******నీ మైండ్ మీద నీకే కంట్రోల్ లేదా? | Controlling Human Mind Telugu | Real Psychology Truth

నీ మైండ్ మీద నీకే కంట్రోల్ లేదా? | Controlling Human Mind Telugu | Real Psychology Truth

Author Name:Unlock Thought

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@UnlockThought1

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=XTIn9k3Cf_4



Transcript:
(00:00) జనరల్ గా మనం కారు నడుపుతున్నప్పుడు మనకు ఒక రకమైన క్లారిటీ ఉంటుంది కదా ఉమ్ అవును కచ్చితంగా అంటే స్టీరింగ్ వీల్ మన చేతిలోనే ఉంటుంది. లెఫ్ట్ తిప్పితే కారు లెఫ్ట్ వెళ్తుంది రైట్ తిప్పితే రైట్ వెళ్తుంది. అవును ఆ కంట్రోల్ మనకి చాలా కాన్ఫిడెన్స్ ఇస్తుంది. ఎక్జాక్ట్లీ మన జీవితాలకు మన ఆలోచనలకు మనమే డ్రైవర్లమని చాలా గట్టిగా నమ్ముతాం మనం.
(00:27) కానీ ఈరోజు మన ఈ లోతైన విశ్లేషణ కోసం మనం తీసుకున్న మూలాలు ముఖ్యంగా దేవేష్ జయస్వాల్ రాసిన కంట్రోలింగ్ హ్యూమన్ మైండ్ నోట్స్ చూస్తుంటే మాత్రం ఆ స్టీరింగ్ వీల్ భ్రమ పూర్తిగా బద్దలైపోతుంది కదా నిజమే బద్దలైపోవడమే కాదు అసలు ఆ స్టీరింగ్ వీల్ ఎప్పుడూ మన చేతిలో లేదనే ఒక పచ్చి వాస్తవాన్ని చెప్తోంది. అంటే మన ఆలోచనలను మనం కంట్రోల్ చేస్తున్నామా లేక ఆ ఆలోచనలే మనల్ని ఆడిస్తున్నాయా అనేదే కదా ఈరోజు మన మెయిన్ ఫోకస్ అవునండి ఈ కార్ అనాలజీనే తీసుకుంటే ఏంటంటే మనం డ్రైవర్ సీట్లో కూర్చున్నామ అన్న భ్రమలో ఉన్న ఒక ప్ాసెంజర్ మాత్రమే అని ఈ బుక్ సారాంశం స్పష్టం చేస్తాంండి.
(01:03) ఉమ్ వినడానికి కొంచెం భయంగా ఉంది ఇది. అవును జనరల్ గా మనం దేన్నైతే చూసి పట్టుకోగలమో దానిపై మనకు అదుపు ఉందని ఫీల్ అవ్వడం మానవ సహజం కదా కానీ బ్రెయిన్ విషయానికి వచ్చేసరికి ఆ నియంత్రణ అనేది కేవలం ఒక అంటే ఒక పై పై భ్రమ మాత్రమే కరెక్ట్ ఈ నోట్స్ కేవలం ఏదో పై పై మోటివేషన్ ఇవ్వడానికి రాసినవి కాదు అసలు మన బ్రెయిన్ ఫిజికల్ గా మెంటల్ గా ఎలా పనిచేస్తుందో కోసి చూపే ఒక వాస్తవ దర్పణం లాంటిది.
(01:31) ఆ ఇక్కడే మనం నియంత్రణ అని అసలు దేనిని అనుకుంటున్నామో కొంచెం డీప్ గా చూడాలి ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనలో చాలామందికి కోపం వస్తుంది. గట్టిగా అరుద్దాం అనుకొని వెంటనే ఆపుకుంటారు. అప్పుడు ఏమనుకుంటారు అమ్మో నా ఎమోషన్స్ ని నేను ఎంత బాగా కంట్రోల్ చేసుకున్నాను అని ఫీల్ అవుతుంటారు కదా అవును లేదా ఫోన్ పక్కన పెట్టేసి వర్క్ చేసుకుంటే అబ్బా నాకు ఎంత సెల్ఫ్ కంట్రోల్ ఉందో అనుకుంటారు.
(01:56) కానీ ఈ మూలాల ప్రకారం చూస్తే ఇదంతా కేవలం పై పై కంట్రోల్ మాత్రమే అంటారా? ఎక్జక్ట్లీ అదంతా జస్ట్ ఒక బ్యాండేడ్ లాంటి టెంపరరీ సొల్యూషన్ మాత్రమే లోతైన వాస్తవం ఏంటంటే అసలు ఆ కోపం ఎందుకు వచ్చింది రైట్ ఆ డిస్ట్రాక్ట్ అవ్వాలనే కోరిక ఎక్కడి నుండి పుట్టింది ఇవన్నీ అప్పటికప్పుడు గాలిలోనే రాలేదు కదా మనిషి ఆలోచనలు భావోద్వేగాలు ఇవన్నీ ముందే ప్రోగ్రాం్ చేయబడి ఉంటాయి.
(02:21) ముందే ప్రోగ్రాం్ అయ్యాయా అంటే ఎలా అదే దీన్నే సైకాలజీలో కండిషనింగ్ అంటారు. మన బ్రెయిన్ అనేది ఒక పాటర్న్ మెషీన్ అని దేవేష్ జయస్వాల్ బుక్ లో చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు. పాటర్న్ మెషీన్ అంటే బ్రెయిన్ దానంతటా అదే కొన్ని దారులను తయారు చేసుకుని ఎప్పుడు అందులోనే వెళ్తుంటుందా అనా అంటే మనం అంత మెకానికల్ గా ఆలోచిస్తామా? దాన్ని మెకానికల్ అనడం కంటే కూడా శక్తిని సేవ్ చేసుకునే ఒక అద్భుతమైన మెకానిజం అనొచ్చు.
(02:48) మ్ బయాలజికల్ గా చూస్తే బ్రెయిన్ కి ప్రతి చిన్న విషయానికి కొత్తగా ఆలోచించడం చాలా ఎనర్జీ ఖర్చుతో కూడుకున్న పని. కరెక్ట్ చాలా ఎనర్జీ డ్రైన్ అవుతుంది. అవును ఆ ఎనర్జీని సేవ్ చేయడానికి అది న్యూరాన్స్ మధ్య కొన్ని కనెక్షన్స్ అంటే ఒక హైవే లాంటి మార్గాలను ఏర్పాటు చేసుకుంటుంది. దీనివల్ల ప్రతిసారి కొత్తగా డెసిషన్ తీసుకోకుండా పాత పాటర్న్ ఆధారంగా పనులు వాటంతట అవే జరిగిపోతాయి.
(03:12) మనం రోజు చేసే పనుల్లో దాదాపు 90% ఇలా అలవాటుగా మారిపోయిన పాటర్న్స్ మాత్రమే. ఆ పాటర్న్స్ ఎలా ఫామ్ అవుతాయో చెప్పడానికి ఈ నోట్స్ లో ఒక ఎగ్జాంపుల్ నాకు చాలా స్ట్రాంగ్ గా అనిపించింది. ఇప్పుడు ఒక చిన్న పిల్లాడిని తీసుకుందాం. ఆ చెప్పండి అతనికి బాగా కావాల్సిన వాళ్ళ లేక టీచర్ నువ్వు దేనికి పనికి రావు అని పదే పదే అన్నారనుకోండి. ఉమ్ చాలా కామన్ గా జరిగేదే ఇది.
(03:36) అవును ఆ మాటలు ఆ పిల్లాడి మెదడులో ఒక పాటర్న్ లా ఫిక్స్ అయిపోతాయి. అదే పిల్లాడు పెద్దయ్యాక ఆఫీస్ లో ఏదైనా ప్రెసెంటేషన్ లో చిన్న తప్పు చేసినా సరే వెంటనే బ్రెయిన్ నువ్వు దేనికి పనికి రావు అని అతనికి మళ్ళీ వినిపిస్తుంది. ఎక్జక్ట్లీ ఇక్కడ ఆ వ్యక్తి కంట్రోల్ లో లేడు కదా ఎప్పుడో చిన్నప్పుడు జరిగిన ఆ ప్రోగ్రామింగ్ కంట్రోల్ లో ఉన్నాడు.
(03:56) అబ్సల్యూట్లీ ఆ ఉదాహరణ బ్రెయిన్ లోని ప్రెడిక్షన్ సిస్టం ని పర్ఫెక్ట్ గా ఎక్స్ప్లెయిన్ చేస్తుంది. ఆ చిన్ననాటి మాటలు పదే పదే రిపీట్ అవ్వడం వల్ల ఒక బలమైన న్యూరల్ పాత్వే ఏర్పడింది అక్కడ. రైట్ పెద్దయ్యాకి ఏదైనా ఫెయిల్యూర్ రాగానే బ్రెయిన్ వెంటనే పాస్ డేటాని స్కాన్ చేస్తుంది. ఆ గతంలో ఇలా జరిగినప్పుడు మనం దేనికి పనికి రాము అని తేలింది కదా అని ప్రెడిక్ట్ చేస్తుంది.
(04:20) ఆ ప్రెడిక్షన్ ఆధారంగా రియాక్ట్ అవుతుందన్నమాట. కరెక్ట్ ఆత్మన్యూనత లేదా డిప్రెషన్ లాంటివి అందుకే వస్తాయి. ఇదంతా మనిషికి తెలియకుండానే జస్ట్ మైక్రో సెకండ్స్ లో జరిగిపోతుంది. ఇది వింటుంటే మన స్మార్ట్ ఫోన్ లో ఆటో కరెక్ట్ ఫీచర్ ఉంటుంది కదా అది గుర్తొస్తుంది నాకు ఇప్పుడు మనంవాట్ లో రెండు అక్షరాలు టైప్ చేయగానే గతంలో మనం ఎక్కువగా వాడిన పదాల డేటా తీసుకొని ఫోన్ ఆటోమేటిక్ గా పదాన్ని కంప్లీట్ చేస్తుంది కదా మన ప్రమేయం లేకుండానే ఒక సెంటెన్స్ ఫామ్ అయిపోతుంది ఒక్కొక్కసారి మన బ్రెయిన్ కూడా ఇలాగే ఆటో కరెక్ట్ చేసేస్తుందా కచ్చితంగా అదే జరుగుతుంది. ఈ ఆటో కరెక్ట్
(04:54) అనాలజీ సూపర్ అసలు ఏంటంటే బ్రెయిన్ ఎప్పుడూ ఖాళీగా ఉండలేదు. ఏదో ఒక దానితో ఫిల్ చేయాలి అని చూస్తుంది. మ్ ఇప్పుడు మనకి బోర్ కొట్టింది అనుకోండి ఆలోచించకుండానే జేబులోనుంచి ఫోన్ తీసిఇగ ఓపెన్ చేసి స్క్రోల్ చేస్తుంటాం కదా మ్ అవును చాలాసార్లు జరుగుతుంది. ఇక్కడ బోర్ కొట్టడం అనేది ఒక ట్రిగ్గర్ పాస్ట్ లో బోర్ కొట్టినప్పుడు ఫోన్ చూస్తే డోపమైన్ రిలీజ్ అయిందనే డేటా బ్రెయిన్ లో ఫీడ్ అయింది.
(05:20) సో అది వెంటనే చేతిని ఆటోమేటిక్ గా జేబులోకి వెళ్ళేలా చేస్తుంది. ఇది ఎవరూ కూర్చుని ఆలోచించి తీసుకున్న నిర్ణయం కాదు. జస్ట్ ఒక కండిషనింగ్ లూప్ అంటారు. ఎక్జక్ట్లీ ఒక్క నిమిషం అండి ఇదంతా వింటుంటే నాకు ఒక పెద్ద డౌట్ వస్తుంది. చెప్పండి మన ఆలోచనలు మన రియాక్షన్స్ అన్నీ ఇలా కండిషనింగ్ వల్లే వస్తున్నాయి అంటే మరి మనం ఎప్పుడూ గొప్పగా చెప్పుకునే ఫ్రీ విల్ లేదా స్వేచ్ఛ సంకల్పం సంగతి ఏంటి? అంటే ఇప్పుడు ఎవరైనా ఒక తప్పు చేసేసి ఆ అది నా కండిషనింగ్ అండి నేను ఆటో కరెక్ట్ అయిపోయాను నా తప్పు లేదు అని తప్పించుకోవచ్చా ఇది బాధ్యతల నుండి ఎస్కేప్ అవ్వడానికి ఒక సాకులా
(05:56) అనిపించట్లేదా? ఇది చాలా వాాలిడ్ అండ్ లాజికల్ క్వశ్చన్ అండి. కానీ ఈ సోర్సెస్ లో ఎక్కడా కూడా మనిషి తన బాధ్యతలను వదిలేయొచ్చు [సంగీతం] అని చెప్పలేదు. అంటే కండిషనింగ్ అనేది మనకు కేవలం ఒక ప్రేరణ ఒక ఇంపల్స్ ను మాత్రమే ఇస్తుంది. ఫర్ ఎగ్జాంపుల్ ఎవరైనా విమర్శించినప్పుడు కోపంతో తిరిగి అరుద్దామనే ఇంపల్స్ వస్తుంది కదా అది కండిషనింగ్ అవును కానీ దాన్ని యాక్షన్ లో పెట్టాలా వద్దా అనేది మన అవేర్నెస్ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
(06:24) ఫ్రీ విల్ అనేది మనం అనుకుంటున్నంత పెద్దది కాదు. అది చాలా లిమిటెడ్ అని యక్సెప్ట్ చేయడమే అసలైన బాధ్యత. ఓహో అదన్నమాట. అవును మన ప్రతి డెసిషన్ వెనుక పాస్ట్ ఎక్స్పీరియన్సెస్ ఎలా పని చేస్తున్నాయో తెలుసుకోకపోతే మనం ఎప్పటికీ ఆ ఆటో పైలట్ మోడ్ లోనే ఉండిపోతాం. అంటే మనం తీసుకునే చిన్న చిన్న డెసిషన్స్ కూడా పూర్తిగా మనవి కావా ఇప్పుడు సపోజ్ నేను ఉదయాన్నే లేచి ఈరోజు కాఫీ వద్దు టీ తాగుతాను అని ఫిక్స్ అయ్యాను అనుకోండి అది నా సొంత డెసిషన్ే కదా నా బ్రెయిన్ నన్ను టీ తాగమని శాసిస్తోందా అక్కడ ఆ మనం కొంచెం సూక్ష్మంగా గమనిస్తే ఆ టీ తాగాలి అనే కోరిక వెనుక ఎన్నో అదృశ్య
(07:06) శక్తులు పనిచేస్తున్నాయి అక్కడ ఎలా అంటారు ఆ క్షణంలో బాడీలో ఉన్న కెమికల్ చేంజెస్ కావచ్చు కాఫీ కంటే టీ వల్ల గతంలో ఎప్పుడో దొరికిన రిలీఫ్ కావచ్చు లేదా నిన్న రాత్రి చూసిన ఏదైనా టీ యాడ్ కావచ్చు ఇవన్నీ కలిసి టీ అనే ఆప్షన్ ని బ్రెయిన్ లో పాప్ అప్ చేస్తాయి. వావ్ ఇన్ని ఉంటాయా అవును ఆ వచ్చిన ఆప్షన్ కు మనం జస్ట్ ఒక స్టాంప్ వేసి ఆ ఇది నా డెసిషన్ అని భ్రమ పడతాం అంతే నిర్ణయం తీసుకున్నది ఆ ప్రోగ్రామింగ్ దాన్ని జస్ట్ అంగీకరించింది మాత్రమే మనం ఇది వింటుంటే దీన్ని ఒక ఫిజికల్ ఎగ్జాంపుల్ తో చూస్తే ఇంకా బాగా అర్థమవుతుంది అనిపిస్తుంది అనిపిస్తుంది.
(07:45) ఇప్పుడు మనం ఒక సూపర్ మార్కెట్ కి వెళ్తాము. ఉమ్ రైట్ అక్కడ వందల వస్తువులు ఉంటాయి. మనం ఒక షెల్ఫ్ దగ్గరికి వెళ్లి ఒక పర్టికులర్ బ్రాండ్ బిస్కెట్ ప్యాకెట్ తీసుకుంటాం. ఆ ఇది నా ఛాయిస్ అనుకుంటాం. కరెక్ట్ కానీ అది నిజం కాదు కదా ఆ ప్రాడక్ట్ ని మనం చూస్ చేసుకునేలా ఆ స్టోర్ లే అవుట్ ముందే డిజైన్ చేసి ఉంటుంది.
(08:06) అంటే కంటి చూపుకి కరెక్ట్ గా సరిపోయే హైట్ లో ఆ బ్రాండ్ ని పెడతారు దాని కలర్స్ మన బ్రెయిన్ ని అట్రాక్ట్ చేసేలా సైకలాజికల్ గా ప్లాన్ చేస్తారు. ఎక్జక్ట్లీ అంటే ఇక్కడ స్వేచ్ఛ సంకల్పం లేదు ఎవరో రాసిన ఒక స్క్రిప్ట్ ని మనం ఫాలో అవుతున్నాం అంతే. అబ్సల్యూట్లీ సూపర్ మార్కెట్ లే అవుట్ అనేది మనకు ఫిజికల్ గా కనబడే ఇన్ఫ్లయెన్స్ ఇదే సూత్రాన్ని మనం సొసైటీకి అప్లై చేస్తే సమాజం మీడియా సోషల్ మీడియా అల్గారిథమ్స్ మనపై చూపే ప్రభావం ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో అర్థమవుతుంది.
(08:35) నిజమే ఒక కొత్త వస్తువు కొనడం అనేది ఎప్పటికీ ఛాయిస్ కాదండి చుట్టుపక్కల వాళ్ళు ఏం వాడుతున్నారు ఇన్ఫ్లుయెన్సర్స్ ఏం చెప్తున్నారు అనేవి మన బ్రెయిన్ ని ముందే కండిషన్ చేస్తాయి. హ్మ్ ఈ విషయం తెలుసుకోకపోతే మనం ఎప్పటికీ ఆ బయట శక్తుల చేతుల్లో కీలు బొమ్మల్లాగే ఉంటాం మన సొంత నిర్ణయాలకు ఆ బయట ప్రభావాలకు మధ్య ఉన్న గీత చాలా చాలా సన్ననిది అయితే ఇక్కడ ఇంకో యాంగిల్ గురించి కూడా ఆలోచించాలి మనం ఆ చెప్పండి వాతావరణం పరిస్థితులు అందరికీ ఒకటే ఉన్నప్పుడు ఒకే ఇన్సిడెంట్ కి వేరు వేరు వ్యక్తులు ఎందుకు డిఫరెంట్ గా రియాక్ట్ అవుతారు మ్ అంటే ఇప్పుడు చూడండి ట్రాఫిక్ జామ్ లో
(09:14) ఇరుక్కుంటాం ఒకరు ప్రశాంతంగా పాటలు వింటూ కూర్చుంటారు. ఇంకొకరేమో పక్కన వాళ్ళ మీద అరుస్తూ బీపి పెంచుకుంటారు. సిచువేషన్ ఒకటే కదా ఎమోషన్ ఎందుకు మారుతోంది ఇది భావద్వేగాల అసలు సీక్రెట్ ని రివీల్ చేసే పాయింట్ ఇది. ఎమోషన్స్ అనేవి కేవలం బయట జరిగే ట్రిగ్గర్స్ వల్ల రావు. మరి ఆ ఇన్సిడెంట్ ని మన బ్రెయిన్ ఎలా అర్థం చేసుకుంటోంది అంటే దానికి ఎలాంటి స్టోరీని అల్లుకుంటోంది అనే ఇంటర్ప్రిటేషన్ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది.
(09:40) బ్రెయిన్ కి అన్సర్టెన్టీ అస్సలు నచ్చదు. అంటే ఏమి జరుగుతోందో తెలియని స్థితి. అవును అందుకే ప్రతి సంఘటనకు అది ఒక రీజన్ లేదా స్టోరీ క్రియేట్ చేస్తుంది. ఆ క్రియేట్ చేసే స్టోరీని బట్టే మన పీస్ ఆఫ్ మైండ్ ఆధారపడి ఉందన్నమాట. కచ్చితంగా ఈ నోట్స్ లోనివాట్ మెసేజ్ ఎగ్జాంపుల్ నాకు బాగా నచ్చింది. మనం ఒక క్లోజ్ ఫ్రెండ్ కి అర్జెంట్ మెసేజ్ పెడతాం.
(10:02) రెండు బ్లూ టిక్స్ వస్తాయి. ఆ చూసాడు అని అర్థం. అవును కానీ గంటల తరబడి రిప్లై రాదు. ఇక్కడ ట్రిగ్గర్ ఒక్కటే రిప్లై రాకపోవడం నిజానికి ఆ ఫ్రెండ్ మీటింగ్ లో ఉండి ఉండొచ్చు కదా హ్ లేదా ఫోన్ ఎక్కడో పక్కన పెట్టి ఉండొచ్చు. కరెక్ట్ వాస్తవం ఏంటో మనకు తెలియదు. కానీ ఒక పర్సన్ ఏమనుకుంటాడు వాడు కావాలనే నన్ను ఇగ్నోర్ చేస్తున్నాడు. వాడికి వేరే వాళ్ళు ఎక్కువైపోయారు అని తనలో తాను ఒక పెద్ద కథ అల్లుకుంటాడు.
(10:24) వెంటనే కోపం వస్తుంది. అదే రెండో వ్యక్తి అయితే ఆ బహుశా బిజీగా ఉన్నాడేమో ఫ్రీ అయ్యాక చేస్తాడులే అని సింపుల్ గా విశ్లేషించుకుంటాడు. అతను ప్రశాంతంగా ఉంటాడు. అవును. ఇక్కడ మీరు గమనించాల్సిన మెయిన్ పాయింట్ ఏంటంటే వాస్తవం ఎవ్వరిని బాధ పెట్టదు. వావ్. వాస్తవం ఎవరిని బాధ పెట్టదు. అవును ఎందుకంటే రిప్లై ఎందుకు రాలేదో నిజంగా ఎవరికీ తెలియదు కాబట్టి అది ఒక న్యూట్రల్ సిచువేషన్ కానీ దానికి మనం యాడ్ చేసిన ఆ అంచన మాత్రమే ఎమోషన్ ని క్రియేట్ చేసింది.
(10:54) మన గతంలో ఎవరైనా మనల్ని అవాయిడ్ చేసిన గాయాలు ఉంటే బ్రెయిన్ వెంటనే దీన్ని కూడా దానికి లింక్ చేసి నెగిటివ్ స్టోరీని రెడీ చేస్తుంది. అంటే బయట సిచువేషన్స్ మనల్ని బాధ పెట్టవు [సంగీతం] వాటికి మనం బ్రెయిన్ లో రాసుకునే కథలే మనల్ని బాధ పెడతాయి అన్నమాట. మన ఊహలతో మనకే మనమే విలన్లం అవుతున్నాం. అంతే కదా ఇది తెలిసాక బయట పరిస్థితులను కంట్రోల్ చేయడం కంటే మన విశ్లేషణను మార్చుకోవడం ఈజీ అనిపిస్తోంది.
(11:20) అదే దేవేష్ జేస్ వాళ్ళు పుస్తకంలోని కోర్ మెసేజ్ బయట వ్యక్తులను వాతావరణాన్ని మనం కంట్రోల్ చేయలేం. కానీ ఆ సంఘటనలకు మనం ఇస్తున్న ఇంటర్ప్రిటేషన్ ని మార్చుకోవడం ద్వారా మన ఎమోషన్స్ ని బాలెన్స్ చేయొచ్చు. కరెక్ట్ మన ఎమోషన్స్ కి కారణం బయట వ్యక్తులు కాదు మన థింకింగ్ పాటర్న్ మాత్రమే అని గుర్తిస్తే సగం ప్రాబ్లం సాల్వ్ అయినట్టే ఇదంతా బానే ఉందండి ఎమోషన్స్ థాట్స్ ముందే ప్రోగ్రాం అయ్యాయని తెలిసింది.
(11:45) మనం రాసుకునే స్టోరీలే మనల్ని ఆడిస్తున్నాయని అర్థమైంది. మరి దారి ఏంటి అంటే ఈ ఆటోమేటిక్ లూప్ నుండి ఎలా బయట పడాలి మన ఆలోచనలను మనం గట్టిగా ఫోర్స్ చేసి ఆపేయాలా ఇక్కడే చాలామంది పెద్ద మిస్టేక్ చేస్తారు. థాట్స్ ని బలవంతంగా ఆపడం లేదా బ్రెయిన్ ని పూర్తిగా కంట్రోల్ చేద్దాం అనుకోవడం ఇంపాసిబుల్. సైకాలజీలో దీని గురించి ఐరానిక్ ప్రాసెస్ థియరీ అని ఒకటి ఉంది.
(12:10) ఐరోనిక్ ప్రాసెస్ థియరీ అంటే ఏంటి? మీరు దేన్నైతే ఆపాలని గట్టిగా ట్రై చేస్తారో బ్రెయిన్ అదే పని మీద మరింత ఫోకస్ చేస్తుంది. ఇప్పుడు నేను కోపపడకూడదు అని పదే పదే అనుకుంటే ఏమవుతుందంటే ఆ కోపమే ఇంకా డబుల్ ఫోర్స్ తో అటాక్ చేస్తుంది. చాలాసార్లు ఎక్స్పీరియన్స్ అయ్యాను ఇది. అందుకే ఈ బుక్ చెప్పే సొల్యూషన్ కంట్రోల్ కాదు.
(12:33) అవేర్నెస్ ఆలోచనను ఆపలేం కానీ వాటిని ఒక సాక్షిలా జస్ట్ అబ్సర్వ్ చేయొచ్చు. సాక్షిలా అబ్సర్వ్ చేయడం అంటే దీన్ని మనం ఒక థియేటర్లో సినిమా చూడటం లాగా ఊహించుకోవచ్చా? ఆ చెప్పండి మనం ఒక ఎమోషనల్ సినిమా చూస్తున్నప్పుడు అందులో పూర్తిగా లీనమైపోతాం కదా స్క్రీన్ మీద హీరో ఏడుస్తుంటే మనకు తెలియకుండానే కళ్ళలో నీళ్లు వచ్చేస్తాయి. ఖచ్చితంగా కానీ ఒక్క సెకండ్ ఆగి ఆ చుట్టూ ఉన్న చీకటిని గమనించి నేను జస్ట్ [సంగీతం] ప్రేక్షకుడిని మాత్రమే ఆ స్క్రీన్ పై జరిగేది నా లైఫ్ కాదు అదిఒక ప్రొజెక్షన్ అని రియలైజ్ అయితే వెంటనే ఆ ఎమోషనల్ భారం పోతుంది కదా సూపర్ ఎగ్జాంపుల్ అండి సరిగ్గా చెప్పారు.
(13:08) మన బ్రెయిన్ కూడా ఒక స్క్రీన్ లాంటిదే అందులో ప్లే అయ్యే సినిమానే మన ఆలోచనలు. మీరు ఆ థాట్ తో మమేకం అయిపోతే ఆ థాటే మీరు అనుకుంటారు. ్ నేను ఫెయిల్ అవుతాను అనే నెగిటివ్ థాట్ వచ్చినప్పుడు నేను ఫెయిల్యూర్ ని అని ఫీల్ అవ్వడం దీనివల్లే అక్కడే యంజైటీ వస్తుంది. రైట్ థాట్ కి రియాలిటీకి మధ్య తేడా మర్చిపోతాం. అవును కానీ మీరు చెప్పిన అనాలజీ అప్లై చేసి నాకు ఇప్పుడు నేను ఫెయిల్ అవుతాను అనే థాట్ వచ్చింది ఇది జస్ట్ ఒక థాట్ మాత్రమే ఇది నేను కాదు అని గమనిస్తే చాలు.
(13:37) మీ ఉనికికి ఆ థాట్ కి మధ్య ఒక చిన్న డిస్టెన్స్ ఏర్పడుతుంది. ఓ అదే అబ్సర్వర్ మోడ్ అన్నమాట. ఎక్జక్ట్లీ ఆ డిస్టెన్స్ వస్తే చాలు ఆ ఆలోచనకు మీపై ఉన్న పవర్ అక్కడితో కట్ అయిపోతుంది. బ్యూటిఫుల్ మనమే ఆలోచన కాదు మనం కేవలం వాటిని గమనించే అబ్సర్వర్ మాత్రమే వినడానికి చాలా రిలీఫింగ్ గా ఉంది ఇది కానీ ప్రాక్టికల్ గా నేటి మోడర్న్ లైఫ్ లో ఇది వర్కవుట్ అవుతుందా ఎందుకు అవ్వదు అంటే పొద్దున్న లేచినప్పటి నుండి డెడ్లైన్స్ ఈఎంఐ టెన్షన్స్ ఉరుకులు పరుగులు కదా మన లైఫ్ ఈ అబ్సర్వర్ థియరీ నిజంగా ఆచరణ సాధ్యమేనా ఆచరణ సాధ్యమే కాదు ఈ జనరేషన్ కి ఇది
(14:13) మోస్ట్ ఇంపార్టెంట్ [సంగీతం] ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనిషి ఫిజికల్ గా అలసిపోవడం లేదు మెంటల్ గా ఓవర్లోడ్ అయిపోతున్నాడు అవును చాలా మంది ఓవర్ థింకింగ్ తో సఫర్ అవుతున్నారు. ఆ ఓవర్ థింకింగ్ యంజైటీ ఎక్కడి నుండి వస్తున్నాయి బ్రెయిన్ లో కంటిన్యూస్ గా నడిచి ఆ నాయిస్ వల్లే కదా ఈ లోడ్ ని తగ్గించడానికి ఈ మూలాల్లో కొన్ని ప్రాక్టికల్ సొల్యూషన్స్ ఉన్నాయి.
(14:32) ఆ సొల్యూషన్స్ ఏంటో చూద్దాం. ఈ నోట్స్ లో ఒక ఇంట్రెస్టింగ్ పాయింట్ ఉంది. ఏదేరా జరగగానే వెంటనే రియాక్ట్ అవ్వకుండా ఒక రెండు సెకన్లు పాజ్ ఇవ్వడం అని. వినడానికి ఇది చాలా సింపుల్ గా ఉంది కానీ రియల్ టైం లో ఇది ఎందుకు అంత కష్టంగా ఉంటుంది ఎవరైనా కామెంట్ చేయగానే మనం టక్కున ఎందుకు తిరిగి కామెంట్ చేసేస్తాం ఎందుకంటే లక్షల సంవత్సరాలుగా మన బ్రెయిన్ డేంజర్ కు వెంటనే స్పందించేలా ఎవాల్వ్ అయింది.
(15:01) ఆదిమానవుడిగా ఉన్నప్పుడు ఎదురుగా పులి వచ్చినప్పుడు రెండు సెకండ్లు పాస్ తీసుకుంటే ప్రాణాలు పోతాయి కదా హహా నిజమే కానీ ఇప్పుడు పులులు లేవు మన బాస్ పంపే ఈమెయిల్ ఉంటుంది లేదా సోషల్ మీడియాలో నెగిటివ్ కామెంట్ ఉంటుంది. కానీ మన బ్రెయిన్ లోని అమిగ్డలా ఈ రెండింటిని ఒకేలా ట్రీట్ చేస్తుంది. ఓహో అంటే బ్రెయిన్ కి ఆ డిఫరెన్స్ తెలియదన్నమాట.
(15:23) అవును ఆ రెండు సెకండ్ల పాజ్ అనేది ఎన్నో ఏళ్లుగా అలవాటు పడిన ఆటోమేటిక్ లూప్ ను బ్రేక్ చేసే ఒక సర్క్యూట్ బ్రేకర్ లాంటిది ఇంట్లో ఎలక్ట్రిసిటీ ఓవర్లోడ్ అయినప్పుడు ట్రిప్ స్విచ్ పడిపోయి వైరింగ్ ని కాపాడుతుంది కదా కరెక్ట్ ఈ పాజ్ మన మెంటల్ సిస్టం ని అలా సేవ్ చేస్తుంది. స్టార్టింగ్ లో కష్టంగానే ఉంటుంది ఎందుకంటే మన బేసిక్ కండిషనింగ్ కి అగైన్స్ట్ గా వెళ్తున్నాం.
(15:44) కానీ ఆ చిన్న పాజ్ లోనే మన అసలైన ఫ్రీడమ ఉంది. అంటే ఆ పాజ్ తీసుకున్నప్పుడు మన ఆలోచనలను మనం బయట నుండి చూసే గ్యాప్ దొరుకుతుంది. అప్పుడే మనం వాటికి ఒక లేబుల్ వేయొచ్చు అంటారు. [సంగీతం] ఎగజక్ట్లీ ఓహో ఇది నన్ను భయపెట్టే ఆలోచన లేదా ఇది నా అభద్రత భావం మాట్లాడుతుంది అని ఒక క్లారిటీ తెచ్చుకోవచ్చు. అవును లేబెలింగ్ అనేది ఈ అబ్సర్వర్ మోడ్ కి చాలా మంచి టూల్ ఆ పేరు పెట్టిన వెంటనే ఆ థాట్ తో మన అటాచ్మెంట్ బ్రేక్ అయిపోతుంది.
(16:14) దీనికి తోడు బయట నాయిస్ ని తగ్గించుకోవడం కూడా చాలా ఇంపార్టెంట్. అంటే డిజిటల్ డీటాక్స్ లాంటిదా? అవును ప్రతి నిమిషం ఫోన్ స్క్రోల్ చేస్తుంటే వేలాది మంది భయాలు, అభిప్రాయాలు మన బ్రెయిన్ లోకి పంపు అవుతుంటాయి. ఇన్పుట్ ఎంత చెత్తగా ఉంటే బ్రెయిన్ తయారు చేసే పాటర్న్స్ కూడా అంతే గందరగోళంగా ఉంటాయి. అందుకే సోషల్ మీడియా కంట్రోల్ అనేది చాలా అవసరం ఇక్కడ.
(16:36) దాంతో పాటు మనం బిహేవియర్ లో రిపీట్ అవుతున్న పాటర్న్స్ ని మనమే గమనించడం కూడా ముఖ్యం కదా అంటే ప్రతిసారి నాకు స్ట్రెస్ వచ్చినప్పుడు నేను ఎందుకు జంక్ ఫుడ్ తింటున్నాను లేదా బోర్ కొట్టినప్పుడల్లా ఫోన్ ఎందుకు తీస్తున్నాను అని సెల్ఫ్ అనాలసిస్ చేసుకోవాలి. అక్షరాల నిజం. ఇవన్నీ చేయడం వల్ల మనక ఏదో సూపర్ పవర్స్ ఏమీ రావు.
(16:57) కానీ మనం ప్రతిదాన్ని కంట్రోల్ చేస్తున్నామ అనే అతి పెద్ద భ్రమ మాత్రం కచ్చితంగా బద్దలవుతుంది. మన బ్రెయిన్ ని ఒక మెషిన్ లా చూడటం అలవాటయితే దాని మీద ఆ అనవసరమైన ఎమోషనల్ డిపెండెన్సీ తగ్గిపోతుంది. నిజంగా ఈ అనాలసిస్ చాలా ఆసమ్ గా సాగింది. మనం కార్ కు డ్రైవర్లం కాదు ప్ాసెంజర్లం అనే దగ్గర స్టార్ట్ చేసి బ్రెయిన్ ఒక పాటర్న్ మెషీన్ అని మన ఫ్రీవిల్ అనేది పర్యావరణం మరియు పాస్ట్ డేటా ఇచ్చే ఒక మిశ్రమం మాత్రమే అని అర్థం చేసుకున్నాం.
(17:24) అవును అలాగే వాస్తవాల కంటే వాటిపై మనం వేసుకునే అంచనాలే ఎమోషన్స్ కి కారణం అని తెలిసింది. ఫైనల్ గా థాట్స్ ని ఆపడానికి ట్రై చేయకుండా ఒక అబ్సర్వర్ గా మారడంలోనే నిజమైన ఫ్రీడమ్ ఉందని తెలుసుకున్నాం. మ్ ఈ మొత్తం డిస్కషన్ లో మనం గుర్తుపెట్టుకోవాల్సిన మెయిన్ పాయింట్ ఒక్కటే సిచువేషన్స్ ని థాట్స్ ని కంట్రోల్ చేయాలనే ఆరాటం కంటే వాటిని జస్ట్ అబ్సర్వ్ చేయాలనే ఓపిక మనకు చాలా అవసరం.
(17:51) ఖచ్చితంగా అండి అయితే ఇదంతా విన్నాక నాకు ఒక లోతైన ఆలోచన వస్తుంది. ఏంటది మన థాట్స్ అన్నీ బయటి సమాజం వల్ల గత అనుభవాల వల్ల ఫామ్ అయినవే అయితే ఆ కండిషనింగ్ మొత్తాన్ని తీసేస్తే ఇంకేం మిగులుతుంది సొసైటీ ఇచ్చిన భయాలు చిన్ననాటి గాయాలు మీడియా ఇచ్చిన ఆశలు వీటన్నింటిని ఒక ఉల్లిపాయ పొరల్లా ఒక్కొక్కటిగా తీసేస్తే లోపల మిగిలే అసలైన నేనెవరు ఆ సాక్షిగా ఉండే అబ్జర్వర్ కు ఎలాంటి లక్షణాలు ఉంటాయి దానికి ఏదైనా రూపం ఉంటుందా లేక అదొక శూన్యమా ఆ ఇది చాలా ప్రొఫౌండ్ క్వశ్చన్ అండి మానవ మనుగుడకే సంబంధించిన అత్యంత ప్రాథమికమైన ప్రశ్న ఇది పాటర్న్స్ అన్ని పోయాక మిగిలే
(18:33) ఆ అస్తిత్వం ఎలాంటిది అనేది ఏ బుక్ కూడా పూర్తిగా వివరించలేకపోయింది. అది ప్రతి ఒక్కరు తమలో తాము ప్రయాణించి తెలుసుకోవాల్సిన ఒక అద్భుతమైన స్థితి. కరెక్ట్ ఈ లోతైన ప్రశ్నతోనే మనం ఈ డీప్ డ్రైవ్ ను ముగిద్దాం. మన చేతిలో స్టీరింగ్ వీల్ లేకపోయినా పర్వాలేదు జస్ట్ పాసంజర్ సీట్లో కూర్చుని బయట జరిగేదంతా ప్రశాంతంగా గమనిస్తూ వెళ్ళిపోయే ప్రయాణమే బహుశా అత్యంత ఫ్రీడమ్ ఇచ్చేదేమో అబ్సల్యూట్లీ సో ఈ మూలాల్లో దాగిన వాస్తవాలను మీ సొంత జీవితంలో పరిశీలించండి.
(19:07) ఈ అబ్సర్వర్ జర్నీలో ప్రతి ఒక్కరు కొత్త సమాధానాలు కనుక్కుంటారని ఆశిస్తూ ఇలాంటి మరిన్ని ఇంట్రెస్టింగ్ అండ్ థాట్ ప్రొవోకింగ్ డిస్కషన్స్ కోసం అన్లాక్ థాట్ కు సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి. మరొక ఆసక్తికరమైన అంశంతో మళ్ళీ కలుద్దాం.