్తంగా దాగి ఉంది మన మూల సమాచారంలో గుప్తం మరియు ప్రకటం గురించి చెప్పారు. అలాగే అపర బ్రహ్మం అనే పదం కూడా వాడారు. దీని గురించి కాస్త విడమర్చి చెబుతారా ఈ ప్రపంచం ఓంకారంలో ఎలా దాగి ఉంటుంది? తప్పకుండా దీన్ని చాలా సులభంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు. గుప్తం అంటే దాగి ఉండటం అన్మానిఫెస్టెడ్ అన్నమాట. ప్రకటం లేదా ప్రకటం అంటే బయటకు కనిపించడం మనిఫెస్టెడ్.
(1:04:34) ఉదాహరణకు ఒక పెద్ద బంగారం ముద్ద తీసుకుందాం ఆ ముద్దలో గాజులు చైన్లు ఉంగరాలు అన్ని ఉన్నాయా ఆ భౌతికంగా అయితే లేవు కానీ ఆ ముద్దతో అవన్నీ చేయొచ్చు అవును భౌతికంగా లేవు కానీ పొటెన్షియల్ గా అవన్నీ ఆ ముద్దలో గుప్తంగా అంటే దాగి ఉన్నాయి కదా కంసాలి దాన్ని కరిగించి ఆభరణాలు చేసినప్పుడు అందులో గుప్తంగా ఉన్న ఆకారాలు బయటకు వస్తాయి అంటే ప్రకటం అవుతాయి.
(1:05:00) రైట్ బయటకు కనిపిస్తాయి. అదేవిధంగా ఈ మొత్తం ప్రపంచం ఇక్కడున్న జీవులు శబ్దాలు అన్నీ ఆ ఓంకారంలో లేదా ఆత్మలో గుప్తంగా దాగి ఉన్నాయి. సృష్టి ప్రారంభం జరిగినప్పుడు అవన్నీ ప్రకటమవుతాయి. అంటే ఓంకారం అనే స్వచ్ఛమైన బంగారు ముద్ద నుంచి ఈ రకరకాల ఆకారాలు ఉన్న ప్రపంచం అనే ఆభరణాలు బయటిక వచ్చాయన్నమాట. భలే ఉదాహరణ ఖచ్చితంగా మనం చూసే ఈ బాహ్య ప్రపంచం అంటే ఈ శబ్దం మనం వెతుక్కునే అర్థం నామం రూపం నువ్వు నేను అనే జీవభావం ఇదంతా కలిపి అపరబ్రహ్మం అంటారు.
(1:05:36) ఒక్క నిమిషం అపరబ్రహ్మం అంటే కొంచెం తక్కువ రకమా సాధారణంగా అపర కర్మలు అంటుంటారు కదా ఇక్కడ అపర అంటే ఏంటి వేదాంతంలో అపరం అంటే ఇన్ఫీరియర్ లేదా తక్కువ రకం అని కాదు లేదా చెత్త అని కాదు ఇది 22 క్యారెట్స్ లాంటిది అని అనుకోవచ్చు. ఓహో 22 క్యారెట్స్ అంటే నామరూపాలు అనే కాస్త మలినం లేదా మాయ కలిసి ఉంటుంది. ఇది మన కంటికి కనిపించే సగుణ స్వరూపం అంటే ఫామ్ విత్ ఆట్రిబ్యూట్స్ దీనికంటే పైన ఉన్నది లేదా దీనికి మూలమైనది పరబ్రహ్మం అది 24 క్యారెట్ల స్వచ్ఛమైన బంగారం లాంటిది.
(1:06:15) అర్థమైంది అపరబ్రహ్మం అంటే కొంచెం మాయ కలిసిన రూపం పరబ్రహ్మం అంటే స్వచ్ఛమైన రూపం అవును ఆ పరబ్రహ్మానికి నామం లేదు దానికి రూపం లేదు శబ్దం లేదు అది కేవలం శుద్ధమైన చైతన్యం మాత్రమే ఈ అపరబ్రహ్మం అంతా కూడా అంటే ఈ భౌతిక జగత్తు అంతా చివరికి ఆ పరబ్రహ్మంలోనే ఆత్మలోనే లీనమైపోతుంది. ముందే చెప్పుకున్నట్లు మట్టి నుంచి వచ్చిన కుండ మళ్ళీ మట్టిలో కలిసిపోయినట్లు వావ్ అంటే మనం పలికే ప్రతి మాట చూసే ప్రతి వస్తువు మన ప్రతి ఆలోచన ఆ మూల ఓంకారం నుంచే పుట్టి చివరకు మళ్ళీ ఆ ఓంకారంలోనే అంటే ఆత్మలోనే లయమైపోతుంది అన్నమాట అదొక అనంతమైన చక్రం నిజంగా ఇది మన ఆలోచన
(1:07:01) పరిధిని దాటి మన బుర్రలను మేత పెట్టే విషయం కాదు మనం ఒక చిన్న తాడు పాము ఉదాహరణతో మన ప్రయాణం మొదలు పెట్టాం. చీకట్లో తాడును చూసి పామునుకున్నట్లు శాశ్వతమైన ఆత్మను చూసి ఈ తాత్కాలిక భౌతిక ప్రపంచం నిజమేమో అని భ్రమపడుతున్నామని తెలుసుకున్నాం. అవును ఆ తర్వాత వాక్ ప్రపంచం గురించి మాట్లాడుకున్నాం.
(1:07:24) మనం పలికే ప్రతి శబ్దం అ ఉ, మ అనే ధ్వని ప్రయాణం నుంచే వస్తుందని మన ఆలోచనే శబ్దంగా మారుతుందని అర్థం చేసుకున్నాం. మాయ అనేది ప్రొజెక్టర్ ఫిల్ లాగా మన జ్ఞానాన్ని ఎలా అపహరిస్తుందో శివపార్వతుల ఉదాహరణతో చాలా వివరంగా చూసాం. నిజమే అలాగే పదముండి పదార్థం లేని విషయాలు గొడ్రాలి బిడ్డ ఆకాశ పుష్పం గురించి తెలుసుకున్నాం. ప్రపంచం కూడా ఈ కోవలోకే వస్తుందని అనుకున్నాం కదా అజ్ఞానం అనే ముళ్ళును తీయడానికి ఓంకారం అనే ముళ్ళును వాడి ఆ చివరికి ఆ ఓంకారాన్ని కూడా ఎలా వదిలేయాలో తెలుసుకున్నాం.
(1:07:58) ఇక చివరిగా దామోదరుడి కథ ద్వారా మన ఆలోచనలే మనం పెట్టుకునే లేబుల్సే పరమాత్మను బంధించే తాళ్ళు అని చాలా అద్భుతంగా స్పష్టంగా అర్థం చేసుకున్నాం. ఈ సుదీర్ఘమైన విశ్లేషణ మనకు నేర్పే అతి ముఖ్యమైన పాఠం ఏమిటంటే మనం చూసే ఈ బాహ్య ప్రపంచం సత్యం కాదు అది కేవలం ప్రకటం అంటే మేనిఫెస్టేషన్ మాత్రమే సత్యం మన లోపల ఉన్న ఆత్మ మాత్రమే ఆ ఆత్మే నీవు అదే ఆ సోహం అనే మహా వాక్యానికి అర్థం అద్భుతం మనసును ఈ మాయ నుంచి లేబుల్స్ నుంచి విముక్తం చేసి ఆ అద్వయ ఆత్మను దర్శించడమే నిజమైన జ్ఞానం ఇదొక అద్భుతమైన ప్రయాణం మనసు పొరలు ఒక్కొక్కటిగా విడిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది
(1:08:40) నాకు మనం ఈరోజు చాలా విషయాలు మాట్లాడుకున్నాం. పదాలు శబ్దాలు అన్ని తాత్కాలికమే అని అన్ని ఆ మూల ఓంకారం నుంచే వస్తున్నాయని తెలుసుకున్నాం. అయితే ఈ లోతైన విశ్లేషణను ముగించే ముందు ఒకసారి మనం తీవ్రంగా ఆలోచించాల్సిన విషయం ఒకటి ఉంది. అదేంటో చెప్పండి. ఒకవేళ ఈ ప్రపంచాన్ని వర్ణించడానికి మన దగ్గర ఎలాంటి పదాలు, శబ్దాలు, పేర్లు లేవనుకుందాం. అసలు భాష అనేదే లేదనుకుందాం.
(1:09:06) అప్పుడు మీ నేను ఏమవుతుంది? ఇది చాలా పెద్ద ప్రశ్న కదా నాకు ఫలానా పేరు ఉంది ఫలానా ఉద్యోగం ఉంది నాది ఫలానా ఇల్లు అని చెప్పుకోవడానికి పదాలు లేనప్పుడు అసలు మీ ఉనికికి ఆధారం ఏంటి? ఆ ఉ, మ అనే శబ్దాల తర్వాత వచ్చే ఆ మౌనంలో శబ్దం మౌనంగా మారినప్పుడు ఆ మౌనంలో మిగిలే మీ నిజమైన ఉనికి ఏంటి? దీని గురించి ప్రశాంతంగా కూర్చొని ఆలోచిద్దాం.
(1:09:33) ఎందుకంటే సమాధానం బయట ఎక్కడా లేదు. మనలోనే ఉంది. మరో అద్భుతమైన లోతైన విశ్లేషణతో మళ్ళీ కలుద్దాం. మనం రోజు ఆ ఉదయం నిద్ర లేచినప్పటి నుండి రాత్రి పడుకునే వరకూ ఎన్నో ఆలోచనలతో సతమతం అవుతూ ఉంటాం. ఏదో ఒక ఎడతెగని ఆలోచనల ప్రవాహం నడుస్తూనే ఉంటుంది మన మెదడలో అవును అది చాలా సహజం. కానీ ఎప్పుడైనా ఈ విషయాన్ని కొంచెం నిశితంగా గమనించామా అన్నదే నా ప్రశ్నే అంటే ఆ ఆలోచనలే మనల్ని కట్టిపడేసే ఒక అదృశ్యమైన తాళ్ళు అని మనమంతా కూడా ఒక విధంగా ఆ తాళ్ళతో కట్టబడిన ఆ చిన్ని కృష్ణుడి లాంటి వాళ్ళమే అని తెలిస్తే చాలా ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తుంది
(1:10:18) కదా కచ్చితంగా వినడానికి కొంచెం వింతగా అనిపించినా అందులో చాలా పెద్ద సత్యం దాగి ఉంది. రైట్ ఈరోజు మన ఈ లోతైన విశ్లేషణలో మండుక్యోపనిషత్తు లోని ఓంకారం గురించి మాట్లాడుకోబోతున్నాం. అ ఉ మా మ అనే అక్షరాల కైకతో ఏర్పడిన ఈ నాదం గురించి మన మూలాలు ఎందుకు ఇంత ఖచ్చితంగా చెబుతున్నాయో డీకోడ్ చేద్దాం. అవును అసలు ఉపనిషత్తులు ఎప్పుడూ పై పైన విషయాలను అలా స్పృషించి వదిలేయవు కదా అవి నేరుగా మూలాల్లోకి చొచ్చుకుపోతాయి.
(1:10:50) ఎక్జాక్ట్లీ ఈరోజు మనం కాలం సృష్టి అలాగే ఆ శివశక్తి తత్వాల వెనుకున్న అసలైన మర్మం ఏమిటో సుదీర్ఘంగా చర్చించబోతున్నాం. ముందుగా మీరు ఇందాక నేను చెప్పిన కృష్ణుడి ఎనాలజీ కనెక్ట్ అయ్యారు కదా దాని గురించి చెప్పండి. ఆ కృష్ణుడి ఉదాహరణ కేవలం ఒక పురాణ గాధ కాదు అదొక అత్యున్నతమైన వేదాంత రహస్యం అని చెప్పాలి.
(1:11:15) మన మూల గ్రంథంలో సర్వం సితం నామభిహి అనే ఒక అద్భుతమైన వాక్యం ఉంది. హ సర్వం సితం నామభి అంటే అంటే ఈ సర్వస్వం లేదా ఈ మొత్తం ప్రపంచం పేర్లతో నామములతో కట్టబడి ఉంది అని అర్థం గ్రంథకర్త ఆ కృష్ణుడి లీలను వేదాంతంలోని అత్యంత క్లిష్టమైన విషయానికి చాలా అద్భుతంగా ముడిపెట్టారు అసలు ఓహో దీన్ని కొంచెం లోతుగా విడమర్చి చూద్దాం.
(1:11:40) ఇప్పుడు భాగవతంలో మనకు తెలిసిన కథ చూస్తే యశోదా దేవి కృష్ణుడు అల్లరి భరించలేక ఒక తాడు తీసుకుని ఆ చిన్నారి కృష్ణుడిని ఒక రోటికి కట్టివేస్తుంది కదా అవును కట్టేస్తుంది. హ కృష్ణుడు ఊరుకోకుండా ఆ రోలును అలా ఈడ్చుకుంటూ వెళ్లి పెరట్లో ఉన్న రెండు పెద్ద మద్ది చెట్ల మధ్యగా వెళ్తాడు. ఆ చెట్లు పడిపోతాయి అందులోనుంచి ఇద్దరు గంధర్వులు బయటక వస్తారు.
(1:12:03) వాళ్ళకు శాప విమోచనం కలుగుతుంది. రైట్ ఆ కథ మనందరికీ తెలిసిందే అవును తెలిసిన కథే ఆ కృష్ణుడికి తన ఉదరం అంటే పొట్ట చుట్టూ దామము అంటే తాడుతో కట్టబడ్డాడు కాబట్టి దామోదరుడు అనే పేరు వచ్చింది. ఇదంతా పురాణం కానీ ఇందులో వేదాంతం ఎలా దాగి ఉందో నాకైతే అర్థం కావట్లేదు. అసలు ఆ తాళ్ళఏంటి ఆ కృష్ణుడు ఎవరు? అదేంటంటే ఈ కథ వెనుక ఉన్న ఆ రూపకాన్ని మనం గమనించాలి.
(1:12:30) ఆ మూల గ్రంథం ఎంత స్పష్టంగా చెబుతోందంటే ఆ కృష్ణుడివి నీవే అని అంటోంది. అబ్బా మనమే ఆ కృష్ణుడం అంటారా ఎక్జక్ట్లీ మనమే ఆ కృష్ణుడం మన పొట్ట చుట్టూ అంటే మన అస్తిత్వం చుట్టూ చుట్టబడిన ఆ అదృశ్యమైన తాళ్ళు మరేమిటో కాదు అవే మన నామములు అలాగే మన ఆలోచనలు ఓకే అంటే మనం పెట్టుకున్న పేర్లా అవును ఈ ప్రపంచం మొత్తం ఈ నామంలోనే అంటే మనం పెట్టుకున్న పేర్లు మనం చేస్తున్న ఆలోచనల్లోనే బందీ అయిపోయి ఉందని మూలాలు చెబుతున్నాయి.
(1:13:04) మనం పుట్టినప్పటి నుంచి మనక ఒక పేరు పెడతారు కదా మ్ అవును నామకరణం చేస్తారు. ఆ తర్వాత మన చుట్టూ ఉన్న ప్రతి వస్తువుకు ప్రతి మనిషికి ప్రతి భావనకు ఒక పేరు పెట్టుకుంటూ పోతాం మనం ఇది ఇల్లు ఇది నా కారు ఇది నా ఆఫీసు ఇతను నా మిత్రుడు అతను శత్రువు అని ఇది విజయం ఇది అపజయం అని ఇలా ప్రతిదానికి ఒక లేబుల్ వేస్తాం. కరెక్ట్ ఇలా ఈ పేర్ల చుట్టూ అల్లుకున్న ఆలోచనలే మనల్ని కట్టి పారేస్తున్నాయి.
(1:13:29) మూలాల్లో ఎంత స్పష్టంగా చెప్పారంటే ఈ మొత్తం ప్రపంచం ఆలోచనలోనే ఉన్నది అని ఆ ఆలోచనకు భిన్నంగా ఈ ప్రపంచం ఉనికిలో లేదు అని అంటే ఇప్పుడు ఆఫీస్ లో నాకు ప్రమోషన్ కావాలి లేదా వాళ్ళు నా గురించి ఏమనుకుంటున్నారు అని ఏవో ఆలోచిస్తూ ఉంటాం కదా ఒక విధంగా చూస్తే మన ఆలోచనలతో మనల్ని మనమే ఒక అదృశ్యమైన జైలులో బంధించుకుంటున్నామ అన్నమాట అవునండి మన ఆలోచనలే ఆ యశోదమ్మ తెచ్చిన తాళ్ళు కానీ ఇక్కడ ఒక చాలా సామాన్యమైన సందేహం వస్తుంది.
(1:14:02) ఆలోచనలు మనల్ని బంధిస్తాయి అన్నది నిజమే నేను ఒప్పుకుంటాను కానీ అసలు ఈ ఆలోచనల వల్ల నుండి ఈ తాళ్ల కట్ల నుండి బయట పడటం ఎలా ఆ మద్ది చెట్లను పడగొట్టి శాప విమోచనం ఎలా చేసుకోవాలి మనం దానికి మనం ముందుగా అసలు ఈ ఆలోచనలకు మనం మాట్లాడే మాటలకు మూలం ఏమిటో అర్థం చేసుకోవాలి. మన ఆలోచనలన్నీ శబ్దాల రూపంలోనే అంటే మాటల రూపంలోనే ఉంటాయి కదా ఏదైనా ఆలోచిస్తున్నాం అంటే లోపల ఒక వాయిస్ రన్ అవుతూ ఉంటుంది.
(1:14:29) ఎక్సాక్ట్లీ ఒక మాట రూపంలోనో వాక్యం రూపంలోనో జరుగుతున్న ప్రక్రియే అది భాష లేకుండా శబ్దం లేకుండా ఒక స్పష్టమైన ఆలోచన సాధ్యం కాదు ఇక్కడే మాండుకోపనిషత్తు తన అసలైన సారాంశాన్ని ప్రారంభిస్తుంది. ఎలా ప్రారంభిస్తుంది. ఉపనిషత్తు మొదటి వాక్యమే ఓమిత్యేతదక్షరమిదం సర్వమితి అని ఉంటుంది. అంటే ఈ మొత్తం ప్రపంచం అంతా ఈ ఓంకారమే అని అర్థం ఈ వాక్ ప్రపంచం అంటే శబ్దం ఆ శబ్దానికి సంబంధించిన రూప ప్రపంచం అంటే అర్థం ఈ రెండు ఓంకారమే ఒక్క నిమిషం ఆగండి ఇక్కడ కొంచెం నిదానంగా పరిశీలిద్దాం.
(1:15:05) మొత్తం ప్రపంచం ఓంకారమే అనగానే వినడానికి చాలా బాగుంటుంది. ఒక మంచి ఆధ్యాత్మిక భావన కలుగుతుంది. కానీ తార్కికంగా దీన్ని అర్థం చేసుకోవడం ఎలా? అందుకే మూల గ్రంథంలో దీని గురించి అభిధానం మరియు అభిధేయం అనే రెండు చాలా ఆసక్తికరమైన పదాలు వాడారు. అవును నేను చదివాను ఆ రెండింటి మధ్య ఉన్న సంబంధం ఏమిటో కొంచెం వివరిస్తారా. అవి మన ఆలోచనలను ఎలా కంట్రోల్ చేస్తాయి.
(1:15:29) గ్రంథంలో చేసిన అత్యంత సూక్ష్మమైన విశ్లేషణ ఇదేనండి అభిధానం అంటే మనం నోటితో ఉచ్చరించే మాట లేదా మనం పెట్టుకున్న పేరు ఓకే అభిధానం అంటే పేరు శబ్దం రైట్ ఇక అభిదేయం అంటే ఆ మాటకు అనుగుణంగా మనకు కనిపించే వస్తువు లేదా ఆ మాట సూచించే అర్థం అంటే ఒక వస్తువు అవును సాధారణంగా మనందరి నమ్మకం ఏమిటంటే ముందు ఒక వస్తువు ఉంది ఆ తర్వాత మనం దానికి ఒక పేరు పెట్టాము అని కదా అంటే వస్తువునికి మొదటిది దానికి పేరు పెట్ట పెటడం రెండవది అని మనం అనుకుంటాం.
(1:16:00) అంతే కదా వస్తువు ఉంటేనే కదా పేరు పెడతాం. కానీ మూనే గ్రంథం ఒక సంచలనాత్మకమైన విషయాన్ని చెబుతోంది ఇక్కడ మాటకు అంటే శబ్దానికి వేరుగా అక్కడ వస్తువు అంటూ ఏదీ లేదు అంటుంది. ఏంటి వస్తువు లేదా అవును ప్రతిదీ శబ్దమే అంటోంది. మీరు ఏ వస్తువునైతే భౌతికంగా ఉందని భావిస్తున్నారో అది కేవలం ఆ అభిదానం అంటే ఆ శబ్దం యొక్క ప్రోజెక్షన్ మాత్రమే అని చెబుతోంది.
(1:16:29) ఇది కొంచెం కష్టంగా ఉందండి దీన్ని కాస్త వాస్తవిక కోణంలో నేను ప్రశ్నిస్తాను. ఇప్పుడు నా కళ్ళ ముందు ఒక వేడి వేడి కాఫీ కప్పు ఉంది అనుకుందాం. ఓకే నేను దానికి కప్పు అని పేరు పెట్టక ముందు కూడా అది అక్కడే ఉంటుంది కదా నేను కళ్ళు మూసుకున్న అది అక్కడే ఉంటుంది. నేను నా వేలు ఆ కాఫీలో పెడితే నేను దానికి వేడి అని పేరు పెట్టినా పెట్టకపోయినా నా వేలు కాలుతుంది.
(1:16:50) ఇది ఫిజికల్ రియాలిటీ కదా హ్మ్ మీ ప్రశ్న కరెక్టే మరి శబ్దమే వస్తువు ఎలా అవుతుంది? భౌతికమైన ఉనికిని కేవలం శబ్దంగా కొట్టి పారేయడం ఎలా సాధ్యం కేవలం మనం పేరు పెట్టనంత మాత్రాన వస్తువు లేనట్టేనా మీరు అడిగిన ఈ లాజికల్ ప్రశ్నే అందరికీ వస్తుంది మొదట ఇక్కడే అసలైన వేదాంత రహస్యం దాగి ఉంది. మీరు ఆ కాఫీ కప్పును చూస్తున్నారు కదా దాన్ని మీరు కప్పు అని గుర్తిస్తున్నారు అంటేనే మీ మెదడులో ముందే ఆ ఆకారాన్ని ఆ అనుభవాన్ని ప్రాసెస్ చేయడానికి ఒక భావన ఉండి తీరాలి.
(1:17:21) అంటే నా మెదడులో ఆ కాన్సెప్ట్ ఉండాలంటారా ఎగజక్ట్లీ ఆ ఆలోచనే శబ్దం అసలు ఆ వేడి అనే అనుభూతిని కూడా మీరు ఎలా గుర్తిస్తున్నారు మీ స్పర్శజ్ఞానం మెదడుకు ఒక సంకేతాన్ని పంపగానే మీ లోపల ఉన్న వేడి అనే అభిధానం దాన్ని విశ్లేషిస్తోంది. ఓహో అంటే ఆ పదం లేకపోతే నాకు ఆ ఫీలింగ్ అర్థం కాదంటారా అవును ఒకవేళ మీ దగ్గర ఆ శబ్దమే లేకపోతే ఆ భావనను వ్యక్తపరిచే జ్ఞానమే లేకపోతే అక్కడ ఉన్నది కేవలం ఒక నామరూపాలు లేని తత్వం మాత్రమే కదా అది కప్పు కాదు వేడి కాదు కేవలం ఒక ఎక్స్పీరియన్స్ అంతే వావ్ ఇది ఆలోచిస్తుంటే మైండ్ బ్లోయింగ్ గా ఉంది. మూల గ్రంథం ఏమంటుందంటే మనకు తెలిసిన
(1:18:01) ఈ భౌతిక ప్రపంచం మొత్తం కేవలం అభిదాన అభిదేయ ఉపాయం ద్వారానే మనం గ్రహిస్తున్నామని మ్మ్ ఆ శబ్దం లేకపోతే ఆ వస్తువు యొక్క ప్రత్యేక ఉనికిని మనం గుర్తించలేము అంటే ఆ శబ్దం ఒక బ్రమ లాంటిది అన్నమాట కరెక్ట్ ఆ శబ్దం భ్రమే దానికి అనుగుణంగా ఉన్నట్టుగా కనిపించే వస్తువు కూడా ఒక భ్రమే అని మూలాలు చెబుతున్నాయి మీరు ఒక వస్తువు నుండి దాని రంగు ఆకారం రం స్పర్శ రుచి వాసన మరియు దాని పేరు వీటన్నింటిని తీసేస్తే చివరటు మిగిలేది ఏముంటుంది చెప్పండి ఏమీ ఉండదు ఎంటీనెస్ అక్కడ ఏ ప్రత్యేకమైన వస్తువు ఉండదు అంతా వ్యాపించి ఉన్న ఒకే ఒక ఎనర్జీ ఒకే ఒక్క
(1:18:44) బ్రహ్మ తత్వం మాత్రమే ఉంటుంది. దానికే మనం కోటాను కోట్ల పేర్లు పెట్టుకొని ఇదొక ప్రపంచం అని అనుకుంటున్నాం. మ్ అంటే మనం చూస్తున్న ఈ రంగుల ప్రపంచం ఈ వస్తువులు మన బంధాలు అన్ని కూడా కేవలం మనం మన మనసులో సృష్టించుకున్న పేర్లు ఆకారాలు మాత్రమే అని అర్థం చేసుకోవాలి. ఖచ్చితంగా ఈ ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు ఇందాక మనం ప్రారంభంలో చెప్పుకున్న అ ఉ, మ అనే మూడు అక్షరాల కలయకైన ఓంకారం గురించి కూడా మాట్లాడుకోవాలి మనం.
(1:19:15) ఈ అక్షరాలు ఈ నామరూపాల ప్రపంచాన్ని ఎలా సూచిస్తాయి? ఇది చాలా ముఖ్యమైన అంకం అండి. మాండుక్యోపనిషత్తు ఓంకారాన్ని కేవలం గుళలో చదివే ఒక శబ్దంగా వదిలేయలేదు. దానిని మనిషి యొక్క అవస్థలతో అంటే స్థితులతో చాలా శాస్త్రీయంగా అనుసంధానించింది. ఎలాగంటే ఓంకారంలో మూడు మాత్రా స్వరూపాలు ఉన్నాయి. అకారం ఉకారం మకారం ఆ తర్వాత వచ్చేది అమాత్ర అంటే శబ్దం ఆగిపోయిన తర్వాత ఉండే నిశశబ్దం.
(1:19:44) ఓకే అ ఉ మా మలను డీకోడ్ చేద్దాం. మొదటిది అకారం అంటే ఆ ఇది వైశ్వానరుడు అనగా మనం మెలకువుగా ఉన్నప్పుడు చూసే ఈ భౌతిక ప్రపంచం అంటే జాగ్రతావస్థ అంటే ఇప్పుడు మనం మాట్లాడుకుంటున్నాం కదా ఇది అకారం అవును మనం మాట్లాడుతున్న ఈ మాటలు చూస్తున్న ఈ వస్తువులు ఈ స్థూల ప్రపంచం అంతా అకారాన్ని సూచిస్తుంది. ఇక రెండవది ఉకారం అంటే ఉ ఇది తైజసుడు అనగా మనం కలలు కంటున్నప్పుడు స్థితి స్వప్నావస్థ అంటారు కదా దాదా అవునండి స్వప్నావస్థ కలలో భౌతిక వస్తువులు ఉండవు కదా మన బెడ్రూమ్లో మనం పడుకుంటాం కానీ మన మనసు లోపల ఒక ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుంది. కేవలం ఆలోచనలు శబ్దాల
(1:20:28) ద్వారా ఒక సూక్ష్మ ప్రపంచం తయారవుతుంది. ఇది ఉకారం. రైట్ రైట్ కలలో మనకు అంతా రియల్ గానే అనిపిస్తుంది కానీ అది కేవలం మైండ్ క్రియేట్ చేసిన ఇల్యూజన్ ఎగజక్ట్లీ ఇక మూడవది మకారం అంటే మా ఇది ప్రాజ్ఞును అనగా గాఢ నిద్ర స్థితి సుషుప్తి డీప్ స్లీప్ అన్నమాట ఇక్కడ ఏముంటుంది ఇక్కడ భౌతిక ప్రపంచం ఉండదు కలల ప్రపంచము ఉండదు అన్ని ఆలోచనలు అన్ని పేర్లు వస్తువులు ఒక బీజ రూపంలా అంటే ఒక విత్తనం లాగా లయమైపోయి ఉంటాయి ఏమి తెలియని ఒక బ్లాంక్ స్టేట్ అది.
(1:21:04) ఇది వింటుంటే ప్రతిదీ ఒకదానికొకటి ఎంత పర్ఫెక్ట్ గా సరిపోతుంది అనిపిస్తుంది. అంటే ఆ అనేది మనం బయట చూసే నామరూపాలు ఉ అనేది మన మనసు లోపల క్రియేట్ చేసే ప్రపంచం మా అనేది ఇవన్నీ లీనమైపోయే డీప్ స్లీప్ కరెక్ట్ మరి ఆ మూడింటికీ అతీతమైనది ఏమైనా ఉందా? ఇందాక మీరు ఆ నిశశబ్దం అన్నారు కదా అది దేనిని సూచిస్తుంది ఆ నిశశబ్దమే తురియం లేదా తుర్యావస్థ అదే అంతిమ సత్యం అదే అసలైన బ్రహ్మం ఈ ఆ ఉ మ అనే మూడు స్థితులు ఆ తుర్యంలోనే పుడుతున్నాయి అందులోనే లయం అవుతున్నాయి.
(1:21:41) అంటే సైలెన్స్ నుంచే సౌండ్ వస్తుంది మళ్ళీ సైలెన్స్ లోకి వెళ్ళిపోతుంది. అవును శబ్దానికి వేలుగా వస్తువు లేదు శబ్దం కూడా భ్రమే అని తెలుసుకున్నప్పుడు చివరకు మిగిలే ఆ తుర్య స్థితి ఆ నిశశబ్దమే పరబ్రహ్మం అని ఉపనిషత్తు చెబుతోంది. మాటలే ప్రపంచం ప్రపంచమే మాటలు ఆ మాటలన్నీ ఓంకారమే అబ్బా చాలా డీప్ అసలు ఈ పాయింట్ దగ్గర కొంచెం ఆగి ఆలోచిస్తే ఈ ప్రపంచం అబద్ధం కేవలం నామరూపాలు మాత్రమే అయితే మరి సత్యం ఏది సత్యం అతుర్యమే మ్మ్ మూల గ్రంథాల్లో పరం మరియు అపరం అనే రెండు రకాల బ్రహ్మతత్వాల గురించి ప్రస్తావించారు కదా అక్కడ ఒక అద్భుతమైన బంగార ఉదాహరణ వాడారు నేను చదివినప్పుడు
(1:22:26) భలే అనిపించింది దాని గురించి చెప్పండి అవును సత్యాన్ని మరియు ఈ ప్రపంచాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి మూల గ్రంథం వాడిన బెస్ట్ ఉదాహరణ ఆ బంగారు అనాలజీనే బ్రహ్మంలో రెండు రకాలు ఉన్నాయని ఉపనిషత్తులు వివరిస్తున్నాయి. ఒకటి పరంబ్రహ్మం రెండవది అపరంబ్రహ్మం పరం అపరం ఓకే మనం ఇంకసేపుకు మాట్లాడుకున్న ఈ నామరూపాల ప్రపంచం మెలకువ కల గాఢ నిద్ర ఇవన్నీ కూడా అపరంబ్రహ్మం పరిధిలోకి వస్తాయి.
(1:22:54) దీన్ని గ్రంథంలో కొంచెం తక్కువ రకం బంగారంతో పోల్చారు. తక్కువ రకం బంగారం అంటే అంటే ఒక 18 క్యారెట్లు లేదా పాతిక క్యారెట్ల బంగారం లాంటిది అన్నమాట. దీనికి ఆకారాలు ఉంటాయి మార్పులు ఉంటాయి రకరకాల నగల రూపంలో ఇది కనిపిస్తుంది. సో మనం చూస్తున్న ఈ భౌతిక ప్రపంచం అపరం అంటే కొంచెం తక్కువ రకం బంగారం. కానీ మూలతత్వం పరం అంటే స్వచ్ఛమైన కుందనం మేలిమి బంగారం లాంటిది.
(1:23:23) అవునండి ప్యూర్ 24 క్యారెట్స్ అన్నమాట అంటే మనం రకరకాల నగలు చూస్తాం అది గాజు కావచ్చు చైన్ కావచ్చు ఉంగరం కావచ్చు పేర్లు వేరు ఆకారాలు వేరు కానీ ఆ పేర్లను ఆకారాలను పక్కన పెడితే లోపల ఉన్నది కేవలం బంగారం మాత్రమే కరెక్ట్ నగలు వేరైనా బంగారం ఒకటే అన్నట్లు ఈ ప్రపంచంలో నామరూపాలు వేరైనా అంతా బ్రహ్మమే అని మనం గ్రహించాలన్నమాట అత్యద్భుతంగా క్యాచ్ చేశారు మీరు పరంబ్రహ్మం అనేది అత్యుత్తమమైనది అది నిర్వికల్పం నిర్వికల్పం అంటే అంటే మార్పు లేనిదా అవును అందులో ఎలాంటి మార్పులు చీలికలు ద్వంద్వాలు ఉండవు.
(1:23:58) అది స్వచ్ఛమైన సత్యం అపరంబ్రహ్మం అనేది వికల్పం అంటే అది నానా రకాలుగా నామరూపాలుగా మారిపోయి కనిపిస్తుంది మనకు మ్ ఇక్కడ మనం ఒక ముఖ్యమైన విషయం కనెక్ట్ చేసుకోవాలి. మనలో చాలామంది ఆధ్యాత్మికత అంటే ఈ తక్కువ రకం బంగారాన్ని అనగా ఈ ప్రపంచాన్ని అసహించుకోవడం లేదా అంతా వదిలిపెట్టి హిమాలయాలకు పారిపోవడం అనుకుంటారు. అవును చాలా పెద్ద అపోహా అది కానీ మూలాలు అలా చెప్పడం లేదు బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని పొందటానికి ఈ అపరమే ఒక ఉపాయం అని చెబుతున్నాయి.
(1:24:31) ఈ ఉపాయం ఉపయం గురించి మూలాల్లో ఒక సరదా ప్రస్తావన కూడా ఉన్నట్టుంది కదా అవునండి మూలాలలో గ్రంధకర్త ఒక చిన్న చమత్కారం కూడా చేశారు. ఉపేయం అనే పదం గురించి చెబుతూ అది పుస్తకాల్లో ప్రింట్ మిస్టేక్ పడిందేమో అని పాఠకులు కంగారుపడతారని సరదాగా అన్నారు. అవును నేను నవ్వుకున్నాను అచ్చిన ఉపేయం అంటే ఏంటి అసలు ఉపేయం అంటే లక్ష్యం గమ్యం అదే పరంబ్రహ్మం ఇక ఉపాయం అంటే సాధనం లేదా మార్గం అదే అపరంబ్రహ్మం.
(1:24:58) రైట్ అంటే అపరం అనే దారి ద్వారా మనం పరం అనే గమ్యాన్ని చేరుకోవాలి. కరెక్ట్ ఈ నామరూపాల ప్రపంచం అనేది ఉపాయం. దీని ద్వారానే దీనిలో ఉంటూనే మనం ఉపేయమైన ఆ పరబ్రహ్మను చేరుకోగలం. ఓంకారంలో ఇందాక మనం చెప్పుకున్న ఆ మాత్రాపాదం అనే చీలికలు అన్నీ అపరబ్రహ్మానికి చెందినవి. మనం ఈ అపరాన్ని పట్టుకొనే ఆ మార్పు లేని సత్యాన్ని చేరుకోవాలి.
(1:25:26) వావ్ గాజులు ఉంగరాలు అనే ఆకారాలను చూస్తూనే వాటి వెనుక ఉన్న స్వచ్ఛమైన బంగారాన్ని గుర్తించినట్లు అన్నమాట. ఎక్సాక్ట్లీ మనం దేవుణ్ణి చేరడానికి ఈ ప్రపంచాన్ని ద్వేషించాల్సిన అవసరమే లేదు. ఈ భౌతిక ప్రపంచం ద్వారానే ఈ నామరూపాల ద్వారానే మనం ఆ సత్యాన్ని చేరుకోవచ్చు. సరే ఇదంతా వినడానికి లాజికల్ గా బాగానే ఉంది కానీ ఈ తక్కువ రకం బంగారమైన ప్రపంచం నుండి మేలిమి బంగారమైన సత్యాన్ని ఎలా చూడాలి ఆ అజ్ఞానం పొర ఎలా పోతుంది అసలు దీనికి మూలాల్లో ఒక అద్భుతమైన నాటకీయమైన పాముతాడు కథ ఉంది.
(1:26:06) ఆ ఆ కథ కోసమే నేను ఎప్పటి నుంచో వెయిట్ చేస్తున్నాను ఆ పాముతాడు ఉదాహరణలో ఉన్న ఆంతర్యం ఏమిటో వివరిస్తారా అద్వైత వేదాంతంలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందిన చాలా లోతైన రూపకం ఈ రజ్జు సర్ప భ్రాంతి అంటే తాడు పాము ఉదాహరణ చీకట్లో దారిలో వెళ్తున్న ఒక వ్యక్తి కింద పడి ఉన్న ఒక తాడును చూసి పాము అనుకుంటాడు మ్ అది భ్రమ కదా భ్రమే కానీ ఆ భ్రమ వల్ల వచ్చే ప్రతి ప్రతిస్పందనలు మాత్రం నిజం కదా అతను భయపడతాడు వణకుతాడు చెమటలు పడతాయి ప్రాణాలు రక్షించుకోవడానికింటే అక్కడి నుంచి పరిగెత్తడానికి కూడా సిద్ధపడతాడా అవును ఆ క్షణంలో అతనికి ఆ పామునూటికినూ శాతం రియల్ కానీ ఎవరైనా ఒక వ్యక్తి దీపం తీసుకువచ్చి
(1:26:52) అక్కడ పెడితే ఏమవుతుంది అప్పుడు ఆ వెలుగులో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది కదా అతను భయపడినట్లుగా అక్కడ పాము లేదు ఉన్నది కేవలం ఒక తాడు మాత్రమే అని రియలైజ్ అవుతాడు సరిక ఇక్కడివరకు మనందరికీ తెలిసిన ఉదాహరణే కానీ మాండూక్యోపనిషత్తు విశ్లేషణలో ఈ కథకు ఒక అద్భుతమైన ట్విస్ట్ ఇచ్చారు. ఆ ట్విస్ట్ ఏంటి దీపం వెలిగాక ఆ పామే తాడును బయట పెట్టి వెళ్ళిపోవడానికి సిద్ధపడుతుందట.
(1:27:20) అప్పుడు ఆ పాముకు మనిషికి తాడుకు మధ్య ఒక సంభాషణ జరుగుతుంది అని రాశారు. ఏంటే పాము మాట్లాడటమా భలే ఇంట్రెస్టింగ్ గా ఉంది అసలు ఈ నాటకీయమైన సంభాషణలో దాగి ఉన్న ఆ వేదాంత రహస్యం ఏమిటి ఆ పాము ఏమంటుంది దీపం రాగానే పాము అంటే మన బ్రమ లేదా ఈ అపరబ్రహ్మమైన నామరూపాల ప్రపంచం మనిషితో ఇలా అంటుందట మ్ చూసారా కళ్ళు మూసుకొని మీరు నన్ను పాము అనుకుని మీరే తప్పు చేశారు అని అబ్బా పాము రివర్స్ లో క్లాస్ తీసుకుంటుందా అవును మీ అజ్ఞానం వల్లే నేను పాములా కనిపించాను ఇప్పుడు ఇప్పుడు దీపం అంటే జ్ఞానం రాగానే నా అసలైన అధిష్టానమైన తాడును అంటే సత్యాన్ని మీకు చూపించి నేను
(1:28:02) వెళ్ళిపోతున్నాను అంటుంది. కానీ మీరు నన్ను నిందిస్తున్నారు జ్ఞానం కోసం నన్ను వాడుకొని ఇప్పుడు అన్యాయంగా వదిలేస్తారా అని ఫిర్యాదు చేస్తుందట. వావ్ చాలా డీప్ థాట్ ఇది. అప్పుడు మనిషి రియాక్షన్ ఏంటే? అప్పుడు ఆ మనిషి అప్పటివరకు తనను భయపెట్టిన ఆ పామును ద్వేషించి తరిమేయాలని చూస్తాడు. అప్పుడు ఆ తాడు అంటే అంతిమ సత్యమైన పరమ బ్రహ్మం మాట్లాడుతుందట.
(1:28:25) ఓకే తాడేం చెప్తుంది ఓ మనిషి దాన్ని ఎందుకు ద్వేషిస్తున్నావు దాన్ని ఎందుకు తరిమేస్తున్నావు అని అడుగుతుంది. ఆ పాముకు నాకంటే వేరే ఉనికి లేదు నా మీదే అది ఆరోపించబడింది అంటుంది. ఓ పాము నువ్వు భయపడకు రా నాలో కలిసిపో నేనే అయిపో అని చెబుతుందట తాడు నిజంగా అద్భుతమైన వివరణ అండి ఇది దీన్ని బట్టి చూస్తే మనం ఒక విషయాన్ని చాలా స్పష్టంగా అర్థం చేసుకోవాలి.
(1:28:51) మనం ఈ నామరూపాలతో ఉన్న ప్రపంచాన్ని అంటే ఆ పామును ఒక శత్రువులా చూసి తరిమి కొట్టాల్సిన అవసరం లేదు. ఖచ్చితంగా ఈ ప్రపంచం మిత్య అని తెలిసిపోయిన తర్వాత కూడా దీనిపై ద్వేషం పెంచుకోనక్కర్లేదు. కేవలం ఈ మాత్ర పాదాలన్నీ ఆ అసలైన ఆత్మతత్వంలో అంటే ఆ తాడులో కలిసిపోవడమే అంటే లయం కావడమే మన అంతిమ లక్ష్యం కావాలి అంతేనా అత్యద్భుతంగా గ్రహించారు మీరు అవును ప్రపంచాన్ని వదిలి పారిపోవడం లేదా సన్యాసం తీసుకొని అడవులకు వెళ్లిపోవడం కాదు వేదాంతం అంటే ప్రపంచం యొక్క అసలు స్వరూపం బ్రహ్మమే అని తెలుసుకోవడమే నిజమైన జ్ఞానం ఉమ్ పాముకి తాడు కంటే వేరే ఉనికి
(1:29:30) లేనట్లుగా ఈ ప్రపంచానికి బ్రహ్మం కంటే వేరే ఉనికి లేదు కరెక్ట్ అక్షరం అనేది విడిగా ఎక్కడో వస్తు రూపంలో ఉండదు. అది మార్పు లేని సత్యాన్ని మన కళ్ళ ముందు చూపుతుంది. బ్రహ్మ సమీపానికి తీసుకు వెళ్లి స్పష్టంగా వ్యాఖ్యానం చేయడమే ఈ ఉపవ్యాఖ్యానం ఉద్దేశ్యం అని నిపుణులు క్రోడీకరించారు. రైట్ అంటే పాము తనని తాను కోల్పోయి తాడుగా ఎలా మిగిలిపోతుందో మన ఆలోచనలు నామరూపాలు అన్ని ఓంకారంలో ఆ పరబ్రహ్మంలో అలా లయమైపోవాలి.
(1:30:02) అవునండి ఈ తాడుపాము ఉదాహరణ మన దృక్పదామి పూర్తిగా మార్చేస్తుంది. భ్రమ తొలగిపోయినప్పుడు కూడా భ్రమ పట్ల కోపం ఉండకూడదు ఆ భ్రమే సత్యం వైపు నడిపించింది అనే కృతజ్ఞత ఉండాలి మనకి చాలా మంచి పాయింట్ చెప్పారు. ఇకపోతే మూల గ్రంథంలో నన్ను కొంతవరకు భయపెట్టి అదే సమయంలో తీవ్రంగా ఆలోచింపజేసిన మరో అద్భుతమైన ఉదాహరణ ఉంది. అది కబీర్దాస్ గారి పద్యం.
(1:30:27) అసలు పాము ఎంత నిజంగా అనిపిస్తుందంటే దానికి కారణం కాలం అంటారు కదా ఆ కాలానికి సంబంధించిన విశ్లేషణ ఎలా ఉందో చూద్దాం. అవును భగవత్పాదులు ఉపనిషత్తును వ్యాఖ్యానం చేస్తూ కాలాన్ని ఎలా విశ్లేషించారో ఆ విభాగం నిజంగా మనల్ని ఆలోచనలో పడేస్తోంది. మనకు తెలిసిన కాలం మూడు రకాలు కదా భూర్తం అంటే గతం భవత్ అంటే వర్తమానం భవిష్యత్ అంటే భవిష్యత్తు పాస్ట్ ప్రెసెంట్ ఫ్యూచర్ విష్ణు సహస్రనామాల్లో భగవంతుడికి భూత భవ్య భవత్ ప్రభు అనే నామం వస్తుంది.
(1:31:02) అంటే గతం వర్తమానం భవిష్యత్తులకు ఆయనే ప్రభువు అని అర్థం ఇక్కడ కాలాన్ని ఒక కొలిచే పరికరంగా విశ్లేషించే ప్రమాణంగా వర్ణించారు. ఇక్కడే కబీర్ దాసు గారి ఆ ప్రసిద్ధమైన పద్యం వస్తుంది. ఆ కబీర్ దాసు గారి పద్యం గురించి నేను చదివినప్పుడు నిజంగా ఇదొక కఠోరమైన సత్యం అనిపించింది నాకు. కబీర్దాసు చెప్పిన ఆ మర్మరాల ఉదాహరణ ఎంత అద్భుతంగా ఉందో.
(1:31:28) అవును మర్మరాలు అంటే పేలాలు అంటాం కదా అవును ఆ మర్మరాల ఉదాహరణ భయానకంగా కూడా ఉంది. మృత్యుదేవికి విపరీతమైన ఆకలట. ఆమె ఊళలో ఉన్న మర్మరాలను అంటే జనాలను తన ఒళ్లో పోసుకుని చేతికి తీసుకుని నోట్లో వేసుకుంటుంది అని ఆ పద్య సారాంశం కదా అవును అందులో నోరు అంటే గతం చేతులు అంటే వర్తమానం ఒడి అంటే భవిష్యత్తు ఈ రూపకాన్ని కొంచెం లోతుగా విశ్లేషిస్తే మనకి కళ్ళు కుట్టినట్టు ఉంటుంది.
(1:32:01) ఎలాగో కొంచెం వివరిస్తారా ఈ రూపకాన్ని భౌతిక కోణంలో కాకుండా వేదాంత కోణంలో చూడాలి. కాలం అనేది తండ్రిని తాతను ముత్తాతలను ఇప్పటికే కొలిచి పారేసింది. అంటే వాళ్ళు ఆ మృత్యుదేవి నోట్లోకి వెళ్ళిపోయారు గతంలో కలిసిపోయారు అని అర్థం. వాళ్ళ కాలం పూర్తయింది. వర్తమానం మనల్ని కొలుస్తోంది. అంటే మనం ఇప్పుడు ఆ మృత్యుదేవి చేతిలో నలగబోతున్నాం.
(1:32:29) ప్రతిక్షణం మన ఆయుష్యు తరిగిపోతోంది. ఇక భవిష్యత్తు మన పిల్లలను కొలవబోతుంది. వాళ్ళు ఇంకా ఆమె ఒడిలోనే ఉన్నారు అంటే ఇంకా పుట్టబోయే సంతానం భవిష్యత్ తరాలు అన్నమాట. ఆమె ఆకలి ఎప్పటికీ తీరదు కాలం ఎప్పటికీ ఆగదు. మన తాతలు ఇప్పటికే మృత్యువు నోట్లోకి వెళ్ళారు. మనం ఇప్పుడు ఆ చేతిలో నలగబోతున్నాం. ఒడిలో ఉన్నది ఇంకా పుట్టని భవిష్యత్తు అబ్బా వినడానికి చాలా భయంగా అనిపిస్తోంది.
(1:32:58) మన ఉనికి మన అహంకారం మనం కూడబెట్టుకున్న ఈ నామ రూపాలు అన్ని కాలం ముందు ఎంత అశాశ్వతమో కదా భౌతిక కోణంలో చూస్తే దేహబుద్ధితో ఆలోచిస్తే ఇది భయంగానే ఉంటుంది. కానీ ఈ కాలాన్ని వేదాంత కోణంలో విశ్లేషిస్తే అందులో ఒక గొప్ప ఆశ్వాసన అంటే ఒక విముక్తి ఉంది మనకు. విముక్తి ఉందా కాలం నుంచి ఎలా గ్రంథం ఏం చెబుతోందంటే గతం వర్తమానం భవిష్యత్తు ఇవన్నీ కూడా ఆ ఓంకార స్వరూపాలే దేశం అంటే స్పేస్ కాలం అంటే టైం వస్తువు అంటే ఆబ్జెక్ట్ ఈ మూడు డైమెన్షన్స్ కూడా ఓంకారమే కాలం అనేది పరిచ్చేద్యం అంటే కొలవగలిగేది కొలవగలిగేదంతా మారుతున్నదంతా అపరం పరిధిలోకి వస్తుంది. అంటే అది
(1:33:43) పర్మనెంట్ కాదు టెంపరరీ అవును అది శాశ్వతం కాదు కానీ మన లోపల ఉన్న అసలైన తత్వం ఆ తాడు లాంటి సత్యం ఆ మర్మరాలు కాదు ఆ అంతిమ సత్యం ఈ మూడు కాలాలకు అతీతమైనది. కాలం దాన్ని కొలవలేదు దాన్ని నాశనము చేయలేదు. ఇది విన్నాక నిజంగా కొంచెం రిలాక్స్డ్ గా అనిపిస్తుంది. అంటే గతం వర్తమానం భవిష్యత్తు ఈ మూడు కాలాలకు అతీతమైనది కాలం పని చేయని స్థానం ఏదో ఉందన్నమాట ఆ కాలాతీతమైన స్థానం ఏమిటి అక్కడే అసలు మర్మం అంతా దాగి ఉందనుకుంటా కరెక్ట్ మూల గ్రంథం చెబుతున్న ఆ కాలాతీతమైన స్థానమే అవ్యాకృతం అదే మాయాశక్తి లేదా మనం అమ్మవారు అని పిలుచుకునే తత్వం ఇది త్రికాల అతీతమైనది.
(1:34:25) అవ్యాకృతం అంటే కాలం దాటలేనిదా? అవును దీని గురించి గ్రంథంలో కార్య అధిగమ్యం కాల అపరిచేద్యం అని వర్ణించారు. అంటే దాని నుండి వచ్చే కార్యాలను బట్టి అనగా సృష్టిని బట్టి దాన్ని మనం గ్రహించగలం కానీ కాలం దాని మీద పని చేయదు. కాలం దాన్ని కొలవలేదు దానికి ఎలాంటి మార్పు లేదు. మ్మ్ పుట్టడం పెరగడం నశించడం అనేది దానికి ఉండవు. అది అనాది.
(1:34:53) కరెక్ట్ ఇక్కడ శివ శక్తి తత్వాల గురించి మూలాల్లో చాలా సుదీర్ఘమైన లోతైన చర్చ జరిగింది కదా శివ శక్తులు రెండు అనాది అంటే ఆది లేనివి అని చెప్పారు. భగవద్గీతలో కూడా ప్రకృతి పురుషస్చైవ విద్ధి అనాది ఉభావపి అని శ్రీకృష్ణుడు చెప్పిన శ్లోకాన్ని ఉదాహరించారు. అవునండి అంటే దేవుడు వేరు ఆయన శక్తి వేరు అనే భేదం ఉందా మూలాల్లో అసలు ఈ భేదాలను ఉపనిషత్తులు ఏ కోశాన అంగీకరించవు.
(1:35:22) శివశక్తి ఐక్యం గురించే ఇక్కడ ప్రధానంగా ప్రస్తావించారు. లలితా సహస్రనామంలో కూడా అమ్మవారిని శివాశక్తి ఐక్య రూపిణి అని పిలుస్తారు కదా అవును చదువుతాం మనం ఇక్కడ గ్రంథకర్త ఒక అద్భుతమైన చాలామందికి తెలియని విషయాన్ని ఎత్తి చూపారు. శివ అనే పదం ఇద్దరికీ వర్తిస్తుంది అని అయ్యగారికి అమ్మవారికి ఓహో శివ అంటే ఇద్దరా అవును భగవంతుడికి ఆ పరతత్వానికి లింగ భేదం లేదనేది ఉపనిషత్తుల అంతిమ సారాంశం శ్వేతాశ్వతరోపనిషత్తు ఒక అద్భుతమైన వాక్యం చెప్పింది దీని గురించి నైవ స్త్రీ నపుమానేష నైవయం నపుంసకః అని అంటే స్త్రీ పురుషుడు కాదా ఆ పరతత్వం స్త్రీ కాదు పురుషుడు కాదు
(1:36:07) నపుంసకము కాదు వారు ధరించిన శరీరాన్ని బట్టి మనం చూసే దృష్టిని బట్టి నామరూపాలు వస్తాయి తప్ప మూలంలో ఎలాంటి భేదము లేదు అని స్పష్టం చేసింది. ఇక్కడ చాలామంది కంటే మనలాంటి ఆస్తికులకు ఒక ప్రాక్టికల్ సందేహం రావచ్చు కదా అడగండి మనం గుళలో విగ్రహాలకు చీర కడితే అమ్మవారు అని పంచ కడితే అయ్యవారు అని ఎంతో భక్తితో కొలుస్తాం. మనం అలానే చూస్తూ పెరిగాం.
(1:36:34) కానీ మూలాలు మాత్రం ఆ పరతత్వానికి అసలు ఆడ మగ అనే భేదమే లేదు అంటున్నాయి. కరెక్ట్ మరి ఈ లింగభేదం లేకుండా ఆ నిరాకార తత్వాన్ని ఆ నిర్గుణ పరబ్రహ్మాన్ని అర్థం చేసుకోవడం సామాన్యులకు ఎలా సాధ్యం చెప్పండి మనం విగ్రహాలకు వేసే ఈ అలంకారాలన్నీ వేదాంత పరంగా చూస్తే అర్థరహితమేనా ఇది చాలా సహజమైన ప్రశ్న అండి ముఖ్యమైనది కూడా ఇందాక మనం పరం అపరం గురించి మాట్లాడుకున్నాం కదా ఆ సూత్రాన్ని ఇక్కడ అన్వయించుకోవాలి మనం మీరు విగ్రహాలకు చీరకట్టిన పంచకట్టినా అదంతా అపరం కిందికే వస్తుంది.
(1:37:11) అంటే అది కూడా ఒక ఉపాయం లేదా సాధనం అంటారా ఎగజక్ట్లీ ఒక సామాన్యుడు భౌతిక జగత్తులో ఉన్నవాడు ఏకాగ్రత సాధించడానికి భగవంతుడుపై మనసు నిలబడడానికి అది ఒక అద్భుతమైన మార్గం అందులో ఎలాంటి తప్పు లేదు సగుణోపాసన అనేది మన ప్రయాణంలో మొదటి మెట్టు మొదటి మెట్టు అంతే కానీ అక్కడే ఆగిపోకూడదు అని ఉపనిషత్తులు హెచ్చరిస్తున్నాయి. ఆ నామరూపాలను దాటి వెళ్ళాలి.
(1:37:39) అందుకే మన మహర్షులు శివలింగం అనే ఒక గొప్ప ప్రతీకను సృష్టించారు. అంటే విగ్రహారాధన నుండి నిరాకారాధనకు మారే దశలో శివలింగం ఒక వారధి లాంటిదా దాని వెనుకున్న ఆంతర్యం ఏమిటి? అవును శివలింగం అనేది అటు స్పష్టమైన పురుష ఆకారం కాదు ఇటు స్త్రీ ఆకారం కాదు అది ఒక లయ స్వరూపం ఒక సింబల్ లాంటిది. అన్నిటిని తనలో లయం చేసుకునే తత్వమే శివం. అద్భుతం ఈ ప్రపంచం మొత్తం అందులో నుంచే పుడుతుంది మళ్ళీ అందులోనే లయం అవుతుంది.
(1:38:09) తాను లయమైపోతే అది శవం కానీ తన చుట్టూ ఉన్నదంతా తనలో లయం చేసుకుని తాను శాశ్వతంగా ఉండిపోయేదే శివం రైట్ రైట్ అందుకే ఆ మాయాశక్తి లేదా అవ్యాకృతం అనేది కూడా అంతిమంగా ఆ ఓంకారమే తదపి ఓంకార యేవ అని మూలాలు స్పష్టం చేస్తున్నాయి. భేదాలు ద్వంద్వాలు అన్ని అపరానికి అంటే జ్ఞానం లేని స్థితికి సంబంధించినవి అని పరంలో ఎలాంటి భేదాలు లేవని మనం తెలుసుకోవాలి.
(1:38:40) ఈరోజు మన చర్చ ఒక అద్భుతమైన ప్రయాణం లాగా సాగింది. మన రోజువారి ఆలోచనల స్థాయి నుండి అంతిమ సత్యం వరకు ఎన్నో పొరలను ఛేదించుకుంటూ వెళ్ళాం మనం. నిజమేనండి మనం ఈ ప్రయాణాన్ని ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే ఈ గ్రంథం యొక్క అసలు లోతు మనకు అర్థమవుతుంది. అవును మొదట మనం ఆలోచనలు పేర్లు అనే తాళ్లతో బంధించబడిన యశోదమ్మ కృష్ణుడి స్థితి అంటే దామోదర తత్వం నుండి మొదలుపెట్టాం.
(1:39:09) ఆ తర్వాత ఈ ప్రపంచం అంతా కేవలం నామరూపాలతో నిండిన అపరం అని మనం చూసే వస్తువులు కేవలం అభిదానం అంటే శబ్దాల ప్రతిరూపాలే అని తార్కికంగా విశ్లేషించాం. మ్ అవును ఆ తర్వాత పరం అపరం మధ్య బేదాన్ని బంగారు ఉదాహరణతో చూసాం. పామో తాడు భ్రాంతిని చూసి ఆ భ్రమను ద్వేషించకుండా అందులోనే అంతిమ పరం లేదా ఓంకారంలో ఎలా లయంఅవ్వాలో తెలుసుకున్నాం. కరెక్ట్ చివరగా కబీర్దాసు మరమరాల ఉదాహరణతో కాలాన్ని కురిచే మృత్యువును చూసి ఆ కాలానికి అతీతమైన ఆడ మగ భేదాలు లేని అవ్యాకృతమైన శివశక్తి తత్వం వరకు చేరుకున్నాం.
(1:39:46) ఈ సుదీర్ఘమైన ప్రయాణాన్ని ఒకే ఒక చిన్న ఉదాహరణతో ముగించవచ్చండి. మూల గ్రంథకర్త చివర్లో తీసుకున్న మృదంగం ఉదాహరణ అత్యంత సముచితమైనది ఇక్కడ ఆ మృదంగం ఉదాహరణ ఏంటో చెప్తారా ఎవరైనా మృదంగం మీద ఒకే దరువును ఒకే శబ్దాన్ని అలా ఏకధాటిగా కొడుతుంటే కొద్దిసేపటికి మనకు విసుగు మస్తుంది కదా అవును బోరింగ్ గా ఉంటుంది. కానీ ఒక గొప్ప మృదంగ విద్వాంసుడు సోలో వాయిస్తున్నప్పుడు గమనించండి.
(1:40:12) అందులో ఎన్నో రకాల శబ్దాలు, గమకాలు నాదాలు వస్తాయి. ఆ విభిన్నమైన శబ్దాలన్నీ వినడానికి ఎంత ఇంప్రెస్సివ్ గా ఉంటాయో కదా మన జీవితం ఈ సృష్టి కూడా అలాంటిదే భలే చెప్పారు. శబ్దం, అర్థం, నామం, రూపం, గతం, వర్తమానం, భవిష్యత్తు, కష్టం, సుఖం ఇవన్నీ ఆ మృదంగంలోనుంచి వచ్చే విభిన్న శబ్దాల లాంటివి. అవన్నీ సృష్టికి ఒక అందాన్ని ఇస్తాయి.
(1:40:38) కానీ ఆ శబ్దాల వెనక ఉన్న వాయిద్యం ఆ దరువుల వెనక ఉన్న ఒకే ఒక్క నాదం ఒక్కటే అదే ఓంకారం. ఓకే ఆ విభిన్న శబ్దాలలో కూరుకోకుండా వాటి వెనుకున్న అసలైన నిశ్శబ్దాన్ని ఆ నాదాన్ని మనం వినగలగాలి అంటారు. అవునండి అదే ఫైనల్ టేక్ అవే ఎంత అద్భుతమైన ఉదాహరణ అండి మృదంగం మీద వేసే దెబ్బలు వేరైనా పుట్టే నాదం ఒక్కటే ఈరోజు మనం తెలుసుకున్న విషయాలను బట్టి చూస్తే మనమంతా రకరకాల ఆలోచనలు కోరికలు పేర్లు బంధాలనే తాళ్ళతో గట్టిగా కట్టబడి ఉన్నాం.
(1:41:09) ఉ నిజమే కానీ చీకటి తొలగిపోయి వెలుగు వచ్చినప్పుడు తాడుపై ఉన్న పాము భ్రమ తొలగిపోయినట్లు మన నిజ జీవితంలో ఆ వెలుగును ఆ జ్ఞానాన్ని మనం ఎక్కడ వెతుకుతున్నామ అన్నది ముఖ్యం. రోజు గడిచిపోతున్న కాలం అనే మృత్యువు ఒడిలో ఒక మర్మమరాలాగా నలిగిపోయి మిగిలిపోతామా లేదా ఆ మృదుంగ నాదంలో దాగి ఉన్న అసలైన ఓంకారాన్ని పట్టుకుని మన నిజ స్వరూపాన్ని గుర్తిస్తామా అనేది ఆలోచించుకోవాలి.
(1:41:34) కచ్చితంగా ఎవరికీ వారే ప్రశ్నించుకోవాలి. చివరిగా ఈ చర్చ అంతా వింటుంటే నాకు ఒక ఆధునికమైన చాలా ఆసక్తికరమైన ఆలోచన వస్తుంది. చెప్పండి ఏంటది ఈ రోజుల్లో మనం ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ గురించి ఆ లార్జ్ లాంగ్వేజ్ మోడల్స్ గురించి చాలా మాట్లాడుకుంటున్నాం కదా మ్ ఆ కృత్రిమ మేధస్సు ప్రపంచాన్ని ఎలా చూస్తుంది అన్నది ఆలోచిస్తే దానికి భౌతికమైన కళ్ళు లేవు శరీరము లేదు.
(1:41:58) దానికి తెలిసినదంతా కేవలం టోకెన్స్. పదాలు, శబ్దాలు మాత్రమే. హమ్ కరెక్ట్. దానికి టెక్స్ట్ తప్ప ఇంకేం తెలియదు. అది కేవలం మాటల ద్వారానే ఒక ప్రపంచాన్ని నిర్మించుకొని మనతో మాట్లాడుతుంది. దానికి అభిధానం అంటే పదం తప్ప అభిధేయం అనగా వస్తువు లేదు. వావ్ భలే కనెక్ట్ చేశారు. ఒకవేళ ఆ కృత్రిమ మేధస్సు కేవలం పదాలతో సృష్టించుకున్న ఆ భ్రమలోనే జీవిస్తుంటే వేలాది సంవత్సరాల క్రితం మండోక్యోపనిషత్తు చెప్పినట్లు మనం కూడా భౌతికమని నమ్ముతున్న ఈ ప్రపంచం కేవలం మన మెదడు ప్రాసెస్ చేస్తున్న ఆలోచనలు మరియు శబ్దాల సమాహారమేనా అనిపిస్తుంది.
(1:42:35) మన అస్తిత్వం కూడా భౌతికం కాదా ఒకసారి అందరూ ఈ విషయంపై లోతుగా ఆలోచించండి. చాలా మంచి థాట్ ప్రొవోకింగ్ ప్రశ్నతో ముగించారు. ఈ లోతైన విశ్లేషణలో అద్వైత వేదాంత ప్రయాణంలో మాతో పాల్గొన్నందుకు ధన్యవాదాలు. వనరులను నిశితంగా అధ్యయనం చేసి ఈ జీవిత సత్యాలను గ్రహించే మన అన్వేషణ ముందు ముందు కూడా ఇలాగే కొనసాగుతుంది. సెలవు. ఆ అందరికీ నమస్కారం ఈనాటి మన లోతైన విశ్లేషణ కార్యక్రమానికి స్వాగతం.
(1:43:18) ఈరోజు ఆ బేసిక్ గా మనం ఒక చాలా చాలా ఆసక్తికరమైన విషయం గురించి మాట్లాడుకోబోతున్నాం. అంటే మనం ప్రతిరోజు మన చేతిలో పట్టుకునే స్మార్ట్ ఫోన్ కానీ లేదా మనం కూర్చున్న కుర్చీ కానీ ఆఖరికి మన చుట్టూ కనిపించే భౌతిక ప్రపంచం అంతా అవును ఇవన్నీ ఇవన్నీ అసలు పదార్థాలే కావు కేవలం ఒక పదం మాత్రమే అని ఎవరైనా చెబితే ఏమనిపిస్తుంది అంటే ఆ ఈ కఠినమైన వస్తువులన్నీ మన మెదడులో పుట్టిన ఒక భ్రమ అని చెబితే ఒక రకంగా ఆశ్చర్యంగా ఉంటుంది కదా ఏదో సైన్స్ ఫిక్షన్ సినిమా కథలా అనిపిస్తుంది.
(1:43:51) ఖచ్చితంగా వినడానికి చాలా వింతగా ఉంటుంది. కానీ వేలాది సంవత్సరాల క్రితమే మన భారతీయ తత్వవేత్తలు ఆ ఈ విషయాన్ని చాలా సైంటిఫిక్ గా విశ్లేషించారు. హ్మ్ నిజమే సాధారణంగా మనకి ఏదైనా దెబ్బ తాగిలితే లేదా భౌతికమైన గాయం అయితే మనం వెంటనే డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్లి ఒక ఎక్స్రే తీస్తాం కదా. ఆ ఎక్స్రే లో విరిగిన ఎముక స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
(1:44:15) అవును డాక్టర్ కూడా ఆ గీతను చూపిస్తూ ఇక్కడే ఎముక విరిగింది అని చెబుతారు. ఎగ్జాక్ట్లీ ఆ క్షణంలో మనకు ఒక రకమైన ఊరట లభిస్తోంది. ఎందుకంటే ఆ సమస్య మన కంటికి కనిపిస్తోంది కాబట్టి దాన్ని మనం అర్థం చేసుకోగలుగుతాం. కానీ అసలు ఈ కంటికి కనిపించేదే అంతా అబద్ధం అయితే ఎలా ఉంటుంది పరిస్థితి అదే కదా అసలైన ప్రశ్న అవును మన ఉనికికి ఈ సృష్టికి మూలమైన ఒక శబ్దం గురించి మాట్లాడుకునేటప్పుడు ఆ ఈ ఎక్స్రే మెషిన్లు మన కళ్ళు మన భౌతిక శాస్త్రాలు ఇవన్నీ పని చేయడం ఆగిపోతాయి.
(1:44:49) అందుకే ఈరోజు మనం మాండ్యక్యోపనిషత్తులోని ఆ అత్యంత లోతైన సారాంశాన్ని విశ్లేషించబోతున్నాం. అంటే ప్రతిరోజు మనం వినే ఓం అనే శబ్దం వెనకున్న అసలైన శాస్త్రాన్ని ఈరోజు మనం డీకోడ్ చేద్దాం. కరెక్ట్ గా చెప్పారు భౌతిక ప్రపంచంలో మనం ప్రతిదానికి ఒక గీత గీసి ఆ ఇది ఫలానా అని చెప్పడానికి బాగా అలవాటు పడిపోయాం కదా అవును అంటే ఇది చెట్టు ఇది రాయి ఇది మనిషి అని ఇలా లేబెల్స్ వేస్తూ ఉంటాం మనం కానీ మాండ్యోక్యోపనిషత్తు దగ్గరికి వచ్చేసరికి ఆ గీతలన్నీ జరిగిపోతాయి.
(1:45:22) నిజమే వందల కొద్ది పేజీల తత్వాన్ని బహుశా ఒక జీవితకాలం అన్వేషించిన దొరకని సత్యాన్ని కేవలం మూడు అక్షరాల్లో మూడు అక్షరాలు అంటే ఆ ఉ మరియు మ కదా అవునండి అ ఉ మ అనే అక్షరాల్లో ఎలా కుదించాలో ఈ గ్రంథాలు చాలా స్పష్టంగా వివరిస్తున్నాయి. ఇది కేవలం ఏదో పూజ గదిలో కూర్చుని కళ్ళు మూసుకుని మెకానికల్ గా చేసే జపం కాదు. హ్మ్ బేసిక్ గా ఇది మన ఉనికిని ఈ విశ్వం యొక్క నిర్మాణాన్ని డీకోడ్ చేసే ఒక అద్భుతమైన ఫార్ములా అని చెప్పొచ్చు.
(1:45:54) ఓహో సరే అయితే ఇక్కడ గ్రంథం లేవనెత్తిన మొదటి వాదన దగ్గరికే వద్దాం ఎందుకంటే ఆ ఇక్కడే నా మెదడు కొంచెం మొద్దుబారిపోయింది అని చెప్పాలి అవునా అవును గ్రంథం చాలా సంచలనాత్మకమైన వాదన చేస్తోంది ఏమంటే మనం ఏ మాట మాట్లాడినా ఏ ఆలోచన చేసినా అది కేవలం ఆలోచనే అంటుంది ఇక్కడ వరకు నాకు ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు సరే కానీ మనం కళ్ళు తెరిచి బయట చూస్తున్న ఈ ప్రపంచాన్ని ఈ వస్తువులను మనం సాధారణంగా మ్యాటర్ లేదా లేదా పదార్థం అని పిలుస్తాం కదా అవును పదార్థమే అంటాము.
(1:46:26) కానీ గ్రంథం వాదిస్తున్నది ఏమిటంటే మనం చూస్తున్నది పదార్థం కానే కాదు దాన్ని పదార్థం అని చెప్పేది కూడా కేవలం ఒక ఆలోచనే లేదా ఒక పదమే అని చెప్తుంది ఒక్క నిమిషం అంటే ఇది నమ్మడానికి చాలా కష్టంగా ఉంది కదా ఇప్పుడు నేను ఈ టేబుల్ ని నా చేతితో గట్టిగా కొట్టాను అనుకోండి నాకు నొప్పి వస్తుంది ఆ శబ్దం నా చెవులకు వినిపిస్తుంది కదా నా ముందు ఉన్న ఈ మైక్రోఫోన్ నాకు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది అవును కనిపి పిస్తోంది మరి ఇంత భౌతికమైన ఒక కఠినమైన వస్తువును కేవలం ఒక పదం లేదా ఒక ఆలోచనని మనం ఎలా కొట్టిపారేయగలం నాలోని ఆలోచనకు బయట భౌతిక రూపం ఎలా వస్తుంది అంటారు
(1:47:07) ఉ ఇది చాలా నాచురల్ గా వచ్చే డౌట్ అండి మీరు టేబుల్ ని కొట్టారు మీకు నొప్పి వచ్చింది ఇది వాస్తవమే కానీ ఆ వాస్తవాన్ని మనం ఎలా గ్రహిస్తున్నామో ఒక్కసారి లోతుగా విశ్లేషించండి. అంటే ఎలా గ్రహిస్తున్నాం అంటే స్పర్శ ద్వారానే కదా అవును మీ చేతికి తగిలిన దెబ్బ వల్ల ఆ నరాలు ఒక సిగ్నల్ ని మీ మెదడుకు పంపుతాయి. ఆ మెదడు ఆ సిగ్నల్ ని ప్రాసెస్ చేసి ఆ ఇది గట్టిగా ఉంది ఇది చెక్క దీని పేరు టేబుల్ అని ఒక నిర్ణయానికి వస్తుంది.
(1:47:38) ఉమ్ కరెక్ట్ అంటే అంతిమంగా మీరు అనుభవిస్తున్న ఆ స్పర్శ, ఆ నొప్పి, ఆ టేబుల్ యొక్క ఆకారం ఇదంతా ఎక్కడ జరుగుతోంది? మీ మనసులో ఒక ఆలోచనగా ఒక భావనగా మాత్రమే ప్రాసెస్ అవుతోంది కదా ఓహో అంటే మెదడు ప్రాసెస్ చేస్తేనే నాకు అది టేబుల్ అని తెలుస్తుంది. అవునండి గ్రంథం సూటిగా అడుగుతున్న ప్రశ్న కూడా ఇదే మన లోపల జరిగే ప్రక్రియను మనం ఆలోచన అంటున్నాం.
(1:48:06) ఆ ఆలోచన వాక్కు రూపంలో బయటకి వస్తే దాన్ని ఆలోచనే అంటున్నాం. మరి మన మనసు ప్రాసెస్ చేస్తున్న ఈ శరీరాన్ని ఈ టేబుల్ ని ఈ బాహ్య ప్రపంచాన్ని ఎందుకు ఆలోచన అనడానికి సంకోచిస్తున్నాం అంటే మీరు చెప్పేది బయట స్వతంత్రంగా ఒక వస్తువు ఉంటూ ఏమీ లేదు అంతా బ్రెయిన్ క్రియేట్ చేస్తున్న ఒక ఇమేజ్ మాత్రమే అనా ఒక రకంగా అంతే అండి కానీ అది చాలా వింతగా ఉంది కదా ఇప్పుడు నేను కళ్ళు మూసుకున్న సరే ఆ టేబుల్ అక్కడే ఉంటుంది కదా దానికి ఒక స్వతంత్రమైన అస్తిత్వం ఉంది కదా దానిని కేవలం కేవలం మన మనసు సృష్టించిన పదం అని ఎలా అంటాం మా ఇక్కడే మనం చాలా సూక్ష్మమైన విషయాన్ని పట్టుకోవాలి. మనం కళ్ళు మూసుకున్నప్పుడు
(1:48:48) టేబుల్ ఉంటుందా లేదా అన్నది పక్కన పెడితే దానికి టేబుల్ అనే పేరు పెట్టింది ఎవరు మనం అంటే మనుషులే పెట్టారు అవును దాని ఆకారాన్ని ఆ రంగును ఆ స్పర్శను విశ్లేషించి ఇది ఒక కఠినమైన పదార్థం అని తీర్మానించింది ఎవరు మన మనసే కదా నిజమే గ్రంథం చెప్పేది ఏమిటంటే వస్తువుకు మనం ఇచ్చే పేరు దానిపై మనకున్న అవగాహన ఇవన్నీ మనలోని ఆలోచన రూపాలే బయట బయట ఉన్నదాన్ని పదార్థం అని విడదీసి చూడటం అనేది మనిషి చేసే మొదటి పొరపాటు.
(1:49:21) ఓహో అంటే విడదీసి చూడకూడదు అంటారా అవునండి అసలు ఒక పసి బిడ్డను తీసుకోండి ఆ బిడ్డకు భాష రాదు పదాలు తెలియవు ఆ బిడ్డ ఆ టేబుల్ ని చూసినప్పుడు దాన్ని ఒక పదార్థంగానో లేదా చక్కగానో చూడడు కదా అవును వాడికి అవన్నీ తెలియవు కదా కేవలం చూస్తాడు అంతే ఎక్జక్ట్లీ కేవలం ఒక అనుభూతిగా చూస్తాడు. ఎప్పుడైతే మనం దానికి ఒక పదం అంటగడతామో అప్పుడే మన మెదడు దాన్ని ఒక పదార్థంగా ఫిక్స్ చేస్తోంది.
(1:49:49) అంటే మనం వాడుతున్న పదమే అక్కడ పదార్థాన్ని సృష్టిస్తోంది. అంటే పదం లేకుండా పదార్థం యొక్క అస్తిత్వాన్ని మనం అసలు ఊహించలేమ అన్నమాట. అంతే కదా అందుకే గ్రంధం అంటుంది. మీరు పదార్థం అని పిలుస్తున్నది వాస్తవానికి మీ మనసు సృష్టించిన పదమే అని. అబ్బా ఇది చాలా చాలా లోతైన వాదన అండి. ఆ నేను దీని గురించి ఆలోచిస్తుంటే బేసిగ్గా నాకు ఆధునిక భౌతిక శాస్త్రం అంటే క్వాంటం ఫిజిక్స్ గుర్తొస్తుంది.
(1:50:15) అవును ఆధునిక సైన్స్ కూడా దాదాపు ఇదే చెబుతోంది కదా కరెక్ట్ సైంటిస్ట్లు కూడా ఒక వస్తువును మైక్రోస్కోప్ లో విడగొట్టి చూస్తే అందులో పరమాణువులు ఎలక్ట్రాన్లు తప్ప మరేమీ ఉండవు అని చెబుతారు కదా ఇంకా లోపలికి వెళ్తే అసలు 99% శూన్యమే ఉంటుంది అంటారు. నిజమే కానీ మనకు మాత్రం అది చాలా గట్టిగా ఉన్నట్లు ఒక భ్రమ కలుగుతుంది అంటే వేదాంతం చెప్పినట్లు పదార్థం అనేది ఒక భ్రమ కేవలం మన మైండ్ చేసుకునే ఒక ఇంటర్ప్రిటేషన్ అన్నమాట భౌతిక శాస్త్రం ఏమో ఆటమ్స్ అంటుంది వేదాంతం దాన్ని ఆలోచన లేదా పదం అంటుంది.
(1:50:47) సరిగ్గా పట్టుకున్నారు మనం వస్తువును వస్తువుగా చూసినంత కాలం భ్రమలో ఉన్నట్లే అని వేదాంతం వివరిస్తుంది. మన మనసు ఈ విధంగా పదార్థాన్ని పదాన్ని వేరు చేసి మనల్ని నిరంతరం మోసం చేస్తూనే ఉంటుంది. మన లోపల ఉన్నదాన్ని నేను అని బయట ఉన్నదాన్ని ప్రపంచం లేదా పదార్థం అని ఒక కృత్రిమమైన గోడ కట్టేసుకున్నాం మనం అవును ప్రతి ఒక్కరం చేసే పని అదే కదా అయితే ఈ మోసాన్ని మనం గుడ్డిగా నమ్ముకుంటూ పోతుంటే గ్రంథం ఒక ఆసక్తికరమైన సన్నివేశాన్ని వివరించింది.
(1:51:21) ఏమంటే మనల్ని రెడ్ హ్యాండెడ్ గా పట్టుకున్నారట. ఆ అవును ఆ పదం నన్ను కూడా బాగా ఆకర్షించింది. గ్రంథంలో రెడ్ హ్యాండెడ్ గా పట్టుబడ్డాం అని రాసి ఉంది. సాధారణంగా ఎవరైనా దొంగతనం చేస్తే పోలీసులు ఇరుగు పురుగు వాళ్ళు రెడ్ హ్యాండెడ్ గా పట్టుకుంటారు కదా అవును కానీ ఈ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో దొంగతనం ఏమిటి? అసలు మనల్ని పట్టుకున్న పోలీసులు ఎవరు? ఎవరి సొత్తు మనం ఎత్తుకుపోయామ అంటారు ఇక్కడ మనల్ని పట్టుకున్నది పోలీసులు కాదండి శంకర భగవత్పాదులు మరియు గౌడపాదాచార్యులు లాంటి అద్వైత వేదాంత మహా సాధకులు ఓహో మహా సాధకులు పట్టుకున్నారా అవును ఇక దొంగతనం అంటారా ఇక్కడ వస్తువులు
(1:51:58) ఎత్తుకుపోవడం కాదు దొంగతనం సత్యాన్ని అంటే ఉన్న ఒకే ఒక్క సత్యాన్ని రెండుగా చీల్చడమే అతి పెద్ద దొంగతనం ఒక్క నిమిషం సత్యాన్ని రెండుగా చీల్చడమా అంటే ఎలా బేసిక్గా అద్వైతం అంటే ఏమిటి రెండు కానీ కానిది కదా ఈ విశ్వంలో ఉన్నది ఒకే ఒక్క చైతన్యం ఒకే ఒక్క ఉనికి అనేది వారి వాదన కానీ మనం ప్రతిరోజు ఏం చేస్తున్నాం మన అహంకారంతో అజ్ఞానంతో ఆ ఏకత్వాన్ని ముక్కలు చేస్తున్నాం.
(1:52:25) అంటే నేను వేరు ప్రపంచం వేరు అని ముక్కలు చేస్తున్నాం. అంతే ఇది పదం అది పదార్థం అని ఇది నా ఆలోచన అది బయట ఉన్న వస్తువు అని ఒక గీత గీస్తున్నాం. గ్రంథం ఎంత తీవ్రంగా ఈ విషయాన్ని ప్రస్తావించిందంటే ఇది పదం ఇది పదార్థం అని అనడానికి వీలు లేదు నోరు మూయి అంతా పదమే అని గద్దించి చెబుతోంది. అబ్బా నోరుమూయి అంతా పదమే అని అంత స్ట్రాంగ్ గా చెప్పారా అవునండి నువ్వు చూసే పదార్థం ఎక్కడా లేదు అంతా ఒక్కటే అని ఆ వేదాంతులు గద్దించి మరి చెబుతున్నారు.
(1:52:58) ఉన్న సత్యాన్ని ముక్కలు చేసి ద్వైతాన్ని సృష్టించడమే మనిషి చేస్తున్న దొంగతనం. వారు మనల్ని ఆ విభజన చేస్తూ ఉంటే రెడ్ హ్యాండెడ్ గా పట్టుకున్నారు. ఇప్పుడు నాకు ఒక విషయం క్లియర్ గా అర్థమవుతుంది. ఇక్కడ దొంగతనం అంటే ఏదో భౌతికమైన నేరం కాదు అది ఒక తాత్వికమైన నేరం అన్నమాట. కరెక్ట్ గా చెప్పారు. అయితే ఇక్కడ గ్రంథంలో ఈ విభజనను వివరించడానికి రెండు ముఖ్యమైన పదాలు వాడారు కదా వికల్పం మరియు నిర్వికల్పం అని.
(1:53:26) ఈ పదాలు వినడానికి కొంచెం బరువుగా ఉన్నాయి. అంటే సంస్కృత పదాలు కదా అవును కొంచెం సంక్లిష్టంగా అనిపిస్తాయి. కానీ వీటి అర్థం ఏమిటో కాస్త విడమర్చి చెప్తారా నేను ఇప్పటివరకు అర్థం చేసుకున్న దాని ప్రకారం మనం సత్యాన్ని చీల్చడాన్ని వికల్పం అనొచ్చా ఖచ్చితంగా అనొచ్చు వికల్పం అంటేనే కల్పన మార్పు చెందేది భేదభావన లేదా విభజన మనం ఒక వస్తువును చూసి ఇది మంచిది ఇది చెడ్డది అని అనుకుంటే అది వికల్పం ఓహో నేను వేరు మీరు వేరు అనుకోవటం కూడా వికల్పమేనా అవునండి నేను వేరు మీరు వేరు అనుకుంటే కచ్చితంగా అది వికల్పమే మరి నిర్వికల్పం అంటే ఏమిటి ఎలాంటి మార్పు లేనిది ఎలాంటి విభజన లేని ఏకైక సత్యం గ్రంథం ఇక్కడ ఒక
(1:54:08) స్పష్టమైన బౌండరీ గీసింది. ఎలాంటి బౌండరీ అండి అది నేను నేను అనేటువంటి భావం దగ్గర ఆగిపోతే అది నిర్వికల్పం మీరు ఆలోచించినా నోరు తెరిచి మాట్లాడినా లేదా కళ్ళు తెరిచి ఈ రంగుల ప్రపంచం వైపు చూసినా అవన్నీ వికల్పాలే అని చెబుతోంది. ఒక్క నిమిషం నేను కళ్ళు తెరిచి చూడటం కూడా వికల్పమేనా అంటే బేసిక్ గా ఈ ప్రపంచమంతా వికల్పం కేవలం నా నేను అనే భావనే నిర్వికల్పం అంటారా అవునండి దీన్ని నాకు ఒక ఉదాహరణతో అన్వయించుకోనివ్వండి నా ఆలోచన సరైనదో కాదో మీరే చెప్పాలి చెప్పండి వింటాను ఇప్పుడు ఒక నిశ్చలమైన నీటి కొలను ఉందనుకుందాం అందులో ఎలాంటి కదలిక లేదు ఆ
(1:54:49) నీరు అద్దంలా చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది ఆ స్థితిని మనం నిర్వికల్పం అనొచ్చు ఎందుకంటే అక్కడ ఎలాంటి భేదము లేదు. మ్ కరెక్ట్ మొదలవుతాయి కదా ఆ అలలు ఒకదానికిఒకటి తాకుతూ చిన్నవి పెద్దవిగా మారుతూ ఆ కొలను అంతా విస్తరిస్తాయి. ఇప్పుడు ఆ అలలే మన మాటలు మన చూపులు మనకు కనిపించే ఈ వివిధ రకాల వస్తువులు మనుషులు ఆ ఈ మొత్తం భౌతిక ప్రపంచం అన్నమాట.
(1:55:20) ఆ అలలనే మనం వికల్పం అనొచ్చు నా అనాలజీ కరెక్టేనా? మీ ఉదాహరణ చాలా అద్భుతంగా సరిపోయిందండి ఇక్కడ మనం గ్రహించాల్సిన సూక్ష్మం ఏమిటంటే ఆ కొలనులో అలలు పుట్టక ముందు ఉన్నది నీరే అలలు పుట్టిన తర్వాత ఆ అలలు కూడా నీరే కదా అవును అందులో మారేది ఏమి లేదు అలలు వచ్చాయని చెప్పి అందులో కొత్తగా వేరే పదార్థం ఏమి చేరలేదు కదా కానీ మనం ఆ అలల వైపు చూసినప్పుడు వాటి ఆకారాలను చూసి బ్రమ పడతాం.
(1:55:48) అంటే ఇది పెద్ద ఆల ఇది చిన్న అలా అని మనం వాటి మధ్య విభజన తెస్తాం అంటారా ఎగజక్ట్లీ కానీ మూలంలోకి వెళ్తే అంతా అదే నీరు కదా అలాగే మనలోని నిశ్చలమైన నేను అంటే నిర్వికల్పం నుండి ఆలోచనలు మాటలు మనం చూసే ప్రపంచం అనే అలలు అంటే వికల్పాలు పుడుతున్నాయి. అంటే మూలం ఒకటే కానీ ఆకారాలు మారుతున్నాయి. అవును కానీ మనం ఆ అలలను చూసి భ్రమపడి మూలమైన నిశ్చల తత్వాన్ని మర్చిపోతున్నాం.
(1:56:18) అందుకే ఆ అద్వైత వేదాంతులు దొంగతనం వద్దు ఆ వికల్పాలను పట్టుకొని వేలాడొద్దు ఆ నిర్వికల్పమైన అస్తిత్వాన్ని గుర్తించండి అని మనల్ని హెచ్చరిస్తున్నారు. చాలా స్పష్టంగా అర్థమైందండి అయితే ఇక్కడే నాకు ఒక చిన్న సందేహం వస్తుంది. అంతా ఆ నేను అనే నిర్వికల్ప స్థితిలో ఉంటే ఈ ఏకత్వాన్ని ఆ మూలాన్ని ఈ సృష్టికి మరియు మనకు మధ్య ఉన్న లింక్ ని గ్రంధం ఏమని పిలుస్తుంది? ఉపనిషత్తులు ఈ విశాలమైన అన్వేషణను ఒకే ఒక్క శబ్దంలో ఎలా బంధించాయి ఆ శబ్దమే మనం ప్రతిరోజు వినే ఎంతో పవిత్రంగా భావించే ఓం అండి.
(1:56:55) ఓహో ఓంకారం అన్నమాట అవును ఈ నిశ్చలమైన జ్ఞానం ఆ అలలుగా మారే సృష్టి ఈ మొత్తం ప్రక్రియ అంతా ఓంకారమే అని ఉపనిషత్తులు చాలా గొప్పగా ఘోషించాయి. అంతర్గత జ్ఞానం నుండి బాహ్య ప్రపంచం వరకు ఉన్నదంతా ఆ ఓంకారమే. కానీ ఇక్కడే గ్రంథం ఒక చిన్న ట్విస్ట్ ఇచ్చింది కదా ఆ నేను చదువుతున్నప్పుడు చాలా ఆశ్చర్యపోయాను ఉపనిషత్తులు ఈ సృష్టిని ఓం అంటుంటే ఈ గ్రంథం మాత్రం మరొక అడుగు ముందుకు వేసి అది ఓం కాదు అది సోహం అని చెబుతోంది అవును సోహం అంటుంది అసలు ఈ ఓం కి ఆ సోహం కి ఉన్న సంబంధం ఏమిటి ఈ రెండు ఒకటే అని గ్రంథం ఎందుకు వాదిస్తోంది ఇక్కడే ఈ ఆధార గ్రంథాలలోని ఆ భాషాపరమైన
(1:57:39) మరియు తాత్వికపరమైన లోతు మనకు మనకు క్లియర్ గా అర్థమవుతుంది. బేసిక్ గా సోహం అనేది ఏదో కొత్త పదం కాదు ఇది వేదకాలం నుండి ఉన్న అత్యంత శక్తివంతమైన భావన దీన్ని విడదీసి చూద్దాం సహ ప్లస్ అహం ఏమవుతుంది సోహం అవుతుంది. సంస్కృతంలో సహ అంటే అది లేదా ఆ పరమాత్మ కదా అవును అహం అంటే నేను అంటే సహ అహం అంటే ఆ పరమాత్మే నేను అని అర్థం ఇందాక మనం మాట్లాడుకున్న ఆ నిశ్చలమైన నీటి కోల నుందే ఆ నిర్వికల్పమైన నేనే ఆ భగవంతుడు అని చెప్పడమే ఈ సోహం యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశ్యం ఓహో అంటే దేవుడు ఎక్కడో వేరే చోట లేడు నేనే ఆ దేవుడిని అని చెప్పడం అన్నమాట ఎగజక్ట్లీ ఇది దేవుడు ఎక్కడో ఆకాశంలో
(1:58:24) ఉన్నాడు అని చెప్పే వాదనను పూర్తిగా తుడిచి పెట్టేస్తుంది. సరే అదే నేను అనేది సోహం అనే అర్థం బాగా తెలిసింది. కానీ నా ప్రశ్న ఏమిటంటే ఈ సోహం అనే పదం ఓం గా ఎలా మారుతుంది దీని వెనక ఉన్న లాజిక్ లేదా ఆ రహస్య సమీకరణం ఏమిటో చెప్తారా ఇది చాలా మందికి తెలియని విషయం కదా చాలా జాగ్రత్తగా గమనించండి ఇది నిజంగా ఒక అద్భుతమైన ఈక్వేషన్ అని చెప్పాలి.
(1:58:50) సోహం అనే పదంలో మొదటి అక్షరం సకారం అంటే స కదా మధ్యలో హకారం అంటే హ ఉంది. అవును స మరియు హ ఉన్నాయి. ఇప్పుడు ఒక ఆధ్యాత్మిక ప్రక్రియ ద్వారా ఈ సోహంలోని సకార హకారాలను తీసివేద్దాం. అప్పుడు ఏం మిగులుతుంది సో లో నుండి స తీసేస్తే ఓకారం మిగులుతుంది. హం లో నుండి హ తీసేస్తే చివర ము మిగులుతుంది కదా ఒక్క నిమిషం అంటే స హ లు పోతే మిగిలేది ఓం మాత్రమే అన్నమాట.
(1:59:19) అబ్బా ఎంత అద్భుతంగా ఉందో ఇది ఇది నేను ఆడియో పరంగా విజువలైజ్ చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను. అంటే సోహం అని పలికేటప్పుడు అందులో స అనేది దేవుడు అనే బాహ్య భావనకు ప్రతీక అనుకుందాం. ఉమ్ కరెక్ట్ ఆ అనేది నేను అనే అహంకారానికి ప్రతీక అనుకుందాం. ఈ రెండు అంటే దేవుడు వేరు నేను వేరు అనే ఈ రెండు హద్దులు చెరిపేస్తే మిగిలే ఆ నాదమే ఓంకారం అన్నమాట.
(1:59:45) ఇది అద్భుతంగా ఉంది కానీ దీనికి మన శ్వాసకు ఏదో సంబంధం ఉందని కూడా చెప్తారు కదా ఖచ్చితంగా ఉందండి దీనిని మనం ప్రాణాయామం లేదా మన ఉచ్వాస నిశ్వాసాల ద్వారా చాలా స్పష్టంగా అనుభూతి చెందవచ్చు గ్రంథం చాలా అద్భుతమైన వివరణ ఇచ్చింది దీని మీద ఈ నేనే ఆ స అయ్యింది కనుక హంసః సోహం అని చెప్పింది. హంసః సోహం అంటే ఆ శ్వాస తీసుకునే విధానమా అవును మనం గాలి పీల్చుకున్నప్పుడు లోపలికి వెళ్లే శబ్దాన్ని జాగ్రత్తగా గమనిస్తే అది సో అనే ధ్వనితో వెళుతుంది.
(2:00:19) గాలి బయటికి వదిలినప్పుడు అది హం అనే ధ్వనితో వస్తుంది. అవును శ్వాస శబ్దం అలాగే ఉంటుంది. అంటే మనకు తెలియకుండానే మన ప్రతి శ్వాస సోహం సోహం అంటే ఆ సత్యమే నేను అని జపిస్తోంది. ఎప్పుడైతే మనం ధ్యానంలో బాగా లోతుగా వెళ్తామో ఆ సరియు హ అనే అక్షరాల రాపిడి తగ్గిపోయి కేవలం అచ్చుల నాదమైన ఓం మాత్రమే మిగులుతుంది. అంటే ఆ సకార హకారాలు పోతే మిగిలిన ఆ నిశ్చలమైన శబ్దమే ఈ ఓం అబ్బా ఇది వింటుంటే బేసిక్ గా ప్రతి శ్వాస ఒక పవిత్రమైన ప్రక్రియలా అనిపిస్తుందండి.
(2:00:54) ఓం అనేది గుడిలో పూజారి గంట కొడుతూ చెప్పే మంత్రం కాదు అది మన బతుకుకి మన ఉనికికి మన శ్వాసకు సంబంధించిన ఒక సైన్స్ లాగా ఉంది. నిజమే ఇది కేవలం మంత్రం కాదు ఇదొక సైన్స్ సరే సోహం ఓం గా ఎలా మారిందో చాలా క్లియర్ గా అర్థమైంది. కానీ ఇక్కడ మనం ఎదుర్కోవాల్సిన అత్యంత కీలకమైన కఠినమైన ప్రశ్న ఒకటి ఉంది. ఏంటది? ఇందాక మనం అనుకున్నట్లు ఆ పొలంలో నీరు నిశ్చలంగా ఉంది అదే జ్ఞానం లేదా నిర్వికల్ప స్థితి అనుకున్నాం కదా అంతా ఆ నిశ్చలమైన నేను అయినప్పుడు అసలు ఆ కులంలో రాయి ఎవరు వేశారు ఈ భౌతిక ప్రపంచం ఎందుకు పుట్టింది ఆ చైతన్యం ఎందుకు కదిలింది
(2:01:32) దీనికి గ్రంథం ఎలాంటి వివరణ ఇచ్చింది అంటారు ఇక్కడే వేదాంతం ఒక అద్భుతమైన మూడు దశల ఫార్ములాను ప్రవేశపెట్టిందండి ఈ మొత్తం సృష్టి రహస్యాన్ని మూడు పదాల్లో కుదించింది ఒకటి జ్ఞానం రెండవది ఇచ్చ ఇచ మూడవది క్రియ జ్ఞానం ఇచ్చ క్రియ హ అవును అహం అంటే నేను నుండి సో అంటే విశ్వం వరకు జరిగే ప్రయాణం ఇది. మొదటగా అంత నిశ్చలంగా ఉంటుంది.
(2:02:04) అక్కడ కాలం లేదు దేశం లేదు దానిని జ్ఞానం అన్నారు. ఆ నిశ్చలమైన జ్ఞానంలో ఒక సూక్ష్మమైన సంకల్పం కలుగుతుంది. నేను అనేకంగా అవ్వాలి లేదా విస్తరించాలి అనే ఒక తలంపు వస్తుంది. ఓహో ఆ తలంపే ఇచ్చ అన్నమాట. అవును దానికి ఇచ్చ అని పేరు. ఆ ఇచ్చే మీరు ఇందాక అడిగిన ఆ మొదటి కదలిక లేదా రాయి. ఇక్కడే నాలాంటి వాళ్లకు ఒక పెద్ద లాజికల్ డౌట్ వస్తుందండి.
(2:02:32) ఆ జ్ఞానం లేదా చైతన్యం సంపూర్ణంగా ఉన్నప్పుడు దానికి దేని తక్కువ లేనప్పుడు అకస్మాత్తుగా ఈ ఇచ్చ లేదా కోరిక ఎందుకు కలుగుతుంది అసలు ఏ అవసరం వచ్చి ఆ చైతన్యం కదలాలి దీని వెనుక ఉన్న మెకానిజం ఏమిటి? ఇది చాలా బరువైన ప్రశ్న అండి ఉపనిషత్తుల సారాంశాన్ని ప్రశ్నించే ప్రశ్న ఇది. దీనికి సమాధానం ఏమిటంటే ఆ అగ్ని యొక్క స్వభావం దహించడం కదా నీటి యొక్క స్వభావం ప్రవహించడం మరియు చల్లగా ఉండటం అవును వాటి స్వభావం అది అలాగే చైతన్యం లేదా జ్ఞానం యొక్క స్వభావం స్ఫురణ లేదా వ్యక్తం అవ్వడం అది ఏదో వెలితి వల్ల వచ్చిన కోరిక కాదు అది దాని సహజ స్వభావం మాత్రమే నిశ్చలమైన చైతన్యం
(2:03:14) తనను తాను చూసుకోవాలనుకునే ఒక రిఫ్లెక్షన్ అది ఓహో అంటే అది కోరిక కాదు స్వభావం అంటారు. ఎగజక్ట్లీ దాన్ని వేదాంత పరిభాషలో స్పందన అంటారు. ఆ స్పందనే ఇచ్చ. ఈ ఇచ్చ వల్ల అందులో నుండి బయటికి రావాలని ఒక చలనం ఏర్పడుతుంది. అర్థమైంది అంటే అది అసంపూర్ణత వల్ల వచ్చిన కోరిక కాదు సంపూర్ణతలో నుండి పొంగిపొర్లిన ఒక వ్యక్తం అవ్వాలనే స్వభావం అన్నమాట.
(2:03:42) సరే ఇప్పుడు ఈ జ్ఞానంలో ఇచ్చ పుట్టింది అనుకుందాం తర్వాత ఏమవుతుంది ఈ మూడవ దశ అయిన క్రియ వరకు అది ఎలా ప్రయాణిస్తుంది గ్రంథంలో దీన్ని వివరించడానికి చాలా చక్కటి ఉదాహరణలు వాడారు కదా అవును ముఖ్యంగా ఆ బంగారు తీగ ఉదాహరణ గురించి చెప్పండి అది చాలా ఆసక్తికరంగా అనిపించింది. ఆ జ్ఞానం నుండి పుట్టిన ఇచ్చ ఊరికే ఉండదు కదా అది సాగుతుంది చలనంగా మారుతుంది.
(2:04:05) ఆ చలనం బయట పడితే దాన్ని క్రియ అంటారు. వివరించడానికి గ్రంథం ఒక స్వర్ణకారుడి అంటే కమ్మరి ఉదాహరణ ఇచ్చింది. ఒక కమ్మరి దగ్గర ఒక స్వచ్ఛమైన బంగారు ముద్ద ఉంది అనుకుందాం. ఆ ముద్ద నిశ్చలంగా ఉంది కదా దానిని మనం జ్ఞానం అనుకుందాం. ఓకే బంగారు ముద్ద జ్ఞానం ఇప్పుడు ఆ కమ్మరి ఆ ముద్దను కరిగించి కమ్మముచ్చులో పెట్టి ఒక తీగలాగా లాగుతాడు.
(2:04:32) ఆ లాగుతున్న ప్రక్రియ లేదా ఆ సాగుతున్న తీగను మనం క్రియ అనుకుందాం. ఇక్కడే ఆశ్చర్యం వేసేది ఏంటంటే వాడు తీగను లాగుతున్నాడు ఆ తీగ పొడవుగా బయటికి వస్తుంది. కానీ ఆ తీగలో ఉన్నదిఏమిటి మళ్ళీ ఆ బంగారమే కదా తీగ వేరు బంగారం వేరు కాదు ఆ ముద్దలా ఉన్న బంగారమే ఇప్పుడు సాగి తీగగా అంటే క్రియగా మారింది. ఖచ్చితంగా అలాగే ఆ నిశ్చలమైన జ్ఞానమే ఈ క్రియగా లేదా ప్రపంచంగా మారింది.
(2:05:04) సృష్టి ఎక్కడి నుండో శూన్యం నుండి రాలేదు. ఆ నిశ్చలమైన అస్తిత్వమే ఈ చరాచర జగత్తుగా సాగింది. దీనికి ఆధార గ్రంథం ఇంకో ఉదాహరణ కూడా ఇచ్చింది. అదేంటంటే దూది మరియు దారం అవును అవును ఆ ఉదాహరణ కూడా నేను చదివాను. ఏకులు వడికే వాడు రాట్నం మీద ఒక దూది కండె నుండి దారాన్ని తీస్తూ ఉంటాడు కదా ఆ దూది కండె నిశ్చలంగా ఉన్న జ్ఞానం. వాడు తీస్తున్న ధారం క్రియ ధారం అనేది దూది కంటే భిన్నమైనది కాదు కదా ఆ దూదే సాగి ధారంగా వస్తుంది.
(2:05:39) నిజమే అందులో వేరే పదార్థం ఏదీ లేదు కదా నేను దూదిని ధారాన్ని పక్క పక్కన పెట్టి చూస్తే రంగు ఒక్కటే పదార్థం ఒకటే ధారం ఫామ్ లోకి రాగానే అది ధారం అయిపోయింది. అలాగే ఈ విశ్వమంతా ఆ చైతన్యం నుండి తీసిన ధారమే అని గ్రంధం చాలా అందంగా చెప్పింది. కానీ ఇవన్నీ పక్కన పెడితే నన్ను బాగా ఆలోచింపజేసిన మూడో ఉదాహరణ ఒకటి ఉందండి అది కరిగించిన బంగారు ఉదాహరణ అవును ఆ మూడవ ఉదాహరణ చాలా సూక్ష్మమైన ఫిలాసఫీని వివరిస్తోంది.
(2:06:12) ద్రవావస్థ నుండి ఘనావస్థకు మారడం దాన్ని మీరు ఎలా అర్థం చేసుకున్నారు? మ్ నేను దీన్ని ఇలా అర్థం చేసుకున్నాను. ఆ ఘన రూపంలో ఉన్న ఒక బంగారు ముక్కను ముందు కరిగిస్తాం. అప్పుడు అది ద్రవ రూపంలోకి మారుతుందంటే లిక్విడ్ స్టేట్ అవును కరుగుతుంది. అది అలా ద్రవండాలు ఉన్నప్పుడు కదులుతూ ఉంటుంది. దానికో ఖచ్చితమైన ఆకారం ఉండదు. దీన్ని గ్రంథం ఇచ్చాతో పోల్చింది కదా అంటే జ్ఞానం కరగగానే ఇచ్చ అయింది.
(2:06:39) ఆ ద్రవం అలాగే ఉండదు కదా అది నెమ్మదిగా చల్లబడి ఒక కడ్డీ రూపంలో గట్టిపడుతుంది. ఘనీభవిస్తుంది. ఇది ఫలావస్థ లేదా క్రియ. కరెక్ట్ గా చెప్పారు. ఇక్కడ గ్రంథం ఒక మైండ్ బ్లోయింగ్ లాజిక్ చెప్పిందండి క్రియ అనేది కేవలం చలనం అది కంటికి కనపడదు. కానీ ఆ చలనం ఆగిపోయి గడ్డగట్టిన తర్వాతే మనకు ఒక వస్తువుగా కనిపిస్తుంది.
(2:07:02) అంటే నేను ఇప్పుడు చూస్తున్న ఈ టేబుల్ ఈ ఇల్లు ఈ భౌతిక ప్రపంచం అంతా కేవలం గడ్డగట్టిన లేదా ఫ్రీజ్ అయిన నా ఇచ్చ మాత్రమేనా అద్భుతంగా విశ్లేషించారండి. సరిగా అదే పాయింట్ ఇక్కడ క్రియ కనపడదు క్రియా ఫలం కనపడుతుంది అని గ్రంథం స్పష్టంగా చెబుతోంది. ఒక మనిషి లోపల పుట్టే కోరిక లేదా ఆలోచన ఎవరికీ కనపడదు కదా అది ద్రవావస్థ లాంటిది. అవును ఆలోచన కంటికి కనపడదు.
(2:07:27) కానీ ఆ కోరిక వల్ల వారు ఇల్లు కట్టడమో ఇంకేదైనా చేయడమో జరుగుతోంది. అది క్రియాఫలం అది గడ్డకట్టిన వస్తువు. ఈ భౌతిక ప్రపంచం అంతా మన సంకల్పం యొక్క ఘనీభవించిన రూపమే అని మన క్వాంటం భౌతిక శాస్త్రం కూడా చెప్పకనే చెబుతోంది కదా వావ్ అవును మీరు గమనిస్తే మనం మొదట్లో అనుకున్న వాదనకి మళ్ళీ వచ్చాం. పదార్థం అంటూ ఏమీ లేదు అంత ఆలోచనే అని చెప్పుకున్నాం కదా ఇప్పుడు చూడండి ఆ ఆలోచనే అంటే ఆ ఇచ్చ గట్టిపడి ఈ భౌతిక ప్రపంచంగా మీకు కనిపిస్తోంది.
(2:08:01) ఇది బేసిక్ గా సర్కిల్ పూర్తయినట్లుగా ఉందండి. జ్ఞానం ఇచ్చగా మారి ఇచ్చ ప్రపంచంగా ఘనీభవించింది. ఈ [గురకలు] నేను ఇచ్చ క్రియ వీటిని రోజువాలి జీవితానికి అన్వహిస్తూ గ్రంథం ఇంకొక అద్భుతమైన ఫ్రేమ్ వర్క్ ఇచ్చింది. అదేంటి అది నేను, నా, నాది. దీన్ని నేను వివరిస్తాను చూడండి. నాలో నిశ్చలంగా ఎలాంటి ఆలోచనలు లేకుండా ఉన్న ఆ జ్ఞానమే నేను.
(2:08:28) ఆ నేను లోపల నుండి కొంచెం కదిలి ఒక సంకల్పం బయటకు వస్తున్నప్పుడు అది నా అనే ఇచ్చగా మారింది. మ్ కరెక్ట్ ఆ సంకల్పం పూర్తిగా బయటకు వచ్చి ఒక ఇల్లుగానో లేదా వస్తువుగానో ఈ ప్రపంచంలో ఆకారం దాల్చి కనిపించినప్పుడు నాది అయింది. నేను నుండి నా ఆ తర్వాత నాది చాలా స్పష్టంగా ఉందండి. అంటే జ్ఞానమిచ్చి క్రియలుగా ఎలా మారుతుందో మన అహంకారం కూడా నేను నా నాదిగా మారుతుంది.
(2:08:58) ఈ మూడు దశల్లో ఉన్నది ఆ ఒక్క నేనే కదా నాదిలో నేనున్నాను నాలో కూడా నేనున్నాను అందుకే హం అంటే నేను ఎం అంటే విశ్వం అయింది. నేను నా నాది అంతా నేనే. మీ విశ్లేషణకు ఇంకేమీ జోడించాల్సిన అవసరం లేదండి. నేనే నా ఐ అనా ఏ నాది అయింది. అద్భుతం ఈ మూడు దశల్లో ఎక్కడ వేరే పదార్థం లేదు అంతా మీ ఉనికే మీరు తప్ప అక్కడ మరొకటి ఏదీ లేదు. మ్ నిజమే ఇప్పుడు ఆలోచించండి అంతా ఆ నిశ్చలమైన జ్ఞానమే అయితే ఈ మూడు దశలను అంటే జ్ఞానం, ఇచ్చ, క్రియ.
(2:09:38) మనం ఎప్పుడు వినే ఓం అనే శబ్దంతో గ్రంథం ఎలా ముడిపెట్టిండో చూస్తే ఈ ఉపనిషత్తుల వెనక ఉన్న అసలు సైన్స్ మనకు ఇంకా స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. సరే అయితే ఇప్పుడు ఆ ఫైనల్ పజిల్ ని డీకోడ్ చేద్దాం. ఇందాకటి నుండి మనం ఈ సృష్టి క్రమాన్ని ఈ దశలోను మాట్లాడుకున్నాం కదా అవును మాట్లాడుకున్నాం. గ్రంధం చెబుతున్నది ఏమిటంటే ఓం లోని మూడు అక్షరాలు అవు మరియు మ ఈ సృష్టి క్రమానికి ప్రతిరూపాలు అంటుంది అంటే ఇవి కేవలం నోటితో చేసే శబ్దాలు కావు ఇవి ఒక అల్గారిం లాంటివి లేదా ఒక మ్యాప్ అనొచ్చు దీని ప్రకారం ఒకసారి ఆ మ్యాపింగ్ చూద్దాం మొదటి అక్షరం ఆ కదా ఇది జ్ఞానం నిశ్చలమైన
(2:10:13) అస్తిత్వం సృష్టికి మూలం అవును రెండవ అక్షరం ఉ ఇది ఇచ్చ అంటే జ్ఞానం కదిలే స్థితి నేను నాగా మారే ప్రక్రియ ఇక మూడో అక్షరం ఇది క్రియ కరుడు కట్టిన భౌతిక ప్రపంచం అంటే నాది అనే స్థితి అంటే ఆ నుండి మా వరకు జరిగిన ప్రయాణమే ఈ సృష్టి నా విశ్లేషణ కరెక్టేనా అండి నూటికిన శాతం కరెక్టేనండి ఓంకారంలోని ఈ మూడు మాత్రలు ఎలా పుట్టాయో మనం భౌతికంగా కూడా చూడొచ్చు.
(2:10:44) ఆ అనే శబ్దం కంఠం లోపలి నుండి పుడుతుంది అంటే అది మూలం అవును ఆ లోపల నుండి వస్తుంది. ఉ అనే శబ్దం నాలుక మీదుగా దొర్లుకుంటూ వస్తుంది అంటే అది చలనం లేదా ఇచ్చ మ అనే శబ్దం పెదవులు మూసుకోవడంతో ముగుస్తుంది కదా అంటే అది క్రియ లేదా ముగింపు ఓహో అంటే మ అనగానే పెదవులు మూసుకుంటాయి కాబట్టి అక్కడితో ముగుస్తుంది. ఎగజాక్ట్లీ అంటే శబ్దం పుట్టి ముగిసే ప్రక్రియే సృష్టి పుట్టి ముగిసే ప్రక్రియ సృష్టి ఆ నుండి మాకు ఎలా ప్రయాణించిందో గ్రంథం మనకు ఇంకో అద్భుతమైన మార్గాన్ని ఉపదేశిస్తోంది.
(2:11:17) ఒక సాధకుడు మోక్షం కోసం తిరిగి అదే దారిలో వెనక్కి ప్రయాణించాలి. రిటర్న్ జర్నీనా అంటే వెనక్కి వెళ్లడం అది ఎలాగో కొంచెం వివరంగా చెప్తారా? నేను ఇప్పుడు ఈ మా అంటే భౌతిక ప్రపంచంలో ఇరుక్కొని ఉన్నాను. నేను మళ్ళీ ఆ కి ఎలా వెళ్ళాలి? ఇది చాలా ముఖ్యమైన ప్రాక్టికల్ అప్లికేషన్ అండి మనం ఇప్పుడు ఎక్కడున్నాం మనం భౌతిక ప్రపంచంలో ఉన్నాం దానికి అతుక్కునే ఉన్నాం కదా అంటే మా దగ్గర ఉన్నాం.
(2:11:43) మళ్ళీ మనం మా దగ్గర నుండి ఊ దగ్గరికి ప్రయాణించాలి. మా నుండి ఊ కి ఎలా వెళ్తాం అంటే ఈ భౌతిక ప్రపంచం అనేది వేరే ఏది కాదు నాలోని చలనమే నా ఇచ్చ మాత్రమే అని గుర్తించాలి. మన ముందున్న వస్తువులను వస్తువులుగా చూడడం మానేసి అవన్నీ కేవలం ఒక చైతన్యం యొక్క ఘనభవించిన రూపాలుగా భావించాలి. ప్రపంచాన్ని మన ఇచ్చగా కరిగించుకోవాలి. అంటే గడ్డకట్టిన దానిని మళ్ళీ కరిగించాలన్నమాట.
(2:12:09) అవును ఆ తర్వాత ఊ దగ్గర నుండి ఆ దగ్గరకి చేరాలి. అంటే ఆ చలనాన్ని ఆ ఇచ్చను కూడా శాంతింపజేసి ఎలాంటి కోరికలు, ఆలోచనలు లేని నిశ్చలమైన జ్ఞాన స్థితికి అంటే ఆ కి చేరుకోవాలి. ఇదే అసలైన ధ్యానం. ఇది వినడానికి సులభంగా ఉంది కానీ బేసిక్ గా ఆచరించడం ఒక జీవితకాల సాధన అండి. సరే నేను మా నుండి ఊ కి ఊ నుండి అ కి చేరుకున్నాను అనుకుందాం.
(2:12:37) అంటే నేను నిశ్చలమైన జ్ఞాన స్థితికి వచ్చాను. మరి ఆ ఆ దగ్గరికి వచ్చిన తర్వాత ఏమిటి? ఓంకారం అయిపోయిందా ఆ తర్వాత ఏం జరుగుతుంది? ఇక్కడే మాండుక్యోపనిషత్తు ఒక అసమానమైన సత్యాన్ని వెల్లడించిందండి. ఆ తర్వాత ఏంటో గ్రంథం చాలా ముద్దుగా సూటిగా చెప్పింది. ఆ దగ్గరికి వచ్చిన తర్వాత ఇంకా మాట్లాడకపోయి ఇంక ఊరికే కూర్చో అని అంటే ఇంకేమి చేయకూడదా అంతే ఇంకేమి చేయొద్దు ఆ స్థితిలో మాట లేదు ఆలోచన లేదు అక్షరం లేదు అదే నిశ్శబ్దం గ్రంథం చాలా స్పష్టంగా గంభీరంగా చెప్తోంది నిశశబ్దం బ్రహ్మ ఉచ్చతే అని నిశ్శబ్దమే బ్రహ్మం ఈ పాయింట్ దగ్గర మనం కాస్త ఆగాలి ఆ
(2:13:16) సైలెన్స్ ఇస్ గాడ్ అనే మాటను మనం ఎక్కడో మోటివేషనల్ కోడ్స్ లో లేదా ఏకాగ్రత గురించి ంచి చెప్పే పుస్తకాల్లో వింటూ ఉంటాం కదా అవును చాలా చోట్ల వింటాం. కానీ వేదాంత పరంగా ఈ మాటకు ఉన్న లోతు ఇప్పుడు నాకు స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది. దేవుడు అంటే ఏదో ఆకారం ఉన్న వ్యక్తో లేదా ఒక పెద్ద కాంతి పుంజమో లేక ఒక నిర్దిష్టమైన శబ్దమో కాదు ఆ అనంతమైన కదలిక లేని నిశ్శబ్దమే దేవుడు అంటారు.
(2:13:45) అంతేనా? కరెక్ట్ గా చెప్పారు. అ ఉ మ అనే శబ్దాలు ఆగిపోయిన తర్వాత మిగిలే ఆ ఖాళీయే ఆ ప్రశాంతతే బ్రహ్మం అట. అంటే శబ్దం లేకపోవడం కాదు విభజన లేకపోవడమే ఆ నిశ్శబ్దం ఖచ్చితంగా చెప్పారు ఇది కేవలం చెవులకు వినబడని నిశశబ్దం కాదు మనసుకు సంబంధించిన నిశ్శబ్దం ఆలోచన ఆగిపోయిన స్థితి అన్నమాట నిజమే ఇది ఒక ముఖ్యమైన ప్రశ్నను మనందరిలో లేవనెత్తుతుంది.
(2:14:14) మనం రోజు ఉదయాన్నే నిద్రలేచి జపించే ఓం కేవలం పెదవులతో చేసే శబ్దం మాత్రమేనా అస్సలు కాదు ఓంకారం అనేది మన ప్రయాణానికి ఒక మ్యాప్ లాంటిది. ఓహో మన ప్రయాణానికి మ్యాప్ అవును మనము ఎక్కడి నుండి వచ్చామంటే అలా కదిలామంటే ఎక్కడికి చేరామంటే మా తిరిగి ఆ ప్రపంచం నుండి ఆ నిశశబ్ద బ్రహ్మంలోకి ఎలా వెళ్ళాలో చూపే దిక్సూచి అది మీరు ఈ ప్రయాణం చేస్తున్నప్పుడు మీకు కనపడుతున్నది మీరు చూస్తున్నది అంతా మీరే మీకు నువ్వే కనపడుతున్నావని గ్రంథం ఎంత అద్భుతంగా చెప్పిందో గమనించండి అంతా సో అంటే సహా అది అయ్యింది కాబట్టే దానిని మనం సోహం అని అనుకోవాలి. నిజంగా ఇది తెలుసుకున్న తర్వాత
(2:14:56) ఓం అని ఉచ్చరించిన ప్రతిసారి నా మనసులో ఈ మొత్తం సృష్టి చక్రం మెదులుతుంది అనడంలో ఎలాంటి సందేహం లేదు కదలకుండా ఉన్నది కదులుతూ ఉన్నది కదులుతూ కనపడుతూ ఉన్నది అంతా నీవే అని గ్రంథం తేల్చి చెప్పింది. అవునండి అంతా నీవే ఈ మూడు మాత్రలు అ ఉ మ కలిసిన పాదం ఒక ఎత్త అయితే ఈ మాత్రా పాదాలు దాటిన తర్వాత ఉండే ఆ అమాత్రా స్థితి అంటే శబ్దం లేని లేదా నిశశబ్ద స్థితియే మన అసలైన స్వరూపం అని అదే ఓంకారం మనకు బోధిస్తున్న అంతిమ సత్యమని గ్రంథం ముగించింది కదా అవును ఆ అమాత్రా స్థితి ఆ పాదమైన ఆ స్వరూపమే నిజమైన నేను అక్కడ ఎలాంటి వికల్పం లేదు కేవలం నిర్వికల్పమే ఉంటుంది.
(2:15:39) ఈ మొత్తం సృష్టి యొక్క రహస్యాన్ని మన ఉనికిని గ్రంథం ఎంత అందంగా విడమరిచిందో కదా ఒకసారి ఈనాటి మన సుదీర్ఘమైన ప్రయాణాన్ని వెనక్కి తిరిగి చూసుకుందాం. మన మొదట పదం పదార్థం వేరు కాదు మనం చూసే భౌతిక ప్రపంచం అంతా కేవలం మన ఆలోచనే అని విశ్లేషించుకున్నాం కదా అవును మొదట అదే చూసాం. ఆ తర్వాత సత్యాన్ని రెండుగా చీల్చే దొంగలము మనమే అని ఆ ద్వైతమం అనే భ్రమలో ఎలా చిక్కుకున్నామో అద్వైత వేదాంతుల ద్వారా తెలుసుకున్నాం.
(2:16:07) అక్కడి నుండి ఓం సోహం మధ్య ఉన్న రహస్య సమీకరణాన్ని డీకోడ్ చేశం. సకార హకారాలు పోతే ఓం ఎలా మిగులుతుందో కూడా తెలుసుకున్నాం. అవును మన శ్వాసలో ఓం ఎలా దాగి ఉందో తెలుసుకున్నాం. సృష్టి అనేది శూన్యంలో నుండి కాకుండా జ్ఞానం ఇచ్చా క్రియలుగా ఎలా ఉద్భవించిందో మళ్ళీ అదే ప్రయాణంలో వెనక్కి వెళ్లి ఆ ఉ మా దాటి ఆ అమాత్ర నిశశబ్ద బ్రహ్మంలో ఎలా లీనమం అవ్వాలో వించుకున్నాం.
(2:16:32) వీటన్నిటితో పాటుగా శ్రోతలు గుర్తుంచుకోవాల్సిన అతి ముఖ్యమైన హెచ్చరికను గ్రంథం ముగింపులో ఇచ్చిందండి. ఓం అనేది ఒక గొప్ప సంకేతం ఒక మహత్తరమైన సింబల్ ఆ అర్థాన్ని ఆ భావనను మనసులో ఉంచుకొని దాన్ని పట్టుకోవాలి కానీ దాని అంతరార్థం తెలియకుండా ఊరికే కళ్ళు మూసుకుని ఓం ఓం అని యాంత్రికంగా జపం చేయడం వల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనం లేదు. అర్థం తెలుసుకోవడం ముఖ్యం అంటారు అవును అది కేవలం ఒక శబ్ద సాధనగా మిగిలిపోతుంది తప్ప ఆత్మ సాధన కాదు మనం ఎప్పటికైనా ఆ ఓం అయిపోవాల్సిందే ఆ నిశశబ్దంలో కలిసి పోవాల్సిందే అని ఈ గ్రంథం స్పష్టం చేస్తోంది అది చాలా ముఖ్యమైన పాయింట్ అండి అర్థం
(2:17:13) తెలుసుకుని చేసే సాధనకే ఎప్పుడూ బలం ఉంటుంది. ఓంకారాన్ని కేవలం ఒక శబ్దంగా కాకుండా ఒక మ్యాప్ గా ఉపయోగించుకోవాలి మనం ఈనాటి మన సుదీర్ఘమైన లోతైన విశ్లేషణను ముగించే ముందు వింటున్న వారందరి కోసం నేను ఒక లోతైన ఆలోచనను వదిలి వెళ్తున్నాను ఒక్కసారి ఆలోచించండి. ఖచ్చితంగా ఈరోజు మనం తెలుసుకున్నట్లుగా మనం చూస్తున్న ఈ భౌతిక ప్రపంచం అంతా ఈ కఠినమైన వస్తువులన్నీ కేవలం ఘనీభవించిన మన సంకల్పమే అయితే మన కోరికల ఫలమే అయితే రేపు ఉదయం మీరు నిద్రలేచి చూసే ప్రతి వస్తువు ప్రతి మనిషి మీ చుట్టూ జరిగే ప్రతి పరిస్థితి మీలోని ఆ అనంతమైన నిశశబ్దం
(2:17:50) నుండే పుట్టిందని మీరు గ్రహిస్తే ఈ ప్రపంచంతో మీరు వ్యవహరించే తీరు ఎలా మారుతుంది ఆ మారుతున్న దృక్పదంతో అంతా ఒకటే అనే ఆ అద్వై త భావనతో మన దైనందిన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాలి. ఎప్పటికైనా మనందరం ఆ ఓం లోని నిశశబ్దంలోకి ఆ బ్రహ్మంలోకి చేరాల్సిందే ఓం శాంతి శాంతి శాంతి మళ్ళీ మరొక అద్భుతమైన లోతైన విశ్లేషణతో కలుద్దాం