*మహాభారతంలో శ్రీకృష్ణుడు రాయబారిగా* *హస్తినాపురానికి* *వెళ్ళినప్పుడు జరిగిన ఈ అందమైన సన్నివేశం* *భగవంతుడికి కావలసింది* *అహంకారం కాదు, కేవలం నిశ్చలమైన* *భక్తి మాత్రమే అని నిరూపిస్తుంది.*

*ఈ కథ పూర్తి వివరాలు మీ కోసం:*

### దుర్యోధనుడి విందును కృష్ణుడు ఎందుకు నిరాకరించాడు?

పాండవుల తరపున రాయబారం మాట్లాడటానికి శ్రీకృష్ణుడు హస్తినాపురానికి వస్తాడు. కృష్ణుడిని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి దుర్యోధనుడు ఎంతో విలాసవంతమైన, రకరకాల పిండివంటలతో కూడిన గొప్ప విందును ఏర్పాటు చేస్తాడు.

కానీ శ్రీకృష్ణుడు ఆ విందును తిరస్కరిస్తాడు. దానికి కారణం అడుగుతూ దుర్యోధనుడు కోపగించుకోగా, కృష్ణుడు ఇలా అంటాడు:

> "ఒకరి ఇంట్లో భోజనం చేయాలంటే రెండు కారణాలు ఉండాలి. ఒకటి—పెట్టేవాడికి తినేవాడిపై ప్రేమ ఉండాలి, లేదా తినేవాడికి బాగా ఆకలి వేసి ఉండాలి. నీకు నాపై ప్రేమ లేదు (పాండవులపై పగతో ఉన్నావు), నాకు అంత ఆకలి కూడా లేదు. పైగా అహంకారంతో పెట్టే విందు కంటే భక్తితో పెట్టే గంజి ముక్క మేలు."

> 

### విదురుడి ఇంటికి కృష్ణుడు వెళ్ళడం

దుర్యోధనుడి రాజప్రసాదాన్ని వీడి, కృష్ణుడు పరమ భక్తుడైన విదురుడి పేద ఇంటికి వెళ్తాడు. విదురుడు, ఆయన భార్య సులభ (కొన్ని గ్రంథాలలో ఆమె పేరు సులభ అని, మరికొన్నింటిలో భక్తిమతి అని అంటారు) కృష్ణుడిని చూడగానే ఆనంద పరవశులవుతారు.

ఆ సమయంలో విదురుడు ఇంట్లో లేడు, ఆయన భార్య మాత్రమే ఉంది. జగన్నాథుడే స్వయంగా తన ఇంటికి వచ్చేసరికి ఆమె సంతోషంలో ఏం చేయాలో తెలియక, తన్మయత్వంలో మునిగిపోతుంది.

### అరటిపండు తొక్క తిన్న ఘట్టం

కృష్ణుడికి ఆకలిగా ఉందేమోనని ఆమె త్వరత్వరగా ఇంట్లో ఉన్న అరటిపండ్లను తీసుకొచ్చి వలవడం పెడుతుంది. అయితే పరమాత్ముడిని చూస్తూ ఆమె ఎంతగా బాహ్య ప్రపంచాన్ని మరిచిపోయిందంటే...

 * ఆమె పరధ్యానంలో అరటిపండు లోపలి గుజ్జును పారేసి, కేవలం అరటిపండు తొక్కను కృష్ణుడికి తినిపిస్తుంది!

 * శ్రీకృష్ణుడు అది గమనించినా, ఆమె హృదయంలోని నిష్కల్మషమైన ప్రేమని చూసి, ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆ అరటిపండు తొక్కలనే ఎంతో అమృతంలా ఆరగిస్తాడు.

అంతలో విదురుడు ఇంటికి వచ్చి, భార్య చేస్తున్న పనిని చూసి కంగారుపడి, "ఏం చేస్తున్నావు? స్వామికి తొక్కలు తినిపిస్తున్నావా?" అని భార్యను గద్దిస్తాడు.

### కృష్ణుడి సమాధానం

అప్పుడు కృష్ణుడు నవ్వుతూ విదురుడితో ఇలా అంటాడు:

> "విదురా! ఆపు. ఆమె నాకు పెడుతున్నది అరటిపండు తొక్కలు కాదు, అమృతం లాంటి భక్తిని. దుర్యోధనుడి ఇంట్లో షడ్రసోపేతమైన విందు తిన్నా నాకు ఇంత తృప్తి లభించేది కాదు. ఇక్కడ నాకు దక్కింది భోజనం కాదు, మీ ప్రేమానురాగాలు."

> 

ఈ కథ యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం:

భగవంతుడు ఎప్పుడూ మన దగ్గర ఉన్న సంపదను, గొప్పతనాన్ని చూడడు. మనం ఇచ్చే చిన్న వస్తువునైనా ఎంత ప్రేమతో, భక్తితో ఇస్తున్నామనేదే చూస్తాడు. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు చెప్పినట్లు: *"పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి"* (భక్తితో ఒక ఆకు, పువ్వు, పండు లేదా కొంచెం నీరు ఇచ్చినా నేను సంతోషంగా స్వీకరిస్తాను).