కొన్నిసార్లు కాస్త వెనక్కి తగ్గి, మౌనంగా చూస్తూ ఉండిపోవడంలోనే మనసుకు ఎంతో ప్రశాంతత దొరుకుతుంది.
ప్రతి విషయానికీ మనం సలహా ఇవ్వక్కర్లేదు.
ప్రతి నిర్ణయంలోనూ మన తోడ్పాటు ఉండాల్సిన పని లేదు.
ప్రతి చిన్న ఇబ్బందినీ సరిదిద్దడానికి మనం ముందుండాల్సిన అవసరం లేదు.
ఎవరి అనుభవాల ద్వారా వాళ్లు నేర్చుకుంటూ, తమదైన పద్ధతిలో ఎదిగే శక్తి అందరిలోనూ సహజంగానే ఉంటుంది.
అవసరమైనప్పుడు ఆప్యాయంగా తోడు నిలవడం ప్రేమ.
ఎప్పుడు మౌనంగా పక్కనుండాలో తెలుసుకోవడం పరిణతి.
మన అంతరంగ ప్రయాణమంటే పక్కవారిని మార్చడం కాదు. మన భావాలను నెమ్మదిగా గమనించడం, నియంత్రించాలనే ఆరాటాన్ని వదిలేయడం, మనవైపు మనం ప్రేమగా చూసుకోవడం.
ఆ చిన్న మార్పు ఇలా సాగుతుంది:
"నేను అందరినీ నడిపించాలి" అనే భారం నుంచి...
"నన్ను నేను అర్థం చేసుకుంటూ, ప్రశాంతంగా సాగిపోవాలి" అనే ఆలోచన వైపు.
అక్కడే మనసుకు అంగీకారం, నమ్మకం, ఒక రకమైన తేలికపాటి స్వేచ్ఛ అలవడతాయి.
జీవితంలో మనకు ఎదురయ్యే మనుషులు, పరిస్థితులు అన్నీ మనల్ని మనం మెరుగుపరుచుకోవడానికి దొరికే చిన్న చిన్న అవకాశాలు మాత్రమే.
ఆ కృష్ణుడిని నమ్ముకుని అంతా ఆయనకే వదిలేసినప్పుడు, దేన్నీ బలవంతంగా మార్చాలనే తపన ఉండదు. అంతా మంచి కోసమేనని నమ్ముతూ ప్రశాంతంగా సాగిపోయే ధైర్యం దొరుకుతుంది.
మనల్ని మనం సరిచూసుకుందాం.
ఎవరి ప్రయాణాన్ని వారిని ప్రశాంతంగా సాగనిద్దాం.
దైవ సంకల్పాన్ని పరిపూర్ణంగా విశ్వసించు. 🙏
https://m.youtube.com/post/UgkxedrceN-rlouG4MHQ6p8_zUVoMOG-8-8h
No comments:
Post a Comment