#పంచకేదార్_యాత్ర  సకలపాప నివృత్తి, మీ పూర్వీకులకు శివలోకప్రాప్తి.

ద్వాపర యుగం అంతానికి చేరుకుంటోంది. ధర్మానికి, అధర్మానికి మధ్య జరిగిన మహాభారత సంగ్రామం ఎట్టకేలకు ముగిసింది. అయినప్పటికీ, కురుక్షేత్రభూమిపై చిందినరక్తం మానవత్వాన్ని మూలాల నుండి కదిలించివేసేంత భీకరదృశ్యంగా మిగిలిపోయింది. లక్షలాదిమంది యోధుల మృతదేహాలు, నుజ్జునుజ్జైన రథాలు, చెల్లాచెదురైన ఆయుధాలు, ప్రియజనుల విలాపనలు, ఆ యుద్ధం సృష్టించిన ఘోరకలికి నిలువెత్తు సాక్ష్యాలుగా నిలిచాయి. 

పాండవులు విజయం సాధించారు. కానీ, వారి హృదయాల్లో ఆ విజయానికి సంబంధించిన సంతోషం రవ్వంత కూడా లేదు. రాజ్యం, వైభవం, చివరికి హస్తినాపుర సింహాసనం కూడా వారికి ఒక బరువైన భారంగా మారిపోయాయి.

యుధిష్ఠిరుడికి రాత్రులలో నిద్ర కరువైంది. అర్జునుడి చేతులకు, తన అద్భుత ధనుస్సు అయిన 'గాండీవం' కూడా భరించలేనంత బరువుగా అనిపించడం మొదలైంది. భీముడి అపారమైన బలం కూడా అతనికి ఏమాత్రం ఊరటను ఇవ్వలేకపోయింది. నకులుడు, సహదేవుడు గాఢమైన మౌనంలోకి జారిపోయారు. తమ సొంత బంధువులను, పూజ్య గురువులను, తమ వంశాన్నే సర్వనాశనం చేశామన్న తీవ్రమైన అపరాధ భావం వారి హృదయాలను తొలిచేస్తూ, వారిని అంతర్గతంగా దహించివేస్తోంది. తాము కేవలం ఒక యుద్ధాన్ని గెలవలేదని, వాస్తవానికి తమ సొంత వంశాన్ని సమూలంగా నాశనం చేశామని వారు భావించారు. సరిగ్గా ఇదే కారణం చేత, 'గోత్రహత్య' (సొంత వంశాన్ని సంహరించడం), 'బ్రహ్మహత్య' (బ్రాహ్మణులను సంహరించడం) వంటి ఘోర పాపాలు వారికి ఆపాదించబడ్డాయి.

ఈ పాపాల నుండి విముక్తి పొందే మార్గం గురించి పాండవులు, శ్రీకృష్ణుడిని సలహా కోరినప్పుడు, కృష్ణుడు గంభీరస్వరంతో ఇలా పలికాడు: 

"ఈ పాపం నుండి విముక్తిని ప్రసాదించగలవాడు దేవదేవుడు, ఆ మహాదేవుడు మాత్రమే!. మీరు వెళ్ళండి; ఆయన పాదాల చెంత శరణు కోరండి."

పాండవులు వెంటనే కాశీకి బయలుదేరారు; ఎందుకంటే కాశీనగరం పరమశివుడికి అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన నగరంగా పూజించబడుతుంది. అయితే, పాండవులు సృష్టించిన ఆ విధ్వంసంపట్ల పరమశివుడు ప్రసన్నుడై లేడు. ధర్మాన్ని పునఃస్థాపించడానికి ఆ యుద్ధం ఒక అనివార్యమైన దుష్పరిణామమని ఆయనకు తెలుసు; అయినప్పటికీ, ఆ యుద్ధంలో జరిగిన రక్తపాతం యొక్క తీవ్రత, ఆయనను తీవ్ర మనస్తాపానికి గురిచేసింది. తత్ఫలితంగా, ఆయన పాండవులకు తన దివ్యదర్శనాన్ని ఇవ్వడానికి నిరాకరించి, రహస్యంగా హిమాలయాల వైపు పయనమయ్యాడు. అయితే, పాండవులు ఓటమిని అంగీకరించే వారుకాదు. హిమాలయాలలోని ప్రమాదకరమైన లోయలు, మంచుతో కప్పబడిన శిఖరాలు, మరియు దుర్భేద్యమైన అడవుల గుండా ప్రయాణించి, వారు చివరికి కేదార్‌ఖండ్ ప్రాంతానికి చేరుకున్నారు. హిమాలయాలలోని ఆ ప్రత్యేకప్రాంతం నిజంగా దివ్యమైనది, చుట్టూ మంచుతో కప్పబడిన పర్వతాలు, మందాకిని నది యొక్క గంభీరమైన ప్రవాహంతో, గాలిలో ప్రతిధ్వనించే "హర హర మహాదేవ" అనే నామంతో మారుమోగుతూంటుంది. అయినప్పటికీ, మహాదేవుడు వారికి దూరంగా ఉండాలని కోరుకున్నాడు. ఆయన ఒక భారీవృషభంగా రూపాంతరం చెంది, గుప్తకాశి సమీపంలో మేస్తున్న పశువులమందలో చేరాడు.

సాధారణంగా కనిపించే ఈ వృషభం, వాస్తవానికి సాక్షాత్తూ మహాదేవుడేనని పాండవులు గ్రహించారు. అప్పుడు భీముడు తన తెలివితేటలను, అపారమైన బలాన్ని ఉపయోగించాడు. అతను తన శరీరాన్ని ఎంత భారీగా విస్తరించాడంటే, అతనికాళ్ళు రెండువేర్వేరు పర్వతాలపై ఆని ఉన్నాయి. ఫలితంగా, పశువులమంద మొత్తం అతని కాళ్ళకింద నుండి వెళ్ళవలసి వచ్చింది.

ఒక వృషభం తప్ప, మిగతా జంతువులన్నీ భీముని కాళ్ళ కింద నుండి వెళ్ళిపోయాయి, ఆ వృషభం ఆగిపోయింది. అది నమస్కరించడానికి నిరాకరించింది, అది నిజంగా మహాదేవుడేనని భీముడు వెంటనే గ్రహించాడు.

భీముడు, ఆ వృషభాన్ని పట్టుకోవడానికి ముందుకు అడుగు వేయగానే, మహాదేవుడు భూమిలోకి కుంగిపోవడం ప్రారంభించాడు. భూమి కంపించింది, పర్వతాలు ఉరుముల,గర్జనలతో ప్రతిధ్వనించాయి, మరియు వాతావరణం మొత్తం దైవికశక్తితో నిండిపోయింది. సరిగ్గా అదే క్షణంలో, భీముడు తన సర్వశక్తిని ప్రయోగించి, ఆ వృషభాన్ని దాని మూపురం వద్ద పట్టుకున్నాడు.

పాండవుల అచంచలమైన విశ్వాసం, తపస్సు మరియు భక్తిని చూసిన, మహాదేవుని ఆగ్రహం చల్లారింది. ఆయన తన నిజస్వరూపాన్ని ఆవిష్కరించుకున్నాడు. ఆయన జటాజూటం నుండి కాంతి ప్రసరించింది, ఆయన త్రిశూలం ఆకాశాన్ని తాకుతున్నట్లుగా కనిపించింది, మరియు ఆయన కళ్ళు కరుణతో ప్రకాశించాయి. మహాదేవుడు, పాండవుల పాపాలను క్షమించి, వారికి ఒక వరాన్ని ప్రసాదించాడు: వారి పేర్లు రాబోయే యుగాలలో ధర్మం మరియు భక్తికి ప్రతీకలుగా పూజించబడతాయి.

శివుడు, వృషభరూపంలో అదృశ్యమైనప్పుడు, ఆయన శరీరంలోని వివిధభాగాలు ఐదు వేర్వేరు ప్రదేశాలలో ప్రత్యక్షమయ్యాయి. ఆ తర్వాత ఈ ప్రదేశాలు *పంచ కేదార్* (ఐదు కేదార్లు)గా ప్రసిద్ధి చెందాయి.

★కేదార్‌నాథ్‌లో ఆయన మూపురం (వీపు) ప్రత్యక్షమైంది, దీనిని నేటికీ అక్కడ ఒక విశిష్టమైన శిలారూపంలో పూజిస్తున్నారు.

★తుంగనాథ్‌లో ఆయన బాహువులు ప్రత్యక్షమయ్యాయి. ఈ ప్రదేశం నేడు ప్రపంచంలోనే అత్యంత ఎత్తైన శివాలయంగా పరిగణించబడుతుంది.

★రుద్రనాథ్‌లో ఆయన ముఖం ప్రత్యక్షమైంది. ఇది శివుని యొక్క ఉగ్ర (రౌద్ర) మరియు కరుణామయ స్వరూపాలు రెండింటినీ అనుభవించగల ప్రదేశం.

★మధ్యమహేశ్వర్‌లో ఆయన మొండెం (మధ్య భాగం) పూజించబడుతుంది.

★కల్పేశ్వర్‌లో ఆయన జటాజూటం ప్రత్యక్షమైంది; ముఖ్యంగా, పంచ కేదార్ పుణ్యక్షేత్రాలలో సంవత్సరం పొడవునా తెరిచి ఉండే ఏకైక పుణ్యక్షేత్రం ఇదే.

నేపాల్‌లోని, కాఠ్మండులో శివునిశిరస్సు ప్రత్యక్షమైందని విస్తృతంగా నమ్ముతారు. ఇక్కడే నేడు, అద్భుతమైన "పశుపతినాథ్"  ఆలయం ఉంది. అందువల్ల, కేదార్‌నాథ్ మరియు పశుపతినాథ్ ఒకే దైవిక ఆవిర్భావానికి చెందిన రెండు పవిత్రకేంద్రాలుగా పరిగణించబడతాయి.

నేటికీ, పంచకేదార్ యాత్ర, కేవలం ఒక మతపరమైన ప్రయాణంగా మాత్రమే కాకుండా, ఆత్మశుద్ధికి మార్గంగా పరిగణించబడుతుంది. కఠినమైన పర్వతాలు, మంచుతో నిండిన మార్గాలు మరియు ప్రకృతిసవాళ్లు, భక్తుల విశ్వాసాన్ని పరీక్షిస్తాయి. నిజమైన భక్తితో పంచ-కేదార్ యాత్రను పూర్తిచేసిన ఏ భక్తుడైనా, తమ పితృదేవతలకు పరిపూర్ణతను చేకూర్చి, శివలోకం ప్రవేశం పొందుతారు.

ఈ కథ, కేవలం పాండవులకే కాదు. తమ పాపాలు, అహం, మరియు బాధలనుండి విముక్తిని కోరుకునే ప్రతీ మానవునికి వర్తిస్తుంది. హృదయపూర్వక పశ్చాత్తాపం, భక్తి, మరియు శరణాగతి ద్వారా,  ఎంతటి ఘోరమైన పాపాలైనా క్షమించబడతాయని మహాదేవుడు బోధిస్తున్నాడు.