నేను నిశ్శబ్దంగా కూర్చొని నా అంతరంగంలోకి ప్రయాణిస్తాను.
అక్కడ, నాకు బృందావనం కనిపిస్తుంది… శ్రీకృష్ణుడితో కలిసి ఆటలు ఆడడం, పాటలు పాడడం, నృత్యం చేయడం, కలిసి భోజనం చేయడం, ఆనంద తరంగాల నదులలో ఈదడం, విశాలమైన ఆకాశంలో ఎగరడం, మరియు ఆయన పక్కనే నిలబడి పిల్లనగ్రోవి ఊదడం... అంతా అక్కడ సాక్షాత్కరిస్తుంది.
దైవిక ప్రేమ, నిష్కల్మషత్వంతో నిండిన ఆ అంతరంగ ప్రపంచంలో ఎలాంటి నిరాశలు లేవు, ఒంటరితనం లేదు, బాహ్య ప్రపంచం నుండి ఎటువంటి అంచనాలూ లేవు.
నా లోపల ఉన్న ఆ దైవిక సాన్నిధ్యంతో నేను ఎంతగా మమేకమవుతుంటే, బాహ్య ప్రపంచం నా ప్రశాంతతను అంత తక్కువగా భంగపరుస్తుంది.
హృదయం తన లోపల ఉన్న కృష్ణుడి తోడుతో జీవించడం నేర్చుకున్నప్పుడే... నిజమైన ఆనందం ప్రారంభమవుతుంది.
Captured from link -
No comments:
Post a Comment