ఒకే ఒక్క Cell నుంచి మనిషి ఎలా తయారయ్యాడు? 🧬Body మొత్తం ఎలా నిర్మించాలో ఆ ఒక్క cell కి ఎవరు చెప్పారు?

ఒకే ఒక్క Cell నుంచి మనిషి ఎలా తయారయ్యాడు? 🧬Body మొత్తం ఎలా నిర్మించాలో ఆ ఒక్క cell కి ఎవరు చెప్పారు?

Author Name:Krishna Influencer

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@Krishnainfluencer

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=fvfFhl76BNQ



Transcript:
(00:00) ఒకే ఒక్క సెల్ నుంచి మనిషి ఎలా తయారయ్యాడు బాడీ మొత్తాన్ని ఎలా నిర్మించాలో ఆ ఒక్క సెల్ కి ఎవరు చెప్పారు ఒక్కసారి నీ పుట్టుకు చాలా ముందుకు వెళ్దాం నువ్వు మాట్లాడలేని సమయం నువ్వు చూడలేని సమయం నీకు చేతులు లేని సమయం కాళ్ళు లేని సమయం బ్రెయిన్ కూడా పూర్తిగా ఏర్పడిన సమయం అప్పుడు నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నావు ఒకప్పుడు నువ్వు ఒకే ఒక సెల్ అవును ఒక మైక్రోస్కోపిక్ సెల్ కానీ అదే ఒక సెల్ నుంచి ఒక కంప్లీట్ హ్యూమన్ బాడీ తయారయింది.
(00:24) ఇక్కడి నుంచే మన అసలు ప్రశ్న మొదలవుతుంది. ఒక స్పెర్మ్ ఒక ఎగ్ తో కలిసిన తర్వాత మొదట ఏం జరుగుతుంది? ఆ కలయిక తర్వాత ఏర్పడిన ఒక్క సెల్, రెండు సెల్స్ గా ఎలా మారుతుంది? రెండు నాలుగు అవుతాయి, నాలుగు ఎనిమిది అవుతాయి. 8 వందలు, వేలు, లక్షలు చివరి కోట్లాది సెల్స్ కానీ ఇది కేవలం సెల్స్ సంఖ్య పెరగడం అయితే మనిషి ఎలా తయారవుతాడు? ఎందుకంటే మొదటి ఈ సెల్స్ చాలా సిమిలర్ గా ఉంటాయి.
(00:45) కానీ ఒక దశలో ఒక సెల్ బ్రెయిన్ సెల్ అవుతుంది. మరొకటి హార్ట్ సెల్ అవుతుంది. ఇంకొకటి మజిల్ సెల్ అవుతుంది. మరొకటి బోన్ సెల్ అవుతుంది. మరి ఒకే స్టార్టింగ్ పాయింట్ నుంచి వచ్చిన సెల్స్ వేరు వేరు పనులు ఎలా నేర్చుకున్నాయి? ఒక సెల్ కి నేను ఏ సెల్ గా మారాలి అని ఎలా తెలుస్తుంది బ్రెయిన్ ఎక్కడ ఏర్పడాలి హార్ట్ ఎక్కడ ఏర్పడాలి ఐస్ ఎక్కడ ఉండాలి హాండ్స్ ఎక్కడ మొదలవ్వాలి లెగ్స్ ఎక్కడ డెవలప్ అవ్వాలి ఫింగర్స్ ఎక్కడ విడిపోవాలి ఒక చిన్న ఎంబ్రియోలో ఈ బాడీ ప్లాన్ మొత్తం ఎలా ఏర్పడుతుంది ఇంకా ఒక పెద్ద ప్రశ్న మన బాడీని నిర్మించడానికి అవసరమైన ఇన్ఫర్మేషన్ DNAన్ఏ లో ఉందా లేక సెల్స్
(01:13) ఒకదానితో ఒకటి కమ్యూనికేట్ చేసుకుంటూ తమ సరౌండింగ్స్ నుంచి ఇన్ఫర్మేషన్ తీసుకొని తమ ఫ్యూచర్ నిర్ణయించుకుంటాయా ఒకే DNAన్ఏ ఉన్న సెల్స్ ఎందుకు వేరు వేరు పనులు చేస్తాయి జీన్స్ ఎప్పుడు ఆన్ అవ్వాలి ఎప్పుడు ఆఫ్ ఆఫ్ అవ్వాలి ఎక్కడ ఏ సిగ్నల్ రావాలి ఏ సెల్ ఎక్కడికి మూవ్ అవ్వాలి ఏ సెల్ ఎప్పుడు డివైడ్ అవ్వాలి ఏ సెల్ ఎప్పుడు ఆగాలి అంతే కాదు కొన్ని సెల్స్ సరైన సమయంలో చనిపోవడం కూడా బాడీ తయారవ్వడానికి అవసరమా మరి ఒకే ఫెర్టిలైజ్డ్ ఎగ్ నుంచి ఐడెంటికల్ ట్విన్స్ ఎలా ఏర్పడతాయి ఒకే బాడీ నిర్మించే ప్రాసెస్ లో [సంగీతం] ఒక చిన్న డెవలప్మెంట్ చేంజ్ జరిగితే కొన్ని
(01:41) కంజంక్షనల్ అబ్నార్మాలిటీస్ ఎందుకు ఏర్పడతాయి ఇన్ని ప్రాసెస్ ఒకేసారి ఇంత కోఆర్డినేట్ గా ఎలా జరుగుతున్నాయి కానీ ఈ ప్రశ్నలన్నిటికంటే నాకు మరింత ఇంట్రెస్టింగ్ గా అనిపించే ప్రశ్న ఒకటి ఉంది. ఒక సెల్ కి బ్రెయిన్ అంటే ఏంటో తెలియదు. హార్ట్ అంటే ఏంటో తెలియదు. హ్యూమన్ బాడీ అంటే ఏంటో తెలియదు. అయినా అదే సెల్ తర్వాత ఇంత కాంప్లెక్స్ హ్యూమన్ బాడీలో భాగం అవుతుంది.
(02:00) అందుకే అసలు ప్రశ్న ఇది. ఒక సెల్ కి ఏమీ తెలియకపోయినా దాని నుంచి ఇంత కాంప్లెక్స్ హ్యూమన్ ఎలా తయారవుతుంది? మరియు అన్నిటికంటే పెద్ద ప్రశ్న. బాడీ మొత్తాన్ని ఎలా నిర్మించాలో ఆ ఒక్క సెల్ కి ఎవరు చెప్పారు. ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం వెదకడానికి మనిషి పుట్టిన దగ్గర నుంచి కాదు. మనిషి ఇంకా మనిషిగా మారక ముందు ఉన్న ఆ మొదటి దశ దగ్గర నుంచి ప్రారంభించాలి. అక్కడే మన కథ మొదలవుతుంది.
(02:18) ఇక్కడ సైన్స్ మనకు ఒక చాలా బ్యూటిఫుల్ లెసన్ ఇస్తుంది. ఒకప్పుడు నువ్వు కూడా ఒకే ఒక సెల్ అప్పటికీ నీకు పేరు లేదు నీకు పొజిషన్ లేదు నీకు సక్సెస్ లేదు నీకు ఫెయిల్యూర్ కూడా లేదు కానీ ఆ ఒక్క సెల్ లో మొదలైన జర్నీ చివరికి నువ్వుగా మారింది. అందుకే నీకు స్టార్టింగ్ పాయింట్ నీ ఫైనల్ ఐడెంటిటీ కాదు. నువ్వు ఎక్కడి నుంచి మొదలయ్యావు అన్నది నీ కథలో ఒక భాగం మాత్రమే.
(02:39) నువ్వు ఎటు పెరుగుతున్నావు ఏ ఎక్స్పీరియన్సెస్ నుంచి నేర్చుకుంటున్నావు ఏ డెసిషన్స్ తీసుకుంటున్నావు అదే నీ తర్వాత రూపాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. ఒక సెల్ తన మొదటి స్థితిలోనే ఆగిపోకుండా మారుతూ అభివృద్ధి చెందుతూ చివరికి ఒక కాంప్లెక్స్ హ్యూమన్ గా మారినట్టే మనిషి కూడా తన కరెంట్ సిచువేషన్ తోనే తన జీవితాన్ని డిఫైన్ చేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. ఇలాంటి ప్రశ్నలు మీకు కూడా వస్తుంటే ఇది ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది అనే క్యూరియాసిటీ మీలో ఉంటే ఈ ప్రయాణంలో నాతో ఉండండి.
(03:02) ఎందుకంటే ఈ ఛానల్ లో సైన్స్ ని కేవలం ఒక ఫ్యాక్ట్ లా చెప్పడం కాదు. ఆ ఫాక్ట్ వెనక ఉన్న అసలు కథను అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చేస్తాం. ఒక విషయం తెలుసుకోవడం కంటే దాని వెనక ఉన్న ఎందుకు అనేది తెలుసుకోవడం ముఖ్యమని నమ్ముతాం. మీకు హ్యూమన్ బాడీ, సైన్స్, సైకాలజీ, హ్యూమన్ నేచర్ లైఫ్ గురించి కొంచెం లోతుగా ఆలోచించే కంటెంట్ నచ్చితే ఇప్పుడే ఈ ఛానల్ ని సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి.
(03:21) ఎందుకంటే ఈరోజు మనం వెతుకుతున్నది ఒక మనిషి ఎలా పుట్టాడు అని ప్రశ్న మాత్రమే కాదు. ఒక సెల్ నుంచి చివరికి నువ్వు ఎలా తయారయ్యావు అనే ప్రశ్న. ఆ ప్రయాణాన్ని ఇప్పుడే మొదలు పెడదాం. ఇప్పుడు మనకు తెలిసిన హ్యూమన్ బాడీని కాసేపు పక్కన పెడదాం. బ్రెయిన్, హార్ట్, హాండ్స్, లెగ్స్ ఇవన్నీ ఇంకా లేవు. మనిషి ఇంకా హ్యూమన్ బాడీగా కనిపించిన దశకి వెళ్ళాం.
(03:37) ఒక స్పర్మ్ ఒక ఎగ్ తో కలిసినప్పుడు ఒక కొత్త డెవలప్మెంటల్ జర్నీ ప్రారంభం అవుతుంది. ఆ కలయికలో ఒక ఫెర్టిలైజ్డ్ ఎగ్ అంటే జైగోట్ ఏర్పడుతుంది. ఇది మనిషి జీవితంలోనే అత్యంత ప్రారంభ దశలో ఒకటి. కానీ ఇక్కడ ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. ఈ ఒక్క సెల్ చూడటానికి చాలా చిన్నది. కానీ దాని లోపల తర్వాత డెవలప్మెంట్ కి అవసరమైన జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ మరియు సెల్ డివిజన్, జీన్ రెగ్యులేషన్, ప్రోటీన్ ప్రొడక్షన్ వంటి ప్రాసెస్ కి అవసరమైన బయాలజికల్ మిషనరీ పని చేయడం ప్రారంభిస్తుంది.
(04:04) ఇప్పుడు ఈ ఒక్క సెల్ ఏం చేస్తుంది? అది అక్కడే ఆగిపోదు అది విభజించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఒకటి రెండు అవుతుంది, రెండు నాలుగు అవుతాయి, నాలుగు ఎనిమిది అవుతాయి. ఇలా సెల్ సంఖ్య వేగంగా పెరుగుతుంది. కానీ ఇక్కడే మనం ఆగాలి ఎందుకంటే సెల్ పెరగడం అర్థమైంది. కానీ ఇంకా పెద్ద ప్రశ్న మిగిలే ఉంది. అన్నీ ఒకేలా ఉంటే బాడీ ఎలా తయారవుతుంది? ఆ క్వశ్చన్ మనల్ని నెక్స్ట్ స్టెప్ కి తీసుకెళ్తుంది.
(04:24) ఒకే ఇన్ఫర్మేషన్ ఉన్న సెల్ వేరు వేరు పనులు ఎలా నేర్చుకున్నాయి ఇప్పుడు అసలు కథ మొదలవుతుంది ఎందుకంటే ఈ ఒక్క సెల్ నుంచి చివరికి ఒక కంప్లీట్ హ్యూమన్ బాడీ తయారవ్వాలి కానీ ఇక్కడ ఒక చాలా సింపుల్ గా అనిపించే ప్రశ్న ఉంది. ఒక సెల్ కి ఇంత పెద్ద బాడీ గురించి ఎలా తెలుసు? బ్రెయిన్ ఎక్కడ ఉండాలి? హార్ట్ ఎక్కడ ఉండాలి? మజల్స్ ఎక్కడ ఉండాలి? ఐస్ ఎక్కడ ఉండాలి? ఒక సెల్ కి ఇవన్నీ ముందే తెలుసా? ఒక విషయం ముందు క్లియర్ చేసుకుందాం.
(04:46) ఆ మొదటి సెల్ కి హ్యూమన్ బాడీ మొత్తం ఒక మ్యాప్ లా తెలిసి ఉండదు. సెల్ కి మనలాగే నేను ఇప్పుడు బ్రెయిన్ అవ్వాలి నేను హార్ట్ అవ్వాలి అనే ఆలోచన ఉండదు. అయితే మరి డెవలప్మెంట్ ఎలా మొదలవుతుంది మొదట ఒక ముఖ్యమైన విషయం జైగోట్ ఒక బ్లాంక్ సెల్ కాదు స్పర్మ్ నుంచి వచ్చిన జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎగ్ నుంచి వచ్చిన జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ కలిసి కొత్త జెనటిక్ కాంబినేషన్ ఏర్పరుస్తాయి.
(05:06) అంతేకాదు ఎగ్ లో ఫర్టిలైజేషన్ కి ముందే ఉన్న కొన్ని ఆర్ఎన్ఏ ప్రోటీన్స్ మరియు ఇతర మాలిక్యూలర్ మిషనరీ కూడా ఎర్లీ డెవలప్మెంట్ ప్రారంభ దశలో ఉపయోగపడతాయి. అంటే డెవలప్మెంట్ మొదలయ్యే సమయానికి సిస్టం పూర్తిగా ఎంటీగా ఉండదు. దీన్ని ఒక సింపుల్ ఎగ్జాంపుల్ తో ఊహించుకోండి ఒక కొత్త కంప్యూటర్ సిస్టం ని మొదటిసారి ఆన్ చేశారని అనుకోండి అది పూర్తిగా బ్లాంక్ మిషన్ కాదు హార్డ్వేర్ కి బేసిక్ స్టార్టప్ ప్రాసెస్ ప్రారంభించడానికి మదర్ బోర్డ్ లో ఫార్మ్ వేర్ ఉంటుంది.
(05:30) కంప్యూటర్ ఆన్ అయిన తర్వాత అవి ఉపయోగించబడుతూ మిగతా ప్రాసెస్ ప్రారంభం అవుతాయి. అదేవిధంగా ఫెర్టిలైజేషన్ తర్వాత ఏర్పడే జైగోట్ కూడా ఒక బ్లాంక్ పేజ్ కాదు. ఎగ్గులో ముందే ఉన్న మలిక్యులర్ కాంపోనెంట్స్ సెల్లర్ మిషనరీ అలాగే స్పర్మ్ మరియు ఎగ్గు నుంచి వచ్చిన జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవన్నీ కలిసి ఎర్లీ డెవలప్మెంట్ ప్రారంభం అవ్వడానికి అవసరమైన ఫౌండేషన్ ని అందిస్తాయి.
(05:48) ఇప్పుడు మొదటి పెద్ద మార్పు ఒక సెల్ రెండు సెల్స్ గా మారుతుంది. తర్వాత 2నాలుగునా 4 8 16 ఇలా సెల్ నెంబర్ పెరుగుతుంది. కానీ ఇక్కడ ఒక ఇంట్రెస్టింగ్ విషయం ఉంది. ఈ సెల్ రెండు సెల్స్ గా డివైడ్ అయినప్పుడు వాటి జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ సాధారణంగా చాలా సిమిలర్ గా ఉంటుంది. దీన్ని ఒక మాస్టర్ ఫైల్ ఎగ్జాంపుల్ తో అర్థం చేసుకోవచ్చు. ఒక పెద్ద ఇన్స్ట్రక్షన్ ఫైల్ ఉందనుకోండి దానికి రెండు కాపీస్ తీసుకుందాం.
(06:09) ఇప్పుడు ఒరిజినల్ ఫైల్, కాపీ 1, కాపీ 2 రెండు కాపీస్ లో బేసిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ దాదాపు ఒకటే. తర్వాత కాపీ వన్ నుంచి మరో రెండు కాపీస్, కాపీట నుంచి మరో రెండు కాపీస్. ఇలా ఫైల్స్ పెరుగుతూనే ఉంటాయి. సెల్ డివిజన్ లో కూడా DNA రిప్లికేట్ అవుతూ డాటర్ సెల్స్ కి జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ అందుతుంది. ఇప్పుడు అసలు ప్రశ్న. అయితే అన్ని సెల్స్ దగ్గర ఇన్ఫర్మేషన్ దాదాపు ఒకటే అయితే ఒకటి బ్రెయిన్ సెల్ గా, మరొకటి మజల్ సెల్ గా, మరొకటి హార్ట్ సెల్ గా ఎలా మారుతుంది? ఇక్కడే మన కథలో చాలా ఇంపార్టెంట్ డిఫరెన్స్ వస్తుంది.
(06:34) ఒక పెద్ద ఇన్స్ట్రక్షన్ మాన్యువల్ ఉందనుకోండి దానిలో 100 చాప్టర్స్ ఉన్నాయి. అదే మాన్యువల్ కి 100 కాపీస్ తీసుకుందాం. అందరి దగ్గర అదే 100 చాప్టర్స్ ఉన్నాయి కానీ ఒక వ్యక్తి తన పని కోసం చాప్టర్ 5 టు 20 మాత్రమే ఉపయోగిస్తున్నాడు. మరొకరు చాప్టర్ 40 టు 60 ఉపయోగిస్తున్నారు. ఇంకొకరు చాప్టర్ 70 టు 80 ఉపయోగిస్తున్నారు.
(06:52) మాన్యువల్ మొత్తం మారలేదు. ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎవరు ఎప్పుడు ఉపయోగిస్తున్నారో మారింది. మన సెల్స్ లో కూడా కాన్సెప్ట్ కొంతవరకు ఇలాగే ఉంటుంది. dఎన్ఏ లో ఉన్న జీన్స్ అన్నీ ఒకేసారి యాక్టివ్ గా ఉండవు. కొన్ని జీన్స్ యక్టివ్ గా ఉంటాయి కొన్ని జీన్స్ తక్కువగా పనిచేస్తాయి. కొన్ని జీన్స్ ఆ సెల్ లో ఇన్ఆక్టివ్ గా ఉండొచ్చు. దీన్నే బ్రాడ్లీ జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ అంటారు.
(07:09) కానీ ఇక్కడ మరో బిగ్ క్వశ్చన్ ఉంది. ఏ జీన్ యాక్టివ్ అవ్వాలో ఎవరు డిసైడ్ చేస్తున్నారు ఇక్కడ కూడా మనం సెల్ స్వయంగా డిసైడ్ చేసుకుంది అని చెప్పకూడదు. సెల్ కి హ్యూమన్ లైక్ డెసిషన్ మేకింగ్ లేదు. దాని మీద అది ఉన్న ఎన్విరాన్మెంట్ దానికి వచ్చే మాలిక్యూల్ సిగ్నల్స్ దాని రిసెప్టర్స్ దాని లోపల పనిచేసే రెగ్యులేటరీ మిషనరీ ఇవన్నీ ప్రభావం చూపుతాయి.
(07:27) దీన్ని ఒక చిన్న ఎగ్జాంపుల్ తో చూద్దాం. ఒక బిల్డింగ్ లో ఒకే ఫ్లోర్ లో ఉన్న ఇద్దరు పీపుల్ ని ఊహించుకోండి. ఇద్దరు ఒకే బిల్డింగ్ లో ఉన్నారు కానీ ఒకరి ఫోన్ కి వచ్చిన మెసేజ్ వేరు మరొకరి ఫోన్ కి వచ్చిన మెసేజ్ వేరు అందువల్ల వాళ్ళు చేసే పని వేరు కావచ్చు. అలాగే ఒక డెవలపింగ్ సెల్ కి వచ్చే మలిక్యులర్ ఇన్ఫర్మేషన్ మరో సెల్ కి వచ్చే ఇన్ఫర్మేషన్ తో వేరుగా ఉండొచ్చు.
(07:45) దాంతో వాటి లోపల యాక్టివేట్ అయ్యే బయాలజికల్ ప్రోగ్రామ్స్ కూడా మారవచ్చు. ఇక్కడి నుంచి ఒక సెల్ మరొక సెల్ లా ఉండదు. కొన్ని సెల్స్ న్యూట్రల్ గా డెవలప్ అవుతాయి కొన్ని మజిల్ సెల్స్ గా కొన్ని వేరు వేరు కనెక్టివిటీ టిష్యూస్ లో భాగమవుతాయి. ఇది కేవలం DNAన్ఏ లో కొత్త ఇన్ఫర్మేషన్ రాసి ఇది బ్రెయిన్ DNAన్ఏ ఇది మజిల్ DNAన్ఏ అని కొత్త ఫెల్ తయారు చేయడం వల్ల కాదు.
(08:04) చాలా సందర్భాల్లో అండర్లయింగ్ జెనెటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ లార్జ్లీ సేమ్ గా ఉంటుంది. దాన్ని ఉపయోగించే పాటర్న్ మారడం వల్ల సెల్ ఐడెంటిటీ మారుతుంది. ఇప్పుడు మన కథలో ఇంకో ఇంపార్టెంట్ పీస్ వస్తుంది. సిగ్నల్స్ ఒక సెల్ ఒంటరిగా పనిచేయదు. దాని చుట్టూ ఉన్న సెల్స్, దాని సరౌండింగ్స్, కెమికల్ సిగ్నల్స్ ఇవన్నీ దానిపై ప్రభావం చూపుతాయి.
(08:21) ఒక సెల్ నుంచి విడుదలైన మాలిక్యూల్ మరో సెల్ సర్ఫేస్ పై ఉన్న రిసెప్టర్స్ ని చేరవచ్చు. ఆ రిసెప్టర్ సిగ్నల్ ని డిటెక్ట్ చేస్తుంది. ఆ తర్వాత సెల్ లో మాలిక్యులర్ రియాక్షన్స్ ప్రారంభం అవుతాయి. ఆ రియాక్షన్స్ జీన్ యాక్టివిటీని మార్చవచ్చు. అంటే ఒక సెల్ మరో సెల్ బిహేవియర్ ని ప్రభావితం చేయగలదు. దీన్ని ఒక WhatsAppట్ గ్రూప్ లో ఊహించుకోవచ్చు. ఒక గ్రూప్ లో 100 మెంబర్స్ ఉన్నారు.
(08:39) ప్రతి మెంబర్ కి మొత్తం గ్రూప్ లో జరుగుతున్న ప్రతి విషయం తెలియదు. ఒక మెసేజ్ కొంతమందికి రెలవెంట్ మరో మెసేజ్ ఇంకొంతమందికి రెలవెంట్. ఎవరి దగ్గర ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ చేరుతుంది అనే దాన్ని బట్టి వాళ్ళ రెస్పాన్స్ మారుతుంది. అదేవిధంగా సెల్స్ కి కూడా మొత్తం బాడీ గురించి కంప్లీట్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
(08:54) వాటికి లోకల్ గా అందుతున్న మాలిక్యూల్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ కి అవి రెస్పాండ్ అవుతాయి. ఇక్కడ ఒక చాలా ఇంపార్టెంట్ డౌట్ వస్తుంది. సరే ఒక సెల్ కి సిగ్నల్ వచ్చింది ఆ సిగ్నల్ కి అది రెస్పాండ్ చేసింది. మరి మొదటి సిగ్నల్ ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది ఇది చాలా మంచి ప్రశ్న కానీ ఇక్కడ మొదటి సిగ్నల్ ఒక సెల్ ఇచ్చింది అని చెప్పడం సరైంది కాదు ఎందుకంటే అప్పుడు ఆ సెల్ కి సిగ్నల్ ఎవరు ఇచ్చారు అని మరో ప్రశ్న వస్తుంది.
(09:13) డెవలప్మెంట్ ఒక సింగిల్ పర్సన్ కమాండ్ చేసే సిస్టం లా పని చేయదు. ఫెర్టిలైజేషన్ తర్వాత ఎగ్ నుంచి వచ్చిన ఎగ్జిస్టింగ్ [సంగీతం] మాలిక్యులర్ కాంపోనెంట్స్ జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్, సెల్యులర్ మిషనరీ, జీన్ రెగ్యులేషన్, సెల్ డివిజన్, సెల్ ఇన్స్ట్రక్షన్స్, కెమికల్ సిగ్నల్స్ ఇవన్నీ ఒకదానితో ఒకటి ఇంటరాక్ట్ అవుతూ డెవలప్మెంట్ ని ముందుకు తీసుకెళ్తాయి.
(09:31) అంటే ఒక సఈఓ ఒక్కొక్క సెల్ కి ఇన్స్ట్రక్షన్స్ అనే మోడ్యూల్ కాదు. ఇది అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక సింపుల్ ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. ఒక ధర్మోస్టాట్ ని ఊహించుకోండి. రూమ్ టెంపరేచర్ తగ్గితే అది హీటింగ్ సిస్టం ని యాక్టివేట్ చేస్తుంది. టెంపరేచర్ పెరిగితే హీటింగ్ తగ్గుతుంది. ధర్మోస్టాట్ కి ఇంట్లో ఎవరు ఉన్నారో తెలియదు.
(09:48) ఇంట్లో మొత్తం ఏం జరుగుతుందో తెలియదు. ఫ్యూచర్ లో టెంపరేచర్ ఎలా ఉంటుందో కూడా తెలియదు. కానీ దానికి ఉన్న చిన్న లోకల్ రూల్ ప్రకారం అది తనక వచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ కి రెస్పాండ్ అవుతుంది. ఆ చిన్న రెస్పాన్స్ వల్ల మొత్తం రూమ్ టెంపరేచర్ ఒక రేంజ్ లో మెయింటైన్ అవుతుంది. ఇది బయాలజీకి ఎగ్జాక్ట్ కాపీ కాదు కానీ ఒక ముఖ్యమైన ఐడియాని అర్థం చేసుకోవడానికి ఉపయోగపడుతుంది.
(10:05) ఒక పెద్ద సిస్టం లోని ప్రతి భాగానికి మొత్తం సిస్టం గురించి కంప్లీట్ నాలెడ్జ్ ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. అదేవిధంగా ఒక డెవలపింగ్ సెల్ కి న్యూ ఫ్యూచర్ లో హ్యూమన్ బాడీలో ఈ ఎగ్జాక్ట్ పొజిషన్ లో ఉండాలి అనే కంప్లీట్ మ్యాప్ తెలుసు అని అనుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. అది తన జెనటిక్ మిషనరీ తన సరౌండింగ్స్ తనకు వచ్చే సిగ్నల్స్ మరియు పక్క సెల్ తో ఇంటరాక్షన్స్ కి రెస్పాండ్ చేస్తుంది.
(10:25) ఆ తర్వాత ఆ రెస్పాన్స్ మరో సెల్ ని ప్రభావితం చేస్తుంది. [సంగీతం] మరో సెల్ ఇంకో సెల్ ని ప్రభావితం చేస్తుంది. ఇలా చిన్న చిన్న ఇంటరాక్షన్స్ క్రమంగా పెద్ద బయాలజికల్ ఆర్గనైజేషన్ కి దారితీస్తాయి. కానీ ఇక్కడ మనం ఒక ముఖ్యమైన విషయం గుర్తుంచుకోవాలి. ఇది అన్ని రాండంగా గా జరిగాయి అని కాదు. అలాగే ఒక సెంట్రల్ ఇంజనీరింగ్ ప్రతి సెల్ కి ఇండివిడ్యువల్ ఇన్స్ట్రక్షన్స్ ఇచ్చారు అని కూడా సైన్స్ చెప్పట్లేదు.
(10:45) డెవలప్మెంట్ లో DNAన్ఏ, జీన్ రెగ్యులేషన్, సెల్ సిగ్నలింగ్, సెల్ మూవ్మెంట్, సెల్ టు సెల్ ఇంటరాక్షన్, టైమింగ్, ఫీడ్బ్యాక్ ఇవన్నీ కలిసి పనిచేస్తాయి. ఇప్పుడు మనం ఒక అద్భుతమైన పాయింట్ కి వచ్చాం. మొదట ఒక సెల్ తర్వాత సెల్స్ పెరిగాయి. జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ కాపీ అయింది. అదే బేసిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఉన్న సెల్స్ వేరు వేరు జీన్స్ ని డిఫరెంట్ పాటర్న్స్ లో ఉపయోగించాయి.
(11:03) వాటి సరౌండింగ్, సిగ్నల్స్, ఇంటరాక్షన్ వాటిని ప్రభావితం చేశాయి. అలా సెల్స్ వేరు వేరు రోల్స్ లోకి వెళ్ళడం ప్రారంభించాయి. కానీ ఇది ఇంకా హ్యూమన్ బాడీ కాదు ఇంకా బ్రెయిన్ లేదు, హార్ట్ లేదు, హాండ్స్ లేవు, ఐస్ లేవు అంటే ఇప్పుడు మన ముందున్న అసలు ప్రశ్న వేర్ వేర్సెస్ ఏర్పడన ఒక విషయం. అవన్నీ సరైన చోట చేరి కలిసి ఒక బాడీ ప్లాన్ ఎలా నిర్మిస్తాయి బ్రెయిన్ ఎక్కడ మొదలవ్వాలి హార్ట్ ఏ ప్రాంతంలో డెవలప్ అవ్వాలి హెడ్, బాడీ, లింస్ అనే ఆర్గనైజేషన్ ఎలా ఏర్పడుతుంది? ఇక్కడి నుంచి మన కథ సెల్ డిఫరెంటేషన్ నుంచి బాడీ ప్లాన్ వైపు అడుగుపెడుతుంది. అదే జెనటిక్
(11:32) ఇన్ఫర్మేషన్ ఉన్న సెల్స్ [సంగీతం] కూడా వేరు వేరు రోల్స్ లోకి వెళ్ళగలవు. ఎందుకంటే వాటి సరౌండింగ్స్, సిగ్నల్స్, జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్స్, పాటర్న్స్ వేరు వేరు అవుతాయి. దీన్ని లైఫ్ కనెక్ట్ చేస్తే మనుషుల విషయంలో కూడా ఒకే స్టార్టింగ్ పాయింట్ ఉండటం వల్ల అందరూ ఒకే రిజల్ట్ కి రావాల్సిన అవసరం లేదు. ఇద్దరికీ ఒకే అవకాశం వచ్చినా వారి ఎన్విరాన్మెంట్ వేరు కావచ్చు.
(11:51) వాళ్ళకు వచ్చిన ఎక్స్పీరియన్సెస్ వేరు కావచ్చు. వాళ్ళు తీసుకున్న డెసిషన్స్ వేరు కావచ్చు. అందుకే వాళ్ళ జీవితాలు కూడా వేరు వేరు దారుల్లోకి వెళ్ళవచ్చు. కాబట్టి మన పరిస్థితి మాత్రమే మన ఐడెంటిటీని నిర్ణయించదు. మనకు వచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ ని మనం ఎలా ఉపయోగిస్తున్నాం [సంగీతం] మన ఎన్విరాన్మెంట్ ని ఎలా మార్చుకుంటున్నాం ఏ హ్యాబిట్ ని రిపీట్ చేస్తున్నాం ఇవి కూడా మనం ఏ వ్యక్తిగా మారుతున్నామో ప్రభావితం చేస్తాయి.
(12:10) ఒకే స్టార్టింగ్ పాయింట్ నుంచి వచ్చిన సెల్ కి కూడా వేరు వేరు రోల్స్ ఉన్నప్పుడు మనుషులందరూ ఒకేలా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు. నీ జర్నీని ఇంకొక జర్నీతో కంపేర్ చేయడం కంటే నీకు వచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ తో నువ్వు ఏం చేస్తున్నావో చూడటం ముఖ్యం. ఒకే సెల్ నుంచి బాడీ పెన్ ఎలా తయారైందో చూద్దాం. వేరువేర్ సెల్స్ ఏర్పడటం ఒక విషయం. కానీ అవి ఎక్కడ ఉండాలో ఎలా తెలుస్తుంది.
(12:26) ఒక సెల్ బ్రెయిన్ లో భాగం అవ్వాలి మరో సెల్ హార్ట్ లో మరో సెల్ మజల్ లో ఇంకొన్ని బోన్ స్కిన్ బ్లడ్ వంటి టిష్యూస్ లో కానీ ఇది అంతా ఒకేసారి జరగదు అయితే ఒక డెవలపింగ్ ఎంబ్రియోలో ఇక్కడ హెడ్ ఇక్కడ బాడీ ఇక్కడ లెఫ్ట్ ఇక్కడ రైట్ అనే ఆర్గనైజేషన్ ఎలా ఏర్పడుతుంది ఇక్కడ మనం ఒక చాలా సింపుల్ విషయం ముందుగా అర్థం చేసుకోవాలి.
(12:46) ఒక సెల్ కి నేను హ్యూమన్ బాడీలో ఎగ్జాక్ట్ గా ఏ పొజిషన్ లో ఉన్నాను అనే Google మ్యాప్ ఉండదు. అది తన చుట్టూ ఉన్న సేల్స్ తన సరౌండింగ్స్ తనకు అందుతున్న మాలిక్యులర్ సిగ్నల్స్ వాటి కనెక్షన్స్ వాటి టైమింగ్ వీటన్నిటిని ఆధారంగా రెస్పాండ్ అవుతుంది. ఒక ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం ఒక పెద్ద రూమ్లో పర్ఫ్యూమ్ స్ప్రే చేశరని ఊహించుకోండి. పర్ఫ్యూమ్ ఒక చోట ఎక్కువగా ఉంటుంది.
(13:04) కొంచెం దూరం వెళ్తే దాని కాన్సంట్రేషన్ తగ్గుతుంది. [సంగీతం] ఇంకా దూరం వెళ్తే మరింత తగ్గుతుంది. ఇప్పుడు ఆ రూమ్లో ఉన్న మనిషికి నేను రూమ్లో ఎగ్జాక్ట్ ఎక్కడ ఉన్నాను అని జిపిఎస్ అవసరం లేదు. అతను స్మెల్ అంటే ఆధారంగా తన సోర్స్ దగ్గరగా ఉన్నాడా దూరంగా ఉన్నాడా అనే ఇన్ఫర్మేషన్ పొందగలడు. బయాలజీలో కొన్ని సిగ్నలింగ్ మాలిక్యూల్స్ కూడా ఒక ప్రాంతంలో ఎక్కువ మరో ప్రాంతం తక్కువ ఉండే కెమికల్ గ్రేడియంట్స్ ని ఏర్పరచగలవు.
(13:25) సెల్స్ ఆ సిగ్నల్స్ ని డిటెక్ట్ చేసి వాటి పొజిషన్ డెవలప్మెంటల్ స్టేట్ కి అనుగుణంగా రెస్పాండ్ చేయగలవు. ఇక్కడే ఒక కొత్త కాన్సెప్ట్ వస్తుంది. పొజిషనల్ ఇన్ఫర్మేషన్ [సంగీతం] అంటే సెల్ కి ఒక కంప్లీట్ మ్యాప్ చేతిలో ఉండాల్సిన అవసరం లేకుండా తాను ఉన్న ప్రాంతం గురించి లోకల్ ఇన్ఫర్మేషన్ దాని బిహేవియర్ ని ప్రభావితం చేయగలదు.
(13:41) ఇప్పుడు దీన్ని ఒక జిపిఎస్ కి కంపేర్ చేయొచ్చు. జిపిఎస్ కి నీ డెస్టినేషన్ మొత్తం తెలుసు. కానీ నీ ఫోన్ కి ప్రతి ఒక్క రోడ్ మీద ఏం జరుగుతుందో ప్రతి వ్యక్తి ఏం చేస్తున్నాడో తెలియాల్సిన అవసరం లేదు. అది తన కరెంట్ లొకేషన్, రోడ్ ఇన్ఫర్మేషన్, సిగ్నల్స్ ఇవన్నీ ఉపయోగించి ఇప్పుడు ఎటు వెళ్ళాలి అని స్టెప్ బై స్టెప్ గా నిర్ణయించగలదు. కానీ బయాలజీలో కూడా ఇదే ఎగ్జాక్ట్ మెకానిజం అని అనుకోవద్దు.
(14:00) ఇది కేవలం ఒక కాన్సెప్ట్ అర్థం చేసుకోవడానికి [సంగీతం] ఎగ్జాంపుల్. ఎంబ్రియోనిక్ సెల్ కూడా మొత్తం బాడీ యొక్క ఫ్యూచర్ పిక్చర్ తెలియాల్సిన అవసరం లేకుండా లోకల్ సిగ్నల్స్ ద్వారా డెవలప్మెంటల్ ఇన్ఫర్మేషన్ అందవచ్చు. ఇప్పుడు బాడీకి ఒక డైరెక్షన్ అవసరం. ఎందుకంటే మన బాడీ ఒక రాండమ్ బాల్స్ ఆఫ్ సెల్ కాదు దాని హెడ్, టైల్, ఫ్రంట్, బ్యాక్, లెఫ్ట్, రైట్ వంటి ఆర్గనైజేషన్ ఉంటుంది.
(14:20) ఈ ఆర్గనైజేషన్ ని ఏర్పరచడంలో ఎర్లీ ఎంబ్రాయిలోనే మాలిక్యులర్ సిగ్నల్స్ మరియు జీన్ రెగ్యులేటరీ నెట్వర్క్స్ చాలా ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తాయి. ఒక పెద్ద మ్యాప్ ని ఊహించుకోండి మ్యాప్ లో నార్త్ ఉంది, సౌత్ ఉంది, ఈస్ట్ ఉంది, వెస్ట్ ఉంది. ఇప్పుడు ఒక వ్యక్తి మ్యాప్ మొత్తాన్ని మెమరైజ్ చేయకపోయినా, తన పొజిషన్ తెలుసుకుంటే తాను ఏ డైరెక్షన్ లో ఉన్నాడో అర్థం చేసుకోగలరు.
(14:37) [సంగీతం] ఎంబ్రియోనిక్ డెవలప్మెంట్ లో కూడా పొజిషనల్ క్యూస్ సెల్స్ కి వాటి డెవలప్మెంటల్ ఫేక్ పై ప్రభావం చూపగలదు. అంటే సెల్ కి ఇక్కడ [సంగీతం] ఒక స్ట్రక్చర్ డెవలప్ కావాలి అని హ్యూమన్ లాంగ్వేజ్ కామన్ రావడం కాదు దాని సరౌండింగ్స్ లో ఉన్న మాలిక్యూల్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ దాని ఇంటర్నల్ రెగ్యులేటరీ సిస్టం లో ఇంటరాక్ట్ అవుతుంది.
(14:53) ఆ ఇంటరాక్షన్ దాని ఫ్యూచర్ బిహేవియర్ ని ఇన్ఫ్లయెన్స్ చేస్తాయి. కానీ ఇక్కడ మరో అద్భుతమైన విషయం ఉంటుంది. సెల్ కేవలం ప్లేస్ లో నిలబడి ఉండదు. వాటి మూమెంట్ కూడా జరుగుతుంది. కొన్ని సెల్స్ ఒక ప్రాంతం నుంచి మరో ప్రాంతానికి మూవ్ అవుతాయి. కొన్ని సెల్స్ ఒక దానితోటి అటాచ్ అవుతాయి. కొన్ని వేరు వేరు లేయర్స్ లో ఆర్గనైజ్ అవుతాయి.
(15:09) కొన్ని తర్వాత టిష్యూస్ గా ఏర్పడతాయి. అంటే బాడీ కన్స్ట్రక్షన్ లో సెల్ డివిజన్ మాత్రమే కాదు సెల్ మూమెంట్ కూడా చాలా ఇంపార్టెంట్. ఇది ఒక సిటీలో రోడ్స్ నిర్మాణం లాంటిది అని ఊహించుకోవచ్చు. ఒక సిటీలో హౌసెస్ మాత్రమే ఉంటే సిటీ ఆర్గనైజ్డ్ గా ఉండదు. రోడ్స్ ఉండాలి కొన్ని ఏరియాస్ కనెక్ట్ అవ్వాలి కొన్ని ఏరియాస్ సపరేట్ గా ఉండాలి. పీపుల్ మూమెంట్ కి రూట్స్ ఉండాలి.
(15:27) అలాగే ఎంబ్రియోలో సెల్స్ సంఖ్య పెరగడం మాత్రమే సరిపోదు. వాటి పొజిషన్, మూమెంట్, అటాచ్మెంట్, సపరేషన్, కమ్యూనికేషన్ కూడా కోఆర్డినేట్ అవ్వాలి. అప్పుడే ఒక ఆర్గనైజ్డ్ టిష్యూ ఏర్పడుతుంది. ఇక్కడ ఒక సెల్ మరో సెల్ తో కాంటాక్ట్ లో ఉండటం కూడా ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవ్వగలదు. ఒక సెల్ సర్ఫేస్ పై ఉన్న మాలిక్యూల్ మరో సెల్ సర్ఫేస్ మాలిక్యూల్ తో ఇంటరాక్ట్ కావచ్చు.
(15:45) దానివల్ల ఆ రెండు సెల్స్ బిహేవియర్ మారవచ్చు. అంటే సెల్ కి ఇన్ఫర్మేషన్ కేవలం దూరం నుంచి కెమికల్ సిగ్నల్స్ రూపంలోనే కాదు సెల్ టు సెల్ కాంటాక్ట్ ద్వారా కూడా రావచ్చు. ఇప్పుడు ఇన్ని చిన్న చిన్న ప్రాసెస్ కలిసి ఏం చేస్తున్నాయి? ఒక సెల్ డివైడ్ అవుతుంది మరో సెల్ మూవ్ అవుతుంది. ఇంకో సెల్ సిగ్నల్ పంపుతుంది. మరో సెల్ ఆ సిగ్నల్స్ కి రెస్పాండ్ అవుతుంది.
(16:04) కొన్ని సెల్స్ ఒక టిష్యూస్ గా ఆర్గనైజ్ అవుతున్నాయి. కొన్ని సెల్స్ తమ పూర్తఅయ్యాక ప్రోగ్రామ్ సెల్ డెత్ ద్వారా తొలగింపబడుతున్నాయి. అవును కొన్ని సెల్స్ ని బాడీ ఇంటెన్షనల్ రిమూవ్ కూడా చేస్తుంది. దీన్ని అపాప్టోసిస్ అంటారు. అంటే కణం తనంతట తానే శరీరం నిర్ణయించిన విధంగా చనిపోయే నాచురల్ ప్రాసెస్. ఇది కూడా ఒక ఇంట్రెస్టింగ్ ఎగ్జాంపుల్.
(16:20) ఒక స్కల్ప్చర్ తయారు చేస్తున్నారని ఊహించుకోండి. అంటే ఒక శిల్పి రాయిని చిన్న చిన్న భాగాల్లో చెక్కుతూ దానికి ఒక షేప్ ఇస్తున్నట్లు రాయి మొత్తం ఉంచడం మాత్రమే స్ట్రక్చర్ తయారు చేయదు. ఏ భాగం ఉండాలి ఏ భాగం తొలగించాలి అది కూడా ఫైనల్ షేప్ ముఖ్యం. అదేవిధంగా డెవలప్మెంట్ లో ఏ సెల్స్ సర్వే అవుతాయి ఏ సెల్స్ ఎలిమినేట్ అవుతాయి అనేది కూడా ఫైనల్ స్ట్రక్చర్ ని ప్రభావితం చేస్తుంది.
(16:42) ఉదాహరణకు మన చేతి ఎర్లీ డెవలప్మెంట్ లో వేళ్ళ మధ్య ఉన్న టిష్యూస్ ద్వారా తొలగించబడే ప్రాసెస్ వల్ల ఫింగర్స్ విడివిడిగా ఏర్పడతాయి. అంటే బాడీని నిర్మించడంలో కొత్తది తయారు చేయడం మాత్రమే కాదు అవసరం లేని దాన్ని సరైన సమయంలో తొలగించడం కూడా భాగమే. ఇప్పుడు ఒకసారి ఆలోచించండి ఒక చిన్న ఎంబ్రియోలో సెల్స్ పెరుగుతున్నాయి వేరు వేరు ఐడెంటిటీస్ పొందుతున్నాయి సిగ్నల్స్ ఎక్స్చేంజ్ చేస్తున్నాయి.
(17:01) తమ పొజిషన్ కి రెస్పాండ్ అవుతున్నాయి మూవ్ అవుతున్నాయి కొన్ని ఒకదానితో ఒకటి అటాచ్ అవుతున్నాయి. కొన్ని ఎలిమినేట్ అవుతున్నాయి. ఇవన్నీ ఒకే ప్రాసెస్ లో ఒకే సమయంలో జరుగుతున్నాయి. అప్పుడు ఒక చిన్న గ్రూప్ ఆఫ్ సెల్స్ ఒక టిష్యూస్ గా మారుతుంది. టిష్యూస్ కలిసి ఆర్గాన్స్ ఏర్పడతాయి. ఆర్గన్స్ ఒకదానితో ఒకటి కోఆర్డినేట్ అవుతూ ఆర్గన్ సిస్టం గా మారుతాయి.
(17:19) చివరికి మనకు తెలిసిన హ్యూమన్ బాడీ ఏర్పడుతుంది. కానీ ఇక్కడ మనం ఒక ఇంపార్టెంట్ డెస్టినేషన్ గుర్తుంచుకోవాలి. ఇది ప్రతి [సంగీతం] సెల్ కి మొత్తం బాడీ ప్లాన్ తెలుసు అని కాదు అలాగే ఒక సెంట్రల్ ఇంజనీర్ ప్రతి సెల్ కి ఇండివిడ్యువల్ ఇన్స్ట్రక్షన్స్ ఇచ్చాడు అని కూడా కాదు. ఇది జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ ప్లస్ జీన్ రెగ్యులేషన్ ప్లస్ మాలిక్యులర్ సిగ్నలింగ్ ప్లస్ పొజిషనల్ ఇన్ఫర్మేషన్ ప్లస్ సెల్ మూమెంట్ ప్లస్ సెల్ ఇంటరాక్షన్స్ ప్లస్ టైమింగ్ ప్లస్ ఫీడ్బ్యాక్ వంటి అనేక ప్రాసెస్ కలిసి పనిచేసే డెవలప్మెంటల్ సిస్టం అయితే ఇక్కడ మరో ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఉంది. మన బాడీ నిర్మాణం పూర్తి అయిన
(17:47) తర్వాత కూడా ఈ సెల్స్ తమ పని ఆపవు. బ్రెయిన్ సెల్స్, హార్ట్ సెల్స్, మజల్ సెల్స్, బ్లడ్ సెల్స్, ఇమ్యూన్ సెల్స్ ప్రతి ఒకటి తమ తమ ఫంక్షన్స్ చేస్తూనే ఉంటాయి. అంటే మనిషి తయారవ్వడం ఒక ఈవెంట్ కాదు అది జీవితాంతం కొనసాగుతున్న ప్రాసెస్ నీ బాడీలో ప్రతి సెకండ్ కొన్ని సెల్స్ పనిచేస్తున్నాయి కొన్ని రిపేర్ అవుతున్నాయి కొన్ని చనిపోతున్నాయి కొత్తవి ఏర్పడుతున్నాయి.
(18:08) DNAన్ఏ డామేజ్ ని రిపేర్ చేసే మెకానిజం పనిచేస్తున్నాయి. ఇమ్యూన్ సిస్టం బయట నుంచి వచ్చే త్రెడ్స్ ని గుర్తిస్తుంది. మెటబాలిజం ఎనర్జీని అందిస్తుంది. మైటోకాండ్రియా ఎనర్జీ ప్రొడక్షన్ లో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నాయి. అంటే నువ్వు ఒక్కసారి తయారైన ఆబ్జెక్ట్ కాదు నువ్వు ప్రతి క్షణం మెయింటైన్ అవుతున్న లివింగ్ సిస్టం. అయితే ఒక చిన్న సెల్ నుంచి ఇంత ఆర్గనైజ్డ్ బాడీ ఏర్పడింది.
(18:26) కానీ ఇది ఇంకా ఒక పెద్ద ప్రశ్నను మన ముందుకు తీసుకొస్తుంది. ఈ సెల్స్ తమ సరౌండింగ్స్ లోని ఇన్ఫర్మేషన్ ఎలా గుర్తిస్తున్నాయి ఒక సిగ్నల్ సరైన సెల్ కి ఎలా చేరుతుంది? ఒక సెల్ బయట నుంచి వచ్చిన కెమికల్ ని ఎలా గుర్తిస్తుంది? అది డేంజరా ఫుడ్ ఆ గ్రోత్ సిగ్నలా అని ఎలా డిస్టింగ్విష్ చేస్తుంది? మరి మన బాడీలో కోట్లాది సెల్స్ ఒకదానితో ఒకటి కమ్యూనికేట్ చేయిస్తూ ఒకే జీవిగా ఎలా పనిచేస్తున్నాయి? ఇక్కడి నుంచి మన కథ సెల్ కమ్యూనికేషన్ నుంచి మన బాడీలో ప్రతిక్షణం జరుగుతున్న ఇన్విజిబుల్ కమ్యూనికేషన్ నెట్వర్క్ వైపు వెళ్తుంది.
(18:54) ఇక్కడ సైన్స్ మనక ఒక బ్యూటిఫుల్ లెసన్ ఇస్తుంది. మన జీవితంలో కూడా ప్రతి ఒక్కరికి మొత్తం పిక్చర్ ఎప్పుడూ కనిపించదు. కొన్నిసార్లు నీ దగ్గర ఉన్న ఇన్ఫర్మేషన్ నీకు తెలిసిన సిచువేషన్ నీ కరెంట్ పొజిషన్ ఇంతే నీకు కనిపిస్తుంది. అందుకే నాకు ఇప్పుడే మొత్తం ఆన్సర్ తెలియడం లేదు అంటే నేను తప్పుదారిలో ఉన్నాను అని అనుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
(19:11) ఒక డెవలపింగ్ సెల్ కి కూడా మొత్తం హ్యూమన్ బాడీ ఎలా ఉండబోతుందో తెలియదు. అది తనకు అందుతున్న ఇన్ఫర్మేషన్ ని రెస్పాండ్ చేస్తూ తన పని చేస్తూ ఒక్కో స్టెప్ ముందుకు వెళ్తుంది. అలాగే మన జీవితంలో కూడా మొత్తం జీవితానికి మ్యాప్ మన చేతిలో లేకపోయినా మనం కనిపిస్తున్న నెక్స్ట్ రైట్ స్టెప్ ని సరిగ్గా తీసుకుంటే ఒక్కవచ్చిన స్టెప్ ఒక పెద్ద లైఫ్ స్ట్రక్చర్ ని నిర్మించగలదు.
(19:28) ఇంకో ముఖ్యమైన లెసన్ గ్రోత్ అంటే ఎప్పుడు కొత్తవి యాడ్ చేయడం మాత్రమే కాదు మన బాడీలో కొన్ని సెల్స్ అవసరమైనప్పుడు రిమూవ్ అవుతాయి. అలాగే మీ జీవితంలో కూడా కొన్ని హ్యాబిట్స్, కొన్ని రిలేషన్షిప్స్, కొన్ని బిలీఫ్స్, కొన్ని డిస్ట్రాక్షన్స్ మన గ్రోత్ కి అవసరం లేకపోవచ్చు. ఏది వదిలేయాలో తెలుసుకోవడం కూడా గ్రోత్ లో భాగమే చివరికి నీకు మొత్తం మ్యాప్ కనిపించకపోయినా నీ నెక్స్ట్ స్టెప్ ని సరిగ్గా ఎంచుకో ఎందుకంటే ఒక మనిషి జీవితాన్ని కూడా ఒక పెద్ద డెసిషన్ కంటే వేల చిన్న డెసిషన్స్ కలిసి నిర్మిస్తాయి.
(19:53) ఇప్పుడు ఇంకో పెద్ద ప్రశ్న ఇన్ని కోట్లాది సెల్స్ ఒకే బాడీలో ఉన్నప్పుడు ఒక సెల్ కి మరో సెల్ గురించి ఎలా తెలుస్తుంది? ఒక సిటీని ఊహించుకోండి ఆ సిటీలో పోలీస్ ఉన్నారు హాస్పిటల్స్ ఉన్నాయి స్కూల్స్ ఉన్నాయి ట్రాన్స్పోర్ట్ సిస్టం ఉంది ఎలక్ట్రిసిటీ డిపార్ట్మెంట్ ఉంది. ప్రతి డిపార్ట్మెంట్ కి తందైన తన పని ఉంటుంది. కానీ ఒక డిపార్ట్మెంట్ కి ఇంకో డిపార్ట్మెంట్ తో కమ్యూనికేషన్ లేకపోతే ఒక పెద్ద ప్రాబ్లం వస్తుంది.
(20:14) హాస్పిటల్ కి ఎమర్జెన్సీ గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ రాకపోతే పోలీస్ కి ప్రమాదం గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ రాకపోతే ఎలక్ట్రిసిటీ డిపార్ట్మెంట్ కి ఫాల్ట్ గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ తెలియకపోతే సిస్టం మొత్తం సరిగ్గా పనిచేయదు. మన బాడీలో కూడా ఇదే బేసిక్ ప్రిన్సిపల్. కానీ ఇక్కడవా మెసేజెస్ లేవు ఫోన్ కాల్స్ లేవు ఈమెయిల్స్ లేవు అయినా సెల్స్ ఒకదానితో ఒకటి కాన్స్టెంట్లీ కమ్యూనికేట్ చేసుకుంటున్నాయి.
(20:33) సెల్ కి మెసేజ్ ఎలా వస్తుంది ఒక సెల్ ఒక కెమికల్ మాలిక్యూల్ ని విడుదల చేసిందని అనుకోండి ఆ మాలిక్యూల్ మరో సెల్ దగ్గరకి వెళ్తుంది. కానీ అది వెళ్ళిందని మాత్రమే మరో సెల్ తప్పకుండా రెస్పాండ్ అవ్వదు. ఎందుకంటే ఆ మెసేజ్ ని రికగ్నైజ్ చేయడానికి ఆ సెల్ దగ్గర సరైన రిసెప్టర్ ఉండాలి. దీన్ని ఒక లాక్ ఇన్ కీ ఎగ్జాంపుల్ తో అర్థం చేసుకోవచ్చు.
(20:50) ఒక లాక్ ఉంది దానికి ఒక స్పెసిఫిక్ కీ [సంగీతం] ఉంది. ఎన్ని కీస్ ఉన్నా సరైన లాక్ మాత్రమే ఆ లాక్ ని ఆపరేట్ చేయగలదు. అదేవిధంగా ఒక సిగ్నలింగ్ మాలిక్యూల్ ఒక స్పెసిఫిక్ రిసెప్టర్ తో ఇంటరాక్ట్ అయినప్పుడు ఆ సెల్ లో ఒక బయాలజికల్ రెస్పాన్స్ ప్రారంభం కావచ్చు. అంటే బాడీలో ఇన్ఫర్మేషన్ పంపడం మాత్రమే సరిపోదు. దాన్ని రిసీవ్ చేయగల సిస్టం కూడా [సంగీతం] ఉండాలి.
(21:08) ఇది చాలా ఇంపార్టెంట్ పాయింట్. ఒక ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. మన బాడీకి ఇన్సులిన్ అనే హార్మోన్ గురించి తెలుసు. మన బ్లడ్ గ్లూకోస్ లెవెల్స్ పెరిగినప్పుడు పాంక్రియాస్ ఇన్సులిన్ ని రిలీజ్ చేస్తుంది. ఇన్సులిన్ బ్లడ్ ద్వారా ప్రయాణిస్తుంది. అది టార్గెట్ సెల్ దగ్గరకు చేరుకుంటుంది. కానీ ఇన్సులిన్ ఎక్కడికి వెళ్ళినా అక్కడ ప్రతి సెల్ ఒకే విధంగా రెస్పాండ్ అవ్వదు.
(21:24) దానికి కారణం సెల్స్ రిసెప్టర్స్ మరియు ఇంటర్నల్ సిగ్నలింగ్ సిస్టం వేరు వేరుగా ఉండటం. ఇన్సులిన్ సిగ్నల్స్ కి రెస్పాండ్ చేసే సెల్స్ లో ఆ సిగ్నల్ డౌన్ స్ట్రీమ్ ప్రాసెస్ ని ట్రిగర్ [సంగీతం] చేస్తుంది. దాని ద్వారా గ్లూకోస్ హ్యాండిలింగ్ లో మార్పులు జరుగుతాయి. అంటే ఒక మెసేజ్ సరైన రిసీవర్ ఇంటర్నల్ రెస్పాన్స్. ఇప్పుడు ఇది కేవలం డెవలప్మెంట్ సమయంలో మాత్రమే కాదు మనం పెద్దవాళ్ళయిన తర్వాత కూడా ఈ కమ్యూనికేషన్ ప్రతిక్షణం జరుగుతూనే ఉంటుంది.
(21:46) నర్వస్ సిస్టం ఒక కమ్యూనికేషన్ నెట్వర్క్ నీ చేతిని ఒక వేడి వస్తువు దగ్గరకి తీసుకువెళ్ళారు అనుకోండి నీ స్కిన్ లో ఉన్న సెన్సోటర్స్ ఆ స్టిములేషన్ ని డిటెక్ట్ చేస్తాయి. ఇన్ఫర్మేషన్ నర్వస్ సిస్టం ద్వారా ప్రయాణిస్తుంది. స్పైనల్ కార్డ్ మరియు బ్రెయిన్ ఆ ఇన్ఫర్మేషన్ ప్రాసెస్ చేస్తాయి. తర్వాత మజిల్ కి సిగ్నల్ వెళ్తుంది నీ చెయ్యి వెనక్కి వస్తుంది.
(22:03) ఇది మనకు ఒక క్షణం జరిగిపోతుంది అనిపిస్తుంది. కానీ దాని వెనక సెన్సార్స్, న్యూరాన్స్, సైనప్సెస్, స్పైనల్ పాత్వేస్, బ్రెయిన్ ప్రాసెసింగ్, మోటర్ న్యూరాన్స్, మజల్స్ ఇలా ఒక పెద్ద కమ్యూనికేషన్ సిస్టం పనిచేస్తుంది. ఇక్కడ ఒక ఇంట్రెస్టింగ్ విషయం ఉంది. ఇప్పుడు మరో ఎగ్జాంపుల్ ఒక బ్యాక్టీరియా బాడీలోకి ప్రవేశించింది అనుకోండి ఇమ్యూన్ సిస్టం లోని సెల్స్ ఆ ఫారెన్ త్రెడ్ ని గుర్తించడానికి మాలిక్యూల్ సిగ్నల్స్ ని ఉపయోగిస్తాయి.
(22:23) కొన్ని ఇమ్యూన్ సెల్స్ ఇతర సెల్స్ ని రిక్రూట్ చేస్తాయి. కొన్ని ఇన్ఫ్లమేటరీ సిగ్నల్స్ రిలీజ్ చేస్తాయి. కొన్ని ఇన్ఫెక్టెడ్ సెల్స్ ని ఎలిమినేట్ చేయడానికి పనిచేస్తాయి. అంటే ఇమ్యూన్ సిస్టం లో కూడా ఒక సెల్ వండర్గా యుద్ధం చేయదు. ఇన్ఫర్మేషన్ ఎక్స్చేంజ్ కోఆర్డినేషన్ రెస్పాన్స్ ఇవి కలిసి పనిచేస్తాయి.
(22:38) ఇప్పుడు ఇక్కడ ఒక చాలా ఇంట్రెస్టింగ్ క్వశ్చన్ కానీ ఈ సెల్స్ కి మెసేజ్ ఎవరికి పంపాలో ఎలా తెలుస్తుంది? ఒక సెల్ మరో సెల్ ని ఎప్పుడు సిగ్నల్ చేయాలి ఎలా మాలిక్యూల్ రిలీజ్ చేయాలి ఎంత రిలీజ్ చేయాలి ఎంతసేపు సిగ్నల్ ఉండాలి? ఇక్కడ ఒక సెంట్రల్ హ్యూమన్ లైక్ డెసిషన్ మేకర్ ఉండడు. సెల్ లో ఉన్న మాలిక్యులర్ మిషనరీ జీన్ రెగ్యులేషన్ రిసెప్టర్స్ ఫీడ్బ్యాక్ మెకానిజమ్స్ ఇవన్నీ కలిసి రెస్పాన్స్ ని రెగ్యులేట్ చేస్తాయి.
(23:00) ఫీడ్బ్యాక్ అంటే ఏంటి ఒక రూమ్ టెంపరేచర్ సిస్టం ని ఊహించుకోండి టెంపరేచర్ తగ్గితే హీటర్ ఆన్ [సంగీతం] అవుతుంది. టెంపరేచర్ పెరిగితే హీటర్ ఆఫ్ అవుతుంది. ఇక సిస్టం కి ఒక సింపుల్ ఫీడ్బ్యాక్ మెకానిజం ఉంది. అది కంటిన్యూస్లీ పరిస్థితిని మానిటర్ చేస్తూ రెస్పాన్స్ ని అడ్జస్ట్ చేస్తుంది. బయాలజీలో కూడా ఇలాంటి ఫీడ్బ్యాక్ లూప్స్ చాలా చోట్ల ఉంటాయి.
(23:17) కొన్ని ప్రాసెస్ తమను తాము ఇంక్రీస్ చేస్తాయి. కొన్ని తమును తాము రెడ్యూస్ చేస్తాయి. దీనివల్ల బాడీలో అనేక వేరియబుల్స్ కంట్రోల్ రేంజ్ లో ఉండటానికి సహాయం అవుతుంది. ఇప్పుడు ఇక్కడ మనం ఒక చాలా ఇంపార్టెంట్ ప్రిన్సిపల్ ని చూడొచ్చు. బాడీలో ప్రతి సెల్ కి మొత్తం బాడీ గురించి కంప్లీట్ నాలెడ్జ్ ఉండదు. హార్ట్ సెల్ కి నీ గత జీవితంలోని మెమరీస్ తెలియదు.
(23:35) లివర్ సెల్ కి నీ ఫ్యూచర్ [సంగీతం] ప్లాన్స్ తెలియదు. మజిల్ సెల్ కి నా YouTube ఛానల్ గురించి తెలియదు. అయినా అవి తమ తమ పని చేస్తాయి. ఎందుకంటే వాటికి అవసరమైన లోకల్ ఇన్ఫర్మేషన్ మరియు వాటి ఇంటర్నల్ బయాలజికల్ మిషనరీ వాటిని గైడ్ చేస్తాయి. ఇది ఒక హ్యూజ్ కంపెనీతో కంపేర్ చేయొచ్చు. ఒక మల్టీనేషన్ కంపెనీలో సఈఓ కి మొత్తం కంపెనీ గురించి బ్రాడ్ పిక్చర్ ఉంటుంది కానీ ఒక ఇండివిడ్యువల్ ఎంప్లాయికి ప్రతి డిపార్ట్మెంట్ లో జరుగుతున్న ప్రతి విషయం తెలియదు.
(23:58) అతనికి తన పని తన టీం తన మేనేజర్ తనకు అవసరమైన ఇన్ఫర్మేషన్ ఇంతే తెలుసు అయినా వేల మంది ఎంప్లాయీస్ కలిసి ఒక పెద్ద ఆర్గనైజేషన్ నడపగలరు. కానీ బయాలజీలో ఒక ఇంపార్టెంట్ డిఫరెన్స్ ఉంది. సెల్స్ [సంగీతం] కి హ్యూమన్ మేనేజర్ లేడు. వాటి కోఆర్డినేషన్, మాలిక్యులర్ సిగ్నల్స్, కెమికల్ గ్రేడియంట్స్, రిసెప్టార్స్, జీన్ రెగ్యులేషన్, ఫీడ్బ్యాక్ మరియు ఫిజికల్ ఇంటరాక్షన్స్ ద్వారా జరుగుతుంది.
(24:17) అందుకే మన బాడీని ఒక కంపెనీలో పూర్తిగా ఇమేజిన్ [సంగీతం] చేయకూడదు. కంపెనీ ఎగ్జాంపుల్ కేవలం లోకల్ కమ్యూనికేషన్స్ తో లార్జ్ సిస్టం ఎలా కోఆర్డినేట్ అవుతుంది అనే కాన్సెప్ట్ అర్థం చేసుకోవడానికి మాత్రమే. ఇప్పుడు ఒకసారి మన బాడీని ఇమాజిన్ చేయండి. ట్రిలియన్స్ ఆఫ్ సెల్స్, డిఫరెంట్ టైప్స్, డిఫరెంట్ ఫంక్షన్స్, డిఫరెంట్ లొకేషన్స్, డిఫరెంట్ సిగ్నల్స్ అయినా అవి ఒకే బాడీలో కలిసి పని చేస్తున్నాయి.
(24:35) నీ హార్ట్ నువ్వు నిద్రపోయినా పని చేస్తూనే ఉంటుంది. నీ లంగ్స్ నువ్వు వాటి గురించి ఆలోచించకపోయినా బ్రీతింగ్ ని కొనసాగిస్తాయి. నీ ఇమ్యూన్ సిస్టం నువ్వు చూడలేని త్రెడ్స్ ని గుర్తించడానికి కంటిన్యూస్లీ పని చేస్తుంది. నీ సెల్స్ నువ్వు వాటిని గుర్తించకపోయినా నీ జీవితం కోసం పని చేస్తూనే ఉంటాయి. కానీ ఇక్కడ మరో పెద్ద ప్రశ్న వస్తుంది.
(24:51) కమ్యూనికేషన్ ఉంటే అది సరిగ్గానే రెస్పాన్స్ అవుతుందని ఎవరు ఎన్షూర్ చేస్తున్నారు ఒక సిగ్నల్ ఎక్కువైతే తక్కువైతే రాంగ్ ప్లేస్ కి వెళ్తే రాంగ్ టైం లో యాక్టివేట్ అయితే సెల్ ఒక సిగ్నల్ కి రెస్పాండ్ చేయకపోతే లేక అవసరం లేకపోయినా ఒక గ్రోత్ సిగ్నల్ నిరంతరం ఆన్ లో ఉంటే అప్పుడు బాడీలో ఏం జరుగుతుంది. ఇక్కడి నుంచి మన కథ ఇంకా సీరియస్ అవుతుంది.
(25:10) ఎందుకంటే మన శరీరంలో గ్రోత్, రిపేర్, సర్వైవల్ కోసం ఉపయోగించే అదే బయాలజికల్ సిస్టమ్స్ కొన్ని సందర్భాల్లో నియంత్రణ తప్పితే వ్యాధులకు దారి తీయవచ్చు. అందులో [సంగీతం] ఒక ముఖ్యమైన ఉదాహరణ క్యాన్సర్ ఒక సెల్ ఎప్పుడు డివైడ్ అవ్వాలి ఎప్పుడు ఆగాలి ఎప్పుడు చనిపోవాలి ఎప్పుడు ఇతర సెల్స్ తో కోఆపరేట్ చేయాలి ఈ కంట్రోల్స్ లో సమస్య వస్తే ఒక సెల్ యొక్క బిహేవియర్ మారవచ్చు అంటే మన బాడీ నిర్మించడానికి ఉపయోగించిన కమ్యూనికేషన్ గ్రోత్, సెల్ డివిజన్, సర్వైవల్ వంటి ప్రాసెస్ [సంగీతం] వాటికి సరైన రెగ్యులేషన్ లేకపోతే ప్రాబ్లం కూడా కారణం కావచ్చు. ఇదే మన నెక్స్ట్ క్వశ్చన్.
(25:38) ఒక సెల్ ఎప్పుడు పెరగాలో ఎప్పుడు ఆగాలో ఎప్పుడు చనిపోవాలో ఎవరు కంట్రోల్ చేస్తున్నారు మన బాడీలో ప్రతి సెల్ కి ఇంతవరకు చాలు అనే సిగ్నల్ ఎలా వస్తుంది ఆ కంట్రోల్ ఫెయిల్ అయితే ఒకే సెల్ ఎలా ఒక పెద్ద డిసీజ్ కి స్టార్టింగ్ పాయింట్ అవుతుంది. ఇక్కడి నుంచి మన కథ సెల్ కమ్యూనికేషన్ నుంచి సెల్ కంట్రోల్ వైపు వెళ్తుంది.
(25:56) మన బాడీ మనకి ఒక సెటిల్ లెసన్ చెప్తుంది. కమ్యూనికేషన్ అంటే మాట్లాడడం మాత్రమే కాదు. సరైన ఇన్ఫర్మేషన్, సరైన వ్యక్తికి, సరైన సమయంలో, సరైన రెస్పాన్స్ కి దారితీయడం. మన జీవితంలో కూడా ఎంత నాలెడ్జ్ ఉన్నా దాన్ని సరైన సమయంలో యూస్ చేయకపోతే నో యూస్ అలాగే మన చుట్టూ ఉన్నవాళ్ళు మనం అనుకున్నది అర్థం చేసుకోకపోతే అది వాళ్ళ తప్పు మాత్రమే కావాల్సిన అవసరం లేదు.
(26:14) మన మెసేజ్ ఎలా చేరింది సరైన కాంటెక్స్ట్ ఇచ్చామా వాళ్ళకు వినడానికి సరైన సమయం ఉందా అన్నది కూడా ముఖ్యం. మరొక ముఖ్యమైన లెసన్. మన బాడీలో ప్రతి సెల్ కి ఒకే పని ఉండదు. కానీ ప్రతి సెల్ కమ్యూనికేషన్ లో భాగమే. మన జీవితంలో కూడా అందరూ మనలాగే ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. డిఫరెంట్ రోల్స్ డిఫరెంట్ స్ట్రెంత్స్ [సంగీతం] డిఫరెంట్ ప్రాస్పెక్టివ్స్ ఉన్న ఒక కామన్ పర్పస్ కోసం కలిసి పని చేయగలిగితే ఒక స్ట్రాంగ్ సిస్టం ఏర్పడుతుంది.
(26:36) అందుకే ఒంటరిగా ఎంత స్ట్రాంగ్ గా ఉన్నామ అన్నది మాత్రమే కాదు నీ చుట్టూ ఉన్న సిస్టం తో ఎంత ఇంటెలిజెంట్లీ కనెక్ట్ అవుతున్నావు అన్నది కూడా నీ స్ట్రెంత్. మరి మన బాడీలో ఈ కమ్యూనికేషన్ ని మెయింటైన్ చేసే అసలు కంట్రోల్ సిస్టం ఏమిటి? సెల్ కి ఎప్పుడు డివైడ్ అవ్వాలి అని ఎవరు చెప్తారు? ఎప్పుడు ఆగాలి అని ఎవరు చెప్తారు? ఇక నువ్వు అవసరం లేదు అని సెల్ కి ఎలా తెలుస్తుంది ఎందుకంటే మన బాడీలో సెల్స్ ఎప్పుడు బ్లైండ్లీ డివైడ్ అవుతుంటే కొత్త సెల్స్ తయారవుతూనే ఉంటే ఒక చోట సెల్స్ పేరుకుపోతే మన బాడీకి ఏమవుతుంది ఒక బిల్డింగ్ ఎగ్జాంపుల్ తో మొదలు పెడదాం. ఒక
(27:04) అపార్ట్మెంట్ బిల్డింగ్ నిర్మిస్తున్నారు అనుకోండి మొదట వర్కర్స్ అవసరం, బ్రిక్స్ అవసరం, సిమెంట్ అవసరం, రూమ్స్ నిర్మించాలి అందుకే కన్స్ట్రక్షన్ వేగంగా జరుగుతుంది. కానీ బిల్డింగ్ పూర్తఅయిన తర్వాత కూడా వర్కర్స్ అదే స్పీడ్ లో వాల్స్ కడుతూనే ఉంటే కొత్త రూమ్స్ అవసరం లేకపోయినా రోజు కొత్త వాల్స్ కడుతుంటే బిల్డింగ్ ఇంప్రూవ్ అవుతుందా? లేదు అది డిసార్డర్ అవుతుంది.
(27:22) అందుకే కన్స్ట్రక్షన్ కి రెండు విషయాలు ఈక్వల్ ఇంపార్టెంట్. ఎప్పుడు బిల్డ్ చేయాలి అలాగే ఎప్పుడు స్టాప్ చేయాలి? మన సెల్స్ లో కూడా ఇదే బేసిక్ ప్రిన్సిపల్ ఉంటుంది. సెల్ సైకిల్ చాలా సెల్స్ తమ జీవితంలో గ్రోత్ DNAన్ఏ రిప్లికేషన్ డివిజన్ వంటి స్టేజ్ ద్వారా వెళ్తాయి. దీన్ని బ్రాడ్లీ సెల్ సైకిల్ అంటాం. సెల్ డివైడ్ కావడానికి ముందు తన dఎన్ఏ ని కాపీ చేసుకోవాలి.
(27:43) తర్వాత సరైన క్రోమోజోమ్స్ డిస్ట్రిబ్యూషన్ జరగాలి. అన్ని సరిగ్గా ఉంటే సెల్ డివిజన్ జరుగుతుంది. కానీ ఇది ఒక అన్కంట్రోల్డ్ ఫోటో కాపీ మిషన్ కాదు. సెల్ సైకిల్ కి చెక్ పాయింట్స్ ఉంటాయి. చెక్ పాయింట్స్ అంటే ఒక స్టూడెంట్ ఎగ్జామ్ పేపర్ సబ్మిట్ చేసే ముందు ఒకసారి చెక్ చేసుకుంటున్నాడని అనుకోండి. నేమ్ రాశనా ఆన్సర్స్ కంప్లీట్ గా ఉన్నాయా ఏమైనా తప్పులు ఉన్నాయా అని చూసుకుంటాడు.
(28:00) అదేవిధంగా సెల్ డివిజన్ కి ముందు సెల్యులర్ కంట్రోల్ సిస్టం కొన్ని ముఖ్యమైన విషయాలను మోనిటర్ చేస్తాయి. DNAన్ఏ లో డామేజ్ ఉందా సెల్ కండిషన్స్ సరైనవేనా DNAన్ఏ రిప్లికేషన్ సరిగ్గా జరిగిందా క్రోమోజోమ్స్ సరిగ్గా డిస్ట్రిబ్యూట్ అవుతున్నాయా వంటి విషయాలను చెక్ చేసే మెకానిజమ్స్ ఉన్నాయి. ఒక ముఖ్యమైన క్లారిఫికేషన్.
(28:17) సెల్ లిటరల్లీ నేను ఇప్పుడు ఎగ్జామ్ చెక్ చేస్తున్నాను [సంగీతం] అని ఆలోచించదు. ఇవి మాలిక్యులర్ రెగ్యులేటరీ మెకానిజమ్స్. మనకి కాన్సెప్ట్ అర్థం అవ్వడానికి మాత్రమే స్టూడెంట్ ఎగ్జాంపుల్ ఇప్పుడు ఒక ఇంట్రెస్టింగ్ సిచువేషన్ ఒక సెల్ డివైడ్ కావడానికి సిద్ధమవుతుంది కానీ దాని dఎన్ఏ లో డామేజ్ ఉంది. ఇప్పుడు వెంటనే డివైడ్ చేస్తే ఆ డామేజ్ dఎన్ఏ డాటర్ సెల్స్ కూడా వెళ్ళే అవకాశం ఉంటుంది.
(28:36) అందుకే సెల్లర్ సిస్టమ్స్ కొన్ని సందర్భాల్లో సెల్ సైకిల్ ని టెంపరరీ స్టాప్ చేయవచ్చు. Dఎన్ఏ రిపేర్ మెకానిజం ని యాక్టివేట్ చేయవచ్చు. డామేజ్ చాలా సివియర్ గా ఉంటే సెల్ అపాప్టోసిస్ అనే ప్రోగ్రామ్డ్ సెల్ డెత్ పాత్వే లోకి వెళ్ళవచ్చు. అంటే సెల్ ని కాపాడటం మాత్రమే కాదు అవసరమైతే సెల్ ని తొలగించడం కూడా బాడీకి ప్రొటెక్షన్. అపాప్టోసిస్ సెల్ఫ్ డిస్ట్రక్ట్ కాదు కంట్రోల్డ్ ఎగ్జిట్.
(28:55) దీన్ని ఒక సిటీలో ఒక డామేజ్ బిల్డింగ్ గా ఊహించుకోండి. బిల్డింగ్ లో చిన్న డామేజ్ ఉంటే రిపేర్ చేయవచ్చు. కానీ బిల్డింగ్ స్ట్రక్చర్ పూర్తిగా డామేజ్ గా మారితే దాన్ని కంట్రోల్డ్ గా డమాలిష్ చేయడం మొత్తం సిటీకి సేఫ్ కావచ్చు. అదేవిధంగా కొన్ని సెల్స్ కి డ్ామేజ్ సివియర్ గా ఉన్నప్పుడు వాటిని కంట్రోల్డ్ ప్రాసెస్ ద్వారా రిమూవ్ చేయడం మొత్తం ఆర్గానిజం కి ప్రయోజనం కలిగించవచ్చు.
(29:15) ఇదే ప్రోగ్రామ్ సెల్ డెత్ అపప్టోసిస్ మరి సెల్ ఎప్పుడు డివైడ్ అవుతుంది ఇక్కడ కూడా ఒకే సిగ్నల్ ఉండదు. సెల్ గ్రోత్ కి న్యూట్రియంట్స్ గ్రోత్ ఫాక్టర్స్, హార్మోన్స్, సెల్ టు సెల్ సిగ్నల్స్ మరియు టిష్యూ ఎన్విరాన్మెంట్ వంటి అనేక ఫాక్టర్స్ ప్రభావం చూపుతాయి. అంటే సెల్ కి ఇప్పుడు డివైడ్ అవ్వు అని ఒక సిగ్నల్ బాస్ వచ్చి కమాండ్ ఇవ్వడు.
(29:33) అనేక మాలిక్యూల్ సిగ్నల్స్ మరియు రెగ్యులేటరీ నెట్వర్క్స్ కలిసి సెల్ బిహేవియర్ ని ఇన్ఫ్లయెన్స్ చేస్తాయి. ఇప్పుడు ఒక పవర్ఫుల్ ఎగ్జాంపుల్ ఓన్డ్ హీలింగ్ చూద్దాం. నీ చేతికి చిన్న గాయం అయిందనుకోండి స్కిన్ లో కొన్ని సెల్స్ [సంగీతం] డ్ామేజ్ అవుతాయి. బ్లడ్ క్లాటింగ్ మొదలవుతుంది ఇన్ఫ్లమేషన్ వస్తుంది. ఇమ్యూన్ సెల్స్ డామేజ్ ఏరియాకి వస్తాయి.
(29:50) తర్వాత కొత్త సెల్స్ ఏర్పడడం ప్రారంభం అవుతుంది. స్కిన్ టిష్యూ రిపేర్ అవుతుంది. కొంత కాలం తర్వాత రిపేర్ అవసరం తగ్గుతుంది. అప్పుడు సెల్ ఫొలిఫరేషన్ కూడా తగ్గాలి. ఇది చాలా ఇంపార్టెంట్ ఎందుకంటే రిపేర్ కోసం సెల్ డివిజన్ అవసరం కానీ రిపేర్ పూర్తఅయ్యాక కూడా అదే స్పీడ్ లో డివిజన్ కొనసాగితే ప్రాబ్లం. ఇక్కడ ఒక బ్యూటిఫుల్ బయాలజికల్ ప్రిన్సిపుల్ కనిపిస్తుంది.
(30:08) బాడీకి బిల్డ్ మాత్రమే కాదు బిల్డ్ స్టాపింగ్ కూడా తెలియాలి. క్యాన్సర్ ఎందుకు ఇక్కడ రిలవెంట్ క్యాన్సర్ ని ఒకే కారణంతో ఎక్స్ప్లెయిన్ చేయలేం. క్యాన్సర్ అనేది అనేక రకాల డిసీజెస్ కి ఉపయోగించే పెద్ద కేటగిరీ కానీ బ్రాడ్లీ సెల్ కి సంబంధించిన గ్రోత్ డివిజన్ సర్వైవల్ మరియు dఎన్ఏ డామేజ్ కంట్రోల్ మెకానిజమ్స్ లో అబ్నార్మలిటీస్ క్యాన్సర్ డెవలప్మెంట్ కి దోహద పడవచ్చు.
(30:26) కొన్ని మ్యూటేషన్స్ సెల్ గ్రోత్ కి సంబంధించిన పాత్వేస్ ని మార్చవచ్చు. కొన్ని గ్రోత్ సిగ్నల్స్ లేకపోయినా గ్రోత్ కొనసాగడానికి సహాయపడవచ్చు. కొన్ని అపాప్టోసిస్ ని తప్పించుకునేలా చేయొచ్చు. కొన్ని dఎన్ఏ రిపేర్ మెకానిజమ్స్ ని ప్రభావం చేయవచ్చు. అంటే నార్మల్ సెల్స్ కి ఉన్న గ్రో స్టాప్ రిపేర్ డై ఇఫ్ నెసెసరీ అనే రెగ్యులేటరీ బాలెన్స్ తప్పిపోయినప్పుడు సెల్ బిహేవియర్ అబ్నార్మల్ గా మారే అవకాశం ఉంటుంది.
(30:47) ఓ ట్రాఫిక్ ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. ఒక బిజీ సిటీ రోడ్ ని ఊహించుకోండి ట్రాఫిక్ కి గ్రీన్ సిగ్నల్ అంటే మూవ్, రెడ్ సిగ్నల్ అంటే స్టాప్ ఎల్లో సిగ్నల్ అంటే ప్రిపేర్ ఇప్పుడు అన్ని సిగ్నల్స్ ఎప్పుడూ గ్రీన్ లోనే ఉంటే ట్రాఫిక్ స్మూత్లీ నడుస్తుందా లేదు. అదేవిధంగా సెల్ గ్రోత్ కి కూడా గో సిగ్నల్ మాత్రమే ఉంటే సరిపోదు. స్టాప్ సిగ్నల్స్ [సంగీతం] కూడా అవసరం.
(31:05) అందుకే బాల్జీలో బాలెన్స్ చాలా ఇంపార్టెంట్. కానీ ఇక్కడ ఇంకో డీపర్ క్వశ్చన్ ఇప్పటివరకు మనం సెల్ గురించి మాట్లాడం కానీ హ్యూమన్ బాడీలో కొన్ని సెల్స్ డివైడ్ అవుతాయి కొన్ని డివైడ్ అవ్వడం ఆపేస్తాయి కొన్ని రిపేర్ చేస్తున్నాయి కొన్ని చనిపోతున్నాయి కొన్ని కొత్తగా ఏర్పడుతున్నాయి అయినా మొత్తం బాడీ ఒక స్టేబుల్ సిస్టం లో ఎలా ఉంటుంది దీని ఒక ముఖ్యమైన కాన్సెప్ట్ హోమియోస్టెసిస్ అంటే బాడీలో అనేక ఇంటర్నల్ కండిషన్స్ ని రిలేటివ్లీ స్టేబుల్ రేంజ్ లో మెయింటైన్ చేయడానికి జరిగే కంటిన్యూస్ రెగ్యులేషన్ దీన్ని ధర్మోస్టాట్ ఎగ్జాంపుల్ లో చూద్దాం. ఒక రూమ్లో
(31:33) టెంపరేచర్ ని 24° చుట్టూ [సంగీతం] మెయింటైన్ చేయాలనుకుంటున్నారు అనుకోండి టెంపరేచర్ తగ్గితే హీటింగ్ పెరుగుతుంది. టెంపరేచర్ ఎక్కువైతే హీటింగ్ తగ్గుతుంది అంటే సిస్టం కంటిన్యూస్లీ మెజర్ కంపేర్ అడ్జస్ట్ చేస్తూ ఉంటుంది. మన బాడీలో కూడా టెంపరేచర్, బ్లడ్ గ్లూకోస్, వాటర్ బాలెన్స్, బ్లడ్ ప్రెషర్, పిహెచ్ వంటి అనేక వేరియబుల్స్ ని రెగ్యులేటరీ సిస్టమ్స్ కంటిన్యూస్లీ మేనేజ్ చేస్తాయి.
(31:53) అవి ఒక్కొక్కటి ఒకే మెకానిజం తో పనిచేయవు. కానీ ఓవరాల్ ప్రిన్సిపల్ చేంజ్ వచ్చింది డిటెక్ రెస్పాండ్ కరెక్ట్ అనే ఫీడ్బ్యాక్ లాజిక్ అనేక బయాలజికల్ సిస్టమ్స్ లో కనిపిస్తుంది. ఇప్పుడు ఒక ముఖ్యమైన విషయం మన బాడీని ఒకసారి డిజైన్ చేసి పెట్టిన మిషన్ గా చూడటం పూర్తిగా సరైన అనాలజీ కాదు.
(32:10) ఎందుకంటే మిషన్ సాధారణంగా బయట నుంచి మెయింటైనెన్స్ అవసరం పడుతుంది. కానీ మన బాడీలో మెయింటనెన్స్ మెకానిజమ్స్ బాడీ లోపలే ఉన్నాయి. డామేజ్ గుర్తించే సిస్టమ్స్ రిపేర్ మెకానిజమ్స్ ఇమ్యూన్ సర్వే లైన్స్ సెల్ రిప్లేస్మెంట్ వేస్ట్ రిమూవల్ ఫీడ్బ్యాక్ సిస్టమ్స్ ఇలా బాడీ తను తాను కంటిన్యూస్లీ మెయింటైన్ చేసుకుంటుంది. కానీ ఇక్కడే మరో పెద్ద మిస్టరీ సెల్ కి డామేజ్ ని గుర్తించే మెకానిజమ్స్ ఉన్నాయి.
(32:29) గ్రోత్ ని కంట్రోల్ చేసే మెకానిజమ్స్ ఉన్నాయి. సిగ్నల్ నేమ్ రిసీవ్ చేసే రిసెప్టర్స్ ఉన్నాయి. DNAన్ఏ ని కాపీ చేసే మిషనరీ ఉంది. కొన్ని [సంగీతం] మిస్టేక్స్ ని కరెక్ట్ చేసే రిపేర్ మెకానిజమ్స్ ఉన్నాయి. ఇంతటి కాంప్లెక్స్ సిస్టం ఒక సెల్ లో ఎలా పనిచేస్తుంది అంటే మనకు మరో లేయర్ డీపర్ క్వశ్చన్ వస్తుంది. DNAన్ఏ లో ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండడం మాత్రమే సరిపోతుందా? DNA ని చదవాలి.
(32:46) దాన్ని RNA గా ట్రాన్స్క్రిప్ట్ చేయాలి.ఆర్ఎన్ఏ ని ప్రాసెస్ చేయాలి, ప్రోటీన్ తయారు చేయాలి, ప్రోటీన్ సరైన చోటికి చేరాలి, ప్రోటీన్ సరైన ఫంక్షన్ చేయాలి, సెల్ సిగ్నలింగ్ జరగాలి. ఇవన్నీ కోఆర్డినేట్ అవ్వాలి అంటే DNAన్ఏ ఒక ఇన్స్ట్రక్షన్ బుక్ అయితే దాన్ని చదివేది ఎవరు? ఆ ఇన్స్ట్రక్షన్స్ ని యాక్షన్ గా మార్చేది ఎవరు? ఒక సెల్ కి ఇవన్నీ ఎక్కడి నుంచి వస్తాయి? ఇక్కడి నుంచి మన కథ ఇంకా లోపలికి వెళ్తుంది.
(33:08) ఈ టాపిక్ కూడా మనకఒక చాలా పవర్ఫుల్ లెసన్ చెప్తుంది. గ్రోత్ కి ఎంత ఇంపార్టెన్స్ ఉందో బౌండరీస్ కూడా అంతే ఇంపార్టెన్స్ ఉంటుంది. మన జీవితంలో కూడా కొత్త అపర్చునిటీస్ కావాలి కొత్త స్కిల్స్ నేర్చుకోవాలి కొత్త ఎక్స్పీరియన్స్ రావాలి కానీ ప్రతి విషయంలో ఇంకా ఇంకా అనుకుంటూ పోతే గ్రోత్ ఎప్పుడూ హెల్దీగా ఉండదు. కొన్ని విషయాలకు ఇక్కడితో చాలు అని చెప్పడం కూడా అవసరం.
(33:27) అలాగే మనలో కొన్ని హ్యాబిట్స్ మనకు ఉపయోగపడవచ్చు. కొన్ని థాట్స్ మనల్ని వెనక్కి లాగుతాయి. కొన్ని డిస్ట్రాక్షన్స్ మన టైం ని తింటాయి. వాటి గురించి స్టాప్ చేయడం కూడా ప్రోగ్రెస్ లో భాగమే మన బాడీ మనకు ఒక బ్యూటిఫుల్ ప్రిన్సిపల్ నేర్పుతుంది. ఏది గ్రో చేయాలో తెలుసుకోవడం ఒక స్కిల్ ఏది స్టాప్ చేయాలో తెలుసుకోవడం కూడా అంతకంటే పెద్ద స్కిల్ మరియు ఒక సెల్ డామేజ్ అయినప్పుడు వెంటనే డివైడ్ అవ్వకుండా ముందు రిపేర్ కి అవకాశం ఇవ్వడం లాగే మన జీవితంలో కూడా ప్రతి ప్రాబ్లం వెంటనే రియాక్ట్ అవ్వడం కంటే కొంచెం ఆగి ముందు రిపేర్ చేయాలా లేక పూర్తిగా వదిలేయాలా అని ఆలోచించడం చాలా
(33:53) ముఖ్యం. ఎందుకంటే కొన్నిసార్లు మన జీవితాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్ళేది [సంగీతం] కొత్తదాన్ని మొదలు పెట్టడం కాదు. తప్పు దిశలో సాగుతున్న దాన్ని ఆపడం. ఇప్పుడు DNAన్ఏ ఒక బుక్ అయితే ఆ బుక్ ని ఎవరు చదువుతున్నారు ఆ బుక్ లోని ఇన్ఫర్మేషన్ ఒక యాక్చువల్ పని చేసే ప్రోటీన్ గా ఎలా మారుతుంది ఇదే మన నెక్స్ట్ లేయర్ ఒక పెద్ద లైబ్రరీలో వేల పుస్తకాలు ఉన్నాయని ఊహించుకోండి.
(34:12) అందులో ఒక పర్టికులర్ బుక్ లో ఒక రెసిపీ ఉంది. కానీ ఆ రెసిపీ ఉన్న బుక్ ని కిచెన్ లో పెట్టడం మాత్రమే భోజనం తయారవ్వడానికి సరిపోదు. రెసిపీని [సంగీతం] చదవాలి. అందులో అవసరమైన ఇన్స్ట్రక్షన్ గుర్తించాలి. వాటిని ఉపయోగించాలి. చివరికి ఆ ఇన్స్ట్రక్షన్స్ ఆధారంగా యాక్చువల్ ఫుడ్ తయారవ్వాలి. సెల్ లో కూడా కాన్సెప్ట్ వల్లే dఎన్ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ఆర్ఎన్ఏ ప్రోటీన్ అనే ఒక ముఖ్యమైన ఇన్ఫర్మేషన్ ఫ్లో ఉంటుంది.
(34:32) మన dఎన్ఏ మొత్తం ఒకేసారి యక్టివ్ గా ఉండదు. సెల్ కి ఏ ప్రోటీన్ అవసరమో ఆ అవసరం సంబంధించిన జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ రెగ్యులేట్ అవుతుంది. ఒక జీన్ ని ఎక్స్ప్రెస్ చేయడానికి ట్రాన్స్క్రిప్షన్ మిషనరీ dఎన్ఏ లోని ఆ రీజన్ కి చేరి dఎన్ఏ సీక్వెన్స్ ని టెంప్లేట్ గా ఉపయోగిస్తూ ఆర్ఎన్ఏ మాలిక్యూల్ ని తయారు చేస్తుంది. ఈ ప్రాసెస్ ని ట్రాన్స్క్రిప్షన్ అంటారు. దీన్ని ఒక జిరాక్స్ మిషన్ ఎగ్జాంపుల్ తో చూద్దాం.
(34:51) ఒక కంపెనీలో ఒరిజినల్ మాస్టర్ డాక్యుమెంట్ ఒక సోర్స్ రూమ్ లో ఉందనుకోండి ఆ ఒరిజినల్ డాక్యుమెంట్ ని బయటకి తీసుకెళ్ళకుండా అవసరమైన సెక్షన్ కి కాపీ తీసుకున్నారు. ఆ కాపీని పని జరిగే డిపార్ట్మెంట్ కి పంపించారు. ఇక్కడ ఒరిజినల్ dఎన్ఏ వర్కింగ్ కాపీ ఆర్ఎన్ఏ అని కంప్లీట్లీ ఊహించుకోవచ్చు కానీ ఇది ఎగజాక్ట్ బయాలజీ కాపీ కాదుఆర్ఎన్ఏ dఎన్ఏ కి కెమికల్ ఐడెంటిటీ కాదు ఇది అనాలజీ మాత్రమే మరి ఆర్ఎన్ఏ తో ఏం చేస్తారు? ఇక్కడ కథలో ఇంకో ముఖ్యమైన మిషన్ వస్తుంది రైబోసోమ్ రైబోసోమ్ ఎంఆర్ఎన్ఏ లోని సీక్వెన్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఉపయోగించి అమైనో ఆసిడ్ ని ఒక నిర్దిక్ష ఆర్డర్ లో కలుపుతూ
(35:21) ప్రోటీన్ తయారు చేస్తూ ఉంటుంది. ఈ ప్రాసెస్ ని ట్రాన్స్లేషన్ అంటారు. ఒక సెంటెన్స్ ని ఊహించుకోండి రెడ్ కార్ ఇది ఒక సీక్వెన్స్ లెటర్ ఆర్డర్ మారిస్తే అర్థం మారుతుంది. అదేవిధంగా బయాలజికల్ మాలిక్యూల్స్ లో కూడా సీక్వెన్స్ చాలా ముఖ్యమైంది. ఎంఆర్ఎన్ఏ లోని న్యూక్లియటైడ్ సీక్వెన్స్ రైబోసోమ్ కి అమంగో యసిడ్స్ ని ఏ క్రమంలో కలపాలో ఇన్ఫర్మేషన్ ఇస్తుంది.
(35:40) ఇది ఒక బీట్స్ ఎగ్జాంపుల్ తో చూద్దాం. ఒక నెక్లెస్ తయారు చేయాలనుకోండి నీ దగ్గర రెడ్ బీడ్, బ్లూ బీడ్, గ్రీన్ బీట్, ఎల్లో బీట్ అన్ని ఉన్నాయి. కానీ ఏ బీడ్ ముందు రావాలి ఏ తర్వాత అనే ఆర్డర్ రాకపోతే నువ్వు ఒక స్పెసిఫిక్ డిజైన్ ని రీక్రియేట్ చేయలేవు. ప్రోటీన్ లో కూడా అమినో ఆసిడ్స్ ఒక నిర్దిక్ష సీక్వెన్స్ లో కలుస్తాయి.
(35:57) ఆ సీక్వెన్స్ ప్రోటీన్ యొక్క ప్రాపర్టీస్ మరియు ఫంక్షన్ పై ప్రభావం చూపుతుంది. కానీ ఇక్కడే మరో పెద్ద ప్రశ్న ప్రోటీన్ తయారయింది. అంతేనా లేదు. ప్రోటీన్ తయారైన తర్వాత అది సరైన షేప్ లో ఫోల్డ్ అవ్వాలి. కొన్ని ప్రోటీన్స్ కి ఇతర మాలిక్యూల్స్ తో ఇంటరాక్ట్ అవ్వాలి. కొన్ని ప్రోటీన్స్ సెల్ మెంబ్రేన్స్ లో పనిచేస్తాయి. కొన్ని ఎంజైమ్స్ కెమికల్ రియాక్షన్స్ ని వేగవంతం చేస్తాయి.
(36:14) కొన్ని సిగ్నల్స్ డిక్ట్ చేయడం సహాయపడతాయి. కొన్ని సెల్ స్ట్రక్చర్లు భాగమవుతాయి. అంటే dఎన్ఏ లో ఉన్న ఇన్ఫర్మేషన్ చివరికి సెల్ లో యాక్చువల్ ఫంక్షన్ గా మారుతుంది. ఒక రెస్టారెంట్ ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. ఒక రెస్టారెంట్ లో మెన్ రిస్పీ ఉంది. రిస్పీ ఉండటం ఒక విషయం కానీ చెఫ్ దాన్ని చదవాలి. ఇంటిగ్రెంట్స్ ఉండాలి.
(36:29) కరెక్ట్ ఆర్డర్ లో వాటిని ఉపయోగించాలి. కుకింగ్ జరగాలి. చివరి కస్టమర్ కి యాక్చువల్ డిష్ రావాలి. అదేవిధంగా DNAన్ఏ ఇన్ఫర్మేషన్,ఆర్ఎన్ఏ, ప్రోటీన్, సెల్యులర్ ఫంక్షన్ అనే చైన్ ని బ్రాడ్లీ అర్థం చేసుకోవచ్చు. కానీ DNAన్ఏ లో ఉన్న ప్రతి జీన్ ఎందుకు పని చేయదు మన సెల్ లో జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ లార్జ్లీ షేడ్ అయినా బ్రెయిన్ సెల్స్ మజిల్ సెల్స్ లివర్ [సంగీతం] సెల్స్ ఒకే జీన్స్ ని ఒకే విధంగా ఎక్స్ప్రెస్ చేయవు.
(36:51) అంటే DNAన్ఏ లో ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎప్పుడూ ఉపయోగించాలి అనేది కూడా చాలా ఇంపార్టెంట్. ఒక లైబ్రరీ ఎగ్జాంపుల్ ఒక లైబ్రరీలో 1000 బుక్స్ ఉన్నాయి అనుకోండి ఒక స్టూడెంట్ కి తన ఎగ్జామ్ కి అవసరమైంది ఫైవ్ బుక్స్ మాత్రమే కావచ్చు. మరో స్టూడెంట్ కి మరో ఫైవ్ కావచ్చు. లైబ్రరీలో మొత్తం బుక్స్ మారలేదు.
(37:07) వాటిని ఉపయోగించి పాటర్న్ మారింది. సెల్ లో కూడా dఎన్ఏ లో వేలా జీన్స్ ఉన్నప్పటికీ ఒక పర్టికులర్ సెల్ లో ఆ సమయంలో అవసరమైన జీన్స్ మాత్రమే యాక్టివ్ గా ఉండేలా రెగ్యులేటర్ సిస్టం పనిచేస్తాయి. అయితే ఏ జీన్ ని చదవాలి అని ఎవరు డిసైడ్ చేస్తారు ఇక్కడ మనం చాలా కేర్ఫుల్ గా ఉండాలి. ఎవరు హ్యూమన్ లో కూర్చొని డెసిషన్ తీసుకోవడం లేదు. సెల్ లో ట్రాన్స్క్రిప్షన్ ఫాక్టర్స్, రెగ్యులేటరీ DNAన్ఏ రీజన్, క్రోమాటిక్ స్ట్రక్చర్, కెమికల్ సిగ్నల్స్, సెల్ స్టేట్ మరియు ఇతర రెగ్యులేటరీ మెకానిజమ్స్ జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ ని ప్రభావితం చేస్తాయి.
(37:33) అంటే ఇవి ఒక సిగ్నల్ కంట్రోల్ కాదు ఇవి ఒక నెట్వర్క్ ఆఫ్ మాలిక్యులర్ రెగ్యులేషన్ ఒక ఆఫీస్ ఎగజాంపుల్ చూద్దాం ఒక పెద్ద ఆఫీస్ లో ఒకే ఫైలింగ్ సిస్టం ఉందనుకోండి కానీ ప్రతి డిపార్ట్మెంట్ కి అవసరమైన ఫైల్స్ మాత్రమే యక్సెస్ లో ఉంటాయి. మార్కెటింగ్ కి మార్కెటింగ్ డాక్యుమెంట్స్ అవసరం అకౌంట్స్ కి ఫైనాన్షియల్ డాక్యుమెంట్స్ అవసరం.
(37:51) హెచ్ఆర్ కి ఎంప్లాయి ఇన్ఫర్మేషన్ అవసరం. అందరి దగ్గర కంపెనీ మొత్తం ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండొచ్చు. కానీ అందరూ ప్రతి ఫైల్ ని ఒకేసారి ఉపయోగించరు. అదేవిధంగా సెల్ ఐడెంటిటీ లో ఏజిన్ యాక్టివ్ గా ఉన్నాయి ఏజిన్ ఇన్ఆక్టివ్ గా ఉన్నాయి అనే పాటర్న్ చాలా ముఖ్యమైనది. ఇప్పుడు క్రోమాటిన్ అనే మరో లేయర్ మన dఎన్ఏ చాలా పొడవైన మాలిక్యూల్ ఒక హ్యూమన్ సెల్ లోని DNAన్ఏ ని ఒక స్ట్రైట్ లైన్ గా పూర్తిగా చేపితే అది చాలా పొడవుగా ఉంటుంది.
(38:11) కానీ అది న్యూక్లియస్ లో కంపాక్ట్ గా ప్యాక్ అయి ఉంటుంది. DNAన్ఏ ప్రోటీన్స్ తో కలిసి క్రోమాటిన్ గా ఆర్గనైజ్ అవుతుంది. ఇది కేవలం ప్యాకేజింగ్ కోసం మాత్రమే కాదు DNAన్ఏ ఎంత యక్సిబుల్ గా ఉందో జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ పై కూడా ప్రభావం చూపుతుంది. దీన్ని ఒక లాక్డ్ ఫైలింగ్ క్యాబినెట్ తో ఊహించుకోవచ్చు. ఒక డాక్యుమెంట్ క్యాబిన్ లో ఉంది.
(38:28) డాక్యుమెంట్ ఉందని మాత్రమే ఎవరైనా వెంటనే దాన్ని ఉపయోగించలేరు. అది యక్సబుల్ గా ఉండాలి. కొన్ని బయాలజికల్ కాంటెక్స్ట్ లో dఎన్ఏ రీజన్ ఎక్కువగా యక్సెసిబుల్ గా ఉంటే దాన్ని ట్రాన్స్క్రిప్షన్ మిషనరీ ఉపయోగించే అవకాశం పెరగవచ్చు. ఇంకొన్ని రీజన్స్ టైట్లీ ప్యాక్డ్ గా ఉంటే వాటి ఎక్స్ప్రెషన్ తగ్గవచ్చు. మళ్ళీ గుర్తుంచుకోండి ఇది అనాలజీ మాత్రమే ఇక్కడే ఎపిజెటిక్స్ dఎన్ఏ సీక్వెన్స్ ని మార్చకుండా జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ ప్రభావం చూపే మాలిక్యూల్స్ మెకానిజమ్స్ ని బ్రాడ్లీ ఎపిజెటిక్ రెగ్యులేషన్ అంటాం.
(38:52) dఎన్ఏ మిథిలేషన్ హిస్టోన్ మోడిఫికేషన్స్ క్రోమాటిన్ రీమోడలింగ్ వంటి మెకానిజమ్స్ ఇందులో భాగం అంటే ఒకే dఎన్ఏ సీక్వెన్స్ ఉన్నా దాన్ని సెల్ ఎలా యక్సెస్ చేస్తుంది ఎంతవరకు ఉపయోగిస్తుంది అనే దానితో డిఫరెన్సెస్ ఉండవచ్చు. ఎపిజెటిక్స్ అంటే dఎన్ఏ కోడ్ ని మార్చడం కాదు. మన dఎన్ఏ లో ఉన్న ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎక్కువగా యూస్ చేయాలి ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ తక్కువగా యూస్ చేయాలి అనేదాన్ని ప్రభావితం చేసే సిస్టం లాంటిది.
(39:14) అది dఎన్ఏ సీక్వెన్స్ కి పైన పని చేసే రెగ్యులేటరీ లేయర్లలో ఒక భాగం. ఎపిజెటిక్ రెగ్యులేషన్ అంటే మరి ఎన్విరాన్మెంట్ కి సంబంధం ఏంటి? ఇక్కడ బయాలజీ మన జీవితానికి చాలా దగ్గరగా వస్తుంది. మన సెల్ కి బయట నుంచి వచ్చే సిగ్నల్స్, హార్మోన్స్, న్యూట్రియంట్స్, స్ట్రెస్ రిలేటెడ్ సిగ్నల్స్, టెంపరేచర్ కెమికల్ ఎన్విరాన్మెంట్ వంటి అనేక ఫ్యాక్టర్స్ సెల్యులర్ పాత్వేస్ పై ప్రభావం చూపగలదు.
(39:34) కొన్ని సందర్భాల్లో ఇవి జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ పాటర్న్ ని కూడా ప్రభావితం చేయవచ్చు. అందుకే DNA మన మొత్తం బయాలజికల్ డెస్టినీని ఒకటే నిర్ణయిస్తుంది అని చెప్పడం ఓవర్ సింప్లికేషన్. DNA చాలా ఇంపార్టెంట్. కానీ జీన్స్ ప్లస్ రెగ్యులేషన్ ప్లస్ ఎన్విరాన్మెంట్ ప్లస్ సెల్లర్ స్టేట్ అన్ని కలిసి ఫినోటైన్ ని ప్రభావితం చేస్తాయి.
(39:51) కానీ ఇక్కడ ఒక డేంజరస్ మిస్ కన్సెప్షన్ ఉంది. ఎన్విరాన్మెంట్ జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ ప్రభావితం చేస్తుంది. అంటే మనకు నచ్చిన విధంగా మన జీన్ ని పూర్తిగా మార్చుకోవచ్చు అని కాదు అది సైంటిఫికల్లీ కరెక్ట్ కాదు మనకు కంట్రోల్ లేని జెనటిక్ ఫాక్టర్స్ చాలా ఉన్నాయి. మన ఎన్విరాన్మెంట్ కొన్ని బయాలజికల్ ప్రాసెస్ ని ఇన్ఫ్లయెన్స్ చేయగలదు.
(40:08) కానీ ప్రతి డిసీజ్ ని లైఫ్ స్టైల్ లో ప్రివెంట్ చేయొచ్చు అని చెప్పలేం. ఇక్కడ బయాలజీలో న్యూయన్స్ చాలా ఇంపార్టెంట్. ఇప్పుడు అసలు వండర్ఫుల్ ఒక సెల్ లో dఎన్ఏ ఉంది DNAన్ఏ లో ఇన్ఫర్మేషన్ ఉంది. ఆ ఇన్ఫర్మేషన్ నుంచి ఆర్ఎన్ఏ తయారవుతుంది. ఆర్ఎన్ఏ నుంచి ప్రోటీన్స్ తయారవుతాయి. ప్రోటీన్స్ మళ్ళీ సెల్ లో కెమికల్ రియాక్షన్స్ ని కంట్రోల్ చేస్తాయి.
(40:25) కొన్ని ప్రోటీన్స్ DNAన్ఏ ని కాపీ చేయడంలో సహాయపడతాయి. కొన్ని DNAన్ఏ ని రిపేర్ చేయడంలో సహాయపడతాయి. కొన్ని ఇతర జీన్స్ ఎక్స్ప్రెషన్ ని రెగ్యులేట్ చేస్తాయి. అంటే ఇక్కడ ఒక ఫ్యాషనేటింగ్ లూప్ కనిపిస్తుంది. DNAన్ఏ ఆర్ఎన్ఏ ప్రోటీన్ కానీ ప్రోటీన్ కూడా DNAన్ఏ ని మెయింటైన్ కాపీ రెగ్యులేట్ చేయడంలో పాత్ర పోషిస్తాయి. అంటే DNAన్ఏ ఒంటరిగా పనిచేసే ఇన్స్ట్రక్షన్ బుక్ కాదు DNAన్ఏప్ఆర్ఎన్ఏప్లస్ ప్రోటీన్స్ ప్లస్ సెల్లర్ మిషనరీ ఒక ఇంటర్ కనెక్టెడ్ సిస్టం లో పనిచేస్తాయి.
(40:48) మరి మొదట ఇవన్నీ ఎలా వచ్చాయి ఇక్కడ మన డాక్యుమెంటరీ మరోసారి ఒక చాలా పెద్ద ప్రశ్న దగ్గరికి వస్తుంది. DNAన్ఏ ని కాపీ చేయటానికి మిషనరీ కావాలి. మిషనరీని తయారు చేయడానికి జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ కావాలి. అయితే మొదట ఏం వచ్చింది? DNAన్ఏ నా ఆర్ఎన్ఏ నా ప్రోటీనా లేక వాటికంటే ముందు సింపులర్ కెమికల్ సిస్టమ్స్ ఏమైనా ఉన్నాయా? ఇది మనల్ని అరిజన్ ఆఫ్ లైఫ్ అనే ఇంకా పెద్ద సైంటిఫిక్ మిస్టరీ వైపు తీసుకెళ్తుంది.
(41:12) అంటే జీవం ఎలా పుట్టింది కానీ మన కరెంట్ డాక్యుమెంటరీ అక్కడికి పూర్తిగా వెళ్ళదు. ఎందుకంటే మన క్వశ్చన్ ఇంకా ఒక సెల్ నుంచి హ్యూమన్ ఎలా తయారయ్యాడు అనే దానిపైనే ఉంది. అందుకే ఈ ప్రశ్న మనం ఇక్కడ ఒక ఓపెన్ మిస్టరీ గా వదిలేద్దాం. ఇప్పుడు మన స్టోరీలో మరో లేయర్ DNAన్ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ని సెల్ ఉపయోగించగలదని చూసాం. కానీ మన బాడీలో ప్రతి సెల్ ఒకేలా ఉండదు.
(41:30) కొన్ని సెల్స్ ఎలక్ట్రికల్ సిగ్నల్స్ జనరేట్ చేయగలవు. కొన్ని కాంటాక్ట్ అవుతాయి. కొన్ని ఆక్సిజన్ ట్రాన్స్ఫర్ చేస్తాయి. కొన్ని ఫారెన్ ఇన్వైడర్స్ ని అటాక్ చేస్తాయి. కొన్ని హార్మోన్స్ రిలీజ్ చేస్తాయి. అంటే ఒకే బయాలజికల్ సిస్టం లో ఇన్ని స్పెషలైజ్డ్ సెల్స్ ఎలా కోఆర్డినేట్ అవుతున్నాయి మరి బ్రెయిన్ లోని సెల్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎలా ప్రాసెస్ చేస్తాయి ఒక థాట్ ఎలా ఏర్పడుతుంది? ఒక మెమరీ ఎలా స్టోర్ అవుతుంది? మనకు నేను అనే ఫీలింగ్ ఎక్కడి నుంచి వస్తుంది.
(41:53) ఇక్కడి నుంచి మన డాక్యుమెంటరీ సెల్ నుంచి న్యూరో సిస్టం బ్రెయిన్ మైండ్ అనే ఇంకా డీపర్ టెర్రిటరీ లోకి వెళ్ళగలదు. ఇది మనకు ఒక పవర్ఫుల్ లెసన్ ఇస్తుంది. ఒక పెద్ద బుక్ లో ప్రతి పేజ్ ఒకేసారి ఉపయోగించాల్సిన అవసరం లేదు. నీ జీవితంలో కూడా నీకు ఉన్న ప్రతి స్కిల్ ని ప్రతి ఐడియా ప్రతి అపర్చునిటీ ఒకేసారి ఉపయోగించాల్సిన అవసరం లేదు.
(42:11) సరైన సమయంలో సరైన దాన్ని ఉపయోగించడం కూడా ఒక స్కిల్ మరో ముఖ్యమైన లెసన్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండటం ఒక విషయం దాన్ని ఉపయోగించడం మరో విషయం. ఎక్కువ నాలెడ్జ్ ఉన్నా దాన్ని యాక్షన్ గా మార్చకపోతే అది మన జీవితాన్ని మార్చదు. సెల్ లో కూడా dఎన్ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. ఆ ఇన్ఫర్మేషన్ ఆర్ఎన్ఏ గా ప్రాసెస్ అవ్వాలి ప్రోటీన్ గా ట్రాన్స్లేట్ అవ్వాలి ఫంక్షన్ గా మారాలి అలాగే మన జీవితంలో కూడా నాలెడ్జ్ అండర్స్టాండింగ్ [సంగీతం] యాక్షన్ రిజల్ట్ అనే జర్నీ అవసరం.
(42:35) చివరికి నీ దగ్గర ఎంత ఇన్ఫర్మేషన్ ఉందో కంటే అవసరమైన ఇన్ఫర్మేషన్ ని సరైన సమయంలో ఎలా ఉపయోగిస్తున్నావ అనేదే ముఖ్యం. ఇప్పుడు మనం ఒక ముఖ్యమైన విషయం చూసాం. DNAన్ఏ లో ఇన్ఫర్మేషన్ ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు. ఆ ఇన్ఫర్మేషన్ ఉపయోగించబడాలి. జీన్ ఎక్స్ప్రెషన్ రెగ్యులేట్ అవ్వాలి. ప్రోటీన్స్ తయారవ్వాలి ఆ ప్రోటీన్స్ సెల్స్ లో వివిధ పనులు చేయాలి.
(42:50) అయితే ఇప్పుడు మనం ఇంకా ఒక అడుగు ముందుకు వెళ్దాం. అదే జెనటిక్ ఇన్ఫర్మేషన్ లో మొదలైన సెల్స్ లో ఒకటి బ్రెయిన్ లో భాగమైంది మరొటి హార్ట్ లో భాగమైంది ఇంకోటి మజిల్ గా మారింది. అయితే ఇక్కడి నుంచి మన కథ సెల్ నుండి బ్రెయిన్ వైపు అడుగు వేస్తుంది. ఒకే ఒక్క స్టార్టింగ్ సెల్ నుంచి మనం ఆలోచించే బ్రెయిన్ ఎలా తయారయింది.
(43:07) మొదట ఒక విషయం గుర్తుంచుకోవాలి బ్రెయిన్ మొదటి నుంచే ఒక కంప్లీట్ ఆర్గాన్ గా ఉండదు. డెవలప్మెంట్ సమయంలో సెల్ మల్టిప్లై అవుతాయి. వాటిలో కొన్ని న్యూరల్ లైనస్ వైపు డెవలప్ అవుతాయి. వాటిలో ప్రత్యేకమైన సెల్స్ న్యూరాన్స్ మరియు గ్లేయర్ సెల్స్ వంటి నర్వస్ సిస్టం సెల్స్ టైప్ గా డెవలప్ అవుతాయి. అంటే బ్రెయిన్ ఒకేసారి తయారైన ఆబ్జెక్ట్ కాదు స్టెప్ బై స్టెప్ గా నిర్మించబడే బయాలజికల్ సిస్టం ఒక బిల్డింగ్ ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం.
(43:27) ఒక హ్యూజ్ బిల్డింగ్ నిర్మిస్తున్నారుని ఊహించండి. మొదట అక్కడ ఒక ఎంటీ ఫ్లాట్ మాత్రమే ఉంటుంది. తర్వాత ఫౌండేషన్ తర్వాత ఫ్లోర్స్ తర్వాత రూమ్స్ తర్వాత ఎలక్ట్రికల్ వైరింగ్ ప్లంబింగ్ డోర్స్, వెంటిలేషన్ చివరికి మనకు కంప్లీట్ బిల్డింగ్ కనిపిస్తుంది. కానీ బిల్డింగ్ చివర్లో కనిపించే స్ట్రక్చర్ మొదటి ఒక రోజు నుంచి అక్కడ లేదు.
(43:44) స్టెప్ బై స్టెప్ కన్స్ట్రక్షన్ వల్ల అది ఏర్పడింది. బ్రెయిన్ డెవలప్మెంట్ కూడా ఓ కంప్లీట్ బ్రెయిన్ ని ఒకేసారి తయారు చేయడం కాదు. సెల్స్ ప్రత్యేక ఐడెంటిటీస్ పొందుతూ సరైన రీజన్ లో ఆర్గనైజ్ అవుతూ కనెక్షన్స్ ఏర్పరచుకుంటూ ఒక నర్వస్ సిస్టం ని నిర్మిస్తాయి. కానీ బ్రెయిన్ కి ఒక స్పెషల్ ప్రాబ్లం ఉంది. హార్ట్ కి హార్ట్ పని చేయాలి.
(44:02) మెల్స్ కి కాంట్రాక్ట్ అవ్వాలి. కానీ బ్రెయిన్ కి బ్రెయిన్ లోని సెల్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ రిసీవ్ చేయాలి ప్రాసెస్ చేయాలి మరోసెల్ కి పంపాలి అంటే బ్రెయిన్ లో కమ్యూనికేషన్స్ చాలా ముఖ్యమైనవి. న్యూరాన్స్ అంటే ఏంటి న్యూరాన్స్ ని ఒక సింపుల్ కమ్యూనికేషన్ యూనిట్ గా ఊహించుకోవచ్చు. దానికి బ్రాడ్లీ సెల్ బాడీ డెండ్రైట్స్ [సంగీతం] ఆక్సాన్స్ వంటి స్ట్రక్చర్స్ ఉన్నాయి.
(44:21) డెంట్స్ ఇతర సెల్స్ నుంచి సిగ్నల్స్ రిసీవ్ చేయడంలో సహాయపడతాయి. ఆక్సిజన్ సిగ్నల్స్ ని ఇతర సెల్స్ వైపు పంపడంలో సహాయపడుతుంది. కానీ ఇక్కడ కూడా ఒక ముఖ్యమైన విషయం న్యూరాన్ ఒక సింపుల్ ఎలక్ట్రికల్ వైర్ కాదు అది ఎలక్ట్రికల్ చేంజెస్, కెమికల్ సిగ్నల్స్, [సంగీతం] అయాన్ ఛానల్స్, న్యూరో ట్రాన్స్మిటర్స్ వంటి అనేక బయాలజికల్ ప్రాసెస్ తో పనిచేసే లివింగ్ సెల్ ఒక టెలిఫోన్ నెట్వర్క్ ఎగ్జాంపుల్ తో చూద్దాం.
(44:41) ఒక పెద్ద సిటీలో వేలాది టెలిఫోన్ యూసర్స్ ఉన్నారని ఊహించండి. ఒక పర్సన్ కి ఒకే ఫోన్ ఉందంటే అది పెద్ద నెట్వర్క్ కాదు. కానీ వేలాది ఫోన్స్ వేరు వేరు కనెక్షన్స్ తో నెట్వర్క్ గా పని చేస్తే ఇన్ఫర్మేషన్ ఒక చోటు నుంచి ఇంకో చోటికి వెళ్ళగలదు. బ్రెయిన్ లో కూడా న్యూరాన్స్ మధ్య కనెక్షన్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ ప్రాసెసింగ్ కి చాలా ముఖ్యమైనవి. కానీ ఇక్కడ ఫోన్ వైర్ బయట నుంచి ఎవరు కనెక్ట్ చేయరు.
(45:00) డెవలపింగ్ నెర్వస్ సిస్టం లో బయాలజికల్ మెకానిజమ్స్ ద్వారా ఆక్సన్స్ గ్రో అవుతూ టార్గెట్ రీజన్స్ ని చేరి కనెక్షన్స్ ఏర్పరుస్తాయి. ఆక్సన్స్ ఎటు వెళ్ళాలో ఎలా తెలుస్తుంది. మనకు రోడ్ కన్స్ట్రక్షన్ ఎగ్జాంపుల్ గుర్తుందా? ఒక రోడ్ కి డెస్టినేషన్ మాత్రమే కాదు దారిలో కెమికల్ సైన్స్ కూడా అవసరం. డెవలపింగ్ నర్వస్ సిస్టం లో గ్రోయింగ్ ఆక్సిజన్స్ కి వాటి సరౌండింగ్స్ లోని మాలిక్యూల్ ఫ్యూస్ డైరెక్షనల్ ఇన్ఫర్మేషన్ ఇవ్వగలదు.
(45:22) కొన్ని మాలిక్యూల్స్ ఇక్కడికి రా అనే విధంగా అట్రాక్ట్ చేయగలవు. మరికొన్ని ఈ దారి వద్దు అనే విధంగా రిపెల్ చేయగలవు. దీన్ని బ్రాడ్లీ ఆక్సిజన్ గైడెన్స్ అంటారు. ఇక్కడ మళ్ళీ ఒక క్లారిఫికేషన్ నర్వస్ కి నేను బ్రెయిన్ లోని ఈ ఎగజక్ట్ లొకేషన్ కి వెళ్ళాలి అని హ్యూమన్ లైక్ అవేర్నెస్ ఉండదు. అది మాలిక్యులర్ రిసెప్టర్స్ గైడెన్స్ క్యూస్ సిల్లర్ మిషనరీ వంటి బయాలజికల్ మెకానిజమ్స్ కి రెస్పాండ్ చేస్తుంది.
(45:44) అంటే డైరెక్షన్ ఉంది కానీ హ్యూమన్ స్టైల్ కాన్స్షయస్ ప్లానర్ అవసరం లేదు. ఇప్పుడు ఒక రైల్వే ఎగ్జాంపుల్ ఒక రైల్వే ట్రాక్ ని ఊహించండి ట్రైన్ కి దాని ముందు ఉన్న ట్రాక్ గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ అవసరం సిగ్నల్స్, స్విచెస్, ట్రాక్ లేఔవుట్ వీటిని బట్టి ట్రైన్ సరైన డైరెక్షన్ లో వెళ్ళగలదు. అదేవిధంగా గ్రోయింగ్ ఆక్జన్ కి తన సరౌండింగ్స్ లోని మాలిక్యూల్స్ సిగ్నల్స్ దాన్ని పాత్ ని ఇన్ఫ్లయెన్స్ చేయగలదు.
(46:02) కానీ బయాలజికల్ సిస్టం రైల్వే లాగా మెకానికల్లీ రెడ్ టైమడ్ కాదు డెవలప్మెంట్ లో జీన్స్ సిగ్నల్స్ సెల్యులర్ ఇంటరాక్షన్స్ గ్రోత్ డైనమిక్స్ వంటి అనేక ఫాక్టర్స్ కలిసి పనిచేస్తాయి. అయితే కనెక్షన్స్ ఏర్పడితే కథ పూర్తఅయిందా లేదు ఇది ఇంకా ఇంట్రెస్టింగ్ డెవలప్మెంట్ లో కొన్ని కనెక్షన్స్ ఏర్పడతాయి. వాటిలో కొన్ని కాలక్రమంలో స్ట్రెంతన్ అవుతాయి కొన్ని వీకెన్ అవుతాయి.
(46:23) కొన్ని ఎలిమినేట్ చేయబడతాయి. అంటే బ్రెయిన్ ని నిర్మించడం అంటే కనెక్షన్స్ యాడ్ చేయడం మాత్రమే కాదు కనెక్షన్స్ ని రిఫైన్ చేయడం కూడా ఒక క్లాస్ రూమ్ ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. ఒక టీచర్ మొదటి రోజు స్టూడెంట్ ని ఒకే క్లాస్ రూమ్ లో కూర్చోబెట్టాడు అనుకోండి తర్వాత ఎవరు ఏ సబ్జెక్ట్ లో స్ట్రాంగ్ ఎవరు ఏ యాక్టివిటీలో ఇంట్రెస్టెడ్ ఎవరు ఎవరితో ఎఫెక్టివ్లీ వర్క్ చేస్తారు అని తెలుసుకుంటారు. గ్రూప్స్ మారుస్తారు.
(46:42) కొన్ని కాంబినేషన్స్ యూస్ఫుల్ గా ఉంటాయి. కొన్ని అవసరం లేకపోవచ్చు. బ్రెయిన్ లో కూడా ఎక్స్పీరియన్స్ మరియు డెవలప్మెంట్ సమయంలో న్యూరల్ కనెక్షన్స్ లో చేంజెస్ జరుగుతాయి. కొన్ని పాత్వేస్ స్ట్రెంతన్ అవుతాయి. కొన్ని వీకెండ్ లేదా ఎలిమినేట్ అవుతాయి. ఈ ప్రాసెస్ లో ఎక్స్పీరియన్స్ కూడా ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది. అందుకే చైల్డ్హుడ్ చాలా ఇంపార్టెంట్.
(46:59) పిల్లవాడు పుట్టిన తర్వాత బ్రెయిన్ పూర్తిగా ఫినిష్డ్ ప్రాడక్ట్ కాదు డెవలప్మెంట్ కొనసాగుతుంది. పిల్లవాడు చూస్తాడు వింటాడు మాట్లాడటం నేర్చుకుంటాడు నడవడం నేర్చుకుంటాడు తన సరౌండింగ్స్ తో ఇంటరాక్ట్ అవుతాడు ప్రతి ఎక్స్పీరియన్స్ బ్రెయిన్ లోని నాచురల్ యాక్టివిటీ పాటర్న్స్ పై ప్రభావం చూపుతుంది. రిపీటెడ్ ఎక్స్పీరియన్స్ కొన్ని న్యూరల్ పాత్వేస్ ని స్ట్రెంతన్ చేయడానికి సహాయపడవచ్చు.
(47:18) అదే బ్రాడల్ కాన్సెప్ట్ లో న్యూరోప్లాసిటీ అంటాం. అంటే బ్రెయిన్ కనెక్షన్స్ ఎక్స్పీరియన్స్ మరియు లెర్నింగ్ అనుగుణంగా మారగల సామర్థ్యం. ఒక రోడ్ ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. ఒక ఫీల్డ్ లో మొదట ఒక రోడ్డు కూడా లేదనుకోండి ఒక వ్యక్తి ప్రతిరోజు అదే దారిలో నడుస్తూ ఉంటే ఆ పాత్ గ్రాడ్ువల్లీ క్లియర్ అవుతుంది. మరెవరైనా ఆ దారిలో నడిస్తే అది మరింత ఎస్టాబ్లిష్డ్ పాత్ గా మారుతుంది.
(47:38) బ్రెయిన్ లో కూడా రిపిటడ్ న్యూరల్ యాక్టివిటీ కొన్ని కనెక్షన్స్ ని స్ట్రెంతన్ చేయడానికి దోహద పడుతుంది. అయితే బ్రెయిన్ ప్లాస్టిసిటీని లిటరలీ రోడ్ ఇన్ఫర్మేషన్ గా అర్థం చేసుకోకూడదు. ఇది కాన్సెప్ట్ అర్థం అవ్వడానికి ఎగ్జాంపుల్ మాత్రమే. మరి బ్రెయిన్ లో న్యూరాన్స్ మాత్రమే ఉన్నాయా లేదు ఇవి చాలా ఇంపార్టెంట్ బ్రెయిన్ లో క్లేర్ సెల్స్ కూడా ఉన్నాయి.
(47:56) ఇవి ఒకే టైప్ కాదు వాటికి సపోర్ట్ మెటబాలిజం ఫంక్షన్స్ ఇన్సులేషన్ అయన్ బాలెన్స్ ఇమ్యూన్ రిలేటెడ్ లూన్స్ వంటి అనేక ఫంక్షన్స్ ఉన్నాయి అంటే బ్రెయిన్ ని కేవలం న్యూరాన్స్ ఈ బ్రెయిన్ అని చెప్పడం ఇన్కంప్లీట్ బ్రెయిన్ ఒక కాంప్లెక్స్ సెల్లర్ ఎకోసిస్టం ఇప్పుడు అసలు ప్రశ్న దగ్గరికి రండి ఒక న్యూరాన్ మరో న్యూరాన్ కి సిగ్నల్స్ పంపుతుంది వేలా న్యూరాన్స్ మిలియన్ల కనెక్షన్స్ ఇంకా పెద్ద నెట్వర్క్ అలా నెట్వర్క్స్ కలిసి పనిచేస్తాయి అయితే ఈ ఎలక్ట్రికల్ ప్లస్ కెమికల్ సిగ్నల్స్ నుంచి ఒక ఇమేజ్ ని మనం ఎలా చూస్తాం ఒక సౌండ్ ని ఎలా గుర్తిస్తాం ఒక వర్డ్ కి మీనింగ్ ఎలా వస్తుంది? ఒక
(48:25) మెమరీ ఎలా గుర్తుకొస్తుంది? ఇది ఇంకా డీపర్ క్వశ్చన్ ఎందుకంటే ఒక న్యూరాన్ కి నీ చిన్నప్పటి బర్త్ డే గురించి కంప్లీట్ నాలెడ్జ్ లేదు. మరో న్యూరాన్ కి నీ ఫేవరెట్ సాంగ్ గురించి తెలియకపోవచ్చు. అయినా వేలాది లక్షలాది కోట్లాది న్యూరాన్స్ ఇంటరాక్షన్ కలిసి మనక ఒక యూనిఫైడ్ ఎక్స్పీరియన్స్ లా అనిపించే ప్రాసెసింగ్ కి దోహద పడతాయి.
(48:43) ఇక్కడే మనం మరో బౌండరీకి చేరుకున్నాం. ఇప్పటి వరకు మనం సెల్ ఎలా తయారయింది సెల్ ఎలా స్పెషలైజ్ అయింది బాడీ ప్లాన్ ఎలా ఏర్పడింది? సెల్ ఎలా కమ్యూనికేట్ చేస్తున్నాయి dఎన్ఏ ఇన్ఫర్మేషన్ ఎలా ఉపయోగపడుతుంది బ్రెయిన్ ఎలా డెవలప్ అవుతుంది అనే క్వశ్చన్స్ కి జర్నీగా వచ్చాం. కానీ ఇప్పుడు మనం బయాలజీ నుంచి న్యూరోసైన్స్ ప్లస్ సైకాలజీ ప్లస్ ఫిలాసఫీ మధ్యలో ఉన్న టెర్రిటరీలోకి అడుగు పెడుతున్నాం.
(49:05) ఎందుకంటే న్యూరాన్ సిగ్నల్స్ పంపుతున్నాయని మనకు తెలుసు. బ్రెయిన్ నెట్వర్క్స్ ఇన్ఫర్మేషన్ ప్రాసెస్ చేస్తాయని మనకు తెలుసు. కానీ ఆ సిగ్నల్స్ నుంచి నేను అనే అనుభవం ఎలా వస్తుంది ఇది ఇంకా పూర్తిగా సాల్వ్డ్ క్వశ్చన్ కాదు. బ్రెయిన్ డెవలప్మెంట్ మనకు ఒక బ్యూటిఫుల్ లెసన్ చెప్తుంది. ఒక కనెక్షన్ ఏర్పడటం మాత్రమే ముఖ్యం కాదు ఏ కనెక్షన్ ని స్ట్రెంతన్ చేయాలి దేన్ని వీకెన్ చేయాలి దేన్ని వదిలేయాలి అనేది కూడా ముఖ్యం.
(49:24) మన జీవితంలో కూడా ప్రతి హ్యాబిట్ ని మెయింటైన్ చేయాల్సిన అవసరం [సంగీతం] లేదు. ప్రతి డిస్ట్రక్షన్ ని ఫాలో చేయాల్సిన అవసరం లేదు. ప్రతి పాత పాటర్న్ ని అలాగే కొనసాగించాల్సిన అవసరం లేదు. మన బ్రెయిన్ ఇట్ సెల్ఫ్ [సంగీతం] ఎక్స్పీరియన్స్ కి అనుగుణంగా తన కనెక్షన్స్ ని మార్చుకోగలదు. దీన్నే న్యూరోప్లాస్టిసిటీ అంటారు.
(49:39) అందుకే నీ గతం నీ బ్రెయిన్ ని ప్రభావితం చేసి ఉండొచ్చు. కానీ ఈ ఫ్యూచర్ పూర్తిగా ఫిక్స్ అయిపోయిందని అర్థం కాదు లెర్నింగ్ ప్రాక్టీస్ ఎక్స్పీరియన్స్ ఎన్విరాన్మెంట్ [సంగీతం] వంటి ఫాక్టర్స్ ద్వారా బ్రెయిన్ లో మార్పులు సాధ్యమే అంటే మార్పు అనేది ఒక్క రోజులో జరిగే విషయం కాదు రిపీటెడ్ ఎక్స్పీరియన్సెస్ రిపీటెడ్ యాక్షన్స్ రిపీటెడ్ [సంగీతం] లెర్నింగ్ ఈ కాలక్రమంలో మనలోని సిస్టమ్స్ నే మార్చగలవు.
(49:58) కానీ ఇప్పుడు మనం మళ్ళీ మన అసలు ప్రశ్న దగ్గరికి వచ్చాం. ఒకే ఒక సెల్ నుంచి మొదలైన ఈ జర్నీ ఒక సెల్ ని బ్రెయిన్ సెల్ గా మార్చింది. ఒక సెల్ ని మజిల్ సెల్ గా మార్చింది. మరో సెల్ ని హార్ట్ లో భాగం చేసింది. కానీ బ్రెయిన్ ఒక్కటే కాదు కదా ఒక హ్యూమన్ బాడీలో హార్ట్ ఉంటుంది, లంగ్స్ ఉన్నాయి, కిడ్నీస్ ఉన్నాయి, లివర్ ఉంది, మజల్స్ ఉన్నాయి బోన్స్ ఉన్నాయి, బ్లడ్ ఉంది, ఇమ్యూన్ సిస్టం ఉంది.
(50:18) ఇవి వేరు వేరు సిస్టమ్స్ కానీ ఒకే బాడీగా పనిచేస్తున్నాయి. ఒక ఆర్గాన్ కి ఇంకో ఆర్గాన్ తో ఏం సంబంధం హార్ట్ కి ఎప్పుడు వేగంగా కొట్టుకోవాలి ఎలా తెలుస్తుంది లంగ్స్ ఎంత ఆక్సిజన్ తీసుకోవాలి ఎలా అడ్జస్ట్ అవుతుంది కిడ్నీస్ ఏది బయటకి పంపాలి ఏది రిటైన్ చేయాలి అని ఎలా రెగ్యులేట్ చేస్తాయి ఇన్ని వేరు వేర్ సిస్టమ్స్ ఒకే హ్యూమన్ బాడీగా ఎలా కోఆర్డినేట్ అవుతున్నాయి ఇక్కడి నుంచి మన జర్నీ బ్రెయిన్ డెవలప్మెంట్ నుంచి ఒక కంప్లీట్ హ్యూమన్ బాడీ ఎలా సిస్టం గా పనిచేస్తుంది అనే ప్రశ్న వైపు వెళ్తుంది.
(50:43) ఇప్పుడు మన జర్నీలో ఒక అడుగు వెనక్కి వచ్చి మొత్తం హ్యూమన్ బాడీని ఒక సిస్టం గా చూద్దాం. ఒక పెద్ద సిటీని ఊహించుకోండి ఆ సిటీలో వాటర్ సప్లై ఉంటుంది ఎలక్ట్రిసిటీ ఉంటుంది రోడ్స్ ఉన్నాయి హాస్పిటల్స్ ఉన్నాయి ట్రాన్స్పోర్ట్ ఉంటుంది వేస్ట్ మేనేజ్మెంట్ ఉంటుంది పోలీస్ ఉంటారు ప్రతి డిపార్ట్మెంట్ కి తన పని వేరు కానీ ఒక డిపార్ట్మెంట్ వండర్గా పని చేస్తే మొత్తం సిటీ సరిగ్గా నడవదు ఎలక్ట్రిసిటీ లేకపోతే వాటర్ సప్లై కూడా ప్రభావం కావచ్చు రోడ్ సరిగ్గా లేకపోతే ట్రాన్స్పోర్ట్ దెబ్బ తింటుంది.
(51:10) ట్రాన్స్పోర్ట్ సమస్య వస్తే హాస్పిటల్స్ కూడా ప్రభావం పడుతుంది. అంటే ప్రతి డిపార్ట్మెంట్ కి తన పని ఉన్న అన్ని ఒకదానితో ఒకటి కనెక్టెడ్ గా ఉన్నాయి. మన హ్యూమన్ బాడీలో కూడా ఇదే కాన్సెప్ట్ కనిపిస్తుంది. కానీ ఒక ముఖ్యమైన డిఫరెన్స్ ఉంది. సిటీని బయట ఉన్న మనుషులు మేనేజ్ చేస్తారు. కానీ మన హ్యూమన్ బాడీలో కోఆర్డినేషన్ ని అనేక బయాలజికల్ సిస్టమ్స్ కలిసి నిర్వహిస్తాయి.
(51:29) మన బాడీలో నర్వస్ సిస్టం ఉంది. ఇది చాలా వేగంగా ఇన్ఫర్మేషన్ ని పంపగలదు. ఎండోక్రైన్ సిస్టం ఉంది. ఇది హార్మోన్స్ ద్వారా బాడీలోని దూర ప్రాంతాలకు కెమికల్ మెసేజ్ పంపుతుంది. అంతేకాదు బ్లడ్ సర్క్యులేషన్, ఇమ్యూన్ సిగ్నల్స్, లోకల్ కెమికల్ సిగ్నల్స్ ఇవన్నీ కూడా బాడీలో కోఆర్డినేషన్ కి సహాయపడతాయి. అంటే మన బాడీని ఒకే ఒక సిస్టం కంట్రోల్ చేయడం కాదు అనేక సిస్టమ్స్ కలిసి ఒకదానితో ఒకటి కమ్యూనికేట్ చేసుకుంటూ పనిచేస్తాయి.
(51:51) ఒక చిన్న ఎగ్జాంపుల్ చూద్దాం. నువ్వు ఒకసారిగా ప్రమాదాన్ని చూసావనుకో నీ సెన్సరీ సిస్టమ్స్ ఆ ఇన్ఫర్మేషన్ డిటెక్ట్ చేస్తాయి. బ్రెయిన్ ఆ సిచువేషన్ కి రెస్పాన్స్ ని కోఆర్డినేట్ చేస్తుంది. దాని తర్వాత హార్ట్ రేట్ పెరుగుతుంది. బ్రీతింగ్ వేగం మారుతుంది. మజల్ కి బ్లడ్ ఫోర్ డిస్ట్రిబ్యూషన్ మారొచ్చు. డైజెస్టివ్ యాక్టివిటీ కూడా కొంతసేపు తగ్గవచ్చు.
(52:08) ఇక్కడ హార్ట్ ఒకటే నిర్ణయం తీసుకోలేదు. లంగ్స్ ఒకటే నియం తీసుకోలేదు. మజల్స్ కూడా ఒంటరిగా పని చేయలేదు. ఒకే సిచువేషన్ కి వేరు వేరు సిస్టమ్స్ కలిసి రెస్పాన్స్ ఇచ్చాయి. ఇదే బాడీ కోఆర్డినేషన్. ఇప్పుడు ఇంకో ముఖ్యమైన విషయం మన బాడీ ప్రతిరోజు తనలోనే కండిషన్స్ ని కాన్స్టెంట్లీ అడ్జస్ట్ చేస్తూ ఉంటుంది. బాడీ టెంపరేచర్ పెరిగితే కూలింగ్ మెకానిజమ్స్ [సంగీతం] పనిచేస్తాయి.
(52:27) బ్లడ్ గ్లూకోస్ పెరిగితే దాన్ని రెగ్యులేట్ చేయడానికి మెకానిజమ్స్ పనిచేస్తాయి. వాటర్ బాలెన్స్ మారితే కిడ్నీ హార్మోన్స్ వంటి సిస్టమ్స్ స్పందిస్తాయి. బ్లడ్ లో ఆక్సిజన్ లేదా కార్బన్ డైాక్సైడ్ [సంగీతం] లెవెల్స్ మారితే రెస్పిరేటరీ సిస్టం రెస్పాన్స్ మారొచ్చు. అంటే బాడీలో పరిస్థితులు మారుతున్న వాటిని ఒక సూటబుల్ రేంజ్ లో ఉంచడానికి అనేక సిస్టమ్స్ నిరం పనిచేస్తూ ఉంటాయి.
(52:46) దీన్నే హోమియోస్టేసిస్ అంటారు. సింపుల్ గా చెప్పాలంటే బాడీ తన ఇంటర్నల్ బాలెన్స్ ని మెయింటైన్ చేసుకునే ప్రాసెస్ ఇది అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక థర్మల్ స్టార్ట్ ఎగ్జాంపుల్ తీసుకుందాం. రూమ్ లో టెంపరేచర్ ఎక్కువైతే కూలింగ్ సిస్టం యాక్టివ్ అవుతుంది. టెంపరేచర్ తగ్గితే కూలింగ్ తగ్గుతుంది అంటే సిస్టం చేంజ్ ని డిటెక్ట్ చేస్తుంది. దానికి రెస్పాన్స్ ఇస్తుంది తర్వాత మళ్ళీ అడ్జస్ట్ అవుతుంది.
(53:05) మన బాడీలో కూడా ఇలాంటి ఫీడ్బ్యాక్ మెకానిజమ్స్ చాలా చోట్ల కనిపిస్తాయి. కానీ మన బాడీ ధర్మోస్టాట్ లాగా సింపుల్ సిస్టం కాదు ఇది కేవలం కాన్సెప్ట్ అర్థం చేసుకోవడానికి ఒక సింపుల్ ఎగ్జాంపుల్ ఇప్పుడు బ్లడ్ ని చూద్దాం బ్లడ్ ని కేవలం బాడీలో తిరిగే రెడ్ లిక్విడ్ అని అనుకుంటే ఇది చాలా చిన్న ఎక్స్ప్లనేషన్ బ్లడ్ ఆర్గన్ ని ట్రాన్స్పోర్ట్ చేస్తుంది.
(53:21) న్యూట్రియంట్స్ ని తీసుకెళ్తుంది. హార్మోన్స్ ని ట్రాన్స్పోర్ట్ చేస్తుంది. కార్బన్ డైాక్సైడ్ ని తిరిగి లంగ్స్ వైపు తీసుకెళ్ళడంలో సహాయపడుతుంది. వేస్ట్ ప్రొడక్ట్స్ ట్రాన్స్పోర్ట్ లో కూడా పాత్ర ఉంటుంది. ఇమ్యూన్ సెల్స్ కూడా బ్లడ్ ద్వారా సర్క్ులేట్ అవుతాయి. అంటే బ్లడ్ బాడీలో ట్రాన్స్పోర్ట్ మరియు కమ్యూనికేషన్ కి ఒక ముఖ్యమైన నెట్వర్క్.
(53:36) ఇప్పుడు ఒక బ్రీత్ ని చూద్దాం. నువ్వు ఒక బ్రీత్ తీసుకున్నావు. ఎయిర్ లంగ్స్ లోకి వెళ్తుంది. లంగ్స్ లోని చిన్న ఎయిర్ స్ట్రాప్స్ అయిన అలియోలై దగ్గర ఆక్సిజన్ బ్లడ్ లోకి వెళ్తుంది. ఆక్సిజన్ రిచ్ బ్లడ్ హార్ట్ ద్వారా బాడీ అంతటా పంపబడుతుంది. సెల్స్ ఆ ఆర్గాన్ ని ఉపయోగిస్తున్నాయి. ఆ తర్వాత కార్బన్ డైాక్సైడ్ తిరిగి బ్లడ్ లోకి వస్తుంది.
(53:53) బ్లడ్ దాన్ని లంగ్స్ కి తీసుకొస్తుంది. నువ్వు ఎక్సైల్ చేసినప్పుడు అది బయటకి వెళ్తుంది. చూడటానికి ఇది ఒక సింపుల్ బ్రీత్ కానీ దీని వెనక లంగ్స్, హార్ట్, బ్లడ్, బ్లడ్ వెసల్స్, సెల్స్ ఇన్ని కలిసి పనిచేస్తున్నాయి. ఇదే విషయం ఫుడ్ విషయంలో కూడా కనిపిస్తుంది. నువ్వు ఒక మీల్ తిన్నావు. ఫుడ్ స్టమక్ మరియు ఇంటెస్టిన్ లోకి వెళ్తుంది.
(54:11) అక్కడ డైజెషన్ జరుగుతుంది. న్యూట్రియంట్స్ అబ్సర్వ్ అవుతాయి. ఆ న్యూట్రియంట్స్ బ్లడ్ మరియు ఇతర ట్రాన్స్పోర్ట్ పాత్వేస్ ద్వారా బాడీలోని డిఫరెంట్ టిష్యూస్ కి చేరుతాయి. మైల్స్ వాటిని ఉపయోగిస్తాయి. బ్రెయిన్ కి ఎనర్జీ అవసరం లివర్ న్యూట్రియంట్స్ ని ప్రాసెస్ చేయడంలో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషిస్తుంది. కిడ్నీస్ ఫ్లూయిడ్ మరియు ఎలక్ట్రోలైట్ బాలెన్స్ ని రెగ్యులేట్ చేయడంలో కీలకంగా పనిచేస్తాయి.
(54:30) అంటే నువ్వు తిన్న ఒక మీల్ ఒక ఆర్గాన్ కి మాత్రమే సంబంధించిన విషయం కాదు. దాని ప్రభావం బాడీలో అనేక సిస్టమ్స్ చేరుకుంది. ఇక్కడి నుంచి ఒక పెద్ద విషయం అర్థమవుతుంది. మన బాడీలో ఆర్గాన్స్ ఇండిపెండెంట్ డిపార్ట్మెంట్స్ కాదు. వాటికి వాటి ప్రత్యేకమైన పనులు ఉన్నాయి. వాటి పనులు ఒకదానితో ఒకటి కనెక్టెడ్ గా ఉంటాయి. ఒక సిస్టం లో పెద్ద మార్పు వస్తే మరో సిస్టం కూడా ప్రభావం కావచ్చు.
(54:49) అందుకే హ్యూమన్ బాడీని ఆర్గన్స్ కలెక్షన్ గా మాత్రమే చూడలేం. అది ఒక ఇంటర్ కనెక్టెడ్ సిస్టం ఇప్పుడు మన కథ మొదట్లోకి ఒకసారి తిరిగి వెళ్దాం. మనం ఒకే ఒక్క సెల్ తో ప్రారంభించాం. ఆ సెల్ డివైడ్ అయింది. వేరు వేరు సెల్స్ ఏర్పడ్డాయి. ఆ సెల్స్ వేరు వేరు ఫంక్షన్స్ కి స్పెషలైజ్ అయ్యాయి. టిష్యూస్ ఏర్పడ్డాయి. టిష్యూస్ నుంచి ఆర్గన్స్ ఏర్పడ్డాయి.
(55:06) ఆర్గన్స్ కలిసి ఆర్గన్ సిస్టం గా పని చేశయి. ఇప్పుడు ఈ సిస్టమ్స్ కూడా ఒకదానితో ఒకటి కోఆర్డినేట్ అవుతున్నాయి. అంటే మనం మొదట చూసిన ఆ ఒక్క చిన్న సెల్ చివరికి ఒక కంప్లీట్ హ్యూమన్ బాడీగా మారింది. కానీ ఇక్కడే ఒక ఇంట్రెస్టింగ్ క్వశ్చన్ వస్తుంది. బాడీ మొత్తాన్ని ఎలా నిర్మించాలో ఆ మొదటి సెల్ కి ఎవరు చెప్పారు? ఇప్పుడు మనకు తెలుసు దానికి ఒకే ఒక్క సింపుల్ ఆన్సర్ లేదు.
(55:24) DNAన్ఏ ఉంది, జీన్ రెగ్యులేషన్ ఉంది, సెల్ టు సెల్ కమ్యూనికేషన్ ఉంది, కెమికల్ సిగ్నల్స్ ఉన్నాయి, సెల్ మూమెంట్ ఉంది, ఎన్విరాన్మెంట్ ప్రభావం ఉంది, ఫీడ్బ్యాక్ మెకానిజమ్స్ ఉన్నాయి. ఇవన్నీ డెవలప్మెంట్ సమయంలో ఒకదానితో ఒకటి ఇంటరాక్ట్ అవుతాయి. ఇది ఒక ఆర్కిటెక్ట్ ఒక బిల్డింగ్ ప్లాన్ లేదా ఒక మేనేజర్ ప్రతి సెల్ కి ఒక్కొక్క ఇన్స్ట్రక్షన్ ఇచ్చినట్టు కాదు ఎందుకంటే డెవలప్మెంట్ లో ప్రతి సెల్ కి మొత్తం హ్యూమన్ బాడీ గురించి తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు.
(55:48) ఒక సెల్ కి దాని చుట్టూ ఉన్న ఎన్విరాన్మెంట్ గురించి కొన్ని సిగ్నల్స్ వస్తాయి. ఆ సెల్ తన బయాలజికల్ మిషనరీ ద్వారా ఆ సిగ్నల్స్ కి రెస్పాండ్ చేస్తుంది. ఆ రెస్పాన్స్ మరో సెల్ పై ప్రభావం చూపుతుంది. ఆ సెల్ నుంచి వచ్చే మార్పులు మరో సెల్ ని ప్రభావితం చేయవచ్చు. ఇలా ఒక లోకల్ ఇంటరాక్షన్ మరో ఇంటరాక్షన్ కి దారి తీస్తూ చాలా పెద్ద బయాలజికల్ పాటర్న్ ఏర్పడుతుంది.
(56:06) ఇది అర్థం చేసుకోవడానికి మళ్ళీ మనం సిటీ ఎగ్జాంపుల్ గుర్తు చేసుకుందాం. ఒక సిటీలో ఉన్న ప్రతి వ్యక్తికి మొత్తం సిటీలో ఏం జరుగుతుందో తెలియదు. ఒక పర్సన్ తను పని చేస్తాడు మరో పర్సన్ తన పని చేస్తాడు కానీ రోడ్స్, కమ్యూనికేషన్, సర్వీసెస్, ట్రాన్స్పోర్ట్ రూల్స్ ఇవన్నీ కలిసి ఒక ఫంక్షనింగ్ సిటీని ఏర్పరుస్తాయి.
(56:24) అదేవిధంగా ఒక లివర్ సెల్ కి నీ హార్ట్ లో జరుగుతున్న ప్రతి విషయం తెలియదు. ఒక మజిల్ సెల్ కి నీ కిడ్నీలో జరుగుతున్న ప్రతి విషయం తెలియదు. అయినా వాటికి అవసరమైన ఇన్ఫర్మేషన్ సిగ్నల్స్, న్యూట్రియంట్స్, హార్మోన్స్, ఎన్విరాన్మెంట్ వంటి మార్గాల ద్వారా అందుతుంది. అవి తనకు వచ్చిన ఇన్ఫర్మేషన్ కి రెస్పాండ్ చేస్తాయి. ఆ చిన్న రెస్పాన్సెస్ కలిసి ఒక పెద్ద సిస్టం నిర్మించడంలో భాగమవుతున్నాయి.
(56:41) అంటే ఒక సెల్ కి మొత్తం హ్యూమన్ బాడీ గురించి తెలుసు కాబట్టి బాడీ ఏర్పడలేదు. అనేక సెల్స్ వాటి జెనటిక్ ప్రోగ్రామ్ వాటికి వచ్చే సిగ్నల్స్, వాటి ఎన్విరాన్మెంట్, వాటి ఇన్ఫెక్షన్స్, వాటి రెస్పాన్సెస్ ఇవన్నీ కలిపి డెవలప్మెంట్ ని ముందుకు తీసుకువెళ్ళాయి. ఇదే వన్ సెల్ హ్యూమన్ అనే జర్నీలో మనం అర్థం చేసుకున్న ముఖ్యమైన విషయం.
(56:59) కానీ ఇక్కడే మరో పెద్ద ప్రశ్న మన ముందు నిలబడుతుంది. ఈ బయాలజికల్ సిస్టం ఇంత కాంప్లెక్స్ గా పని చేస్తుంటే ఇలాంటి బయాలజికల్ సిస్టం మొదట ఎలా ప్రారంభమయింది DNAన్ఏ ఉంది, ప్రోటీన్స్ ఉన్నాయి,ఆర్ఎన్ఏ ఉంది, సెల్లర్ మెకానిజం ఉంది, సెల్యులర్ మిషనరీ ఉంది ఇవన్నీ ఒకదానితో ఒకటి డిపెండ్ అవుతున్నాయి. అయితే మొదట ఇవన్నీ ఎలా వచ్చాయి అది ఇంకా పెద్ద సైంటిఫిక్ మిస్టరీ.
(57:17) లైఫ్ ఇట్ సెల్ఫ్ ఎలా ప్రారంభమైంది అనే ప్రశ్న వైపు మన జర్నీ ఇప్పుడు నెమ్మదిగా వెళ్తుంది. కానీ ఆ ప్రశ్న మనం ఇప్పుడు పూర్తిగా ఓపెన్ చేయడం లేదు. ఎందుకంటే మన కరెంట్ స్టోరీ ఒక సెల్ షోమ్ ఎలా తయారయ్యాడు అనే ప్రశ్నతో మొదలైింది. ఆ ప్రయాణాన్ని ఇక్కడే పూర్తి చేద్దాం. మన బాడీ మనకు సింపుల్ లెసన్ చెప్తుంది. ఒక భాగం బలంగా ఉండటం మాత్రమే సరిపోదు.
(57:34) హార్ట్ తన పని [సంగీతం] చేయాలి, లంగ్స్ తన పని చేయాలి, కిడ్నీస్ తన పని చేయాలి, నర్వస్ సిస్టం తన పని చేయాలి. కానీ వీటన్నిటి మధ్య కోఆర్డినేషన్ కూడా ఉండాలి. అప్పుడే మొత్తం బాడీ సరిగ్గా పనిచేస్తుంది. మన జీవితంలో కూడా ఇదే విషయం వస్తుంది. కెరీర్ విషయంలో సక్సెస్ ఉండొచ్చు కానీ హెల్త్ ని పూర్తిగా ఇగ్నోర్ చేస్తే ఆ సక్సెస్ కి బ్యాలెన్స్ ఉండదు. మనీ ఉండొచ్చు కానీ రిలేషన్షిప్స్ ని పూర్తిగా ఇగ్నోర్ చేస్తే మనసం తగ్గవచ్చు.
(57:53) నాలెడ్జ్ ఉండవచ్చు కానీ డిస్ప్లేన్ లేకపోతే ఆ నాలెడ్జ్ ని జీవితంలో ఉపయోగించడం కష్టం. అందుకే ఒక ఏరియాని మాత్రమే ప్రొడక్ట్ చేయడం కంటే మన జీవితంలో ముఖ్యమైన భాగాల మధ్య బ్యాలెన్స్ ఉంచడం ముఖ్యం. మన బాడీ ప్రతిరోజు మనకు చెప్పే లెసన్ ఇదే నీ జీవితాన్ని ఒక సింగిల్ డిపార్ట్మెంట్ లా చూడకు ఒక కంప్లీట్ సిస్టం లా చూడు.
(58:09) ఇప్పుడు మన జర్నీని ఒకసారి గుర్తు చేసుకుందాం. ఒకప్పుడు అది ఒకే ఒక సెల్ ఆ సెల్ డివైడ్ అయింది. వేరు వేరు సెల్స్ ఏర్పడ్డాయి. ఆ సెల్స్ వేరు వేరు పనులకు స్పెషలైజ్ అయ్యాయి. టిష్యూస్ ఏర్పడ్డాయి టిష్యూస్ కలిసి ఆర్గాన్స్ గా మారాయి. ఆర్గాన్స్ కలిసి ఆర్గాన్ సిస్టం గా పని చేశయి. ఆ సిస్టమ్స్ ఒకదానితో ఒకటి కోఆర్డినేట్ అయ్యాయి.
(58:25) చివరికి ఒక కంప్లీట్ హ్యూమన్ బాడీ ఏర్పడింది. అంటే వన్ సెల్ హ్యూమన్ అనేది ఒక్కసారిగా జరిగిన ఒక ఈవెంట్ కాదు అనేక చిన్న బయాలజికల్ ప్రాసెస్ అనేక ఇన్స్ట్రక్షన్స్ అనేక చేంజెస్ కాలక్రమంలో ఒకదానితోటి కలుస్తూ ఒక ఇంక్రీబిల్లీ కాంప్లెక్స్ హ్యూమన్ బాడీ నిర్మించాయి. మరి మనం మొదట అడిగిన ప్రశ్న ఒకే ఒక్క సెల్ నుంచి ఇంత కాంప్లెక్స్ హోమన్ ఎలా తయారయింది ఇప్పుడు మనకు అర్థం అవుతుంది. దానికి ఒకే ఒక్క ఆన్సర్ లేదు.
(58:46) DNAన్ఏ ఉంది, సెల్ కమ్యూనికేషన్ ఉంది, జీన్ రెగ్యులేషన్ ఉంది, డెవలప్మెంట్ సిగ్నల్స్ ఉన్నాయి. సెల్ డివిజన్ ఉంది, సెల్ డిఫరెంటేషన్ ఉంది, టిష్యూస్, ఆర్గాన్స్, ఆర్గాన్ సిస్టమ్స్ వాటి మధ్య కోఆర్డినేషన్ ఉంది. ఇవన్నీ కలిసి ఒక డెవలపింగ్ ఎంబ్రియోని ఒక కంప్లీట్ హ్యూమన్ బాడీగా నిర్మించాయి. కానీ ఇక్కడితో మన ప్రశ్నలు పూర్తి కావు ఎందుకంటే ఇప్పుడు మనకు తెలిసింది ఒక సెల్ నుంచి హ్యూమన్ బాడీ ఎలా ఏర్పడిందో కానీ మన బాడీలో మన సెల్స్ మాత్రమే ఉన్నాయా లేక మనతో పాటు మన శరీరంలో నివసిస్తున్న మరో బయాలజికల్ వర్డ్ కూడా ఉందా మన డైజెషన్ మన మెటబాలిజం మన
(59:16) హెల్త్ వీటితో సంబంధం ఉన్న ట్రిలియన్స్ ఆఫ్ మైక్రో ఆర్గానిజమ్స్ గురించి మనకు ఎంత తెలుసు వాళ్ళు మన బాడీలో ఏం చేస్తున్నారు మనకు వాళ్ళ అవసరమా లేక వాళ్ళకు మన అవసరమా ఈ ప్రశ్నతో [సంగీతం] మన నెక్స్ట్ డాక్యుమెంటరీ లోకి వెళ్దాం మైక్రోబయోమీ శరీరంలో నువ్వు ఒక్కడివే కాదు నీ లోపల నివసిస్త మరో ప్రపంచం ఏంటి? ఈ ఛానల్ కేవలం వీడియోస్ చూడడానికి మాత్రమే కాదు ప్రశ్నలు అడగడానికి ఆలోచించడానికి నిజాన్ని వెతకడానికి మరియు కలిసి నేర్చుకోవడానికి కాబట్టి మీ క్వశ్చన్స్ ని కామెంట్ చేయండి.
(59:42) ఎందుకంటే మీరు అడిగే ఒక క్వశ్చన్ వేల మందికి ఉపయోపడి తర్వాత వీడియో టాపిక్ కావచ్చు. మీ థాట్స్ మారితే మీ ఫ్యూచర్ మారుతుంది. ప్రతి స్టోరీ వినడానికి కాదు జీవితాన్ని మార్చడానికి. ప్రతి లెసన్ గుర్తుంచుకోవడానికి కాదు ఆచరించడానికి [సంగీతం] ఎందుకంటే ఒక మంచి ఆలోచన మీ జీవితాన్ని మార్చగలదు. మళ్ళీ కలుద్దాం మరో ఇంట్రెస్టింగ్ క్వశచన్.
(1:00:01) [సంగీతం] దిస్ ఇస్ కృష్ణ ఇన్ఫ్లయన్సర్ స్మార్ట్ మైండ్ స్ట్రాంగ్ బడ్