ధనం, యౌవనం, గర్వం శాశ్వతం కావు |గోవిందుని స్మరించు భజ గోవిందం నీకోసమే!|మోహముద్గరము ఆది శంకరాచార్యులు

ధనం, యౌవనం, గర్వం శాశ్వతం కావు |గోవిందుని స్మరించు భజ గోవిందం నీకోసమే!|మోహముద్గరము ఆది శంకరాచార్యులు

Author Name:Karmasu Kaushalam

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@KarmasuKaushalam

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=LTGqoEp5KfU



Transcript:
(00:00) మనలో చాలామందిని వేధించే ఒక పెద్ద అయోమయాన్ని అంటే మోహాన్ని పగులగొట్టడానికి ప్రాచీన జ్ఞానం ఒక సుత్తిలా ఎలా పని చేస్తుందో ఈ విశ్లేషణలో వివరంగా చూద్దాం. మనందరినీ ఎప్పుడో ఒకప్పుడు తొలిచే ప్రశ్న ఇది కదా అదే డబ్బు, పేరు, బంధాలు జీవితాంతం వీటన్నింటి వెనకాలే పరుగెడతాం. కానీ ఎందుకో నిజమైన శాశ్వతమైన సంతృప్తి మాత్రం దొరకదు.
(00:27) అసలు ఈ అంతులేని వేట వెనుక కారణం ఏంటి? ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం కోసం మనం ఇప్పుడు ఏకంగా ఎనిమిదవ శతాబ్దానికి వెళ్దాం. భజగోవిందం అనే ఒక చిన్న పద్యం మనలోని ఈ అయోమయాన్ని ఈ మోహాన్ని చాలా సూటిగా నిర్మోహమాటంగా విశ్లేషిస్తుంది. దీని వెనుక ఒక చాలా ఆసక్తికరమైన కథ ఉంది. తత్వవేత్త ఆదిశంకరాచార్యులు ఒకసారి వారణాసి వీధుల్లో నడుస్తూ ఉండగా ఒక వృద్ధ పండితుడిని చూశారట.
(00:56) ఆయన మరణానికి దగ్గరలో ఉండి కూడా వ్యాకరణ సూత్రాలను కంఠస్తం చేస్తూ ఉన్నాడు. కేవలం పాండిత్యం కోసం ప్రాకులాడుతూ జీవిత సారాన్ని మరిచిపోతున్న అతడిని చూసి శంకరుల హృదయం నుండి ఈ పద్యం పుట్టిందంటారు. ఇక ఈ మొదటి శ్లోకమే మనల్ని ఒక్కసారిగా కుదిపేస్తుంది. చూడ్డానికి ఆ పండితుడిని ఉద్దేశించి చెప్పినట్టున్న ఇది మనందరికీ వర్తిస్తుంది.
(01:21) అసలు జీవితంలో మనం దేనికి ప్రాధాన్యత ఇస్తున్నామని సూటిగా ప్రశ్నిస్తుంది. అందుకే ఈ పద్యానికి ఇంకో పేరు మోహముద్గర అంటే మన బ్రమలను మన అపోహలను పటాపంచలు చేసే ఒక సుత్తి అన్నమాట. ఆ పేరులోనే దాని ఉద్దేశ్యం ఎంత స్పష్టంగా ఉందో చూడండి. సరే ఇప్పుడు ఈ పద్యం మన ప్రాపంచిక అనుబంధాలను, మన అటాచ్మెంట్స్ ను ఎలా విశ్లేషిస్తుందో చూద్దాం. మన ఆశలు, ఆస్తుల గురించి అది చెప్పే కఠినమైన నిజాలు ఏంటో ఒక్కసారి పరిశీలిద్దాం.
(01:54) సో మొట్టమొదటి హెచ్చరిక ధనం గురించే అయితే ఇక్కడ ఒక విషయం గమనించాలి శంకరులు డబ్బుని వదిలేయమని చెప్పట్లేదు దాని మీద ఉండే ఆ అంతు లేని దాహాన్ని ఆశని వదులుకోమంటున్నారు ఎందుకంటే ఆశకు అంతం ఉండదు అది మనశశాంతి లేకుండా చేస్తుంది అంతే కదా తర్వాత గర్వం మనకున్న సంపద మన చుట్టూ ఉన్న జనం మన యవ్వనం ఇవన్నీ చూసి గర్వపడొద్దు అంటున్నారు ఎందుకంటే ఇవేవి శాశ్వతం కాదు ఎందుకంటే కారణం చాలా సింపుల్ కాలం అనే శక్తి ముందు ఇవేవి నిలవలేవు.
(02:32) మనం గర్వపడే ప్రతీది ఒక్క క్షణంలో మాయమైపోవచ్చు. ఈ నిజాన్ని ఇంత సూటిగా చెబుతోంది ఈ శ్లోకం. చివరిగా శారీరక ఆకర్షణ. దీని గురించి ఈ పద్యం చాలా నిర్మోహమాటంగా మాట్లాడుతుంది. బయట కనిపించే అందం వెనుక ఉన్న వాస్తవాన్ని చూడమని అది కేవలం మాంసం కొవ్వుల కలయక అని గుర్తు చేసుకోమని చెప్తుంది. నిజంగా ఇది మన ఆలోచన దృక్పదాన్ని మార్చే ఒక శక్తివంతమైన మాట.
(02:58) మన అనుబంధాల తర్వాత ఇప్పుడు ఈ పద్యం అసలు జీవిత స్వభావం గురించే మాట్లాడుతుంది. మన అస్తిత్వం మన బతుకు ఎంత అస్థిరమైనదో ఇది వివరిస్తుంది. ఎంత అందమైన శక్తివంతమైన పోలిక కదా ఇది తామరాకు మీద నీటి బొట్టు చూస్తుండగానే జారిపోతోంది. దాని ఉనికి గ్యారెంటీ లేదు. మన జీవితం కూడా అచ్చం లాంటిదే. ఈ వాస్తవాన్ని అర్థం చేసుకుంటే జీవితం పట్ల మనకున్న పట్టుదల కొంచెం సడలుతుంది.
(03:25) ఈ పద్యం ప్రకారం మన జీవితంంతా ఒక అటాచ్మెంట్ నుండి ఇంకో అటాచ్మెంట్ కి ప్రయాణిస్తూనే ఉంటుంది. చిన్నప్పుడు ఆటలు యవ్వనంలో శృంగారం వృద్ధాప్యంలో చింతలు ఇలా ఒకదాని తర్వాత ఒకటి మనల్ని కట్టి పడేస్తూనే ఉంటాయి. అయితే ఈ ప్రయాణంలో అసలైన విషాదం ఏంటంటే ఈ ప్రాపంచిక అనుబంధాల్లో పడిపోయి నిజంగా ముఖ్యమైన దానితో అంటే ఆ పరమాత్మతో అనుబంధాన్ని పెంచుకోవడం పూర్తిగా మర్చిపోతాం.
(03:54) సమస్యను ఇంత స్పష్టంగా విశ్లేషించిన శంకరులు పరిష్కారం చూపకుండా వదిలేస్తారా లేదు ఈ మోహం అనే సుడిగుండం నుండి బయట పడటానికి ఒక చక్కని మార్గాన్ని కూడా సూచిస్తున్నారు. ఇది ఒక నిచ్చన లాంటిది అన్నమాట. మంచివారి సాంగత్యంతో మొదలవుతుంది. దాని వల్ల అనవసరమైన అనుబంధాలు పోతాయి. అనుబంధాలు పోతే బ్రమలు తొలగిపోతాయి. ఆ బ్రమలు తొలగినప్పుడు స్థిరమైన సత్యాన్ని గ్రహించి జీవన్ముక్తి లభిస్తుంది.
(04:22) చూడండి ఎంత స్పష్టమైన ప్రాక్టికల్ మార్గమో ఇది చాలా ఆసక్తికరమైన విషయం. భగవద్గీతలో పతనానికి దారితీసే నిచ్చన గురించి వివరిస్తే దానికి పూర్తి వ్యతిరేకంగా శంకరులు పైకెక్కే మార్గాన్ని ఇక్కడ చూపిస్తున్నారు. అంటే ఎంపిక మన చేతుల్లోనే ఉంది. సరే ఇదంతా బాగుంది. ఈ పురాతన జ్ఞానం అంతిమంగా మనల్ని కొన్ని ప్రాథమిక ప్రశ్నలతో ముఖాముఖిగా నిలబెడుతుంది.
(04:47) మనల్ని మనం ప్రశ్నించుకునేలా చేస్తుంది. మన సంబంధాలన్నీ తాత్కాలికమైనని ఈ ప్రశ్నలు పదే పదే గుర్తు చేస్తాయి. మనం నేను అనుకునే ఈ అస్తిత్వం నిజంగా ఏమిటి మన మూలాలు ఎక్కడున్నాయి అని మనల్ని లోతుగా ఆలోచింపజేస్తాయి. ఇక చివరిగా ఈ ఒక్క ప్రశ్నతో మన విశ్లేషణను ముగిద్దాం. మనం నిజం అనుకుంటున్న ఈ ప్రపంచం ఈ బంధాలు ఈ కష్ట సుఖాలు అసలైన సత్యం తెలిసిన తర్వాత కూడా ఇవి ఉంటాయా? ఈ ప్రశ్న మనల్ని నిశశబ్దంలోకి నెట్టి సత్యం వైపు మన ప్రయాణాన్ని మొదలు పెట్టమని సవాలు చేస్తుంది.