50 తర్వాత మనం ఇంటిని మాత్రమే కాదు… 

మనసును కూడా Declutter చేయాలా?

ఒకసారి ఇంట్లో పాత వస్తువులు సర్దుతుంటే, దాదాపు 20 ఏళ్ల క్రితం కొన్న ఒక సూట్‌కేస్ కనిపించింది.

ఇరవై ఏళ్లుగా దాన్ని ఉపయోగించలేదు.

అయినా దాన్ని పారేయడానికి మనసు ఒప్పుకోలేదు.

“ఎప్పుడైనా ఉపయోగపడొచ్చు…”

అదే మాట మన ఇళ్లలో ఎన్నో వస్తువులను సంవత్సరాల తరబడి బతికిస్తూ ఉంటుంది.

పాత బట్టలు.

ఎప్పుడో చదివిన పుస్తకాలు.

తెరవని పెట్టెలు.

పనికిరాని ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులు.

ఎప్పుడో ఉపయోగపడుతుందేమో అని దాచుకున్న వస్తువులు.

మనకు అవి అవసరం లేకపోయినా, వాటిని వదిలేయడం మాత్రం కష్టంగా ఉంటుంది.

కానీ ఒక దశలో నాకు మరో విషయం అనిపించింది.

ఇంట్లో ఉన్న clutter కంటే మనసులో ఉన్న clutter ఇంకా ఎక్కువ కాదా?

మనం వస్తువులనే కాదు… జ్ఞాపకాలను కూడా దాచుకుంటాం

ఏళ్ల క్రితం జరిగిన ఒక గొడవ.

ఎవరో అన్న ఒక మాట.

మనల్ని బాధపెట్టిన ఒక సంఘటన.

మన మీద ఎవరో పెట్టిన ఒక అభిప్రాయం.

ఎప్పుడో అవసరమైన ఒక భయం.

ఇవన్నీ కూడా మనం వస్తువుల్లాగే దాచుకుంటూ ఉంటాం.

వాటిని ఎక్కడ పెట్టామో కనిపించదు.

కానీ అవసరం లేకపోయినా మన జీవితంలో వాటికి చోటిస్తూనే ఉంటాం.

అందుకే బహుశా decluttering అనేది కేవలం అల్మారా సర్దుకోవడం కాదు.

కొన్నిసార్లు అది మన జీవితాన్ని తిరిగి చూసుకోవడం.

50 తర్వాత ప్రశ్న కొంచెం మారాలి

యువకుడిగా ఉన్నప్పుడు మన ప్రశ్న:

“ఇంకేం సంపాదించాలి?”

ఇంకొంచెం డబ్బు. ఇంకొంచెం ఆస్తి.

ఇంకొంచెం వస్తువులు. ఇంకొంచెం గుర్తింపు.

కానీ 50 దాటిన తర్వాత మరో ప్రశ్న కూడా అవసరం:

“ఇంకేం వదిలేయాలి?”

ఎందుకంటే ఒక దశ తర్వాత మనకు కావాల్సింది మరింత ఎక్కువ కాదు.

కొంచెం ఎక్కువ స్థలం. కొంచెం తక్కువ భారం.

కొంచెం ప్రశాంతమైన మనసు.

వదిలేయడం అంటే కోల్పోవడం కాదు

మన సంప్రదాయ ఆలోచనల్లో కూడా “వదిలేయడం” అనే భావన కొత్తది కాదు.

వేమన పద్యాల్లో కనిపించే సరళత నుంచి,

 ఉపనిషత్తులలోని అనాసక్తి భావన వరకు  

అవసరానికి మించిన దానిపై మనిషి

తన సంబంధాన్ని ప్రశ్నించుకోవాలనే ఆలోచన కనిపిస్తుంది.

ఈరోజు మనం దాన్ని మరో విధంగా అర్థం చేసుకోవచ్చు.

మన దగ్గర ఉన్న ప్రతిదీ మనకు అవసరమైనది కాదు.

కొన్ని వస్తువులు జ్ఞాపకాలు.

కొన్ని అలవాట్లు. కొన్ని భయాలు.

కొన్ని పాత అభిప్రాయాలు.

కొన్ని మాత్రం మనం వదిలేయాల్సిన భారాలు.

మనం వదిలేది మన పిల్లల భారాన్ని కూడా తగ్గిస్తుంది

ఇది నాకు మరింత ముఖ్యమైన విషయం అనిపిస్తుంది.

మన దగ్గర ఉన్న ప్రతి వస్తువు ఒకరోజు మనతోనే ఉండిపోదు.

మన తర్వాత అవి మన పిల్లల దగ్గరకు వెళ్తాయి.

పాత పత్రాలు. పాత బట్టలు.

పాత పెట్టెలు.

ఎవరికి చెందినదో తెలియని వస్తువులు.

మనకు ఎంతో విలువైన జ్ఞాపకాలు.

కానీ వాటి కథ వాళ్లకు తెలియకపోవచ్చు.

అందుకే 50 తర్వాత decluttering అనేది కేవలం ఇంటిని శుభ్రం చేయడం కాదు.

మన తర్వాతి తరానికి మనం వదిలే భారాన్ని కూడా తగ్గించడం.

ఏది ఉంచాలి? ఏది ఇవ్వాలి?

ఏది పారేయాలి? ఏది digitize చేయాలి?

ఏది మనతో పాటు వెళ్లే జ్ఞాపకంగా మాత్రమే ఉంచాలి?

ఈ ప్రశ్నలు కూడా ఒక రకమైన Life Fileలో భాగమే.

ఒక వస్తువు పోతే జ్ఞాపకం పోదు

ఇది మనం గుర్తుంచుకోవాల్సిన ముఖ్యమైన విషయం.

ఒక పాత వస్తువును పారేయవచ్చు.

కానీ దానితో ఉన్న జ్ఞాపకాన్ని పారేయాల్సిన అవసరం లేదు.

పాత ఫోటో పోవచ్చు.

జ్ఞాపకం ఉండొచ్చు.

ఒక పాత లేఖ పోవచ్చు.

ఆ వ్యక్తి మన జీవితంలో ఉన్న ప్రభావం ఉండొచ్చు.

ఏళ్ల నాటి కోపాన్ని వదిలేయవచ్చు.

అందులోంచి నేర్చుకున్న పాఠం మాత్రం ఉండొచ్చు.

అంటే

వదిలేయడం అంటే గతాన్ని చెరిపేయడం కాదు.

గతం మనపై మోపిన భారాన్ని తగ్గించడం.

ఒక చిన్న ప్రయోగం

ఈరోజు ఇంట్లో మీకు ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఉపయోగం లేని ఒక వస్తువు తీసుకోండి.

అది పాత బట్ట కావచ్చు. పాత గాడ్జెట్ కావచ్చు.

ఒక పెట్టె కావచ్చు.

లేదా మీరు ఎప్పుడూ “ఎప్పుడైనా ఉపయోగపడుతుంది” అని దాచుకున్న ఏదైనా కావచ్చు.

దాన్ని చేతిలో పట్టుకుని రెండు ప్రశ్నలు అడగండి:

“నాకు ఇది నిజంగా అవసరమా?”

తర్వాత:

“లేక దీన్ని వదిలేయడానికి నాకు భయమా?”

ఇక్కడితో ఆగకండి.

అదే ప్రశ్నను మీ మనసుకు కూడా అడగండి.

“నా జీవితంలో కూడా ఇలాగే దాచుకున్నది ఏదైనా ఉందా?”

బహుశా అసలు Decluttering అక్కడే మొదలవుతుంది

ఇంట్లో ఒక గది ఖాళీ చేస్తే మనకు కొంత స్థలం వస్తుంది.

కానీ మనసులో ఒక పాత భారాన్ని వదిలేస్తే?

కొంత జీవితం తిరిగి వస్తుంది.

అందుకే 50 తర్వాత decluttering అంటే నాకు ఇప్పుడు:

వస్తువులను తగ్గించడం మాత్రమే కాదు.

అవసరం లేని భారాలను గుర్తించడం.

ముఖ్యమైన వాటికి స్థలం ఇవ్వడం.

20 ఏళ్ల క్రితం కొన్న ఆ సూట్‌కేస్ నాకు ఈ చిన్న పాఠం నేర్పింది.

మన దగ్గర ఉన్న ప్రతిదీ మనతో పాటు ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.

కొన్ని వస్తువులు మన జీవితంలో ఒక దశ వరకు మాత్రమే అవసరం.

ఆ దశ ముగిసినప్పుడు

వాటిని వదిలేయడం కూడా ఒక రకమైన స్వేచ్ఛ.

ఒక పరిశీలన... 

ఒక ప్రశ్న...

ఒక ఆలోచన.